آریوبرزن 13988 ارسال شده در 22 مهر، 2010 ای دل اگر عاشقی در پی دلدار باش بر در دل روز و شب منتظر یار باش 1
MH.Sayyadi 14584 ارسال شده در 22 مهر، 2010 شهر پرهنگامه از دیوانه ای دیدم رهی از تو و دیوانگی های توام آمد بیاد 1
MH.Sayyadi 14584 ارسال شده در 22 مهر، 2010 شهر پرهنگامه از دیوانه ای دیدم رهی از تو و دیوانگی های توام آمد بیاد
آریوبرزن 13988 ارسال شده در 22 مهر، 2010 دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد , چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد. آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت, آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد 2
MH.Sayyadi 14584 ارسال شده در 22 مهر، 2010 دیگران از صدمه اعدا همی نالند و من از جفای دوستان گریم چو ابر بهمنی سست عهد و سرد مهرند این رفیقان همچو گل ضایف آن عمری که با این سست عهدان سر کنی 2
آریوبرزن 13988 ارسال شده در 22 مهر، 2010 لالا لالا گل زیره بابا دستاش به زنجیره میگه هرگز نگو دیره که هر روز، روز تقدیره لالا لالا گل گندم چی اومد بر سر مردم میون آتش افتادیم شدیم از روی دنیا گم 2
MH.Sayyadi 14584 ارسال شده در 22 مهر، 2010 ما نقد عافیت به می ناب داده ایم خار و خس وجود به سیلاب داده ایم رخسار یار گونه آتش از آن گرفت کاین لاله را ز خون جگر آب داده ایم لالا لالا گل زیره بابا دستاش به زنجیره میگه هرگز نگو دیره که هر روز، روز تقدیره لالا لالا گل گندم چی اومد بر سر مردم میون آتش افتادیم شدیم از روی دنیا گم میتونی متن کامل این شهعر رو بنویسی؟ خیلی دوسش دارم. 2
آریوبرزن 13988 ارسال شده در 22 مهر، 2010 ماییم و موج سودا شب تا به روز تنها. خواهی بیا ببخشا خواهی برو جفا کن میتونی متن کامل این شهعر رو بنویسی؟ خیلی دوسش دارم. لالا لالا گل زیره بابا دستاش به زنجیره میگه هرگز نگو دیره که هر روز، روز تقدیره لالا لالا گل گندم چی اومد بر سر مردم میون آتش افتادیم شدیم از روی دنیا گم لالا لالا بد آوردیم به نام زندگی مردیم خیانت شکل یاری شد زیاران پشت پا خوردیم لالا لالا گل لاله حریم عشق پاماله سیاهی رنگ هر سفره سر هفت سین هر ساله به نام عشق وآزادی غم این خلق می خوردند ولی با دست خود ما را به قربانگاه می بردند کجایند آن همه دلسوز در این هنگامه ی ماتم که رفتند و رها کردند من و ما را به حال هم لالا لالا گل مریم شکسته حرمت آدم شدیم آواره ی عالم چرا تشنه به خون هم رهایی ریشه ی ما بود همه اندیشه ی ما بود ولی در آن روی سکه تبر بر ریشه ی ما بود گل و گلدون و گلخونه شده امروز یه ویرونه سر فواره ها خونه ببین مردن چه آسونه 4
Ka!SeR 1333 ارسال شده در 22 مهر، 2010 نی دولت دنیا به ستم می ارزد نی لذت مستی اش الم می ارزد نه هفت هزار ساله شادی جهان این محنت هفت روزه غم می ارزد 4
niaz 9807 ارسال شده در 22 مهر، 2010 نی دولت دنیا به ستم می ارزدنی لذت مستی اش الم می ارزد نه هفت هزار ساله شادی جهان این محنت هفت روزه غم می ارزد دل مي رود ز دستم صاحبدلان خدا را دردا كه راز پنهان خواهد شد آشكارا كَشتي شكستگانيم اي باد شُرطه برخيز باشد كه باز بينيم ديدار آشنا را 3
MH.Sayyadi 14584 ارسال شده در 22 مهر، 2010 اشکم ولی به پای عزیزان چکیدهام خارم ولی به سایهٔ گل آرمیدهام با یاد رنگ و بوی تو ای نو بهار عشق همچون بنفشه سر به گریبان کشیدهام 2
آریوبرزن 13988 ارسال شده در 23 مهر، 2010 من بودم و دوش آن بــت بنــــده نواز از من همه لابه بود و از وي همه ناز شب رفت و حديث ما به پايان نرسيد شـب را چــکـنم حـديـــث ما بود دراز ... 1
گـنـجـشـک 24371 ارسال شده در 23 مهر، 2010 زاهد ظاهرپرست از حال ما اگاه نیست در حق ما هرچه گوید جای هیچ اکراه نیست 1
آریوبرزن 13988 ارسال شده در 23 مهر، 2010 تو اين شب هاي تو در تو . خداحافظ گل شب بو هنوز آوار تنهايي داره مي باره از هر سو خداحافظ گل مريم .گل مظلوم پر دردم نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم از اين فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم 1
گـنـجـشـک 24371 ارسال شده در 23 مهر، 2010 من ملک بودم و فردوس برین جایم بود ادم اورد در این دیر خراب ابادم 1
آریوبرزن 13988 ارسال شده در 23 مهر، 2010 من ره نمیبرم مگر آن جا که کوی دوست من سر نمینهم مگر آن جا که پای یار 1
گـنـجـشـک 24371 ارسال شده در 23 مهر، 2010 روزیکه چرخ از گل ما کوزه ها کند زنهار کاسه ی سر ما پر شراب کن 1
آریوبرزن 13988 ارسال شده در 23 مهر، 2010 نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني تو كه بيدار بيداري بگو از شب چي مي دوني تو اين روياي سر دم گم .خداحافظ گل گندم تو هم بازيچه اي بودي . تو دست سرد اين مردم 1
گـنـجـشـک 24371 ارسال شده در 23 مهر، 2010 مرا عجز و تو را بیداد دادند به هرکس هرچه باید داد دادند برهمن را وفا تعلیم کردند صنم را بی وفایی یاد دادند 1
آریوبرزن 13988 ارسال شده در 23 مهر، 2010 دارم از زلف سياهش گله چندان كه مپرس, كه چنان زو شده ام بى سر و سامان كه مپرس. كس به اميد وفا ترك دل و دين مكناد, كه چنانم من ازين كرده پشيمان كه مپرس ... 2
ارسالهای توصیه شده