رفتن به مطلب

sookut

مدیر بازنشسته
  • تعداد ارسال ها

    4874
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط sookut

  1. sookut

    Biology of Game Animals

    جبير G.bennettii • از آهوي ايراني كوچكتر است. • شاخ ها بلند و مستقيم و حلقه دار است. • شاخ ماده ها 3/2 شاخ نرها است. • در مرز شمالي پارك ملي كوير، شرق توران، خليج فارس، پاكستان و هندوستان پركنده اند. بر خلاف آهوي ايراني گستره انتشارش تا شمال شرقي نمي رسد. • حداقل در 9 منطقه حفاظت شده وجود دارد كه عبارتند از: توران، پارك ملي كوير، خبر، گنو، بافق، ناي بندان، سياهكوه، دره انجير، ناي بند • حيوان پرطاقتي است و شرايط سخت مناطق كويري را به خوبي تحمل مي كند. • اصولاً در زيستگاه هايي زندگي مي كند كه از توليد پاييني برخورداراست. • اندازه گروه هاي آن ها كمتر از آهوي ايراني است.
  2. sookut

    Biology of Game Animals

    آهوي كوهي G.gazella •تا به حال فقط در جزيره فارور گزارش شده است و شواهدي وجود دارد كه از پارك ملي كوير به آن جا برده شده است. • در جهان در عربستان، اسرائيل، لبنان و احتمالاٌ سوريه ديده مي شود. • چندين زيرگونه براي آن معرفي شده است كه عبارتند از: -G.g.gazella( در اسرائيل و لبنان هستند.) -G.g.cora( در شبه جزيره عربستان هستند.) -G.g.muscatensis( در شمال عمان هستند.) -G.g.dareshurii(در جزيره فارور ايران هستند.) از اين زير گونه هاG.g.coraدر خطر انقراض است. •زيستگاه آهوي كوهي پوشيده از آكاسيا است. • داراي فعاليت توليد مثلي است و نرها در ميانه زمستان قلمرو تشكيل مي دهند. • در فارور 300 رأس آهوي كوهي داريم كه چون منطقه غير مسكوني است خطر زيادي آنان را تهديد نمي كند ولي به دليل كمبود آب مشكلاتي دارند.
  3. آبشار «شِوی»؛ یکی از زیستگاههای سمندر امپراطور [h=5]آبشار شوی یکی از چند زیستگاه سمندر امپراطور در شمال خوزستان است که قرار است با ایجاد پاسگاه محیطبانی، در آینده نزدیک، تحت حفاظت محیط زیست دزفول قرار گیرد. . [/h]
  4. sookut

    آخرین تیر ترکش

    آخرین تیر ترکش کوشان مهران داستان رهایی اوریکس عربی Oryx leucoryx از گرداب انقراض نمونه ای موفق از یک برنامه زنده گیری آخرین نمایندگان یک گونه، پرورش در اسارت و معرفی مجدد است. در اواسط دهه 1960 عده ای از پژوهشگران بین المللی حیات وحش آخرین اوریکس های عربی را که روزگاری از شبه جزیره سینا و یمن تا بادیه های جنوب سوریه و غرب عراق حظور داشت را در حاشیه بیابان ربع الخالی عربستان گرفتار کرده و همراه با انگشت شمار نمونه هایی از باغ وحش «ریاض» عربستان، باغ وحش «تائز» یمن، مجموعه امیر کویت و باغ وحش لندن برای تکثیر در اسارت به باغ وحش «فونیکس» آریزونا انتقال دادند. زمانی برای پایداشت و بقای گونه در زیستگاه اصلی نبود، آخرین اوریکس عربی در اواسط دهه 1970 در کشور عمان شکار شد. اکنون این گونه در زیستگاه هایی طبیعی و تحت پایش کارشناسان در عربستان، امارات متحده، عمان و اردن وجود دارند و به دلیل حفاظت موثر و پایش همیشگی زیستگاه (البته جز یک منطقه در کشور عمان) هرسال به تعداد آنها افزوده شده و به حد دامنه برد زیستگاه طبیعی خود نزدیک می شوند. گرچه برنامه تکثیر در اسارت و معرفی مجدد گونه به زیستگاه طبیعی همواره موفقیت آمیز نبوده ولی در پاره ای از موارد به اصطلاح دردقیقه نود این آخرین شانس گونه است. آخرین افراد «کندور» کالیفرنیایی، «فرت پاسیاه» دشت های بزرگ آمریکا و «گرگ سرخ رنگ» جنوب شرق ایالات متحده در دهه های 1970 و 1980 میلادی برای پیشگیری از نابودی زنده گیری شده و پس از تکثیر در اسارت و ایجاد شرایط مطلوب در زیستگاه، پس از افزایش تعداد به اندازه کافی به زیستگاه بومی انتقال یافتند. در این گونه برنامه ها، پرورش گوشتخواران از دشواری خاص خود برخوردار است. برای نمونه در برنامه تکثیر در اسارت کندور کالیفرنیایی (نوعی پرنده بزرگ جثه) سعی برآن بوده که جوجه ها پس از خروج از تخم حداقل تماس با انسان را داشته باشند و برای تغذیه از دستکشی که تداعی کننده سر یک ماده کندور بود استفاده می شد. در جنوب شرقی برزیل در نزدیکی شهر زیبای ریودوژانیرو آخرین بقایای جنگل های ساحلی اقیانوس اطلس زیستگاه «تامارین طلایی» است. از ابتدای قرن شانزدهم کشتی سازی و تامین سوخت و کشاورزی این جنگل های ویژه را بدل به لکه های کوچک و مجزایی کرده است. (همانند لکه های جنگلی هیرکانی چون نور و سیسنگان) از اواخر قرن نوزدهم با افزایش سرعت ارتباطات بر رونق زنده گیری و فروش انواع جانوران چون میمون و طوطی به بازارهای آمریکا از غنای جانوری جنگل های ساحلی به شدت کاسته شد، آنگونه که در اواخر دهه 1960 عملا تامارین طلایی در معرض نابودی قرار گرفته بود. آخرین راهکار زنده گیری بقایای برجای مانده تامارین ها و پرورش در اسارت و همزمان حفاظت شدید از لکه های جنگلی ساحلی اطراف ریودوژانیرو بود. پس از افزایش جمعیت اسیر و اطمینان از شرایط زیستگاه جنگلی، تامارین طلایی با موفقیت به زیستگاه خود بازگردانیده شد. در چندسال پیش چند «افعی دماوندی» (افعی لطیفی) Vipra latifii به دانشگاهی در سوئد برده و تحت شرایط مصنوعی پژوهشگران موفق به زادآوری و افزایش نسل آن شدند. در نگاه نخست همانند دیگر کشور ها واژه گونه های در معرض نابودی یادآور نمونه هایی چون گربه سانان بزرگ است اما در دانش بوم شناسی نوین تک تک زیستمندان یک زیستبوم از فیلی پرشکوه تا ککی خرد در بدن حشره خوری کوچک، حلقه های بهم پیوسته چرخه حیات را تشکیل داده و همگی یکسان از حق حیات و توجه برخوردار هستند. در کشور لاله و آسیاب بادی، هلند، تغییر کاربری زیستگاه و زهکشی تالاب های ساحلی در سرزمینی که وجب به وجب آن طی قرن ها از قعر دریای شمال بیرون آمده، در اواخر دهه 1970 تعداد گونه ای افعی سمی را به حدود یک هزار عدد کاهش داده و گونه ای از قورباغه نابود شده و اکنون با صرف زمان و هزینه بسیار کارشناسان موفق به ثبات جمعیت آن گونه افعی و بهبود شرایط زیستگاه آن شدند. در سه دهه گذشته تخریب زیستگاه و به ویژه چرای بیش از حد مجاز دام (گوسپند و بز) در آبخیزی که یکی از مهم ترین منابع تامین کننده آب کلان شهر تهران است، «لار» در کنار فرسایش شدید پوشش گیاهی و کاهش جمعیت قوچ البرز مرکزی تا 50 عدد باعث کاهش شدید جمعیت گونه بومی افعی دماوندی (لطیفی) شده و در این میان سهم مارگیران حرفه ای را نباید فراموش کرد. با در نظر داشتن شرایطی که به دلیل عدم وجود اراده برخورد با دامداران بدون پروانه و یا تعداد دام بیش از حد مجاز عملا به دلیل فرسایش آبخیز سدهای تامین کننده آب کلانشهر تهران برخوردی صورت نمی گیرد (و دلیل عدم برخورد با دامداران به خوبی برای آنانی که باید بدانند شناخته شده است) نمی توان انتظار داشت برنامه ای اثربخش برای نجات زیستگاه و نسل افعی البرزی به عنوان یک گونه بومی و سرمایه ملی اجرا شود (البته برنامه کاربردی فرسنگ ها از دام گذاری پروژه بگیران حرفه ای بدون مسئولیت فاصله دارد). بنابراین تاهنگامی که زیستگاهی با کمینه مطلوبیت برای معرفی مجدد افعی البرزی در گستره دامنه پراکنش بومی او ایجاد نشود، نمونه های موجود در سوئد به عنوان بهترین و در عین حال آخرین نمایندگان این گونه خزنده بومی شمرده خواهد شد . در چند سال گذشته قاچاق گونه دوزیست بومی «سمندر کوهستانی لرستان» (Neurergus kaiseri) به شدت در معرض نابودی قرار گرفته و بنا بر نظر پاره ای از پژوهشگران در این چند سال تا 80 درصد از جمعیت آن کاسته شده است. آنگونه که از شنیده ها برمی آید، عشایر ساکن منطقه وجود سمندر را به عنوان شاهدی از تمیزی آب می دانند و در منطقه ای، از نظر اعتقادی برای این گونه از سمندر حرمت و احترام قائل هستند. در شرایط کنونی نه امکان برخورد با متخلفان زنده گیر و قاچاقچیان و واسطه های سمندر وجود دارد و نه کسی بخود جرات درگیری با فلان گردن کلفت بساطی میدان تجریش بخود می دهد(!) و حتی به هنگام برخورد هم میزان جریمه آنگونه ناچیز است که قائل به اعتنا نیست. بنابراین منطقی و کاربردی ترین شیوه جلوگیری از قاچاق سمندر آگاهی دادن به شیوه ملموس و جالب به مردم به عنوان خریداران این گونه در معرض خطر است. با استفاده از بروشورهایی گویا در میادین و به ویژه مدارس در ماه های آخر سال و آگاهی رسانیدن در رسانه های جمعی می توان اطمینان خاطر پیدا کرد که به دلیل کاهش تقاضا، عرضه و در پی آن قاچاق و زنده گیری سمندر کاهش یابد. (فراموش نکنیم که تا دو دهه پیش استفاده از کمربند ایمنی در میان رانندگان باعث سخره و طعنه بود ولی اکنون با اعمال قانون و فرهنگ سازی تا حدودی نهادینه شده است، هرچند هنوز پاره ای از رانندگان به هنگام عبور از کنار ماموران تلاشگر راهنمایی و رانندگی کمر بند ایمنی آویزان را موقت بر روی دوش خود می اندازند که در صورتی که جریمه این عمل به عنوان تمسخر قانون چند برابر نبستن کمربند ایمنی قرار گیرد میزان تخلف به طور چشم گیری کاهش خواهد یافت.) آنگونه که در تاریخ نقل شده (آنهم تاریخ شفاهی ایران) به هنگام هجوم اعراب به ایران، برخی از ساختمان های کهن مانند آرامگاه کورش بزرگ با نام گذاری به عنوان قبر مادر سلیمان نبی از نابودی حتمی رهانیده شد. در دوران ناصرالدین شاه روزی یکی از کنیزکان حرم شاهی به دلیل ترس از تنبیه یکی از بانوان اندرون مبارکه به حرم شاه عبدالعظیم پناه برده و بستی شده بود و این وهنی برای قبله عالم شمرده می شد. بنابراین پس از مدتی تفکر به این نتیجه رسیدند که «انیس الدوله» بانوی سوگلی شاه خوابنما شود که در زیر چنارکهنسال حیاط امارت بادگیر اندرون، امامزاده ای واجب التعظیم موسوم به عباس علی مدفون شده و زین پس این درخت چنار حکم بست را پیدا می کند. بادرنظر داشتن روحیه و فرهنگ عشایر و ضعف قانون و عدم کارایی مجریان قانون در شرایط کنونی بهترین راهکار پایداشت سمندر و زیستگاه او در لرستان استفاده منطقی از باورهای کهن و اعتقادات است؛ و به عنوان آخرین راهکار انتقال سمندر لرستان به یکی از دانشگاه های معتبر خارجی برای پرورش و ایجاد یک ذخیره ژنتیکی آخرین شانس برای پایداشت نسل این گونه بومی است. (با توجه به وجود علایق و سلایق گوناگون و تغییرات پی در پی مدیریتی در ایران این احتمال وجود دارد که با وجود نگهداری و پرورش سمندر لرستان در ایران با تغییر مدیر به سادگی سمندر و ویواریوم زیستگاه آن در کنار زباله و آشغال قرار بگیرند.) پیوست: همانگونه که در دهه های پیشین ماهی قرمزCarassius auratus و در چند سال گذشته لاک پشت گوش سبز چینی پس از پایان یافتن تعطیلات نوروزی ناخواسته به زیستبوم های آبی سرتاسر کشور معرفی شده اند این احتمال وجود دارد که سمندرهایی که از تعطیلات سال نو جان سالم بدر برده باشند به دلیل خسته شدن خریداران از نگهداری، در طبیعت رها شده و به ویژه در زیستگاه هایی آبی مانند دریاچه پارک ملت این احتمال هرچند ضعیف وجود دارد که سمندر ها قادر به بقا و یا حتی زاد و ولد شوند و اگر در مناطقی چون جنگل های شمال کشور گونه بومی لرستان رها شود، خطر دورگه شدن (هیبرید) و از دست رفتن پاکی نژاد گونه سمندر بومی شمال وجود خواهد داشت.
  5. از تهران تا «ریو + 20» /1/ پیش بینی حضور 120 رهبر جهان در ریودوژانیرو / احمدی نژاد در اجلاس توسعه پایدار شرکت می کند [h=5]سبزپرس – گروه بین الملل: محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری در اجلاس رهبران زمین، موسوم به «ریو + 20» شرکت می کند. این اجلاس از روز 30 خردادماه در شهر ریودوژانیرو برزیل در دو سطح کارشناسی و عالی رتبه آغاز به کار خواهد کرد. [/h] به گزارش سبزپرس، اجلاس رهبران زمین، موسوم به ریو + 20 مهمترین اجلاس بین المللی در حوزه محیط زیست است که توسط سازمان ملل متحد و سازمان های غیردولتی بین المللی برگزار می شود. «محمد جواد محمدی زاده» رئیس سازمان حفاظت محیط زیست از آمادگی ایران برای شرکت در این اجلاس خبر داد و گفت: اين اجلاس بعد از مجمع عمومي سازمان ملل از نظر جامعيت،‌تعداد شركت كنندگان،‌ سطح شركت كنندگان و موضوعات قابل اهتمام موضوع بسيار مهم است. او که در جمع هیئت اعزامی به ریو + 20 و در حضور سفیر ایران در برزیل سخن می گفت، خاطر نشان کرد: اجلاس ريو (1992) در 20 سال گذشته به عنوان نقطه عطفي مطرح شد. اين اجلاس نيز از اهميت بالايي برخوردار است. به گفته محمدی زاده، محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری در این اجلاس شرکت خواهد کرد و مسئولیت هیئت اعزامی به ریودوژانیرو را بر عهده خواهد داشت. پیش از این، احمدی نژاد در پانزدهمین اجلاس رهبران جهان درباره تغییرات اقلیمی در شهر کپنهاگ در سال 2009 شرکت کرده بود و این دومین حضور رئیس جمهوری در یک اجلاس بین المللی با موضوع محیط زیست است. محمدی زاده با بیان اینکه «ایران علاقه مند است تا در موضوعات تاثیرگذار اجلاس ریو + 20 حضوری فعال داشته باشد» گفت: ريو از اجلاس كپنهاك قطعاً مهم تر است و به نظر مي رسد 120 نفر از سران دنيا در اين اجلاس در سطح رييس جمهور و نخست وزير شركت خواهند كرد. او گفت گزارش نهايي جمهوري اسلامي ايران در فعاليت 20 سال گذشته در موضوع توسعه پايدار در حاشيه اين اجلاس ارائه مي شود. این گزارش در زمینه های اقتصاد سبز، صنعت، انرژي، حمل و نقل، شيلات، شهرسازي ، احداث بنا و آب تدوین شده و در صورت نهايي شدن سند ملي محيط زيست از سوي شواري عالي انقلاب فرهنگي نیز ترجمه اين سند در ريو +20 ارائه مي شود. در این جلسه، همچنین «مکنون» نايب رييس كميته ملي توسعه پايدار نیز گزارشي اجمالي در خصوص آمادگي ايران براي حضور در اجلاس ريو +20 ارائه کرد و گفت: تمام گزارش هاي ريو +20 در اختيار دستگاه ها قرار گرفته است و حدود 70 درصد دستگاه ها گزارش های خود را براي ارائه در اين نشست تهيه کرده اند. مكنون از برگزاري شش نشست تخصصي با موضوعات اجلاس از جمله اقتصاد سبز، ساختار محيط زيست با حضور مراكز تحقيقاتي خبر داد و گفت: ديدگاه استادان دانشگاهي در خصوص محورهاي نشست ريو +20 در مجموعه اي تدوين شده است. اجلاسی زیست محیطی با ابعادی سیاسی و اقتصادی پیشینه این اجلاس به دو دهه قبل و سال 1992 باز می گردد. در این سال در شهر ریودوژانیرو برزیل کنفرانس رهبران زمین با نام «اجلاس جهانی توسعه پایدار» برگزار شد. این اولین اجلاس بین المللی بود که واژه «توسعه پایدار» (Sustainable Development) را به ادبیات رسمی در معاهدات بین المللی زیست محیطی وارد کرد. این اجلاس به «ریو» مشهور شد. خروجی این اجلاس، دستور العملی با نام «دستورکار 21» بود که در واقع برنامه ای برای نیل به توسعه پایدار در قرن بیست و یکم محسوب می شد. این سند مورد پذیرش تمامی کشورهای شرکت کننده در اجلاس از جمله جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت. پس از ریو، دومین اجلاس رهبران زمین با موضوع توسعه پایداردر سال 2002 در شهر ژوهانسبورگ افریقای جنوبی برگزار شد که به «ریو+10» مشهور شد. در این اجلاس فعالیت های 10 سال گذشته کشور مرور شد اما مهمترین نکته در ژوهانسبورگ آن بود که عمده کشورها، به تعهدات خود عمل نکرده بودند. حال پس از 10 سال از ژوهانسبورگ، این سومین اجلاس در زمینه توسعه پایدار است که در سطح رهبران جهان برگزار می شود. در فاصله بیش از دو ماه به برگزاری این اجلاس، شنیده ها حکایت از حضور رهبران جهان به همراه مشاوران ارشد سیاسی، نظامی و اقتصادی آنها در کنار مشاوران زیست محیطی دارد. اهمیت این اجلاس در این جاست که موضوعات توسعه پایدار، شامل تمامی فعالیت های کشورها اعم از اقتصادی، عمرانی، توسعه ای و فرهنگی می شود و از همین رو با وخیم تر شدن اوضاع محیط زیست در سراسر جهان در پی بی توجهی بسیاری از کشورها به پایداری شاخص های زیست محیطی، این اجلاس اهمیت زیادی یافته است.
  6. sookut

    Biology of Game Animals

    آهوي ايراني G.subgutturosa • براي اين آهوان چندين زيرگونه معرفي شده است: -G.g.subgutturosa( در ايران، تركمنستان، پاكستان هستند.) -G.g.hillierlana( در مغولستان و چين هستند.) -G.g.marica مي گويند) sand gazelle(در عربستان هستند و عرب ها به آنها - اين طبقه بندي ها بر اساس ويژگي هاي اسكلتي است
  7. sookut

    Biology of Game Animals

    آهوي ايراني G.subgutturosa • در ايران از منطقه حفاظت شده موند در هرمزگان تا پارك ملي گلستان در شمال كشور ديده مي شود و حتي در جزيره قشم و خارك نيز وجود دارند و در جهان درعربستان، اردن، جنوب شرقي تركيه به سمت شرق تا پاكستان و در شمال شرقي تا قسمت هاي مركزي شوروي سابق تا مغولستان، هندوستان و شرق آفريقا پراكنده شده اند. • نرها در فصل جفت گيري ايجاد قلمرو مي كنند. •مدت آبستني 170 روزاست. • يك يا دو بچه به دنيا مي آورند. • بچه ها تا 5 ماهگي شير مي خورند. • بچه ها تا 5/1 سالگي بالغ مي شوند. • از بقيه آهوها سنگين تر است و نزديك به زمين حركت مي كند و چندان پرش ندارد. • طول عمر آن ها در اسارت تا 17 سال گزارش شده است. • جمعيت آنها رو به كاهش است.
  8. sookut

    Biology of Game Animals

    آهوي ايراني G.subgutturosa •در ميان آهوهاي ايران، آهوي ايراني بزرگترين گله ها را تشكيل مي دهد. هرچه مكان مسطح تر باشد داراي دسته هاي بزگتري هستند. •رژيم غذايي بسيار متغييري دارند، برخي چراکننده و برخي سرشاخه خوارند. • داراي پوشش زمستانه و تابستانه هستند. • بيشتر آب مورد نياز خود را از گياهان بدست مي آورند. • از تابستان به زمستان دسته هايشان بزرگترمي شود. •زيرگلو برآمدگي گواتر مانندي دارند و به همين دليل به آن ها "آهوهاي گواتر دار" نيز مي گويند. •معمولاً درزمستان از مناطق سردسير به مناطق گرمتر مهاجرت مي كنند. (مهاجرت بلند) •چند همسري هستند. • در مناطق سردسير اواخر پاييز و در مناطق گرمسيراوايل پاييز جفت گيري مي كنند.
  9. sookut

    Biology of Game Animals

    آهوي ايراني G.subgutturosa •جثه متوسطي دارد. • نرها شاخ نسبتاً بلندي دارند. ماده ها شاخ ندارند. • گاهي ديده شده كه شاخ ها با هم متفاوت هستند. در سمنان 8 نمونه شاخ بدست آمده که شاخ سمت راست شان mm2 كوتاهتر از شاخ سمت چپ است. • طول بدن آن ها به cm110 هم مي رسد. • وزن نر ها = kg40 وزن ماده ها =kg 25 • نوار سياهي در كنار بدن دارند و زير شكم و كفلها سفيداست. • موهاي دم نسبتاً بلند و سياه رنگ است. • رنگ آهوهاي مسن، بخصوص نرها روشن تر است. • در مناطق بياباني و تپه ماهورها و دشت ها زندگي مي كند ولي واردكوير نمي شود و درحاشيه كوير باقي مي ماند. گاهي دربوته زارهاديده مي شوند. • علاقه زيادي به زمين هاي كشاورزي دارد. •حيوان روزگردي است ولي گاهي شب ها هم به صورت دسته هاي پراكنده چرا مي كنند.
  10. sookut

    Biology of Game Animals

    آهوها GAZELLA •آهوها جثه متوسطي دارند. ارتفاع بدن تا شانه cm50 تا m01/1 است. • رنگ پشت و كناره هاي بدنشان متفاوت است. تنوع رنگي زيادي دارند. • بسياري از گونه ها يك نوار سياه رنگ در كناره هاي بدن دارند. و بالاي آن نوار روشنتري وجود دارد. • هر دو جنس شاخ دارند كه شاخ نرها بلندتر است. شاخ ها در قاعده نزديك به هم هستند، سپس به سمت خارج و بالا انحنا پيدا مي كنند. شكل آنها از جلو چنگ مانند و از پهلو s شكل است. طول شاخ معمولا 25 تا 35سانتي متر است. شاخ ها به شدت حلقه دارند. • آهوان حيوانات مناطق بياباني هستند، گاهي در بوته زار ها ديده مي شوند. • رژيم غذايي بسيار متنوعي دارند. • در برخي از مناطق مهاجرت هاي بلندي دارند و به مناطقي مي روند كه برف و ارتفاع كمتر و غذاي بيشتري دارند. • نرها قلمروطلب هستند. دفاع از قلمرو در مقابل نرهاي ديگر معمولا حالت نمايشي دارد و درگيري كمتر است. • جمعيت ها به فواصل 80 تا 100 كيلومتري مي توانند وضعيت متفاوتي داشته باشد. • تنش ها، منابع آب و غذا در توليد مثل اين حيوانات بسيار مؤثر است درنتيجه جمعيت آنان رو به كاهش است. • طول مدت آبستني 156 تا 224 روز است. •بيشتر اوقات يك بچه به دنيا مي آورند. • بچه ها معمولاً اوايل زندگي شان را شير مي خورند و بعد از علوفه استفاده مي كنند و در سال اول رشدشان كامل مي شوند. • هرچه وضعيت تغذيه اي بهتر باشد ماده ها زودتر به بلوغ جنسي مي رسند. • آهوان در سرتاسر گستره انتشارشان به شدت شكار شده اند. •مشكل اساسي آنان شكار بي رويه، خشكسالي و كمبود آب و دامداري است. • دشمن طبيعي آنان يوزپلنگ، گرگ است و بچه هايشان مورد شكار پرنگان شكاري و سگ ها قرار مي گيرند. •IUCN آهوي ايراني و G.cuvieri را در خطر انقراض و آهوي كوهي را به عنوان آسيب پذير تلقي مي كند.
  11. sookut

    Biology of Game Animals

    آهوها GAZELLA Subgenus Trachelocele Ellerman & Morrison – Scott /1951 - Gazellasubgutturosa(مناطق بياباني و نيمه بياباني فلسطين تا شبه جزيره عربستان به سمت غرب تا صحراي گوبي و شمال چين) - Gazellaleptoceros(الجزاير تا مصر) Subgenus Nanger Lataste /1888 ) - Gazelladama(جنوب مراكش و سنگال تا سودان) - Gazellasoemmerringi(شرق سودان، سومالي و اتيوپي) - Gazellagranti(جنوب شرقي سودان، جنوب شرقي اتيوپي، جنوب غرب سومالي، شمال اوگاندا، كنيا، شمال تانزانيا)
  12. sookut

    Biology of Game Animals

    آهوها: GAZELLA آرایه شناسی جنس Gazella یکی از پیچیده ترین کارهای آرایه شناختی در رده پستانداران است. طبقه بندی هیچ سرده (جنس) دیگری از پستانداران چنین مشکلاتی را ندارد. • آهوها 3 زير جنس و 16 گونه دارند كه عبارتند از: Subgenus Gazell (De Blainville /1816 - Gazelladorcas(در بيابان ها و مناطق نيمه بياباني از مراكش تا سنگال تا اسرايل و سومالي) - Gazellasaudiya (عربستان سعودي، كويت و جنوب عراق) - Gazellabennettii(مناطق مياني و جنوب ايران تا پاكستان، شمال هند) - Gazellagazella(لبنان، فلسطين، شبه جزيره سينا، عربستان، ايران) - Gazellabilkis(شمال يمن) - Gazellaarabica(جزيره فرازان در درياي سرخ) - Gazellaspekei(شرق اتيوپي، سومالي) - Gazellacuvieri(مراكش، الجزاير، تونس) - Gazellarufifrons( مناطق نيمه بياباني و ساواناهاي اتيوپي تا سنگال) - Gazellathomsoni(مناطق خشك جنوب شرقي سودان، كنيا، تانزانيا) - Gazellarufina(شمال الجزاير در اواخر قرن 19)
  13. sookut

    Biology of Game Animals

    زیر خانواده آنتیلوپ ها حقیقی: Antilopineae •دارای گونه های بسیار متفاوتی است •زیستگاه گونه های این زیرخانواده مناطق مسطح استپی، بیابانی و نیمه بیابانی است چون استراتژی فرار به روش دویدن سریع را برای مقابله با خطرات پیش می گیرند. •دارای غده های مولد بو در بدن هستند •حیوانات اجتماعی هستند •در فصل جفت گیری رفتار قلمرو طلبی دارند •دارای شاخ خای توخالی، بدون انشعاب و دائمی در استخوان جمجمه هستند •این زیر خانواده حدود شش طایفه (Spring bucks، Dibatages، Gerenuks، Black bucks، Impalas و Gazelles) ، هفت جنس ، نوزده گونه و هفتادودو زیرگونه می باشند. که در این میان جنس Gazella بیشترین گونه را دارد که سه زیرجنس زیر را شامل می شود: Gazella, Trachelocle, Nanger
  14. sookut

    Biology of Game Animals

    Capra aegagrus •رنگ بدن با سن تغيير مي کند. جوان ها بدني متمايل به خاكستري و بالغ ها در زمستان كرم رنگ هستند. •دوره جفتگيري پاييز است. •جفت گيري در مناطق گرم زودتر شروع مي شود. • ماده ها 3 سالگي بالغ مي شوند. • مدت آبستني 150 تا 170 روز است. • معمولاً 1 تا 2 بچه در بهار به دنيا مي آيند. • بچه ها تا 4 يا 5 ماهگي شير مي خورند. •بچه ها precocial یعنی زودرس یا دارای استقلال از هنگام تولدهستند که بلافاصله بعد از تولد به دنبال مادر خود حرکت می کنند که در مقابل این واژه، Articial وجود دارد که در این حالت بچه ها نارس بوده و بلافاصله با مادر خود نمی توانند حرکت بکنند (به علت بسته بودنچشم ها یا نابالغ بودن اندامهای حرکتی و ...) •دشمن طبيعي آن ها پلنگ، گرگ است و بچه ها بوسيله کفتار،روباه، خرس و عقاب شکار مي شوند.
  15. sookut

    Biology of Game Animals

    Capra aegagrus •بز و پازن تقريباً در تمامي نقاط ايران وجود دارد به جز مناطق كويري مركزي. • نرها داراي شاخ هاي گره دار و بلندي هستند كه طول آنها 500 تا 1650 ميليمتر است ولي شاخ در ماده ها 150 تا 380 ميليمتر است. اين شاخ ها بلند باعث مي شوند اگر پرت شدند غلت بزنند. • وزن = kg120 طول بدن= cm150 • به علت شکار بي رويه در حال انقراض است. • جنس نر داراي ريش بلند و سياه است. • پاهاي پازن ها فاقد غدد بويايي است. • نرها بزرگتر از ماده ها هستند. • حس بويايي و شنوايي بسيار قوي دارد. •نرها روي پشت و شانه، نوار تيره اي دارند كه در ناحيه سينه پهن شده و به صورت طوقي درآمده است. بنابراین به آنها کل طوقی نیز گفته می شود•به صورت اجتماعي زندگي مي كند و بزها، بزغاله ها، و كل هاي جوان با هم و جدا از دسته كل هاي مسن زندگي مي كند. ولي در فصل جفت گيري دسته ها با هم مخلوط مي شوند.
  16. sookut

    Biology of Game Animals

    Capra hircus •8 تا 9 هزار سال پيش در بين النهرين اهلي شده اند. • حيواناتي كه اهلي مي شوند را Feral animals مي گويند. • برخي معتقدند اين حيوانات ژن هاي مارخور را در خود دارند. • نژاد هاي مختلف دارند. برخي فقط سفيد هستند، برخي فقط سياه و برخي بدون شاخ هستند. • حيوانات مهاجمي هستند. •توليد مثل آن ها فصلي است.
  17. sookut

    Biology of Game Animals

    Capra pyrenaica (Spanish Ibex) •در كوهستان هاي اسپانيا هستند. در زمان گذشته در جنوب فرانسه و پرتغال هم پراكنده بودند. • طول بدن شان mm 1000 تا mm 1400 است. • وزن آن ها kg 35 تا kg80 است. • رژيم غذايي اين حيوان علف و گلسنگ است. • اين حيوان را معمولا در بالاي خط "دارمرز" مي توان ديد ( دارمرز یعنی ارتفاعی که از آن بالاتر پوشش گیاهی درختی دیده نمی شود بجای آن پوشش گیاهی از بوته ایها و علفی ها تشکیل می شود) • زندگي گروهي دارند. • در فصل جفت گيري نرها با هم جدال دارند. • دوره جفت گيري در اين گونه تا 7 هفته مي تواند ادامه يابد. • بچه ها در مهر ماه به دنيا مي آيند. • در اثر شكار بي رويه تعداد آن ها بسيار كم شده است.
  18. sookut

    Biology of Game Animals

    Capra falconri (Markhor) • در جنوب ازبكستان، تاجيكستان، افغانستان، كشمير، مركز و شمال پاكستان وجود دارند. •تراكم آن ها در پاكستان بسيار متغير است. • علت نام آنها به مارخور شاخ آن ها است كه بسيار شبيه مار است. • طول بدن شان mm 1400 تا mm1800 است. • وزن ماده ها = kg32 تا kg 40 وزن نرها = kg 80 تا kg120 • طول شاخشان به cm114 مي رسد. • در ارتفاعات متوسط تا بلند زندگي مي كنند (600 تا 3600 متري) • معمولا ماده ها و بچه ها و نرهاي نابالغ با هم زندگي مي كنند و نرهاي بالغ به صورت منفرد زندگي مي كنند.•IUCN آن ها را آسيب پذير مي داند.
  19. sookut

    Biology of Game Animals

    Capra cylindricornis (East Caucasian Tur) •در شرق قفقاز وجود دارند. • نرها طول بدن شان mm 1300 تا mm1500 است. • وزن ماده ها = kg45 تا kg 55 وزن نرها = kg50 تا kg100 •تراكم هاي جمعيت بين 50 تا 160 حيوان در هر 100 هكتار است. • مهاجرت هاي عمودي دارند. • نرها تا 4 سالگي قدرت جفتگيري ندارند. • معمولا يك بچه به دنيا مي آورند كه kg5/3 تا kg 4 وزن دارد. •عموماً تا قبل از 10 سالگي مي ميرند. • جمعيت هاي آنان نيز آسيب زيادي ديده اند.
  20. sookut

    Biology of Game Animals

    Capra walie • در حبشه (اتيوپي) در كوه هاي simier ديده مي شوند. به همين خاطر به نام بز و پازن اتيوپي مشهور است. • وزن نرها kg120 مي باشد. • شبيه ايبكس ها ولي لاغرتر از آن ها هستند. • نرها بعد از سن 4 تا 7 سالگي داراي ريش هاي سياه كوچكي مي شوندو بعد از آن ريششان بلند تر مي شود. • طول شاخ بهmm160مي رسد. اين شاخ ها بسيار منحني وار هستند و از كناره ها تقريباً فشرده شده اند. • محل زندگي آن ها ارتفاعات 2800 تا 3400 متري است كه معمولاً ارتفاعات صخره اي با شيب تند است. • مي توانند سرشاخه خواري كنند. • گله هايي به بزرگي 30 رأس دارند. • در سرتاسر سال رفتار تولید مثلی (Rutting Behavior )صورت مي گيرد ولي حداكثر آن پس از مارس تا مي است كه نرها به ماده ها ملحق مي شوند. • معمولاً تك قلو زا هستند. • اين گونه، علامت هاي سياه و سفيدي روي پاهاي خود دارد. •IUCN آن ها را رو به انقراض مي داند.
  21. sookut

    Biology of Game Animals

    Capra ibex • ماده ها 2 سالگي بالغ مي شوند ولي تا 3 تا 6 سالگي بچه به دنيا نمي آورند. • مدت آبستني 150 تا 180 روز است. • معمولاً 1 تا 3 بچه مي زايند كه تا 4 يا 5 ماهگي شير مي خورند. • 22 سال و 3 ماه طول عمرشان دراسارت است. • شکار بي رويه و تخريب زيستگاه دو عامل مهم نابودي اين حيوان است.
×
×
  • اضافه کردن...