sweetest

رفته بودم سر حوض تا ببينم شايد عکس تنهايي خود را در آب ...

من سردم است و تمام رنگ های گرم دنیا را زنان دیگری شال گردن بافته اند...‏‏

دختران تنها آرزوهای کوچکی دارند شبیه اینکه مَردی نگران جایی منتظرشان باشد...

تصمیم به هرکاری بگیرم باید درست از همون لحظه انجامش بدم خیلی کم پیش میاد موکول کنم به یه موعد دیگه مثلن به شنبه, از بچگیم این عادت رو داشتم و همه کارام طبق برنامه س یادمه پیش دانشگاهی بودیم میرفتیم قلم چی, روز اول به ما یه دفتر برنامه ریزی دادن من از همون شبش شروع به نوشتن کردم همه بچه ها از شنبه شروع کردن.. جاهای دیگه هم این موضوع برام پیش اومده, صبر کردن تا شنبه برام عذابه. ولی خیلی وقتا قول هایی که دیگران بم میدن وعده هایی که باید اون شنبه از راه برسه تا عملی بشه و گاهی هرگز نمیرسه یا وقتی میرسه که دیگه اشتیاقی برا رسیدنش نمونده.

یه اتفاقاتی تو زندگی برام رقم خورده که الان دیگه یقین دارم ما انسانها محکوم به سرنوشتیم بعضی چیزا تو زندگی هست که اگه همه دنیا هم جمع بشن بگن حق توئه, برای رسیدن بهش از جون و مالت هم بگذری خودتو به آب و آتیش بندازی اگه قرار نباشه بهش برسی....نمیرسی. و...

چه قشنگس

والا به خدا, همونو بگو.

:happy:

بسیار دلنشین...

پرِ پرواز ندارم، امّا دلی دارم و حسرتِ دُرناها

چقد دیدن این مدل ابتکارا به آدم روحیه میده عاااااالی بود مرسی

دل هامان به سانِ کاروانسرا در ابتدای جوانی، پر رفت و آمد و شلوغ زمان كه بگذرد، قدیمی‏ ترها و آشناترهایند كه شاید سراغش بیآیند جلوتر كه میرود فقط شاید یك دو آشنای قدیمی راهی كج كنند،‌ آن هم محض تجدید خاطره ای و در آخر فقط خودش میماند و خدای خودش. پر از خاطره و یادگار از مسافرهایی كه آمدند و مهمان شدند و رفتند ...

کاش دلتنگی نیز نام کوچکی می‌داشت تا به جان می‌خواندی: نام کوچکی تا به مهر آوازش می‌دادی، همچون مـــــرگ که نام ِکوچکِ زندگی است...

چه خوب شدتصمیم کبری را از کتابها حذف کردند ! بچه های امروز باید می فهمیدند کتاب داستان زندگی تنها زیر آن درخت تنها زیر باران ورق میخورد!

گفته بودی: "عاشق شو ارنه روزی؛ کار جهان سر آید ... " یادمان بود... حواس مان هم بود که گفته بودند: همین روزها، شاید شاید دنیا بساط ش را جمع کند و تمام. اما چه میتوانستیم کنیم؟ به قول خودت که: "عاشقی نه به کسب است و اختیار ... " ما را چه به این حرف ها؟ جهان هم بالاخره یک روز تمام میشود امروز که نشد، شاید فردا و لابد، ما همچنان به دردِ بی عشقی دچار!

بنابه ضرورت ممکنه هر کدوم باشم بستگی به طرفم داره یه عده هستن آدم تو دهن اژدها هم باشه نمیتونه اونا رو منتظر بزاره یه عده هستن باید بشون جواب بدی ولی ضرورتی نداره زود تند سریع باشه یه عده دیگه هم هستن که.....

بودن من بي مخاطب مانده است من و عشق تنها مانده ايم تا تنهايي نيز بر راز آفرينش افزوده شود؛ امشب از آن شب هايي است که سکوت حرف اول را مي زند!

عطر تو در هواست! مي آيي يا رفته اي؟!

دوست‌ات دارمو همین غمگین‌ترم می‌کند... وقتی که نمی‌توانم چهارفصل جهان رابر شانه‌های تو آواز بخوانم وقتی که بادیبرگ‌های‌ات را از من می‌گیرد... درخت بالابلند من! باور کن این همه خواستن غمگین است برای پرنده‌ای که از کوچی به کوچ دیگر پرواز می‌کند...

اگر ماه بودی، تو را از لب برکه‌ها اگر آه بودی، تو را از دل سینه‌ها اگر راه بودی، تو را از کف خیل وامانده‌ها تو اما نه ماهی، نه آهی، نه راهی! فقط گاه گاهی، فقط گاه گاه...

یک بار به من قرعه یِ عاشق شدن افتاد یک بارِ دگر، بارِ دگر، بارِ دگر... نه!

بسیار براى تو نوشتم غم خود را بسیار مرا نامه، ولى نامه برى نیست ...

حقوق گرفتن سرماه

تناقض بین احساسات لطیف بهاری دوستان و سخن از خزان و خش خش و سرما خواندنی و بینظیر بود