nazanin abedini 804 ارسال شده در 31 فروردین، 2014 آنشب که مه ام با دگری دیدم و رفتم چون مرغ شباهنگ من نالیدم و رفتم مانند تنوری که آتش زده بودند صد پروانه در آن سوزاندم و رفتم من دگر آن شب ماه ندیدم بر یاد رخ او من خوابیدم و رفتم 8
ایلین1366 5544 ارسال شده در 31 فروردین، 2014 حــس بودنت ... حــس داشتنت ... عجیــــــب آرومم میـکنه . 9
sam arch 55881 ارسال شده در 31 فروردین، 2014 فخر می فروشم به جماعت... که بین آن ها... من لایق شدم به شنیدن شیرین ترین سخن دنیا از زبان تو... 9
YAGHOT SEFID 29302 ارسال شده در 2 اردیبهشت، 2014 وقتی که تو نیستی دنیا چیزی کم دارد من فکر می کنم در غیاب تو ... همه ی خانه های جهان خالی ست همه ی پنجره ها بسته است اصلا کسی حوصله آمدن به ایوان عصر جمعه را ندارد سيد علي صالحي 4
S a d e n a 11333 ارسال شده در 6 اردیبهشت، 2014 ماسه ها فراموشکارترین رفیقان راهند! پا به پایت می آیند، آنقدر که گاهی سماجتشان در همراهی حوصله ات را سر میبرد، اما کافی است تا اندک بادی بوزد... یا خرده موجی برخیزد... تا برای همیشه از حافظه ضعیفشان رد پایت پاک شود ! من ازنسل ماسه نیستم ! ازنسل صدفم ! صدفهایی که به پاس اقامتی یک روزه تا دنیا دنیاست صدای دریا را برای هر گوش شنوایی زمزمه میکنند... 3
- Nahal - 47858 ارسال شده در 7 اردیبهشت، 2014 من زخمهای بی نظیری به تن دارم اما تو مهربان ترینشان بودی عمیق ترینشان عزیزترین شان بعد از تو آدم ها تنها خراش های کوچکی بودند بر پوستم که هیچ کدامشان به پای تو نرسیدند به قلبم نرسیدند بعد از تو آدم ها تنها خراش های کوچکی بودند که تو را از یادم ببرند، اما نبردند تو بعد از هر زخم تازه ای دوباره باز می گردی و هر بار عزیزتر از پیش هر بار عمیق تر . رویا شاه حسین زاده 2
mani24 29665 ارسال شده در 8 اردیبهشت، 2014 بــــایــــد اعــــ❤ـــتراف کنــــــم مــــ❤ـــن نــــیز گاهـــــــی بــــه ستــــ❤ـــارگان آســــ❤ـــمان نگــــ❤ـــاه کــــرده ام دزدانــــ❤ـــه ! نــــه بــــه تـــــــمامیــــ❤ـــشــ ــان ؛ تنــــ❤ـــها بــــه آنــــانی که شبــــ❤ـــیه تــــرندبــــه چشــــ❤ـــمان تــــ❤ـــو ... 2
mani24 29665 ارسال شده در 8 اردیبهشت، 2014 دل خوش کردیم به پاییز فصل رسیدن ها اما باز هم نامه ای از تو نرسید 8
mani24 29665 ارسال شده در 8 اردیبهشت، 2014 ڪے بیـاید دسـتِ خَستگــے هـایمـ را بگیـرد ... مــے خواهـمـ دور شَـومـ از ایـטּ آوارِ نـامــرئــےِ دلـــ♥ـتنگــے هـا ... دلــ♥ـمـ پاییــز مــے خواهـد ... پاییزے ڪـہ غمناڪ نبـاشد ... بوے نــاےِِ پالـتـو هــاے نـَشـُـستــہ نـدهـد ... بوے باران بدهد .... دست دلــ♥ـمـ را بگیـر ... نگــذار در پَـس ڪـوچــہ هــاے غُـربت بــے آینــہ سرش گــرمِـ بـازے بـا سایــہ اش شَود ... فَقـط دلــ♥ـمـ بوے بـاراטּ نمــے خواهد ... خودِ بـاراטּ را مــے خواهم ... حُضـورش را ... دستـاטּِ سـردِ نمنـاڪش را ... خَشکــے ایـטּ تابسـتــان برایـمـ مَـرگبـار شُـده ... لبـاטּِ تــرڪـــــــــ خـورده امـ ناے واژه چینــے نَـدارنـد [TABLE] [TR] [TD][/TD] [TD]براي ديدن اين عكس با اندازه واقعي اينجا كليك كنيد . اندازه واقعي اين عكس 500x750 مي باشد[/TD] [/TR] [/TABLE] 6
mosalman 294 ارسال شده در 9 اردیبهشت، 2014 دلم را غم گرفته،بسی ماتم گرفته/ زهجر یار،مرا امشب غم عالم گرفته 8
mani24 29665 ارسال شده در 10 اردیبهشت، 2014 سرخوشانـــــه می خندم ٬ شوخـــی می کنم و تو نمیدانی .... چقدر سخت اســــت احساس خفگی کردن ٬ پشـــت این نقابِ لعنتــی! 8
mani24 29665 ارسال شده در 11 اردیبهشت، 2014 مَـن هـر روز و هـر لحظـه نگرانت می شوم که چـه می کنی ؟ کجایی ؟ در چـه حالی ؟ پنجره اُتـاقـم را بـاز می کُنم و فـریـاد می زنـم تنهـاییـت بـرای مَن غُصـه هـایـت بـرای مَن هـمـه بُـغـض ها و اشکهایـت بـرای مَـن تــو فـقـط بـخـنـد آنقـدر بـلـند تـا مَن هـم بشـنوم صـدای خـنـده هـایـت را صـدای هـمـیشـه خـوب بـودنـت را 6
Mr.101 27037 ارسال شده در 11 اردیبهشت، 2014 کاش … پرده میدانست … تاپنجره باز است فرصت رقصیدن دارد…!!! 7
ایلین1366 5544 ارسال شده در 11 اردیبهشت، 2014 اين روزها زل مي زنم توي چشمانم خودم را بهانه مي كنم براي خنديدن قدم مي زنم پا به پاي خودم و دستم مي گيرد دست ديگرم را تا گم نشوم ميان اين همه تنهايي.... 5
seyed mehdi hoseyni 27121 ارسال شده در 11 اردیبهشت، 2014 آنکه ویران شده از دوست مرا می فهمد آنکه تنها شده بسیار مرا می فهمد آنچنان از تو فرو ریخته ام که فقط ریزش آوار مرا می فهمد 5
mosalman 294 ارسال شده در 11 اردیبهشت، 2014 زبوی زلف تو مفتونم ای گل/زرنگ روی تو دلخونم ای گل من عاشق زعشقت بی قرارم/تو چون لیلی و من مجنونم ای گل (باباطاهر) 2
mani24 29665 ارسال شده در 12 اردیبهشت، 2014 ایستاده ام مثل یک علامت سوال غمگین خسته از سوال... گریه های بیصدا حـــــــــــــــــــــق مــن نـیـست این غم بی انتها حـــــــــــــــــــــق مـن نـیـست 1
mani24 29665 ارسال شده در 12 اردیبهشت، 2014 اين روزها زل مي زنم توي چشمانمخودم را بهانه مي كنم براي خنديدن قدم مي زنم پا به پاي خودم و دستم مي گيرد دست ديگرم را تا گم نشوم ميان اين همه تنهايي.... نه سهمم از آن کوچه هاست و نه من از آن کوچه هایم ... در به در گشتن ٬ از این آغوش به آن آغوش خزیدن ٬ و هیچ کجا ... آه ... هیچ کجا ٬ حتی هیچ نیافتن ..... آری ٬ سهم من و از آن من از تمام نا تمام این شهر است ... های ٬ های ... های ... چه کسی می داند ... ؟ چه کسی می داند ... ؟ ... دلم گرفته است ... و تمام روزنه ها تنها به سوی مرگ گشوده می شوند .... به روی گور آرزو هایی که در آغوش خاک آلود این دیار چشم های معصومشان را بستند و از غربت تلخ تنهایی من سفر کردند ... کاش به روی هر چه آرزو راه رفتن را می بستند ... ... من گم شده ام ٬ دراین سرزمین بی رویا ... در این بیایان خشک بی آرزو ... در این سکوت پر هراس نا امیدی ... در این پایان ناگهان من ... چرا تمام شدم ...؟ چرا ...؟ شاید در تمام آن آغوش ها بود که همه چیز مرا گرفتند و شبی را تا صبح ٬ با همه دنیای روشن من سحر کردند ... و من در این تنهایی بی پایان در این تاریکی مطلق ٬ حتی کور سویی نمی یابم ٬ تا شاید خود ٬ اشک هایم را ببینم و با دست های سرد و از گور بر خاسته ام از گونه هایم بزدایم ... چه قدر این سرما کشنده است ... و انگار خورشید برای همیشه از آسمان من غروب کرده است ... و زندگی در گور خفته است ... ... چه پایانی ...؟ چه پایانی ...؟ چه پایانی ...؟ که من آن دم که در آغوش عشقی پاک هیچ نیافتم ٬ تمام شدم ...! ... سرد است ٬ تیره است ٬ تلخ است ٬ تمام روزگار من ... و این هوای مه آلود لعنتی هیچ روزنه ای برای دیدن باقی نگذاشته است ... کاش بارانی می بارید ... ولی از کدام ابر ... ؟! از کدام ابر که من دوستش داشته باشم ... ؟ که رگباری دیگر بر سرم نبارد ... نه ! کاش باران هم نبارد ... ... ای تمام پایان سفر ! مرا در بر بگیر ... مرا در آغوش بگیر ... از این همه آغوش تاریک که تمام روشنی ام را به یغما برده اند ٬ دلگیر و خسته ام ... ای مرگ ! تنها آغوش تو را می خواهم ... بیا و یک شب از لبانم کام بگیر ... بیا و یک شب با تمام تنهایی ام بیامیز ... بیا یک شب مرا آبستن کن از درد جان دادن ... بیا تا صبح دم در حجله ی گور ٬ کودکی رفته ام را در آغوش بگیرم ٬ تا تمام حسرت در آغوش گریستنم را در آغوشم بگرید ... آه ... آرزو های سوخته ام ... آه ... رویای بر باد رفته ام ... آه ... کودکی بی پناهم ... دخترک معصوم آبی پوش من ... دستهایت را به من بسپار ٬ بیا شاید امشب باد ما را با خود ببرد ... عزیزکم ... چرا تو را به هر آغوشی سپردم ... ؟ چرا تو را بر در هر خانه ای بردم ... ؟ چرا تو را در به در کوچه های شهر خاکستری درد کردم ... ؟ چرا تو را به دست هر غریبه ای سپردم ... ؟ چرا تو را عاشق کردم ... ؟ چرا تو را در حسرت رویای شیرینت گذاشتم ... ؟ آه ... ای محال ... دست های کودکی ام را رها کن ... ! مرگ امشب در انتظار ماست ... ببین ماه چه زیبا می تابد ... ! دست های سرد و کوچکش را می گیرم ... نسیمی می وزد ... و عاقبت نیمه شب باد ما را با خود می برد ... 2
mani24 29665 ارسال شده در 14 اردیبهشت، 2014 به کسی که تنهـــــــات گذاشته بگو این توبودی که باخــتی، من کسی رو ازدست دادم که دوســــــــتم نداشت اما توکسی را ازدست دادی که دوســـــــتت داشت...... 6
Mr.101 27037 ارسال شده در 14 اردیبهشت، 2014 “کنج گلویم قبرستانی است پرازاحساسهایی که زنده بگورشده اند، به نام بغض….” عشق گم شده من … نبودن هایی هست که هیچ بودنی جبرانشان نمیکند،وآدمهائی که هرگز تکرارنمی شوند…. وتو آنگونه ای… فقط همین… 4
ارسالهای توصیه شده