PinkGirl

زندگی در اعماق امن است اما زیبا نیست! ماهیانی كه در اعماق زندگی می‌كنند صید نمی‌شوند اما طلوع آفتاب را هم نمی‌بینند كشتی‌ها را نمی‌بینند حالا اسبی زیباپا به دریا می گذارد او را نیز نخواهند دید بله، زندگی در اعماق غم‌انگیز است! (رسول یونان)

از زیر سنگ هم که شده پیدایم کن! دارم کم کم این فیلم را باور میکنم واین سیاهی لشگر عظیمعجیب خوب بازی می کند در خیابان هاکافه هاکوچه ها هی جا عوض می کنند وهمین که سر بر می گردانمصحنه ی بعدی را آماده کرده اند از لابلای فصل های نمایشبیرونم بکش ! (گروس عبدالملکیان)

قصه نیستم که بگویی نغمه نیستم که بخوانی صدا نیستم که بشنوی یا چیزی چنان که ببینییا چیزی چنان که بدانی... من درد مشترکممرا فریاد کن (احمد شاملو)

شگفتی من همه از باد است که به گیسوی تو می پیچد اما ابله است و ماندگار نمی شود (علیرضا روشن)

کسی مرا زخم نمی زند مگر چشم های تو! (رضا کاظمی)

نمي بيني مگراين آهنگ ها-خاطره ها چه گونه درجانم فريادمي كشند كه انگارهزارچوپان تنها يك باره درني لبك دميده اند؟ (رضا کاظمی)

تنهایی زمستانِ « سیبِری » است انگار استخوان می‌ترکاند لاکردار! (رضا کاظمی)

بدم می‌آید از ناله‌های شاعرانه یا زودتر بیا یا برو بمیر! (رضا کاظمی)

آدمیست دیگر یک روز حوصله هیچ چیز را ندارد دوست دارد بردارد خودش را بریزد دور ................ حسین پناهی

تو اهل ِ اخلاق ِ آينه اي عزيزم خدا هم خشنود است گور پدر ِ اين آدميان ِ عجيب ِ نزديك به پَرت و پَلا!‏ پاييز خوش است كه مي رويم.‏ اما دختر سيب را چيده اند رندان ِ رهگذر نگفتي تو چه مي كني؟!‏ برو خودت را زندگي كن خواهي خنديد،‏ شادمان خواهي شد! سيد علي صالحي‏

من آن پرنده را که می خواند در سر من و مدام می گوید که دوست ام داری و مدام می گوید که دوست ات دارم من آن پرنده ی پُرگویِ پُرملال را صبح فردا خواهم کشت ... ژاک پره ور

آفتاب را دوست دارم به خاطر پیراهنت روی طناب رخت باران را اگر که می بارد برچترآبی تو وچون تو نماز می خوانی من , خداپرست شده ام (بیژن نجدی)

نگاهم می کنی بوسه می شوم میان چشم هات به رنگِ گونه های شرم. (رضا کاظمی)

کسی مرا زخم نمی زند مگر چشم های تو! (رضا کاظمی)

حالِ تهوع میگیری ... اگر بدانی که یک مارِ بزرگ بلعیده ام چنبره زده گوشه دلم نیش میزند به محرمانه‌ترین ... حرف‌هایِ ما... خاطراتِ ما دچارِ خوفِ میشوی ... اگر بدانی چیزی مثلِ یک گودالِ بزرگ مرا بلعیده است مثلِ تاریکی‌ محض ... سکوتِ مطلق ... شب ... شب ... شب و من چنبره می‌‌زنم رویِ تمامِ خاطراتی که ... دیگر با تو ندارم .... خوش به حالِ مار تنها موجودیست که پیچ و تابش از درد نیست .... از این تلخ تر نمی‌‌شد نوشت نیکی‌ فیروزکوهی‬