Moment

دورهٔ زندگی حرفه ای با اینکه مرکوری دارای صدایی باریتون (صدای بین بم و زیر) بود اما هنگام خواندن از صدای تنور (زیرترین نوع صدای مردان) استفاده می‌کرد. این حالت تغییر صدا از وی خواننده‌ای متفاوت در اجراهای زندهٔ گروه کویین ساخته بود. خواننده اسپانیایی سوپرانو، مونتسرات کاباله که آلبومی مشترک با مرکوری ضبط کرده ‌بود صدای وی را متفاوت از صدای دیگران دانسته بود. ترانه سرا فردی در مجموع ده ترانه از هفده ترانهٔ جاودان کوئین را سروده است. راپسودی بوهمی و ما قهرمانیم از جملهٔ آنان است. از جمله کارهای منحصر به فرد او اجرای متفاوت موسیقی در سبکهای مختلف است که شامل راک، هوی متال و دیسکو بود. مرگ در ۲۴ نوامبر سال ۱۹۹۱، فردی با چاپ بیانیه‌ای اعلام کرد که مبتلا به بیماری ایدز است و درست یک روز پس از آن در ساعت ۷ بعدازظهر، مبارزه وی با مرگ پایان گرفت. او در سال‌های آخر، با وجود آگاهی از مرگ زودرس خویش، به ‌یادماندنی‌ترین کارهایش را خلق کرد.

فِرِدی مِرکوری فرخ بُلسارا خواننده اصلی گروه کوئین بود و از سرشناس‌ترین پارسیان هند به شمار می‌رود. وی در زنگبار در آفریقا متولد گردید. او مبتلا به بیماری ایدز شد و در سن ۴۵ سالگی به علت ذات الریه در لندن درگذشت. والدین فردی از پارسیان منطقهٔ گوجرات از استان بمبئی هند بودند. نام خانوادگی آنان از شهر بولسار (والساد) در جنوب گوجرات گرفته شده‌است. به عنوان یک پارسی فردی و خانواده به مذهب زرتشتی اعتقاد داشتند. سپتامبر ۱۹۴۶ در زنگبار، آنان صاحب فرزندی شدند که در ابتدا نامش را «فـرّخ» گذاشتند امّا خیلی زود به دلیل تلفظ مشکل این نام نزد اطرافیانشان ـ که تقریباً همگی انگلیسی زبان بودند ـ نام او را به «فردریک» (فِرِدی‌) تغییر دادند.فردی خواهری کوچک‌تر به نام کشمیرا هم داشت. پدر فردریک به عنوان تحویلدار دادگاه عالی، در استخدام دولت بریتانیا بود. یک سال بعد خانواده او به هندوستان مهاجرت کردند. موقعیت شغلی پدر فردی و مسافرت‌های پی در پی آن‌ها ایجاب می‌کرد که فردی به «مدرسه شبانه‌روزی سن‌پیتر» در بمبئی فرستاده شود تا بدین‌صورت به ثبات و استحکام شخصیت او لطمه‌ای وارد نیاید. او گاه تا دو سه سال والدینش را نمی‌دید. در اینجا بود که نام او نزد دوستان و سپس نزد خانواده‌اش از فردریک به فردی تبدیل شد و همین‌جا بود که معلّمانش متوجه استعداد عجیب او در موسیقی شدند. علاقه فراوان فردی به هنر، بخصوص موسیقی موجب شد تا مدیر مدرسه از والدینش بخواهد تا در کلاسهای موسیقی مدرسه نیز شرکت کند. فردی کلاسهای پیانو را با جدیت و علاقه فراوان دنبال می‌کرد و در سال ۱۹۵۸ با دوستانش گروه موسیقی راک به نام The Hectics را تشکیل داد. زنگبار تا ۱۹۶۴ مستعمره بریتانیا محسوب می‌شد امّا در این سال استقلال خود را به دست آورد. به همین دلیل، زندگی برای فردی و خانواده‌اش مشکل شد و آن‌ها تقریباً بادست خالی و تنها با چند چمدان لباس و مقداری خرده‌ریز راهی اروپا شدند. آنان در خانه‌ای محقر در فلتهام لندن ساکن شدند در آن هنگام مرکوری در ایزلورت پلیتکنیک (کالج وست تایم) در غرب لندن مشغول تحصیل هنر شد وی سر انجام دیپلم هنر و طراحی گرافیک خود را از کالج هنر ایلینگ دریافت نمود. همینجا بود که ‌فردی نام فامیلش را از بولسارا به مرکوری تغییر داد. بعدها از این دانش خود برای طراحی تاج گروه کویین استفاده کرد. مرکوری در تمام زندگی خود شهروند بریتانیا باقی ماند. وی برای بدست آوردن هزینه‌های تحصیلی خود به کار فروش لباسهای دست دوم در بازار کینگستون لندن پرداخت. هچنین کاری در فرودگاه هارترو داشت. دوستانش از وی در آن دوران به عنوان جوانی خجالتی و ساکت مشتاق موسیقی یاد میکنند. فردی در ۱۹۶۹ گروه ایبکس را بنیان نهاد که بعدها به رکیج تغییر نام داد اما بعد از مدتی این گروه شکست خورد سپس به گروه سورمیلکسی ملحق شد با این حال در اوایل ۱۹۷۰ این گروه نیز منحل شد در آوریل ۱۹۷۰ به همراه گیتاریست برایان می و درامر راجر تیلر که قبلا در گروه اسمایل عضویت داشت گروه جدیدی را تشکیل دادند که مرکوری نام کویین را برای آن انتخاب نمود. او دوران کودکی به موسیقی هندی گوش میداد و یکی از اولین تاثیرات خود را از خواننده بالیوود لاتا مانگشکار گرفت. بعد از مهاجرت به انگلیس وی به صدای آرتا فرنکلین، الویس پریسلی، رولینگ استون و بیتلها علاقه نشان داد هر چند فردی مرکوری دوست دختری بسیار صمیمی به نام «ماری آوستین» داشت،اما از دو جنسگرا بودن خود نیز آگاه بود. گروه کوئین در سال ۱۹۷۰ فردی مرکوری، راجر تیلر، برایان می و دوست دیگری به نام مایک گروز، گروه کوئین «ملکه» را تشکیل دادند. اسم گروه پیشنهاد فردی بود. روز شنبه ۲۷ ژوئن ۱۹۷۰، به‌عنوان روز اوّلین اجرای زنده کوئین به تاریخ موسیقی پیوست. بعضی از مشهورترین آهنگ‌های گروه کوئین عبارت‌اند از: «راپسودی بوهمی، «ما قهرمانیم» و «چیز کوچک دیوانه‌ای که عشق خوانده می‌شود». در اوایل سده ۲۱ میلادی گروه کوئین به عنوان دومین گروه پیشتاز موسیقی پس از بیتلها در هزار سال اخیر انتخاب شدند همچنین تک‌آهنگ راپسودی بوهمی نیز به‌ عنوان آهنگ منتخب هزاره انتخاب گردید.

[h=2]برخی از بازاجراها[/h] التون جان این ترانه را در تور ۱۹۹۲ خود اجرا نمود. جیم برودبنت و نیکول کیدمن این ترانه را در فیلم موزیکال مولن روژ!، محصول ۲۰۰۱ اجرا کردند. شرلی بیسی نسخه‌ای از این ترانه را برای آلبوم سال ۲۰۰۱ خود با عنوان «نمایش باید ادامه یابد» ضبط کرد. مایکل بال این آهنگ را برای آلبوم خود با عنوان «موسیقی» بازخوانی کرد. این ترانه یکی از آخرین ترانه‌هایی است که خوانندهٔ فرانسوی گرگوری لومارشال پیش از مرگش در ۲۰۰۶ خواند. گروه اسپرانتویی Kore این ترانه را به زبان اسپرانتویی بازخوانی کرد. این ترانه توسط گروه پاور متال آلمانی متالیوم برای آلبوم Nothing to Undo: Chapter Six بازاجرا شد. سلین دیون این ترانه را در تور ۲۰۰۸-۲۰۰۹ خود باعنوان Taking Chances Tour اجرا کرد.

«نمایش باید ادامه یابد» (به انگلیسی: The Show Must Go On) نام ترانه‌ای از گروه راک انگلیسی کوئین است که دوازدهمین و آخرین تراک آلبوم سال ۱۹۹۱ آنها با عنوان «کنایه» (به انگلیسی: Innuendo) را تشکیل می‌دهد. ترانه‌نویسی این آهنگ را به تمام اعضای کوئین نسبت می‌دهند اما در اصل توسط برایان می نگاشته شده است. «نمایش باید ادامه یابد» در واقع شرحی است بر تلاش‌های فردی مرکوری، خوانندهٔ گروه که علی‌رغم نزدیک شدن به پایان زندگیش هنوز به اجرای برنامه می‌پرداخت. این ترانه به‌عنوان تک‌آهنگ (سینگل) و تبلیغی برای آلبوم Greatest Hits II گروه در ۱۴ اکتبر ۱۹۹۱ در انگلستان منتشر شد. تنها ۶ هفته پس از انتشار این ترانه فردی مرکوری درگذشت و این اتفاق سبب شد تا این آهنگ مجدداً وارد جدول‌های موسیقی انگلستان شده و مدت بیشتری را در جدول ۷۵ ترانهٔ برتر انگلیس نسبت به زمان انتشار اولیه‌اش باقی بماند و در نهایت نیز جایگاه شانزدهم را به‌خود اختصاص دهد. نخستین اجرای زندهٔ «نمایش باید ادامه یابد» در ۲۰ آوریل ۱۹۹۲ در کنسرت یادبود فردی مرکوری، توسط سه عضو باقی‌ماندهٔ کوئین همراه با التون جانبه‌عنوان خوانندهٔ اصلی و تونی یومی که گیتار ریتم آن را می‌نواخت اجرا شد. این اجرای زنده سپس در سومین آلبوم بهترین‌های کوئین (Queen's Greatest Hits III) گنجانده شد.

آهنگ زیبای The Show Must Go On با صدای مرکوری و گروه queen مرکوری 6 هفته قبل از مرگش این آهنگ رو خوند و این آهنگ در مورد خودشه [flash=quality='high' width='156' height='56'][Hidden Content] Empty spaces - what are we living for در این پوچی مطلق از چه روست که می زییم؟ Abandoned places - I guess we know the در این بیهودگی محض به گمانم از فرجام کار آگاهیم... On and on به هر تقدیر Does anybody ×Knowwhat we ×Are Lookingfor…? کسی آیا می داند در جستجوی چه ایم؟ Another Hero, another mindless crime قهرمانی دیگر..بی مهابا جنایتی دیگر... Behind The curtain, in the pantomime پشت پرده ها در نمایش بی کلام Hold the line, does anybody want to take it anymore به راهت استوار باش...دیگر کسی را توان رفتن است؟ The Show Must Go On, نمایش باید ادامه یابد The Show Must Go On… نمایش باید ادامه یابد... Inside My Heart Is Breaking ذره ذره از درون فرو می ریزم My Make-Up Maybe Flaking شاید نقاب از چهره ام روفته باشد But My Smile Still Stays on اما لبخندم هنوز برجاست Whatever Happens, I'll leave it all to chance هر اندوهی رخ دهد به تقدیرش خواهم سپرد Another heartache , another failed-romance اندوهی دیگر...عشق ویرانه ای دیگر... On and on, به هر تقدیر Does anybody know what we are living for? آیا کسی می داند که از چه روست که به زندگی تن سپرده ایم؟ I guess I'm learning اینک نور رحمت را درونم احساس می کنم I must be warmer now بی شکاکنون گرمتر خواهم بود I'll soon be turning; round the corner now دیری نمی پاید که به راهی دیگر خواهم رفت Outside the dawn is breaking آنجا ورای حصار روشنایی تیرگی در هم می شکند But inside in the dark I'm aching to be free و اینجا درظلمت درونم فراق از رهایی را به سوگ نشسته ام... The Show Must Go On, نمایش باید ادامه یابد The Show Must Go On… نمایش باید ادامه یابد... Inside My Heart Is Breaking ذره ذره از درون فرو می ریزم My Make-Up Maybe Flaking شاید نقاب از چهره ام روفته باشد But My Smile Still Stays on اما لبخندم هنوز برجاست My Soul is painted like the wings of butterflies روحم بسان بال پروانه ای نقاشی شده است Fairytales of yesterday will grow but never die داستان پریان دیروز بزرگ خواهند شد ولی هرگز نمی میرند I can flyyyyyyyyy my friends! من ای دوستان اینک بال پریدن یافته ام... The Show Must Go On, نمایش باید ادامه یابد The Show Must Go On… نمایش باید ادامه یابد I'll face it with a grim به ریشخندم خواهند گرفت I'm never giving in و هرگز از پا نخواهم نشست On, with the show, همگام با نمایش.... I'll top the bill, I'll overkill بر بلندای زمان خواهم رفت...بر مرکب جنون خواهم تاخت... I have to find the will to carry on و ناگزیرم از یافتن شوری که به پیش راندم. On with the, همگام On with the show, همگام با نمایش.. The Show Must Go On, نمایش باید ادامه یابد

ایستگاه هفت تیر بودم چند ماه پیش داخل مترو بدجور شلوغ شد ،یعنی میگم شلوغ یه چیزی میگم یه چیزی میشنفید یه یارویی یه گلدون دستش بود که یه گل با دو تا برگ کوچیک داشت ایستگاه بعد پیاده شد یه یارویی گفت اقا تو رو خدا نرو! گفت چرا؟ گفتش کل اکسیژن وقطار رو تو تامین کردی بری همه میمیریم

وضعیت خوبی ندارم مرا ببخش دستم از اشیاء رد می شود، رد می شود از تلفن فراموشت نکرده ام فقط کمی... کمی، مرده ام!

خب اگه کمبود وقت دارید همین کار رو بکنید چون اگه حتی منم بگم این کار رو نکنید اتوماتیک این کار رو میکنید

یعنی منظورت این بود سطح شیرینی ما انقد پایینه که میشه کاریش کرد واسه شیرینیه ما هم باید تایپیک بزنی که نظرسنجی بشه چی برامون بگیری اینکه کی کادو بده رو من کاری ندارم، شیرینی ما رو بده فعلا

تو باید بگیری دیگه به ما هم باید شیرینی بدی تازه

به همه دوستان تبریک میگم و برای کنکوریای 94 انجمن ارزوی موفقیت میکنم

جدید ثبت نام کنی اول موقتش میاد بعدش سه ماه طول میکشه کارت اصلی پست بشه

باشد که ادامه زندگی اجزای وجودم، نجات بخش زندگی دیگری باشدلطفا به اشتراک بگذارید

اعضای بدنم را در زمان مرگم اهدا میکنم، باشد ادامه زندگی و نجات بخش زندگی فرد دیگری www.ehda.ir دوستان عزیز هرکی ثبت نام کرد کارتش رو به اشتراک بگذاره(اگه هم دوست نداشتید مشخصاتتون باشه اسم کاربریتون رو بذارید و بقیه رو پاک کنید)

بهش گفتم سرمرگی مهمون نمیخوای ندایی نیومد، شایدم گوشام خسته س نشنیدم دیدی سایه شو که دیگه نیست اون موقعس که دلت می سُره و خالی شدن زیر پاتم مزید بر علت میشه ولی هیشکدومش توفیری نداره بالغ بر خیلی وقته اینجوریه

اینجا هرچی نداره صفا داره دیوونه خونه رو میگم

آدم چطوری به دلش حالی کنه که اشتباهی شده؟

خب من معنی آسیب شناسی رو نمیدونم چیه ولی خودمونیم انگار شمام معنیه نظریه رو نمیدونی خب نباید کینه ای بشن مگه اینکه توهینی رد و بدل بشه فقط یک نکته اینکه منظورتون رو از روش آکادمیک و علمی نفهمیدم چیه؟منظورتون اینه که فلمبه سلمبه حرف بزنیم؟اگه اینه من بلد نیستم خب من دوس دارم مثل عوام الناس مثل سیاوش قمیشی و صادق هدایت حرف بزنم

خب ببینید شما توی پست اول گفتید عده زیادی از دوستان بعدش چنتا پست بعدی گفتید شاید عده قلیلی بعدش خدایی من از هیچ کدوم از بچه ها کینه ای به دل ندارم و کلا با هیچکدوم از بچه ها مشکلی ندارم، با شما هم هیچ مشکلی ندارم فقط چون دیدم بچه های قدیمی نیستن از خودشون دفاع کنن من خواستم فقط بگم که حرفتون درست نبوده و کاشکی اصلا تایپیکش نمی کردید بعد هم تشکر نکردن از پستا دلیل به کینه ای بودن بچه ها نیست خب به عنوان یک دوست به شما میگم یک لحظه فکر کنید که شاید خودتون کارتون اشتباه بوده که بچه ها اینجوری باهاتون رفتار کردن، شاید حق با اونا باشه شایدم حق با شما باشه ولی فقط برای یه لحظه فکر کنید شاید شما اشتباه می کنید بخشش کار بزرگان است رو نباید آدم برای خودش به کار ببره بلکه دیگران باید این رو بگن، من هیچوقت نباید خودم رو جزء بزرگان ببینم این مثل این میمونه که آدم به خودش بگه سرورم(قصد توهین نداشتم البته)

ممنون داش مهدی بابت لطفت خیلی شعر قشنگی گذاشتی من شعر فریاد رو با صدای شجریان فقط شنیدم ولی با صدای اخوان نشنیده بودم انشالله آهنگش رو به زودی دانلود میکنم و همینجا میذارم

رابطه بین نیومدن به انجمن و کینه ای بودن مانند رابطه میان کمپین "تو حاضری واسه عشقت چیکار کنی" با "گرمایش کره زمینه" که هیچ ربطی به هم ندارن بچه های قدیمی بچه های خیلی باحالی بودن و هستن و هرجا هستن براشون ارزوی موفقیت میکنم یه نکته دیگه این بود که امضاتون خیلی قشنگه جناب فکور، کاشکی خودتون یه بار دیگه نگاش کنید

فکر نکنم توی این مسئله به خصوص بشه فانون و اخلاقیات رو با هم مقایسه کرد مطمئنید قانون اینه که دختری دیر بره خوابگاه راهش ندن؟فکرکنم باهاش برخورد انضباطی بکنن نه اینکه راهش ندن چون خیلی ضایه س راهش ندن، در واقع به نظر من این نگهبان که الان مورد عنایت قرارش دادم نه اخلاقیات رو رعایت کرده و نه قانون رو