مشاعره

[moh@mad 5513]

در خانه ای که قبله بود مشتبه به خلق

ابروش قبله قبله نما چشم مست اوست

[تینا 15116]

توانا بود هر که دانا بود

ز دانش دل پیر برنا بود

[farzaneh.y 2170]

توانا بود هر که دانا بود

ز دانش دل پیر برنا بود

در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند

گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را

[moh@mad 5513]

آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم

خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم

[farzaneh.y 2170]

آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم

خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم

مباش بی می و مطرب که زیر طاق سپهر

بدین ترانه غم از دل به در توانی کرد

[moh@mad 5513]

دلربایی همه آن نیست که عاشق بکشند

خواجه آن است که باشد غم خدمتکارش

[farzaneh.y 2170]

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت

[niaz 9807]

تا بگوش ابر آن گویا چه خوانده است

کو چو مشک از دیده خد اشک راند

 

تا بگوش خاک حق چه خوانده است

کاو،مراقب گشت و خاموش مانده است

 

در تردد هر که ا و آشفته است

حق به گوش او معما خوانده است

 

[arash86. 4604]

تاب بنفشه مي دهد طره مشك ساي تو

پرده غنچه مي درد خنده دلگشاي تو

اي گل خوش نسيم من بلبل خويش را مسوز

كز سر صدق ميكند شب همه شب دعاي تو

[moh@mad 5513]

ولی در سرش هول و مردانگی است

گریزند از او کاین چه دیوانگی است

[arash86. 4604]

تنت را ديد گل گويي كه در باغ

چو مستان جامه را بدريد بر تن

[niaz 9807]

نه از خاکم، نه از آبم، نه از بادم، نه از آتش

نه از عرشم، نه از فرشم، نه از کونم، نه از کانم

 

[moh@mad 5513]

من از آن حسن روزافزون که يوسف داشت دانستم

که عشق از پرده عصمت برون آرد زليخا را

[arash86. 4604]

اي دل نگفتمت نرو از راه عاشقي

رفتي بسوز كين همه آتش سزاي توست

[niaz 9807]

تا که زیرک باشی و نیکو گمان

چون ببینی واقعه بد ناگهان

 

[arash86. 4604]

نه هركه چهره بر افروخت دلبري داند

نه هر كه آينه سازد سكندري داند

[moh@mad 5513]

در این زمانه که شرط حیات نیرنگ است

دلم برای رفیقان بی ریا تنگ است

[niaz 9807]

تا بگوش ابر آن گویا چه خوانده است

کو چو مشک از دیده خد اشک راند

 

 

 

چی شده؛ دلت برای دوستات تنگه:ws44:

[moh@mad 5513]

دل صنوبریم همچو بید لرزان است

زحسرت قد و بالای چون صنوبر دوست

[arash86. 4604]

تا چند همچو شمع زبان آوري كني

پروانه مراد رسيد اي محب خموش