مشاعره

[An@hita 8666]

یقینم حاصله که هرزه گردی

ازین گردش که داری برنگردی

برویی موببستی هر رهی را

بدین عادت که داری کی ته مردی

[judyabott 8886]

یا رب آن شاهوش ماه رخ زهره جبین

در یکتای که و گوهر یک دانه ی کیست

گفتم آه ز دل دیوانه ی حافظ بی تو

زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه ی کیست

[meysam62 4529]

تو دريايي تلاطم داري اي دوست

تو لبخند و تبسم داري اي دوست

دو بيتي هاي من پايان ندارد

تو در فکرم ترنم داري اي دوست

[An@hita 8666]

تو آری روز روشن را شب از پی

شده کون و مکان از قدرتت وحی

حقیقت را شنو از من که گردید

به یک کن خلقت هردوجهان طی

[meysam62 4529]

یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

باز آید و برهاندم از بند ملامت

خاک ره آن یار سفر کرده بیارید

تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت

 

[An@hita 8666]

ته کت نازنده چشمان سرمه سایی

ته کت زیبنده بالا دلرببایی

ته کت مشکین دو گیسو در قفایی

بمو واجی که سرگردون چرایی

[meysam62 4529]

يادم ز وفاي اشجع الناس آيد

وز چشم ترم سوده الماس آيد

آيد به جهان اگر حسين دگري.

هيهات برادري چو عباس آيد

[judyabott 8886]

در دایره وجود موجود علیست

اندر دوجهان مقصد و مقصود علیست

گرخانه اعتقاد ویران نشدی

من فاش بگفتمی که معبود علیست

[An@hita 8666]

دلی دیرم که بهبودش نمی بو

سخنها میکرم سودش نمی بو

ببادش میدهم نش میبرد باد

در آتش می نهم دودش نمی بو

[judyabott 8886]

وقتی تو میگویی وطن بر خویش می لرزد قلم

 

من نیز رقص مرگ را با او به دفتر می کنم

[meysam62 4529]

ما نوشتیم و گریستیم

ما خنده کنان به رقص بر خاستیم

ما نعره زنان از سر جان گذشتیم ...

 

کسی را پروای ما نبود.

در دور دست مردی را به دار آویختند :

کسی به تماشا سر برنداشت

 

ما نشستیم و گریستیم

ما با فریادی

از قالب خود بر آمدیم

[judyabott 8886]

مدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت

خرابم می کند هر دم،فریب چشم جادویت

پس از چندین شکیبایی،شبی یا رب توان دید

که شمع دیده افروزیم،در محراب ابرویت

[meysam62 4529]

تو كيستي كه من اينگونه بي تو بيتابم

شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم

تو كيستي كه با هر تبسم تو

مثال قايق شكسته روي گردابم

[judyabott 8886]

ماهم که هاله ای به رخ از دود آهش است

دائم گرفته چون دل من روی ماهش است

دیگر نگاه وصف بهاری نمی کند

شرح خزان دل به زبان نگاهش است

[moh@mad 5513]

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم

روزی سراغ وقت من آیی که نیستم

[An@hita 8666]

مو آن رندم که پا از سر ندونم

سراپایی بجز دلبر ندونم

دلارامی کزو دل گیرد آرام

به غیر از ساقی کوثر ندونم...

[captain 9274]

مرا چه حد که زنم بوسه آستین تو را

همین قدر تو مرانم ز آستانه خویش

 

رهی معیری

[moh@mad 5513]

شبی را با من ای ماه سحر خیزان سحر کردی

سحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی

[An@hita 8666]

یکی درد و یکی درمان پسندد

یکی وصل و یکی هجران پسندد

من از درمان و درد و وصل و هجران

پسندم آنچه را جانان پسندد

[YAGHOT SEFID 29302]

در نخستین ساعت شب،

در اطاق چوبیش تنها، زن چینی

در سرش اندیشه های هولناکی دور می گیرد، می اندیشد:

« بردگان ناتوانایی که می سازند دیوار بزرگ شهر را

هر

یکی زانان که در زیر آوار زخمه های آتش شلاق داده جان

مرده اش در لای دیوار است پنهان»