هرســال وقتي محرم مي آيـد، ما حسينيــا شور و شوق داريـــم واسه عزاداريامون.
ولي هميـــشه يه عــده اي هستن كه هميشــه مي گن شماها مرده پرستيــد چند سال پيش يه اتفاقــي افتــاد هرســال تازشـــ مي كنيــد ول كنيــد بسه.
يه ســري جوابايي هميشــــه مي ديــم به همچيــن آدمايي .
ولــــي آقا يا خانـــم من هيچوقتـــــــــ نمي تونم اون حســــ غريبي كه از نام علمـــدار بهم دستــــ مي ده رو براي شـــما توصيفــــــــ كنم.
ماهــا مرده پرستيــــم عيبي نداره، افراطي هستيــــم عيبي نداره .
+ من مي خوامـــ تا آخر عمرمــــ با اين حس قشنگمـــ زندگي كنـــم وقتي اسم عباس مي آيد ياد بين الحرميـــن بيفتم موهاي تنم سيخ بشـــه چشام پره اشكـــــــــ..
توامـــ با حساي خودت زندگــــي كن و به اعتقادات بقيــه كاري نداشتــــه باشــ.
يه مصراعــــي كه كلـــي درد و آه توشـــه براي من اين مصراعه
+ييخيليب عباسيم نهر فرات اوسته