.FatiMa
-
تعداد ارسال ها
8084 -
تاریخ عضویت
-
آخرین بازدید
تمامی مطالب نوشته شده توسط .FatiMa
-
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] مناظری از سواحل بکر ، سرسبزی جنگلهای انبوه گرمسیری و پرنیانی غیر متعارف در انتظار مهمانان تفریگاه هالیدی بیچ در سواحل گواست. این تفرجگاه در 30 کیلومتری خط ساحلی شمال گوا قرار دارد و دارای آب و هوای مطبوعی در تمام طول سال است. گوآ که از لحاظ بصری و فرهنگی از بقیه هند متفاوت است ؛ بازدید کنندگانش را با زیبایی فراوان طبیعی و موسیقی پر جنب و جوش و زندگی شبانه اش به این تفریگاه جذب می کند تا با دسترسی اختصاصی به ساحل و موسیقیای درونیش میهمانانش را پذیرا باشد. در این اقامتگاه ، استخر ، بار و رستوران ها بر روی ساحل دست نخورده گوآ گسترش یافته اند و مهمانان می توانند از غروب با شکوه و آفتاب و نسیم با طراوت استفاده کنند. دکوراسیون سفید همچون بومی خالی است که رنگهای روشنی با نئون های رنگی بنفش و صورتی بر آن پاشیده شده اند. این سبک نور پردازی و دکوراسیون در 30 اتاق مهمان نیز رعایت شده که با حداقل رنگ و اشیا با آثار معاصر هنری و مبلمان سفارشی تزئین شده اند. این محیط زنده و پر جنب و جوش بینشی متفاوت را از گوآ به نمایش در می آورد و زمینه ای ایده آل را برای گریزی آرام از زندگی معاصر ارائه می دهد. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 2
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)
-
[TABLE=class: BorderBox] [TR] [TD=align: center][TABLE] [TR] [TD=align: center][TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] مدتی پیش شرکت OMA در مراسم تكميل و اتمامِ ساختمان دفتري براي شعبه ي اصلي و مركزي تلوزيون مركزي چين (CCTV) در بيجينگ (كه در اواخر امسال شروع بکار خواهد کرد) شرکت کرد.این پروژه که توسط OMA طراحی شده است به عنوان خلقِ مجددِ یک آسمان خراش به شکل حلقه ای بسته می باشد. ساخت این پروژه از سال 2004 آغاز گردیده است. این پروژه ی 473000 متری CCTV)) شامل استودیوهای تلویزیو،دفاتر اداری، امكانات ساخت و پخش، میباشد که بزرگترين پروژه ي OMA و اولين ساختمان اصلي این شرکت در چين مي باشد. CCTV، اصلی ترین مسأله یک ساختمان بلند مرتبه که رسیدن به بالاترین ارتفاع ممکن میباشد را به مبارزه مي طلبد. فرم این ساختمان از یک سکوی گسترده شروع شده و بعد دو برجی که بسوی یکدیگر خم شده و سرانجام توسط يك طره ی 75 متري که بر هر دو عمود است بیکدیگر متصل میشود. اين طراحي ترکیبی از كلیه فرآيند های ساخت برنامه های تلویزیونی، که قبلآ در مکانهای مختلف شهر پراکنده بودند ، را به زنجیره ای از فعالیت های بهم پیوسته تبدیل مي كند. ساختار شعبه ي اصلي و مركزي CCTV و کاری که باید در این ساختمان انجام شود هم در نمای این ساختمان نمایان میشود: شبکه ای از خطوط مورب است که تراکم این خطوط در نواحی ِتحتِ تنشِ بیشتر و در نواحی ای که به ساپورت سازه ای کمتری نیاز دارد این تراکم کمتر میشود. نمای این ساختمان جلوه ي واقعي از ساختار سازه ای اش مي باشد. رم كولاس میگوید : "من خيلي خوشحال هستم، که بعد از سالها همكاريِ پیاپی، بالاخره این ساختمان cctv شروع به ایفای نقش و وظیفه ای که همیشه مدنظرش بوده است. خواهد کرد ". پروژه يcctv توسط رم كولاس (شرکت/OMA (و ديويد گيانوتن و مدير پروژه دنگمي ياوو در همكاري نزديك با شريكان شوهي شيگما تسو، الن ون لون و ويكتور ون در چيجه مي باشد. تيم طراحي این پروژه شامل معمارانی از جمله انولينونن، چالز برمن و آدرين فيشر،و یک تيم معماری بالغ بر 100 معمار از OMA بوده است. طرح MEP وسازه توسط سيسل بالموند و آروپ طراحی شده است. و شرکت ECADI (موسسه ي تحقيقات و طراحي معماري شرق چين) به عنوان موسسه ي طراحي بومي پروژه قرار گرفته بود. مشاوران طراح این پروژه فرانت اينك، اینساید/اوتساید،DHV،DMJMH+N، لرچ بيتس و همكارانش، LPA،سندي براون و همكارانش و رومانوگاتلند مي باشند. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] تصویر 2 [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] تصویر 3 [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] تصویر 4 [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] تصویر 5 [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] تصویر 7 [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] تصویر 7 [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] تصویر 8 [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] نمای شرقی [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] سایت پلان [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [TD] [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
-
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] در بین ساختمان های سر به فلک کشیده ی رو به جلو و کوره های بادیِ متعلق به گذشته ی میدان استیل یارد(Steelyard)، مرکزِ BelvalOu- est شکل گرفته است. یک پروژه ی توسعه ی شهری که در حال حاضر در لوکزامبورگ بر زمین سابق یک کارخانه ی فولاد نشسته است. اتمسفر این سایت منسوخ شده ی صنعتی، با خشونت کاریِ حاکم در کنار رشد گیاهان مانند خزه ها و توس ها شخصیت پردازی شده بود. این وضعیت متعلق به گذشته به طور ضروری و عینی بوسیله ی طرح و کاربری جدید پوشش یافته. هدف اصلیِ این بود تا اجازه داده شود کیفیت های پنهان سایت، بواسطه ی طراحی دوباره، درخشان شوند. محل های نشستن و درخت های جدید، در جزیره هایی متمرکز شده اند، که محدوده های بزرگ و خالیِ فضا را ترک می کند و همچنین به عنوان نقاط کانونی در این پوچی(emptiness) خدمات دهند. متریال هایی که قابلیت نمایش گذر زمان را بر چهره دارند، مانند: بتن، چوب و فولاد نا سالم، در ترکیب با جزییات خشن، به منظور بازگشت به زنگار گذشته این امر را امکان پذیر می کند. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
-
[TABLE=class: BorderBox] [TR] [TD=align: center][TABLE] [TR] [TD=align: center][TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] معمار : میس وندروهه هویا گیلرمو گارسیا این تصاویر زیبا را از گالری نشریه ملی دی نویه در برلین گرفته است ،که توسط میس وندروهه طراحی شده است. این بنا مربوط به سال 1968 می باشد که معماری آن جهشی از معماری سنتی موزه و ایده ی اتاق های بسته به یک فضای آزاد و انعطاف پذیر است. طول این ساختمان 64.8 متر است و در هر طرف ساختمان دو ستون فلزی قرار دارد، که آزاد بودن گوشه ها باعث سبک تر به نظر آمدن ساختمان می شود. بسیاری از ساختمان های میس براساس ایده ای روشن و رادیکال و با ساختاری دقیق طراحی شده اند. این اولین ساختمان غیر معاصر ی است که تا کنون درArchDailyمنتشر شده است. اگر مایلید بیشتر راجع به این ساختمان بدانید به عکس های زیر دقت کنید. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] - [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] - [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] - [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] - [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] - [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [TD] [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
-
[TABLE] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] ویلای TUGENDHAT مکان: برنو، جمهوری چک BERNO ( CZECH REPUBLIC) معمار: میس وندروهه ( MIES VAN DER ROHE ) این ویلا به سفارش زوج تازه ازدواج کرده ی یهودی ثروتمندی به نام های گریت و فریتز توگندات TUGENDHAT از در آمد خانوادگی آنها از کارخانه ی تولیدی نساجی در برنو ساخته شده است.این زوج میس وندروهه را در سال 1927 ملاقات کرده و از طراحی ویلایZEHLENDORF ادوارد فاکس ( EDVARD FUCHS) تحت تاثیر قرار گرفتند.این خانواده از شیوه ی استفاده ی میس وندروهه از فرم های ساده به صورت عالی استقبال کردند. با این حال آنها مایل نبودند که تنها یک معمار خانه ی آنها را طراحی کند. آنها در اصل با مهمترین معماری مدرن برنو در آن زمان مواجه بودند. اما بعد از بازدید از پروژه های مختلف توسط هر معمار در نهایت کار خود را به میس سپردند. میس در سپتامبر سال 1928 از محل سایت بازدید کرد و پلان هایی را در دسامبر همان سال طراحی کرد. او در شب سال نو طرح های خود را با خانواده ی توگندات مطرح کرد و پس از ایجاد چند تغییر جزیی به پلان مورد نظر خود رسید. میس به دلیل اعتقادات کارکردی مدرن خود به استفاده از چارچوب آهنی در کار خود روی آورد. استفاده از چارچوب های آهنی این فرصت را می دهد تا دیوارهای داخلی بارها را بهتر تحمل کنند و بازشوها و نورگیرهای بیشتری در فضا داشته باشیم. این ویلا تشکیل شده از سه سطح مختلف ( شامل زیرزمین ) و طراحی متفاوت در هر طبقه می باشد که متناسب با سایت شیبدار آن است.به طور کامل جداره ی جبهه ی جنوبی و باغ از زمین تا سقف لعاب کاری شده است. این ویلا یک خانه ی نسبتا بزرگ است. تشکیل شده از دو اتاق خواب بچه و یک اتاق برای پرستار بچه ها که حمام مشترکی در جلوی خانه قرار دارد. در حالی که اتاق مستر با تراس در ارتباط است. و فضایی برای یک چهارم کارکنان در نظر گرفته شده است. این ویلا به دلیل اسراف مواد و روش های ساخت و ساز غیرطبیعی در زمان خود بسیار گران قیمت بود. این خانه به دلیل استفاده از سیستم های سرمایش و کرمایش جدید برای اقامت خصوصی بسیار پیشرفته بود. هزینه ی کلی برای ساخت این ویلا چیزی حدود پنج میلیون کرون تخمین زده شد. که در سال 1930 این مبلغ توانایی ساخت خانه را برای 30 خانواده ی کوچک مقدور می ساخت. برنو در سال 1920 توپی از معماری مدرن برای چکسلواکی بود. ویلا با استقبال متوسطی رو به رو شد. بسیاری از نخبگان جناح چپ در دنیای هنر خانه ی جدید را به دلیل وجود مبلمان و طراحی داخلی دارای شکوه افراطی دانستند. میس طراحی مبلمان و چیدمان آنها را خود به عهده گرفت. اگرچه هیچ هنری بر روی دیوارها و یا دکوراسیون خانه وجود ندارد ولی هیچ گاه آن چنان ساده به چشم نمی آید زیرا از مواد غنی و کمیابی همچون عقیق و چوب های جنگل های گرمسیری استفاده شده است. ویلا توسط معماران ساختمان در برنو ساخته شد ولی چارچوب های آهنی توسط پیمانکاران بزلین ساخته شده است. استفاده از چارچوب های فلزی ذر آن زمان غیر معمول بود اما فواید زیادی را به همراه داشت، که همین مورد غرفه میس در بارسلونا را مشهور کرد. از ویژگی های این چارچوب آهنی: دیوارهای نازک تر و یک پلان آزاد که می تواند طبقه به طبقه متفاوت باشد، دیوارهای بزرگی از لعاب برای باز کردن اتاق و اتصال آنها را به باغ و ... بیش از همه ثبات مشخصه در طراحی های میس باعث موفقیت ساختمان های مسکونی او می شود. این خانواده در سال 1938 به سمت چپ چکسلواکی ونزوئلا به مدت کوتاهی قبل از موافقتنامه مونیخ رفت و هرگز بازنگشت. در طول جنگ جهانی دوم و حملات هوایی مبلمان اصلی در نهایت به سرقت برده شد. در سال 1994 این ویلا به عموم مردم به عنوان یک موزه معرفی شد. وارثان فریتز و گرته این ویلا را در سال 2007 به مالکیت خود و بر اساس قوانینی که در مورد آثار هنری مصادره شده بود آن را مجددا پس گرفتند. ویلای توگندات در حال حاضر تحت بازسازی چند میلیون دلاری مرمت است که قرار است در آغاز سال 2012 به پایان رسد. [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
-
[TABLE] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] فواره یکی از شناخته شده ترین آثار مارسل دوشان که به شکل گسترده ای در قامت یکی از آیکون های هنر قرن بیستم پدیدار شد, نام گرفت. اصل این اثر که هم اکنون از بین رفته شامل یک آبریزگاه استاندارد که به جای اینکه در وضعیت معمولش به شکل عمود قرار بگیرد بر جبهه ی پشت تخت شده و با این نشان 'R. Mutt 1917' امضا گردیده است. نمونه ی موجود این اثر در گالری تیت یک نسخه بدلی از سال 1964 ساخته شده از سفال لعاب دار و نقاشی شده که به چینی اصل می ماند. این اثر در رنگ های سیاه و سفید امضا و تکثیر یافته است. فواره یک نمونه از مجموعه ای است که دوشان آن را "حاضر آماده" نامید. یک شی معمولی ساخته شده که در قامت یک اثر هنری پنداشته شد. این اثر بازتاب دهنده ی هجومی به عرف ها و خوش ذوقی های کلاسیکی است که دوشان و جنبش دادا به واسطه ی آن شناخته شدند. ایده به یک شی بی ارز ش در جایگاه یک اثر هنری و برآمده از گفتگویی میان دوشان و دوستان امریکایی او کلکسیونر والتر آلنزبرگ و هنرمند جوزف استلا اشاره دارد. در پی این گفتگو, دوشان یک آبریزگاه از یک مغازه ی لوله کشی خریداری کرد و آن را در یک نمایشگاه که توسط انجمن هنرمندان مستقل سازماندهی شده بود ارائه داد. هیئت مدیره به ارائه ی تمام اثرها به استثنای فواره موافقت کرد. دوشان و ارنزبرگ هردو عضو هیئت مدیره بودند, و بلافاصله در اعتراض به این عمل استعفا دادند. همزمان با این برخورد یک مقاله اتنشار یافت, تصور عموم بر این بود که این مقاله به واسطه ی دوشان نوشته شده باشد. این نوشته مدعی بود که فواره ی 'Mr Mutt' غیراخلاقی نیست, بلکه یک چیز پوچ است. اثاثیه ای است که شما هرروز از پشت ویترین های مغازه ی لوله کشی می بینید. اینکه آیا 'Mr Mutt' با دستانش این شی را ساخته اهمیتی ندارد. او این را از بین کالاهای روزمره اتنخاب و بیرون از بسترش آن را جانمایی کرده و بی توجه به کارکرد آن یک نگاه جدید نسبت به آن شی پدید آورده است. . [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
-
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] این پروژه در فرایند رقابت برای باز زنده سازیِ یک پارکینگ- که در گذشته مورد استفاده بوده- درست در مجاورت استادیوم جام جهانی دایِِگو(Daegu)ریشه دارد. ژِرده(Jerde) مامور شد، تا بر مبنای کانسپتی برای [پرداخت] آیکونیک و تکه تکه -موزاییک وار- سطوح و فرم های ارگانیک، برگرفته از صنعت نساجی شهر دایگو، طراحیِ این پروژه را انجام دهد. این طرح بیشتر تحت تاثیر استادیوم یاده شده در مقام نمادی برای وحدت جهانی است. این رویه ی تکه تکه ی - موزاییک وارِ- فضای جدید، به مثابه ی یک استعاره به منظور در هم آمیزیِ فرهنگ های مختلف جهانی نقش آفرینی می کند، که از این قلمروی جدید اجتماعی و چرخه ی مرکزیِ تفریحی آن را شامل: نمایشگاه، غذاخوری و فعالیت های ورزشی، را بازدید خواهندکرد. فراتر از چالش های ناشی از نیازهای مردم محلی، باغ های موزاییک(Mosaic Gardens) دایگو به عنوان یک محیط خود پایدار، فرهنگی و مجموعه ی هنرمندانه ای از فضاهای اجتماعیِ درونی یا بیرونی طراحی شده اند، که از طریق باغ های زنده، پارک های روی بام، ویژگی های آب و طراحی لنداسکیپ؛ این منطقه را به یک واحه ی شهری تغییر ماهیت می دهد. باغ های موزاییک وار دایگو که خصلتی ارتباطی و اجتماعی دارند؛ این منطقه را به چیزی فراتر از یک بسط ورزشی تغییر می دهد، بلکه از طریق یک تفرجگاه عمومیِ که با فعالیت های اجتماعی در هم بافته شده است، یک توالیِ جدید فعال، بازدیدکنندگان را از استادیوم مذکور به استادیوم فرعی و استادیوم بیس بال- که در آینده محقق می شود- هدایت می کند. باغ های موزاییک وارِ دایگو ی ژِرده، یک مجموعه ی تفریحی- فروشگاهیِ خیره کننده با 50000 متر مربع مساحت ارائه می کند. پروژه ای که با ایتادیوم جام جهانیِ دایگو مرتبط است و تجربه ی [فضای] عمومی را در بستری برای ورزش های بین المللی افزایش می دهد. با الهام از بام منحنیِ استادیوم، که تجمع مردم سراسر دنیا در زیر خود نماد پردازی می کند؛ دیوارهای خارجیِ باغ موزاییک نیز منحنی هستند به همراه الگوهای تکه تکه ی رنگارنگ و منحصر به فرد، که استعاره ایست از تعدد فرهنگ های جهانی. چنین خصلت معمارانه ی منحصر به فردی در دیوارهای خارجی تاثیر پذیرِ صنعت برجسته ی این ناحیه، نساجی، و پارچه های چهل تکه ی رنگارنگ بوده است. این مجموعه ی جدید، با فرم حلقوی فزاینده ی خود، از دل پارکینگ استادیوم بیرون می آید در حالی که فضاهای تفریحی و فروشگاهی دو طبقه ی زیرین زمین را اشغال کرده اند. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] فضای عمومی در دل زمین [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
-
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] زمانی که مردم در محدوده زمان و سر حد عمل با هم اتفاق نظر دارند، اگر حرکتی بتواند در یک لحظه شناخته شود، طراحی هفته حرکت تحقق می یابد. در سه سال گذشته، طراحی جشنواره ها و هفته ها مکان هایی را در U.S از این سو و آن سوی شهرها شامل: پرتلند(Portland)، شهر دریاچه نمک، شهر کانکاس(Kansas City)، بالتیمور(Baltimore) و دترویت(Detroit) را در بیجینگ، سنگاپور، مسکو و پاریس به سرعت گسترش داده است. به هر حال این مساله ای شگفت آور نیست. ما همه می آییم تا بفهمیم طراحی هر چیزی و هر جایی که ما لمس می کنیم اتفاق افتاده است، و هر عامل اقتصادی قسمتی از پیش برد طراحی است و گاها بیشتر هم می شود. "یک ارزش جدید در حال جایگیری در طراحی به عنوان نوآوری اساسی است،" نقل از کارل کلتا(Carol Coletta) ، مدیر جایگاه هنر، "و در ارتباط میان نوآوری، شغل ها، و رشد اقتصادی." این رشد آگاهی به طور اختصاصی در شهر ها متمرکز شده است، جایی که طراحی نه فقط به عنوان ناجی یا پشتیبان اقتصادی بلکه به عنوان راه حلی برای بسیاری از گردنکشان اجتماعی پیشرو می شود. ماند دنباله های هواپیما که TEDs را تکان می دهد(همه ی آن شهرهایی که با طراحی هفته های جدید در واقع TEDs را دارند) به خوبی پیوندی که بین مدرسه D و مدرسه B برنامه ای مرحله ای است. "هر چیزی که ما اکنون به سوی آن در حرکت هستیم چیزی است که درست قبل از رنسانس اتفاق افتاده است،" به نقل از پاتریکیا مارتین(Patricia Martin)، نویسنده ی نسل رنسانس. "گیاهان پیوندی و گرده افشانی از گلی به گل دیگر که گونه های جدید و دسته های تازه ای را به کسب و کار سوق می دهند. این اتفاقی است که پس از دوره تاریکی در ایتالیا رخ داد. مردم به صورت همگانی، نسبت به قدرت خلاقانه آگاه شدند." برای توضیح، او می گوید یک مسابقه عمومی نقاشی در سده 1500 بین میکل آنژ و لئوناردو جایی بود که جمعیت با تشویقشان تعیین می کرده اند که چه کسی باید پیروز شود. در روند طراحی جشنواره، این کار ساده ای است که احساس کنیم سال های تاریک عمرمان سپری شده است. " زمانیکه اقتصاد منبع اصلی است، نیازی برای راحتی در اجتماع وجود دارد،" نقل از هایلری جی(Hilary Jay)، مدیر اجرایی طراحی فیلادلفیا(اکتبر10-14). "ما به فرهنگ به عنوان عاملی برای راحتی و همکاری به جای رقابت می نگریم." و در اینجا رقابت های بسیاری وجود دارد. اساسا جشنواره های جدید تر رسمی سازی ناگهانی از فعالیتی که پیش از این در شهر های میزبانشان می جوشیدند، هستند. طراحی هفته ای پرتلند، که در 10 اکتبر شروع شد، برای سپاس از بازدیدهای هفتگی تولید کنندگان این رویداد با دارا بودن نظم بسیار در طراحی، قادر بود تا تنها با چهار ماه برنامه گرد هم آید. اریک هیلرنز(Eric Hillerns) و تسیلی پینس(Tsilli Pines) انتظارات را به حداقل رساندند. "ما در خواست کردیم که هر کس تا کنون طراحی فضایی را در شهر انجام داده، با ملاقات مجازی، آثارش را در این یک هفته به نمایش بگذارد،" نقل از پینز، "و برای رساندن صدای خودمان کافی است به مردمی که خارج از عرصه ی هنر هستند گوش کنیم."در کلمبوس، که صاحب آن طراحی هفته را در 29 سپتامبر افتتاح کرد، میشل بنگیورنو(Michael Bongiorno) زمانیکه ایده اش را مطرح کرد، سراسر پوشیده از میزانی حمایت و همکاری بود. او می گوید: "شهر و انجمن تجاری از عقب افتادگی در آمد تا این اتفاق روی دهد." مت کلیسان(Matt Clayson)، مدیر طراحی جشنواره دترویت(19-23 سپتامبر) این جشن سریع را سومین موج نام گذاری می کند. لندنی که در 2003 یافته شد، کشتی مادر است. فیلادلفیا، در 2005 کشف شد، و سان فرانسیسکو، در 2006، جایی که دومین موج وجود داشت. جرات و جسارت دترویت از طراحی خلاق دالان مرکزی بالا رفت. در ابتدا آن ها نیازهای داخلی طراحی اجتماعی بومی را تشخیص دادند. "ما متوجه شدیم که آنجا هیچ برنامه ای برای طراحی روی مغز اشخاص بر زمینه ای منظم یا سالیانه وجود نداشت،" نقل از کلیسان(Clayson). طراحان دترویت راه مناسبی را برای تقسیم کارها بین خودشان نداشتند، کسب و کارهای محلی، یا حمل و نقل های بین المللی و قومی. آن ها به پرورش قسمتی ضروری از طراحی شالوده که به آن اقدام کرده بودند، پرداختند و سپس به تقویم طراحی جهانی پیوستند. چیزی که تماما خوب و شگفت انگیز است - و برای شرکت کنندگان الهام بخش و برای بنیان گذاران هیجان انگیز - اما آیا انجام طراحی هفته ها روی تصورات موسس ها تاثیر می گذارد؟ آیا این رویداد موقت روی پایداری تاثیر می گذارد؟ یا زمان، انرژی، و پول که به نحوی برای پیشرفت آموژش طراحی، تسلط کامل بر کسب و کارهای کوچک، یا در ابتکار که تاثیرات اثبات شده ی بیشتری روی اقتصاد دارد؟ "این فشردگی برای اندازه گیری، سخت است،" نقل از بن ایوانز (Ben Evans)، موسس و مدیر طراحی جشن لندن. "آن ها قابل لمس و غیر قابل لمس هستند." قابل لمس ها شامل تعدادی از شرکت کننده ها، ثبت شده ها، و بازدید از مطبوعات؛ و مال التجاره، خوراک، آشامیدنی، و رزرو هتل. غیر قابل لمس ها: تا چه اندازه جشن، پیشبرد اقتصادی – اجتماعی را تغییر می دهد؟ آیا تغییر علامت تجاری شهر موفق می شود؟ ایوانز داستانی درباره ی هفته ی طراحی بلگرید می گوید، در سال 2005 آغاز شد – تنها پنج سال بعد از برکناری رئیس جمهور میسویک (Milosevic).او می گوید: "هیچ کس در اروپا تمایل نداشت که به انجا برود." او می گوید: آنجا هیچ طراحی شرکتی وجود نداشت، هیچ طراحی مدرسه ای، هیچ مارک های بزرگی. "اما آنجا یک گروه کوچک بسیار مشتاق بود، مردمی که سخت کار می کردند تا رویدادی را راه اندازی کنند." در هفتم آخرین ژوئن، مجله Wallpaper با جشن ها در جای خود باقی مانده است. "این مکانی برای بودن طراحی شده است." نقل از ایوانز، کسی که هنوز آوازه ی شگفت آوری دارد. آن ها اعتبار مکانی را تغییر دادند، که حتی روی نقشه هم وجود نداشت." اکنون، بلگرید شاید تنها قالبی از یک شهر باشد که به صورت خود کار هفته طراحی را راه می اندازد. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] هفته حرکت [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] هفته حرکت [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] هفته حرکت [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] هفته حرکت [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 2
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)
-
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] دفتر معماری فرانسویfaceB برنده رقابت طراحی پل بر روی رود سن پاریس گشته است ؛ این پل با طرحی از کابلهای فولادی کشسانی ارائه شده است و یک پل عابر پیاده مخصوص قدم زدن بر روی آب است. این پل در مرکز شهر قرار دارد و قرار براین است که یکی از جاذبه های شهری این منطقه باشد. با این حال شما آنرا به سختی می بینید و احساس می کنید ؛ شاید اگر در یک قایق باشید و در ورودی پل به آن توجه کنید ، به هر حال این پل فاقد هر گونه صمیمیت است! دقیقا بر خلاف رودخانه سن ! پس وقتی روی آن هستید به عنوان یک مکان در سن آنرا می بینید ؛ مکانی برای یاداوری خاطراتتان ؛ محلی برای بازگویی تاریخ . این پل اتصالیست میان زمان و فضا ؛ جایی که فقط یک چیز نمایان است : جاذبه آب. این پل یک ضربان ظریف بر رودخانه است ؛ یک راه باریک در مراوده با آب. با این حال به جای استفاده از تکنیک های قدیمی متکی به فشرده سازی ، با طرحی جدید از نیروی پتانسیل کشسانی استفاده می کند.کابلهای فلزی که با فنرهایی بین دو ساحل مهار شده اند ؛ مش هایی درست می کنند که قطعات بتنی ای مخصوصی را به بند کشیده اند. این پل دسترسی های جدیدی را محیا می کند ؛ گذری که از دو سمت پل انجام می شود اما از راهی که به وضوح خطرناک می نماید و عرض آن به قدری باریک است که احساس گذر از پلهای کوهنوردی هیمالیا را متبلور می کند. این گذرگاه ، فضای سخاوتمندانه ای را نزدیک آب برای فعالیت های روزمره عرضه می کند تا به نشستن ، استراحت و خوردن یک وعده غذا در محیطی آرام بپردازید و از مناظر بی بدیل پاریس بر روی رود سن لذت ببرید. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] قطعات بتنی چنان با کابلها محکم می شوند که فضایی امن برای قدم برداشتن یر روی آنها بوجود بیاید. [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] معمار کامیل موریر می گوید : " مردم در پاریس ، آب را احساس نمی کنند . ما می خواهیم آنها حس کنند که از رودخانه می گذرند. " [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کابل ها باید چنان با فنرها کنترل شوند که نحرک بیش از حد نداشته باشند. [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] این پل جزیره ایل دولاسیته را به هر دو ساحل دیگر متصل می کند . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] در قسمت جنوبی ، پل از منطقه ای به آب نزدیک می شود و مکانی برای مکث می سازد ؛ جایی که معمار موریر امیدوار است از آن برای " نشستن و غذا خوردن " استفاده شود. [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 2
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)
-
[TABLE=class: BorderBox] [TR] [TD=align: center][TABLE] [TR] [TD=align: center][TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] این فضاهای بازِ بزرگ وسر سبز، که کلیسای جامع سو ولا (Seu Vella) را احاطه کرده اند و بر سراسر شهر اشرف دارند، زیباترین ناحیه ی عمومی در لیِدا(Lleida)، اسپانیا، هستند. تمرکز طرح پیشنهادی ما بر ساخت یک فضای باز، بزرگ و سبز؛ برای مجسمه است که اختصاص به ریکارد وینس(Ricard Viñes) موسقیدان دارد. فضایی پر از میدان های کوچک و محدوده های سبز در نقطه ای که شهر با رفت آمدهای سواره و پیاده پر ازدحام می شود. پیچ و خم ها و لابیرنت ها، مدلی قدیمی را ارائه می کنند. مفهوم فرهنگی و تفسیر سمبول لابیرنت بسیار عمیق است. خاستگاه لابیر(labyr)، قسمتی از واژه ایست که با سنگ و صخره کار می کند، در حالی که اینت(inth) از کلمه ای یونانی می آید و به معنی یک مکان بنیادی است. ما مکانی باز را با خطوط رقصنده بر کف به همراه مسیر پیچ و خم دار پیشنهاد دادیم؛ تا قدم های کسانی که در حال رقص هستند را راهنمایی می کند. ویژگی ای که حرکت رقص را تولید کرده، و رهنما می شود. رفت وآمد مردم در میدان ریکارد وینس متفاوت خواهد شد، جایی که افراد پیاده فضای عمومی خود را خواهند داشت. هر کسی می تواند این مسیرهای رقص که با یادداشت برداری از رقص های حقیقی تولید شده، را دنبال کند. شاید نزدیکترین مرجع به ایده ی طرح؛ میدان فرانسیس ماسیا(Francesc Macia) در یکی از شلوغ ترین مناطق بارسلنا باشد. دیگر شهرهای اروپایی بخاطر وجود چنین حوزه های برجسته ای در مرکز کلان شهرها مشهور هستند؛ مانند اتوآل(Etoile) در پاریس، تیِرگارتن(Tiergarten) ِ برلین، با ستون معروفش و فرشته ای بالای آن قرار دارد. ما الگوهای پر پیچ و خم را برای فضای دایره وار در کال رور(Calle Roure) طراحی کرده بودیم. ما علاقه داشتیم تا ایده ی یک لابیرنت را با ایده ی یک ورودی ترکیب کنیم. ورودیِ شهر به لیدا(Lleida) یک دروازه ی سبز است. این پروژه از یک دایره و یک میدان جدید برای شهر تشکیل شده است: 1. دایره در یک الگوی لابیرنتی تمام می شود، که از نوارهای گیاه کاری شده با سنگ فرش آجری تشکیل شده. 2. این میدان با محدوده های سبز تقسیم بندی شده، پیچ و خم درختان و بوته های کوچک که از مسیر عبور قابل مشاهده است. این [تقسیم بندی] سبز به سازمندیِ فعالیت [اوقات] فراغت محله، با وجود بار ها، محل های بازیِ کودکان، نیمکت ها و مسیر های عبور پیاده، کمک می کند. دو خیابانی که از این میدان تغذیه می شوند، با سنگ های طبیعی پوشیده و پیاده محور خواهند شد و همچنین با فضاهای عمومی کوچک- در جلوی ورودی مجتمع های مسکونی- و درختان تازه ای که کاشته خواهد شد، لطافت بیشتری به خود خواهند گرفت. از یک طرف این حوزه یک منبع نور گسترده، تمام میدان را درخشان خواهد کرد و هم بر ایده ی جمعی که در فضای عمومی مستقر می شوند و هم بر کانسپت جشن های خیابانی به عنوان نماد هویت جمعی، تاکید می کند. تندیس جدید در وسط دایره مذکور نصب شد و مانند یک لندمارک این مکان را از باقیِ شهر جدا خواهد کرد. معماران: Benedetta Tagliabue - Josep Ustrell, Daniel Rosselló [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان ریکارد وینس [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [TD] [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 2
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)
-
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] اين دشوار است كه به ياد بياوريد آنچه كه فرانك گهري مثل قبل بود ،كه شهرها در سراسر جهان به دنبال او براي انبوه تنديسهاي گسترده او بودند. تنها چند شهر مشهور را نام مي بريم ، لس آنجلس، بيلبائو ، ابوظبي ، پاناما و به زودي در تورنتو برخي از مكانهايي هستند كه با مداخلات گهري جذابيت مي يابند. اما زماني بود كه كميسيون موزه با موضعي براي جلب توجه و تبليغات ،وسيله ي امرار معاش معمار پرآوازه نبود . اكنون ، به بهاي عجيب و معقول 895000 $ اگر به جرات بگوييم ، يك قطعه از بيلبائو قديم گهري ، در بازار لس آنجلس است. اگر چه ، خمش بالهاي فولادي يا هر چيزي از نوع آن جاي تعجب ندارد ؛ اما در خانه ي بنسون در سال 1981 ته رنگ قوي از حساسيت زيبايي شناسانه ي معمار وجود دارد. پله هاي با كف تخته سه لا، بام آسفالت، روكش توفال كوبي قهوه اي و نرده هاي تنديس گون كلاژ شده با هم در يك خانه ي دو ساختمانه. گهري با هوشمندي ساختاري تركيب شده مطابق " تنديس ژاپني با دو سنگ قابل لمس" با توجه به آرچيتيزر Architizer تشبيه نمود.گهري به مشتري مردد خود اطمينان داد كه : "شما بسياري از فضاهاي زيبا در اين ميان بدست خواهيد آورد و در شب كه مانند كمپينگ است و در آن شما در داخل و خارج زير نور ستارگان هستيد" . اما بدون صراحت رسا در راهي كه ما در حال حاضر با نام تجاري گهري مرتبط كرديم، خانه ي بنسون Benson House رايحه ي سرزندگي پديده هاي معمار را دارد. كلي بنسون ، كه پدرش كار را سفارش داده بود، گفت:" من و خواهرم مجبور به صحبت با فرانك در مورد نوع خانه اي كه براي زندگي ميخواستيم ،شديم". " ما گفتيم كه ما ميخواهيم در قصري با معابر مخفي زندگي كنيم". استفاده ي سنگين آشكار از تخته چند لا، طرح روكش فلزي و آسفالت، حجم مشخص ، و فضاهاي پر پيچ و خم خانه ي بنسون، پيماني براي توجه معمار به مشتريان جوان خود هست. بنسون اضافه كرد: " اين نوعي از دوباره متصور شدن فرانك گهري از آنچه در ديد بچه ها بود، است". [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] خانه بنسون [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] خانه بنسون [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] خانه بنسون [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] خانه بنسون [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] خانه بنسون [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] خانه بنسون [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] خانه بنسون [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] خانه بنسون [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 2
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)
-
باران را دوست دارم, مهربانم میکند با هرچه خدا آفریده است ! ... باران را دوست دارم, هنگامی که خدا با شیطنت ... آب برویم می پاشد ! ... انگار میخواهد مرا با خود و دنیایش آشتی دهد!
- 208 پاسخ
-
- 1
-
-
نام کاربری amirreza313 به Army.of.onE تغییر یافت
-
[TABLE=class: BorderBox] [TR] [TD=align: center][TABLE] [TR] [TD=align: center][TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] پروژه خانه بارونیا در سال 2009 توسط معماران نیکولاس دل ریو و مکس نونیز در سایت کویینتیرو در کشور شیلی طراحی و ساخته شده است. خوردگی ناشی از رطوبت و شوری دریا و هوا می تواند یک ساختار را در یک دوره کوتاه از زمان از بین ببرد. این مکان در چند متری از اقیانوس آرام قرار دارد اما در یک سایت مسکونی واقع نشده است و نزدیکی به امواج شکننده ی اقیانوس شرایط نامساعد شدیدی را برای معماری ایجاد کرده است. در این پروژه به دلیل وجود یک لایه محافظ ساختاری از زوال طبیعی ناشی از عوامل جوی جلوگیری می شود که از شیشه و فولاد ضد زنگ ساخته شده است. به این ترتیب این خانه ساحلی شاعرانه با ساخت و سازی بیشتر مهر و موم شده است. بودجه معین و مشخصات دقیق سایت طراحان را ملزم به ساخت بنا در دو طبقه و استفاده از چوب برای نماهای داخلی کرده است. برای ایجاد دو سطح متفاوت از دید به افق برای هر طبقه ساختار سازه ای جداگانه ای طراحی شده است . در قسمتی از طبقه بالا ، محیطی است که با تکرار و تنوع چوب مشخص شده است ؛ در همان قسمت مشترک طبقه پایین ، اتاق خوابی با یک پنجره افقی جدا از ساختار سازه ای چوبی ساخته شده است. این تغییرات ساده باعث به وجود آمدن گوشه ها و دیدهای مختلف ، فاصله ها و نزدیکی به محیط خارجی شده است به این پناهگاه ساحلی امتیازات ویژه ای بخشیده است. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] نماهای جانبی [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] نماهای جانبی [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] دید رو به دریا [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] دید رو به دریا [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] نماهای جانبی [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] نماهای جانبی [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] اتاق خواب [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] آشپزخانه [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] پلان سطح اول [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] پلان سطح دوم [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] پلان سقف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] برش A-A [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] برش B-B [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [TD] [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 3
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)
-
نمی شه :icon_razz:
-
این نام کاربری موجوده
-
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان
.FatiMa پاسخی برای .FatiMa ارسال کرد در موضوع : معماری ایران و جهان و بیوگرافی معماران
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] فاز اول طراحی و ساخت یک جفت خوابگاه اختصاصی دانشجویی توسط هشت دانشجو به عنوان کار گروهی در حال انجام شدن است. این دانشجویان در اولین قدم طراحی با استراتژی ساخت یک ساختمان واقعی مورد آزمایش قرار گرفته اند. هر چهار دانشجو بر روی یک خوابگاه کار می کنند که شامل طراحی محل اقامتی با اتاق خواب ، حمام و تجهیزات آشپزخانه است. این پروژه برای هر دانشجو خلاصه و آغازی برای توسعه و پژوهش در موضوع پایان نامه اختصاصی هر فرد می باشد در حالیکه هر فرد به تنهایی تعاملی تفکیک ناپذیر با طرح داشته اند. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] پلان [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ماکت سازه [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] سازه بنا [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] سازه در حال ساخت [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] نمونه فریم های سازه ای [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ماکت سازه [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع -
[TABLE] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] گائه آولنتی معمار و طراح ایتالیایی که با طراحی داخلی گالری هنر پاریس ؛ موزه دو اُرسی ؛ شناخته شده است در سن 84 سالگی درگذشت. آولنتی به عنوان یک معمار در میلان آموزش دید اما در طول دوره تحصیلش به طراحی مبلمان ، نمایشگاه ، نورپردازی و طراحی دکور هم پرداخت . پس از فارغ التحصیلی ، با سمت مدیر هنری در مجله طراحی کازابلانکا مشغول به کار شد و در میلان و ونیز به تدریس معماری مشغول شد. از 1960 به طراحی تعدادی از قطعات برای مارک های معتبر مبلمان ایتالیایی همچون زانوتا ، ریناسنت و فونتانا آرت پرداخت. طراحی آولنتی برای موزه دو اُرسی در سال 1980 برگرفته از تجربیاتش در طراحی گالری های قبلیش بوده است ؛ همانند طراحی فضایی در موزه ملی هنرهای مدرن در موزه پمپیدو در پاریس ؛ بازسازی گراسی پلازا در ونیز ؛ موزه هنرهای آسیایی در سان فرانسیسکو و موزه هنر بین الملل کاتالونیا در بارسلونا. وی پس از تحمل یک بیماری طولانی مدت ، در تاریخ 31 اکتبر در خانه اش در میلان درگذشت. [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
-
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] خیابانِ بن بستِ شاندورف در مرکز اسلو(Oslo)، با طرح دفترØstengen & Bergo AS، از محل پارکینگ اتومبیل ها به یک فضای شهریِ سبز، میدان شاندورف، تغییر ماهیت داد. برنامه ای که به ساختار سبز موجود، از طریق یک گورستان قدیمی در شرق، اضافه می شود. این میدان با موتیف های شناخته شده ی شهر اسلو احاطه شده: کلیسای ترینیتی(Trinity Church) در جنوب، و ستون های پرشکوه کتابخانه ی دیشمن(Deichman) در شرق. خیابان شیبدار کِیسرس گِیت(Keysersgate) نیز خط دیدی از سمت شرق بدست می دهد. این میدان، با یک شیب مهم با ارتفاع 7 متر، اختلاف بین دو خیابان را ایجاد می کند، و آن را تبدیل به چالشی برای طرح دسترسی و عبور از میدان با کمترین جابجایی می کند و از مسیر پیاده ی منحنی و در عین حال باریکی حاصل می شود که از خیابان پایینی به خیابان بالایی، با شیبی 6.5 درصد عبور می کند. این مسیر پیاده، در قامت یک طرح تندیس گون، نقش یک ویژگی ضروری و مهم را برای این میدان بازی کرده، به این محیط شخصیتی مثبت القا می کند. حرکت از پایین به بالا، تجربه ای خوشایند از این فضای سبز به ارمغان می آورد. در امتداد این رمپ پلازاهای کوچک و سطوح سر سبز در یک الگو به هم بافته شده اند. مجسمه ی قدیمیِ موجود، اپوستلِ گرین لند(Apostle of Greenland)، هانس اجد(Hans Egede)، بالاخره از شر اتومبیل های پارک شده ی اطراف خود خلاص شد و اکنون توانسته در بستری سبز و آرام قرار گیرد. هدف این طرح خلق یک فضای سبز شهری و مرکزی، با معانی ساده و البته هوشیارانه بوده است. بدنه ی این مسیر پیاده- سطوح و دیوارها – از بتن درجا ساخته شده. پلازاهای کوچک با سنگ گرانیت خاکستری پوشش داده شده و یک تنالیته گرم سراسری را ایجاد کرده اند. این چمنزار به یک همسایگی آرامش بخش با کلیسای ترینیتی کمک می کند. دو درخت بزرگ موجود، در مدت زمان ساخت و ساز حفاظت شدند و با یک حجم گلکاری شده تاثیر زیبایی بر جای گذاشته اند. درخت های گیلاس کاشته شده، با شکوفه های بهاری سپید خود، به یاری این محیط سالم شهری و خوب، در این منطقه ی متراکم خواهند آمد. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] میدان شاندورف [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 3
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)
-
[TABLE=class: BorderBox] [TR] [TD=align: center][TABLE] [TR] [TD=align: center][TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] اگر شما با معماری یاهووا وانگ آشنا هستید, پس باید بی درنگ پل پنجم آمستردام را تشخیص دهید. سازه ی پیچیده این پل, اثر را به یکی از مهم ترین کارهای وانگ تبدیل کرده است. ایده ی پل با در نظر گرفتن کارکردیت و تندیس وارگی آن جسمیت یافته است. در نتیجه هر وجهی از پل نقش مهمی در زیباشناسی منحصر به فرد سازه های فلزی مارپیچ بازی می کند. بر روی این پل دو مسیر مستقل به منظور استفاده ی دوچرخه سوارها وعابران پیاده در نظر گرفته شده است. این دو مسیر به صورت موازی امتداد یافته و در مرکز پل به هم برخورد کردند. و به عنوان قطب کارکردی پل عمل می کنند. بخش مرکزی این پل با یک فضای مسقف طراحی شده است, عابران می توانند در این قسمت توقف کنند و از چشم اندازی که این پل پدید آورده, لذت ببرند. این پل از جت جنگنده ی F117 که ویژگی شاخص آن ایجاد رابطه بین اجرا و زیبا شناسی می باشد, الهام گرفته است. که در این جت به صورت چشمگیری برای جلوگیری از مسیر یابی به واسطه ی رادار ظهور یافته است. این رویکرد الهام بخش پل شده و در پی بسط رابطه ای مشابه بین عملکرد ساختاری و زیبا شناسی از طریق ساختار مارپیچی بی بدیل آن نمود یافته است. معماری دهانه ی این پل در طول رودخانه با ساخت چندین لایه از سطوح مارپیچ به هم بافته شده اند. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] جنگنده ی رادار گریز F117 [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [TD] [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
-
معرفی و خلاصه ای از کتب برتر معماری
.FatiMa پاسخی برای Mahnaz.D ارسال کرد در موضوع : جزوه های معماری
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] ...ما هنگامی موقعیت ها و رخدادها را (عمومی) می نامیم که بر خلاف امور خاص و منحصر به فرد، برای همگان قابل دسترس باشند. فی المثل هنگامی که از مکان های عمومی یا «ساختمان های عمومی» حرف می زنیم. اما همین واژه ی ساختمان های عمومی بدین معنا نیست که متعلق به همه ی افراد جامعه است و به روی همه ی آحاد مردم باز است. بلکه ساختمان های عمومی صرفا به این معنا عمومی هستند که فقط نهادهای دولتی را در خود جای می دهند. دولت نیز نوعی «قدرت عمومی» است. این خصیصه ی او بخاطر مسئولیتش در ارتقای رفاه عمومی اعضای ذیحق است. اصطلاح«عمومی» معنای دیگری نیز دارد و آن هنگامی است که از «پذیرش عمومی» صحبت می کنیم: زمانی که پدیده ای بر صحنه می رود و به شیوه ی پر صلابتی بازنمایی می شود؛ «عمومیت» این پدیده تا اندازه ای به این معناست که از جانب عموم به رسمیت شناخته شده است. معنای سوم اصطلاح «عمومی» زمانی است که می گوییم فرد به شهرت همگانی رسیده است؛ معنای پرستیژ یا شهرت همگانی، معمولا ریشه در یک دوره خاص دارد؛ تا در یک (جامعه نیک). با وجود این، هیچکدام از معانی فوق با معانی ای که این اصطلاح در عبارات زیر القا می کند مرتبط نیستند؛ عبارتی نظیر: افکار عمومی، «عموم برآشفته»،«عموم آگاه»،«عمومیت»، «به اطلاع عموم رساندن»، و«علنی ساختن». فاعل این نوع عمومیت،«عموم» است که حامل افکار عمومی است. نقش عموم در مقام داور نقاد درست همان چیزی است که به جریانات و اقدامات و روندها- مثلا در دادگاه- خصلت عمومی و همگانی می بخشد. البته معنای عمومیت در عرصه ی رسانه های توده ای اندکی تغییر کرده است: عمومیت به ویژگی هرآن چیزی بدل شده است که افکار عمومی را به خود جذب می کند و هدف اصلی روابط و مناسبات عمومی شده است که اخیرا «کار تبلیغاتی» نامیده می شود. خود حوزه ی عمومی قلمرو ویژه ای است که در تقابل با «حوزه ی خصوصی» تعریف می شود. گاهی اوقات «عموم» صرفا با آن بخش از افکار عمومی گفته می شود که در مقابل صاحبان قدرت قرار می گیرد. ارگان های دولتی و رسانه ها، مثل مطبوعات که ارتباط بین اعضای حوزه ی عمومی را تسهیل می کنند، بسته به شرایط می توانند «ارگانهای عمومی» قلمداد شوند... ...تاریخ واژگان گویای تحول فوق است. در بریتانیای کبیر واژه ی Public از اواسط قرن هفدهم پدید آمد، در حالی که قبل از آن واژه ی mankind و world رایج بود در فرانسه نیز واژه ی Le public به چیزی دلالت می کرد که در قرن هجدهم در آلمان تحت عنوان publikum رواج یافت(استفاده از این واژه ابتدا از برلین شروع شد). تا آن زمان در آلمان واژه lesewolt ( دنیای خوانندگان) و welt (دنیا) در همین دنیای کنونی شان (کل دنیا) مطرح و رایج بودند. آدلانگ(Adelung) بین «دنیای خوانندگان» و مجموعه افرادی که در یک مکان عمومی گرد یک سخنران یا بازیگر جمع می شوند تفکیک قایل است، با ن همهَ، هر دو نمونه هایی از«عموم» یا «جماعت منتقد» بودند. هر آنچه در معرض داوری عمومی قرار می گرفت« عمومیت» میافت. در اواخر قرن هفدهم واژه ی انگلیسیِ Publicity از ریشه ی فرانسوی آن publicite پدید آمد. همین واژه در آلمانی در قرن هجدهم متولد شد. اصطلاح آلمانی Offentliche Meinung که حاوی مفهوم نقد است در نیمه دوم قرن هجدهم در ترجمه واژه فرانسویِ Opinion Publique به کار گرفته شد. اصطلاح Public Opinion در انگلیسی در همین زمان متولد شد، گرچه واژه ی General Opinion پیشتر استفاده شده بود.... [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] یورگن هابرماس [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] تحول ساختاری در حوزه ی عمومی، ترجمه جمال محمدی، نشر افکار [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع- 147 پاسخ
-
- 3
-
-
- معماری
- معرفی کتاب
- (و 5 مورد دیگر)
-
[TABLE=class: BorderBox] [TR] [TD=align: center][TABLE] [TR] [TD=align: center][TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] ویژگی های پلان شهری این پروژه در سایتی طویل و باریک، در لبه ی پارک لا ویلت(Parc La Vilette) در منطقه ی 19 پاریس، درون محدوده ی توسعه شهری که توسط معماران ریچن و روبرت(Reichen & Robert architects) انجام شده ، قرار گرفته است. در سمت شمال شرقی، مسیر تراموای جدید از امتداد سایت عبور می کند. همچنین این سایت با گاراژ ترامواها در سمت جنوب غربی مرز بندی می شود و سه طبقه ی اول این مجموعه مسکونی به ناچار دیواری مشترک با گاراژ ترامواها دارند. شرایط سایت پلان این بخش- نسبت به کل پلان شهری- یک پیکر بندی بسیار ویژه دارد؛ 11 متر در پهنا و یک بسط تقریبا 200 متری در امتداد شمالی- جنوبی. این ویژگی از پیش، اهمیت فرآیند اشرافیت نمای شرقیِ این بسط را بر خیابان دِ پوتیت پونت(Des Petits Ponts) را آشکار کرد، مکانی که میزبان ترامواها، دوچرخه سواران و عابران پیاده است. طرح جدید معماران اُفیس (OFIS architects)حجم طولانی این ساختمان را به دو بخش مجزا، که با یک پل باریک با یکدیگر ارتباط دارند، تقسیم کردند. در بین این دو حجم یک باغ قرار دارد. بنا دارای 11 طبقه است: فضای فنی در زیر زمین، کاربری های مشاع در طبقه ی همکف، و آپارتمان های دانشجویان در 9 طبقه ی بالایی. چنین ترکیبی بسیار عقلانی و مدولار نیز هست. هدف اصلی این پروژه، تدارک محیطی سالم برای تحصیل و مطالعه ی، یادگیری و برگزاری جلسات دانشجویان بود. در امتداد زمین فوتبال یاد شده، راهرویی باز و یک گالری مشرف به این زمین، منظره ای به سمت شهر و برج ایفل در ارائه می دهد. این گالری یک مسیر دسترسی به آپارتمان هاست که مکانی مشترک را برای دانشجویان فراهم می کند. تمام استدیوها ابعاد ثابتی دارند و نیز عناصر مشابهی را به منظور بهینه سازی طرح و ساختار؛ شامل می شوند: یک ورودی، حمام، جا رختی، آشپزخانه کوچک، فضای کار و خواب. هر آپارتمان از یک بالکن مشرف به خیابان برخوردار است. کانسپت طرح امتداد باریک این نقشه با 10 طبقه، موجودیتی قابل توجه به سایت می دهد. هر حجم، با توجه به عملکرد خود، دو چهره ی متفاوت به خود می گیرد: نمایی که به سمت خیابان دِ پوتیت پونت رو کرده است؛ اتاق های کار با بالکنی های سبد مانند را شامل می شود. آنها به صورت تصادفی [به جهات مختلف] گرایش داده شده اند تا مناظر و ریتم نمای ساختمان را تنوع دهند. سبد های تغییر داده شده مذکور سطحی پویا ایجاد می کنند و در عین حال مقیاس و تناسب بنا را خرد می کنند. نمایی که به سمت زمین فوتبال قرار دارد، یک گذرگاه پیاده ی باز به همراه ورودی های استدیو که با یک مش سه بعدی فلزی محصور شده را شامل می شود. هر دو حجم کلی از طریق یک پل باریک، در طبقه ی اول، با یکدیگر ارتباط دارند پلی که در نقش یک فضای عمومی باز برای دانشجویان ظاهر می شود. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] . [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [TD] [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 1
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)
-
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] آلونک بزرگ اولین ساختمان ساخته شده توسط دانشجویان (D & M (Design & Make می باشد. این بنا در سال 2011 توسط دانشجویان AA واحد 19 طراحی شده است. این ساختمان با زیربنای 500 متر مربع یک کارگاه مونتاژ است که فعالیت های هنری آینده همچون ساخت ، مونتاژ و نمونه سازی را در پارک هوک پشتیبانی می کند و از بهار 2012 ، به عنوان فضای کاری موقت دانشجویان D & M ومحل امنی برای ساخت و تولید دانشجویان دیگرست. متریال ساختمان از چوب کاج اروپایی استفاده شده است که از پارک هوک و جنگل های محلی اطراف تهیه شده است. برای حفظ تمامیت ساختاری کامل سازه موقت آن از سه درخت در اطراف محل قرارگیری ساختمان استفاده برده اند. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] اسکچ های اولیه سازه [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ساخت و ساز های اولیه [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] دیاگرام طراحی [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] آلونک بزرگ در حال استفاده ی دانشجویان [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 1
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)
-
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] تئاتر تایوُان یک تئاتر تجربی کوچک مقیاس در تقاطع جاده ی تایوُان یین زی دسترکت بنا نهاده شده است. این تئاتر شامل دو فضای اصلی که به طور عمود ساخته شده است, می باشد. فضای اجرای این مجموعه با شیشه ی آکوستیک محاط شده, و چشم اندازی منحصر به فرد از بافت شهری را ارائه کرده و این موجب پدید آمدن یک رابطه ی متقابل بین شهر و فعالیت هنری خواهد شد. پشت صحنه در زیر فضای اجرا قرار گرفته است. به واسطه ی یک سیستم ماشینی صحنه ی فضای اجرا برای اتصال به پشت صحنه می تواند در جهت پایین حرکت کند. و کارگران و تجهیزات می توانند بین این دو فضا از طریق این سیستم مکانیکی در رفت و آمد باشند. هم زمان هنرمندان در مقابل بینندگان به وسیله ی همین ماشین بالا می روند و ناپدید میشوند. از این رو یک بعد جدید و کامل از پویایی برای اجرا پدید می آید. در پوسته ی خارجی, تئاتر تایوُان به دنبال ترکیب دو سنخ متفاوت از زمین ساخت شناسی و هندسه می باشد. این رویکرد واکنشی به عملکردهای متفاوت داخلی و نیازهای زیباشناسانه ی خارجی است, که در سطوحی با لبه ی تا شده, حجم جعبه مانند شیب دار با خطوطی نرم نمود یافته. سیستم سازه ای تئاتر را از روی زمین بلند کرده , زمین را آزاد نگاه داشته و یک سایبان خارجی در خدمت عموم قرار داده و تسلسل گردشی منحصر به فردی را خلق کرده است. پله های آویخته شده از بنا دسترسی مخاطب به تئاتر را میسر می کند. چارچوپ کل سایت پیرامون تئاتر در حال تغییر و هم چنین لخت شدن است. در جبهه ی شرقی تئاتر, یک بیلبورد طراحی شده, که بر روی آن اطلاعات در مورد تئاتر درج گردیده است. وهمچنین از نظر ساختاری وزن تئاتر را متعادل نگاه می دارد. [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] ... [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 1
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)
-
[TABLE=width: 0%] [TR] [TD=colspan: 3] [/TD] [/TR] [TR] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [TD=align: center] پروژه کهکشان سوهو در مرکز شهر پکن با مساحت 330,000 متر مربع به سفارش کمپانی سوهو چین شامل دفاتر، فروشگاه ها و مراکز تفریحی تبدیل به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی شهری پکن شده است. این مجموعه از ترکیب پنج حجم مرتبط تشکیل شده است که شبیه مجموعه ای ذوب شده اما متصلند و با پلهایی به یکدیگر کشیده شده اند. این احجام که در تمامی جهات و اندازه ها با هم منطبقند ، یک پانورامای معماری بدون گوشه و زوایا تشکیل داده اند. حیاط بزرگ داخلی در این پروژه بازتابی از معماری سنتی چینی است که در آن حیاط ، ایجاد یک جهان داخلی با فضاهای پیوسته باز است. در اینجا ، معماری دیگر از بخشها و ساختمان های سفت و سخت تشکیل نشده است ؛ بلکه به جای آن از ائتلاف احجامی ساخته شده است تا فضایی سیال و روان را مجسم کنند و سازگاری مداوم و حرکت متقابل بین هر ساختمان را نشان دهند. حرکت صفحه های بالایی در طراحی این بنا در هر بیننده ای یک حس عمیق غوطه وری و در حین حال حفاظت حریم را ایجاد می کند. با ورود به ساختمان ، فضاها را صمیمی و در عین حال تابع همان منطق منسجم خطوط منحنی پیوسته ی نماهای بیرونی می یابند. سه سطح پایین این مجموعه را تسهیلات عمومی شامل فروشگاه ها و مراکز تفریحی اشغال کرده اند و سطوح بالاتر به فضاهای کاری اختصاص داده شده اند ؛ درطبقات بالای ساختمان بارها ، رستورانها و کافی شاپهایی قرار دارند که نمایی کامل از یکی از بزرگترین آزادراههای شهر را نمایش می دهند. ادغام این کاربری های متفاوت از طریق فضاهای داخلی صمیمی که همواره با شهر در ارتباط هستند ، کهکشان سوهو را به نقطه عطفی مهم در فضای شهری پکن تبدیل کرده اند. برای اشنایی بیشتر با زاها حدید می توانید ببینید نوشتار زاها حدید، بدویت عظیم و تمدن شکسته را به قلم سم جیکب و نوشتار پارادایم جدید در معماری و تاثیر زاها حدید بر ان را به قلم محمدرضا هل فروش وهمچنین یادداشت زاها حدید چیست؟ را [/TD] [TD=bgcolor: #cdcdcd] [/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] کهکشان سوهو [/TD] [/TR] [TR] [TD=class: DataListItem] پلان جانمایی مجموعه [/TD] [/TR] [/TABLE] منبع
- 1785 پاسخ
-
- 1
-
-
- ann demeulemeester
- aquatics centre2012
- (و 48 مورد دیگر)