YAGHOT SEFID 29302 ارسال شده در 16 آبان، 2010 امشب از خويشتن جدا شده ام مثل يک راز بر ملا شده ام دردهاي نگفته را بگذار با غمي تازه آشنا شده ام آمدم تا تو ... از خودم رفتم موجي از جنس کوچه ها شده ام هم شما آفتاب من شده اي هم من آيينه شما شده ام چه بگويم که بي حضور شما سنگ زيرين آسياب شده ام دست تقدير بشکند که چنين به شب غصه مبتلا شده ام آخرين حرف امشبم اين است من خودم نيستم شما شده ام 4
YAGHOT SEFID 29302 ارسال شده در 16 آبان، 2010 مثل آهو می کشد گردن ولی رم می کند با رمـیدنهای خــــود از عمر من کم کند می نهد بر شانه های خسته ام بار نگاه بار سنگینی که پشت کوه را خم می کند گرچه می ریزد شراب از چشم های مست او کاسه صـبر مـرا لـبریز از غم می کند با رقیبان می نشــــیند بـــاده نوشی می کند چون مرا می بیند از غم چهره در هم می کند بس که دور از چشم هایش سوگواری کرده ام هر که می بیند مـــرا یــــــاد از محرم می کند در عبور از لحظه های زندگی جز عشق نیست آن که اســــــباب غـــــم ما را فراهم می کند 5
- Nahal - 47858 ارسال شده در 16 آبان، 2010 تو از داستانهای تکراری این روزها میگویی من از بهاری میگویم که بی تابانه منتظر حضورش هستم تو از خستگی میگویی و کسالت من لحظه ای بی خستگی را نمیتوانم درک کنم تو از نداشتن فرصت برای خریدهای شب عیدت میگویی من از نداشتن مفهمومهای شادی بخش در اندوهم تو از شوق حضور منتظرت میگویی من همیشه در انتظار جمعه خیره میمانم چرا اینقدر فاصله ی من و تو بسیار است ؟؟ 4
سمندون 19440 ارسال شده در 16 آبان، 2010 من آن مفهوم مجــّرد را جسته ام. پاي در پاي آفتابي بي مصرف كه پيمانه مي كنم با پيمانه روزهاي خويش كه به چوبين كاسه ي جذاميان ماننده است. من آن مفهوم مجــّرد را جسته ام من آن مفهوم مجــّرد را مي جويم. پيمانه ها به چهل رسيد و ازآن برگذشت. افسانه هاي سرگردانيت - اي قلب در به در - به پايان خويش نزديك مي شود. بي هوده مرگ به تهديد چشم مي دراند. ما به حقيقت ساعت ها شهادت نداده ايم جز به گونه اين رنج ها كه از عشق هاي رنگين آدميان به نصيب برده ايم چونان خاطره ئي هر يك در ميان نهاده از نيش خنجري با درختي. *** با اين همه از ياد مبر كه ما - من وتو - انسان را رعايت كرده ايم. ,(خود اگر شاهکار خدا بود يا نبود) و عشق را رعايت كرده ايم درباران و به شب به زير دو گوش ما در فاصله ئي كوتاه از بسترهاي عفاف ما روسبيان به اعلام حضور خويش آهنگ هاي قديمي را با سوت مي زنند. (در برابر كدامين حادثه آيا انسان را ديده اي با عرق شرم بر جبينش؟) *** آنگاه كه خوش تراش ترين تن ها را به سكه سيمي توان خريد مرا - دريغا دريغ - هنگامي كه به كيمياي عشق احساس نياز مي افتد همه آن دم است . همه آن دم است . *** قلبم را در مجري ِ كهنه ئي پنهان مي كنم در اتاقي كه دريچه ئي ش نيست. از مهتابي به كوچه تاريك خم مي شوم وبه جاي همه نوميدان مي گريم. آه من حرام شده ام *** با اين همه - اي قلب در به در از ياد مبر كه ما - من وتو - عشق را رعايت كرده ايم، از ياد مبر كه ما - من و تو - انسان را رعايت كرده ايم، خود اگر شاهكار خدابود يا نبود. 4
MEMOLI 8954 سازنده ارسال شده در 16 آبان، 2010 تو آزادی همچنان که من و هر کس دیگری ... نمی خواهم مانع خنده هایت گریه هایت اشتیاقت و مهم تر از همه علایقت من باشم ! آزاد باش ... هر چند بهایش بی من بودن است ... بهای سنگینی می پردازی ! اما آزادی ...! 6
PinkGirl 1453 ارسال شده در 17 آبان، 2010 قرن ما شاعر اگر داشت که کبوتر با کبوتر، باز با باز نبود شعار پرواز 4
tiba* 797 ارسال شده در 19 آبان، 2010 دستهایم تو را می خوانند و تو رؤیایی بیش نیستی بی هیچ زمزمه ای ،بی هیچ کلامی مرا میان خوابها و خیالها رها می کنی چگونه می توان با تو زیستن چگونه می توان با تو خندیدن و گریستن تو را نه عشقیست در دل و نه کلامی صادقانه بر لب تو را می خواهم نه با نگاهی از سر خشم تو را می خواهم نه با قلبی در انتظار دیگری تو را می خواهم نه با دستهایی در جستجوی جسمی ناآشنا تو را می خواهم ،تمام قلبت را می خواهم چشمها و دستهایت را و آغوشت را که تمام هستی من است مرا بیدار کن از این رؤیای تلخ مرا به حقیقت برسان فقط به حقیقت مرا میان بودن و نبودن رها مکن . 5
YAGHOT SEFID 29302 ارسال شده در 19 آبان، 2010 آسمان همچو صفحه دل من روشن از جلوه های مهتابست امشب از خواب خوش گریزانم که خیال تو خوشتر از خوابست خیره بر سایه های وحشی بید می خزم در سکوت بستر خویش باز دنبال نغمه ای دلخواه می نهم سر به روی دفتر خویش تن صدها ترانه میرقصد در بلور ظریف آوایم لذتی ناشناس و رؤیا رنگ می دود همچو خون به رگهایم آه ... گویی ز دخمه دل من روح شبگرد مه گذر کرده یا نسیمی در این ره متروک دامن از عطر یاس تر کرده بر لبم شعله های بوسه تو میشکوفد چو لاله گرم نیاز در خیالم ستاره ای پر نور می درخشد میان هاله راز ناشناسی درون سینه من پنجه بر چنگ و رود می ساید همره نغمه های موزونش گوییا بوی عود می آید آه ... باور نمیکنم که مرا با تو پیوستنی چنین باشد نگه آن دو چشم شور افکن سوی من گرم و دلنشین باشد بیگمان زان جهان رؤیایی زهره بر من فکنده دیده عشق می نویسم به روی دفتر خویش جاودان باشی ای سپیده عشق 4
MEMOLI 8954 سازنده ارسال شده در 26 آبان، 2010 اینجا هر روز ستاره ای می میرد و هیچ کودکی متولد نمیشود ... اینجا همه رویاها عرق کرده اند ... هیچ راه فراری نیست؛ اینجا می پوسند ! اینجا چیزی گم شده که کسی برای پیدا شدنش تلاشی نمیکند ! . . . اینجا قلب من است که برای زنده ماندن دست و پا میزند ...! 7
- Nahal - 47858 ارسال شده در 26 آبان، 2010 با تو هستم ای قلم! با تو ای همراه و ای همزاد من ... سرنوشت هر دومان حیران بازی های زشت سرنوشت شعرهایم را نوشتی دستخوش! اشک هایم را کجا خواهی نوشت؟ 4
- Nahal - 47858 ارسال شده در 26 آبان، 2010 حرف های ما هنوز ناتمام تا نگاه می کنی وقت رفتن است باز هم همان حکایت همیشگی! پیش از آنکه با خبر شوی لحظه ی عزیمت تو ناگزیر می شود. اي! دريغ و حسرت هميشگی نا گهان چقدر زود دير می شود... 3
- Nahal - 47858 ارسال شده در 26 آبان، 2010 بوی غربت میدهم اما غریبه نیستم . گرچه میدانم كه عمری در غریبی زیستم . مثل رودی بستر این خاك را طی كرده ام . تا بفهمم عاقبت در جستجوی چیستم . در عبور از لحظه ها بر روی پای اشتیاق . لب شكست از خشكی اما همچنان می ایستم . دستهایت برگهای عمر سبزم را ربود . گرچه اینجا هستم اما در حقیقت نیستم . ای فریماه شب تار یاریم كن تا بدانم . سایه گمگشته ای از كیستم. 4
- Nahal - 47858 ارسال شده در 26 آبان، 2010 كاش روياهايمان روزي حقيقت مي شدند تنگناي سينه ها دشت محبت مي شدند سادگي مهر و وفا قانون انسان بودن است كاش قانون هايمان يكدم رعايت مي شدند اشكهاي همدلي از روي مكر است و فريب كاش روزي چشمهامان با صداقت مي شدند گاهي از غم مي شود ويران دلم كاش بين دلها غصه ها مردانه قسمت مي شدند 2
MEMOLI 8954 سازنده ارسال شده در 26 آبان، 2010 من می روم اما ... کاش در پی ام کسی بود که جا پایم را دانه دانه از راه بردارد ! . . . مبادا نشانی از گم شده بماند ...! 6
خاله 3004 ارسال شده در 27 آبان، 2010 هر نتی که از عشق بگوید... زیباست حالا سمفونی پنجم بتهوون باشد یا زنگ تلفنی که... در انتظار صدای توست 3
- Nahal - 47858 ارسال شده در 28 آبان، 2010 روز٬ خسته می گذرد. شب٬ تمام نمی شود. حوصله٬ خمیازه می کشد... از تو٬ خبر نمی شود. و کلمات٬ در تهی ...تمام می شوند. 4
MEMOLI 8954 سازنده ارسال شده در 28 آبان، 2010 دردِ مشترکیست میان من و تو ... تو تحمل درد را میدانی و من درد کشیدن را ! 6
ارسالهای توصیه شده