masi eng

امروزه گروهی از كاپشن ها و پلیورهای جدید تحت نام پلار به بازار آمده اند این منسوجات كه به سرعت جای خود را در میان پوشاك طبیعت باز كرده اند،خواص بسیاری دارند كه در مجموع توانسته اند به عنوان یكی از بهترین منسوجات جایگزین بسیار خوبی برای پوشاك تهیه شده از لیفهای طبیعی محسوب شوند. پارچه های پلار دارای ساختمان ۱۰۰% پلی استری و با تركیبی ازكرك مصنوعی و یك لایه پایل (پنبه ای) به گونه ای طراحی شده اند كه: -- جذب رطوبت بدن و انتقال آن به سطح بیرونی لباس بسیار آسان انجام می پذیرد. لیف های كوچك روی سطح این الیاف باعث می شود كه بین الیاف و پوست بدن فاصله ای ایجاد شده و به پوست نچسبد و یك لایه نازك هوا اجازه دهد كه رطوبت ناشی از تحرك بصورت بخار به الیاف اصلی برسد و الیاف اصلی نیز به سرعت آنرا به بیرون منتقل كنند . -- این پارچه در مقابل باد و باران تا حد زیادی مقاوم هستند. -- از خواص دیگر پوشاك پلار خشك شدن سریع، دوام زیاد، مقاومت در برابر كپك زدگی و عدم جذب بوی عرق بدن را می توان ذكر كرد. -- پارچه پلار چنانچه صحیح شسته شود هیچگاه چین خورگی و چروك پیدا نمی كند و از فرم نمی افتد. ضمناً چون این پارچه ها رطوبت را در خود نگه نمی دارند در نتیجه در موقع خیس شدن سنگین نمی شوند.

پوشاک لباس از طريق ايجاد يک لايه عايق در مجاورت پوست به انسان کمک می کند تا احساس راحتی نمايد. دشمنان اين راحتی يعنی باران، باد، سرما و گرما عليه اين لايه محافظتی فعاليت می کنند. در برنامه های طبيعت گردی اصطلاحاتی مثل : سرما ، گرما ، هوای خوب و هوای بد و ... نسبی است. هوای سرد و سخت کوهستان بيشتر مواقع گردشگران را مجبور به تحمل شرايط می کند و راحتی در چنين محيطی با نظر اغلب مردم در مورد راحتی فرق دارد. در برنامه های كوه پيمايی مسئله اساسی در رابطه با راحتی، خشک نگهداشتن بدن و در صورت خيس شدن، گرم نگهداشتن و خشک کردن سريع خود است. لباس مناسب خدمتی بالاتر از راحت بودن انجام می دهد. در طبيعت، ايمنی مسئله مهمی است. زمانی که گردشگران عازم نقاط دوردست می شوند، معمولاً به هنگام مقابله با هوای بد، ايده بازگشت به تمدن برای فرار از دست هوا را به کناری می گذارند. در مقابل ، آنها باید تا زمانی که هوای بد جريان دارد، با آن مقابله به مثل کنند. رطوبت طولانی مدت (حتی در هوای معتدل) باعث افت و اختلال در حرارت مرکزی بدن می شود. کوتاهی در حفاظت از بدن در مقابل باد باعث افت حرارت بدن می شود كه به فاکتور سردی باد مشهور است. بسياری از افراد بدشانس با لباسهای غیراستاندارد دچار سرمازدگی شده اند. اين بيماری خطرناک غيرقابل کنترل به معنی افت حرارت بدن است که باعث بسياری از مرگ و ميرها در کوهستان است. شما بايد با دقت سيستم لباسهای خود را انتخاب کنيد تا آنها بتوانند نجات بخش شما در مقابل سرما و رطوبت و خيسی باشند. در مقابل سرما، سيستم لباس های شما بايد قادر به حفظ بدن در برابر گرمای بيش از حد روزهای گرم هم باشند و از تعرق زياد که باعث خيس شدن لباس ها و تخليه آب بدن ميشود، جلوگيری کنند. قابليت تهويه، تنفسی بودن و محافظت از خورشيد از مسايل مهم در اين زمينه هستند. سيستم لايه ای اين سيستم با بالا و پايين رفتن حرارت و شرايط جوی طبيعت سازگار است. هدف سيستم لايه ای اين است که با حداقل وزن و حجم لباس، حرارت بدن را در تمام مدت در سطح مطلوبی حفط کند. برای نيل به اين منظور اغلب بايد تنظيماتی را انجام داد. اکثر گردشگرهای باتجربه، در بيشتر فعاليتهای طبيعت گردی خود از سيستم لايه ای که براساس چند لباس مختلف با کيفيت خوب ، استفاده می کنند و تركيباتی از اين لايه ها را در شرايط مختلف و برحسب نيازهای شخصی به کار می گيرند. سيستم قديمی سه لايه ای شامل لايه مجاور پوست، لايه ضخيم عايق و لايه بيرونی ضد آب ، با ورود الياف جديد منسوخ شده است ولی اساس سيستم پوشش لايه ای مبتنی بر استفاده از چند لايه لباس نازك بر روی هم با توجه به شرايط محيط هنوز كاربرد دارد. در اين سيستم هر چقدر لباس نزديكتر به پوست باشد بايد بيشتر قدرت جذب عرق و دفع آن را داشته باشد و لباسهای بيرونی تر بايد بيشتر قدرت دفع سرما، باد و باران را داشته باشد. برای لايه های مجاور پوست استفاده از لباسهای نخی بدليل جذب و نگهداری عرق در خود به هیچ عنوان توصیه نمی شود و بهتر است از الياف مصنوعی مانند پلی استر، پلی پروپيلن و يا ابريشم باشد. پشم مرينو (merino) نيز الياف بسيار مناسبی برای هوای سرد و زمستانی می باشد. لايه های بيرونی بهتر است از جنس Fleece و Microfleeceو برای هوای سردتر Windproof Fleeceو Polartec باشد و برای هوای بارانی لباسهای Soft shell, Wind stopper, Gore-tex, HyVent, Pertex, Aquafoil, و eVent مناسبتر است.

اگر اهل سفر و به خصوص طبیعت گردی هستید باید در خرید شلوار دقت زیادی به خرج بدید. شلوار خوب سفر را براتون لذت بخش تر می کنه. چند پارامتر مهم در انتخاب شلوار مهمه که از بین اونا میشه به این موارد اشاره کرد: پارامترهای انتخاب شلوار: 1- ضخامت پارچه: سعی کنید شلواری انتخاب کنید که پارچه ضخیمی داشته باشه. البته ضخیم نرم نه خشک. پارچه ضخیم پوست شما را در مقابل شاخ و برگ درختان، نیش حشرات و جانوران و همچنین سرما حفاظت می کنه. 2- رنگ: بهتره رنگ های روشن انتخاب کنید. البته نه روشن کامل. رنگ های خاکی بهتره. دیرتر کثیف میشه و میزان جذب نور هم در این رنگ ها کمتره باعث میشه در زیر نور آفتاب خیلی داغ نشن 3- گتر: سعی کنید شلواری انتخاب کنید که پاچه های اون گتر داشته باشه. گتر باعث میشه شما بتونید هر زمان که نیاز بود پاچه شلوار را سفت کنید تا از ورود شاخ و برگ و همچنین حشرات به داخل شلوار جلوگیری کنید. 4- جیب: هرچقدر تعداد جیب های شلوار بیشتر باشه بهتره. اینجوری همه چیزهایی که لازم دارید دم دست خواهید داشت. البته کمب باعث سنگینی شلوار میشه اما می ارزه. حتما چند تا از جیب ها زیب دار باشه تا چیزهای مهم را داخل اون جیب ها بذارید. نظم و ترتیب را در قرار دادن اشیاء در جیب ها همیشه رعایت کنید که به موقع بتونید شی ء مورد نظرتون را پیدا کنید. سعی کنید همیشه از هر جیبی برای یک شی ء مشخص استفاده کنید که عادت کنید. 5- اگر بتونید شلواری پیدا کنید که سر زانو ها و پشت کفل های اون تیکه پارچه اضافی خورده باشه بهتره. چون این نقاط به سرعت پوسیده می شن و کلی تو ذوقتون می خوره 6- مراقب باشید شلوارتون زاد کثیف نشه. زود به زود شستن شلوار باعث پوسیده شدن میشه. 7- شلوار تنگ نگیرید. مخصوصا این نکته را آقایان بیشتر دقت کنن. شلوار تنگ به یه جاهاییشون تو سفر به شدت فشار میاره و حتی بعضا باعث دردهای قسمت تحتانی شکم میشه. علاوه بر این باید بتونید زیر شلوار اگه لازم شد چیزی بپوشید.

همانطور که می دانید کفش مهم ترین وسیله یک کوهنورد است. در صورتی که قصد کوهنوردی داشته باشید ، تهیه‌ی یک کفش کوهنوردی مناسب و همچنین نگهداری از کفش کوه برای شما ضروری است. از قدیم گفتن ، پا قلب دوم انسان و مخصوصاً کوهنوردان است. بنابراین کفش که محافظ پا بوده و از مهمترین وسایل و پوشاک کوهنوردی به شمار می رود ، در تمام رشته های کوهنوردی ، یخ نوردی ، سنگ نوردی ، جنگل پیمایی و … بدون تردید اولین و مهم ترین وسیله به حساب می آید. انتخاب درست و استفاده بجا از کفش کوهنوردی می تواند بسیار بر سلامتی پاهای شما تاثیر بگذارد. نگهداری کفش کوهنوردی: جوراب مناسب ، مکمل اصلی یک کفش کوهنوردی حرفه ای است. توصیه می شود در تمام فصول از جوراب های مناسب استفاده کنید. بر اثر تعریق پا ، جوراب خیس می شود. برخی به اشتباه تصور می کنند که این رطوبت ناشی از نفوذ آب به داخل کفش است ، درحالی که علت آن عرق پا است. پس از خرید کفش کوهنوردی حتما آن را در چند برنامه سبک و کوهپیمایی استفاده نمایید تا هم پایتان به مدل کفش و راه رفتن با آن عادت کند هم اینکه فرم مناسب را بگیرد نه اینکه از همان ابتدا به آن بیش از حد فشار وارد کنید. وارد شدن هر چیزی مانند چاقو ، کارابین و… به داخل کفش موجب آسیب جدی می شود و پس از این آسیب ممکن است کفش برای همیشه غیر قابل استفاده شود. بستن و تنظیم صحیح و با دقت بندها یا تسمه ها یک اصل بسیار مهم است که در سلامتی پاهای شما هم تاثیر بسزایی دارد. تنظیم و بستن صحیح بند بستگی به عواملی مانند سرعت حرکت شیب مسیر فرم پا سایز کفش و … دارد اما بهتر است در بالا رفتن بندها شل تر و در پایین آمدن سفت شوند تا پاهایتان در شرایط مناسبی قرار گیرد. استفاده از یک گتر مناسب و بستن صحیح آن در زمستان بسیار مهم است. همچنین در زمان استراحت ، توقف و کمپ ، بهتر است قبل از آب شدن برف های روی کفش آنها را پاک کنید تا به سطح کفش صدمه ای وارد نشود. تمیز کردن و نگهداری کفش در جای خشک و تاریک ، به صورت جفت و داخل کارتن در حالیکه کفش با کاغذ پر شده مهم است (البته این مورد برای تمام کفش ها کارآمد است). تمیز کردن کفش کوه نوردی: تمیز کردن کفش بهتر است با برس صورت پذیرد. تمیز کردن با پارچه خیس یا گرفتن زیر آب ، به طوری که آب داخل کفش نرود. می توانید پس از خشک شدن برای دوام و زیبایی از اسپری ویژه کفش چرمی یا واکس نبوک استفاده شود. برای خشک نمودن کفش هرگز آن را در مقابل نور مستقیم خورشید، یا در دمای بالا قرار ندهید. متأسفانه این اشتباهی است که بسیاری از کوه نوردان مبتدی انجام می دهند. به هیچ عنوان از چربی حیوانی (جهت ضد آب کردن کفش) استفاده نکنید. نگهداری از کتانی سنگ نوردی: تمیز کردن زیره کتانی سنگ نوردی باعث استفاده از ویژگی مهم این کفش یعنی اصطکاک و در نتیجه صعود بهتر می شود. پشت کفش کتانی سنگنوردی را نباید خواباند و به هیچ وجه پا را روی کفش نباید گذاشت. پس از هر بار استفاده داخل کتانی را با کاغذ خشک پر کنید تا فرم اصلی پا ، حفظ شده و رطوبت از طریق کاغذ خشک جذب شود. زیره کتانی سنگ نوردی قابل تعویض است و بهتر است هنگامی که زیره کهنه شد ، پیش از آسیب وارد کردن به بدنه کفش ، زیره فرسوده کتانی را تعویض کنید. روش تمیز کردن کتانی سنگ نوردی: پس از هر بار استفاده مواد خارجی را با کشیدن برس از سطح زیر و روی کتانی پاک کرده و با دستمال آغشته به کمی آب یا الکل سطح زیره کفش را تمیز نمایید (لطفا به آرامی و با حوصله تمییر نمایید). هرگز کتانی را نشویید و اگر خیس شد در معرض تابش آفتاب قرار ندهید. در غیر این صورت چرم کفش املاح خود را از دست داده و به شدت خشک و شکننده می شود و فرم پای شما را از دست می دهد. همچنین کتانی را در حالی که با روزنامه پر کردید داخل کیسه مناسب نگهداری کنید (دقت کردید که در این مطلب چند بار از کاغذ خشک یا همان روزنامه صحبت شد ؟!! – پس لطفا از آن استفاده نمایید). این چند نکته مهم را نیز مد نظر داشته باشید : در ابتدا کفش کوه خود را با استفاده از برس پلاستیکی نرم و پارچه ، کاملا تمیز کنید. سپس اقدام به اسپری نمودن تمام سطح کفش با محلول ضد آب نمائید. و پیش از استفاده از کفش ، اجازه دهید تا این محلول کاملا خشک شود. محلول های معرفی شده توسط تولید کنندگان معتبر بهترین گزینه برای نگهداری قابلیت های کفش می باشند. همواره مطمئن شوید روی کفش و بخصوص محیط داخلی آن تمیز و خشک است. لطفا توجه داشته باشید در محیط های مرطوب و تاریک قارچ ها و باکتری ها به سرعت تکثیر می شوند که این موضوع نه تنها سبب فاسد شدن چرم کفش می گردد بلکه می تواند سبب زخم های خاصی در پای یک کوهنورد گردد. معمولا بعد از هر برنامه مقداری سنگ ریزه و خار داخل کفش راه پیدا می کند و عامل صدمه دیدن لایه های داخلی و زیرین کفش می شوند. تمیز نمودن داخل کفش از اینگونه موارد را فراموش نکنید. بخش آج دار زیره کفش کوه عامل ایجاد اصطکاک و عملکرد مناسب کفش می باشد و بعد از هر برنامه با استفاده از یک برس نیمه سخت گل و سنگ ریزه های برجای مانده را پاک نمائید (برخی از دوستان دیده شده در لحظات آخر کوه نوردی با کفش از رودخانه رد می شوند تا کفششان تمیز شود!!). در صورت امکان سعی کنید برای کفش هایتان کیف مناسبی تدارک ببینید. بدیهی است که کفش می بایست متناسب با اندازه یا سایز پای کوهنورد باشد و بهترین کفش ها اگر تنگ و یا گشاد انتخاب شوند نه تنها آسایش کوهنورد را از بین می برند ، بلکه بر عملکرد و کارائی او نیز تاثیر منفی می گذارند. استفاده از هرگونه روغن صنعتی”مانند گریس و روغن های حیوانی به منظور محافظت و ضد آب نمودن کفش کوه تنها به صدمه دیدن کفش منجر خواهد شد” اینگونه موارد روغنی منافذ طبیعی چرم را مسدود می کنند که این خود مانع تنفس و خشک شدن تدریجی چرم کفش می گردد ، نتیجه آنکه ، این عمل به ایجاد ترک و پوسیدن چرم می انجامد. استفاده از ماشین لباسشویی و مواد شوینده شیمیایی تنها به از بین رفتن کفش ها کمک می کند (بی شک بسیاری از شما می خواستید کفشتان را با ماشین لباس شوئی بشوئید !!!). از نگهداری کفش در محیط های با حرارت بالا و رطوبت بسیار جدا خودداری کنید. اگر کفش از آب دریا خیس شده باشد باید سریع با آب سرد خالص شسته شود ، زیرا املاح آب دریا به چرم کفش کوه آسیب می رساند. منبع : نشاط آوران

ممنونم گلم بابت اطلاعاتتون.. ..

آگاماهای سر وزغی خاكستری - توران شاهرود آگامای چابك يا استپی ( به رنگ آبی توجه كنيد )

كفچه مار يا كبرا، بزرگ ترين مار سمی خاورميانه: در دنيا 12 گونه كبرا وجود داره، كه همگی در دو قاره آسيا ( نيمه غربی ) و افريقا پيدا ميشن. كفچه مار ايران رنگی تيره داره و در دوره های مختلف سنی، اين طيف متفاوته؛ به خانواده الاپيده ( Elapidae )، كه دو گونه ازش در ايران ما ديده ميشه، متعلقه. كبرا، بزرگ ترين مار خاورميانست كه در ايران، تركمنستان، ازبكستان، قرقيزستان، تاجيكستان، افغانستان، پاكستان و هند ديده ميشه. اينها مثل خانواده افعی ها فرز و چابك نيستن ولی مثل اونها سم خطرناكی دارن و باز برخلاف افعی ها تهاجمی نيستن و سعی ميكنن از صحنه پرفشار و خطر، دور بشن. در حالت عادی و آرامش، مار كبرا، از نظر ظاهری به يك مار معمولی شباهت داره و در موقعيت تنش زا و حمله، زايده های زير سر، باز ميشن كه برای ترس دشمن و شكارچيه. كلاً مار فعال و عصبی هست ولی اصولاً حمله نميكنه. در ايران ما بيشترين آمار مرگ، به مار جعفری تعلق داره كه به خانواده افعی ها كه 14 گونه از اين خانواده در كشورمون وجود داره، تعلق داره. كبرای ايران تا حدود 180 سانت رشد طولی داره و سمی عصب گرا ( نوروتاكسين ) و قلب گراست. مارها، از جانداران در رأس هرم غذايی هستن و نقش بسيار با ارزشی ايفا ميكنن چون محيط و جمعيت جوندگان رو در تعادل، و سالم نگه ميدارن. در ايران هم از سمنان، خراسان ها و مازندران گزارش شده. مشخصه بارزش، نوارهای عرضی زير بدنه ( به عكس دوم دقت كنيد ) نابالغ بالغ

کروکودیل مردابی يا پوزه کوتاه يا غارتگر يا گاندو (Marsh Crocodile) کروکودیل برای زندگی در آب، سازگاری های ویژه ای پیدا کرده. چشم، بینی و گوش آنها پرده های محافظ مخصوصی دارد تا هنگامی که در آب فرو می روند، از این قسمت های بدن آنها محافظت کند. کروکودیلها تمام بدن خود را زیر سطح آب شناور می کنند و تنها قسمتی از چشمها و بینی آنها بیرون می ماند تا در حالیکه دیده نمی شوند، هم ببینند، هم بشنوند، هم ببویند، هم نفس بکشند و همه جا را زیر نظر داشته باشند. کروکودیل پوزه کوتاه، حیوانی غیرمهاجم و خجالتی است! در ماههایی که معتدل است و باران بیشتری می بارد، کروکودیل پوزه کوتاه روی حوضچه های آب غوطه ور می ماند یا در کنار آب استراحت می کند و آفتاب می گیرد. شب هنگام نیز برای جست و جوی غذا فعال می شود. اما در تابستان، که گرمای هوا افزایش می یابد و باران نمی بارد، برای فرار از گرما خود را درون باتلاق فرو می برد. عمده غذای آن دام های اهلی، گل خورك و پرندگان كنار آبزی است و در ايران تا 3متر رشد ميكند؛ در حالی كه در هند و بنگلادش تا 5 متر هم افزايش طولی دارد. كروكوديل پوزه كوتاه در دنیا فقط در قاره آسیا، از آسام به سمت غرب در بیشتر بخشهای هندوستان، بنگلادش، نپال، پاکستان، سریلانکا تا منتهی الیه جنوب شرقی بلوچستان ایران (منطقه حفاظت شده باهوکلات در منتهی الیه جنوب شرقی بلوچستان و رودخانه های سرباز و کاجو و همچنين بركه ها و آبگيرهای اطراف اين رودها) پراکنده است. حدود 150 قطعه از اين جانور در سيستان يافت ميشود و شكارچيان پوست مسبب نابودی اين گونه در كشورمان بوده اند. گونه ای حمايت شده است و با نام محلی گاندو شناخته ميشود. پراكَنش آن محيط زيست آن ( فرهنگنامه حیات وحش ایران + بهزاد زادهوش )

مقدمه ای بر مارهای ايران: ايران از بابت تنوع مارها آنچنان پرتنوع نيست. متأسفانه اطلاعات محدود به يكی دو منبعه و كسی هم جز استاد محمود لطيفی در اين حوزه به طور تخصصی فعاليت نميكنه. در ايران حتی شواهدی مبنی بر وجود پيتون برمه ای كه خيلی تنومنده، در حوزه سيستان وجود داره. تعداد مارهای ايران تاحالا حدود 84 گونه برآورد شده. دسته بندی مارها متفاوته ولی بهترين نوعش كه ايرانيا هم از اون پيروی ميكنن، بر اساس سمی يا سمی نبودنه و به سه گروه مارهای غيرسمی، نيمه سمی و سمی تقسيم ميكنن. وگرنه تقسيم بندی بر اساس تخم گذاری يا زنده زايی، زمان فعاليت ( شب و روز ) يا مثلاً نوع سم كه روی اعصاب مؤثره، شش ها يا قلب و ماهيچه های بدن، و همچنين خشكی زی يا آبی هم هست كه زياد جالب نيست. بهترين راه شناسايی مارهای سمی و غير سمی از هم، شكل ظاهری بدن، فلس ها و دندان هاست. حالا، تو ايران همون طوری كه ميدونيد، مارها، عنكبوت ها، عقرب ها و حشرات سمی كه در نواحی گرمسيری، خشك و بيابانی زيست ميكنن، زهر خطرناك تری نسبت به ساير جانوران سمی شبيه به خود اما در زيستگاه ها و بوم های ديگه دارن. مثلاً مهلك ترين عقرب ايران در ناحيه خوزستانه يا مثلاً بيشتر افعی های ايران كه سمی هستن، در نواحی خشك و بيابانی و يا حالا نيمه بيابانی پيدا ميشن. همون طوری كه در صفحات ابتدايی هم گفتم، مارها از سوسماران اشتقاق پيدا كردن و شباهت زيادی به بزمجه ها دارن؛ و مارهای سمی و به خصوص خانواده افعی ها از ساير مارها ( غيرسمی و نيمه سمی )، تكامل يافته ترن و احساس قوی تری هم دارن. افعی شاخدار ايرانی در مورد سم مارها و خود اهميت مارها، خيلی برای آدمی و حتی ساير جانوران از طريق كنترل شبكه غذايی و جلوگيری از شيوع بيماری ها و كنترل جمعيت جوندگان حائز اهميته. آلمان ها با زهر افعی شاخدار ايرانی، تونستن جنون گاوی رو مهار بكنن. خود ايران يكی از مهم ترين صادركنندگان سم مار به اروپاست و واقعاً ارز آوری خارجی بسيار خوبی داره كه حتی با طلا مقايسش ميكنن. در دنيا برای ساخت خيلی از داروها و به خصوص انواع ضد سرطان از سم مار استفاده ميكنن؛ يا برای ساخت پادگن يا همون پادزهر خيلی به درد بخورن. سم گيری در آزمايشگاه

سوسمارها، خانواده بزمجه ها Varanidae: گونه های اين خانواده بزرگ ترين سوسمارهای دنيا رو در خودش جای داده و در فارسی به بزمجه كه ميگن عاشق لاشه بزه و در انگليسی به مانيتور ( Monitor ) و در لاتين به وارانوس ( Varanus ) معروفن. در پهنای ايران ما دو گونه از اين خانواده شناسايی شده: 1.بزمجه هندی يا بنگالی Bengal Monitor و 2. بزمجه بيابانی شامل دو نژاد خزری و خاكستری حدود 80-90 گونه در قاره های آفريقا، آسيا و استراليا شناسايی شده كه بزرگ ترينشون، اول اژدهای كومودوست و بعد بزمجه رود نيل كه اولی 2-3 متره و فقط در جزيره كومودوی اندونزيه و دومی حدود 2 متر. اينا عموماً در بزاقشون باكتری های خطرناكی وجود داره كه تعدادش بسته به گونه از 15-16 نوع باكتری تا 26 نوع در اژدهای كومودوست. پس نيش زهری ندارن ولی اگر موجودی رو گاز بگيرن، بزاق باكتريايی، باعث عفونت در بدن اون موجود ميشه و طی چند ساعت از عفونت كشته ميشه. در ايران نوع هنديش از بيابانی بزرگ تره و تا 180 سانت ميرسه كه فقط 1 مترش دمه و 80 سانت پيكر اصلی. اما بزمجه بيابانی دو نژاد در ايران داره يكی محدود به زاگرس غربی و ديگری محدود به زاگرس شرقی تا مرزهای شرقی فلات ايران و مركز ايران. از نظر تكامل هم خيلی به مارها شبيه ميشمرنشون چون اولاً زبان بلندی دارن كه در انتها دوشاخست و در يه غلاف قاعده ای در فك پايين جا ميگيره كه برای حفاظت زبانه در هنگام بلع. زبان هم مثل خيلی از مارها حساس و در جهت يابی و پيدا كردن شكار پراهميته. بعد باز مثل مارها طعمه رو درسته می بلعن. پاهاشون هم چنگال های قوی داره كه بعضاً برای كندن حفره در زمين به كار ميره. دم درازشون هم يكی از سلاح ها و تدابير دفاعيشه كه به صورت شلاقی به مزاحم ميزنه و قابليت خودبری هم ندارن. نوشته بهزاد زادهوش، دانشجوی محيط زيست ( Anobanini.net ) اژدهای كومودو؛ اين كوچيكشه بزمجه هندی: ايران در واقع غربی ترين پراكنش اين گونست و مالزی و ويتنام شرقی ترين. پس اينو در سه استان كرمان، سيستان و هرمزگان ميشه ديد و مثل ساير سوسماران جز اكثر ژكوها، روزفعاله و اواخر صبح يا بعد از ظهر فعاليت ميكنن. بيش از 4 ساعت آفتاب ميگيرن و در حفره های درختان و تونل های زيرزمينی كه خودشون كندن، مخفی ميشن. بعد از هر فعاليت و شكار، تا چندين روز به طور غيرفعال در مخفيگاهشون ميخوابن. نابالغ و در حال ترس چون دمش به حالت شلاقيه از جوندگان، خزندگان، قورباغه ها و وزغ ها، پرندگان، حشرات و عقرب ها تغذيه ميكنن؛ در نزديكی منابع آب و يا روستاها و كنار جاده ها ديده ميشن. پس بيشتر در مناطقی كه مقداری آب در دسترس باشه ديده ميشن. بزمجه بيابانی: از اين گونه همون طور كه ذكر كردم، دو نژاد يا زير گونه در ايران ديده ميشه كه تفاوتشون به تعداد نوارهای تيره سطح بدن و حالت و شكل دم برميگرده. ميگن تا 15 سال عمر ميكنن و در آران و بيدگل اصفهان خيلی زيادن. در نواحی خشك، بخش های ماسه ای و تپه ماهورهای سنگلاخی زندگی ميكنه. حداكثر هم تا 5/1 متر رشد ميكنن و تدبير دفاعيشون باد كردن ريه ها و خالی كردن اونه كه در اين حالت يه صدای فيس فيس ميده و همين طور دمش رو شلاق وار به اين طرف و اون طرف زمين ميكوبه. تغذيشونم خيلی شبيه همون نوع هنديه ولی ديده شده كه لاشه خواری هم ميكنه. و دركرمان و سيستان هم ديده ميشه. نوشته بهزاد زادهوش ( Anobanini.net )

سوسمار خاردم ايرانی: خراسان، اصفهان، تهران، مركزی، سيستان و كرمان؛ كلاً نيمه شرقی كشور. عكس از مهندس اميد مظفری سوسمار خاردم مصری: فارس، بوشهر، جزاير تنب بزرگ و سيری. عكس از مهندس اميد مظفری سوسمار خاردم بين النهرينی: خوزستان، كرمانشاه، بوشهر و فارس؛ كلاً جنوب غربی ايران. عكس از مهندس اميد مظفری اما همون طور كه جناب احمدی هم اشاره كردن اين خانواده از سوسمارها، كاملاً بی خطر و گياه خوارن، روز فعالن و در سعات خيلی گرم روز ديده ميشن و اصولاً در مكان های بيابانی - نيمه بيابانی با پوشش گياهی بوته ای و درختچه ای پراكنده زندگی ميكنن كه اين نوعی كه ايشون عكسش را گذاشتن، نوع ايرانيه. از نزديك ديدنشون حتماً باحاله و من تاحالا موفق نشدم ببينم چون حضورم در محيط طبيعی كمه. در ضمن درسته كه نوع ايرانی خيلی شبيه بين النهرينيه ولی دو گونه مجزان يعنی ژن ها و اطلاعات وراثتی ( كاريوتيپ ) تفاوت ميكنه. نوشته بهزاد زادهوش، دانشجوی محيط زيست ( Anobanini.net )

تومناطق خشك پيدا ميشه كاملا بي خطر و علفخواره از نزديك ببينيد خيلي زيباست

گهر - اُشترانكوه و فون آن، قسمت سوم: خزندگان خوب از خزندگان صحبتايی شده و ساده ترين دسته بندی اين كه اين گروه از مهره داران را به 4 دسته سوسماران، مارها، لاك پشت ها و كروكوديل ها تقسيم ميكنن كه ماشالا ما از همش تو ايران داريم. خزندگان به چه دردی ميخورن يه بحث بی سروته ولی برای مثال از زهر انواع مارها در داروسازی برای مقابله با بيماری های سرطانی و حتی يه نمونه جالبش ريشه كن كردن جنون گاوی با استفاده از سم افعی شاخدار ايرانی توسط دانشمندان آلمانی همين چند سال قبل بود. كلاً برای چرخه های اكولوژيكی و غذايی خيلی پراهميت و مفيدن. باز در مورد خزندگان اين ناحيه چون يه مجموعه اكوسيستمی متنوع و نسبتاً كاملی هست و دارای تپه ماهورها، درياچه، كوه ها، علفزارها و مراتع هست پس تنوع خزندگان به نسبت بايد خوب باشه و به جز كروكوديل از هر رده، گونه هايی را خواهيد ديد و بايد اين قسمت را با توجه به خزندگان شناسايی شده در 4 استان اصفهان، مركزی، خوزستان و خود لرستان پيش بينی كرد. از گفتن نام های انگليسی هم خودداری ميكنم چون به دردتون نمی خوره. در ضمن اواسط بهار تا اوايل تابستون، بيشترين حضور خزندگان در طبيعت و بنابراين من فكر ميكنم خيلی از گونه ها را موفق بشيد ببينين چون الآن در همين زمان سفر ميكنيم كه فصل جفت گيری و يا تخم گذاری بيشتر همين حالاهاست. لاك پشتان: لاك پشتان در ايران 10 گونه اند كه يه تقسيم بندی كامل براشون لاك پشتای آبی يا Turtles، لاك پشتان خشكی – آبی يا Terrapins و لاك پشتان خشكی زی يا Tortoises، كه ما از هر سه گروه در ايران داريم كه درباره لاك پشتان دريايی ايران يه مقاله اجمالی در اولين صفحه گذاشته شده كه خيلی خفن. اما لاك پشتی كه شما احياناً خواهيد ديد يه لاك پشت علف خوار و خشكی زی مطلق به نام لاك پشت مهميزدار نژاد غرب ايران كه از جمله لاك پشتای كمياب، درخطر و حمايت شده هست و اگر ديديد خيلی روشن شانس خواهيد بود و محتمل كه در حوالی درياچه بيشتر شانس ديده شدنشو اونم در جنوب درياچه داشته باشين. درست كه كمياب ولی بيشترين پراكنش را در بين ساير لاك پشتا در كشورمون داره. طول كاسه اين گونه، حدوداً بين 25 تا 33 سانت. سوسماران: از خانواده آگاماهامحتمل كه 3 گونه، از خانواده انگوييدها 1 گونه، خانواده ژكوهای پلنگی 1 گونه، ژكوها 1 يا 2 گونه، اسكينك ها 2 گونه و لاسرتاها هم 1 گونه به شرط چشم تيز خواهيد ديد. پس از 8 خانواده يا تيره، گونه های 6 خانواده را احتمالاً ميتونيد ببينين. از آگاماها، آگامای صخره ای فلس يا پولك درشت يا بعضيا سر زرد هم بهش ميگن، آگامای چابك يا استپی و همچنين آگامای فلس شاخی كه هر سه گونه هم روزفعالند را ميشه ديد. آگامای صخره ای پولك درشت را در مراتع و علفزارها و يا روی تخته سنگ ها و خلاصه بيشتر روی بلندی ها كه دارن چشم ميندازن برا پيدا كردن شكار و همچنين آفتاب گرفتن پيدا كنين. آگامای فلس شاخی را اما بيشتر بين بوته ها و همون دشت های پر گياه و علف، و همچنين آگامای چابك هم كه 3 نژاد ازش در ايران مشخص شده را ميتونين در همون جاهايی كه برا آگامای صخره ای فلس درشت ذكر كردم، بيابيد. از خانواده انگوييدها هم يك گونه كه لوس مار يا مارمولك شيشه ای باشه را در اون ناحيه ميشه ديد. ژكوی پلنگی غربی كه خوشگل هم هست را در شب هنگام در جاهای كم گياه يا به اصطلاح تنك نخواهيد ديد چون خوابين و ديدنش سخت و اين از گونه هايی كه خودبُری دم هم درش ديده ميشه. اما ژكوی ايرانی يا دُم كُند وجودش در اين محل قطعی هم در روز و هم شب هنگام احتمال ديدنش هست و خيلی هم كُند حركت ميكنه و در علفزارها بيشتر پرسه ميزنه؛ اما يه گونه ژكوی صخره ای بلوچی هم در لرستان هست ولی من بنا به دلايلی بعيد ميدونم اونجا ببينيدش. اسكينك علفزار جنوبی و اسكينك خال قرمز از گونه های خانواده اسكينك ها هستن كه در محل مورد نظر ميبينيد چراكه هر دو روزفعالن و در نقاط مرتفع يا كم ارتفاع دارای پوشش گياهی يعنی در واقع همون مراتع و علفزارها، نوع خال يا نشان قرمز و در تپه ماهورها اسكينك علف زار را ميبينيد. خوب آخرين گونه از آخرين خانواده ای كه گفتم يعنی لاسرتاها، سوسمار يا مارمولك مارچشم كه روزفعال و در اماكن آفتاب گير، كه ممكن جایی تنك يا پرگياه ديده بشه. همگی گونه هايی كه معرفی كردم غالباً حشرات و عنكبوت ها و ساير بندپايان اصلی ترين رژيم غذاييشون پس به نفع شماست كه از دست حشرات موزی خلاصيد البته نه كاملاً ! و خودشون بيشتر توسط جوندگان، پرندگان و مارهای مختلف خورده ميشن. مارها: نترسين كه اصلاً 4 گونه مار اونم اگر خيلی خوش شانس باشين ميبينين كه از اين رقم، 3 تاشون فقط مجسمن ولی 1 گونه كه گرزه مار باشه سمی و به خانواده افعی ها يا وايپرها متعلق. من در زمينه مارها زياد بارم نيست و فقط اسماشونو براتون ميگم: مار سوجه، مار گورخری و تيرمار استپی از مارهای كم خطر و گرزه مار كه شانس اورديد بزرگ ترين گونه از افعی های ايران طولش به حدود 2 متر ميرسه. مارها هم ترتيب جوندگان موزی، سوسماران، بندپايان مختلف و گاهاً هم نوع خودشون را ميدن.

چشمه های بادآب سورت

(محل عکس دریاچه شورمست تو جاده فیروزکوهه) لاسرتای خزری

اين همه چند عكس مرتبط از سفر خارتوران: (علاقه دوستان رو هم در نظر داشته باشيد ;) )

صحبت از آگاما شد و يادم اومد كه در سفر خارتوران همه دوستان به اندازه كافى از اين موجودات ديدند! ;) نكته‌ايى كه جالب بود شكل چشم و مردمك يكى از اون‌ها بود، خيلى دوست دارم در مورد اين ويژگى اون‌ها بيشتر بدونم، لطفا اگر فرصت شد كمى هم در اين مورد توضيح بديد. عكسى كه در سفر خارتوران توسط مهدى گرفته شد. علت اينكه قسمت سفيدى چشم اين موجودات به اين شكل و رنگ هست چيه؟ استتار؟ حفاظت؟ دو پلك دارند؟ يا... آيا نحوه ديدن اون‌ها با ساير موجودات فرق داره؟ مثلا اينكه دو ديد هستند (مثل آفتاب پرست) يا اصلا نور و رنگ محيط رو طور ديگه‌ايى مى‌بينند؟ در توضيحى كه قبلا در مورد اين جانوران داده شد، ظاهرا اكثر اين موجودات به نوعى باكترى آلوده هستند. خواستم بدونم كه از جزييات تحقيق اون كارشناس‌ها اطلاعى در دسترس هست؟ جامعه آمارى تحقيق شامل چه گونه‌هاى جانورى و چه مناطقى بوده؟ آيا هر منطقه به لحاظ شرايط متفاوت محيطى و زيستى ميتونه مكان بالقوه‌ايى براى آلودگى اين جانوران به باكترى يا موارد مشابه باشه؟ نوع تغذيه اين جانور و راه تامين آب لازم براى بقا در محيط‌هاى خشك و كم آب چيه؟

[h=2]نوع زيستی و جاندارانی كه در طبيعت می بينيم[/h] كلي از مطالبي كه نوشتي استفاده كردم، بابت زحماتت ممنونم :) اين 4 گونه رو يه ماه پيش تو مصر گرفتيم، صرفا چون علاقه مند هستي گفتم بدوني اينجا علاقه مند زياده ;) @};- بجز اينا آگاماي چابك هم ديديم كه چون سر ظهر بود و اونم هايپر بود هيچ جوره نتونستيم بگيريمش و ازش عكس بگيريم

خزندگان در ايران، بر 4 قسمند: سوسماران ( شامل خانواده های 8 گانه سوسماران ايران )، مارها ( شامل مارهای غيرسمی، نيمه سمی و سمی )، لاك پشتان ( شامل لاك پشتان دريايی، لاك پشتان خشكی زی و لاك پشتان خشكی-آبی ) و كروكوديل ( شامل يك گونه به نام كروكوديل پوزه كوتاه آسيايی يا غارتگر يا گاندو ) اما يكی از دوستان در سفر اخيرتون به كردستان-كرمانشاه يه عكسی گرفت كه خوشم اومده و ميخوام براتون توضيح بدم: اين يك آگامای صخره ای از نوع فلس درشت كه در اكثر نقاط كشور به جز شمال ايران در كوهستان ها، تخته سنگ ها و حتی خرابه ها و خانه های روستايی يافت ميشه. خانواده آگاما ها خصوصيات فوق العاده جالبی دارند و مردم عام گونه های اين تيره را با آفتاب پرست می خونن كه به نوعی درست و خزندگان بالأخص سوسماران چون خونسرد هستن بايد برای انجام فعاليت بدنشون را گرم كنن به همين خاطر آفتاب ميگيرن و حتی بعضی از اعضای اين خانواده قادر به تغيير نسبی رنگ بدن هستن. با ديدن خانواده آگاما آدمی به ياد دايناسورها و خزندگان ماقبل تاريخ ميفته!

اینجا چرافعالیت کمه.. دوستان گلمون کجاهستن؟

سلام و خشته نباشی به بابایی خودم.. و سهند عزیز چراانقدر زود بابایی رو بازنشسته کردید اخه..... زودبودا چرارفتی سهندجان.... خسته نباشی سهند عزیز.. واقعا برای تالار گفتگوی ازاد و دیگر تالارها زحمت کشیدید.. ممنونیم ازت... ایشالله در تمام مراحل زندگیتون موفق باشید.... و سلامت

شماهم همینطور:4uboxsmiley:

بابا کلمه توهین و گفتن توهین.. خودش منفی.. انرژی منفی میده.. بیخیال توهین.. خوشی و شاد بودن درکنارهم مهمه... ببین یه بار شاد شدمااا

بستنی خوردن با عشقم.. بعد تو دست همسرم بستنی بترکه

امروز قشنگی بود بااینکه پرخرج بود.. بلاخره جلوبندی ماشین درست شد.... اخ بشه زود زود اقامتم درست بشه چی میشه اخه.... شوهرجانمو چیکارکنم.. موندم بشه برم یا بمونم.. یا دوتایی بریم.. یا تک نفره که اخر نامردیه.. ولی نه شوخی بود باهمسرگرام میرم.. میخوام اونور انجمن نواندیشان درست کنم.. انجمن نروژی...