sam arch

خدا قوت پهلوان.. ابعاد عکس باز یکم زیاده ولی باز یک جورایی جا دادم دیگه... متن رو هر جا می زاشتم سوژه ای از نوشته رو ماسکه می کرد...پایین می زاشتم..ریشه ها و بچه ها رو می گرفت... سعی کردم یک جایی بزارم که بشه از رنگ سفید واسه فونت استفاده کرد که بیشتر مشخص بشه... می تونستم خاکستری ببینم..یا نا امیدانه بگم... ولی سعی کردم اون تبر زن رو ببرم زیر سوال.. و بگم تو داری تنه و ساقه ی من که فک می کنی ثروت منه رو می بری...ولی خبر نداری...من گنج اصلیم که آرامشم(بچه ها شدن استعاره از قطره های آرامش) هست رو تو ریشه ها گذاشتم که دستت بهشون نمی رسه... حاصل شد این: آدَمکِ طَماع تَبر به تَنه ام می زند که دریایِ ساقه و برگ است... نمی داند که قطره هایِ آرامشم را در دلِ ریشه ها به امانت گذاشتم... . . خوبه یا یکی دیگه بنویسم؟...دوستان لطفا بدون تعارف بگین... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

درود سجاد عزیز... اولا من باب توضیح عرض کنم که ابعاد عکس رو مجبور هستم کوچیک کنم..طبق همون توضیحات که برای دوستان دیگه هم عرض کردم...سنگین میشه...حجم عکس می ره بالا....بعد لود شدنش در تاپیک هم دردسر ساز میشه برای بچه های دیگه... حالا برسیم به خود عکس...حسم نسبت به شما این هست که "کم گویی و گزیده گویی چون دُر" رو دوست می دارین... پس من هم کم گفتم و گزیده..می دونین برای من چقد سخته... حاصل شد این: در ظاهر خَموشَم...اما در دل فغان ها دارم... کس ندیدم صدایِ دل من گوش کند... . . خوبه یا یکی دیگه بنویسم؟...دوستان لطفا بدون تعارف بگین... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

خانم خادمی من هم این مشکل رو دارم..ولی فک می کنم..باز می گم فک می کنم مشکل از سیستم من و شماست.... فک کنم یک بد افزار افتاده به جون سیستم ما که باعث ایجاد صفحات اضافه می شه... این صفحات اضافه یک لایه میارن برای اولین بار که هر بار صفحه انجمن رو باز می کنیم... یک بار که صفحه انجمن اومد بالا..بدون اینکه یوزر و پسورد رو بزنین..یک تالار رو باز کنین...اگر دیدن یک tab جدید باز شد و صفحه ی قبلی یک سایت عجیب و غریب رو باز کرد...شما هم مشکل من رودارین..و همون بد افزارست.... اگر نه..که مشکل چیز دیگه است...

سلام به روی ماه شما سمانه ی عزیز... حتما به روی چشمم..ولی من کج سلیقه شاید اونچه دوست دارین رو نتونم انتخاب کنم.. پس یک قول به من بدین... بدون تعارف اگر تصویر دیگه دوست داشتین بفرمایین...من رو تصویر دیگه ای کار می کنم و دوباره انجام میدم.. ایده ام برای این تصویر رفاقت بود..از این رفاقت ها که به جای اینکه بیان ادم رو سرزنش کنن..آروم کنار ادم بشینن و گوش بدن...به جای زبون دراز...گوش عمیق داشته باشن برای شنیدن..که کنارش و شونه به شونه شون اروم بشیم... اینم هدیه ی من به شما... اندکی دو نفره می خواهم از جنس رفاقت، لا به لای تنهایی هایم... او که به جایِ زبان، تمام قد گوش باشد برایِ من... تا آرام شود دلتنگی هایم، شانه به شانه او... . . خوبه یا یکی دیگه بنویسم؟...دوستان لطفا بدون تعارف بگین... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

تصویر چهارم... یک دشتِ بی پایان...با یک درخت در میونش...اون دشت رو به مثابه یک پیکره دیدم و ازش تعریف ساختم...آخر سرم گفتم این قاب بدون ما زیباست...ما بیاییم دیگه به این زیبایی طبیعی نیست... موج می زند در طبیعت سایهِ روشنِ نور... رَختِ سبز بر قامتش...سَروِ درختی بر پیشانی اش... رخصِ دشت بر پیکره اش...چه موزون است طبعبت بی ما... . . . خوبه یا یکی دیگه بنویسم؟...دوستان لطفا بدون تعارف بگین... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

تصویر سوم... یک قاب از آسمون...آسمون کمی صاف تا ابری رو بهانه کردم که بگم احوال آسمون صاف تا کمی ابری هست...و اونچه این قاب رو خاص می کنه اون تاج گلی هست که از یک گوشه می آد... رو که به قاب آسمان می گیرم.. در احوالِ کمی صاف تا ابری ش، تاجِ گل تو پیداست... رونقِ این قاب، سپیدیِ گلبرگ هایِ تاجِ توست... . . . خوبه یا یکی دیگه بنویسم؟...دوستان لطفا بدون تعارف بگین... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

تصویر دوم... یک راه...انتظار برای رسیدن...و اینکه کسی که پا گذاشته تو این راه..مناظر رو نمی بینه...و فقط عطر کسی رو بو می کنه که دنبالشه...و اون عطر رو بَلَدِ راهش می دونه... قدم هایت را می شمارم در این راه بی پایان... در میان مناظر رنگارنگ..آنچه جذب می کند مرا...عطر توست.. بَلَدِ راه من اوست...می بویم او را... . . . خوبه یا یکی دیگه بنویسم؟...دوستان لطفا بدون تعارف بگین... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

هر انچه فرمودین نشان لطفتون هست... دیگه هر چی میاد از ذهن رو می نویسم..تجربی نیست...غریزی ست... به چشم شما خوب می آد..به چشم خیلی ها هم نه... باز ممنون..و در خدمت هستم... تصویر اولتون... اون پلاک 22 بالای در یک هو من رو برد به یک نوشته ی عاشقانه... انگار جایی که دو نفر با هم خاطره دارن...اون دو تایی...اون دو تا دو بالای در تو نوشته خیلی ایده داد بهم... و از گل ها و طراوت مکان هم استفاده کردم برای اینکه بگم به خاطره اون دو تایی بودنه هنوز اینجا سبز هست... دو به دو چه خاطراتی ما داریم با هم، بر در پلاک 22... هنوز آن قاب پُر از گل است از یادآوری مهر ما دو تا با هم... . . خوبه یا یکی دیگه بنویسم؟...دوستان لطفا بدون تعارف بگین... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

قبلش ارشد جان... یک پیشنهاد از دوست بزرگوارم علی آقای فاطمی اومد که اگر بشه این پست ها در کانال نواندیشان هم قرار داده بشه توسط گردانندگانش..اگر در جریانی و می دونی کی به کی هست..بهشون اطلاع بده اگر دوست داشتن استفاده کنن....اگرم خواستن بگن بهم..اصلا شاید به جای ادرس سایت ادرس کانال رو زدیم..یا هر دوتاش رو... . . . ناصر جان...تصویر جوری بود که هر جوری می نوشتم...متن پدیدار نمی شد تو اون هاشور ها..با اجازه ات..اندازه ی عکس رو بزرگ کردم... بعد تو اون خورشید که به دانایی تعبیرش کردن نوشته رو قرار دادم... یعنی یکم حرکت زدم..اگر دیدی نوشته های خطوط پشت سر هم نیستن بدون چرا اینجوری شد.. دیگه حسودا مثه دزد سر گردنه واسادن... و ورق به ورق دانایی اون فلک زده رو از دوش بر می دارن.. تازه برای خودشون و نفع خودشون هم بر نمی دارن..می ندازن زمین... مصداق اون مسئله هست که دیگی که واسه من نجوشه ..معذرت می خوام...سر یک حیوانی داخلش بجوشه.... رفتن تو مسیر دانایی با توجه به کوره راه بودنش سخت هست...همچین ادم هایی هم قدم به قدمش هستن...(اون کلمه بِبَرَند بود...نتونستم فتحه رو بزارم به خاطر اینکه شلوغ می شد،امیدوارم باعث بد خوانی نشه..بّبُرند هم بخونن بازم لا مشکل) پس اینجوری شد که: در کورهِ راهِ دانایی،حَسودان سر گردنه قدم به قدم ایستاده اند.. تا ببرند ورق به ورق، از تو آنچه خود ندارند.. . . . خوبه یا یکی دیگه بنویسم؟...دوستان لطفا بدون تعارف بگین... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

فریماه عزیز...کمک که لطفتونه...من یک بند می خوام به پست اول اضافه کنم که اگر بچه ها خودشون هم متنی رو دوست داشتن پیشنهاد بدن..من انجام بدم... پیشنهاد یکی از دوستان بزرگوار بود که بهم داد امروز... شما خوب می نویسین... اگر دوست داشتین نوشته ی خودتون هم باشه...در این موردش با من رودربایستی نکنین... تو نقل قول با شما این رو مطرح کردم می دونم دوستانتون می خونن پست های مربوط به شما رو...اینجوری اطلاع رسانی هم می شه... . . . تصاویری که انتخاب می کنین فوق العاده هست..تا حالا هر چی تصویر اومده از دوستانم عالی بوده..من برای نوشتن در موردشون دچار زحمت نمی شم...فقط هر انچه می بینم رو می نویسم... این سوژه های سوار بر چرخ..و انعکاس اون در آب که خلاف جهت واقعی شون هست(از جهت آکس نه... همون معلق بودن و برعکس بودن)...و این درجا زدن خیلی از ما در این روزگار...و گاهی صرف انرژی زیاد برای رفتن به جلو در حالی که باعث پسرفتمون می شه..ایده ی من برای نوشتن بر روی این تصویر شد.. سوار بر چرخ، می گردیم به چرخِ روزگار ،به امید پایانِ خوش... دریغ که در انعکاس آیینه ی حوضِ آن، در نقطه ی شروع دَرجا می زنیم... . . . خوبه یا یکی دیگه بنویسم؟...دوستان لطفا بدون تعارف بگین... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

خواهش می کنم خدایگان ناصرا... یکم زدم تو کار ایهام استعاره و از این حرفا... اون آدمه که تو آب افتاده رو تعبیر کرده به ذهنی که شمایل تن انسان گرفته و افتاده تو آب غفلت... و گفتم غریق نجات این غفلت هم اون کتابی هست که گوشه ی کتابخونه هامون داره خاک می خوره... می بینیمش و ازش استفاده نمی کنیم که از این غفلت نجات پیدا کنیم... امیدوارم زیاد پیچیده نشده باشه... در آبِ غفلت افتاده تَنِ ذهن ام... ناجیِ غرقیم دور از چشم، در گوشه ی کتابخانه ها در خاک است... . . . خدایگان ناصرا..این بنده ات رو عفو کن...اگر در عبادتت کم گذاردم . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

سلام به روی ماه ایلیا عزیز... قابل دار نیست... حکایت اون مثل هست که پیش قاضی و معلق بازی...شما خودتون ادب دانین و دارای یک صندوقچه از واژه های خوب... جساراتا نام شما رو هم ضمیمه کردم...چون روالم هست...اگر دوست نداشتین بفرمایین تا اصلاح کنم... . . تصویر سرشار از روحیه ی مثبت بود... من این رو ترجمه کردم به یک گفتمان سوژه با خودش... حاصل کار این در اومد... اگر دیدن هم حس نیست..با حس و برداشت شما از تصویر بفرمایین من می تونم بر این تصویر زیبا هنوز نوشته های دیگه ای هم بنویسم.. اینقد تصویر پاک بود دوست نداشتم متن رو رنگ سیاه بزنم برای همین خاکستری استفاده کردم با بولت های سفید...سعی کردم پاک بودن تصویر حفظ بشه ...اگه دیدین ممکنه رنگش کم باشه...بفرمایین باز می تونم رنگ ش رو از ترکیب سیاه با بولت های سفید بزنم که مشخص تر باشه... رَشک می برم به آن لبخند که تاب بازی می کند در پهنای آسمان بر صورتم... رویایِ پرواز داشتم..تعبیرش این شد، هر آن لبخند به لب دارم، آسمانی ام... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

سلام به روی ماه فریماه عزیز...چه بهتر از این...ما در خدمتیم بانو ابعاد عکس 1183 در 740 پیکسل بود...برای همین مجبور بودم فونت ها رو بزرگ کنم تا دیده بشه...اگه زیادی بزرگه بفرمایید فونت ها رو کوچیک تر کنم..یا ابعاد عکس رو برسونم رو 800 در 400 یا این حدودا... اگر همین براتون خوبه که حرفی نیست...فقط خواستم توضیح داده باشم... در مورد تصویر...تصویر از اون دست تصویرهایی بود که یکم سرد هست...پس واژه ها باید از جنس همین حس باشه... اگر حسم اشتباه بوده در نوشته ها بفرمایین که نوشته ی دیگه ای رو بنویسم... از تنهایی سوژه در میان سیاهی استفاده کردم و این نوشته رو قرار دادم...یک جوری انگار سوژه خود ش رو جمع کرده که تنش به تن دیگران نخوره که یکهو همرنگشون شه... در میانِ سیاهیِ قضاوت کننده ها...،تنها مانده سپیدیِ ذهنِ من... عُریان و رها در میان سیل شان... به امید آنکه تَنم به تنشان نگیرد که همرنگ جماعت شوم.... . . . حالا من نام تون رو هم درج کردم..اگر دوست ندارین..باز بفرمایین که تصحیح ش می کنم...باز تاکید می کنم..می تونم نوشته های دیگه ای هم بنوسم..اگر هم حس نیست با حس شما بفرمایین... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

تصویر دوم ناصر جان من فک کردم چون کتابخونه هست...باید تو عنوان متن کتابخونه نواندیشان بنویسم..و به جای ادرس سایت...آدرس کانالش رو بزارم..اگر اشتباه می کنم..بهم بگم که تصحیح کنم... این تصویر هم من رو یاد قصه ی زاغ و روباه تو دوره ی دبستان انداخت.... استعاره کردم که وقتی زاغ ها این داستان رو بشنون دیگه فریب روباه رو نمی خورن...(یک جورایی خوندن کتاب جهل ها رو از بین می بره و اگاهی می ده...تو حال و هوای کتابخونه نواندیشان هم هست) نظرتون چیه؟ خوبه یا یکی دیگه بنویسم؟ زاغک ها قصه ی قالب پنیر را می شوند بر دوش مترسک... دیگر قالبِ پنیر را به چاپلوسیِ روباهی نمی دهند... . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

تصویر اول... یک حس کودکی و حسرت هاش رو در من ایجاد کرد...البته نه منفی..مثبت... واسه همین از تفاوت بین کلمه های گِل و گُل....استفاده کردم و این نوشته رو براتون نوشتم...و حک کردم بر تصویر... ببین خوشت می آد ناصر جان؟ دلم لَک زده برای لحظه ای بی خود شدن درحوضِ گِل... که گُل می کرد لبخند بر لب هامان... . . . خوبه یا یک نوشته دیگه بنویسم؟ . . . اگر خوشتون می آد...خودتون همین تصویر رو تو تاپیک آلبوم(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر)) پست کنین...(فقط چون تالار ادبیات یکسری قانون داره...متن رو هم پایین تصویر بزارین همون جور که من گذاشتم که مشکلی با قوانین نداشته باشیم...)

سلام به روی ماهتون... اینجا دوست دارم به دوستانم تصویر نوشتههدیه بدم...با این تفاوت که اسم خودشون(هر اسمی که خودتون اعلام کنین) رو انتها نوشته می زارم... یعنی چی؟ یعنی اینکه دوستانم یک تصویر در این تاپیک ارسال می کنن که دوست دارن من در موردش براشون یک نوشته بنویسم...بعد من می نویسم،اگر تایید کردن ...من اون نوشته رو روی اون تصویر حک میکنم و نام خودشون رو پاش می نویسم و یک گوشه هم آدرس سایت رو می زارم.... این روزها خیلی ها صفحات مجازی دارن و دوست دارن نوشته هاشون رو با تصویر پست کنن...گاهی تصویری هست که دوست دارن ولی نوشته ای با اون حال و هوا پیدا نمی کنن..اینجا جایی هست که من اون تصویر نوشته رو به شما هدیه می دم... چند نکته: 1. سایز تصویر دست شماست.(ولی تجربه به من ثابت کرده..تصاویر در ابعاد 600 در 400 پیکسل اندازه ی مناسبی هست) ولی هر اندازه ای که بشه انجام داد پذیرفته می شه. 2.حتما نامی که می خوایین از شما انتهای اون تصویر درج بشه رو همراه تصویر بگین.(فونت خاصی اگه مد نظرتون هست هم می تونین اعلام کنین) 3.اگه دوست داشتین حال و هوایی که دوست دارین نوشته داشته باشه رو هم بگین.(اگه خواستین طنز بنویسم هم بگین) 4.بعد از تایید نوشته ها و تصاویر... تصویر رو در یک تاپیک جداگانه قرار می دم که یک آلبوم درست بشه>>>>>>>>>>>>(تصویر نوشته (آلبوم تصاویر))،پس فقط درخواست هاتون رو تو همین تاپیک مطرح کنین. . . . یک نمونه این کار رو تو تالار موسیقی و فیلم انجام دادم...اگه دوست داشتین می تونین مراجعه کنین و نمونه هاش رو ببینین اونجا>>(فریم نویس) .. این حرکت یک جورایی حرکت عمومی همون تاپیک هست. بزارین مثلا یک مثال بزنم...مثلا شیخ محمد عارف خیابانی میاد یک تصویر میزاره...من اون رو این تصویر چنین نوشته ای مزارم و اسمش رو قرار می دم: نکته: اگر کسی خودش هم تصویر و هم نوشته داشت و نمی خواست من بنویسم...و فقط می خواد که تصویر نوشته رو با تصویر و نوشته ی خودش درست کنم هم پذیرفته می شه.

سلام به روی ماهتون... در راستای این تاپیک>>>> تصویر نوشته (تاپیک درخواست) اینجا تصاویری که توسط دوستانم تایید شد قرار می گیره. لطفا در تاپیک فوق درخواست هاتون رو مطرح کنین و اینجا پست و درخواستی رو ارسال نکنین.

درود... برای دیدن آموزش باید دانلود بفرمایید. مواردی که این جا مطرح می شه کپی رایت خود انجمن نواندیشان هست و دوستانی که این مطالب و آموزش های را هر چند امکان داره تکراری باشه ولی با توجه به اینکه توسط انجمن انجام شده در جاهایی دیگه نشر می دن حتما از جهت اخلاقی ذکر منبع نواندیشان رو مراعات بفرمایند. آرامش پیشکش لحظه هاتون. تعداد صفحه: 6 صفحه نوع فایل: pdf از ضمیمه آموزش رو دانلود بفرمایید.

پروژه اجرا شده با انکرها پروژه اجرا شده با انکرها انکرهای نصب شده برای پایدارسازی شیب در سنگ شدیداً هوازده انواع انکرها انواع مختلفی از مهاری‌ها توسط پیمانکاران گوناگون بوجود آمده است که از تاندون‌های مختلف، روش‌های حفاری، شیوه کنترل تزریق مختلف و سیستم‌های محافظت خوردگی متفاوت استفاده نموده‌اند. انتخاب مهاری و روش نصب آن برای کاربرد خاصی عموماً بستگی به خاک زیرین، شرایط آب زیرزمینی، محدودیت‌های محل و تجهیزات موجود بستگی دارد. انواع مهاری‌ها شامل موارد زیر می‌باشند که جزئیات آنها در شکل نشان داده شده است. انواع مختلف مهارها - زمین‌مهار با استوانه مستقیم با تزریق بدون فشار (Straight shaft gravity-grouted) - مهاری‌ها با تزریق تحت فشار(Straight shaft pressure-grouted) - روش پس تزریق(Post-grouted) - مهارهای ته پهن شده (Underreamed) سیستم مهار توخالی (Hollow Bar Anchor System) در روش نوینی که در سال‌های اخیر رواج یافته است و سیستم مهار توخالی (Hollow Bar Anchor System) نامیده می‌شود، از لوله‌های خود تزریق بنام Titan Hollow Bar استفاده می‌شود که عمل حفاری، تزریق و المان فولادی توسط یک قطعه‌ی فولادی انجام می‌پذیرد. در این روش در حین حفاری عملیات تزریق انجام گرفته و راد فولادی و سرمته‌ی آن بعنوان المان فولادی و باربر در زمین باقی می ماند. این روش در تعدادی از پروژه‌ها صرفه‌ی اقتصادی بسیار داشته و برخلاف تصور اینکه سرمته و راد داخل زمین می‌ماند با محاسبات بارگذاری به این نتیجه می‌رسیم که در پروژه‌های خاصی باعث کاهش هزینه‌های بسیار خواهد شد. اجزای مختلف سیستم مهار توخالی مراحل اجرای سیستم مهار توخالی سیستم مهار توخالی

اصول طراحی سیستم نیلینگ مراحل طراحی سیستم نیلینگ به طور خلاصه شامل موارد زیر است: - هندسه سازه مشخص گردد. - عمق و زاویه شیب خاکبرداری مشخص گردد. - بارگذاری و سربار بارهای وارده به Nail و موقعیت سطح لغزش تخمین زده شود. - انتخاب نوع آرماتور شامل: سطح مقطع، طول و فاصله از یکدیگر و در هر تراز، مقاومت موضعی آنها تضمین گردد تا مقاومت از نظر استحکام و ظرفیت چسبندگی برای تحمل نیروها تخمین زده شده و با ضریب اطمینان مناسب و قابل قبول کنترل شوند. - پایداری کل سازه نگهدارنده و خاک اطراف آن در زمان حفاری گود و ایجاد پله‌های حفاری و بررسی و کنترل ضریب اطمینان قابل قبول. - تخمین نیروهای وارده بر صفحه فولادی Bearing plate - در نظر گرفتن سطح پیزومتریک آب‌های زیر زمینی و لحاظ نمودن سیستم زهکش انجام عملیات حفاری همراه با لوله‌گذاری (Casing) انجام عملیات حفاری پایدارسازی توسط انکرها (Ground Anchors) زمین مهار یا انکرها، تاندون‌های پیش‌تنیده‌ی دائمی تزریق شده با سیمان هستند که در خاک و سنگ برای مهار و کنترل المان‌های سازه‌ای مانند دیوار (نگهداری گود) یا دال‌ها استفاده می‌شوند. مهاری‌ها در سوراخ‌های حفاری‌شده نصب می‌شوند و تا بار طراحی پیش‌تنیده می‌گردند تا بدین وسیله نیروی مقاومت مورد نیاز را بسیج و از زمین به المان‌های سازه‌ای منتقل کنند. مهارهای موقتی برای بازه‌ی کمتر از دو سال استفاده می‌شوند. زمین مهارهای دائمی از خوردگی محافظت می‌شوند تا از عملکرد بلند مدت آن‌ها در طول عمر طراحی اطمینان حاصل شود. شکل زیر شماتیکی از یک مهاری دائمی را نشان می‌دهد که اجزای اساسی آن عبارتند از: اجزای مختلف انکر اجزای مختلف تاندون از نوع استرند اجزای مختلف تاندون از نوع میلگرد - طول پیوستگی مهاری: که تاندون در حباب تزریق شده اولیه ثابت می‌شود و نیروی کششی را به خاک اطراف منتقل می‌کند. طول پیوستگی مهاری طوری طراحی می‌شود که ظرفیت بیرون‌کشش مورد نیاز را ایجاد کند. - طول بدون پیوستگی: طولی است که تاندون می‌تواند آزادانه تغییرشکل الاستیک دهد تا نیروی مقاوم را از طول پیوسته مهاری به المان سازه‌ای منتقل کند (یعنی دیواره، دال و...) و طوری طراحی می‌گردد که به لایه زیرین برسد یا داخل خاک همگن قرار گیرد تا طول پیوستگی مهاری فراتر از توده خاک مستعد ناپایداری مجاور المان سازه‌ای قرار گیرد. - دوغاب مهاری: که دوغاب اولیه نیز نامیده می شود، عموماً مخلوط با پایه سیمان پرتلند یا رزین پلیمری است و برای انتقال نیروی مهاری به زمین استفاده می‌شود. تزریق دوغاب ثانویه در سوراخ حفاری‌شده می‌تواند پس از تنیدگی انجام شود تا محافظ خوردگی برای تاندون‌های بدون پوشش باشد. - مهار یا گیره (Anchorage): وسیله‌ای است که به تاندون وصل می‌شود و شامل صفحه و سرمهاری (Anchor head) (یا مهره رزوه شده) است و اجازه تنیدگی و قفل کردن (lock- off) فولاد پیش تنیده را می‌دهد. باید توجه داشت، مهار (انکر) به دلیل کشیده شدن در هنگام ساخت، در تمام دوران بهره‌برداری تحت تنش بوده و کارایی بالاتری از خود نشان می‌دهد، در صورتی‌که در روش Nailing هرگاه سازه جابجا شود Nail تحت تنش کششی قرار می گیرد، که از نظر ضریب اطمینان این دو روش اختلاف زیادی با یکدیگر دارند.

با افزایش تراکم در عرصه‌های محدود و در نواحی پر‌تراکم شهری بر تعداد طبقات زیر‌زمینی و عمق گودبرداری افزوده گشته است. گسترش روز افزون شهرها و نیاز به فضاهای کار و سکونت از یک طرف و افزایش شدید قیمت زمین در شهرها و ضرورت استفاده حداکثری از زمین از سوی دیگر باعث گشته که احداث ساختمان‌های مرتفع اداری، تجاری و مسکونی با طبقات متعدد در زیر‌زمین گسترش چشمگیری یابند. از این رو با افزایش عمق گودبرداری، خطرات ناپایداری و گسیختگی دیواره‌های گودبرداری به شدت افزایش می‌یابد. پياده‌سازي سازه نگهبان براي پايدارسازي گودهاي عميق به چند شيوه امکان پذیر است. روشهاي نیلینگ، انکراژ، دوخت به پشت، ديواره ديافراگمي، شمع، ریزشمع، سپرکوبي و اجراي خرپا ازجمله‌ی اين روش‌ها هستند. هرکدام از اين روش‌ها مزايا و معايبي دارند که با توجه به ارزيابي‌هاي فني، اقتصادي، و امکانات در دسترس، روش يا روش‌هايي انتخاب و پياده سازي مي‌شود. نیلینگ- میخ‌کوبی (Nailing) و استفاده از انکراژ- زمین‌مهارها (Ground anchors) ایمن‌ترین روش‌های حفاظت از گود در مقایسه با سایر روش‌های تثبیت و پایدارسازی ترانشه‌های خاکی می‌باشند. این امر ناشی از خاکبرداری مرحله به مرحله و تثبیت هر مرحله از گود با استفاده از ردیف میخ‌های مربوط به آن مرحله و سپس انجام عملیات خاکبرداری مرحله‌ی بعدی می‌باشد. بنابراین تا تراز ماقبل هر رقوم ارتفاعی از گودبرداری، عمل پایدارسازی گود به طور کامل انجام شده است. عدم پرت فضا و نیز عدم ایجاد مزاحمت در سایر عملیات ساختمانی از مزایای دیگر این روش‌ها در مقایسه با با روش‌هایی نظیر خاک مسلح می‌باشد. نیلینگ و انکراژ و ترکيب آنها باتوجه به کارايي خوب، قابليت اجراي بالا در شرايط مختلف و هزينه اجرايي نسبتاً پايين، نسبت به ساير روش‌هاي سازه نگهبان گودهاي عميق، در سطح دنيا رواج بيشتري دارند. در روش‌هاي نیلینگ و انکراژ، ابتدا چال‌هايي در ديواره گود حفر شده و سپس ميلگردهاي فولادي و يا کابل‌هايي با قطرهاي مختلف درون چال کار گذاشته مي‌شود و تمام چال در روش نیلینگ و قسمتي از آن در روش انکراژ با دوغاب پر مي‌شود. در آخر مي‌توان در روش انکراژ ميلگردها و يا کابل‌ها را درصورت نياز پيش تنيده کرد. از روش‌هاي نیلینگ و انکراژ ميتوان براي پايدارسازي‌هاي موقت و دائم استفاده کرد. پایدارسازی گود به روش نیلینگ و انکراژ و حفاری همراه با کیسینگ‌گذاری، بیمارستان امام خمینی، تهران پایدارسازی گود به روش نیلینگ، اقدسیه، تهران میخ‌کوبی (نیلینگ) براي اولين بار مهندسين استراليايي از روش نیلینگ براي پايدارسازي شيرواني‌هاي سنگي در تونل استفاده کردند. آن‌ها در اوايل دهه‌ي 1960 براي پايدارسازي جداره‌هاي تونل، شبکه‌اي از سوراخ‌ها را در طاق و ديوارهاي سنگي تونل حفاري کرده، در داخل آن ميلگردهاي فولادي قرار داده و قسمت انتهايي آن را با شبکه‌ي مش‌بندي در محيط تونل گيردار کردند. سپس با دوغاب‌ريزي در سوراخ‌هاي حفر شده و بتن‌پاشي به جداره‌ي تونل، موفق به پايداري ايمن جداره‌هاي داخلي تونل شدند. اين روش بعدها توسط مهندسين آلماني و فرانسوي براي پايدارسازي در شيرواني‌هاي خاکي مورد استفاده قرار گرفت. به عبارت ديگر مهندسين آلماني و فرانسوي، روش استراليايي نیلینگ در سنگ را براي شيب‌ها و ديوارهاي خاکي به کار بستند. آن‌ها استفاده از تکنولوژي نیلینگ در تونل را به پايدار نمودن شيب‌ها و ديوارهاي خاکي گودبرداري شده و کوله‌ي پل‌ها تعميم دادند. پس از آن استفاده از نیلینگ به طور گسترده در طرح‌هاي مختلف عمراني نظير تثبيت ترانشه‌هاي خط آهن و بزرگراه‌ها، ساخت سازه‌هاي نگهبان گودبرداري شده در مناطق شهري جهت احداث ساختمان‌هاي بلندمرتبه که شامل چندين طبقه در داخل زمين هستند و تثبيت شيب‌هاي زمين در برابر لغزش‌هاي احتمالي به کار بسته شد. اساس استفاده از روش نیلینگ بر مبنای مسلح کردن و مقاوم نمودن خاک با استفاده از دوختن توده‌‌ی خاک توسط مهارهای کششی فولادی Nail با فواصل نزدیک به یکدیگر می‌باشد. بکارگیری این روش دارای ویژگی‌های زیر می‌باشد. - افزایش مقاومت برشی توده‌ی خاک - محدود نمودن و تحت کنترل درآوردن تغییر مکان‌های خاک در اثر افزایش مقاومت برشی در سطح لغزش به دلیل افزایش نیروی قائم - کاهش نیروی لغزش در سطح گسیختگی و لغزش شایان ذکر است که کلیه سطوح ترانشه‌های حفاری شده که توسط نیلینگ بایستی مسلح شوند، ابتدا با استفاده از شبکه‌ی مش و شاتکریت حفاظت شده و سپس سیستم نیلینگ روی آن‌ها اجرا می‌شود. رویه‌ی شاتکریت‌شده روی ترانشه‌های حفاری‌شده، نقش سازه‌ای نداشته بلکه بیشتر جهت اطمینان برای پایداری موقت خاک بین مهارها استفاده می‌گردد. اجزای نیلینگ کاربرد نیلینگ در پروژه‌های عمرانی - پایداری ترانشه‌ها در احداث بزرگراه‌ها و راه آهن‌ها - پایداری جداره‌ی تونل‌ها و سازه‌های زیرزمینی - پایدارسازی و حفاظت گود در سازه‌های مناطق شهری (ساختمان‌های مجاور گود) و ایستگاه‌های زیرزمینی مترو - پایدارسازی کوله‌های مجاور پل‌ها در زمین‌های سست و ریزشی مراحل اجرای نیلینگ مراحل مختلف اجرای عملیات نیلینگ پس از تجهیز کارگاه و تهیه‌ی سیمان شامل قسمت‌های زیر می‌باشد. این مراحل در شکل زیر نشان داده شده‌‌اند. مراحل اجرای نیلینگ 1- خاکبرداری: با عمق 1 الی 2 متر با توجه به توانایی خاک در پایدار ماندن بدون مهار برای مدت زمان 24 تا 48 ساعت. پهنای خاکبرداری باید به حدی باشد که براحتی بتوان تجهیزات لازم جهت حفاری را نصب نمود. 2- حفاری سوراخ‌ها جهت قرارگیری میخ : سوراخ‌ها باید به طول، قطر، جهت و فواصل معینی بر اساس مراحل تعیین شده ایجاد گردند. 3 - نصب میخ‌ها و اجرای دوغاب ریزی: میخ‌ها در سوراخ‌های حفر‌شده جای می‌گیرند. میخ‌ها به طور رایج‌ تو‌پر می‌باشند، اگرچه میخ‌های توخالی فولادی نیز اجرا می‌گردند. برای آنکه میخ‌ها به خوبی توسط دوغاب‌ احاطه شوند قطعاتی جهت نگهداری فواصل بین میخ‌ها و دیواره داخلی سوراخ‌ها بر روی میخ‌ها تعبیه می‌گردد. لوله‌های تزریق (Tremie) نیز در همین زمان به داخل سوراخ‌ها هدایت می‌شوند. سپس سوراخ‌ها توسط لوله‌های تزریق با ملات پر می‌گردد. دوغاب‌ریزی توسط فشار جاذبه و یا با فشار اندکی اجرا می‌گردد. خاکبرداری در بخش‌های میانی در مجاورت مکان‌هایی که میخ‌گذاری‌شده اجرا می‌گردند. نوارهای زهکشی لوله شده در پاشنه خاکبرداری اولیه برای نصب در مرحله بعد باقی می‌ماند. 4- اجرای پوسته موقت (Shotcrete facing): پوسته موقت برای ایجاد تکیه‌گاه و مهار سطح خاکبرداری قبل از مراحل بعدی حفاری اجرا می‌گردد. رایج‌ترین دیواره موقتی که اجرا می‌شود شامل یک لایه مسلح‌کننده سبک به همراه لایه شاتکریت می‌باشد. 5- احداث تراز‌های بعدی خاکبرداری: گام‌های اول تا چهارم برای پایداری خاکریز اجرا می‌شود. در هر مرحله از خاکبرداری نـوارهای عمودی زهکشی تا پایین خاکریز ادامه پیدا می‌کنند. پانل جدیدی از WWM متعاقباً برای یک لایه هم‌پوشانی کامل اجرا می‌گردد. در انتهای خاکبرداری نوارهای زهکشی در پاشنه خاکریز جمع می‌شوند و پاشنه زهکش دیواره را تشکیل می‌دهند. 6- احداث پوسته دائمی و نهایی (در صورت نیاز): پس از آنکه خاکبـرداری به تراز مورد نظر رسید و میــخ‌ها نصب گشتند و آزمایش‌های بارگذاری صورت پذیرفت، پوستـه و نمای نهایـی احداث می‌گردد. گام‌های مختلف دیگری نیز ممکن است با توجه به نوع و شرایط پروژه ضروری باشند.

معمار: حامد کامل‌نیا دفتر فنی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه فردوسی مشهد، با همکاری مهندسین مشاور نقشان (ناصر محسنی) موقعیت: مشهد، ایران تاریخ: 1392 مساحت: 1200 مترمربع وضعیت: ساخته‌شده کارفرما: دانشگاه فردوسی مشهد اجرا: شرکت تسیان نظارت: مهندسین مشاور نقشان گرافیک: حمیدرضا نیکوقدم، نازنین رضایی، شکوفه شایسته عکس: پرهام تقی‌اف مواجهه با پروژه‌هایی که در بخش‌های دولتی تعریف می‌شوند، به ویژه در حوزه آموزشی، همواره با چالش‌ها و محدودیت‌های فراوان همراه است: از کمبود فضا و امکانات گرفته تا محدودیت‌های اداری ـ سازمانی که در این حوزه وجود دارد. از این‌رو، معمولا در کشور ما، کمتر فرصتی برای معماران، به ویژه در طراحی ساختمان‌های آموزشی، وجود دارد و نقشه‌ها و طرح‌های یکسان، مصالح نامرغوب و اجرای ضعیف، نقش غالب را بازی می‌کنند. در سال 1388، هیئت‌رئیسه وقت دانشگاه فردوسی مشهد، اسکلت و طبقات اجراشده برای یک نمونه طرح تیپ ساختمانی را (که تیغه‌چینی آن انجام شده بود) در اختیار دانشکده معماری و شهرسازی قرار داد تا بر اساس برآورد نیازهای آتی خود، آن را بازسازی کند: سازه اسکلتی در دو سطح و با الگوی فضایی U شکل و یک فضای زیرزمین (با دسترسی از بیرون ساختمان) که مجموعا به مساحت 6000 مترمربع می‌رسید. با توجه به محدودیت‌های موجود، پروژه توسط مشاور همکار به فضاهای آموزشی مورد نیاز تبدیل شد. کمبود فضاهای مورد نیاز از یک‌سو و کیفیت‌بخشی به محیط یادگیری، از سویی دیگر، منجر شد تا با ایجاد یک تغییر در سازمان فضایی ساختمان، حداکثر استفاده از فضاهای از دست‌رفته ساختمان موجود انجام گیرد. این فضا که عنوان باغ یادگیری به خود گرفت، پیش‌تر به عنوان یک محوطه بیرون از دانشکده و جزء محوطه پردیس بود، اما با این تغییر الگوی سازمان‌دهنده، اکنون به عنوان جزئی از ساختمان و با هدف ایجاد محیطی بانشاط برای یادگیری (موضوعی که کمتر در فضاهای آموزشی کشور ما وجود دارد)، با استفاده از عناصری از معماری ایرانی و متناسب برای یک دانشکده معماری و شهرسازی، طراحی شد. در فرآیند طراحی پروژه، تجربه همکاری بخش دانشگاهی که شامل دفتر فنی دانشکده معماری و یک شرکت مهندسین مشاور بود، باعث شد تا تعدادی از دانشجویان که خود کاربر فضا بودند، در مسیر انجام پروژه مشارکت کنند و در طول دوره دانشجویی خود بتوانند تجربه همکاری در یک طرح اجرایی را نیز داشته باشند. در طول زمان ساخت طرح که حدود چهار سال به طول انجامید، دانشجویان طی بازدیدهای مکرر می‌توانستند روند شکل‌گیری یک طرح را ببینند و این موضوع خود یک کلاس درس برای آنها بود. عمده توجه ما در بازسازی این پروژه، به استفاده از حداقل‌ها و احیاء فضاهای مرده و گمشده در طرح قبلی و انطباق آن با نیازهای رفتاری دانشجویان معطوف بود. از دیگر تغییرات عمده‌ای که در این طرح، به دلیل کمبود فضا و نیازهای موجود انجام گرفت، اتصال فضای زیرزمین از طریق ایجاد یک پله ـ فضا و پویاکردن فضای زیرین به عنوان یک بخش عملکردی در دانشکده، برای زنده‌سازی یک فضای از دست‌رفته دیگر بود. با این تغییر، از یک‌سو، فضایی برای گردهمایی‌های دانشجویان، فرصت خلوت و یا گفتگوهای گروه‌های اجتماعی کوچک‌تر به وجود آمده و از سویی دیگر، فضای زیرزمین نیز با ایجاد یک گودال‌باغچه در ضلع شمالی و در ضلع ورودی ساختمان، به محوطه متصل شد تا یک مسیر گالری‌مانند از ورودی تا حیاط داخلی و باغ یادگیری شکل گیرد. برخی از ویژگی‌های مورد توجه ما در این طرح، شامل موارد زیر بود: توجه به الگوهای رفتاری کاربران فضا باغ یادگیری دانشکده، فرصت برگزاری کلاس درس و سمینار، برپایی جشن نوروز و نمایشگاه و … را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. همچنین، پله ـ فضای باغ یادگیری محلی است برای ایجاد خلوت یادگیری و تشکیل گروه‌های کوچک اجتماعی. رنگ در محیط یادگیری محیط‌های آموزشی ما، از مدرسه گرفته تا دانشگاه، عمدتاً فاقد رنگ هستند و به مثابه تصاویر سیاه و سفید، در ذهن ما جای گرفته‌اند. شاید عادت فرهنگی معماری گذشته ما هم این‌گونه بوده است که بیرون، ساده و در درون، رنگ و پویایی باشد. به هر روی، در بازسازی صورت‌گرفته، فضای داخلی دانشکده با رنگ و تنوع و پویایی توأم شد تا بتواند محیط خاطره‌انگیزی را فراهم کند. کاربست عناصر معماری ایرانی در فضا ایجاد قاب‌های فضایی متداخل، شفافیت، انعکاس، تجلی حس حضور در باغ ایرانی، استفاده از عناصری مانند آب، نور، شیشه‌های رنگی، رواق، پل، پله، و ستون (خاطرات)، از موارد مورد توجه در این پروژه هستند. ایجاد خرد اقلیم فضای آتریوم، از یک‌سو در زمستان، به مثابه یک باغ زمستانی عمل می‌کند که بدون نیاز به تاسیسات گرمایشی، فضای مطلوبی فراهم می‌کند و از سویی دیگر، از بار حرارتی دیگر بخش‌ها می‌کاهد. در تابستان نیز بازکردن دریچه‌های شمالی و شرقی، عملکردی شبیه یک بادگیر را برای ایجاد یک محیط سرداب‌مانند در پائین به وجود می‌آورد. منبع نوشتار: iranian-architect.ir

آ خودا... زمینی ام...دل در آسمان دارم... آ خودا... این چه بازی که با من داری که.. سر به هوامو...ریشه در زمین دارم...