Ssara

H آره اینو شنیدم! انجام هم دادم! فقط نمی دونم چرا بعد 2 ماه هنوز هست! جاش قرمزه! پوست نداره!

میگما کسی راهی برای درمان جای سوختگی با آب جوش از نوع درجه 2 داره؟

دردکمر و زانو به کف پا ربط دارد؟! یک نظریه وجود دارد که طبق آن، اندام‌های حرکتی به صورت یک زنجیره توصیف می‌شوند یعنی از کف پا تا ناحیه کمر همه اندام‌ها مثل یک زنجیره حرکتی به هم متصل هستند. پس بروز مشکل در یکی از این قسمت‌ها می‌تواند باعث ایجاد مشکلات در قسمت‌های دیگر شود. برای مثال کسی که در توزیع فشار در ناحیه کف پا مشکل دارد و مچ یا کف پایش را کج قرار می‌دهد ممکن است موقع حرکت و فعالیت دچار اختلال در قسمت‌های دیگر مثل زانو و کمر شود. البته عکس این موضوع هم صدق می‌کند. برای مثال کسی که انحراف ستون فقرات دارد یا لگنش کج است یا کوتاهی یک اندام دارد، به‌طور طبیعی موقعی که می‌ایستد و راه می‌رود به یکی از اندام‌هایش فشار بیشتری وارد می‌کند یعنی توزیع فشار در کف هر دو پا مساوی نیست. در این حالت هم فرد ممکن است دچار درد یا ناراحتی در یکی از مچ‌ها یا کف پا شود. همچنین کسی که انحراف زانو دارد یعنی زانوی پرانتزی یا ضربدری دارد معمولا همزمان با آن، در توزیع فشار در کف پا هم مشکل دارد. زانوهای ضربدری معمولا همراه با صافی کف پا دیده می‌شوند یعنی سمت داخلی کف پا بیش از حد به سمت پایین آمده است. زانوی پرانتزی هم معمولا همراه با افزایش قوس کف پا دیده می‌شود یعنی کف پا به سمت خارج چرخیده است. کف پا، قلب دوم است؟! از نظر طب مدرن و آکادمیک، اختلالات کف پا می‌تواند روی بقیه زنجیره‌های حرکتی اثر بگذارند و باعث مشکلاتی در این قسمت‌ها شوند اما اینکه بعضی‌ها می‌گویند اختلالات کف پا به قلب، پوست، کبد و‌... ارتباط دارد، واقعا از نظر طب مدرن ثابت شده و درست نیست.

اسکن کف پا به تنهایی کافی نیست اینکه می‌گویند اسکن کف پا می‌تواند به تشخیص کمردرد یا زانو درد کمک کند منظور این است که با بررسی اختلالات و مشکلات توزیع فشار در کف پا و اختلالات قوس کف پا و برطرف کردن آنها می‌توانیم به برطرف شدن برخی مشکلات ناحیه کمر یا زانو کمک کنیم. اما اینکه هر کمردرد یا هر زانو دردی را مستقیما به کف پا ربط دهیم و به جای اینکه کمر را بررسی کنیم، کف پا را بررسی و درمان کنیم، صحیح نیست. فقط در برخی موارد اینها مستقیما به هم مرتبط هستند. این اسکن چگونه انجام می‌شود؟ انواع مختلفی از دستگاه‌های اسکن کف پا وجود دارد. در برخی از آنها شخص روی یک سطح شیشه‌ای می‌ایستد و وزنش را به طور مستقیم روی هر دو پا می‌اندازد. سپس با تجهیزات کامپیوتری، توزیع فشار روی آن سطح بررسی می‌شود و یک پرینت از کف پا داده می‌شود. بعضی از دستگاه‌های اسکن کف پا پیشرفته‌تر بوده و به اصطلاح اسکن‌های داینامیک نامیده می‌شوند. یعنی طی آن تجهیزاتی به پای فرد متصل می‌شود و موقع راه رفتن و فعالیت، وضعیت توزیع فشار بررسی می‌شود اما در حال حاضر کاربرد این دستگاه‌ها بیشتر تحقیقاتی است. البته کاربردهای تشخیصی و درمانی هم دارند اما الان کمتر در این زمینه‌ها استفاده می‌شوند. کفی اختصاصی خود را داشته باشید! برای انجام این اسکن‌ها می‌توان به مراکز ارتوپدی فنی یا مراکزی که به‌طور تخصصی روی دردهای ناحیه کف پا کار كرده و از این دستگاه‌ها استفاده می‌کنند مراجعه كرد. این دستگاه‌ها چند سالی است که ساخته و وارد بازار شده‌ است اما قبل از آن هم پزشک می‌توانست با معاینه فیزیکی، قوس‌های کف پا را بررسی کند. شاید قوس عرضی کف پا را در حالت ایستاده به خوبی نتوان بررسی کرد اما یک پزشک ماهر می‌تواند قوس طولی کف پا را وقتی بیمار روی هر دو پا می‌ایستد، به راحتی بررسی کند. پس معاینه فیزیکی هم در زمینه تشخیص برخی اختلالات بسیار کمک‌کننده است. به هر حال بعد از اینکه با هر وسیله‌ای اختلال در قوس‌های کف پا تشخیص داده شد، مرحله بعد ساخت یک کفی طبی مناسب برای اصلاح توزیع فشار در کف پاست. برخی دستگاه‌های اسکن این قابلیت را دارند که براساس اسکن سه بعدی، یک قالب سه بعدی از کف پا درست کنند تا بعد طبق آن بتوان یک کفی مناسب برای بیمار ساخت.

مثل جوش شیرین و آب اکسیژنه؟

بررسی توزیع فشار و قوس‌های کف پا اسکن کف پا عملی است که طی آن با کمک دستگاه کامپیوتری، قوس‌های کف پا و وضعیت توزیع فشار در قسمت‌های مختلف کف پا بررسی می‌شود. با کمک این اسکن در حالتی که فرد روی پاهایش ایستاده و وزن روی کف پا وارد می‌شود، می توانیم ببینیم بر چه نقاطی فشار بیشتر و بر چه نقاطی فشار کمتری وارد می‌شود. در واقع اولین کاربرد آن بررسی قوس‌های کف پا است. می‌دانیم که در ناحیه کف پا در حالت ایستاده به‌طور طبیعی 2 قوس وجود دارد؛ یک قوس طولی که در سمت داخلی کف پا دیده می‌شود و یک قوس عرضی که تقریبا در وسط و جلوی کف پا دیده می‌شود. حال در بعضی موارد این قوس به صورت طبیعی وجود ندارد و این موضوع باعث ایجاد درد در نواحی مختلف می‌شود که یکی از راه‌های پیشرفته بررسی آن اسکن کف پاست. مناسب برای بیماران دیابتی کاربرد دیگر اسکن کف پا، بررسی توزیع نیرو در کف پاست. در برخی بیماری‌ها به ويژه نوروپاتی‌ها در زمینه دیابت و... نحوه توزیع فشار در کف پا اهمیت خیلی زیادی دارد چون بیمار در کف پا حالت بی‌حسی پیدا می‌کند و اگر به قسمتی از کف پا فشار بیشتری وارد شود و آن قسمت آسیب ببیند، احساس درد یا ناراحتی نمی‌کند؛ بنابراین می‌تواند باعث ایجاد مشکلات جدی شود. پس اسکن کف پا کمک زیادی به این افراد می‌کند.

اشکال نداره! منم هر 6 ماه یکبار سر و کله م پیدا میشه میبینم هیشکی واسم فاتحه نخونده! همچین آدمای بی ریایی هستیم ما!

من از فروشنده های بداخلاق و اینایی که به قول شما اس ام اس بازی می کنند و اینایی که میان بالای سرت هی از جنس تعریف میکنند نمیذارن راحت باشی اصلا خوشم نمیاد... خیلی راحت از فروشگاه میام بیرون.تازه شاید متلکی هم بگم! دیگه اگه رگ لجبازی من گل کنه جالب نیستم!

با رنگ‌ها بازی کنید برای برقراری تعادل در اندام‌ و در نتیجه متناسب و لاغرتر به نظر آمدن شما می‌توانید از ترفند ترکیب‌رنگ‌ها هم استفاده کنید.مثلا اگر سایز پایین‌تنه‌تان بیشتر از بالاتنه‌تان است بهتر است لباس‌هایی انتخاب کنید که در قسمت کمر برش دارند، تکه بالایی آنها طرح‌دار و به رنگ روشن هستند و قسمت پایین‌تنه آنها ساده‌اند و رنگ‌های مات و تیره دارند و البته برعکس! ژاکت با شرایط خاص! برای سایز کم کردن، یک راه دیگر هم دارید آن هم اینکه سراغ رو‌لباسی و ژاکت بروید؛ اما این انتخاب شرایط خاص خودش را دارد مثلا اینکه رولباسی و حتی ژاکتی که انتخاب می‌کنید باید کاملا ظریف باشد، راسته و البته با بلندی مشخص( تا زیر کمر). دکمه‌های رو لباسی و ژاکت‌تان را همیشه باید ببندید؛ شما به این روش خط ممتدی در ظاهرتان ایجاد می‌کنید که نتیجه آن می‌شود بلند قدتر و ظریف‌تر به نظر رسیدن! بر اساس همین قاعده باید ژاکت‌های 2 و حتی 4 دکمه را هم فراموش کنید چون این مدل ژاکت‌ها بالاتنه شما را پهن‌تر نشان می‌دهند. این بار یک دست نپوشید گاهی شما چاق نیستید اما بالاتنه درشتی دارید که اصلا باب میل‌تان نیست. برای حل این مشکل هم راهکار دارید؛ اول اینکه پوشیدن پیراهن‌های یک‌سره، کت و دامن، کت و شلوار و حتی بلوز شلوارهای یک‌رنگ ‌و یک طرح را فراموش کنید. در عوض سعی کنید بیشتر سراغ لباس‌های ترکیبی بروید. برای ظریف‌تر به نظر آمدن بالاتنه‌ شما همانطور که قبلا توضیح داده شد باید کت یا بلوز‌هایی انتخاب کنید که برش‌های عمودی دارند. یک کت راه‌راه البته با راه‌های ظریف دقیقا همان چیزی است که شما لازم دارید اما در انتخاب شلوار یا دامن‌تان باید قواعد دیگری را به کار بگیرید، اول اینکه سراغ رنگ‌های تیره بروید، برای مثال اگر کت شما سفید و مشکی است شک نکنید که دامن‌تان باید به رنگ مشکی ساده باشد. ترفند دیگر شما برای سایز کم کردن، آن هم بدون آنکه پای رژیم غذایی در میان باشد رفتن سراغ بلوز و پیراهن‌هایی آستين بلند است. البته نه هر آستین‌بلندی! آستین‌های باریک و کشیده که به آسیتن‌های شمشیری یا لوله‌تفنگی معروفند سایز بالاتنه شما را کمتر نشان می‌دهند. اما درست در نقطه مقابل شمشیری‌ها آستین‌های کیمونو و پفی و چین دار قرار دارند. این آستین‌ها تا دل‌تان بخواهد شما را چاق‌و سایز بالا نشان می‌دهند! دور این طرح‌ها خط بکشید! پارچه‌های گل‌درشت را فراموش کنید! وقتی شما چاق هستیدنباید به پارچه‌های طرح‌دار به خصوص با گل‌های درشت فکر کنید. یادتان باشد که پارچه‌های چهارخانه آن هم از نوع خانه‌درشت، بدترین انتخابی است که می‌توانید داشته باشید. مگر اینکه سراغ چهارخانه‌ ریز بروید با خطوط عمودی‌ای که تونالیته تیره‌تری دارند. اگر روی گل‌دار پوشیدن اصرار دارید فقط یک راه حل دارید و آن هم اینکه سراغ پارچه‌هایی با گل‌هایی ظریف و ریز بروید. اما به هیچ قیمتی نباید سراغ پارچه‌هایی با طرح‌ و خطوط دایره حتی نقطه نقطه بروید، این پارچه‌ها در هر حالتی شما را چند سایز درشت‌تر از چیزی که هستید نشان می‌دهند. پلیسه بپوشید برای برقراری تعادل در بالاتنه و پایین‌تنه، آن‌هم زمانی که بالاتنه شما درشت‌تر از پایین‌تنه‌تان است یکی از انتخاب‌های مناسب رفتن سراغ شلوار و دامن‌های پلیسه‌است. برش‌های پلیسه به دامن و شلوار شما حجم بیشتری می‌دهند، نتیجه هم می‌شود اینکه سایز شما را البته بسته به میزان پلیسه‌هایی که دارند بیشتر نشان می‌دهند.

اینکه رنگ‌های روشن سایز شما را بیشتر نشان می‌دهند و رنگ‌های تیره کمتر یک باور غلط است یا بهتر است بگوییم کمی تا قسمتی غلط! چون ظریف یا درشت‌تر به نظر آمدن شما بیشتر از اینکه در گرو رنگ لباس‌تان باشد در گرو فرم و طرحی است که انتخاب می‌کنید. برای باور این قاعده فقط کافی است خودتان را یک باردر یک لباس با برش‌های راسته و خطوط عمودی تصور کنید و بار دیگردر لباسی پر ازخطوط و برش‌های افقی! افقی نپوشید! خط‌های عمودی لاغرتان می‌کند، این یک اصل است که همیشه جواب می‌دهد.این خطوط به خاطر خطای دیدی که ایجاد می‌کنند همیشه باعث بلند و در نتیجه ظریف‌تر به نظر آمدن شما می‌شوند. به طور کلی خطوط عمودی در هنرهای تجسمی نماد استواری، ایستایی، قدرت و کشیدگی قامت هستند. از طرف دیگر درست همان‌طور که درخت در طبیعت نماد استواری و ایستایی است این خطوط هم ایستایی و وقار را در نگاه بیننده القا می‌کنند. به استناد همه این دلایل از همین حالا برش‌های افقی در لباس‌های‌تان را فراموش کنید. در عوض بروید سراغ لباس‌هایی که فرمت کلی آنها راسته و کشیده است و در نتیجه پر است از برش‌های عمودی. راه‌راه، اما ظریف! غیر از فرم و برش، طرح پارچه‌ای که انتخاب می‌کنید هم در وزن کم‌کردن‌تان نقش دارد. پارچه‌هایی با خطوط راه‌راه بهترین انتخاب‌هایی هستند که شما می‌توانید برای لاغر‌تر به نظر آمدن سراغ‌شان بروید. اما صرف راه‌راه بودن کافی نیست! خطوط عمودی هم برای خودشان حساب و کتابی دارند، این خطوط همان‌قدر که می‌توانند لاغرتر نشان‌تان بدهند می‌توانند اندام شما را پهن‌تر هم به تصویر بکشند. خطوط عمودی برای اینکه کاربردشان بشود لاغرتر به تصویر کشیدن شما، باید خطوطی با عرض کم باشند نه خطوطی پهن و با فاصله‌های زیاد. از قضا امسال شانس هم با شما یار است چون در اغلب طراحی‌های تابستانه برندهای معروف لباس‌هایی با خطوط عمودی راه‌راه سیاه و سفید به چشم می‌خورد. البته یادتان باشد قرار نیست شما رنگ را کنار بگذارید و صرفا بروید سراغ لباس‌های راه‌راه سفید و مشکی!

برای اینکه به میزان صداقت خود و همسرتان یا اطرافیان‌تان پی ببرید، می‌توانید از این تست کمک بگیرید به شرطی که با صداقت به آن پاسخ دهید. 1. آیا گاه‌ و بیگاه‌ دروغ‌ مصلحتی‌ می‌گویید؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم 2. آیا تا به‌ حال‌ چیزی‌ کش‌ رفته‌اید؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم 3. آیا تا به‌ حال‌ خودتان‌ را به‌ تمارض‌ زده‌ و مرخصی‌ استعلاجی‌ گرفته‌اید؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم 4. آیا تا به‌ حال‌ برای‌ بالا بردن‌ فروش‌ تولیدات ‌محل‌ کارتان‌، به‌ دروغگویی‌ متوسل‌ شده‌اید؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم 5. آیا طوری‌ رفتار می‌کنید که‌ دیگران‌ شما را ثروتمندتر از آنچه‌ هستید، در نظر بگیرند؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم 6. اگر بدانید که‌ یکی‌ از دوستان‌تان‌ دروغ ‌می‌گوید، آیا به‌ حمایت‌ از او می‌پردازید؟ - بلی - خیر - نمی‌دانم 7. آیا حاضرید دوست‌تان‌ بابت‌ کار خلافی‌ که‌ شما مرتکب‌ شده‌اید، مورد تنبیه‌ و مجازات‌ قرار گیرد؟ - بلی - خیر - نمی‌دانم 8. اگر در پارکینگ‌ عمومی‌، به‌ طور اتفاقی‌ به‌ ماشینی‌ خسارت‌ وارد آورید، آیا بدون تاوان دادن محل را ترک می‌کنید؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم 9. اگر در خیابان‌ یا اماکن‌ عمومی‌، کیفی‌ پر از پول ‌پیدا کنید، آیا از تحویل آن به‌ کلانتری‌ یا ماموران‌ پلیس‌ خودداری می‌کنید (کیف را برای خودتان برمی‌دارید)؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم 10. اگر در بانک‌، چکی‌ دریافت‌ کنید که‌ متعلق‌ به‌شما نباشد، آیا آن را نگه می‌دارید و پس‌ نمی‌دهید؟ - بلی - خیر - نمی‌دانم 11. آیا تاکنون‌ از زیر هرگونه‌ مالیاتی‌ در رفته‌اید؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم 12. اگر در محل‌ کارتان‌، متوجه‌ شوید که‌ یکی‌ از همکاران‌ به‌ نوعی‌ اختلاس‌ می‌کند، آیا از در جریان‌ گذاشتن ‌مافوق‌‌تان‌ خودداری می‌کنید؟ - بلی - خیر - نمی‌دانم 13. اگر مغازه‌داری‌، هنگام‌ پس‌ دادن‌ پول‌تان‌، زیادی‌ برگرداند، آیا مبلغ اضافی را برای خودتان برمی‌دارید؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم 14. اگر شیشه‌ای‌ را بشکنید، آیا از پرداخت خسارت‌ آن‌ ‌خودداری می‌کنید؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم 15. آیا از کنار تابلوها و علائم‌ هشداردهنده‌ در اماکن‌ عمومی‌، مثل‌ وارد محوطه‌ چمن‌ نشوید، بی‌اعتنا عبور می‌کنید؟ - بلی - خیر - نمي‌دانم برای هر خیر امتیاز 2، هر نمی‌دانم امتیاز يك و هر بلی امتیاز صفر منظور کنید و اعداد به دست آمده را باهم جمع کرده و امتیاز به دست آمده را در زیر مشاهده فرمايید امتیاز بین‌ 26 تا 30: نمایانگر آن‌ است‌ که‌ فردی‌ به‌ شدت‌ و به‌ حد افراط درستکار، صادق‌، شریف‌، روراست‌ و راستگو هستید. امتیاز بین‌ 22 تا 25: نمایانگر آن‌ است‌ که‌ فردی‌ کاملا درستکار، صادق‌، شریف‌، روراست‌ و راستگو هستید. امتیاز بین‌ 18 تا 21: نمایانگر آن‌ است‌ که‌ فردی‌ بالای‌ متوسط هستید. امتیاز بین‌ 13 تا 17: نمایانگر آن‌ است‌ که‌ فردی‌ میانه‌حال‌ و متوسط هستید. امتیاز بین‌ 9 تا 12: نمایانگر آن‌ است‌ که‌ فردی‌ هستید تا حدی‌ حقه‌باز متقلب‌ و فریبکار. امتیاز بین‌ 5 تا 8: نمایانگر آن‌ است‌ که‌ فردی‌ حقه‌‌باز، متقلب‌ و فریبکار هستید. امتیاز بین‌ 0 تا 4: نمایانگر آن‌ است‌ که‌ فردی‌ به‌ شدت‌ حقه‌باز، متقلب‌ و فریبکار هستید.

از کجا بفهمیم چه کسی صداقت دارد؟ دروغ به عاملی روانی گفته می‌شود که فردی را وادار به بیان مطالبی خلاف واقعیت‌ها مي‌كند. آدم دروغگو در اصل بیماری است که به دلیل مشکلات تربیتی، به ویژه در حریم خانواده خویش در آغاز رشد و سنین کودکی بدین حالت گرفتار شده است. انسان‌ها ذاتا «دروغگو به دنیا نمی‌آیند، بلکه عوامل محیطی است که سرانجام، آدمیزاد را به موجودی صادق یا دروغگو تبدیل مي‌كنند، اینکه افراد دروغگو به چند دسته تقسیم می‌شوند و چگونه می‌توان به نشانگان دروغ در آنها پی برد، بحث جالب وجذابی است. گاهی انسان‌ها اتفاقی و از سر ناچاری دروغ می‌گویند و معمولا چنین دروغگویانی هنگام بیان مطالب غیرواقع، دستپاچه شده و نشانه‌‌های فیزیکی آشکاری را بروز می‌دهند. مواقعی هست که آدمیزاد، بنا بر عادت‌های نادرست دروغ می‌گوید و هر چند چنین افرادی از سر عادت و روزمرگی دروغ می‌گویند، با بررسی تناقض کلامی آنان، به راحتی می‌شود به دروغ‌شان پی برد. زمان‌هایی هست که برخی افراد، از روی تعمد و سوابق دروغ به گونه‌ای ماهرانه و حرفه‌ای دروغ می‌گویند. این افراد به دلیل تکرار دروغ، در اصل مهارت شبیه‌سازی حق و باطل یا به عبارتی ترکیب واقعیت‌های غیرمرتبط با باطل مدنظر خویش را پیدا می‌کنند. دروغگویان حرفه‌ای و باسایقه، ‌‌نهایت تلاش خویش را می‌‌کنند تا باکمترین نشانه‌های فیزیکی، بیان غیرواقعی خویش را مطرح كنند؛ بنابراین، چنین دروغگویانی در نگاه اول، خونسرد به نظر آمده و با اعتماد به نفس خاصی، مطالب دروغ خویش را بیان مي‌كنند. هرچند دروغگویان حرفه‌ای و باسابقه، تلاش می‌کنند، هنگام طرح مطالب غیرواقعی خود را خونسرد نشان دهند، ولی با تداوم رفتارهای اجتماعی متفاوت از طرف آنها و دقت در حرکات ماهیچه‌ای صورت آنها و خنده‌های تقلبی‌شان، به راحتی قابل تشخیص برای کار‌شناسان و افراد آگاه در حوزه روا‌شناسی خواهند بود. در میان تیپ‌های گوناگون دروغگو، دروغگویان حرفه‌ای، بیشترین لطمات را بر محیط اجتماعی وارد آورده و به دليل خصلت تعمد در بیان ماهرانه مطالب غیر واقع، صدمات جبران‌ناپذیری بر اجتماع وارد می‌کنند. دروغگویان حرفه‌ای، تصورشان این است که با تکرار ماهرانه مطالب غیر واقعی، امکانی برای خودنمایی و جلب توجه خواهند یافت، به گونه‌‌ای که با خرید زمان از فرصت‌های ممکن در راستای توجیه افکار عمومی بهره‌برداری کرده و در نتیجه به خواسته درونی خویش خواهند رسید. چون عاملی روانی یا اجتماعی مهمی، نگرش دروغگویان حرفه‌ای را نادرست كرده است، پس قدرت بازدارندگی اخلاقی که در روانشناسی از آن به عنوان سوپر ایگو یا وجدان یاد می‌شود، در چنین افرادی ضعیف و بیمار پرورش می‌یابد؛ یعنی دروغگویان حرفه‌ای در اصل باوری به حساب و کتاب فرادنیوی نداشته و همه تلاش‌شان را معطوف به اهداف مادی می‌کنند. دروغگویان حرفه‌ای به دلیل خلأهای روانی و اجتماعی مهمی که داشته‌اند، از هوش و تخصص خویش تنها و تنها در ‌راستای عوام‌فریبی و در نتیجه جلب توجه دیگران بهره‌برداری مي‌كنند و به دلیل همین انگیزه سیر ناشدنی، براي تظاهرسازی‌های مشابه با حق مهارت‌های بالایی به دست می‌آورند؛ بنابراین، اگر چنین دروغگویانی بر سرنوشت دیگران چیره شوند، مسیر رشد اخلاقی آنها را نیز به بیراهه‌هدایت مي‌كنند. دروغگویان حرفه‌ای به دلیل کهتری‌های روانی اجتماعی گذشته خویش، نگرش سلیقه‌ای و دل‌بخواهی به امور دارند و اگر بر مقدرات دیگران دست یابند یا اینکه فرصت خودنمایی آنها، دوام بیشتری داشته باشد، صدمات جبران‌ناپذیری بر باورهای جوامع وارد كرده و باعث تزلزل اخلاق اجتماعی و‌ سرانجام نابودی دیگران و خودشان خواهند شد.

دانستن این موضوع که می‌توانید به همسر خود اعتماد کنید، حس امنیت فوق‌العاده‌ای به شما خواهد داد، چرا که او در همه حال با شما صادق است. از طرف دیگر چنانچه در ترس دائمی از دروغ گفتن همسرتان زندگی کنید، هرگز نخواهید توانست که در زندگی خود بیاسایید و همواره در تنش، تردید و انزجار خواهید بود. اثرات درازمدت عشق ورزیدن به کسی که به او اعتماد ندارید، برای اعتمادبه‌نفس شما و نیز زندگی مشترک مخرب خواهد بود. یکی از مخرب‌ترین راه‌هایی که زوج‌ها می‌توانند عشق، شور و صمیمیت در زندگی خود را از بین ببرند، بازگو نکردن حقیقت است. پیدا کردن همسری که درست و صادق باشد، به معنای جست‌وجوی کسی است که با خودش صادق باشد و اعمال و گفتارش با یکدیگر، همخوانی داشته باشد؛ کسی که با دیگران صادق باشد؛ کسی که با شما صادق باشد. یک همسر صادق: هیچ قسمتی از شخصیت خود را از شما پنهان نخواهد کرد. این طور نیست که به دليل دفاع از خود، فقط آنچه را شما دوست دارید بشنوید، به شما بگوید. بدون اینکه مجبور باشید با سیاست یا با زور، حقیقت را از او بشنوید، خودش تمام حقایق را با شما در میان خواهد گذاشت. هنگامی که همسرتان به طور دائم و همیشگی با شما صادق است، به طور طبیعی به او اعتماد خواهید کرد.

آیا می‌توان گفت تا پیش از این کارگاه‌ها، آموزش تخصصی و مدون برای روانشناسان و مشاوران در این زمینه ارائه نمی‌شده است؟ با توجه به اهمیت و میزان تاثیر pms در نقاط مختلف و توسط افراد علاقه‌مند آموزش‌هایی ارائه شده اما ارائه چنین کارگاه مدون آموزشی تخصصی و با هماهنگی سازمان نظام روانشناسی کشور، در ایران سابقه نداشته است. روانشناسان و مشاوران در صورت شناخت صحیح طبیعت این نشانه‌ها، فراگیری روش‌های مناسب پیشگیری و تخفیف علائم آن و چگونگی مدیریت و برنامه‌ریزی زندگی زنان می‌توانند به نحو قابل توجهی از تاثیرات منفی آن در تمامي شئونات زندگی مراجعان به مراکز مشاوره کاسته و آن‌ها را راهنمایی کنند. در ادامه بعد از آموزش و اطلاع‌رسانی باید درمان صورت پذیرد. در هر صورت عوارض این نشانگان قابل درمان است. از آنجا که این عارضه باعث می‌شود فرد کارآیی‌اش را هم از نظر فیزیکی و هم روانی از دست دهد، در واقع این سندروم یک‌بار هزینه‌ای غیرمستقیم را در بردارد. اصلی‌ترین توصیه در درمان pms تغییر سبک زندگی و برنامه غذایی است. با مدیریت استرس، مدیریت زمان و تغییر روش زندگی می‌توان اقدامات مفید مدیریتی را انجام داد. هیچ شکی نیست که داشتن یک زندگی پرمشغله می‌تواند استرس‌زا باشد و مشغله زیاد می‌تواند یک فضای کاملا بی‌نظم را با احساس گیجی و منگی در فرد ایجاد کند. استفاده از روش‌های ویژه مدیریت استرس بر مبنای تغییر در موقعیت و شرایط زندگی و واکنش بدنی و ذهنی فرد از اهداف درمانی محسوب می‌شود. انگیزه و میزان پیگیری خود فرد نیز برای ساماندهی pms بسیار نقش‌آفرین است و در این مسیر آگاهی قدم اول است؛ این‌که خود فرد بداند این تغییرات و بروز علائم آزار‌دهنده چرا و چگونه به وجود می‌آیند. در گام دوم ارتباط آن‌ها را مخصوصا از نظر زمانی با عادت ماهانه خود رصد کند و تشخیص دهد که در کدام حوزه‌های زندگی‌اش از pms آسیب می‌بیند. با توجه به تاکیدی که درباره لزوم ساماندهی و درمان تیمی درباره pms وجود دارد لطفا درباره مشخصات مراکز تخصصی و تیم مدیریت و درمان pms توضیح دهید. از آنجا که pms اثرات جسمانی و روانشناختی متفاوتی ایجاد می‌کند، ساماندهی و درمان آن نیاز به متخصصانی دارد که شرایط زیر را دارا باشند: 1- از pms مطلع باشند. 2- در رشته خود متبحر و سرآمد باشند. 3- در ارتباط با pms به‌طور تیمی کار کرده باشند. 4- این تیم تخصصی در یک مرکز حضور داشته و مدیریت مرکز روند بهبودی مراجعان را تحت نظر و پیگیری داشته باشد. ویژگی‌های روانشناختی این نشانگان در زنان مجرد بیشتر است یا زنان متاهل؟ با توجه به تاثیرات مثبت همدلی و همراهی که در بین زن و مرد، در پی یک انتخاب آگاهانه و صحیح که تحت نظر یک متخصص و با دریافت مشاوره قبل از ازدواج، می‌تواند وجود داشته باشد، مواجهه، مدیریت و ساماندهی pms برای خانم‌های متاهلی که همسر مناسب و آگاه از مسائل pms داشته باشند، سهل‌تر است. در دختران مجرد به دلیل نداشتن همراه، تحمل این قضیه برایشان مشکل‌تر خواهد بود اما اگر زنی ازدواجی ناموفق و زندگی زناشویی پرتنشی داشته باشد، وضعیت بدتری نسبت به زمان تجرد خویش خواهد داشت. همراهی همسر اگر بد باشد، آثار منفی‌تری نسبت به دوران مجردی خواهد گذاشت. احتمال این‌که نوسانات خلق و خویی در این دوران در دراز مدت به اختلالات روانی تبدیل شود وجود دارد؟ با توجه به این‌که بازه حضور این مشکلات از زمان بلوغ فرد تا یائسگی است، می‌توان گفت بخش اعظم طول عمر زنان را دربرمی‌گیرد و البته با حضور هرماه این مشکلات و به‌هم‌ریختگی گسترده ناشی از وجود آن در اکثر شئونات زندگی فرد، اگر توسط خود فرد ساماندهی و مدیریت نشود، می‌تواند زمینه‌ساز بروز اختلالات روانی پایدار باشد و البته درباره زنان مبتلا به نوع شدید آن یعنی «اختلال ملال قبل از قاعدگی» حوزه این مشکلات و تبعات آن‌ها بسیار گسترده‌تر خواهد بود. لازم به تذکر است که در هر حالت زنان مبتلا به این عوارض هرچه زودتر به تیم درمان و ساماندهی‌کننده pms، مراجعه کنند، بقیه زندگی خود را سالم‌تر، شیرین‌تر و مفید‌تر خواهند گذراند. آیا برای کاهش مشکلات خلقی و روانی در این دوره، شخص باید از دارو استفاده کند؟ در بسیاری از موارد با توصیه‌هایی که توسط تیم درمانی در زمینه تغییر روش زندگی صورت می‌گیرد، مشروط به رعایت کردن خود فرد، نیاز چندانی به درمان دارویی نخواهد بود، اما درنهایت در صورت لزوم استفاده منظم و طبق توصیه روانپزشک، مشکلات کنترل خواهند شد. ناگفته نماند درمان خودسرانه، تشدید‌کننده این قضیه است. درمان دارویی، مسکن‌ها و آرامبخش‌ها نیستند، فقط یک گروه از داروهای ضد افسردگی هستند که به صورت مقطعی تحت روانپزشک باید مصرف شوند. رژیم غذایی در کاهش علائم روانشناختی تا چه حد نقش دارد؟ مطالعات نشان داده که زنان مبتلا به این سندرم پیش از قاعدگی، در مقایسه با زنانی که مبتلا به این نشانگان نیستند، رژیم غذایی فقیرتری دارند. زنان مبتلا به این نشانگان سه برابر از سایر زنان کربوهیدرات خالص، قندهای ساده، گوشت و کافیین مصرف می‌کنند و از غذاهایی که آهن، روی و منیزیم کمتری دارد استفاده می‌کنند. عادت‌های غذایی تاثیری فراگیر بر علائم روانشناختی و فیزیولوژیکی دارند، زیرا بسیاری از زنان به محرک‌های گوناگونی مانند غذاهایی که وارد بدنشان می‌شوند حساس هستند. از این رو حتما باید از متخصصان برای داشتن رژیم غذایی مناسب کمک گیرند. آیا آرام‌سازی عضلانی به کاهش اضطراب و استرس حاصل از این نشانگان کمک می‌کند؟ حقیقت این است که استرس مسبب به وجودآورنده سندرم پیش از قاعد‌گی نیست اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که وقایع استرس‌آمیز می‌تواند منجر به بدتر شدن علائم شود. تجربه تغییرات ناگهانی ناراحتی حتی جسمی یا تغییرات خلقی برای بیش از نیمی از ماه برای هرکسی می‌تواند ناراحت کننده، استرس‌آمیز و حتی دیوانه‌کننده باشد. به همین دلیل بسیار مهم است که هر زنی که این سندرم را تجربه می‌کند راهبردهای مدیریت استرس را بداند. بسیاری از زنان مبتلا به این نشانگان کمی بیش از سطح عادی دی‌اکسید‌کربن و سطوح کمتری از اکسیژن در خونشان دارند. این امر به دلیل احتباس آب در بافت ریه به نفخ شکم منجر می‌شود که زنان سطحی نفس بکشند و نفس‌هایشان کوتاه است و این کار علائم اضطراب را بدتر می‌کند. در واقع راه‌حل این مشکل، تنفس شکمی است، بدین صورت که از طریق‌ بینی نفس بکشید، شکم را به داخل هل دهید و سپس از طریق دهان نفس خود را بیرون دهید. برای این‌که ببینید این عمل را درست انجام داده‌اید، دستتان را روی شکم قرار دهید. با تمرین چند دقیقه‌ای و پنج بار در روز به‌زودی به‌طور طبیعی این کار انجام می‌شود. از دیگر راه‌ها برای کاهش استرس و نوسانات روانی می‌توان به یوگا، مدیتیشن، آرام‌سازی عضلانی، تصویر‌سازی ذهنی و خود هیپنوتیزمی اشاره کرد.

مشکلات پیش از شروع قاعدگی در هرماه یکی از شایع‌ترین مشکلات زنان است که علاوه بر تغییرات جسمانی، به دلیل نوساناتی که در کارآمدی و خلق و خوی آن‌ها ایجاد می‌شود، طی چند روز در هرماه علائم و نشانه‌های افسردگی، اضطراب، بیحالی، استرس، پرخاشگری و... از خود نشان می‌دهند که می‌تواند تنش در محیط زندگی و کار آنان ایجاد کرده، کارآیی‌شان را کاهش دهد و آسیب‌های جبران‌ناپذیری از خود بر جای گذارد، بنابراین زنان در این دوره بیش از هر زمان دیگری نیازمند پشتیبان هستند. در زمینه اختلالات روانی و خلقی در دوران پیش و حین قاعدگی با دکتر محمدمهدی بدیعی، روانپزشک و عضو موسسه ارتقای سلامت زنان ایرانیان، گفت‌وگو کرده‌ایم که در زیر می‌خوانید: منظور از PMS یا نشانگان پیش از عادت ماهانه چیست؟ نشانگان پیش از قاعدگی (Premenstrual Syndrome) یا PMS عبارت است از تکرار دوره‌ای گروهی از علائم و نشانه‌های جسمانی و روانشناختی که معمولا حداکثر 14روز قبل از قاعدگی ایجاد می‌شوند و با شروع خونریزی از شدت آن‌ها کاسته شده و با پایان قاعدگی بهبود می‌یابند. شایع‌ترین علائم خلقی و روانشناختی PMS شامل چه مواردی است؟ حدود 300 علامت روانشناختی و جسمانی ناشی از PMS وجود دارد که شایع‌ترین علائم روانشناختی آن شامل نوسانات خلقی، تحریک‌پذیری، اضطراب، کم‌علاقگی در کارها و زود خسته شدن، دشواری تمرکز، عصبانیت، زودرنجی و افسردگی است. آیا نشانه‌های خلقی و روانی پیش از قاعدگی در همه زنان یکسان است؟ شدت این علائم و دوره PMSدر زنان متفاوت است. بعضی نشانه‌های کمی را تجربه می‌کنند و دسته دیگر در اثر شدت بروز این عوارض دچار افت جدی عملکرد و کیفیت زندگی می‌شوند. اما در کل می‌توان گفت حدود 85‌درصد زنان حداقل یکی از علائم PMS را در روزهای پیش از هر عادت ماهانه تجربه می‌کنند. البته این عارضه در زنانی که فرزند دارند یا آن‌هایی که به‌طور منظم ورزش نمی‌کنند و زندگی پر از استرسی دارند، بیشتر دیده می‌شود. آیا نوسانات خلق‌و‌خو و تغییرات رفتاری زنان در این دوره به مدت طولانی روی زندگی اجتماعی و فردی‌شان تاثیر می‌گذارد؟ بله، در تحقیقات و مطالعات فراوانی به اثبات رسیده که زنان در روزهای پیش از عادت ماهانه بیش از سایر مواقع از حضور در محل کار خودداری کرده و اگر در امتحانی شرکت کنند، نمرات پایین‌تری کسب می‌کنند. همچنین از آنجایی که زنان مبتلا به این عوارض حدود شش برابر خانم‌های غیرمبتلا دچار نقصان در ایجاد ارتباط با دیگران هستند، PMS مانعی جدی در تربیت صحیح فرزندان و ارتباط سازنده و مستمر با همسر خواهد شد که کم‌اطلاعی و بی‌توجهی به این مسئله توسط همسرانشان، به اختلافات خانوادگی دامن زده و در بسیاری از موارد منجر به از هم پاشیدن خانواده و حتی طلاق می‌شود. چگونه می‌توان تشخیص داد علائمی که برشمردید فقط خاص این دوران است و نشانه‌های ديگر اختلالات روانی نیست؟ کلید تشخیصی نشانگان پیش از قاعدگی، کشف رابطه زمانی بین ظاهر شدن ماهانه علائم فوق پیش از شروع آن است. در سال 2000 کالج ملی متخصصان زنان و زایمان آمریکا، معیار‌های تشخیصی ذیل را مشخص کردند که علائم عاطفی آن شامل تحریک‌پذیری، افسردگی، عصبانیت خارج از کنترل، اضطراب، کلافگی، گیجی و دوری از اجتماع است و علائم جسمانی آن نیز شامل درد و تورم سینه، نفخ و ورم شکم، سردرد و تورم اندام‌هاست. اگر فرد در این دوره، اين علائم را داشت می‌توان اطمینان داشت که این نوع حالت‌های خلقی‌اش محصول PMS است، اما اگر این نشانه‌های روانی و خلقی تنها مربوط به این زمان نباشد و خارج از برهه این زمان قرار گیرد، احتمال آن‌که فرد دچار اختلالات روانی باشد، بسیار بالاست و باید به این مسئله هم شخص و هم اطرافیانش توجه کنند و از متخصصان کمک گیرند. آیا اختلال «ملال پیش از قاعدگی» مربوط‌به علائم روانشناختی و نوسانات خلق‌و‌خویی است؟ بله، در گروهی از زنان شدت این نشانه‌های روانشناختی به حدی می‌رسد که در نامگذاری به «اختلال ملال پیش از قاعدگی» معروف شده که در واقع نوع بسیار شدید PMS محسوب می‌شود. از آنجا که این دسته از علائم روانشناختی باعث تنش در محیط زندگی می‌شود، چگونه می‌توان تاثیرات منفی‌اش را کمرنگ‌تر کرد یا از بین برد؟ از آنجایی که این علائم محصول عوامل مختلفی در انسان هستند، مدیریت و سازمان دهی PMS دارای مراحل ذیل است: 1-آموزش و اطلاع‌رسانی اجتماعی و فردی 2-اقدامات پیشگیرانه و درمانی (دارویی و غیردارویی) 3-اقدامات مدیریتی. در زمینه فرآیند آموزش و اطلاع‌رسانی باید گفت از آنجا که نشانگان پیش از قاعدگی به‌عنوان یک مشکل عمده و زمینه‌ساز افت کارکرد تحصیلی، ورزشی، شغلی، اجتماعی و خانوادگی است، کشورهای پیشرفته به این موضوع اهمیت بسیاري داده‌اند و ارگان‌ها و موسساتی با نام «موسسه ملی نشانگان پیش از عادت ماهانه» تاسیس شده که تخصص‌ها و خدمات مورد نیاز، از زنان و زایمان، روانپزشکی و روانشناسی گرفته تا مدیریت و برنامه‌ریزی، حقوق و تغذیه گرد هم آمده و با ارائه یک طرح جامع کشوری به مدیریت و سامان‌دهی PMS می‌پردازند. در کشور ما که تا دهه 80 اقدامات موثری درباره این عارضه فراگیر و مهم انجام نشده و پوشیده مانده بود، موسسه ارتقای سلامت زنان ایرانیان، به عنوان یک موسسه غیرانتفاعی با هدف ارتقای آگاهی، ایجاد نگرش مثبت و بهبود عملکرد زنان در ارتباط با PMS، الگویی مناسب در ارتباط با ارتقای سلامت زنان ارائه و مرکز تخصصی آموزشی، مشاوره‌ای و درمان PMS را دایر کرده است. این مرکز از سال 1388 با همکاری سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری‌اسلامی اقدام به برگزاری کارگاه‌های آموزشی در این راستا برای روانشناسان و مشاوران نیز کرده است.

تو سایت نوشته بود کلاس ها از 23 شروع میشه! ولی خب کی میره این همه راه رو... این بود که با بچه ها هماهنگ کردیم از 30 ام بریم! این وسط عده ای...شامل 8 نفر دروغ گفتن به ما!نمی دونم چی بگم درمورد آدم بی معرفت دروغگو...!! میگفتن استاد از اینایی هست که حتی بخاطر غیبت مجاز حالت رو میگیره! هیچی دیگه گفتیم مثل مرد غیبت میخوریم!آخه 2 روز کلاس داشتیم هم صبح و هم عصر...8 جلسه میشد!:icon_pf (34): دم استاد گرم!گفته برید خونه.من به 8 نفر درس نمیدم! حالا یک هفته باید بیکار باشن چون تمام کلاس های این هفته کنسل شده! مدعی خواست که از بیخ کند ریشه ما....غافل از اینکه خدا هست در اندیشه ما دلم خنک شد!

6. سیر سیر را می‌توانید تا دو ماه بدون نگرانی در دمای اتاق نگهداری کنید. هیچ قارچی جرات نمی‌کند در سیر رشد کند! سیر را هم باید مثل پیاز طوری ذخیره کنید که هوا بتواند از اطراف آن عبور کند. البته می‌توانید سیر له شده را در فریزر هم نگهداری کنید و تا مدت‌ها تازه خواهد ماند. 7. گوجه‌فرنگی خیلی از ما گوجه‌فرنگی را در یخچال نگهداری می‌کنیم اما می‌توان گوجه‌فرنگی را خارج از کیسه پلاستیکی روی کانتر آشپزخانه هم نگهداری کرد. مخصوصا اگر گوجه‌فرنگی‌ها کال باشند این کار به روند رسیدن آنها کمک خواهد کرد. آنها را می‌توانید در پاکت کاغذی هم نگهداری کنید. 8. عسل عسل هم از موادی است که نگهداری خارج از یخچال برایش مناسب‌تر است. عسل در محیط بیرون و دمای محیط خراب نمی‌شود به شرطی که در شیشه آن را همیشه بسته نگه دارید و چیزی داخلش نریزد. به هیچ‌عنوان قاشق کثیف را داخل آن نزنید چون مواد دیگر مثل خامه، زود فاسد می‌شوند. 9. قهوه قهوه در یخچال نم می‌کشد. در واقع رطوبت مواد غذایی یخچال ممکن است به قهوه منتقل شود. بهترین جا برای نگهداری قهوه دمای اتاق است. قهوه را در قوطی‌های دربسته نگهدارید. اگر فضایی که داريد مرطوب است، می‌توانید یک کیسه پلاستیکی روی در قهوه بگذارید و بعد در را ببندید تا کاملا وکیوم شود. 10. خشکبار خشکبار هم درست مثل قهوه در یخچال نم می‌کشند. بهترین راه برای نگهداری خشکبار گذاشتن آنها در کیسه پلاستیکی دربسته است. آنها را در پلاستیک بریزید، هوای پلاستیک را خالی کنید و در کمد بگذارید. با این کار می‌توانید آجیل‌ها را تا 6 ماه کاملا تازه نگهدارید. 11. حبوبات حبوبات ممکن است در یخچال بوی بدی به خود بگیرند. خیلی از کدبانوها حبوبات را می‌خیسانند یا نیم‌پز می‌کنند و در فریزر می‌گذارند. اما اگر می‌خواهید حبوبات را خشک نگه‌ دارید، آنها را در دمای اتاق قرار دهید. بهتر است آنها را در پلاستیک یا ظروف دربسته نگهداری کنید.

ما عادت کرده‌ایم از یخچال‌مان به جای کمد استفاده کنیم. هر ماده خوراکی را در یخچال می‌گذاریم برای اینکه بتوانیم زودتر پیدایش کنیم. اما با این کار از انرژی یخچال‌مان بیش از حد استفاده می‌کنیم و انرژی را هدر می‌دهیم. علاوه بر این بعضی از مواد غذایی در یخچال خراب می‌شوند. این 11 خوراکی را می‌توانید به راحتی خارج از یخچال نگه دارید. 1. سس تند سس تند اصلا نیاز به سرد نگه داشته شدن ندارد، مگر اینکه رویش نوشته باشد «در یخچال نگهداری شود». سس را می‌توانید بیرون از یخچال معمولا تا سه ماه نگه دارید و اصلا نگران کپک زدن آن نباشید. ترشیجات را هم می‌توانید خارج از یخچال نگه دارید در شرایطی که قاشق کثیف در آن فرو نکنید. 2. سیب‌زمینی برودت بر عطر و طعم سیب‌زمینی اثر منفی می‌گذارد، بنابراین بهتر است آن را در یخچال نگهداری نکنید. بهترین شرایط برای نگهداشتن سیب‌زمینی قرار دادن آن در سبد یا پاکت‌ها کاغذی است. نگهداری سیب‌زمینی در کیسه‌های پلاستیکی رطوبت را تشدید می‌کند و باعث زیاد شدن سرعت فساد سیب‌زمینی می‌شود. سیب‌زمینی بیرون از یخچال سه هفته تازه می‌ماند. 3. نان اگر نان را ظرف 4 روز مصرف می‌کنید، می‌توانید آن را بیرون از یخچال قرار دهید. البته این برای نان‌هایی است که در طبخ آنها از جوش‌شیرین استفاده نشده است، در غیر این صورت به جای یخچال باید نان را در فریزر بگذارید. نان در فریزر سریع یخ می‌زند و رطوبت و تازگی خود را حفظ می‌کند. نگهداری در یخچال نان را بیات می‌کند. 4. پیاز پیاز را هم درست مثل سیب‌زمینی باید در سبد یا در کیسه‌ای نگهداری کنید که امکان گردش هوا پیرامون آن وجود داشته باشد. یخچال پیاز را خراب می‌کند. به علاوه یادتان باشد پیاز را کنار سیب‌زمینی نگذارید. رطوبت و گازهایی که از سیب‌زمینی منتشر می‌شود، می‌تواند باعث پوسیدگی پیاز شود. 5. باتری خیلی‌ها معتقدند نگهداری از باتری‌ها در یخچال باعث ماندگاری بیشتر آنها می‌شود. این عقیده درستی نیست. بهترین جا برای نگهداری باتری‌ها دمای اتاق است. گرما یا سرمای بیش ‌از حد می‌تواند عملکرد باتری‌ها را کاهش دهد و باعث فاسد شدن سریع‌تر آنها شود.

خوش به حال استارتر که اینقدر زیباست که هیچ کس برازنده ش نیست!

جدا؟؟ ولی من اینجوری فکر نمی کنما... هر 2 مدل رو دیدم! دختر نازیبا و پسر زیبا هم زیاد دیدم!

بیماری‌های مختلف، آنتی‌بیوتیک‌های مختلف آنتی‌بیوتیک فرآورده یا ماده‌ای است که از یک میکروارگانیسم گرفته مي‌شود و ارگانیسم‌های دیگر را از بین مي‌برد یا مانع فعالیت‌شان مي‌شود. آنتی‌بیوتیک‌ها انواع مختلفی دارند که از لحاظ خصوصیات شیمیایی، فیزیکی و بحث داروشناسی با یکدیگر متفاوت هستند. یک گروه آنتی‌بیوتیک‌های وسیع الطیف هستند که در مقابله با انواع وسیع‌تری از میکروارگانیسم‌ها فعالیت مي‌کنند و برخی آنتی‌بیوتیک‌ها هم طیف اثرشان محدودتر است. وقتی که سرماخوردگی آنتی‌بیوتیک می‌خواهد بعضی مواقع برخی بیماری‌های ویروسی وقتی طولانی مي‌شوند عفونت باکتریایی روی آنها سوار مي‌شود. بیشتر سرماخوردگی‌ها به‌خصوص در فصل زمستان از نوع ویروسی هستند و بیمار مي‌تواند با 3 تا 5 روز استراحت و نوشیدن مایعات فراوان بیماری‌اش را رفع کند و نیازی به مصرف آنتی‌بیوتیک نخواهد داشت. اما گاهی اوقات واقعا بیماری باکتریایی است و لازم است آنتی‌بیوتیک مصرف شود. تشخیص نوع بیماری اعم از باکتریایی یا ویروسی از طریق بررسی ترشحات ته حلق و معاینه پزشک صورت مي‌گیرد. با آب فراوان بخوريد نحوه مصرف آنتی‌بیوتیک‌های مختلف با یکدیگر متفاوت است. بیشتر آنتی‌بیوتیک‌ها به‌دلیل مشکلات گوارشی که ایجاد مي‌کنند بهتر است بعد از غذا خورده شوند اما یکسری از آنتی‌بیوتیک‌ها هستند که باید با معده خالی مصرف شوند تا اثرگذاری بیشتری داشته باشند. برخی آنتی‌بیوتیک‌ها هم با مصرف برخی مواد غذایی تداخل دارند. طیف آنتی‌بیوتیک‌ها بسیار وسیع است و بیماران باید نحوه مصرف آنها را از پزشک یا داروسازشان سؤال کنند. بیشتر آنتی‌بیوتیک‌ها بهتر است با شیر، آبمیوه، چای و نوشابه مصرف نشوند. مصرف همزمان شیر با برخی آنتی‌بیوتیک‌ها، اثرگذاری‌شان را کاهش مي‌دهد، بهتر است آنتی‌بیوتیک همراه با آب فراوان مصرف شوند. با آنتی‌بیوتیک ویتامین بخوریم؟ آنتی‌بیوتیک‌ها معمولا در فلور طبیعی دستگاه گوارش تغییر ایجاد مي‌کنند، به همین دلیل بسیاری از افراد وقتی آنتی‌بیوتیک مصرف مي‌کنند دچار مشکلات معده و روده‌ای، اسهال و ... مي‌شوند (به‌خصوص در مورد کودکان). طبیعی است که وقتی دارویی را مصرف مي‌کنیم فقط روی سلول هدف و میکروارگانیسم موردنظر اثر نمي‌گذارد و ممکن است بقیه بدن را هم دستخوش تغییرات و عوارض خود کند. از آنجایی که جذب بیشتر ویتامین‌ها از طریق دستگاه گوارش انجام مي‌شود باور بر این است که در زمان مصرف آنتی‌بیوتیک مي‌توان با استفاده از ویتامین‌های طبیعی که به وفور در اطراف‌مان وجود دارد یا مولتی ویتامین‌ها این نقص را در کسانی که طولانی‌مدت آنتی‌بیوتیک مصرف مي‌کنند، جبران كرد. مصرف محصولات پروبیوتیک هم بی‌تاثیر نیست اما به هرحال تاثیر آنتی‌بیوتیک کوتاه‌مدت است یعنی فرد برای یک دوره محدودی آنتی‌بیوتیک مصرف مي‌کند. حال این دوره ممکن است در یک شرایط خاص مثلا 3 هفته باشد. حتی در کسانی که عفونت مکرر دارند و مادام دارو مصرف مي‌کنند نوعی تطابق بین ميكروب‌هاي طبیعی دستگاه گوارش و آنتی‌بیوتیکی که مصرف مي‌کنند، پیش مي‌آید. یکی از باورهای اشتباه، ایجاد مشکلات قلبی براثر مصرف آنتی‌بیوتیک است. در این مورد باید بدانید مصرف آنتی‌بیوتیک روی قلب تاثیری نمي‌گذارد و عمده مشکلی که ایجاد مي‌کند همان مقاومت میکروبی است.

آنتی‌بیوتیک‌ها بعد از مسکن‌ها دومین دسته از داروهای پرمصرف کشور محسوب مي‌شوند که بسیاری از آنها را مي‌توان بدون نسخه پزشک از داروخانه‌ها تهیه كرد. همین امر باعث شده بسیاری از افراد با ظهور اولین نشانه‌های سرماخوردگی یا مشکل در دفع ادرار و ... مثل «نقل و نبات» آنتی‌بیوتیک مصرف کنند. گرانی هزینه‌های درمانی هم شیوع مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک‌ها را چند برابر کرده غافل از اینکه مصرف نادرست و نابجای این داروها مي‌تواند جان فرد و حتی اطرافیانش را به خطر بیندازد، به خصوص اگر بیمار دوره مصرف آنتی‌بیوتیک را کامل نکند. دکتر فاطمه سلیمانی، عضو کمیته کشوری تجویز و مصرف صحیح دارو شما را با عوارض و خطرات مصرف نابجا و نادرست آنتی‌بیوتیک‌ها آشنا مي‌كند. در زمان سرماخوردگی ویروسی آنتی‌بیوتیک نخورید منظور از مصرف زیاد، مقدار آنتی‌بیوتیک نیست؛ عمده مشکلی که وجود دارد مصرف غیرمنطقی آنتی‌بیوتیک است، یعنی در شرایطی که ضرورتی به استفاده از آنتی‌بیوتیک نیست از آن استفاده مي‌شود. آنتی‌بیوتیک‌ها عمدتا در مقابله با بیماری‌های میکروبی استفاده مي‌شوند. خود واژه آنتی‌بیوتیک هم از همین کلمه گرفته شده است؛ یعنی ضدمیکروارگانیسم‌هایی که عمدتا باکتری‌ها هستند. برای مثال اکثر سرماخوردگی‌ها ویروسی هستند و آنتی‌بیوتیک‌هایی که به صورت وسیع استفاده مي‌شوند هیچ تاثیری روی روند بیماری‌های ویروسی نخواهند گذاشت. البته یک طیف محدودی از داروهای ضدویروس وجود دارد اما باور عمومي ‌بر این است که وقتی سرماخوردگی حادث مي‌شود باید آنتی‌بیوتیک مصرف کرد. در این شرایط ما مي‌گوییم مصرف آنتی‌بیوتیک نادرست است. مشکل مهم‌تری هم وجود دارد و آن هم اينكه معمولا بیمار در اینکه دوز کامل آنتی‌بیوتیک را به مدت لازم مصرف کند به اندازه کافی دقت نمي‌کند. یعنی اگر قرار است دارو را برای یک دوره 7 تا 14 روزه مصرف کند طی 2 یا 3 روز اول که علائم بیماری‌اش فروکش مي‌کند مصرف آنتی‌بیوتیک را قطع مي‌کند. وقتی جان اطرافیان‌تان را هم به خطر مي‌اندازید! فروکش کردن علائم بیماری عمدتا در سرماخوردگی‌های ویروسی دیده مي‌شود یعنی خود به خود بیماری خوب مي‌شود. در هر صورت چه مصرف نابجا باشد و چه بجا، اگر آنتی‌بیوتیک به میزان کم و ناکافی مصرف شود، باعث مي‌شود آن میکروارگانیسم از بین نرود و مقاوم شود. در چنین شرایطی دیگر نمي‌توان به راحتی با مصرف آنتی‌بیوتیک این میکروارگانیسم را ازبین برد چراکه نسبت به حمله آنتی‌بیوتیک از خود مقاومت نشان خواهد داد. این میکروارگانیسم بار بعدی که در فرد یا حتی افراد دیگر بیماری ایجاد کند، مقاوم شده و آن آنتی‌بیوتیک کارایی لازم را نخواهد داشت. این موضوع نگرانی عمده ما درمورد آنتی‌بیوتیک‌هاست و اینکه سازمان جهانی بهداشت یک سال را به عنوان سال مقابله با مصرف نادرست آنتی‌بیوتیک‌ها نام‌گذاری مي‌کند به‌دلیل اهمیت موضوع مقاومت میکروبی است. این موضوع فقط خود فرد را دچار مشکل نمي‌کند بلکه اطرافیان را هم درگیر مي‌سازد، یعنی وقتی یک میکروب مقاوم مي‌شود اگر به فرد دیگری هم انتقال پیدا کند درمورد آن فرد نیز آنتی‌بیوتیک قبلی را نمي‌توان استفاده کرد. درواقع زمانی مشکل حاد مي‌شود که بیماری سرپایی نباشد یعنی به هر دلیل بيمار در بیمارستان بستری شود. بیشتر بیمارانی که بستری مي‌شوند به‌دلیل وجود عفونت‌های بیمارستانی برای‌شان آنتی‌بیوتیک تجویز مي‌شود. در این شرایط وقتی مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌ها ایجاد مي‌شود دیگر دست پزشک بسته شده و خطر جانی برای بیمار به همراه مي‌آورد. اگر پشت سر هم دچار عفونت شویم چه‌کار کنیم؟! کسانی که به دلایل مختلف به طور مکرر دچار عفونت‌های باکتریایی مي‌شوند (باز هم تاکید مي‌شود عفونت ویروسی نباشد یعنی با تشخیص پزشک عفونت باکتریایی باشد) برای مثال جراحی لثه انجام مي‌دهند و مجبورند آنتی‌بیوتیک بخورند و بعد از مدتی دچار عفونت ادراری مي‌شوند، اگر آنتی‌بیوتیک را درست مصرف کنند مشکلی برای‌شان ایجاد نمي‌شود چون آنتی‌بیوتیکی که روی عفونت لثه تاثیرگذار است با آنتی‌بیوتیکی که برای سیستم عفونت ادراری استفاده مي‌شود، متفاوت است. درمورد کسانی که دچار عفونت‌های باکتریایی عودشونده مي‌شوند و مجبورند به طور مکرر از آنتی‌بیوتیک استفاده کنند قطعا با تشخیص آنتی‌بیوگرام (آزمایش‌های حساسیت دارویی) برای‌شان دارو تجویز مي‌شود و آنتی‌بیوتیکی به آنها داده مي‌شود که میکروب نسبت به آن حساس باشد و از بین برود. درواقع آنجایی مشکل ایجاد مي‌شود که ما با اصرار خودمان در شرایطی که لازم نیست آنتی‌بیوتیک مي‌خوریم یا در شرایطی که لازم است آنتی‌بیوتیک‌مان را به طور کامل مصرف نمي‌کنیم.

مشخصات ریملی که باعث ریزش مژه‌ها می‌شود کدام ریمل‌ها روغنی و کدام آبکی هستند؟ ریمل‌ها از نظر شکل ساختارى به دو نوع پودرى ومایع در بازار ایران عرضه مى‌شوند. پایه اصلى ریمل‌هاى مایع به صورت آب و روغن است، ریمل‌هایى که پایه اصلى آنها روغن است واصطلاحا به نام ضدآب یا واترپروف شناخته می‌شوند در برابر عرق کردن و ریزش اشک مقاوم هستند ولى متأسفانه خشک شدن آنها روى مژه‌ها به مدت طولانى صورت مى‌گیرد، ولى ریمل‌هایى که پایه اصلى آنها آب است دقیقا برخلاف ریمل‌هاى مزبور هستند و راحت‌تر پاک می‌شوند.در واقع براى پاک کردن انواع ریمل‌هاى پودرى و مایع مى‌توان از آب استفاده کرد اما براى پاک کردن ریمل‌هاى روغنى (واترپروف) باید از محلول آب و صابون استفاده کرد. ريمل خوب وسيله اي است كه استفاده از آن راحت باشد و نسبت به عرق، شست‌وشو و ريزش اشك مقاوم باشد. محیط مناسب برای رشد میکروب‌ها ریمل‌هاى مایع به خصوص آنهایى که پایه اصلى آنها آبکى است محیط مناسبى براى رشد و نمو میکروب‌ها هستند و با تکثیر این میکروب‌ها و حضور مداوم آنها در نزدیک چشم مى‌تواند عفونت‌هاى چشمى، التهاب، قرمزى، ترشحات غلیظ، خارش و حتى پوسته ریزى لبه پلک را ایجاد كند. همچنین در موارد شدیدتر این ریمل‌ها به قرنیه چشم آسیب مى‌رسانند و در نهایت لک قرنیه و اشکال در بینایى را به وجود مى‌آورند و این علائم با ادامه مصرف افزایش مى‌یابد، به دلیل حساس بودن ناحیه اطراف چشم، بهتر است از این ریمل‌ها کمتر استفاده شود. ریمل حساسیت هم می‌دهد وجود مواد رنگى، عطرى و نگهدارنده موجود در داخل ریمل‌ها نیز مى‌تواند حساسیت‌هاى پوستى را افزایش دهد، وجود این مواد به دلیل جلوگیرى از خراب شدن ترکیبات موجود است و حتى بعضى از اوقات براى مقابله با میکروب‌ها از آنتى بیوتیک‌هاى پیشگیرى کننده استفاده مى‌کنند تا حتى‌المقدور احتمال عفونت‌ها در هنگام مصرف کاهش یابد. افرادى که با استفاده مکرر از ریمل‌ها دچار التهاب و حساسیت مى‌شوند، ریزش مژه‌ها در آنها به مراتب بیشتر از سایرین خواهد بود. کدام ریمل سبب ریزش مژه‌ها می‌شود؟ ریمل‌هایى که پایه اصلى آنها از روغن تشکیل شده است به دلیل این که به سختى پاک مى‌شوند، موجب افزایش ریزش مژه‌ها و چسبندگى آنها مى‌شوند. استفاده از ریمل‌ها یا هرگونه لوازم آرایشى ممنوعیت خاصى ندارد، حتى افرادى که به دلیل بیمارى‌هاى مختلف مژه‌های‌شان کم پشت شده یا در اثر تصادف مژه‌هاى خود را از دست داده اند، مى‌توانند با استفاده از ریمل ظاهر چهره خود را تا حدى به صورت طبیعى برگردانند، ولى باید از مصرف زیاد و دائمى ریمل که شانس ابتلا به عفونت و حساسیت را افزایش مى‌دهد خوددارى کنند.

شما حجم‌دهنده می‌خواهید آنهایی که مژه‌های بلند دارند نیازی به استفاده از ریمل‌های بلند کننده ندارند برعکس باید ریملی انتخاب کنند که حجم دهنده باشد. این دسته از خانم‌ها هم باید صبر کنند لایه اولی ریمل خشک شده و سپس مژه‌ها را از ریشه ریمل بزنند تا پرتر به نظر برسد. کسانی که نباید از ریمل حجم‌دهنده استفاده کنند مژ‌ه‌های سیخکی هیچ حالتی ندارند ؛ بلکه به‌صورت یک خط مستقیم رشد می‌کنند. در این حالت باید هم از فرمژه استفاده کنید و هم از ریمل حالت دهنده و بلند استفاده كنيد؛ این دسته از خانم‌ها نباید ریمل حجم دهنده استفاده کنند چون مژه‌های‌شان سنگین و بسیار مصنوعی به نظر می‌رسد. آنچه خوار آید یک روز به کار آید همیشه یک برس ریمل قدیمی و تمیز را در کیف آرایش‌تان نگه دارید چون می‌تواند حسابی به کارتان بیاید؛ مثلا وقتی به طور سهوی بیش از اندازه ریمل روی مژه‌ها زده‌باشید یا مژه‌ها به خاطر ریمل به هم چسبیده باشند می‌توانید با این برس حالت یکنواخت‌تری به آرایش مژه‌هایتان بدهید.همچنین می‌توانید از این برس برای شانه کردن و مرتب کردن ابروهایتان نیز استفاده کنید. البته یادتان باشد که بعد از 2 یا سه بار استفاده برس را مجددا بشویید تا بهتر بتوانید از آن استفاده کنید. ریمل های واترپروف را هر روز نزنید توصیه می‌کنیم برای استفاده روزانه از ریمل‌های ضدآب استفاده نکنید، چراکه برای پاک کردن یک ریمل ضد آب باید حسابی تلاش کنید و از مواد پاک‌کننده استفاده کنید و همین مالیدن مواد پاک کننده و کشیدن دستمال و پنبه اطراف چشم ؛ پوست لطیف این قسمت را می‌آزارد و نتیجه چیزی نخواهد بود به جز از بین رفتن تدریجی انعطاف‌پذیری پوست و ایجاد چروک‌های زودرس. همچنین این تقلا‌ها برای پاک‌کردن می‌تواند به مژه‌ها هم آسیب بزند و گاهی موجب کنده‌شدن آنها شود. هرچند شاید به دلیل پایداری بیشتر اکثر خانم‌ها این ریمل‌های ضدآب را ترجیح دهند اما توصیه می‌کنیم برای استفاده روزانه وسواس بیشتری به خرج دهید تفاوت بین برس‌های ریمل در حالت دادن مژه‌ها برس‌ با توجه به جنس و شکلی که دارد می‌تواند به گونه‌ای‌ متفاوت به مژه حالت دهد ؛ در اینجا می‌توانید سه شکل متفاوت از برس به همراه حالتی که به مژه‌‌ها می‌دهند را ببینید. ریمل مژه‌های پایین فراموش نشود ریمل‌زدن به مژه‌های پایین را فراموش نکنید، برای پلک پایین برس ریمل را به حالت عمود به چشم‌ها نگاه دارید و با حرکات جلو و عقب به مژه‌ها حالت دهید. در نهایت می‌توانید با یک برس ریمل تمیز به مژه‌ها حالت بهتری دهید.اگر می‌خواهید اصلا زیر چشم کثیف نشود می‌توانید از یک قاشق یکبار مصرف استفاده کنید، به این طریق که قسمت محدب قاشق را زیرچشم بگذارید و بعد ریمل بزنید تا مبادا برس با پوست تماس پیدا کند. هرگز با ریمل نخوابید حتماً باید بعد از استفاده از ریمل‌ها آنها را پاک کنید و حتى الامکان سعى کنيد با ریمل نخوابید، زیرا تمام فولیکول‌هاى مژه که روى پلک قرار دارند مسدود شده و احتمال ریزش آنها هنگام شست‌وشو بیشتر مى‌شود. برای پاک‌کردن آرایش چشم، از مواد پاک‌کننده آرایش که ویژه چشم است، استفاده کنید. چشمان شما بسیار حساسند و نیاز به مراقبت بیشتری دارند. برای پاک کردن آرایش چشمان‌تان، از حرکات ملایم‌تردست‌تان روی پوست اطراف چشم استفاده کنید چون پوست این نواحی بسیار حساس است و امکان آسیب‌دیدن و چروک شدن آن زیاد است.

اول ریمل یا خط چشم؟ برای آرایش اگر قبل از سایه و خط چشم ریمل بزنید احتمالا آرایش تمیزی نخواهید داشت چراکه تیرگی ریمل ممکن است روی پلک پخش شود.اگر ریمل را برای آخرین مرحله آرایش بگذارید نه‌تنها بهتر می‌توانید میزان ریمل و رنگ مژه‌ها را بهتر تنظیم کنید بلکه برای خط چشم و سایه هم کمتر مشکل خواهید داشت. با مژه‌های کوتاه چه‌کنیم؟ باید ریملی انتخاب کنید که رنگ تیره ای داشته باشد و بلند کننده مژه باشد. یک بار ریمل بزنید، صبر کنید تا ریمل خشک شود سپس یک لایه دیگر روی آن بزنید.اگر هم مژ‌ه‌های‌تان کوتاه است و نازک به دنبال ریمل بلند کننده و حجم دهنده باشید. ابتدا یک لایه ریمل بزنید، اجازه دهید خشک شود و دوباره سر مژه‌ها و مژه‌های انتهای چشم را دوباره ریمل بزنید. مشکی، سبز، قهوه‌ای و... چه رنگی؟ اگر می‌خواهید چهر‌ه‌‌ طبیعی داشته ‌باشید فقط سراغ ریمل‌های مشکی و قهوه‌ای بروید؛ درست است که ریمل‌های رنگی هم زیبایی خاص خود را دارند اما چهره را مصنوعی و پرآرایش جلوه می‌دهند. البته باز هم این که شما چه رنگی را انتخاب می‌کنید به عوامل زیادی بستگی دارد، به رنگ چشمان‌تان، پوست‌تان، رنگ لباس‌تان و... پس می‌بینید که عوامل متعددی در این انتخاب نقش دارند. ولی مشکی رنگی است که همیشه مناسب است، به همه صورت‌ها می‌آید و اگر هم بخواهید تغییری قابل ملاحظه در چشم‌ها به وجود بیاوریدمی‌توانید با رنگ‌ها بازی کنید، مثلا اگر چشمانی سبز دارید از ریملی با رنگ چشمان خودتان یعنی سبز یا رنگ بنفش استفاده کنید. اگر چشمان آبی یا خاکستری داريد از ریمل‌های هم رنگ چشمان‌تان یعنی قهوه‌ای و آبی یا آبی‌های پر رنگ مثل آبی نفتی یا بنفش استفاده کنيد. اگرچشمان قهوه ای و مشکی دارید بهتر است سراغ ریمل سبز، آبی یا قهوه‌ای بروید. البته یادتان نرود ریمل مشکی را به همه توصیه می‌کنیم. پاک کردن ریمل از روی پوست بسیار مهم است که مواد ریمل پوست پلک یا جاهای دیگر صورت را تیره نکند.اگر بعد از آرایش دیدید که نقطه‌ای از پوست تیره شده‌است ؛وقتی هنوز خیس است اقدام به پاک کردن آن نکنید بلکه صبر کنید تا خشک شود و بعد خیلی آرام با یک گوش‌پاک کن تیرگی را پاک کنید و در نهایت اگر لازم بود با انگشت آرایش را یک دست کنید.