morvaridtalaee

از اذت های زندگی من خندیدن از ته دل .... سیر شدن در اوج گرسنگی .....رفتن به مسافرت و خوش گذرونی ..... البته گاهی فکر کردن به لحظه های خوش گذشته باعث لذت و خوشیم میشه

خوب منم بلدم درست کنم عدس پلو...ماکرونی ....املت ساده ...نمیرو ....استامبولی....کوکو سبزی و کوکوی سیب زمینی ....سوپ....

خواهرم به موی تو غذا حساسیت زیادی داشت و هر غدایی مامانی درست می کرد و سفره می خوردیم مو داشت ....همه ی مو ها عالم از غذای ابجی ما سر سفره پیدا میشد بعدا سعی کرد حساسیتش رو به مو کم کنه .....الان ابجی ما سر سفره مو نمی خوره غذا می خوره

عجب مامان باسلیقه ای .........کی وقت می کنه این کار ها رو بکنه :ws52: هیچ مادری با کار خونه و بیرون نمی تونه این طور خلاق باشه

من از اب گرم و سرد برای شستن و براق شدن ظروف استیل استفاده کردم ولی براق نشده باید چیکار کنم براق بشه

کمبود وقت در کلاس های چند پایه خیلی چشم گیر هست ...مثلا کلاس دوم و چهارم که داری تدریس می کنی اول پایه دوم رو مد نظر می گیری بعد چهارم ....توکلاس مشغول تدریس بودم که یکی از دانش اموزان کلاس چهارمی گفت : خانم داری فقط به دوم ها درس می گی و به ما کی می گی ......

سلام من امسال دوپایه درس میدم کلاس های دوپایهو چند پایه مشکلات ختص خودش رو داره محاسن هم داره کهدر برابر مشکلاتش به چشم نمیاد یه چند تا عکس کلاس دوپایه و چند پایه از اینترنت پیدا کردم تا مفهوم چند پایه واضح تر نشون بدم[ سعی میکنم اطلات بیشتری جمع کنم و در ادامه مطالب بزارم البته از تجربه هایی که قراره کسب کنم هم می گم IMG][/img] س

سلام من همین الان اهنگ شاد آی بابو بانو از آرین یاری رو گوش می دم

من وقتی همسرم رو بغل می کنم تا بخوابم خواب از سرم می پره....اصلا تمرکز برای خواب رفتن رو ازدست میدم... و وقتی پتوم رومحکم بغل میکنم به ارامی می خوابم

سلام منم از این تلفن همراه دارم و همه ی امکاناتش استفاده می کنم بیشتر اوقات با گوشی به اینترنت وصل می شم که ناخواسته برنامه های مزاحم خودبه خود دانلود میشن مثل apus و برنامه های دیگه .چطوری از دست این برنامه ها خلاص شم ؟؟؟؟؟ در ضمن حافظه سیستم من پر از برنامه هایی هست ک به دردم نمی خورن خودبه خودی وارد گوشیم شدن برای شناسایی و حذف اونا باید چیکار کنم راه حلی دارین ؟؟ [h=2][/h][h=2][/h]

سلام .....خیلی وقته این مقاله رو گذاشتم و اصلا یادم نیست از کدوم کتاب نوشتم ...

سلام خسته نباشيد نام كاريم morvaridtalaee بكنيد خواهشاباتشكر از زحمات شما

ديشب دوست صميميم بعد از مدت ها بهم اس داد و بعد كلي سلام و احوال اخرين اس دوستم اين بود : موفق باشي نفس جان . دوست مهربون

اره يه ذره جذاب و شوخ هستم ولي در كل تير هووووووووووووووووووووووووووووووووو

فعلا زندگي من هرچي پيش ايد خوش ايد هست

آقاي امير كبير اين حرف معنا دار رو صرفا جهت يه لحظه تفكر در مورد زندگي گفته به نظر من اگه برنامه اي هم داشته باشي و طبق اون برنامه بري جلو باز يه ميان برنامه خواهي داشت.اين ميان برنامه هم خيلي وقت ها ناخود اگاه وارد زندگي ميشه و حواس ادم رو طوري به خودش مشغول مي كنه كه گاهي مجبور ميشي از خودت هم مايه بزاري تا اين ميان برنامه رو حل و فصل كني...و در آخر هم كه اگه تونستي حلش كني كه خوش به حالت و مي توني ادامه برنامه رو بري جلو ....البته گاهي ميان برنامه باعث ميشه كل برنامه ي زندگيت رو از اول بنويسي و اما زندگي حرفه اي من كه با نيت هاي مختلف بوده و بهش نرسيدم و يا نشده مثلا اينكه مي خواستم ارشد بخونم كه الان سه ساله كه لفتش مي دم وهنوز بهش نرسيدم برا چند سال آينده هم كه قصد داشتم مزدوج شم كه نشده اصلا نشده هاااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

به اقتضای چنین موقعیتی است كه مقام معظم رهبری از ضرورت بازخوانی روند سی ساله گذشته نظام سخن به میان می آورند و خود در مقام هدایتگر اصلی نظام اسلامی و در روند طراحی مسیر آینده این نظام، به تبیین «الگوی اسلامی – ایرانی پیشرفت» همت می گمارند. الگویی كه به پشتوانه ثمرات سی ساله انقلاب اسلامی و بر مبنای هویت اسلامی – ایرانی ما، راه و رسم تحقق آرمان‌های انقلاب اسلامی و تشكیل جامعه آرمانی اسلامی را مشخص خواهد كرد. عبارت رهبری مبنی بر اینكه «الگوی اسلامی - ایرانی پیشرفت» سندی بالادستی برای همه اسناد برنامه ای و چشم اندازی است»، نشانگر جایگاه والای این الگو و نیز عزم جدی رهبری برای تحقق این الگوست. تحقق الگوی اسلامی – ایرانی پیشرفت، در گرو تحقق لوازم و زمینه هایی است كه یكی از مهم‌ترین آنها را می‌توان «كارگزار اجرایی» این الگو دانست. در واقع هنگامیكه بدنبال اجرای الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت هستیم، ناگزیر از اتخاذ رویكردی بومی در خصوص مدیریت اجرایی نیز هستیم. این رویكرد اجرایی نیز همسان با الگوی اسلامی – ایرانی پیشرفت باید برآمده از مبادی هویتی و آرمان‌های اسلامی و انقلابی بوده و به مثابه الگویی كارآمد، ثمره تجارب سه دهه گذشته نظام مدیریتی كشور و فراتر از آزمون و خطاهای حاكم بر این نظام باشد. براین باوریم كه الگوی «مدیریت جهادی»، علاوه بر آنكه راه حل موثر و كارآمدی برای رفع چالش مدیریت در كشور به شمار می رود، می‌تواند كارگزار اجرایی كارآمدی برای تحقق الگوی اسلامی– ایرانی پیشرفت باشد. این الگو از یكسو برآمده از مبانی هویتی و ارزشی انقلاب اسلامی است و از سوی دیگر بارها كارآمدی خود را در عرصه‌های گوناگون خدمت‌رسانی به انقلاب اسلامی به اثبات رسانده است. از سوی دیگر، رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز همواره بر بهره‌گیری از رویكرد و روحیه جهادی در اداره جامعه تاكید داشته و این فرهنگ را عنصری كارآمد برای تحقق اهداف و آرمان‌های انقلاب اسلامی عنوان نموده‌اند. انتخاب الگوی مدیریت جهادی به عنوان كارگزار اجرایی الگوی اسلامی – ایرانی پیشرفت در واقع پاسخی مسئولانه به رفع نیازها و دغدغه‌های امروز جامعه و نظام و عاملی برای تسریع حركت تكاملی در مسیر نظام‌سازی در الگوی مردمسالاری دینی به شمار می‌رود. با توجه به شاخص‌های رفتاری و گفتمانی دكتر قالیباف در عرصه مدیریتی كه مهم‌ترین آنها را در تجارب مدیریتی ایشان در نیروی انتظامی و شهرداری تهران شاهد بوده‌ایم، الگوی مدیریتی دكتر قالیباف را می‌توان نزدیكترین الگو به مبانی نظری و نتایج عملی مدیریت جهادی دانست. بر مبنای همین قرابت می‌توان شاخص‌های ثابت و دائما تكرار شونده رفتاری در الگوی مدیریتی دكتر قالیباف را مورد شناسایی قرار داد كه می توانند هم وجه ممیز الگوی مدیریت جهادی از سایر الگوهای مدیریتی و هم از مهم‌ترین علل كارآمدی این الگو به شمار روند. در میان این شاخص‌ها، مفهوم «كارآمدی» در قالب تلاش در جهت اثبات كارآمدی دین در اداره جامعه را می توان در كنار مفهوم «پیشرفت» به عنوان دال های مركزی و انسجام بخش گفتمان دكتر قالیباف و مهم‌ترین وجه معرف شخصیتی و محور اصلی الگوی مدیریتی ایشان مورد تاكید قرار داد. از دیدگاه دكتر قالیباف، هنگامی‌كه در یك جامعه و نظام حكومتی، دین بر مسند حكومت است، دیگر نمی‌توان و نباید از شیوه‌های استدلالی و انتزاعی برای دفاع از ارزش‌های دینی بهره گرفت. در چنین جامعه‌‌ای انتظار این است كه مسئولین امر، ارزشگرایی، عدالت طلبی و مبارزه با فساد را به شیوه‌ای ثبوتی و عینی در جامعه محقق سازند. از دیدگاه دكتر قالیباف كارآمدی مبتنی بر عقلانیت و معنویت تنها راه تحقق عینی این ارزش‌ها در جامعه و تنها راه نیل به پیشرفت و عدالت است. در غیر این صورت، این ارزش‌ها تنها در حد شعار باقی مانده و هیچگاه محقق نخواهند شد. در الگوی مدیریت جهادی، تلاش در جهت پیشرفت و سربلندی كشور در همه عرصه ها بر مبنای یك الگوی اسلامی و ایرانی، مهمترین هدف و كارویژه دولت در نظام جمهوری اسلامی خواهد بود. این رویكرد در تمایز با رویكردهای توسعه‌گرای غیربومی كه بدون ابتنا بر ارزش‌ها و آرمان‌ها پیگیری می شود و نیز رویكردهای ضد توسعه كه به پیشرفت باور ندارند، بر این باور است كه تحقق پیشرفت و توسعه در كشور بدون حضور دولتی كه به پیشرفت و توسعه باور داشته باشد و خود را مكلف به پیشبرد آن در چار چوب الگوی اسلامی – ایرانی پیشرفت بداند، امكانپذیر نخواهد بود. منبع : بانك مقالات

«مشخصه های مدیریت یكپارچه»عنوان سرمقاله روزنامه تهران امروز به قلم دكتر محمد كمالی‌زاده است كه در آن می‌خوانید؛درحالی‌كه نظام و جامعه ما بعد از بیش از سه دهه تجربه نظام‌سازی و نظام‌داری در چارچوب الگوی مردمسالاری دینی، در آستانه یكی از تعیین‌كننده‌ترین انتخاب‌های خود قرار گرفته است، بازخوانی مهمترین چالش‌های نظام و جست‌وجو برای یافتن راه‌حل بهینه این چالش‌ها، وجه مشترك تلاش‌های همه فعالان عرصه سیاسی و انتخاباتی است. یكی از مهمترین وجوه تمایز میان رهیافت‌ها و جریان‌های گوناگون در انتخابات پیش رو را نیز می توان در نوع نگاه ایشان به چالش‌های امروز، نحوه اولویت‌بندی این چالش‌ها و نیز راه حلی كه برای رفع این چالش‌ها ارائه می‌دهند، جست‌وجو كرد. با آسیب‌شناسی روند گذشته و اوضاع كنونی مدیریت اجرایی كشور، تقریبا همه دلسوزان نظام اسلامی ، بر وجود چالش مهمی به عنوان چالش مدیریت در عرصه مدیریت كلان اجرایی كشور اذعان دارند. سوای از این اجماع نظر همگانی، آنچه گفتمان پیشرفت و عدالت را از سایر رهیافت‌ها و جریان‌های حاضر در عرصه انتخابات آینده متفاوت و متمایز می سازد، جایگاه مهمی است كه این گفتمان برای چالش مدیریت در راس همه چالش‌های كنونی كشور در نظر می‌گیرد و از همین رو رفع این چالش را نیز در صدر اهداف و برنامه‌های خود قرار داده است. نوع نگاه گفتمان پیشرفت و عدالت به چالش مدیریت، فراتر از یك نگاه حل‌المسائلی و در چارچوب كلان الگوسازی در روند تكاملی نظام مردمسالاری دینی قابل توضیح و تبیین است. دهه چهارم انقلاب اسلامی از آن رو كه تجربه بیش از سی سال نظام‌سازی را در پیشینه خود دارد، دوران كمال‌یابی نظام مردمسالاری دینی نیز به شمار می‌رود. دورانی كه فراتر از روند آزمون و خطاهای گذشته، موسم گذار به فرآیند الگوسازی و حل چالشهای كلان در سایه پیگیری عملی این الگو است.

آموزش چگونگي رفتار با حيوانات و ساير موجودات زنده به رفتارهاي مهرورزانه در برابر حيوانات، آموزش چگونگي نزديك شدن و تماس و غذا دادن به آنها مي‌تواند در شكل‌گيري مهرباني در كودك تأثير بسزايي داشته باشد. كودك مي‌آموزد نه تنها انسان‌ها بلكه حيوانات و ديگر موجودات زنده نيز شايسته رفتاري مناسب و مهربانانه هستند.راه‌حل چيست؟براتي براي نامهربان نشدن كودكان پيشنهاد مي‌كند: ابراز عشق بي‌قيد و شرط والدين نسبت به فرزندان بسيار مهم است.براي همين والدين بايد كودك را بدون توجه به جنسيت، ظاهر، توانايي و صفات شخصيتي‌اش دوست داشته باشند. والدين در چنين عشقي، قيد و بندهاي پرورش فرزند را بدون هيچ چشم‌داشتي مي‌پذيرند و محبت بي دريغ خود را در تمامي روابط با كودك ابراز مي‌كنند. چنين عشقي، بيشترين تأثير را بر خويشتن كودك مي‌گذارد.اما توجه بيش از حد والدين به فرزندان هم مي‌تواند مخرب باشد و همان‌طور كه كمبود عشق و مهرباني ممكن است به نامهربان شدن كودكان بينجامد، توجه بيش از حد نيز اثرات مخربي بر كودك دارد.به گفته اين روان شناس از مهم‌ترين عوامل ايجاد مهرباني، مشاهده و يادگيري آن در دوران كودكي در محيط خانواده است. والديني كه سرد و غيردوستانه برخورد مي‌كنند، نمي‌توانند انتظار داشته باشند فرزنداني مهربان و دلسوز داشته باشند، زيرا صميميت و مهرباني نيز مانند ديگر الگوهاي رفتاري تا حدودي قابل آموزش و يادگيري است.يادتان باشد كه كودتان را تنبيه بدني نكنيد. كودك با مشاهده تنبيه بدني مي‌آموزد كه مي‌توان از اين الگوي نامناسبِ رفتاري هنگام بروز مشكلات يا در مواقع عصبانيت استفاده كند و ممكن است اين رفتار را در مورد كودكان ديگر و در آينده در مورد ساير افراد جامعه به‌كار گيرد. كتك كاري، ضرب و شتم، چاقو كشي و نهايتا قتل نمونه‌‌هايي از اين الگوبرداري است.براتي تاكيد مي‌كند وجود والدين معتاد يا بزهكار در خانه براي كودكان الگوي نامناسبي است، زيرا در چنين محيطي حرمت و ارزش‌هاي انساني از بين مي‌رود و كودك احترام به حقوق انساني خود و ديگران را نمي‌آموزد.يادتان باشد سرزنش دائم به علت اخلاق و رفتار و وضع ظاهري فرزندان ممكن است باعث ايجاد خودپنداري منفي در كودك شود و در نتيجه به ناتواني او در دوست داشتن خود و ديگري بينجامد. اين امر از جمله علل مؤثر در نامهرباني كودكان به شمار مي‌رود. همچنين رعايت عدالت و مساوات بين فرزندان توسط والدين نمونه‌ مناسبي است از برابري حقوق افراد براي كودك. اين موضوع باعث مي‌شود كودك ياد بگيرد همان‌طور كه در خانواده تمام فرزندان از حقوقي برابر برخوردارند، در جامعه نيز انسان‌ها با هم برابرند و شايسته‌ احترام.زهرا تالاني / جام​جم

اغلب كودكان از حدود سه سالگي احساس همدلي و مهرباني از خود نشان مي‌دهند و با آن به دلجويي از كودكان و افراد ديگر خانواده هنگام ناراحتي مي‌پردازند. در اين زمان است كه مي‌توان رفتارهاي سخاوتمندانه را به كودك آموخت.براتي مي‌گويد: بسياري از پدر و مادرها مي‌خواهند فرزندشان را به مهرباني، محبت كردن به ديگران و نوعدوستي ترغيب كنند. شايد آموختن اين مفاهيم به كودكان در كنار بازي‌هاي رايانه‌اي پر از خشونت و اغلب برنامه‌هاي تلويزيوني كه مستقيم و غيرمستقيم، منفعت طلبي، فريبكاري، دروغگويي و تلاش براي رسيدن به لذت‌هاي آني و زودگذر را نشان مي‌دهد كمي سخت باشد.اما چطور مي‌توان به كودكان لذت كمك كردن به ديگران را نشان داد، در حالي كه خود ما بيشتر وقت‌ها تنها به پيشرفت و بهبود وضع زندگي خود اهميت مي‌دهيم؟بهترين راه براي بيدار كردن حس مهرباني و نوعدوستي در كودكان اين است كه به جاي فقط حرف زدن، در عمل لذت محبت كردن به ديگران را به آنها نشان دهيم. به طور كلي بهتر است هرچه را كه مي‌خواهيد به فرزندتان آموزش دهيد، از راه مثال‌هاي عملي و ملموس به او نشان دهيد.نكته: اغلب كودكان از حدود سه سالگي احساس همدلي و مهرباني از خود نشان مي‌دهند در اين زمان است كه مي‌توان رفتارهاي سخاوتمندانه را به كودك آموختاگر رفتار شما با حرف‌هايي كه به فرزندتان مي‌زنيد، متناقض باشد تأثير بسيار بدي بر او خواهيد گذاشت. در اين حالت شما غيرمستقيم به فرزندتان پيام مي‌دهيد كه «كاري را كه به تو مي‌گويم انجام بده نه كاري را كه خودم انجام مي‌دهم!» در بهترين حالت فرزندتان اصلا به حرف شما توجه نمي‌كند و در بدترين حالت، صداقت نداشتن را از شما ياد خواهد گرفت. اين روانپزشك مي‌گويد: گام اول اين است كه خودتان الگوي خوبي براي فرزندتان باشيد و بكوشيد به ديگران اهميت بدهيد و آنها را خوشحال كنيد. كمك كردن مي‌تواند تنها جنبه مالي نداشته باشد. خريد يك هديه كوچك و ارزان قيمت براي خوشحال كردن ديگران، با دقت گوش كردن به صحبت‌هاي فرد مقابل، لبخند زدن و اختصاص دادن كمي از وقت‌تان براي حل مشكل ديگران مي‌تواند جرقه‌هاي اصلي را در ذهن كودكان بزند.اگر فرزندتان سعي كرد مانند شما با ديگران با مهرباني برخورد كند و تا جايي كه مي‌تواند به آنها كمك كند، او را با خريد اسباب بازي يا چيزهاي مادي تشويق نكنيد، زيرا اين كار شما در او اين تصور را ايجاد مي‌كند كه انگيزه اصلي براي مهربان بودن با ديگران، تشويق شدن است!در عوض مي‌توانيد با صحبت درباره احساس خوبي كه او در ديگران به‌وجود آورده است، اين انگيزه‌ها را دروني‌تر كنيد. بكوشيد رفتارهاي مهربانانه ديگران را نيز براي او پررنگ كنيد. به عنوان مثال اگر در يك برنامه تلويزيوني يا از اقوام و دوستانتان كسي به ديگران محبت يا كمك مي‌كند، درباره آن با فرزندتان صحبت و او را غيرمستقيم وادار به فكر كردن درباره آن كنيد.وي تاكيد مي‌كند:بچه‌ها هميشه مي‌خواهند با كارهايشان پدر و مادر را از خود راضي نگه دارند. پس به آنها نشان دهيد كه مهرباني آنها به ديگران چقدر شما را خوشحال و راضي مي‌كند.

يك فرد نامهربان چه خصوصياتي دارد؟براتي دراين‌باره مي‌گويد: درك نكردن ديگران و ناتواني در توجه، همدلي و همدردي با ديگران، صميمي نبودن با ديگران، رفتارهاي خشن و بي‌رحمانه با ديگران و گاهي دشمني با آنها و بدخواهي براي آنها واحساس پشيماني و ناراحتي نكردن از آزار و صدمه‌اي كه ديگران وارد كرده‌اند از ويژگي‌هاي رفتاري اين كودكان است.اين رفتارهاي نامهربانانه در كودكي مي‌تواند در آينده منجر به بزهكاري، اعتياد، پرخاشگري، بيماري‌هاي جسمي و رواني شود.كودكان خيرخواه و سخاوتمند، كودكاني هستند كه تنها به فكر خود و منافعشان نيستند، بلكه به احساسات، نيازها و خواسته‌هاي ديگر افراد خانواده و دوستانشان نيز اهميت مي‌دهند.اين كودكان آموخته‌اند كه با بخشش، نيكوكاري و خوشرفتاري مي‌توانند موجب شادي ديگران شوند. كودكان سخاوتمند از اين‌كه ديگر اطرافيانشان را نيز همچون خودشان، سرحال و بانشاط مي‌بينند، لذت مي‌برند. آنها براي جمع و روابط اجتماعي ارزش و احترام قائلند و بخشش را يكي از ويژگي‌هاي برتر شخصيتي مي‌دانند. چراكودك ما نامهربان مي‌شود؟چرا كودك نامهربان مي‌شود و محيط چه تاثيري در اين رفتارهادارد؟ اين روانپزشك معتقد است از جمله دلايل مؤثر در نامهربان شدن كودك عوامل اجتماعي،فرهنگي، رواني ـ عاطفي، زيستي و خانوادگي است.با اين حال برخي متخصصان حوزه‌ كودك براين باورند كه بسياري از رفتارها و عواطف دوران كودكي، از جمله مهرباني در تعامل بامحيط شكل مي‌گيرند و در اين ميان، خانواده اولين محيط قابل دسترس براي كودك است و والديناولين الگوهايي هستند كه كودكان مي‌توانند اعمال آنها را مستقيما مشاهده كنند و ازآنها سرمشق بگيرند. به همين‌دليل نقش اين نهاد در مهربان يا نامهربان شدن فرزندان بسيارمهم و حياتي است.

اين گونه مهرباني را به كودكان بياموزيم؟اين دل كوچك جاي عشق است نياز به عشق و محبت از تولد با كودك است. كودك به‌واسطه‌ اين ارتباط ابتدا با مادر و بعد با پدر و بتدريج با ساير نزديكان رابطه نزديكي پيدا مي‌كند. اين ارتباط اساس تمام روابط بعدي كودك را تشكيل مي‌دهد كه علاوه بر خانواده، شامل ارتباط او با همسر و فرزندان، دوستان، همكاران و اطرافيان او نيز مي‌شود.اما حتما همه شما كودكاني را ديده‌ايد كه با سنگ و چوب به جان سگ و گربه مي‌افتند يا در كلاس زورگويي مي‌كنند و همكلاسي‌هاي ضعيف‌تر از خودشان را اذيت مي‌كنند. تا به حال از خودتان پرسيده‌ايد دليل اين كار چيست و چرا آنها نمي‌توانند دست‌نوازش بر سر گربه و حيوانات بكشند.فريد براتي سده، روانپزشك معتقد است كه مهرباني، محبت، سخاوت، دلسوزي، عشق و نوعدوستي مفاهيمي مرتبط با هم است كه در ارتباطات بين فردي نمايان مي‌شود.ويژگي‌هاي كودك نامهربانروان‌شناسان معتقدند كه نبود مهرباني آسيب‌هاي شديد و غير قابل جبراني به بار مي‌آورد. همه ما در زندگي روزمره‌ خود با افراد نامهربان زيادي مواجه شده‌ايم.

می‌توانید از کاغذ کادو برای روی کار استفاده نمایید. کارت‌های متالیک یا پلاستیکی نیز برای این نوع جعبه‌ها مناسبند. طرح زیر را برای ساخت جعبه انتخاب کنید. کادر وسط مربعی به ابعاد ۶×۶ سانتی‌متر و طول هر یک از نوارهای بلند کناری ۲۰ سانتی‌متر است. با تازدن مقوا، جعبه شما آماده است. منبع :همشهری آنلاین

نگرشی بر نقش بهداشت روانی و نحوه آموزش و سلامت روان معلمان از آنجا که والدین بچه ها بهترین مدرسه از نظر سطح علمی را انتخاب می کنند تا فرزندانشان جایی تحصیل کنند که در پایان ترم، عملکرد مثبت و قابل قبولی داشته باشند، اما آیا تا به حال به بهداشت روانی کودک خود در مدرسه نیز فکر کرده اید؟ مهمترین الگو ی دانش آموزان در مدرسه معلمشان است. آیا در مورد نحوه ی آموزش و سلامت روان معلمان تحقیق کرده اید؟ معلم نقش به سزایی در بهداشت روانی دانش آموزان دارد. معلمی که بتواند با خلوص نیت به شاگردانش محبت کند و شاگردان این حس را داشته باشند که معلم شان را از محرمان خود بدانند، با این حس امنیت به راحتی به تحصیل می پردازند. اگر نحوه برخورد معلم به گونه ای باشد که شاگردان از هر طبقه و با هر بهره هوشی احساس کنند که معلم برای تک تک آنان ارزش قائل است، با تجربه چنین حسی ارزش شخصی خود را شناسایی می کنند. اما علاوه بر تحقیق در مورد معلم فرزندتان، بهداشت روانی مسوولان مدرسه فرزندتان را نیز فراموش نکنید. علاوه بر تاثیر الگو پذیری رفتاری از مسوولان، نوع برخورد با دانش آموزان نیز میتواند سودمند و یا مخرب باشد. محیط مدرسه از لحاظ فیزیکی هم بسیار حائز اهمیت است. شرایط محیطی مدرسه و محلی که مدرسه در آن واقع شده و امنیت ساختمان از لحاظ ضد زلزله بودن، نور و رنگ مدرسه در یادگیری و آرامش فرزندتان بسیار مهم است. وجود مشاور در مدرسه، می تواند در سلامت روان کودکتان تاثیر بگذارد. مشاور در مدرسه با بررسی عوامل مخرب بر سلامت روان کودکان و با ارائه راه کار، باعث سالم شدن فضای روانی در مدرسه می شود. زمانی که یک مشاور در مدرسه وجود دارد، والدین نیز با اطمینان خاطر فرزندانشان را به مدرسه می فرستند. در محیط خانواده نیز، والدین در صورتی که به تغذیه کودک اهمیت بدهند، آرامش بیشتری به کودکان خود هدیه می کنند. ورزش نیز به همین میزان در سلامت روان کودکان نقش دارد. دانش آموزانی که از لحاظ آمادگی جسمانی در وضعیت خوبی قرار دارند در تعاملات بین دوستان و هم سن های شان، قوی تر عمل می کنند و از لحاظ روانی نسبت به کسانی که به ورزش اهمیت نمی دهند، سالم ترند. طی تحقیقات صورت گرفته بین این دو گروه دانش آموزان، کسانی که ورزش می کنند، نسبت به گروه دیگر از حسادت و ستیزه جویی کمتری برخوردارند. منبع : [Hidden Content]

تایم لاین راهنمای والدین دانش آموزان پیش دبستانی و اول دبستانی : - از یک ماه تا یک هفته پیش از آغاز کار مدرسه، زمانی را به حرف زدن با کودک تان در باره ی مدرسه اختصاص دهید. - چند ساعتی، جدایی از هم را تجربه کنید. - داستان‌هایی در زمینه ی نخستین روز مدرسه، برای کودک تان بخوانید. - برای خرید پیش از ورود به مدرسه، برنامه ریزی کنید. - وسایلی را که کودک تان به آن‌ها در مدرسه نیاز خواهد داشت، بخرید یا تهیه کنید. - به کودک تان اجازه بدهید ظرف غذا، کوله پشتی و دیگر لوازم خود را برای نخستین روز مدرسه، خودش انتخاب کند. - لوازمی را که کودک تان به آن‌ها در خانه نیاز خواهد داشت، بخرید. - نام کودک تان را روی همه ی لوازم او اعم از ظرف غذا، مداد و دفتر و مدادرنگی و... بنویسید یا بچسبانید. نام کودک تان را بر لباس‌هایی که احتمال دارد در طول روز در بیاورد و وسایلی مانند پیشانی بند، کلاه و دستکش‌ها با برچسب بدوزید یا با جوهرهای ماندگار بنویسید. - به کودک تان موارد امنیتی مهم را آموزش دهید و اطمینان پیدا کنید که آن‌ها را به خوبی می‌فهمد و به خاطر می‌سپرد. یک هفته پیش از گشایش مدرسه‌ها : - قوانین مدرسه را با فرزندتان بخوانید و مرور کنید. - اطمینان حاصل کنید که همه فرم‌های مدرسه کامل‌اند و به مدرسه تحویل داده شده اند. - به فرزندتان بیاموزید که چگونه در کلاس درس رفتار کند و به آموزگار سلام بدهد. - اگر کودک شما پیاده، با اتوبوس یا با سرویس به مدرسه خواهد رفت، یک بار در مسیر رفتن تا مدرسه با او همراه شوید. - اگر مسئولان مدرسه روز یا ساعتی را برای آشنایی با مدرسه تعیین کرده اند، با کودک تان درآن روز همراهی کنید. اگر برنامه‌ای برای آشنایی با مدرسه ترتیب داده نشده است، یک قرار بگذارید تا کودک تان با ساختمان مدرسه آشنا شود. در ضمن اگر کودک شما نیازهای ویژه‌ای دارد، مدرسه را از این موضوع آگاه سازید و اطمینان حاصل کنید که امکانات رفاهی مطلوب تهیه شوند. - کودک خود را هر شب اندکی زودتر به رختخواب بفرستید تا برای موقع مناسب خواب در شب‌های مدرسه آماده شود. - کودک خود را عادت دهید تا صبح‌ها در ساعت مناسب برای رفتن به مدرسه بیدار شود. - یکی دو روز آخر پیش از بازگشایی مدرسه را با کودک‌تان در خانه بگذرانید. شب پیش از گشایش مدرسه : - با کمک کودک روپوش مدرسه ی کودک تان را برای صبح فردا آماده کنید. - غذایش را در ساعت مناسبی به او بدهید. - پیش از آنکه کودک تان به خواب برود، به دقت به حرف‌هایش درباره ی نگرانی‌های او از رفتن به مدرسه گوش کنید و به او پاسخ دهید. - یک داستان پیش از خواب درباره ی روز اول مدرسه برای کودک بخوانید. - بسته‌ای کوچک از وسایل مدرسه را که می‌تواند در مدرسه باقی بگذارد، در کیفی برایش بگذارید. - ناهار کودک تان را برای روز بعد بسته بندی کنید و در یخچال بگذارید. - همه ی چیزهایی را که کودک تان با خود به مدرسه خواهد برد، در یک جا جمع کنید. صبح روز گشایش مدرسه : - همه ی کار‌هایی را که باید در آخرین دقیقه‌ها انجام شوند، در نظر داشته باشید. - اگرچه نمی‌توانید این کار را هر روز انجام دهید، تلاش کنید کودک تان را در نخستین روز، خودتان به مدرسه ببرید و با او خداحافظی کنید. - اجازه بدهید پیش از آنکه ترکش کنید، به محیط عادت کند. یک خداحافظی شاد داشته باشید و زمانی که اتوبوس می‌آید یا زنگ مدرسه را می‌زنند، او را بی درنگ ترک کنید.