رفتن به مطلب

from_hell

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    1688
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط from_hell

  1. مینا جون میشی بگی با چه مصالحی ادغام بشه خوب میشه؟؟ و واسه چه اقلیم هایی مناسبه؟؟
  2. آخه من کاردانیم رو معماری سنتی خوندم چه انتظاری داری؟؟ :persiana__hahaha: نه من از مواضع خودم کوتاه نمیام... تا این معضل رو ریشه کن نکنم.... میگن دزفول شهر آجر بعد نما کامپوزیت میزنن...خوب آدم مغزش درد میگیره...:( میری کاشان..نما کامپوزیت... میری یزد نما کامپوزیت.... . . سنت گرا نیستم... اما نباید مد گرایی باب بشه...تو معماریمون.... یا به قول یه دوست عزیز تو یه مقاله تو آرونا نوشته بود مصیبت دوبی زدگی تو معماری ایرانی... یه جایی مثل دوبی هویت معماری نداره... هر چه آمد خوش آمد..ما چرا باید این کار رو انجام بدیم...!! حیف این همه هویت اصیل معماری ایران نیست که فراموش بشه؟؟
  3. خوب همون که شما گفتی... ولی چرا اینقد ر طولانی کنم جمله رو...!!! من همیشه خلاصه حرف میزنم...:دی به نظر من اصلا نباید استفاده شه... به نظر من همون آجر قرمزای قزاقی...(که این روزها متری شون هم اومده ) هم اجراشون آسونتره....هم به فرهنگمون نزدیکتره....هم این که چیزی نیست که تو طول زمان آسیب خیلی زیادی ببینه.... هم اینکه بهتر یه ساختمون اداری رو نشون میده... وقتی تو یه خیابون فقط یه ساختمون اداری باشه... همون هم کامپوزیت بشه باز هم بد جلوست....
  4. نمیشناسمش... :persiana__hahaha: قرار شده با هم بریم بیرون بیشتر آشنا شیم... :girl_in_dreams: مگه مهنوج؟؟ میگم حالا.... سر فرصت میام میگم....:دی
  5. بله....کامپوزیت بی هویته.... ببین...همیشه یه چیزی وارد فرهنگ ما میشه... فرهنگ استفادش نمیاد... این نما کامپوزیت هم همینه... اول شما بگو هویت رو کجای کامپوزیت دیدی؟ دقیقا با کدوم اقلیم ما همخوونی داره... صرف وجود داشتن چیزی دلیل به با هویت بودنش نیشت که!!! خودمون کلی مصالح داریم...که بهتر همخونی داره با اقلیم و فرهنگمون... اما داریم تیشه میزنیم به ریشه...
  6. اه بدترین قسمت سفر شمال نیش زدن همین حشره زشته.... :girl_in_dreams: چقدر هم دردناکه ....
  7. دو تا تون به صد سال حبس محکومید.... من از کامپوزیت بدم میااد.... ... مهناز عزیزم... آجر هم به صرفست...اما میبنی طرف رفته تو یزد یا کاشان کامپوزیت کار کرده میگی چرا؟میگه مد شده!!!! به نظر من کامپوزیت بی هویته.... اصلا هم خوب نیست....چون همش هجوه...دروغه.... از دروغ گفتن تو معماری بدم میاد.... هیچ صراحتی نداره.... یه چیزایی رو میارن تو نما که هیچ کاربردی نداره.... صداقت نداره کامپوزیت... بحث همخونیش جدا...اما بی هویت بودنش منو اذیت میکنه.!!!!
  8. سلام... چه کسی صدا زد مهرااااز؟؟ :girl_in_dreams: بحث اول هم نما در معماری.... چرا نما کامپوزیت مد شده....؟؟ من بیزارم از این مصالح!!!! دههههه.......
  9. آدم هی خودش رو محروم می‌کنه ؛ از خیلی آدم‌ها و چیزها تا دلتنگی گلوگیر نشه ، دلتنگی گلوگیر که بشه بغض نیست تا راه باز کنه.... سنگین می‌شینه روی سینه و تا همیشه جا خوش می‌کنه.... از خیابون‌ها حذر می‌کنی ، از رنگها ، بوها ، ویترین مغازه‌ها ، آدم‌های مشترک ، آهنگ‌های ستاره‌دار خاطره‌دار....!!! نه ؛ مثل چاقو نیست تا بذاری اونقدر ببره تا تیزی‌ش کم بشه ، همیشه تیز می‌مونه و زخم بریده رو ، تازه‌تر و عمیق‌تر نگه می‌داره؛ این خاطره‌ ست که می‌سوزونه.... تو یه سیاره دیگه هم که باشی؛بازم شروع می‌کنی به تصویر سازی... که اوه فلان روز فلان جا....
  10. چی شد جایزه منو بدید دیگه... جواب ...مهناااز....:mornincoffee:
  11. نیدونم....سپید جون ...من حدسم رو گفتم...دیگه.... میرم سه روز دیگه میام نتیجه رو میبینم....جایزمو بذارید کنار میام میبرم...:دی مدال بدید بهم ...:w42:
  12. باز م میگم مهنااااز.... دیگه ...دیگه...داستان خاصی نداره...فقط میشناسم....
  13. مهناز دمهری..:دی ....مدیر تالار معماری... مطمئنم...اون دیوار رو که کنارش عکس گرفته خوب میشناسم....
  14. from_hell

    روگرفت ؟؟؟؟؟؟؟؟

    هر وقت یه تکنولوژی رو از اول خودشون اختراع کردن واسش اسم بذارن!!!دههه... بالگرد!یارانه...روگرفت... بیخیاااااال....حالا مگه از واژه های قبلی استفاده کردیم که حالا بگیم رو گرفت...چی گرفت؟؟:دی
  15. قبل ترها، نمی دانستم کودک درونم را چگونه مجاب کنم که همه ی چیزهای خواستنی، دست یافتنی نیستند. اما این روزها گاهی مثل یک معجزه، آنچه را که در ذهن دارم، پیش رویم می بینم. و هیچ جواب فیزیکی برای این راز بزرگ پیدا نمی کنم. جواب رازهای پیش روی من ، فقط روزها و شبهایی هستند که با قیمت گزاف زندگی ام می گذرانمشان…. اینروزها بهتر است سکوت کنم … س سکوت که یادت هست … عادت کردم !!! سرد ساکت سنگی همین … صدایی هست در بطن این سکوت. صدایی که مرا می خواند. با شمایم که دلتان خوش است به این لحظه گذرا… بهتر است خودتان را تعریف کنید نه دیگران را نقد … میدانید! این نیز میگذرد …
  16. هدا با الف هستم...:دی:rose: نه مطمئن باش نمونه کار نمیذارم...=)) البته سنتور زیاد گوش خراش نیست... ولی خوب...:-"
  17. منم بیام؟ هنرجوی سنتور هستم... سنتور مینوازم گوش خراش...=)) گفتید نمونه کاراتون رو بذارید...پشیمون میشید آخه...بیخیال....
  18. جمع نمرات بين 20 تا 49 = کاربر معمولي هستيد :626gdau: خوشبختانه مهتاد نیشتم....:دی:mornincoffee:
  19. هیچکدوم به طور صرف جواب نمیده.... به نظر من فقط پست مدرن...خوبه... یعنی: احترام به سنت و استفاده ار تکنولوژی مدرن.....
  20. من فکر کردم مشکل از سیتم من بوده..:دی این چیه دیگه...؟؟ صفحه مانیتور لپ تاپ همش 13 اینچه...نصفش شده تبلیغات بالا بقیش هم این صفحه مفید است...:mornincoffee: اون مثبت 1 چیه؟منفی یک نداره چرا..؟:دی
  21. from_hell

    چجوری میمیریم؟

    به احتمال زیاد تصادف میکنم... یا از ارتفاع پرت میشم پائین...:دی ... امیدوارم کسی پیشم نباشه...نمیخوام خاطره بد واسه کسی بذارم.... یه کار مهم دارم...نیمیشه بگم...ولی احتمالا تا اون موخه انجام نشده....چون خیلی سخته انجام دادنش...:دی کسی هم یاد نکرد عیب نداره...فقط امیدوارم کسی بد نگه..نیمخواد یاد کنن....و با یاد آوری خاطرات دلشون یه موخه تنگ شه...
  22. from_hell

    اگه معمار نمیشدی چی میشدی؟

    همیشه عاشق معماری بودم... در کنارش موسیقی و ستاره شناسی و نجوم و هوا فضا رو هم خیلی دوست داشتم.... اما از معماری بد جور خسته شدم.... موسیقی رو رفتم دنبالش خوشبختانه... ای کاش میرفتم نجوم میخوندم....یا هوا فضا...!!! پشیمونم...خیلی...!!!
  23. بعضی آدم‌ها، آدم فاصله نیستند، از بس که فاصله سرخودند، از بس که خودشان خودشان را یک عالمه راه، دور نگه می‌دارند.... بعضی آدم‌ها، باید همسایه باشند با همه‌ی آن‌ها که مهرشان به دل‌شان هست. نه که بیابان و خار مغیلان بترساندشان ها، ...نه… ! فقط باید آن‌قدر نزدیک باشند، که شرم، که تردیدها، این “که چی”‌ها، این خود را مسخره دیدن لعنتی، این اندوه بی‌پیر که؛ یک‌هو رنگ می‌اندازد روی همه‌ی شوق رفتن و رسیدن، اصلا وقت نکنند که سر برسند.... . . . بعضی آدم‌ها، گاهی دل‌شان می‌خواهد بروند دم در خانه‌ی دوست‌شان، زنگ در را بزنند، هدیه‌ای، حرف کوچک خنده‌داری، دلگرمی ناچیزی، بگذارند توی گودی دست‌های دوستشان و بعد آرام مشت‌اش را ببندند، تندی ببوسندش، لبخند ی بزنند و زود برگردند، آن‌قدر زود، که تا نرفته‌اند دوست‌شان وقت نکند مشت‌اش را باز کند، که درست و حسابی بفهمد چی به چی بوده....;) . . . بعضی آدم‌ها، آدم فاصله نیستند، از بس که ممکن است توی راه پرکردن این فاصله‌ها، دل‌شان بگوید نرو، و راه نیمه رفته را برگردند. از بس که این نیمه‌رفتن‌ها را به پای نرفتن‌شان می‌نویسند، از بس که کسی خبردار نمی‌شود از آن همه شوقی که تا نیمه زنده مانده و بعد، مرده. از آن دلی که قرص و قایم نشده به این‌که می‌تواند برود.... دلی که یاد نگرفته تنها هم که باشد، دیوانگیهایش را دست کم نگیرد.... . . این شهر، این دنیا، گاهی از جنس این آدم‌ها نیست.... از جنس هوس کردن جایی، دلتنگی برای دوستی، خانه‌ای، و زود، قبل از رسیدن تردید‌ها، رسیدن به‌ش... برای آدم‌هایی که زنگ تلفن به دومی و سومی که برسد، می‌پرسند از خودشان که زنگ نمی‌زدم بهتر نبود؟؟؟ ، این شهر و خیابان‌های شلوغش، این دنیا و راه‌های دورش، جای خوبی نیست گاهی.... . . . با این همه، کی می‌داند؟ چه کسی می‌فهمد که این آدم‌ها چه سر نترسی دارند، و برای هر دیدار تازه، هر هدیه، هر جمله‌ای که سکوت را بشکند، چه‌قدر، چه‌قدر، در سکوت، می‌جنگند...؟؟!/
×
×
  • اضافه کردن...