مشکل در من و شمای ایرانی هست
اونها به این نتیجه رسیدن که برای غنای بیشتر باید کلمات تخصصی زبانهای دیگه رو (مثلا فلان گل بومی فلان کشور رو که اسم بومی داره لزومی نداره براش اسم جدید با زبون خودشون بسازن) برای غنای زبان خودشون استفاده کنن
ولی ما زبانهای دیگه رو عامل بیگانه و مهاجم میدونیم همونجور که در همه زمینه ها میدونیم
البته یک دوره ای استاید خبره ای که علمش رو از همون خارجیها یاد گرفتن و معادلهای خوبی توی فرهنگستان میساختن (یکیش خود فرهنگستان) مثل شهرداری جای بلدیه، بیمارستان جای طبیبیه، دانشگاه جای یونیورسیته و و و که الان اون کلمه های برای ما عجیب غریب شدن
در کل نظرم اینه که چیزی که در اصل برای ما نیست با همون اسم اصلیش باید صدا بشه مثلا همه جای دنیا پسته رو با ترکیبی شبیه کلمه پسته میشناسن یا پلیس