Sepideh.mt

Indila-Derniere Danse

بین تمام حرفای ریز و درشتی که میشنوی توروخدا یه درصد کوچیکی هم بذار برای دروغ بعدا بد میخوره تو ذوقتا ... عزیزم میخوای یادت بیارم دخترک؟ :)

آدم ها تمام نمی شوند آدم ها نیمه شب با همه آنچه در پس ذهن تو برایت باقی گذاشته اند به تو هجوم می آورند

گاه دلسردم از این دنیای بی تو، از خودم گاه با یاد تو دلگرمم به گرمایی که نیست

آمدی قصه ببافی که موجه بروی در نزن رفته ام از خویش کسی منزل نیست

گونه های تر من دست کسی را حس کرد یک نفر نام مرا زیبا برد!! و به اندازه قلبم دل او نیز تپید شب سردیست و من با دل خود میگویم: خبری نیست بخواب باز هم خواب محبت دیدی

غرورم از قلبم بزرگتر است این را قبول میکنم اما گاهی درها را که میبندم معنی اش این است: "لطفا این در را بزنید"

آدما سه دسته ان 1. اونایی که سیزده فروردین، همون سیزده هستن کز همه عالم به درن 2. اونایی که از اول پاییز نمیدونن با بدن لخت خیابان و غم انگیز ترین حالت تهران چه کنن 3. اونایی که اول دی ماه زنی تنها هستن در آستانه فصلی سرد :)

کتاب مقدس آدم برفی ها یک آیه دارد "دلگرم نشو"

بس که هر شب در نبودت تا سحر پُک میزنم آسمان شهر تهران تا ابد آلوده است

بی تو با خاطره ات هم سر دعوا دارم قول دادم به کسی غیر تو عادت نکنم

بوسیدَمش دیگر هراس نداشتم جهان پایان یابد من از جهان سهمم را گرفته بودم احمدرضا احمدی

زن زیبایی نیستم موهایی دارم سیاه که فقط تا زیر گردنم می آید و نه شب را به یادت می آورد نه ابریشم نه سکوتِ شاعرانه نه حتی خیال یک خواب آرام پوست گندمی دارم که نه به گندم میماند نه کویر و چشم هایی که گاهی سیاه میزنند گاهی قهوه ای و گاه که به یاد مادرم می افتم عسلی میشوند و کمی خیس دست هایم ... دست هایم دست هایم مهربانند و هر از گاهی برای تو به یادِ تو به عشقِ تو شعر مینویسند مرا همینطور ساده دوست داشته باش با موهایی که نوازش میخواهند و دست هایی که نوازشت میکنند و چشم هایی که به شرقیِ صورتِ من می آیند

آره اومده، تو زیرنویسشم از جمله های شاملو تو کتاب استفاده کرده خیلی خوبه

شایدم به مادرش رفته چشاش مثه ترلان پروانه اس

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست میرسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست مینشینی رو به رویم خستگی در میکنی چای میریزم برایت توی فنجانی که نیست باز میخندی و میپرسی که حالت بهتر است؟ باز میخندم که خیلی ...! گرچه میدانی که نیست شعر میخوانم برایت واژه ها گل میکنند یاس و مریم می گذارم توی گلدانی که نیست چشم میدوزم به چشمت، می شود آیا کمی دست هایم را بگیری بین دستانی که نیست؟ وقت رفتن میشود با بغض میگویم نرو! پشت پایت اشک میریزم در ایوانی که نیست میروی و خانه لبریز از نبودت میشود باز تنها میشوم با یاد مهمانی که نیست رفته ای و بعد تو این کار هرروز من است باور اینکه نباشی کار آسانی که نیست! از شعرهای خیلی خیلی دوست داشتنی من که همه جا نوشتم و میبینمش دیوار اتاق... دفتر خاطرات...دیوار روبروم تو شرکت ..........

جذابیت دیگه ای نداشت خب عکسشون ها یه چیز دیگه هم فکرمو مشغول کرد ... بچه هاش کمرنگ پررنگن :)) اون که تو ماهیتابه اس نیمروعه به نظرت؟

چرا راجع به غذایی که میخورن اطلاعاتی ندادن؟ دو ساعت نگاه کردم به عکسه فقط چشمم به غذاهه بود بفهمم چیه

انیمیشن The Little Prince

فاصله خوشحالیه مطلق تا ناراحتی زیاد چقد کمه ... اندازه یه نگاه ... فقط یه نگاه طول کشید این مسیر سلام...پس از سالها اومدم اینجا :| روحیاتمم عوض شده دیگه آبی دوس ندارم :|

چه جلافتا ... اون موقع که ما بودیم از این قرتی بازیا نبود ک چه همه چی عوض شده

ممد؟ :| ممد؟ :|

ممد حقوق میده؟ :| ممد؟ :| ممد؟ :|

میرم پس دوباره

ممد شیرینی یده من اومدم