مشاعره

[moh@mad 5513]

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت

مست گفت ای دوست این پیراهن است افسار نیست

[LAND LESS 99]

تبها کشم از هجر تو شبهای جدایی

تبها شودم بسته چو لبها بگشایی

باز آنکه دل و جانم دانی که ترا اند

عمرم به کران رفت و ندانم که مرایی

[moh@mad 5513]

یاد باد آنکه ز ما وقت سفر یاد نکرد

به وداعی دل غمدیده ما شاد نکرد

[niaz 9807]

در پردهی اسرار کسی را ره نیست

زین تعبیه جان هیچ کس آگه نیست

جز در دل خاک هیچ منزلگه نیست

می خور که چنین فسانه ها کوته نیست

[moh@mad 5513]

تا به سر منزل چشمم کنی ای سرو گذار

اشک من میکند این خانه به صد رنگ نگار

[maryam 2009 369]

راهم شراب لعل زدای میرعاشقان

خون مرا به چاه زنخدان یار بخش

یا رب به وقت گل گنه بنده عفو کن

وین ماجرا به سر و لب جویبار بخش

[moh@mad 5513]

شبی ار به دستم افتد سر زلف یار با من

همه مو به مو شمارم غم بیشمار خود را

[niaz 9807]

ابر آمد و زار بر سَرِسبزه گریست

بی باده ی گُلرنگ نمی باید زیست

این سبزه که امروز تماشاگه ماست

تا سبزه ی خاک ما تماشاگه کیست

[moh@mad 5513]

تنگ دل تا نشوی در دل تنگم زد و چشم

غرفه‌ها ساخته‌ام بهر تو از گوشه کنار

[گـنـجـشـک 24371]

روزها فکر من این است و همه شب سخنم

که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

[Ka!SeR 1333]

مرا نه سر نه ســــامان آفریدن

پریشانم پریشــان آفریدند

پریشان خاطران رفتند در خاک

مرا از خاک ایشان آفریدند

[تینا 15116]

دردم از یار است و درمان نیز هم

دت فدای او شدو جان نیز هم

[niaz 9807]

 

 

ماییم و می و مطرب و این کُنج خراب

جان و دل و جام و جامه پُر دُرد شراب

فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب

آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب

[arash86. 4604]

به یاد یار و دیار أنچنان بگریم زار

که از جهان ره و رسم سفر براندازم

[moh@mad 5513]

من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم

چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم

[niaz 9807]

من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم

چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم

 

 

می نوش به ماهتاب ای ماه که ماه

بسیار بتابد و نیابد ما را:icon_gol:

[moh@mad 5513]

آنکس که برایم نگران بود پدر بود

آنکس که مرا روح و روان بود پدر بود

[گـنـجـشـک 24371]

دلی دارم خریدار محبت

کزو گرم است بازار محبت

[niaz 9807]

دلی دارم خریدار محبت

کزو گرم است بازار محبت

 

 

تو غره بدان مشو که مَی نخوری:w00:

صد لقمه خوری که مَی غلام است آن را:icon_pf (34):

[گـنـجـشـک 24371]

آن یار کزو خانه ی ما جای پری بود

سرتا قدمش چون پری از عیب بری بود