sookut

مرگ یک پلنگ در جاده خرم‌آباد به الشتر «دیده‌بان محیط زیست و حیات وحش ایران» گزارش کرده که شب گذشته (یکشنبه 17 آذرماه) یک پلنگ ماده چهارساله در جاده خرم‌آباد به الشتر در استان لرستان بر اثر تصادف با خودروهای عبوری تلف شد.

فوق العاده بودن مرسی

روزگار تلخ «اکباتان» اینجا سد اکباتان است؛سازه آبی که در ۱۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر همدان واقع شده و برای ساخت و نگه داری آن صدها میلیون تومان هزینه شده است. اما امروز آب مخزن آن با کاهشی 80 درصدی دست به گریبان است و ارتفاع رسوبات مخزن سد به بالاترین حد خود رسیده. تلخ تر از این دو، مشاهده صدها درختی است که تنها تنه ای در رسوب مانده اند. در بالا دست و پایین دست روزگار یک رنگ دارد؛خاک بی رمق،درختان کم جان و رودخانه ای که تنها نامی از آن باقی است. امروز همدان و سد اکباتان روزگار سختی را در کم آبی طی می کنند؛ حوزه همدان با کاهش 40 درصدی در ریزش های جوی و رودخانه هایی که آورد اکباتان را تامین می کنند با کاهش 75 درصدی روبرو شده اند. اگر هزینه ساخت سد را برای حغاظت و نگهداشت رودخانه ها و منابع آب زیر زمینی هزینه می کردیم آیا امروز این گونه بی تاب آب بودیم؟ سرنوشت امروز اکباتان عبرتی است برای طرح های رنگ آمیزی شده ای که با عناوینی چون اشتغال زایی، کمر به نابودی داشته هایمان بسته اند!

أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ ایشالله زود زود خوب میشن من مطمئنم

جواب فوق العاده ای بود مرسی

خدا میدونه...:icon_pf (34):

گزارشی از فریدونکنار/ تاراج حیات‌وحش به سفارش رستوران‌ها سبزپرس – گروه محیط طبیعی؛ محمدعلی الله قلی*: با نزدیک شدن زمستان، روزانه به شمار انواع پرندگان مهاجر آبزی و کنار آبزی و غیر آبزی که به منطقه فریدونکنار مهاجرت می‌کنند، افزوده می‌شود. فریدونکنار به دلیل قرار گرفتن در مسیر مهاجرت سالیانه پرندگان مهاجرغرب آسیا و بخش‌هایی از شمال اروپا، نقطه‌ای استراتژیک محسوب می‌شود. اما چند درصد از پرندگانی که به این نقطه مهاجرت می‌کنند، شانس بازگشت دارند؟ سرنوشت چند درصد از آنها، پخته شدن در دیگ رستوران‌ها و تابه‌های خانه‌ها و منقل کباب مسافران است؟ هر روز صبح در حالی که همه مشغول صرف صبحانه و شروع روز هستند، اینجا در بازار پرندگان شهر فریدونکنار، صدها پرنده وحشی حلال گوشت و حرام گوشت، عمدتا حمایت شده، مرده و زنده، به سادگی هرچه تمام به صورت کاملاً علنی خرید و فروش می‌شوند. گاه بنا به درخواست مشتری‌ها، پرنده‌های مهاجر زنده موجود در بازار در کنار خیابان ذبح شده و پرکنده تحویل داده می‌شوند. گاه پرنده‌های از قبل ذبح شده‌اند و به فروش می‌رسند؛ و گاه مشتری ترجیح می‌دهد پرنده را به صورت زنده خریداری کند. مشاهدات ما از این بازار این نکته را روشن کرد که تنها در چهار روز (از تاریخ ١٤ تا ١٧ آبان ماه) دست کم دو هزار غاز خاکستری مهاجر در این بازار خرید و فروش شده‌اند. درصد بالائی از این پرندگان صید شده به سفارش رستوران‌ها (چه در مازندران و چه رستوران های شناخته شده‌ای در تهران) هر روز صبح به این بازار آورده می‌شوند و معامله می‌شوند. در روزهای گذشته، قیمت هر غاز به دلیل فراوانی از ٧٠ هزار تومان در هفته‌های گذشته به شکل بی‌سابقه‌ای به ٣٠ هزار تومان تنزل پیدا کرده است. این نسل کشی حیات وحش (که می‌توان بر آن نام غارت سرمایه ملی طبیعت کشور را نهاد) اینجا در فریدونکنار و سرخرود مازندران به بهانه‌های مختلف در حالی صورت می‌گیرد که ظاهراً خواندن روزنامه و انجام جلسات و سمینارهای روزانه در سازمان حفاظت محیط زیست از الویت بیشتری برخوردار است. سود اصلی حاصل از این کشتار و خرید و فروش هر روزه، صرفا عاید عده محدودی از مردم محلی و البته رستوران‌های حامی این بازار می‌شود؛ اما تبعات جبران‌ناپذیر آن گریبان‌گیر طبیعت روبه اضمحلال را خواهد گرفت و سرنوشت اقتصاد وابسته به اکوتوریسم شمال ایران را در آینده‌ای نه چندان دور دستخوش تغییرات ناخوشایند خواهد کرد. . کشتار به راه افتاده، تنها مربوط به بخشی از جمعیت پرندگان است که در آغازین روزهای فصل مهاجرت وارد سواحل شمالی کشور شده‌اند و انتظار می‌رود جمعیت‌های بیشتری از انواع پرندگان مهاجر هنوز در مسیر مهاجرت سالیانه خود به منطقه باشند. افزایش بیش از یک هزار و 500 مجوز جدید برای اسلحه‌های شکاری، علاوه بر اسلحه‌های مجاز قبلی، فشار مضاعف و قابل توجهی را بر حیات حیات وحش منطقه وارد خواهد آورد و در حال حاضر بیش از دوهزار و 500 قبضه اسلحه شکاری در محدوده محمودآباد تا بابلسر دارای جواز هستند. با افزایش بدون مطالعه این تعداد اسلحه شکاری مجاز و کمبود نیروی اجرائی سازمان حفاظت محیط زیست، تمایل مردم خصوصا قشر جوان شهرهای شمالی کشور به شکار هرآنچه در محیط اطرافقابل شکار است، بیشتر شده است. در حال حاضر شکار به شکل نگران کننده‌ای به عنوان یک تفریح و رقابت جدید در بین نسل جوان ساکن شمال کشور مشاهده می‌شود که بازتاب چنین پدیده‌ای را می‌توان در صفحات پدیدار شده در شبکه‌های اجتماعی مشاهده کرد. به عنوان مثال، دو صفحه «دوست داران شکار و سگ شکاری» و «شکارچیان مازندران» از صفحه‌های جدیدی هستند که به انتشار عکس‌های متعدد شکارچیان استان مازندران و تبلیغ برای تاکسیدرمی در شهرهای مختلف می‌پردازند. عکس‌های شکار انواع مختلف پرندگان و پستانداران در مازندران و تشویق شکارچیان نوپا برای فعالیت بیشتر با اسلحه‌های عمدتا مجاز به سرعت در فضای اینترنت در حال انتشار و گسترش است. نکته حایز اهمیت آن است که با ادامه سکوت و بی‌تفاوتی سازمان حفاظت از محیط زیست و انفعال ادارات حفاظت محیط زیست مازندران، این کشتار دامنه بسیار وسیع تری پیدا خواهد کرد. پی‌نوشت: تهیه عکس و حضور همه روزه در دو بازار ماهی و پرنده شهر فریدونکنار مخاطراتی را برای حامیان پرندگان مهاجر در پی داشته است و جا دارد در همین رابطه از همکاری دوستانی که برای توقف این نسل‌کشی پرندگان از هیچ تلاشی روی‌گردان نبوده و نیستند، بدین شکل تقدیر و تشکر شود. خانم‌ها: النا ایرانی، نغمه امینی، بنفشه معصومی و آقایان: بهداد عقیلی، مهدی چلانی، علی صفات و ایمان ابراهیمی. همچنین سپاس ویژه از دوستانی که بی‌دریغ برای حفظ نسل پرندگان و اطلاع رسانی تلاش می‌کنند ولی بنا بر ملاحظاتی نمی‌توان نامی از ایشان برد. کارشناس حیات وحش*

[h=4]تداوم شرایط پایدار هوای تهران؛ تعطیلی مدارس ابتدایی و مهدهای کودک تهران دو روز تمدید شد/ کاهش ساعات کار ادارات [/h] [h=5]سبزپرس – گروه محیط شهری: با استمرار شرایط پایدار جوی و قرار گرفتن هوای تهران در وضعیت ناسالم، مدارس ابتدایی، مراکز پیش دبستانی و مهدهای کودک پایتخت برای دو روز دیگر تعطیل اعلام شدند. ساعات کار ادارات تهران نیز کاهش یافت. [/h]«محمد هادی حیدرزاده» مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران با بیان این خبر به سبزپرس گفت: به دلیل پایداری شرایط ناسالم هوا، در جلسه صبح امروز کمیته اضطرار آلودگی هوای تهران مقرر شد تا تعطیلی مدارس ابتدایی تهران در روزهای دوشنبه و سه شنبه ادامه یابد. او ادامه داد: بر همین اساس تمامی مدارس ابتدایی، مراکز پیش دبستانی و مهدهای کودک استان تهران غیر از مدارس شهرهای دماوند و فیروزکوه روزهای دوشنبه و سه‌شنبه تعطیل هستند. به گفته حیدرزاده، ورزش صبحگاهی در پارک‌ها و همچنین زنگ ورزش مدارس کلیه مقاطع تحصیلی ممنوع اعلام شد. مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران همچنین گفت: فروش آرم روزانه و هفتگی طرح ترافیک نیز تا اطلاع ثانوی از سوی شهرداری ممنوع اعلام شد.همچنین تا اطلاع ثانوی و به استثنای روزهای تعطیل، طرح زوج و فرد از درب منزل اجرا می‌شود. او افزود: در روزهای آینده، آمبولانس‌های اورژانس و هلال‌احمر در میادین اصلی شهر استقرار خواهند یافت تا اگر مشکلی برای شهروندان به وجود آمد، در امدادرسانی تسهیل شود. همچنین به شهروندان عزیز توصیه می‌کنیم تا از قرار گرفتن کودکان و سالمندان و بیماران قلبی در فضای آزاد و ورزش افراد در فضای باز جلوگیری شود. این مقام مسئول اضافه کرد: فعالیت اتوبوس‌های آلاینده درون‌شهری نیز تاپایان هفته ممنوع اعلام شده و بدیهی است در صورت مشاهده تردد آنها از سوی پلیس راهور برخورد لازم صورت می‌گیرد. این اقدامات تا زمانی انجام می‌گیرد که آلودگی هوا در وضعیت هشدار قرار داشته باشد. به گفته حیدرزاده، کاهش ساعات کار ادارات پایتخت در روزهای دوشنبه و سه‌شنبه نیز از دیگر مصوبات جلسه امروز کمیته شرایط اضطرار آلودگی هوای تهران بود. ساعات کاری ادارات در دو روز آینده، 14:30 خواهد بود. همچنین شرکت کنترل کیفیت هوای شهر تهران در اطلاعیه‌ای، شاخص کیفیت هوای شهر تهران را «ناسالم برای گروه‌های حساس» اعلام کرد. این شرکت اعلام کرد بر اساس اطلاعات رسیده از ایستگاههای سنجش آلودگی هوای شهر تهران بر میزان غلظت آلاینده ذرات معلق کمتر از 10 میکرون نسبت به روز گذشته در همین ساعت افزوده و از میزان غلظت آلاینده های منواکسیدکربن و ذرات معلق کمتر از دوونیم میکرون کاسته شده است . به این ترتیب میانگین غلظت آلاینده ­ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون فراتر از حد مجاز است. بر اساس این اطلاعیه، ایستگاه‌های پیروزی، دروس، ستادبحران، پارک رازی، پارک سلامت، پارک شکوفه، پارک قائم، دانشگاه علم و صنعت و فرمانداری شهرری به لحاظ آلاینده ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون در شرایط ناسالم قرار دارد . علاوه بر این گزارش هواشناسی نیز حاکی از آسمانی نیمه ابری تا ابری در پاره ای نقاط باد و بارش باران است و به این ترتیب انتظار می‌رود شاخص کیفیت هوا تا ساعات ظهر در شرایط ناسالم برای گروه‌های حساس باقی بماند . اثرات بهداشتی آلاینده ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون در مناطق ناسالم برای گروه‌های حساس عبارتند از افزایش احتمال علائم تنفسی در افراد حساس، تشدید بیماری قلبی و ریوی، مرگ و میر زودرس در افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی، ریوی و افراد مسن که توصیه شده تا این گروه‌های حساس شامل سالمندان، کودکان و بیماریان قلبی و ریوی از فعالیت طولانی مدت در فضای باز خودداری کنند.

[h=4]به دلیل افزایش ذرات معلق؛ پیش دبستانی‌ها و مدارس ابتدایی پایتخت روز یکشنبه تعطیل شدند [/h] [h=5]سبزپرس – گروه محیط شهری: مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران از تعطیلی پیش دبستانی‌ها و مدارس ابتدایی شهر تهران در روز یکشنبه (19 آبان) خبر داد. [/h]«محمد هادی حیدرزاده» با اعلام این خبر به سبزپرس گفت: در حال حاضر شاخص آلودگی هوا از نظر ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون در شرایط ناسالم قرار دارد که بر همین اساس تصمیم بر آن شد تا مدارس ابتدایی، پیش دبستانی‌ها و مهدهای کودک سراسر شهر تهران فردا (یکشنبه 19 آبان) تعطیل شوند. او افزود: سازمان هواشناسی پیش‌بینی بارش باران را برای امروز (شنبه) کرده بود اما چنین نشد. با این حال بالا رفتن رطوبت هوا باعث پایداری وضعیت آلاینده‌های هوای تهران شد. حیدرزاده گفت: طبق نقشه‌های هواشناسی به نظر می‌رسد که شرایط پایدار هوا تا روز دوشنبه ادامه داشته باشد، از همین رو کمیته هماهنگی و نظارت مواقع اضطراری آلودگی هوای تهران فردا (یکشنبه) نیز تشکیل جلسه خواهد داد. همچنین مرکز پایش آلودگی هوای استان تهران نیز به علت افزایش غلظت ذرات معلق، اطلاعیه‌ای صادر کرد که متن کامل آن به شرح زیر است: با توجه به اطلاعات دریافتی از ایستگاه های سنجش آلودگی هوای حفاظت محیط زیست استان تهران، به آگاهی می رساند وضعیت کیفی هوای تهران امروز شنبه مورخ 18/8/92 به دلیل غلظت بیش از حد مجاز ذرات معلق، در شرایط ناسالم قرار دارد. توصیه‌های بهداشتی به شرح ذیل جهت حفظ سلامت شهروندان اعلام میگردد: - کاهش تردد و فعالیت افراد دارای بیماری های زمینه ای از جمله بیماران قلبی و ریوی و افراد سالمند در فضاهای باز - عدم تردد غیر ضروری در معابر برای کلیه افراد به ویژه سالمندان و کودکان - پرهیز از انجام فعالیتهای شدید بدنی و فعالیتهای ورزشی در فضای باز - مراقبت از کودکان و خردسالان ( در سنین مهدکودک ، پیش دبستانی و دبستان ) به منظور کاهش تردد و حضور در فضای باز - عدم استفاده از وسایل نقلیه شخصی تا حد امکان - عدم هرگونه فعالیت که موجب تشدید آلایندگی هوا گردد نظیر سوزاندن ضایعات ،عملیات قیرکاری،تردد با وسایط نقلیه معیوب - دقت در هنگام سوختگیری در جایگاه ها و جلوگیری از سر ریزشدن بنزین و سایر سوخت ها شایان ذکر است وضعیت کیفی هوا از لحاظ سایر آلاینده های هوا در وضعیت سالم میباشد .

ممنونم از همه دوستای گلم امتیازات رو اعلام میکنم تا اعمال بشه

خیلی خبر جالب و خوشحال کننده ای بود. مرسی

اگر واقعا بخوان و هزینه کنن باز هم دیر نشده و میتونن دریاچه رو به ما برگردونن ولی...

[h=4]انتقاد مجدد معاون سازمان حفاظت محیط زیست از عملکرد مسئولان پیشین وزارت نیرو: علت خشکی دریاچه ارومیه تصمیمات غلط وزارت نیرو در دولت پیشین است [/h] [h=5]سبزپرس – گروه محیط طبیعی: معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست از خطر مرگ پرندگان مهاجر دریاچه ارومیه خبر داد و گفت: بالاخره تاخیر کارشناسان سازمان محیط زیست در حل مشکلات آبی این منطقه و تعلل مسئولان پیشین وزارت نیرو در توقف فعالیت سدهای حاشیه ای، منجر به فاجعه زیست محیطی دریاچه ارومیه شد.[/h]به گزارش سبزپرس و به نقل از خانه ملت، «عبدالرضا کرباسی» با بیان اینکه فصل مهاجرت پرندگان مناطق غربی و شمال غربی فرا رسیده و پروازها بر فراز دریاچه آغاز شده است، افزود: دسته‌های پرندگان در حالی کوچ را آغاز می‌کنند که استراحتگاه دریاچه ارومیه آغشته به نمک دریایی است و این حجم زیاد نمک، سبب مرگ این موجودات زنده می شود. وی ادامه داد: زمانی‌که پرندگان به دلیل خستگی از پروازهای ممتد، روی سطح دریاچه می نشینند تا استراحت کنند، نمک دریایی روی بال ماکیان نشسته و آب بدنشان را خشک می کند، در نتیجه این پرندگان توان پرواز را از دست داده و می میرند. وی با بیان اینکه دریاچه ارومیه و حریم این منطقه تبدیل به یک فاجعه محیط زیستی شده که در آینده نه چندان دور حیات موجودات دیگر به جز پرندگان را نیز به خطر می‌اندازد، تصریح کرد: در تلاشیم در کارگروه نجات دریاچه ارومیه که با مسئولیت وزیر نیرو و عضویت معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور، رییس سازمان حفاظت محیط زیست، وزیر کشور و وزیر جهاد کشاورزی در حال برگزاری است، حیات را به دریاچه ارومیه و حریم این منطقه بازگردانیم. کرباسی با انتقاد از عملکرد وزارت نیرو در دولت نهم و دهم، تصریح کرد: علت اصلی خشکسالی دریاچه ارومیه تصمیمات غلط و غیرکارشناسانه مسئولان وزارت نیرو در دولت پیشین است که امروز منجر به فاجعه زیست محیطی ارومیه و مرگ دریاچه شده است. وی سدسازی در حریم دریاچه ارومیه را یکی از تصمیمات غلط با سیاست‌های توسعه بخش محیط زیست کشور از سوی مسئولان پیشین وزارت نیرو خواند وافزود: اجرای این طرح اختلالات زیادی در میزان ورودی آب به دریاچه ایجاد کرد ضمن اینکه استمرار آبگیری سدهای بالادستی نیز سبب بروز خشکسالی بی‌سابقه‌ای در محیط داخلی دریاچه و حریم این منطقه‌ای شده است. دریاچه ارومیه مرده است معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت از محیط زیست از مرگ آخرین موجود زنده دریاچه ارومیه با نام آرتیمیا خبر داد و گفت: به دلیل بروز خشکسالی در عمق لایه‌های دریاچه و کاهش رطوبت خاک، آرتیمیا که تنها موجود زنده این منطقه بود نیز از بین رفته و هم اکنون دریاچه ارومیه حکم یک دریاچه مرده را دارد. وی آرتیمیا را موجودی با ارزش و غنی از پروتئین خواند و افزود: این موجود بسیار ریز که در دنیا شناخته شده، در بازارهای جهانی خرید و فروش می شود به طوریکه در سال های گذشته نیز شاهد تقاضای کشورهای خارجی برای خرید این موجود ریز بودیم اما هم اکنون این منبع سرشار از پروتئین دریاچه ارومیه مرده در حالیکه می توانست تجارت خوبی در منطقه به راه اندازد. بودجه آب شیرین کن های خزر، جان دریاچه را نجات می داد کرباسی تصریح کرد: یکی از سیاست های غلط مسئولان پیشین وزارت نیرو و سازمان محیط زیست، صرف هزینه‌های گزاف در طرح‌های نادرست و غیرکارشناسانه همچون آب شیرین کن‌های دریای خزر بوده به طوریکه اگر هزینه این سیستم ها که حدود 1.2 میلیارد تومان است، صرف احیای دریاچه ارومیه می شد، امروز شاهد این فاجعه زیست محیطی نبودیم. وی احداث 17 هزار حلقه چاه غیر مجاز در حاشیه دریاچه ارومیه را نیز یکی دیگر از دلایل اصلی مرگ دومین دریاچه آب‌ شور دنیا خواند و افزود: با احداث این حلقه‌های چاه، آب زیرزمینی این منطقه نیز از دل خاک استخراج و زمینه ساز بروز خشکسالی چشمه‌های درون دریاچه شده است. معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت از محیط زیست، تاکید کرد: با ورود جبهه‌های هوای سرد به مناطق شمال غربی، شاهد وزش بادهای نمکی در حریم دریاچه ارومیه خواهیم بود که منجر به شدت گرفتن بحران نمکی این منطقه می شود، از همین رو کارگروه نجات دریاچه ارومیه باید به روند رسیدگی به مشکلات دریاچه سرعت بخشند تا هر چه سریعتر از گسترش بحران زیست محیطی دریاچه جلوگیری به عمل آید. کرباسی پیش از این نیز انتقادات صریحی از عملکرد مسئولان وزارت نیرو در دولت پیشین کرده بود. او مسئول وقوع پدیده کشند سرخ و از بین رفتن آبزیان در خلیج فارس را وزارت نیرو دانسته بود و گفته بود: «وزارت نیرو با تعلل در احداث سیستم فاضلاب شهرهای ساحلی، باعث ورود فاضلاب به خلیج فارس و بروز پدیده کشند سرخ شده است.» او همچنین گفته بود: «سد سازی‌های بی‌رویه روی رودخانه‌های منتهی به خلیج فارس، خصوصا کارون باعث شده تا آب ورودی به دریا کاهش شدید پیدا کند و آب شور به رودخانه‌ها پیشروی کند. این اتفاق باعث خشک شدن زمین‌های کشاورزی اطراف رودخانه‌ها شده است.»

[h=4]مقاله‌ای از «گری لوئیس»، هماهنگ کننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران؛ مرگ قریب‌الوقوع دریاچه ارومیه و عواقب آن برای ایران [/h] [h=5]سبزپرس – گروه محیط طبیعی: «گری لوئیس»، هماهنگ کننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران در مقاله‌ای به تشریح وضعیت دریاچه ارومیه و عواقب خشک شدن آن برای ایرانیان پرداخت. [/h]به گزارش سبزپرس، متن کامل این مقاله که نسخه‌ای از آن توسط مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد در تهران برای ما ارسال شده است به شرح زیر است: مرگ آرام دریاچه ارومیه نشانگر هشداری برای آینده است. دکتر حسن روحانی، رییس جمهوری اسلامی ایران اخیرا در نشستی در نیویورک با اشاره ویژه به دریاچه ارومیه در شمال غربی ایران، که زمانی بزرگ ترین دریاچه آب شور جهان نیز بود، به مشکلات مربوط به آب در ایران اذعان کرد. این دریاچه به گونه‌ای هشدار دهنده در حال خشک شدن است. مشکل اصلی این است که مجموعه‌ای از مصرف کنندگان مرتبا آب را از حوضه تغذیه کننده دریاچه برداشت می‌کنند. درسال‌های اخیر این خروجی‌ها به مراتب بیشتر از ورودی آب به دریاچه بوده است. خشکسالی‌های اخیر را نیز به این روند اضافه کنید، در نتیجه تراز آبی دریاچه به طور مداوم کاهش پیدا کرده است. دریاچه ارومیه موقعیت ممتازی دارد. این دریاچه پارک ملی، سایت تالابی ثبت شده در کنوانسیون رامسر و از ذخایر زیستکره یونسکو است. اما قسمت‌های وسیعی از آن اکنون فاقد آب است و این مشکل در حال گسترش است. بستر نمکی خشک شده و ذرات نمک در حال انتشار به زمین‌های زراعی مجاور است. این وضع به تدریج شوری خاک را افزایش داده و در ناپایداری کشاورزی حوضه تاثیرگذار خواهد بود. وضعیت کنونی دریاچه ارومیه فقط مختص به ایران یا حتی منطقه نیست. راه‌حل‌هایی وجود دارد و من به آنها اشاره خواهم کرد، اما مساله اصلی این است که به موضوع کاهش سطح آب با قاطعیت لازم رسیدگی نشده است و فرصت دارد از دست می رود. چند روز پیش به ارومیه رفتم تا از نزدیک اوضاع را ببینم. مردم محلی به من گفتند تا حتی یک دهه پیش وضع دریاچه عادی بوده است. امواج در برخی از مناطق دریاچه به موج شکن‌ها و اسکله‌های چهار متری می‌خورد. حالا آن محل‌ها کاملا خشک شده و قایق‌ها به گل نشسته‌اند. مردم درباره انبوه زیباترین پرندگان مهاجرمانند پلیکان، فلامینگو و پرندگان دیگرحرف می‌زدند که از دریاچه استفاده می‌کردند. ساکنان حوالی دریاچه در اواسط دهه 1990 حتی نگران سیل ناشی از بالا آمدن سطح آب آن بودند. حالا دیگر اثری از آن فراوانی آب نیست و مردم می‌گویند نمی‌توانند سرعت خشک شدن آب دریاچه را باور کنند. شاید آنچه بر سر دریاچه ارومیه می‌آید یکی از آشکارترین نمونه‌های – کل کره زمین- است که نشان می‌دهد ما انسان‌ها چقدر سریع می‌توانیم محیط زیست خود را نابود کنیم. اما نمونه‌های دیگری هم هست. نمونه: «نابودی دریای آرال». دریای آرال که زمانی (در سال1960) چهارمین پهنه وسیع در میان آب‌های داخلی جهان محسوب می‌شد 92 درصد حجم آب خود را تا سال 2011 از دست داد. نمونه دیگر: «دریاچه بوردور ترکیه» که در همان دوره‌ای که دریاچه ارومیه شش متر از آب خود را از دست داد، 12 متر از عمق آب آن کاسته شد. برای مشاهده نمونه‌های بیشتر کافی است به «لیست مونترو» کنوانسیون رامسر که دریا چه ها و تالاب هایی را که دچار تغییرات در وضعیت بوم شناختی هستند را فهرست کرده نگاهی بیاندازید. خواندن این فهرست تکان دهنده است. این منابع در سراسر جهان- درکشورهای توسعه یافته و درحال توسعه، براثر فعالیت‌های انسان در معرض تهدید قرار گرفته‌اند. نمونه‌ها، کشورهایی مانند آلمان، اسپانیا، ایالات متحده امریکا، دانمارک و اتریش را نیز شامل می‌شوند. آینده برای حوضه ارومیه مایوس کننده به نظرمی‌آید و اگر برای این منطقه و چندین تالاب دیگر در سطح ایران اقدامی انجام نشود، پیامدها و عوارض آن شدید خواهد بود. متاسفانه این بخشی از جریانی است که در سراسر دنیایی که نیمی از تالاب‌های آن طی چند دهه گذشته ناپدید شده‌اند در حال وقوع است. با این حال هنوز برای کمک به نجات دریاچه ارومیه زمان باقی است، اما اگر قرار است این کمک انجام شود دولت، مردم ایران و جامعه بین‌المللی باید هم‌اکنون اقدام کنند. به این ارقام توجه کنید. میانگین ظرفیت آب حوضه آبریز دریاچه ارومیه حدود شش میلیارد و 800 میلیون متر مکعب در سال است. حدود سه میلیارد و 100 میلیون متر مکعب از این مقدار برای حفظ زیست بوم دریاچه موردنیاز است. از بقیه آن می‌توان به گونه‌ای کاملا پایدار برای توسعه کشاورزی و صنعتی، همچنین آب آشامیدنی استفاده کرد. اما در حال حاضر، برآورد می‌شود به طور میانگین تنها حدود یک پنجم مقدار آب مورد نیاز وارد دریاچه شده و بقیه آب از سرچشمه‌ها برای مصارف کشاورزی و صنعتی برداشت می‌شود. نتیجه این است که در طول دو دهه گذشته، مساحت دریاچه از پنج هزار کیلومتر مربع به دوهزار کیلومتر مربع کاهش یافته است. اما این کاهش اندازه به ظاهر 40 درصدی، خسارت بزرگ‌تر در حجم آب را مخفی می‌کند، زیرا میانگین شش متری عمق آب هنگامی که مساحت دریاچه پنج هزار کیلومترمربع بوده، اینک که سطح دریاچه به دو هزار کیلومترمربع رسیده تنها یک مترشده است. حوضه آبریز دریاچه ارومیه بین استان‌های آذربایجان غربی و شرقی و کردستان واقع شده است. بررسی دولت ایران و سازمان ملل متحد حاکی است هریک از این استان‌ها می‌تواند مقداری از این آب را برای توسعه خود نگه‌دارند و اجازه دهند جریان پایدار باقیمانده به دریاچه بریزد. این یکی از مشکلات اقتصاد سیاسی است. سیاستمداران استانی به موکلان خود پاسخگو هستند و ایجاد شغل و رشد اقتصادی را در صدر دستور کار خود قرار داده‌اند. (منبع: سازمان محیط زیست ایران و برنامه توسعه ملل متحد، 2011؛ توجه: این برنامه به تصویب هیات وزیران رسیده است) من، مانند افراد بسیار دیگری، در دهه‌های گذشته شاهد وقوع این فرایند در سراسر جهان بوده‌ام؛ سودآوری در کوتاه مدت به بهای ویرانگری در طولانی مدت. تازه‌ترین مورد آن را در اندونزی دیدم که درختان جنگل‌های قدیمی را با سرعت زیاد در این مجمع‌الجزایر قطع می‌کردند. نتیجه؟ آسیب به ریه‌های کره زمین و انتشار هزاران تن دی‌اکسید کربن در جو زمین. صاحبان امتیاز این کار را برای سود و کارگران بومی برای تامین معاش خود می‌کنند. اما در ایران، در بخش‌هایی مانند کشاورزی و آب که بر دریاچه ارومیه تاثیر می‌گذارند، منافع محلی غالبا همسو با حفظ منابع طبیعی یا پایداری آن نیستند. این فشارها نه تنها در دریاچه ارومیه، بلکه در سراسر ایران احساس می‌شود. تالاب گاوخونی و جازموریان کرمان هم‌اکنون مرده‌اند. شاید بعد نوبت دریاچه ارومیه، هامون‌های سیستان، سپس دریاچه پریشان، تالاب‌های شادگان، کافتر، بختگان و آلاگل باشد. ایران بیش از هزار تالاب دارد که بسیاری از آنها در معرض خطرند. خبرها ناخوشایندتر می‌شوند. افزون بر ویرانگری که بشرموجب آن است، تغییرات اقلیم کمبود آب را در ایران تشدید خواهد کرد. در حالی که الگوهای تغییر اقلیم در بعضی بخش‌های جهان افزایش باران را پیش‌بینی می‌کنند، اما مدل‌ها در مورد ایران حاکی از کاهش بارش باران است. تغییر آب و هوایی همچنین افزایش دما که خود موجب کمبود بیشتر آب بر اثر تبخیر خواهد شد را درپی خواهد داشت. این یعنی آب کم‌تری در دسترس خواهد بود. کمبود آب محصولات کشاورزی را کاهش داده و موجب کم‌تر شدن زمین‌های قابل کشت خواهد شد. اگر با تغییر اقلیم سازگار نشویم بی‌شک تاثیر خود را بر امنیت غذایی خواهد گذاشت زیرا تولید مواد غذایی رابطه نزدیکی با وجود آب دارد. اگر چنین شود بخش‌های آب و برق ایران را نیز آسیب‌پذیرتر خواهد کرد. لذا در مناطقی از ایران که هم اکنون نیز شاهد مشکلات شدید آبی هستند احتمالا شاهد افزایش فشار اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی خواهیم بود. به طور خلاصه، ما در معرض خطر یک «طوفان همه جانبه» هستیم: کمبود آب، تخریب اراضی و تغییر اقلیم؛ که همگی بر یکدیگر اثر می‌گذارند. ایران برای غلبه بر این مشکلات نیازمند اصلاح شیوه‌های کنونی مدیریت آب و منابع طبیعی و ایجاد و تدوین برنامه‌های مقاوم‌ساز در برابر تغییرات اقلیم در بخش‌های گوناگون در سطوح ملی و محلی است. ایران می‌تواند و باید این کار را با دریاچه ارومیه شروع کند. در حال حاضر رسانه‌ها و گروه‌های ذینفع سیاسی محلی علاقه قابل توجهی به این دریاچه و آنچه بر سر آن می‌آید نشان می‌دهند. اکنون یک برنامه مورد حمایت سازمان ملل متحد وجود دارد که به تصویب رسمی دولت نیز رسیده است. این برنامه در حال حاضر بهترین دورنما را برای متوقف کردن کاهش و بازگرداندن آب حوضه ارومیه به دریاچه ارایه می‌دهد. «طرح تالاب‌ها» – که مشترکا به وسیله دولت ایران، تسهیلات جهانی زیست محیطی و برنامه توسعه ملل متحد اجرا می‌شود- از سال 2005 مبنا و شالوده‌ای مبتنی بر شواهد علمی را برای پیگیری این فاجعه زیست محیطی در حال پدیدار شدن در ارومیه ارایه داده است. اجرای این طرح به ارتقاء ساختارهای سازمانی حوضه‌ای مورد نیاز برای اجرای برنامه‌های مدیریتی که می‌تواند این مشکل را حل کند منجر شده است. در نتیجه این اقدامات آگاهی عمومی نسبت به این خطر نیز به حد تعیین کننده‌ای افزایش یافته است. با این حال مشکل اصلی همچنان سرعت کار است که بسیار کند پیش می‌رود. برای رسیدن به نتیجه دلخواه لازم است دیدگاهی بلند مدت داشته باشیم – اما همچنین ضروی است که همین حالا به سرعت اقدام کنیم. ایران در طولانی مدت و به منظور ایفای نقش خود در متوقف کردن تغییر اقلیم لازم است مسیر کنونی توسعه خود را که با تولید فراوان کربن همراه است به مسیر حفظ انرژی و مصرف مفیدترآن و استفاده از انرژی پاک‌تر و تجدید پذیر تغییر دهد. لازم است اراضی بیابانی شده را باردیگر به جنگل تبدیل کنیم و روش امرار معاش پایدار کسانی را که در بخش های خشک ایران زندگی می‌کنند را بهبود بخشیم. به اعتقاد من، تحول واقعی تنها هنگامی رخ می‌دهد که گفتگو درباره تاثیر تغییر اقلیم از گفتمان بین فن‌سالاران (تکنوکرات‌ها) و سیاستگذاران فراتر رود. لازم است تفکر مقاوم‌سازی دربرابر تغییرات اقلیم را به سطح جامعه بکشانیم. جامعه به صورت یک مجموعه -اما به ویژه جوانان – باید اهمیت موضوع را درک کنند. به این منظور به افزایش آگاهی و بحث‌های عمومی خیلی -خیلی- بیشتر نیاز داریم. به این دلیل نیازمند آموزش بهتر در زمینه محیط زیست هستیم. اما این مسایل، مسایلی بزرگ و مهم هستند و زمان فراوانی خواهند گرفت. در واقع، چهار اقدام اساسی می‌توانیم انجام دهیم که در کوتاه یا میان‌مدت آسان‌تر هستند. و می‌توانیم با دریاچه ارومیه آغاز کنیم. 1- مشارکت دادن همه گروه‌های ذینفع در برنامه‌ریزی تخصیص منابع برای آینده دریاچه ارومیه: کسب و کارهای متنوع و گروه‌های ذینفع سیاسی اطراف دریاچه ارومیه منافع متفاوتی دارند. این امر باید به رسمیت شناخته شود. ضروری است منافع این گروه‌های ذینفع در مذاکرات مربوط به آینده دریاچه در نظر گرفته شوند. طرح «برنامه توسعه ملل متحد» به ایجاد این بستر کمک کرده است. بنابراین، بله، چارچوبی موجود است و راهبری سیاسی می‌تواند از این بستر استفاده بیشتری به عمل آورد. جوامعی که از سیاست‌های توسعه‌ای دولت سود می‌برند باید در استفاده از آب عقیده خود را ابراز کنند. چند نمونه درخشان از آنچه می‌توان انجام داد – و تکرار کرد- وجود دارد. این تجربه در تعدادی از تالاب‌های اقماری اطراف دریاچه ارومیه که درحال احیا شدن هستند، به وقوع پیوسته است. من خودم آنجا بودم و بعضی از آنها را که به خوبی کار می‌کنند دیدم. مکان‌هایی مانند تالاب‌های قره قشلاق، نوروزلو، شورگل، دورگه سنگی، دورنا گل، سولدوز، قوری گل و کانی‌برازان. لازم است این نمونه‌های همکاری بین دولت و جوامع گسترش یابد. چنین همکاری فراگیر جامعه و سازمان محیط زیست در برنامه‌ریزی منابع باید گرایش عمومی برنامه‌ریزی و اجرای توسعه از بالا به پایین را (که در سراسر جهان پیدا می‌شود)، بیشتر به سمت تصمیم‌گیری مبتنی بر اجماع و الگوهای مدیریت آب تغییر دهد. در حالی که توافقی کلی درباره این امر در اصل وجود دارد، روشی هماهنگ برای اجرای آن موجود نیست. فقدان هماهنگی موجب بی‌اعتمادی خواهد شد. آنگاه هرکس باید برای بقای خویش مبارزه کند، تا اینکه آب پایان یابد. 2- توقف مصرف آب به عنوان منبعی رایگان و تعیین ارزش واقعی آن: ریشه استفاده نادرست از آب مبتنی بر برداشتی از جوامع محلی است که براساس آن آب یک «منبع رایگان» برشمرده می‌شود؛ پدیده‌ای که علمای اقتصاد به آن به عنوان «تراژدی عام» اشاره می‌کنند. این که آب زیرزمینی در ایران باید رایگان باشد غیرقابل تصور است زیرا منابع آب به قدر کافی وجود ندارد و به زودی کمتر نیز خواهد شد. در حال حاضر منابع آب سطحی با قیمتی به مراتب کم‌تر از هزینه تهیه آن در اختیار کشاورزان گذاشته می‌شود. گام نخست در تغییر تصور نادرست درباره آب به عنوان یک «منبع رایگان» می تواند شروع تعیین نرخی اقتصادی برای استفاده ازآن به عنوان بخشی از رویکرد اثربخش و جامع مدیریت منابع آب و اراضی باشد. این کار به ترغیب مدیریت و استفاده عاقلانه از آن کمک خواهد کرد. با قیمت‌های درست آب، فعالیت‌های حاشیه‌ای کشاورزی سودی نخواهد داشت و این کار باعث بهینه‌سازی ورقابت سالم می‌شود. اما تنها قیمت‌گذاری کافی نیست. برای تضمین یکپارچگی مناسب و اتحاد منافع گروه‌های ذینفع در کل حوضه آبریز ارومیه، تجدید نظر، تنظیم و اجرای مجموعه‌ای درست از سیاست‌ها و قوانین در چند بخش لازم خواهد بود. تدوین یک برنامه مناسب سرمایه‌گذاری برای ظرفیت‌سازی و تغییر ساختاری نیز مورد نیاز خواهد بود. 3- متوقف کردن برداشت غیرقانونی آب: یکی از ابزارهای تعیین کننده در تغییر بازی به نفع بازگشت تعادل به موازنه آب، کنترل برداشت‌های غیرقانونی از آبخوان‌ها است. بهره‌برداری غیرقانونی در مورد برداشت از آب‌های سطحی – که خود بخش قابل توجهی از «هدر رفتن» آب را تشکیل می‌دهد- نیز صدق می‌کند و این نیز نیازمند پافشاری بر اجرا خواهد بود. 4- تجدید نظر در اندیشه انتقال آب بین حوضه‌ای: کارشناسان محیط زیست به پنج دلیل برای عدم کارآیی این تفکر اشاره می‌کنند. اول، ساخت و مهم‌تراز آن تداوم بهره‌برداری آن بسیار گران خواهد بود. دوم اینکه، خیلی طول خواهد کشید. سوم، این کار در جایی دیگر ایجاد مشکل خواهد کرد. برای مثال در سه حوضه دیگری که انتقال‌های آب از آنها خواهد آمد. چهارم، یک مشکل بوم شناختی نیز برای دریاچه ارومیه به وجود خواهد آورد جایی که آب شور (برای مثال دریای خزر) از نوعی کاملاً متفاوت است. ما دنبال یک حوض آب جدید نیستیم بلکه نیازمند احیاء زیست بوم دریاچه ارومیه هستیم. نهایت این که، اگر کنترل بهره‌برداری غیرقانونی در حوضه آبریز دریاچه ارومیه بی‌نهایت دشوار است، چرا تصور می‌کنیم قادر خواهیم بود آب جدید را بهتر کنترل کنیم؟ سازمان ملل متحد چه می تواند بکند؟ طرح تالاب‌ها – که کار فراوانی برای تبیین شواهد و تقویت نهادی برای مقابله و دفع فاجعه در حال وقوع دریاچه ارومیه انجام داده است - هنوز با قدرت ادامه دارد. اما به زودی پایان خواهد یافت. بیشتر اعتبارات آن را، که اینک هشتمین سال اجرای خود را می‌گذراند، در حال حاضرخود دولت جمهوری اسلامی تامین می‌کند، موضوعی که علیرغم محدودیت‌های بودجه‌ای در ایران، اهمیت آن را نشان می‌دهد. این طرح و دیگر ابتکارهای مقاوم‌سازی در برابر تغییر اقلیم می‌تواند به عنوان نشانه‌ای از تمایل جامعه بین‌المللی برای همکاری با ایران در زمینه‌ای از منافع مشترک در زمان فرصت‌های ممتاز دیپلماتیک ناشی از تحولات اخیر مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک و جاهای دیگر، مورد حمایت جامعه بین‌المللی قرار گیرد. نهایتا این که سازمان ملل متحد همچنین می‌تواند نقشی فعال در مبادله درس‌های آموخته شده و استفاده از بهترین تجارب ایفا کند. این تلاش‌ها می‌تواند از کوشش‌ها در سطح محلی به عنوان نهضت «نجات ارومیه» حمایت کند. نتیجه گیری بیشتر راه‌حل‌های مورد نظر ما در داخل ایران وجود دارند. موفقیت‌ها هنگامی فرا خواهند رسید که گفتگوها درباره تاثیرات تغییراقلیم از گفتمان بین فن‌سالاران و سیاست‌گذاران فراتر رود. کلید موفقیت، کار کردن با جوامع محلی است. بالابردن آگاهی عمومی، مشارکت دادن جوامع محلی در مدیریت منابع وانجام بحث‌های عمومی بیشتر غیرقابل اجتناب است. راهبری سیاسی باید به چالش مربوط به امنیت انسان ناشی از کمبودهای آب – بیابان زایی- و تغییر اقلیم اولویت بدهد. دریاچه‌های ارومیه دیگری در انتظار هستند. اگر تغییرات صورت نگیرد، ممکن است شاهد آنچه در دریای آرال رخ داد باشیم. بیابان زایی، شور و نمکزار شدن زمین‌های کشاورزی، علاوه بر تمامی مخاطرات بهداشتی و توسعه‌ای پیامد آن. این فاجعه ویژه ساخت دست بشر به آوارگی داخلی صدها هزار انسان نیز منجر شده است. در واقع ما نمی‌توانیم اجازه دهیم این مسایل برای مردم حوضه ارومیه – یا ایران- یا هرجای دیگر جهان پیش بیاید.

با سلام خدمت همه دوستای گل و اناهیتای عزیز که در این مدت واقعا واسه تالار زحمت کشیدن و میکشن واسه همین هم بهشون مسئولیت دادیم مشکل واسه همه ممکنه پیش بیاد دقت کنین من همیشه تو تالار نیستم مشکلات زندگی شخصی من اونقدر زیاد و تاسف باره که نمیتونم به دنیای مجازی هم برسم واسه همین هیچوقت مسابقه تو تالار نزاشتم چون میدونستم که نمیتونم کمیت و کیفیت این موضوع رو به خوبی اجرا کنم وقتی دیدم لااقل یه نفر هست که کمکم میکنه خیلی خوشحالم شدم محیط زیست مال همه ماست آناهیتا هم خیلی زحمت میکشه حالا یه بار اینطوری شده منم از همه شما معذرت میخوام ایشاالله آنا سیستمش درست میشه بهتر و بیشتر از این به فعالیتهاش ادامه میده آناهیتا جزء کسانیه که واقعا از ته دلش داره واسه محیط زیست و تالار دل میسوزونه پس خواهشا همراهیش کنین