سـارا 20071 ارسال شده در 3 آذر، 2013 یعنی از نظر خودتون انقدر صفات پسندیده دارین بعد دیگران کاملا عکس شما فکر می کنن ؟؟ یا برداشت خودتون از خصوصیاتتون اشتباهه ، یا دیگران در شناخت شما دچار سوبرداشت میشن ! که مورد دوم با توجه به اینکه می گین همه در مورد شما یه جور فکر میکنن ، منتفیه و فکر میکنم باید در مورد خودتون تجدید نظر کنین 1
behe 2545 ارسال شده در 3 آذر، 2013 یعنی حدس زدی مذهبی ام ؟ رو چی حساب ؟ (البته در گذشته مذهبی ، معتقد و بچه مثبت بودم یه هو تو 19 سالگی 180 درجه تغییر کردم و این بزرگ ترین اتفاق زندگیم بود ... کاش زودتر از اینها به حقیقت میرسیدم ... حیف از بچگی و نوجوونی که حروم شد ... گذشته ام ننگم هست...) خب شما هنوز بین این دو گیر کردید! نمیدونیدمذهبی هستی یا نه !!! به نظرم این رفتارهاتون هم از همین جا سرچشمه میگیره ! البته جسارتاً 1
..!Alfa!.. 2855 ارسال شده در 3 آذر، 2013 ms13 خودت چطور؟؟ چقد (چند روز یا ماه یا سال) می تونی یکی رو تحمل کنی؟؟ بهترین حالتش! 2
ms13 1488 سازنده ارسال شده در 3 آذر، 2013 ms13 خودت چطور؟؟ چقد (چند روز یا ماه یا سال) می تونی یکی رو تحمل کنی؟؟ بهترین حالتش! من کسی رو که دوست داشته باشم همیشه دلم میخواد پیشم باشه و کسی رو که ازش بدم بیاد چشم دیدنشو ندارم 2
..!Alfa!.. 2855 ارسال شده در 3 آذر، 2013 من کسی رو که دوست داشته باشم همیشه دلم میخواد پیشم باشهو کسی رو که ازش بدم بیاد چشم دیدنشو ندارم می دونی اگه تونستی اون آدما رو یکم تحمل کنی، می تونی امیدوار باشی که هرکاری کردی، قبولت می کنن! البته تضمینی نیس... ولی جواب می ده! در ضمن به نظرم نباید زیاد فکرتو درگیر این کنی که بقیه قبولت داشته باشن! مهم اینه بهتر از دیروز خودت باشی! دوستی زوری نیس که!:vahidrk: 1
Ali.Fatemi4 22827 ارسال شده در 3 آذر، 2013 به هیچ دینی اعتقاد ندارم اما اصول اخلاقی و انسانی رو رعایت میکنم. و مهمترین چیز بنطرم همینه ... فرقی نمیکنه که مسیحی باشی یا یهودی یا مسلمون یا پیرو هر دین دیگه یا بی دین آدم با اخلاقی که باشی و برای کسی مزاحمت ایجاد نکنی یعنی آدم خوبی ای ... خب شاید کسانی که اطرافتون هستن این مسئله رو دوست ندارن و از شما چیز دیگه ای توقع دارن 1
Credo 349 ارسال شده در 4 آذر، 2013 سلام دو راه حل هست... یکی اینکه خودتون رو تغییر بدید،که گفتید شخصیتتون رو قبول دارید و نمیخواید این کارو بکنید... پس فقط راه دوم براتون میمونه...اینکه خودتون رو بپذیرید! اگه شما هی به این فکر کنید که فلان رفتار من باعث میشه دوستی نداشته باشم،یا بهمان رفتار من خوب نیست و بقیه ازش خوششون نمیاد،این باعث میشه خودتون هم نسبت به اون رفتار احساس بدی پیدا کنید...و این باعث میشه خودتون هم نخواید با خودتون دوست باشید!!! کاری که باید بکنید،اینه که به خودتون بگید من همینم،و دوست دارم این باشم،و از این بودنم خوشحالم...این باید در رفتارتون هم پیدا بشه...یعنی در مورد شخصیتتون با شرمندگی با بقیه برخورد نکنید...محکم و با اعتماد به نفس باشید در مورد چیزی که هستید... یادتون نره...تا موقعی که خودتون خودتون رو قبول نداشته باشید،هیچ کس شما رو قبول نخواهد داشت...حتی نزدیکترین کسانتون...چه برسه به کسی که فقط یه دوستی ساده و کوتاه مدت داشته باهاتون... البته...این حرفها رو اینطور برداشت نکنید که هر چی الان هستید خوبه و باید همونطور باشید...انسان لحظه به لحظه باید به خودش و افکار و عقاید و رفتارهاش فکر کنه و اشتباهاتش رو پیدا کنه و سعی کنه درستشون کنه و سعی کنه بقیه رو ناراحت نکنه.....ولی حرف اینه که اگه قراره تغییری باشه نباید به خاطر این باشه که بقیه باهاتون دوست بشن،باید اینطور باشه که شما فکر میکنید و دقیقا و با دلایل کافی میگید این رفتار بده و من باید تغییرش بدم....یا باید فلان فکرم رو به خاطر این استدلال تغییر بدم و... در اینجا هم راه حل شما چیزی بین ایناس...شما اول باید فکر کنید و افکار و عقاید و رفتارهایی رو که باید از نظر خودتون تغییر کنن و اصلاح بشن رو پیدا کنید و اصلاحشون کنید...بعدش میتونید اون شخصیت جدید رو با اعتماد به نفس به بقیه معرفی کنید...و با اعتماد به نفس با همون شخصیت پیش بقیه ظاهر بشید... در آخر...نمیدونم چه اتفاقی برای شما افتاده که با چنین شدتی از مذهب برگشتید...ولی...بیخیال...این حرفم به شما کمکی نخواهد کرد...بذارید فقط اونی که کمک خواهد کرد بمونه! 2
مجید بهره مند 43111 ارسال شده در 4 آذر، 2013 شما اگه می خوای دوست واقعی داشته باشی اول از همه باید خودت دوست واقعی باشی اگه اون اشتباه کرد تو ببخششی که اگه یک زمانی توو اشتباه کردی اون تورو ببخشه تو خوبی کن که از طرف اون خوبی ببینی نمیشه که ادم فقط از طرف مقابش توقع خوب بودن رو داشته باشه 2
Javid Maleki 11670 ارسال شده در 4 آذر، 2013 به هیچ دینی اعتقاد ندارم اما اصول اخلاقی و انسانی رو رعایت میکنم. و مهمترین چیز بنطرم همینه ... فرقی نمیکنه که مسیحی باشی یا یهودی یا مسلمون یا پیرو هر دین دیگه یا بی دین آدم با اخلاقی که باشی و برای کسی مزاحمت ایجاد نکنی یعنی آدم خوبی ای ... دوست عزیز همین که به اصول انسانی پایبند هستی یعنی آدمی متدین و معتقد هستی..... حالا شاید بدلیل اوضاع حاکم بر جامعه و شرایط سخت موجود میگی هیچ دینی رو قبول نداری باشه بنظر من مشکلی نیست...همین که به اصول انسانی پایبند هستی خودش یه امتیاز مثبت تلقی میشه.... نمیخوام بحث رو دینی کنم، چون من متخصص دینی نیستم... فقط به یه جمله اشاره میکنم که همه ادیان به اصول انسانی و اجتماعی پایبند هستند و هدف ادیان بنظر من تقویت اصول انسانی در مباحث اجتماعی ، خانواده ، و غیره ..... می باشد. دوست عزیز سعی کن که در مباحثی که بین دوستان و خانواده مطرح می شود در رابطه با اعتقادات و غیره زیاد وارد بحث نشی چون بنظرم به اون دلیلی که در بالا بهش اشاره کردم سریعاً طز مخالف میگیری و آشنایان و دوستان قلمداد میکنن که شما یه آدمی در اون چیزی که خودتون گفتین هستین (البته من شما رو اونطور که دوستان و آشنایانتون میبینن من اصلاً و ابداً شما رو اونطور نمیبینم) کلام آخر اینکه سعی کنید با کسانی که تفکراتشون به شما نزدیکتر بیشتر در تعامل باشید... امیدوارم موفق و موید باشید. 1
BISEl 3641 ارسال شده در 4 آذر، 2013 این دلایلی که میگم از نظر خودمه ... شاید دلایلش چیزای دیگست ...بعد اینکه میگی رفتاراتو بزار کنار... این کارو نمیکنم ... چون من خودم شخصیت خودمو دوست دارم اما بقیه انگار خوششون نمیاد و من بخاطر جلب توجه و رضایت بقیه خودمو تغییر نمیدم... من نمیگم خودتو عوض کن بخاطر بقیه خودمم مخالف اینم اما میگم اگه میدونی ی رفتار خاص باعث میشه بقیه ازت دور شن سعی کن اون رفتارو کنترل کنی...من ک تورو درست نمیشناسم هیچ قضاوتیم نمیکنم راجبت اما اگه این موضوع اذیتت میکنه باید ی راهی برای حل کردنش باشه...اونم فقط خودتی ک میتونی و باید انجامش بدی. 1
ارسالهای توصیه شده