m.sh1992

:ws3: رونما بدید تا بذارم :ws3: نمیدونم چرا میام اینجا چیزی جز دیگر آزاری ب ذهنم نمیرسه

نه گاهی توهمیا توهم بی حوصلگی میزنن.. ب نوعی دیوونه ان دیگه البته تو ک از گاهی گذشته و همیشه همینطوری هستی نشون میده کارت از توهم گذشته و میتونیم نشان برتر دیوونگی رو بهت اهدا کنیم

شاید!!!!؟؟؟ میگم توهمی ای میگی نه من خوب شده بودم شماها قبول نمی کردید.. وگرنه چرا ب سادیسم معترض باشم؟؟ هنوزم گاهی سادیسمم عود میکنه خب اینکه چیزی نیست.. آدمای سالم هم گاهی اوقات بی حوصله میشن چ برسه ب توهمیا..

زهرمار :vahidrk: زنجیری خودتی، توهمی روان پریش .. من فقط سادیسم داشتم .. دوباره توهم زدی؟؟ الانم توهم خوب شدن زدی داری خدافظی میکنی؟ پسره روان پریش با بعضی از بچه ها دعواش شده بعد ب من میگه زنجیری.. عه عه عه.. آخه توهم هم اینقدر بالا!! دیوونگی هم تا این حد؟؟!!!

سلام ممنون بابت موضوع خوب.. اتفاقا من هفته پیش داشتم فکر میکردم خوبه تاپیکی با این عنوان گذاشته بشه مواردی ک عرض میکنم مواردی هست ک قبل از ازدواج بهشون اعتقاد داشتم و بعد از ازدواجم توی زندگی مشترک هم من و هم همسرم اجراشون کردیم و راضی هم هستیم من همیشه معتقدم زن و شوهر باید با "صمیمیت و احترام" با هم تعامل کنن.. و صمیمیت و احترام باید حتما توامان باشه.. اینجوری نه حریم ها از بین میره نه زندگی زیادی خشک و جدی میشه مورد بعدی ک بسیار مهم هست "صداقت" هست ک خب فکر کنم همه مون از اهمیتش باخبر هستیم و یک اصل مهم دیگه: "رازداری".. در این مورد بعضی از زوج های جوون کمی نابلد هستن.. ب عنوان مثال دختر و پسر درباره موضوعی باهم صحبت میکنن ک صرفا مرتبط با خودشونه.. فردای اون روز یک یا هر دو خانواده ها از این موضوع اطلاع دارن زوج های جوون باید بدونن رازدار نبودنشون دوتا عاقبت داره: یکی اینکه زن و شوهر مورد اطمینان همدیگه نیستن و هر دو یا یکی از اون ها مجبور میشه یواشکی کارها رو انجام بده و خب این با این اصل ک زن و شوهر باید مایه ی آرامش همدیگه باشن و در کنار هم آرامش داشته باشن هم، منافات داره دوم اینکه هر چقدر دیگران از درون زندگی اونا خبر داشته باشن، همون قدر و حتی بیشتر، ب خودشون اجازه میدن ک توی زندگی اون زوج دخالت کنن ک خب باز هم آرامش زندگی ب هم میریزه دختر و پسری ک میخوان زندگی مشترکی رو شروع کنن، دو فرد هستن با دو نوع تربیت و فرهنگ و اعتقادات و علایق.. هرچقدر دنیای این دونفر ب هم نزدیک تر باشه در زندگی مشترک ب موانع اختلافی کمتری برخورد میکنن.. پس نزدیک بودن عقاید و اهداف و سبک زندگی هم بسیار مهمه توی زندگی مشترک هر کسی باید در جایگاه خودش باشه، زن در جایگاه زن بودن و مرد در جایگاه مرد بودن.. اگر این دو جایگاه ها عوض بشه، تنش، اختلاف، خستگی و دلزدگی ب بار میاد.. در این مورد باید نظر دختر و پسر درباره جایگاه زن و مرد در زندگی یکسان باشه وقتی جایگاه ها ب خوبی تعریف بشه، اون موقع است ک زن و شوهر میتونن بهترین حامی همدیگه باشن و مانعی برای همدیگه برای رسیدن ب اهدافشون نباشن فعلا همینا ب ذهنم رسید

امروز داشتم فکر میکردم اگر ب لطف خدا تا تقریبا پنج سال دیگه زنده باشم، شاهد تولد سی سالگیم هستم سعی کردم خودمو تو سی سالگی تصور کنم.. و واقعا برام عذاب و تعجب آور بود ک نتونستم..و این یعنی نمیدونم با این همه ایده ای ک تو سرم هست چی کار بکنم مساله جدی ای هست.. باید خوب بشینم فکر کنم و اولویت بندی کنم نمیدونم چرا حس میکنم کارهای زیادی واسه انجام دادن دارم و وقت کمی در اختیار دارم دوست دارم سی سالگی پرشکوهی داشته باشم الهی ب امید تو

بوی نوزاد یا اصطلاحا بوی بچه کل اتاق بوی نی نی گرفته.. خیلی لذت بخشه.. در کنارش وقتی نی نی توی خواب میخنده.. وای خدایا شکرت

چهار سال شاهد دزدی های کلان و اختلاس و نشستن پای میز مذاکره و تمدید و بیشتر شدن تحریم ها علیه ایران و... و البته تورم تک رقمی! بودیم .. خدا چهار سال بعدی رو بخیر کنه آی کسی ک ملت همیشه در صحنه رو مسخره میکردی، الان ب لطف حضور همین ملت در صحنه برنده شدید!! ب لطف حضور همین ملت در صحنه شاهد مشارکت 70 درصدی مردم شدیم.. این خودش ارزش داره.. با اینکه دل پری از اکثر اقدامات دولت یازدهم دارم ولی واقعا دوست دارم در جهت رشد و بالندگی ملت ایران گام بردارن

نه دیگه.. اینا رمز و راز موفقیته واسه همین نمیگن ک دست زیاد نشه .. بعله هدیه ش چقدره؟ اگه بیارزه خودم دوتاشونو لو میدم

خب معلومه عزیز دل، اکثر مزدوج شده ها رفتن سر خونه و زندگی شون و احتمالا کمتر میان یا اصلا نمیان انجمن کسانی هم ک میدونن بنابر رسم حفظ سِرّ دوستان نمیان چیزی بگن ولی تاپیک خوبی زدی.. کاش میومدن جواب میدادن

زمانی ک ازدواج نکرده بودم، از همون دوران دبیرستان ک شروع خواستگاریا بود تا همین چند وقت پیش، با این جمله ک میگن " مادرو ببین دخترو بگیر" کاملا مخالف بودم. حداقل درباره خودم و مادرم مخالف بودم و مهم ترین نقطه اشتراکمونو فقط "خیلی خوش خنده بودن" میدونستم وارد زندگی مشترک ک شدم تو بعضی از موارد کم کم شباهتام ب مادرم پیدا شد اما الان... الان من شبیه ترین فرد ب مادرم هستم.. چون اصلا من نیستم.. الان یک مادر هستم حتی وقتی روی تخت میشینم و فرزندمو بغل میکنم دقیقا شبیه حالت مادرم میشم توی همون عکسی ک تازه از بیمارستان اومدن و خواهر تازه ب دنیا اومده مو بغل کرده و من هم کنارشون نشستم من حالا معنی عشق مادری رو میفهمم... عشقی ک باعث شده تا چندین مدت از درس و کار جدا بشم و نه تنها ناراحت نباشم بلکه تمام سعی ام لذت بردن از این لحظات ناب باشه.. فوق العاده است.. فوق العاده برای همه تون سلامتی، عشق، و پدر یا مادر شدن و شاکر بودنو از خدا میخوام

ما در لذت از هوای بسی خوب شهرمان به سر می بریم :hapydancsmil: چه عجب اصفهان رنگ بارون و اندکی برف ب خودش دید

نسل ب نسل داره سوادا کم میشه.. منظورم همین سواد ب ظاهر ساده ی خوندن و نوشتنه.. با این همه غلط های املایی تو نوشته های موجود در فضای مجازی، همین نیمچه سواد نوشتن نسل ها هم از بین میره.. واقعا مسخره است کار ب جایی رسیده ک حرف های مفهومی و معنادار و مغزدار، از طرف جوونا دیگه نه خونده میشن و نه درک میشن.. اولویت ها، اهداف و معنی و مفهوم زندگی همه شده ظاهر.. جوونا خیلی از معنا دور شدن.. و این اصلا خوب نیست

خواهش میکنم.. جدی گفتم خیلی خوبه..بسیار زیبا.. پدر و پدربزرگ منم خیلی خوش خط هستند و بودند..

با کسب اجازه از محضر اساتید سلام با اینکه میگید قوانین خط تو کتتون نمیرفته و نمیره ولی بیشتر جاهارو رعایت کردید مثل: هم اندازه بودن الف ها در کلمات شیدا، از، آن نوشتن حرف م " چو ماه نو" رو ک خیلی خوب نوشتید البته "و" در کلمات چو و نو از خط پایین اومده ک نباید بیاد و انتهای "و" باید روی خط بیاد همچنین "الف" در کلمات نگار و ماه و همینطور طول حرف "ک" در کلمه "که" باید هم اندازه با با الف های اول ک خیلی خوب نوشتید باشه در کلمه " آن" حرف "ن" رو تقریبا بالای خط نوشتید ک در واقع باید پایین خط باشه و فقط ابتدای اون کمی بالاتر از خط هست و انتهای اون دقیقا روی خود خط افق تموم میشه کلمه" شدم" حرف "ش" باید با شیب بیشتری نوشته بشه و فاصله دندونه سوم تا حرف د یکم بیشتر از فاصله دو تا دندونه ی اولی بشه و روی خط بیاد در کل خطتون خیلی خوبه، تبریک میگم ببخشید پرحرفی کردم

ما از این جسارتا نمی کنیم.. کنایه؟؟!!!.. واقعا جای خالی تون محسوسه ممنون :icon_gol:

تموم کردن کارهای نیمه تموم ک روی هم تلمبار شدن

چندی پیش با چندتن از عزیزان رفته بودیم خرید.. هنگام برگشت من چون یه نی نی ناز تو بغلم بود گفتم برید از پارکینگ ماشینو بیارید من همینجا می ایستم.. وسط یه پیاده رو با عرض کم ک فقط دو نفر میتونن کنار هم راه برن داشتم قدم میزدم ک ناگهان کنار تابلوی پارک ممنوع ک تو پیاده رو نصب بود چشمم ب 1 مغازه مانتوفروشی افتاد عاقا یهو وایسادم ک مانتوها رو ببینم در همون لحظه هم عطسه ام گرفت.. عطسه ای جانانه از اعماق درونم منم چون پیاده رو خلوت بود گفتم بذار راحت عطسه کنم در عرض همون یک ثانیه من تصمیم گرفتم ک سرمو برگردونم ک نی نی ک تو بغلم خوابه هم بیدار نشه هم آبیاریش نکنم عاقا ما برگشتیم و چشم بسته عطسه کردیم حالا نگو پشت سرم دوتا مرد جوون بودن.. هیچی دیگه.. دست اون آقایی ک تی شرت پوشیده بود آبیاری شد و قشنگتر از اون، اون یکی مرد بود ک برای اینکه از خطر فرار کنه با سر رفته بود تو تابلوی پارک ممنوع بعد از اینکه عطسه کردم و چشمامو باز کردم فهمیدم چه اتفاقی افتاده.. سریع عذرخواهی کردم و اونا هم رفتن.. ولی اون جوون موقشنگه برگشت و گفت آبجی شُستیمون ک .. و بعد هم دستشو با لباس دوستش پاک کرد ولی من تو کف اون یکی مرده بودم ک با سر رفته تو میله و ب روی خودش نیاورد.. چند متر جلوتر رفت دستشو گذاشت رو سرش

آقا حسابی تبریک :hapydancsmil::icon_gol::icon_gol: واقعا حضور کمتون خیلی پررنگه.. .. امیدوارم همیشه و همه جا و در همه حال بهترینارو از خدا هدیه بگیرید..:icon_gol:

اکثر اوقات همه ی افراد نمیتونن یه برداشت از یک حرف یا مساله داشته باشن.. بعضی حرفا هم هست ک فقط مخاطب خاص خودشو داره.. اگه بیای برای یه سری دیگه تعریف کنی هم اون حرف و موضوع و در واقع مفهومشو ضایع کردی هم خودتو...

دیشب با دیدن یه فیلم رزمی، از شیطنتای دوران مدرسه برای همسرجان تعریف میکردم و از دیدن گرد شدن لحظه ب لحظه ی چشماش از کارایی ک میکردم مشعوف بودم و از یادآوری اون دوران بیشتر خوشحال میشدم... امروز با خودم فکر میکردم چقدر خوبه ک هر وقت برگردی و ب پشت سرت نگاه کنی، عمرتو هدر رفته ندونی و با امید بیشتر برای آینده برنامه ریزی و تلاش کنی و از تک تک لحظه هات لذت ببری و تجربه کسب کنی.. لحظه هاتون خوش ...

یکی از بهترین کتاب هایی ک میتونه ب این قبیل سوالات پاسخ بده مجموعه دوجلدی " ظهور و سقوط پهلوی" هست ک خاطرات حسین فردوسته.. همون طور ک میدونید فردوست تنها کسیه ک خود محمدرضا پهلوی هم در کتاب "ماموریت برای وطنم" اونو دوست صمیمی خودش معرفی میکنه، و این موضوع بر همگان کاملا آشکاره مساله بعدی اینه ک شاه حمایت دولت های خارجی رو داشت نه حمایت مردمی رو.. و برای بقای یک حکومت یکی از مهم ترین ارکان، حمایت و پذیرش مردمیه..ک این پذیرش و حمایت درمورد استقبال از امام مشاهده شد ک واقعا بی سابقه است.. بخصوص وقتی ک دولت بختیار اجازه ورود امام ب ایران رو نداد ولی نتونست در مقابل حضور جمعیت زیاد مردمی مقاومت کنه.. یکی از تفاوت های عدم سرکوب مردمی در اون زمان با مدل 88 هم همین تفاوت جمعیتیه.. اون زمان ین 4 تا 8 میلیون از جمعیت 30 و چند میلیونی فقط برای استقبال امام اومده بودن ولی در مدل 88 بیشترین آمار اگر اشتباه نکرده باشم نهایتا دومیلیون از 80 میلیون بودن.. یا مثلا توی راهپیمایی سکوت بعد از انتخابات چندهزار نفر وارد خیابونای تهران شدن.. ب اضافه خیلی مسائل دیگه ک از حوصله ی این بحث خارجه یه مورد دیگه هم دکترین امنیت ملی هست ک تو همون کتاب خاطرات فردوست درباره اش توضیح داده شده و درواقع یکی از عوامل سقوط رژیم پهلوی رو دکترین امنیت ملی نامنطبق با عوامل واقعی موثر در ایران نام برده معمولا انقلاب ها با برنامه ریزی ولی با یک عملیات سریع ب پیروزی رسیده اند و طولانی شدن اونا مساوی با نابودی اون انقلابه.. ولی جریان انقلاب اسلامی ایران درست برعکس این رونده.. انقلابی ک قدم ب قدم و با کمترین خشونت مردمی ب پیروزی رسیده و تا ب حال ادامه داشته و این نشون دهنده ی آزادی فکر و عمل رهبر و سران انقلاب و پذیرش مردمی بوده ک بازخورد اونو میشه در نظر رهبران و روسای جمهور یا سفرا و ارکان دولتی و حتی مذهبی کشورهای دیگه از جمله خود امریکا و انگلیس دید

به به.. تولد یه بهمنی دیگه.. کلا دخترای بهمنی یه چیز دیگه ان.. قبول داری ک؟! تولدت مبارک مهنازجان :icon_gol: ان شاءالله هرچی میخوای بهتریناشو از خدا بگیری و تنت سالم و دلت شاد و لبت خندون و مسیر موفقیتت همواره هموار و سبز باشه

تبریک میگم.. ان شاءالله بهترینارو از خدا هدیه بگیرید

شما هم حتما دیدید سردر خونه ها و دکان های قدیمی، با تابلو یا کاشی کاری یا هنرهای دیگه نوشته بودن: "هذا من فضل ربی" الانم خیلی کم و ب ندرت دیده میشه داشتم فکر میکردم تو این دوره و زمونه نه خبری از خونه های زیبا و بزرگ و حیاط دار قدیمی هست نه اینکه هرکس واسه خودش یه دهنه مغازه تو دل بازار داره.. پس سر در کجا بنویسیم "هذا من فضل ربی" ؟ تا اینکه نگاهم ب آینه افتاد.. دیدم بزرگترین نعمتی ک خدا ب انسان داده سلامتیه ک ممکنه ب چشم خیلیا نیاد.. مشکلات و گرفتاری و بیماری های گذرا یا جدی واسه همه هست.. یکی کمتر یکی بیشتر..ولی چقدر ما بنده ها ... فهمیدم باید روی پیشونیم بنویسم: "هذا من فضل ربی"