Mehrab413 464 ارسال شده در 3 شهریور، 2010 اينگونه سخن مگوي ما كليد خانه مان را با تمام خضوع و خشوع تقديمت مي كنيم اي دوست هر انچه داريم از آن توست:rose: سلام سميرا جوون. دلم كباب شد نوشته هات رو خوندم:ws44::ws44: 6
fanous 11130 سازنده ارسال شده در 7 شهریور، 2010 باز هم به سراغت آمدن تنها و بي صدا... خسته تر از هميشه... آمده ام اندكي با خود سخن گويم اما چه سخت است سخن گفتن هنگامي كه مخاطبت خودت باشي بخواهي خودت را آگاه كني از تصميمي كه مي خواهي بگيري... چه سخت است براي آشتي با خود قدم پيش بگذاري مي دانم بسيار از من دلگيري و غم بسيار به تو داده ام اما چه كنم كه باز هم چون طفلي تنها و غريب به تو پناه مي آورم كه هيچ كس و هيچ چيز مرحم هميشگي دردهايم نخواهد بود. آري دير زماني است که در پس اين دلواپسي هايم گرفتارم وتوان گذشتن ندارم بگو چقدر به انتظار بنشينم که زمان از من عبور کند وستاره هاي آسمان غم انگيز شبم شاهد خاموش شدن تک تک فانوسهايم باشند؟ بگو که چقدر پيراهن تنهائي را در چشمه هاي آرزو بشورم وروي طنابي از دلواپسي پهن کنم؟ خدايا با من سخن بگوي ... بگو آنچه را كه خواهان شنيدنش هستم... خدايا خودم را پشت درياها گم كرده ام ومسير دريا را از ياد برده ام چگونه بيابم خويشتن را؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ امواج سهمگين غم بر ساحل دلم بي رحمانه مي تازند غافل از اينکه من ديگر تسليم اين امواج پريشان شده ام. گوئي شايد فرشته مرگ من همين امواج غم باشند که بخواهند مرا در برگيرند وبا خود تا ابديتي حقيقي ببرند خدايا من تسليمم سكوتم را ببين و مرا با خود بدانجا ببر كه خود مي داني و من هيچ نمي دانم مسافر كدامين اقيانوس تنهايي هستم... 8
Ala Agrin 14476 ارسال شده در 7 شهریور، 2010 روز روز تولدم نیاز... آغوش مادر تمنا... .سپیدی فردای امیدم مقصد...وصال یار کنون کجای این دنیا ایستاده ام ؟؟؟؟؟؟؟ چرا زمانه بیگانگی میکند؟ وه که امروز را خسته تر از روز های دلتنگیم نه هرگز گامم را سست نخواهم کرد و باز قدم به سوی فردایم برخواهم داشت 17/3/1389 8
fanous 11130 سازنده ارسال شده در 7 شهریور، 2010 آينده برايم نامفهوم گنگ و است بدون ديدن كورسوي فانوسي چگونه قدم در اين راه بگذارم؟ من هيچ نوري نمي بينم به كدامين ستاره خودم را بياويزم چه شبهائي را که از ترس گمراهي در مسير تا صبح پلک بر هم نگذاشتم و تا صبح دل انگيزش ستاره ها را دسته دسته ميشمردم وبه صاحبان آنها غبطه ميخوردم.چرا که خبري از ستاره من نبود.ستاره ام را چه كسي از من ربوده است؟ من مانده ام و دنيايي پر از ابهام... 7
FrnzT 18194 ارسال شده در 7 شهریور، 2010 اگر به خانه من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیار و یک دریچه که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم درود سمیرای گلم امشب مهمان خانه ات شدم خانه ای زیبا و پر احساس داری عزیز دلم 3
fanous 11130 سازنده ارسال شده در 7 شهریور، 2010 اگر به خانه من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیار و یک دریچه که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم درود سمیرای گلم امشب مهمان خانه ات شدم خانه ای زیبا و پر احساس داری عزیز دلم به تنهايي من خوش آمدي عزيز نازنينم اينجا تمام و كمال از آنه منه هر وقت دلت براي تنهاييم تنگ شد به كلبه ام بيا كه بسيار خشنودم مي كني... چيزي براي پذيرايي ندارم اما آغوشم هميشه به رويت باز است:rose: 3
AmirReza 501 ارسال شده در 8 شهریور، 2010 به باغ عشق و آشنایی خزان رسیده از جدایی تو ای بهار آرزوهام جدا زِ ما بگو کجایی سوی جنون کشانی ام به خاک و خون نشانی ام دوباره گَر نخوانی ام زِ راه لطف و مهربانی زِ دست غم در آتشم چو شعله گرم و سرکشم ندیده ای چه میکشم بیا ببین غم نهانی بِشِنو زِ دلم نوای نا مُرادی که نمانده مرا نشان شور و شادی بیا ببین که همچو مرغ پرشکسته ای نشسته ام به شاخه ی محبت چرا نصیبم از وصالتِ هُمای من نشد به غیر اشک و آه و محنت زِ داغ سینه سوز من چو شام تیره روز من ستاره بارد امشب از دیده ی من چو ناله داغ آتشین بُوَد به جان و تن قَرین منم که سر نهاده بر دشت و دَمن به باغ عشق و آشنایی خزان رسیده از جدایی تو ای بهار آرزوهام جدا زِ ما بگو کجایی سوی جُنون کشانی ام به خاک و خون نشانی ام دوباره گَر نخوانی ام زِ راه لطف و مهربانی زِ دست غم در آتشم چو شعله گرم و سرکشم ندیده ای چه میکشم بیا ببین غم نهانی بیا ببین غم نهانی 5
fanous 11130 سازنده ارسال شده در 8 شهریور، 2010 به باغ عشق و آشناییخزان رسیده از جدایی تو ای بهار آرزوهام جدا زِ ما بگو کجایی سوی جنون کشانی ام به خاک و خون نشانی ام دوباره گَر نخوانی ام زِ راه لطف و مهربانی زِ دست غم در آتشم چو شعله گرم و سرکشم ندیده ای چه میکشم بیا ببین غم نهانی بِشِنو زِ دلم نوای نا مُرادی که نمانده مرا نشان شور و شادی بیا ببین که همچو مرغ پرشکسته ای نشسته ام به شاخه ی محبت چرا نصیبم از وصالتِ هُمای من نشد به غیر اشک و آه و محنت زِ داغ سینه سوز من چو شام تیره روز من ستاره بارد امشب از دیده ی من چو ناله داغ آتشین بُوَد به جان و تن قَرین منم که سر نهاده بر دشت و دَمن به باغ عشق و آشنایی خزان رسیده از جدایی تو ای بهار آرزوهام جدا زِ ما بگو کجایی سوی جُنون کشانی ام به خاک و خون نشانی ام دوباره گَر نخوانی ام زِ راه لطف و مهربانی زِ دست غم در آتشم چو شعله گرم و سرکشم ندیده ای چه میکشم بیا ببین غم نهانی بیا ببین غم نهانی عزيزم چه شعر زيبايي ممنونم 1
fanous 11130 سازنده ارسال شده در 8 شهریور، 2010 دلم گرفته است دلم گرفته است به ايوان مي روم و انگشتانم را بر پوست كشيده ي شب مي كشم چراغهاي رابطه تاريكند چراغ هاي رابطه تاريك اند كسي مرا به آفتاب معرفي نخواهد كرد كسي مرا به مهماني گنجشكها نخواهد برد پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردني ست 4
AmirReza 501 ارسال شده در 10 شهریور، 2010 خدایا هر چه را مینگرم تورا میبینم دستانم که خالی اند و فقط کوله بار گناهانم را به دوش میکشند، رحمت بی منتهای تو را در ذهنم تداعی میکنند تو که هستی که حتی تصوّر کوچکی از تو، آرامشی بی مُنتها به قلبم ارزانی میدارد... خداوندا میدانم با تمامی کوتاهی هایم، باز هم عاشقم هستی، من نیز عشق تو را در سر میپرورانم، عشقی که با گذشت هر ثانیه از عمرم، بیشتر و بیشتر به آن ایمان می آورم، عشقی که درختش هر روز پر بار تر و تنومند تر میشود... آه ای خدای من، شوق وصالت مرا جانی دوباره میبخشد... 7
AmirReza 501 ارسال شده در 26 شهریور، 2010 مگه تو نگفته بودی؟ عشق و زندگی قشنگه ولی خُب نگته بودی که هَمَش بی آب و رنگه تو همیشه گفته بودی وقتی عاشق میشی انگار دل دریا رو گرفتی توی دستای سپیدار مگه نرخ خوبی چنده؟ که تو برگای برنده تو به این راحتی سوختی مگه تو نگفته بودی؟ من تو دریای جنونت دل دادم به آسمونت بادبونامُ سپردم به نگاه مهربونت گُم شدم تو دل بارون با یه حال عاشقونه تو که گفتی نمیدونی پس بگو آخ کی میدونه؟ مگه نرخ خوبی چنده؟ که تو برگای برنده تو به این راحتی سوختی مگه تو نگفته بودی؟ مگه من دوسِت نداشتم؟ مگه عاشقم نبودی؟ مگه آخرین بهانه واسه ی دلم نبودی؟ مثِ گُل، مثل یه سایه مثِ بی کرانِ دریا مثِ یه حسّ عجیبی توی صندوقچه ی رؤیا من تو دریای جنونت دل دادم به آسمونت بادبونامُ سپردم به نگاه مهربونت گُم شدم تو دل بارون با یه حال عاشقونه تو که گفتی نمیدونی پس بگو آخ کی میدونه؟ مگه نرخ خوبی چنده؟ که تو برگای برنده تو به این راحتی سوختی... برای مشاهده این محتوا لطفاً ثبت نام کنید یا وارد شوید. ورود یا ثبت نام 7
fanous 11130 سازنده ارسال شده در 1 مهر، 2010 اینکه نمی نویسم نه این است که نمی بینم ... مگر می توان حس نکرد گرمایی که تا مغز استخوان رفته و بهانه ایست برای بودن ... 5
AmirReza 501 ارسال شده در 4 مهر، 2010 وفا نكردی و كردم، خطا ندیدی و دیدم شكستی و نشكستم، بُریدی و نبریدم اگر زِ خلق ملامت، وَ گر زِ كرده ندامت كشیدم از تو كشیدم، شنیدم از تو شنیدم كی ام، شكوفه اشكی كه در هوای تو هر شب زِ چشم ناله شكفتم، به روی شِكوِه دویدم مرا نصیب غم آمد، به شادی همه عالم چرا كه از همه عالم، محبت تو گُزیدم چو شمع خنده نكردی، مگر به روز سیاهم چو بخت جلوه نكردی، مگر زِ موی سپیدم بجز وفا و عنایت، نماند در همه عالم ندامتی كه نبردم، ملامتی كه ندیدم نبود از تو گریزی، چنین كه بار غم دل زِ دست شِكوِه گرفتم، بدوش ناله كشیدم جوانی ام به سمند، شتاب می شد و از پی چو گَرد در قدم او، دویدم و نرسیدم به روی بخت زِ دیده، زِ چهر عمر به گردون گَهی چو اشك نشستم، گَهی چو رنگ پریدم وفا نكردی و كردم، بِسَر نبردی و بردم ثبات عهد مرا دیدی ای فروغ اُمیدم؟ 2
AmirReza 501 ارسال شده در 5 آبان، 2010 گُلکم، نازَکم گِله کم کن، کمکم کن، کمــکم گُلکم، نازَکم گِله کم کن، کمکم کن، کمــکم چون که از هميشه ديوونه تَرم با من باش چون که آبروی عشقُ ميخرم با من باش چون که بدجوری سزاوار تواَم با من باش حالا که حوصلتُ سر ميبرم با من باش گُلکم، نازَکم گِله کم کن، کمکم کن، کمــکم باش تا بهتر و بهتر باشم باش تا از اين همه سَر باشم باش تا هِق هِق من بند بياد باش که چشم من آفتاب ميخواد گُلکم، نازَکم گِله کم کن، کمکم کن، کمــکم چون که از هميشه ديوونه تَرم با من باش چون که آبروی عشقُ ميخرم با من باش چون که بدجوری سزاوار تواَم با من باش حالا که حوصلتُ سَر ميبرم با من باش گُلکم، نازَکم گِله کم کن، کمکم کن، کمــکم باش تا بهتر و بهتر باشم باش تا از اين همه سَر باشم باش تا هِق هِق من بند بياد باش که چشم من آفتاب ميخواد گُلکم، نازَکم گِله کم کن، کمکم کن، کمــکم برای مشاهده این محتوا لطفاً ثبت نام کنید یا وارد شوید. ورود یا ثبت نام 2
PinkGirl 1453 ارسال شده در 9 آبان، 2010 از دل دیوانه ام دیوانه تر دانی کیست ؟ من که دائم در علاج این دل دیوانه ام !! 2
fanous 11130 سازنده ارسال شده در 18 آبان، 2010 نشسته ماه بر گردونه عاج . به گردون مي رود فرياد امواج . چراغي داشتم، كردند خاموش، خروشي داشتم، كردند تاراج ... فريدون مشيري 1
fanous 11130 سازنده ارسال شده در 18 آبان، 2010 گر بدين سان زيست بايد پست من چه بي شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائي نياويزم بر بلند كاج خشك كوچه بن بست گر بدين سان زيست بايد پاك من چه ناپاكم اگر ننشانم از ايمان خود، چون كوه يادگاري جاودانه بر تراز بي بقاي خاك! شاملو 2
fanous 11130 سازنده ارسال شده در 18 آبان، 2010 خسته شكسته و دلبسته من هستم من هستم من هستم *** از اين فرياد تا آن فرياد سكوتي نشسته است. لب بسته در دره هاي سكوت سرگردانم. من ميدانم من ميدانم من ميدانم *** جنبش شاخه ئي از جنگلي خبر مي دهد و رقص لرزان شمعي ناتوان از سنگيني پا بر جاي هزاران جار خاموش. 2
ارسالهای توصیه شده