مشاعره

[arash86. 4604]

تو را ناديدن ما غم نباشد

كه در كويت به از ما كم نباشد

[niaz 9807]

در آن زمین که نسیمی وزد ز طره دوست

چه جای دم زدن نافه‌های تاتاریست

[moh@mad 5513]

تا به سر منزل چشمم کنی ای سرو گذار

اشک من میکند این خانه به صد رنگ نگار

[Eng HVAC 4139]

روزی ز سر سنگ عقابی به هوا خاست

وندر طلب طعمه پر و بال بیاراست

[arash86. 4604]

تا همه خلوتيان جام صبوحي گيرند

چنگ صبحي به در پير مناجات بريم

[Eng HVAC 4139]

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم

امید ز هرکس که بریدیم ، بریدیم

[arash86. 4604]

ما مرد زهد و توبه و طاعات نيستيم

با ما به جام باده صافي خطاب كن

[Eng HVAC 4139]

ندانم از چه سبب رنگ آشنايي نيست

سیه قدان سيه چشم ماه سيمارا

جز اينقدر نتوان گفت در جمال تو عيب

که خال مهر و وفا نيست روي زيبا را

[sanaz.goli 3471]

ای دوست شبی نیست که دیوانه نباشم

مستم اگر صاحب میخانه نباشم

[niaz 9807]

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

تبسمی کن و جان بين که چون همی‌سپرم

[Eng HVAC 4139]

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

تبسمی کن و جان بين که چون همی‌سپرم

دوست عزیزم شما باید شعرتون رو با م شروع میکردید

 

مرا چشمی ست خون افشان ز دست آن کمان ابرو

جهان پرفتنه میبینم از آن چشم و از آن ابرو

[Milad 1 727]

و این منم

زنی تنها

در آستانه فصلی سرد

در ابتدای درک هستی آلوده ی زمین

و یأس ساده و غمناک آسمان

و ناتوانی این دست های سیمانی

(فروغ فرخ زاد)

[niaz 9807]

حواسم نبود...

نمیدونم چرا...

.

.

ممنون که بهم گفتی عزیزم:icon_gol:

[sanaz.goli 3471]

من همین یک نفس از جرعه جانم باقیست

آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش

[master of law 526]

شبی را با سر شوریده سر کن

دل آشفته را آشفته تر کن

 

میروی و گریه میگیرد مرا

ساعتی بنشین که باران بگذرد

[master of law 526]

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا

یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا

میروی و گریه میگیرد مرا

ساعتی بنشین که باران بگذرد

[moh@mad 5513]

از زندگانیم گله دارد جوانیم

شرمنده جوانی از این زندگانیم

[niaz 9807]

ماهم به انتقام ظلمی که کرده با من

ترسم به درد عشق و هجران من بیفتد

از گوهر مرادم چشم امید بسته است

این اشک نیست کاندر دامان من بیفتد

من خود به سر ندارم دیگر هوای سامان

گردون کجا به فکر سامان من بیفتد

[master of law 526]

درمان درد من تویی آرام جان من بیا

خون شد دل شیداصفت روح و روان من بیا

میروی و گریه میگیرد مرا

ساعتی بنشین که باران بگذرد

[Milad 1 727]

آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت