maryam39

خ:در مورد حکومت هخامنشیان نکته ی جالب این هستش که طبق نتایج تحقیقات جدید و بر خلاف چیزی که تو بعضی از این کتاب های نسبتا قدیمی شهرسازی نوشته شده، این حکومت برای ساخت تخت جمشید و سایر بناها به کلیه ی کارگران پول (سکه طلا) میداده. و در واقع اون ها برده نبودند بلکه درآمد خودشون رو داشنتد و روزهایی رو هم در هفته تعطیل بودند. نکته ی جالب دیگه اینه که خانم ها و آقایان هر دو در ساخت این بناها مشارکت میکردند و صرفا به عهده ی مردان نبوده. هنر در این دوره نمادینه: مثلا سنگ تراشی ها (لغتش این بود!؟) اگه دقت کنین همه ی افراد از نیم رخ به تصویر کشیده شدن و واقع نمایی در کار نیست و فقط قرار بود شاکله ی اصلی فرد مطرح بشه. از نشونه های دیگه ی این که هنر نمادینه: مثلا سنگ تراشی ای! که سرش انسانه (عقل ) بدنش شیر (قدرت ) و بال های عقاب داره. در هنر این دوره به جزئیات پرداخته میشه. مثلا دقت کنین توی سنگ ترشی های! تخت جمشید تارهای ریش طرفم هم درست کردن!

از لحاظ خوانایی شاید بشه گفت این شهر ها کاملا راست گوشه و شطرنجی بودن و چیز عجیبی که در مورد یکی از شهرهای این تمدنه اینه (اسمش رو مطمئن نیستم) که هیچ محل یادمانی و نشانه درش یافت نشده:hanghead: البته من اینو تو جزوه ی تاریخ شهرم پیدا کردم. منبع کدوم کتابه؟:ws52:

نسیم جان میشه این جمله آخرتو یه کم بیشتر توضیح بدی؟ البته خیلی از بحث خودمون خارج نشیم!

دقیقا همینه. یعنی۱ به خاطر اسلامی بودن که به هر حال یه سری محدودیت ها (یا مصونیت ها) واسمون ایجاد میکنه و ۲ بخاطر شرایط عرفی اصلا امکان یه سری فعالیت هایی که آقایون به راحتی می تونن انجام بدن واسه خانوما نیست. گرچه برخلاف شما فکر میکنم که این شرایط (شرایط عرفی و نه شرعی) در طول زمان تغییر میکنه همونجوری که تا حالا هم خییییلی فرق کرده. البته تو یه بازه ی زمانی خیلی طولانی شاید حتی چند نسل طول بکشه.

این خلاصه ی صفحه ی ۱ تا ۲۱ هستش: تمدن ایرانی قبل از اسلام شامل دو سبک عمده ی شهرنشینی و یک میان سبکه که در واقع یک گونه ی شهرنشینی و شهرگرایی گذرا بین این دو شیوه ی عمده است. (خ: تو ادبیاتم همین موضوع رو داریم مثلا یه سبک مثه سبک خراسانی داریم و بعدش یه دوره حد واسط و بعد یه سبک جدید مثه سبک عراقی) شیوه ی پارسی: از قرن ۹ ق.م تا حمله ی اسکندرو شامل میشه میان شیوه ی پارسی: از زمان حرکت بدون بازگشت یونانیان به سمت شرق و مخلوط شدن فرهنگ های شرق و غرب اون روزگار شیوه ی پارتی:مقاومت در برابر مفاهیم پایه گذاری شده توسط سردارای یونانی و دست یابی به یک شیوه ی پارتی حالا خود شیوه ی پارسی شامل دو تا حکومت میشه: مادها و هخامنشیان مادها: ۹تا ۷ ق.م: رشد و شکل گیری شهر در دوران مادها و تثبیت قطعی شهر در دوران هخامنشی یاد گرفتن مظاهر تمدن و پایه های اون از بین النهرین باعث میشه تا دولت ماد شکل ظاهری شهرش رو از جمع بندی تجارب تاریخی این سرزمین به دست بیاره. دولت ماد بر اساس وحدت اجتماعی کاره نه تقسیم کار اجتماعی. ماد نه شهرنشینیه و نه یکجانشینی. هخامنشیان: قرن ۷ تا ۴ق.م:محافظت از جاده ها هدف اصلیه در نتیجه هر ۲۰ کیلومتر یک چاپارخانه و یا کاروان سرا ساخته میشه. برای اولین بار در شهر یا شار پارسی عنصر جدید پول مطرح میشه و بازار در شهر تولد پیدا میکنه.در این دوران شهر مکان استقرار دولت، روابط تولیدی و فرهنگی و مکان تولید صنعتی، کار بازرگانی و کشاورزیه. در این دوران مردم به چند قشر تقسیم میشن: ۱.اشرافیت دودمانی ۲. مغان و روحانیون ۳. اشرافیت دهقانی ۴. بازرگانان و پیشه وران از دیدگاه ریخت شناسی: ۱.دژ حکومتی: مرکب از کاخ ها، معابد، دیوان ها، تاسیسات نظامی و اداری و انبارها و...است. دژ مظهر قدرت دولت پارسیه. ۲.شار میانی: محله ای برای استقرار طبقات ممتاز ۳. شار بیرونی: مرکب از محلات و خانه ها، بازارها، باغات و مزارع پراکنده و محل استقرار اکثریت جامعه ی شهری هست. میان شیوه ی پارسی: قرن سوم:دوران سلوکیان (خ: نام این سلسله از سردار اسکندر به نام سولوکوس گرفته شده): جاده ها را وسعت می بخشند، راه هایی بین قاره های بزرگ که به چین و هند می رفتند ساخته میشه و این راه ها بعدا در دوران صفویه به ترتیب نام ابریشم و ادویه می گیرند. اصول و قواعد ایجاد نوشهرها همان قواعد عهد کلاسیکه که از دوران هیپوداموس به کار گرفته شده بود مثلا در طراحی مقیاس انسانی مطرح میشه و شبکه ی معابر شطرنجی به وجود میاد. در این دوران مفهوم میدان در شهر (مثل اصلش در آگورا) پدید میاد که محل مبادلات فرهنگی، تجاری و اداریه.( این جور که درکتاب گفته میشه ما اصلا مفهوم میدان رو خودمون نداشتیم که به نظرم جای بحث داره) در آخرم یه مقایسه بین شهر پارسی و شهر یونانی ( در واقع همان دو شیوه ی عمده): شهر پارسی: منشا شکل گیری دولت فرهنگیه قدرت از آسمان نشات میگیره حمایت مغان و راهبری مردم در حکومت وجود داره شهر یونانی: منشا شکل گیری دولت مادیه قدرت از زمین نشات میگیره (خدایان هم منشا زمینی دارند و رفتار انسان گونه) روابط میان دولت و مردم بر مبنای قراردادهای اجتماعیه تا یادم نرفته بگم دوستان تا هفته ی بعد تا صفحه ی ۴۲ رو مطالعه کنین تا عوامل مشخصه شهر در دوران اسلامی تا بتونیم راجع بهش صحبت کنیم.

حالا که قرار شد فعلا راجع به وجود این فضاها بحث کنیم اینو بگم که این مسئله خیلی به فرهنگ یه کشور بستگی داره مسلما کشورهای غربی که خانم ها این محدودیت ها رو ندارن (مثه و حجاب و مزاحمت دیگران و ...) اصولا نیازی هم به این فضاها ندارن. ولی سوال این جاست اگه ما کاری کنیم که این مزاحمت ها به حداقل برسه و فرهنگون اونقدر ارتقا پیدا بکنه که نگاه به ورزش کردن یه خانم با یه آقا (گرچه باز هم با حجاب) فرقی نکنه، آیا باز هم نیاز به همچین فضاهایی هست؟ آیا ما با این کار سوال اصلی ( این که فرهنگمون در رابطه با این موارد باید تغییر کنه) رو پاک نمی کنیم؟

باید این نکته رو در نظر گرفت که اون جوری احتمال این که پارک بتونه رصد بشه خیلی بالا میره. چون این پارکا رو یا روی نقطه ای می سازن که از نظر توپوگرافی از اطراف بهش دید نداشته باشن (روی کوه) یا دورش به شدت دیوارکشی می کنن! که این آخری اصن تو پارکای شهری ممکن نیست از دید من

دقیقا به نظر من در عین حال که این پارکا رو داریم باید پارک های معمولی رو هم گسترش بدیم که خانوما حق انتخاب داشته باشن که کجا برن. مسئله ای که پری گفت کاملا درسته. تو بعضی ازین پارکا، روزهای تعطیل واسه عمومه که به نظر منه واقعا نابجاست. چون مثلا یه قشری فقط روزای تعطیل می تونن برن از این فضاها استفاده کنن که اون روز رو هم ازشون می گیرن. به هر حال با هر استدلالی که وجود این پارک ها رو بپذیریم این استدلال و اون نیازی که بر اساسش این حرکتو شروع کردیم تو روزای تعطیل از بین نمیره! واقعا نمیدونم دلیلشون واسه این کار چیه...

سلام به همه ی دوستای عزیز اینجا قراره راجع به پارک بانوان بحث کنیم. بحثیه که به نظر خودم خیلی پتانسیلش بالاست برای تبدیل شدن به کل کل میون خانوما و آقایون واسه همین دوستان سعی کنیم یه کم خودمونو کنترل کنیم و فقط از پایگاه علمی نظر بدیم و احساساتی نشیم گرچه میدونم خییییلی سخته به نظر شما (با توجه به عنوان تاپیک) اصلا وجود این پارک ها لازم هست و توجیهی داره؟ یا باعث میشه که بیشتر و بیشتر جداسازی جنسیتی تو جامعه صورت بگیره؟ اگه موافق وجود چنین فضاهایی هستین پس آیا طرفدار گسترشش هم هستین یا فکر می کنین باید تعدادش محدود باشه در سطح شهر؟ کیفیت چنین فضاهایی باید چه جوری باشه؟ چه عناصری داشته باشه؟ و چه محدودیت هایی اعمال بشه؟ به نظرتون اشکالات طرح هایی که تا الان اجرا شده چی هست؟ اگه اصولا با ایجاد همچین فضاهایی موافق نیستید چه جایگزینی بجاش ارائه میدید؟ خوش بختانه این بحث اونقدری وسیع و جذاب هست که همه دوستای عزیز (شهرساز و غیرشهرساز) میتونن نظر بدن. واسه این که بتونیم منظم تر پیش بریم بهتره بحثو به چند تا بحث کوچیک تر تقسیم کنیم که از موضوع اصلی منحرف نشیم. و آخر هر بحثی نتیجه گیری کنیم. به عنوان اولین بحث، آیا این پارک ها باید باشن یا نه ؟چه لزومی داره که حتما پارک ها رو هم زنونه مردونه بکنیم؟و این که تا چه حد این طرح باید توسعه پیدا کنه؟

خیلی خوبه اونم از یه آقا واقعا قابل توجهه این غذاهایی که شما احتمالا یه صبح تا بعداز ظهر وقت گذاشتین روش، خانوما تو ۳ ثانیه انجام میدن. موضوع دیگه این کی گفته آشپزی کار خانوماست؟؟؟؟؟:vahidrk:شما که میگی مردا بهترین آشپزای دنیان (گرچه قبول ندارم!!!) پس خودشون زحمت میکشن این کارم که توش استادن خودشون انجام میدن:gnugghender:

شما نمونه های آشپزی خودتونو از پرچم ایران بذارین این جا تا ما نظر بدیم. البته به جز خیار و گوجه و ...!!!!:vahidrk: بعدا میتونیم بگیم که پرچم کی بالاست!

ما حانوما بلدیم اتفاقا! نمیگیم که ریا نشه بعدم آقایون یه وقت احساس شرمندگی نکنن که بلد نیستن

اگه نیمرو می خواست در خدمت بودیما اما قرمه سبزیاونم با ترشی بندریاصن فکرشم نکن!

کسایی که کتاب رو خوندن (و شاید هم نخوندن!) میدونن این کلمه ی شار که ما انقدر داریم ازش صحبت می کنیم یعنی چی؟ خودم تا جایی که خوندم برداشتم این بوده که احتمالا منظور، هسته های اولیه ی شهری هست که بعده ها شکل شهر های امروزی رو پیدا می کنه.

پرچم ایرانو خوبه با قرمه سبزی و برنج و ترشی بندری درست کنن!!!

قبل از همه چی اینو بگم خ: یعنی خودم.خخخخخخخ اینو گفتم که مثالای خودم با بحث ها و مثالای کتاب قاطی نشه و یه دفعه حرفای منو نذارید به حساب دکتر حبیبی! خلاصه ی قسمت دوم مقدمه رو هم بگم: فرآیند شهر نشینی و شهر گرایی تو ۳ دوره بررسی میشه: ۱.قبل از اسلام: قرن ۹ قبل از میلاد تا قرن ۷ بعد از میلاد که منطبقه با شروع تمدن شهری در ایران ۲. بعد از اسلام: بعد از اون دوره ی قبلی تا شروع سلسله ی قاجار ۳. دوران معاصر: استقرار حکومت قاجار تا انقلاب هر کدوم از این دوره ها خودشون به چند تا بخش تقسیم شدن اولین دوره: قبل از اسلام ۱. قرن ۹ قبل از میلاد تا ۴ قبل از میلاد: شهر و یا شار مادی و پارسی تا حمله ی اسکندر ۲. ساخت شهر در قرن ۳ ق.م: تلفیق شار پارسی با دولت شهر یونانی ۳. اواخر قرن ۳ق.م تا ۷ میلادی: بالندگی و سازمان یافتگی مفهوم شار در سرزمین پارت شامل حکومت های اشکانی و ساسانی دومین دوره: بعد از اسلام از قرن ۱ تا قرن ۴ ه.ق تولد یه مفهوم جدید از شار، ارتقا و تحول سبک پارتی در ماوراالنهر و خراسان بزرگ که همزمانه با تولد سبک خراسان در همه ی زمینه های ادبی (مثال خ: مثلا فردوسی که بزرگترین شاعر این سبک در ادبیاته شاعر قرن چهارمه) ۲.از قرن ۴ تا قرن ۷ ه.ق تجدید حیات علمی در ۲ قرن نخست دوره: تولد سبک رازی تو معماری و ادبیات و بقیه هنرها ۳. از قرن ۷ تا ۱۱ ه.ق از دست رفتن مفهوم شهرگرایی در آغاز، و ابداع مجددش در پایان دوره (شامل حکومت های ایلخانان، اتابکان،ترکمانان، گورکانیان) (خ:تو ادبیات همزمانه با سبک عراقی که از قرن ۷ تا ۹ طول میکشه) از قرن ۱۱ تا۱۳ ه.ق ابداع مجدد مفهوم شار و تولد مکتب اصفهان در هنرها سومین دوره: دوران معاصر از قرن ۱۳ تا سال ۱۳۰۰ شمسی: دگرگونی در نحوه ی نگرش به مفهوم شار و پیدایش مفهوم شهر ( پیدایش سبک هندی در ادبیات) سبک تهران در معماری و شهرسازی از ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ شکل گیری الگوی تهران متاثر از سبک بین الملل از ۱۳۲۰ تا انقلاب اشاعه ی الگوی تهران در شهرسازی، مسئله شدن مفهوم شهر این از مقدمه ی کتاب! ان شاالله فردا هم خلاصه ی بقیه اش رو میذارم

آره درسته من رفتم کتابو دیدم گفته تعریف کردن شهر و بعد به شکل گیری میرسه. یعنی هر شهری این سه مولفه درش تعریف شده و این سه تا خودشون، دوباره شهرو تعریف میکنن. "به شهر معنا می بخشند و خود در شهر معنا شده اند" یه جورایی هم علت و هم معلول که یه چرخه رو درست میکنه.

انگار روحم در انحنای زیبای حروف، لابلای واژه ها، پشت شعری از سهراب، با ترس پنهان شده است. می ترسد که باز کسی او را در زندان حروف بی دست خط گرفتار کند... حروفی همه شبیه به هم... حتی بدون لکه ای از آب انار ترش دیشب... دلم تنگ است برای خم های نازنین نوشتن یک سپیدار...

هر شماره مجله رویکرد خاصی به موضوعی داره یا نه؟ راجع به چی میشه مطلب ارسال کرد؟

قبل از این کتاب رسما شروع بشه تو مقدمه یه سری مطالب مهم گفته... اول از همه چرا اصلا تاریخ می خونیم؟چه لزومی داره که اینقدر خودمون رو برای اتفاقاتی که صدها هزار سال پبش افتادن به دردسر بندازیم؟! پاسخ کتاب اینه: شناخت هر پدیده ای و درک فرآیند تاریخیش بهمون علت های اینجوری شدن! و به این روز افتادن وضع موجود رو میگه. و وقتی که وضع موجود رو بشناسیم دگرگونی های آینده رو می تونیم حدس بزنیم و بعد براش برنامه ریزی کنیم. یه سوال دیگه هم تو مقدمه مطرح میشه: چرا از این میون ما تاکیدمون روی وضعیت کالبدی فضایی شهرهاست؟چرا گیر میدیم به این که شار یا شهر چه وضعیت کالبدی داشتند؟یا چرا ساخت شهر این جوری بوده؟ چون همه ی این ها که گفتیم تبلور سنت ها و شیوه های رندگی در شهر بوده. همه بازتابی از اینه که مردم اون شهر چه فعالیت هایی می کردن یا اوضاع و احوال اجتماعی و سیاسیشون چه جوری بوده. (مثال از خودمه: مثلا یه جایی رو می بینیم مثل پاریس تو زمان هوسمن که می کوبه (البته بیشتر بافتو دستکاری میکنه تا از نو بکوبه و بسازه!)و الگوی جدیدو شطرنجی می سازه و كوچه پس كوچه‌هاي قديمي قرون وسطايي پاريسو به خيابانهاي وسيع و مستقيم تبدیل می کنه. به خاطر این که راحت تر بشه تظاهرات مردمی رو سرکوب کرد) یه نکته ی دیگه که مطرح میشه اینه که تو شکل گیری همه ی شهر ها سه تا عامل نقش داشتن : ۱.جهان بینی ۲.عامل اقتصادی و مرتبط با مسئله ی غارت و دفاع (مثال از خودمه: در ادامه ی کتاب می بینیم که شهرهای پارسی رو روی صفه می ساختن تا از لحاظ امنیتی، دفاع راحت تر صورت بگیره) ۳.عامل محیطی یا اقلیم (مثال از خودمه: شهرها همه در کنار یه منبع آب شکل گرفت. قدیمی ترین تمدن ها در کنار رودخونه شکل گرفتن) تا اینجا خلاصه ی قسمت اول مقدمه بود. خودم یادم نیومد کسی میدونه یه مثال از نقش جهان بینی بگه؟

Secret Garden

هیشکی نمیاد

سلام امیدوارم که این پست دیده بشه. پارک بانوان اینکه آیا اصلا از دید جامعه شناسی شهری ایجاد چنین پارک هایی به صلاح هست یا نه؟با توجه به نقدهایی که بهش وارد میشه که تفکیک جنسیتی رو تو جامعه تشدید می کنه. اگه آره شرایطش چه جوری باشه؟ اگه نه چرا؟ چه جایگزینی می تونن ارائه بدن بجاش؟ تجربه ی خود دوستان(خانوما فقط می تونن این قسمت نظر بدن) از حضور تو همچین فضاهایی چیه؟

طراحی یه جزیره مستقل با یه مجتمع مخصوص بانوان خیلی با هم فرق میکنن. با این مساحتی که گفتن (۴هکتار) مسلما فکر اولی رو باید از سر بیرون کرد. اگه منظور طراحی پارک های مخصوص بانوانه، باید امکانات ورزشی و تفریحی کامل داشته باشه. راه اندازی یه مرکز فرهنگی هم می تونه ایده جالبی باشه. جایی که توش خانما بتونن راحت و بدون دغدغه حضور آقایون کتاب بخونن، به موسیقی مورد علاقشون گوش کنن و ... موقع طراحی این جور مجموعه ها باید طرح های اجرا شده (مثه پارک بانوان تهران) رو کاملا ارزیابی کرد ( به خصوص از بعد فرهنگی).نباید اشتباه های اونا رو دوباره تکرار کرد. مثلا یکی از محدودیت هاش نداشتن دید مناسب به خاطر خفظ محرمیته.

چه سخت است صحبت آغاز کردن با کسی که مدتهاست فراموشش کرده ای... و چه لذت بخش وقتی او خود، تو را همچون آشنایی صمیمی، گرم در آغوش می گیرد... ای کاش دوباره فراموشم نشود این آغوش... و آن محراب که در آن تنگ در آغوشم گرفتی.