رفتن به مطلب

Shiva-M

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    2105
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط Shiva-M

  1. جدول فروش فیلم‌ها در ایالات متحده و کانادا (25 تا 27 آوریل) [TABLE=width: 510] [TR] [TD] رتبه [/TD] [TD=width: 168] عنوان فیلم [/TD] [TD=width: 63] فروش جمعه تا یکشنبه (میلیون دلار) [/TD] [TD=width: 62] تعداد سالن [/TD] [TD=width: 63] متوسط فروش در هر سینما (دلار) [/TD] [TD=width: 73] مجموع فروش (میلیون دلار) [/TD] [TD=width: 63] بودجه (میلیون دلار) [/TD] [TD=width: 62] هفته اکران [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 37] 1 [/TD] [TD=width: 168] «زن دیگر» [/TD] [TD=width: 63] 24.7 [/TD] [TD=width: 62] 3205 [/TD] [TD=width: 63] 7.707 [/TD] [TD=width: 73] 24.7 [/TD] [TD=width: 63] 40 [/TD] [TD=width: 62] 1 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 37] 2 [/TD] [TD=width: 168] «کاپیتان آمریکا: سرباز زمستانی» [/TD] [TD=width: 63] 16 [/TD] [TD=width: 62] 3620 [/TD] [TD=width: 63] 4.433 [/TD] [TD=width: 73] 224.9 [/TD] [TD=width: 63] 170 [/TD] [TD=width: 62] 4 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 37] 3 [/TD] [TD=width: 168] «بهشت واقعی است» [/TD] [TD=width: 63] 13.8 [/TD] [TD=width: 62] 2705 [/TD] [TD=width: 63] 5.102 [/TD] [TD=width: 73] 51.9 [/TD] [TD=width: 63] 12 [/TD] [TD=width: 62] 2 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 37] 4 [/TD] [TD=width: 168] «ریو 2» [/TD] [TD=width: 63] 13.7 [/TD] [TD=width: 62] 3703 [/TD] [TD=width: 63] 3.686 [/TD] [TD=width: 73] 96.2 [/TD] [TD=width: 63] 103 [/TD] [TD=width: 62] 3 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 37] 5 [/TD] [TD=width: 168] «عمارت‌های آجری» [/TD] [TD=width: 63] 9.6 [/TD] [TD=width: 62] 2647 [/TD] [TD=width: 63] 3.627 [/TD] [TD=width: 73] 9.6 [/TD] [TD=width: 63] 28 [/TD] [TD=width: 62] 1 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 37] 6 [/TD] [TD=width: 168] «تعالی» [/TD] [TD=width: 63] 4.1 [/TD] [TD=width: 62] 3455 [/TD] [TD=width: 63] 1.188 [/TD] [TD=width: 73] 18.5 [/TD] [TD=width: 63] 100 [/TD] [TD=width: 62] 2 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 37] 7 [/TD] [TD=width: 168] «آدم‌های آرام» [/TD] [TD=width: 63] 4 [/TD] [TD=width: 62] 2027 [/TD] [TD=width: 63] 1.973 [/TD] [TD=width: 73] 4 [/TD] [TD=width: 63] - [/TD] [TD=width: 62] 1 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 37] 8 [/TD] [TD=width: 168] «خرس‌ها» [/TD] [TD=width: 63] 3.6 [/TD] [TD=width: 62] 1720 [/TD] [TD=width: 63] 2.097 [/TD] [TD=width: 73] 11.1 [/TD] [TD=width: 63] - [/TD] [TD=width: 62] 2 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 37] 9 [/TD] [TD=width: 168] «متفاوت» [/TD] [TD=width: 63] 3.6 [/TD] [TD=width: 62] 2066 [/TD] [TD=width: 63] 1.742 [/TD] [TD=width: 73] 139.4 [/TD] [TD=width: 63] 85 [/TD] [TD=width: 62] 6 [/TD] [/TR] [TR] [TD=width: 37] 10 [/TD] [TD=width: 168] «یک خانه تسخیرشده 2» [/TD] [TD=width: 63] 3.2 [/TD] [TD=width: 62] 2310 [/TD] [TD=width: 63] 1.413 [/TD] [TD=width: 73] 14.2 [/TD] [TD=width: 63] 4 [/TD] [TD=width: 62] 2 [/TD] [/TR] [/TABLE] هالیوود ریپورتر / ترجمه: علی افتخاری خبرآنلاین
  2. لیلا حاتمی داور جشنواره فیلم کن شد بازیگر ایرانی یکی از 9 داور بخش مسابقه اصلی شصت و هفتمین دوره جشنواره فیلم کن است. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، برگزارکنندگان جشنواره کن روز دوشنبه در فاصله دو هفته به آغاز این دوره جشنواره اسامی داوران بخش مسابقه اصلی را اعلام کردند. همان‌طور که قبلا اعلام شد جین کمپیون فیلمساز 59 ساله نیوزیلندی ریاست داوران این بخش را به عهده دارد. چهار مرد و چهار زن در کنار کمپیون، برنده جایزه نخل طلا و دیگر برندگان بخش مسابقه اصلی را تعیین می‌کنند. کارول بوکوئه بازیگر و مدل فرانسوی که سابقه همکاری با فیلمسازانی چون لوئیس بونوئل و برتران بلیه را دارد، سوفیا کوپولا کارگردان، فیلمنامه‌نویس و بازیگر آمریکایی که سال گذشته بخش نوعی نگاه با فیلم «حلقه بلینگ» به کارگردانی او آغاز شد، لیلا حاتمی بازیگر ایرانی و جئون دو-یئون بازیگر اهل کره‌ جنوبی و برنده جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن در سال 2007، چهار داور زن این بخش هستند که کمپیون را همراهی می‌کنند. ویلم دافو بازیگر آمریکایی، گائل گارسیا برنال بازیگر و کارگردان مکزیکی، جیا ژانکه کارگردان چینی که سال گذشته برای «نشانی از گناه» برنده جایزه بهترین فیلمنامه از کن شد و نیکلاس ویندینگ رفن کارگردان دانمارکی که سال 2011 برای فیلم «راندن» جایزه بهترین کارگردان این جشنواره را برد، دیگر داوران بخش مسابقه اصلی هستند. تازه‌ترین ساخته‌های ژان-لوک گدار، کن لوچ، مایک لی، دیوید کراننبرگ، لوک و ژان پی‌یر داردن، اولیویه آسایاس، نوری بیلگه جیلان و آتوم اگویان در میان 18 فیلمی هستند که در بخش مسابقه اصلی جشنواره برای دریافت جایزه نخل طلایی رقابت می‌کنند. شصت و هفتمین دوره جشنواره فیلم کن 14 تا 25 مه (24 اردیبهشت تا 4 خرداد) برگزار می‌شود. «گریس از موناکو» به کارگردانی اولیویه دان با بازی نیکول کیدمن فیلم افتتاحیه جشنواره است. عباس کیارستمی کارگردان ایرانی ریاست داوران بخش سینه‌فونداسیون و فیلم‌های کوتاه جشنواره کن را به عهده دارد. لیلا حاتمی بازیگر فیلم‌هایی چون «لیلا»، «ارتفاع پست»، «حکم»، «چهل سالگی»، «جدایی نادر از سیمین» و «پله آخر» است. ورایتی /ترجمه: علی افتخاری خبرآنلاین
  3. کلا این کتابای کوچیک در باب آشنایی با فلاسفه خیلی مفیدن، که اکثرن با ترجمه ی خشایار دیهیمی هست و اگر اشتباه نکنم ناشرش نشر ماهی هست
  4. یخبندونای قطبی چشمات از آلبوم جدید رضا یزدانی آهنگ فوق العاده ایه
  5. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    فیلم تاثیرگذاریه واقعا، کلا این تام تیکور خیلی خوش ذوقه. یادش بخیر من با این فیلم به سینما علاقه مند شدم...
  6. پس از حضور جنجالی «لارس فون تریه» در جشنواره فیلم برلین با تی‌شرتی که بر آن نوشته شده بود «شخص بی‌اعتبار و غیرقابل قبول»، صفتی که جشنواره کن به او داده بود، برخی مدعی شدند که این تی‌شرت پس از آن برای دبیر هنری جشنواره کن فرستاده شده است ولی «فرمائو» این خبر را تکذیب کرد.«لارس فون تریه»، فیلمساز دانمارکی است که پس از آنکه در سال 2011 میلادی در یک کنفرانس مطبوعاتی که در جشنواره فیلم کن، در خلال صحبت‌هایش عنوان کرد که با «هیتلر احساس همدردی می‌کنم». گفتن همین یک جمله کافی بود تا برگزارکنندگان جشنواره کن او را از جشنواره اخراج کنند و به او عنوان «شخص بی‌اعتبار و غیرقابل قبول» را بدهند. «فون تریه» پس از آن به شهرتی جهانی دست یافت و به یکی از جنجال‌برانگیزترین فیلمسازان جهان تبدیل شد. پس از حدود دو سال، «فون تریه»، اواخر سال گذشته با ساخت فیلم «نیمفومانیا» در رأس اخبار سینمایی جهان قرار گرفت. این فیلم 5 ساعت و نیمه، علی‌رغم آنکه در بسیاری از کشورها اروپایی به صورت سانسور شده به نمایش درآمد ولی در شصت و چهارمین جشنواره فیلم برلین به صورت کامل نمایش داده شد. «فون تریه» در جلسه مطبوعاتی این فیلم پس از دو سال به صورتی غیر معمول سکوت خود را شکست، او در حالی‌که چسب بر دهان زده بود و تی‌شرتی با شعار «شخص بی‌اعتبار و غیرقابل قبول» بر تن داشت، در برابر عکاسان و رسانه‌ها ظاهر شد. این همان عنوانی بود که جشنواره کن در سال 2011 به او داده بود. «فون تریه» نیز ابراز داشت که قرار نیست در جلسه مطبوعاتی فیلمش، در کنار دیگر عوامل فیلم حاضر شود چون او از کن 2011 تاکنون سکوت پیشه کرده است. در گوشه‌ای از پوستر فیلم «نیمفومانیا» نیز تصویری از «فون تریه» در حالی به چشم می‌خورد که دوربین فیلمبرداری کوچکی در دست دارد و چسبی بر دهان زده شده است. اخیرا خبرهایی مبنی بر نمایش فیلم «نیمفومانیا» در جشنواره فیلم کن منتشر شد که با اعلام فهرست فیلم‌های بخش‌های مختلف این جشنواره، به این شایعات پایان داده شد ولی در کنار شایعه نمایش این فیلم خبری دیگری مبنی بر اینکه تی‌شرت جنجالی «فون تریه» نزد «ژیل ژاکوب»، رئیس جشنواره کن است، منتشر شد، «تیری فرمائو»، دبیر هنری جشنواره فیلم کن گفت: زمانی‌که او این تی‌شرت را پوشید برایش پیغام فرستادم که من این تی‌شرت را می‌خواهم ولی او تنها از پیشنهاد من ابراز خوشحالی کرد ولی آن را برایم نفرستاد. «فرمائو» پیش از این اعلام کرده است که اگرچه سخنان «فون‌تریه» بسیار تلخ بود ولی ممنوعیت حضور او در جشنواره فیلم کن تنها برای همان دوره بوده است. --------------- منبع: فارس
      • 2
      • Like
  7. شاهکار کلینت منسل: Requiem 4 a dream
  8. بعد از مدتها فرصت کردم یه کتاب کوتاه، عالی و فوق العاده الهام بخش بخونم. خیلی از دوستان خوندن مطمئنا. نام كتاب : جاناتان مرغ دريايي نويسنده: ريچارد باخ مترجم : لادن جهانسوز ناشر : انتشارات بهجت درباره ی کتاب : " جاناتان " مرغي دريايي است كه امور روزمره مانند جنگيدن براي شكار، خوردن و خوابيدن او را راضي نمي كند و به او معنا نمي بخشد او تلاش مي كند كه در بالا ترين حد ممكن پرواز كند اما در هر ارتفاعي مي بيند ارتفاعي بلند تر ازآن هم وجود دارد در نهايت روزي او از اين جهان وارد جهان ديگري مي شود و در آنجا مي فهمد كه مهم ترين مسئله رسيدن به كمال است و اگر در جهان فعلي چيزي نياموزد جهان بعدي هم مانند همين جهان خواهد بود بايد درهر مرحله به كمال دست يابد تا وارد مرحله ديگري شود. جاناتان همه مراحل را با موفقيت پشت سر مي گذارد سپس تصميم مي گيرد به جهان اول برگردد و ديگران را هم با مفهوم اصلي زندگي كه رسيدن به كمال است آشنا كند . اين كتاب در سه بخش نوشته شده ومفاهيم بسيار عميقي را مطرح مي كند و به انسان مي اموزد دراين جهان كار هاي مهم تري از خوردن و خوابيدن دارد. قسمت هایی از متن کتاب " جاناتان مرغ دريايي " : " ... جاناتان ! چنين مكاني ‌( بهشت ) وجود ندارد. بهشت يك مكان نيست و يك زمان هم نيست. بهشت يعني كامل شدن ... " " ... مرغاني كه كمال را به خاطر سفر حقير مي شمارند به تدريج نيز به جايي نمي رسند، اماآن هايي كه سفر را بخاطر كمال كنار مي گذارند زود به همه جا مي رسند . به خاطر داشته باش جاناتان، بهشت مكان و يا زمان نيست، زيرا مكان و زمان خيلي بي معنا هستند ... ‍" " ... آنچه ديدگانت به تو مي گويند باور نكن. همه ي آنچه كه مي بيني محدود است. با ادراك خود بنگراگر آنچه را كه آموختي بشناسي مي تواني پرواز را بشناسي ... " این کتاب رو در لینک زیر می تونید دانلود کنید: دانلود فایل PDF کتاب دانلود کتاب گویا
  9. Shiva-M

    Song lyrics متن ترانه های محبوب شما...

    آهنگ عاشقانه و بسیار زیبای La vie en rose از Edith Piaf آهنگ خیلی معروفیه ، تو خیلی از فیلم ها هم شنیدیم. بسیار گوشنوازه. این آهنگ در سال 1947 منتشر شده و از اون زمان تبدیل شده به امضای خانوم پیاف . در سال 2007 فیلمی هم به همین نام (La vie en rose) ساخته شده با بازی ماریون کوتیار در نفش ایشون که قبلا معرفیش کرده بودم. ترجمه ی انگلیسی آهنگ: "Life Through Rose-Colored Glasses" Hold me close and hold me fast The magic spell you cast This is la vie en rose When you kiss me heaven sighs And though I close my eyes I see la vie en rose When you press me to your heart I'm in a world apart A world where roses bloom And when you speak angels sing from above Everyday words seem to turn into love songs Give your heart and soul to me And life will always be La vie en rose And Mme Edith Piaf continued... I heard that love was just a word They sang about in songs I'd heard It took your kisses to reveal That I was wrong and love is real Hold me close and hold me fast The magic spell you cast This is la vie en rose When you kiss me heaven sighs And though I close my eyes I see la vie en rose When you press me to your heart I'm in a world apart A world where roses bloom And when you speak angels sing from above Everyday words seem to turn into love songs Give your heart and soul to me And life will always be La vie en rose
  10. آهنگ بی نظیر La vie en rose از Edith Piaf
  11. تاریخچه حضور ایران در جشنواره کن سینمای ایران و جشنواره کن پیش از انقلاب: سابقه حضور سینمای ایران در جشنواره کن به سال 1961 میلادی باز می‌گردد که فیلم «کوروش کبیر» ساخته «فری فرزانه» در چهاردهمین دوره از رقابت‌های کن حضور یافت. سه سال بعد نیز «احمد فاروقی قاجار» با فیلم «طلوع فجر در بخش فیلم‌های کوتاه این جشنواره حضور یافت . سینمای ایران شش سال بعد با فیلم «گاو» اثر ماندگار «داریوش مهرجویی» به این رقابت‌ها بازگشت. این فیلم در بخش دو هفته با کارگردانان نمایش داده شد. مهرجویی سال بعد نیز با چهارمین فیلم کارنامه سینمایی‌اش یعنی «پستچی» که در آن زمان یکی از موفق‌ترین کارهای او بود و بازیگرانی چون «علی نصیریان» و «عزت‌الله انتظامی» در آن ایفای نقش کرده‌اند، بار دیگر در همین بخش از جشنواره کن حضور یافت ولی نتوانست جایزه‌ای به دست آورد. آخرین حضور ایران در این جشنواره طی دوران پیش از انقلاب، مربوط به دو فیلم «بهمن فرمان‌‌ آرا»ست که اولین بار سال 1975 با فیلم «شازده احتجاب» در بخش دو هفته با کارگردانان و دومین بار همزمان با وقوع انقلاب اسلامی ایران با فیلم «سایه‌های بلند باد» در بخش هفته منتقدین بود، البته سال 1975 فیلم «تداعی» ساخته «نورالدین زرین‌کلک» دیگر نماینده سینمای ایران در جشنواره کن بود. جشنواره کن و سینمای ایران پس از انقلاب پس از انقلاب، سی و سومین دوره جشنواره فیلم کن (تنها چند ماه پس از وقوع انقلاب اسلامی) برگزار شد. در این دوره فیلم «چریکه تارا» ساخته «بهرام بیضایی» در بخش نوعی نگاه جشنواره کن به نمایش درآمد، این در حالی بود که این فیلم در ایران مجوز نمایش نگرفت. «چریکه تارا» داستان بیوه زنی به نام تارا (با بازی سوسن تسلیمی) است که به همراه دو کودک کم ‌سن و سالش از ییلاق به کومه‌‌اش باز می‌گردد ولی در راه اتفاقات غیرمعمولی برایش رخ می‌دهد. پس از آن، رابطه سینمای ایران برای 10 سال با جشنواره کن به طور کلی قطع شد. ولی در سال 1991 این «خسرو سینایی» بود که با فیلم «در کوچه‌های عشق» آغازگر این ارتباط شد. «در کوچه‌های عشق» داستان جوانی بیست و چند ساله است که در آغاز جنگ همراه خانواده اش از آبادان مهاجرت کرده است، او پس از پایان جنگ با پدرش به آبادان بازگشته و با دیدن شهر و خانه شان که ویران شده، در بازگشت قطعی به شهر مردد است. سال بعد «عباس کیارستمی» با فیلم «زندگی و دیگر هیچ» ادامه دهنده این ارتباط شد، ارتباطی که به نظر می‌رسید در انحصار «کیارستمی» و چند فیلمساز دیگر باقی بماند. فیلم «زندگی و دیگر هیچ» در نهایت توانست جایزه بخش نوعی نگاه جشنواره کن را از آن خود کند. البته در این سال فیلم «بدوک» ساخته «مجید مجیدی» در بخش دو هفته با کارگردانان حضور یافت و فیلم کوتاه «قلب» به کارگردانی «سعید مجاوری» در بخش رقابتی فیلم کوتاه به نمایش درآمد. همچنین این دوره از رقابت‌ها، اولین سال حضور سینمای ایران در بازار جهانی فیلم کن بود. طی سال‌های بعد کیارستمی 8 بار دیگر در بخش‌های مختلف جشنواره کن شرکت کرد و در این میان نام خود را به عنوان تنها فیلمساز ایرانی برنده جایزه نخل طلای کن به ثبت می‌رساند. او جایزه نخل طلا را سال 1997 برای فیلم «طعم گیلاس»، برنده شد. «طعم گیلاس» داستان مردی است که در حومهٔ شهر تهران، با اتوموبیلش دنبال کسی می‌گردد که تقاضای پردردسر او را در ازای دریافت 200 هزار تومان پول انجام دهد. «راجر ایبرت»، منتقد بزرگ آمریکایی در توصیف این فیلم آن را فیلمی خسته‌کننده و غیر قابل تحمل معرفی کرد و اعلام کرد که به شدت از این فیلم متنفر است. «محسن مخملباف» و دخترش «سمیرا مخملباف» نیز دیگر فیلمسازانی هستند که آثارشان همواره مورد توجه جشنواره کن بوده است. «مخملباف» پدر، تاکنون 5 بار در این جشنواره حضور یافته و تنها یک‌بار سال 2001 میلادی برای فیلم «سفر قندهار» برنده جایزه بزرگ کلیساهای جهانی شد و دخترش طی 3 بار حضور در این رقابت‌ها یک بار سال 2000 برای فیلم «تخته سیاه» برنده جایزه ویژه هیات داوران شد و یک سال بعد بر مسند داوری جشنواره کن در بخش مسابقه نشست. او سال 2003 نیز برای فیلم «پنج عصر» برنده دو جایزه ویژه هیات داوران و جایزه بزرگ کلیساهای جهان شد. «تخته سیاه» داستان چند آموزگار کرد است که بر پشت خود تخته سیاه حمل می کنند و در جاده های کوهستانی کردستان، هم مرز با عراق در جستجوی کسانی هستند که به آنها درس بدهند ولی کسی را پیدا نمی کنند. «پنج عصر» نیز تصویرگر وضعیت اسف‌بار زنان افغان پس از سقوط طالبان است. سال 1999‌«کیارستمی» با همکاری‌ «ابوالفضل جلیلی» و «ناصر تقوایی» فیلم «قصه‌های کیش» را ساخت. این فیلم در بخش مسابقه به نمایش درآمد ولی نتوانست نخل طلای کن را از آن خود کند. سال بعد «فهیمه سرخابی» با فیلم کوتاه «اولین گناه» در بخش «سینه فونداسیون» شرکت کرد ولی او نیز جایزه‌ای دریافت نکرد. البته «حسن یکتا پناه» با فیلم «جمعه» در بخش نوعی نگاه و «بهمن قبادی» با «زمانی برای مستی اسب‌ها» در بخش دو هفته با کارگردان به طور مشترک برنده جایزه دوربین طلایی این دوره از رقابت‌ها شدند. سال 2001 که سینمای ایران حضور پررنگی در جشنواره کن داشت «محسن مخملباف» با فیلم «سفر قندهار» در بخش مسابقه حضور یافت و جایزه کلیسای جهانی را نیز دریافت کرد. «عباس کیارستمی» با فیلم «ای بی سی آفریقا» در بخش خارج از مسابقه و «رضا میرکریمی» با فیلم سینمایی «زیر نور ماه» و «علی‌محمد قاسمی» با فیلم کوتاه «غریبه و بومی» در بخش هفته منتقدین آن سال حضور یافتند، البته در این میان «میرکریمی» موفق به کسب جایزه بهترین فیلم بخش هفته منتقدین این رقابت‌ها شد. دوره بعد نیز فیلم «ده» کیارستمی در بخش مسابقه جشنواره کن به نمایش درآمد، دو فیلم «آوازهای سرزمین مادری‌ام» ساخته «بهمن قبادی» و «بمانی» ساخته «داریوش مهرجویی» نیز در بخش نوعی نگاه شرکت کردند ولی در این بخش موفقیتی کسب نکردند، اگر چه فیلم بهمن قبادی برنده جایزه François Chalais شد. همچنین دو فیلم کوتاه «چت» ساخته «شادمهر راستین» و «گیوتین» ساخته «بهرام عظیم‌پور» در همین دوره در بخش دو هفته با کارگردانان نمایش داده شدند. «بهمن قبادی» در این سال داوری بخش دوربین طلایی جشنواره را به عهده داشت. سال بعد فیلم «طلای سرخ» اثر جعفر پناهی، فیلمی که به خاطر سیاه بودنش هیچگاه در ایران اجازه نمایش پیدا نکرد، در بخش نوعی نگاه شرکت کرد و برنده جایزه ویژه هیات داوران جشنواره کن شد، البته در این سال «کیارستمی» نیز یکی از اعضاء هیات داوران بخش اصلی جشنواره کن بود. سال 2004 نیز سال این فیلمساز ایرانی بود، سالی که به طور همزمان دو فیلم «ده» و «پنج» کیارستمی به ترتیب در بخش‌های نوعی نگاه و خارج از مسابقه به نمایش درآمد. در دوره بعد «نیکی کریمی» توانست با اولین تجربه فیلمسازی‌اش با عنوان «یک شب» به بخش نوعی نگاه راه یابد ولی موفقیتی کسب نکرد. جشنواره کن که از سال 1999 تا 2003، هر سال فیلمی را از ایران در بخش اصلی خود (یعنی بخش مسابقه) و در سال های 2004 و 2005 هم چند فیلم در بخش های گوناگون پذیرفته بود، ناگهان در سال های 2006 و 2007 هیچ فیلمی از ایران را در هیچ بخشی نپذیرفت؛ البته «نیکی کریمی» به عنوان یکی از اعضاء هیات داوران بخش سینه فونداسیون و فیلم کوتاه برگزیده شد. در همان سال 2007 همزمان با برگزاری شصتمین سال تولد جشنواره کن، فیلم ضد ایرانی «پرسپولیس» ساخته «مرجانه ساتراپی» و همکار فرانسوی‌اش در بخش مسابقه این جشنواره پذیرفته می‌شود و جایزه ویژه هیات داوران به آن تعلق می‌گیرد. به نظر می‌رسد نمایش این فیلم ضد ایرانی در جشنواره کن سرآغازی می‌شود بر آنچه که فیلم‌هایی که همگی به نوعی رویکرد انتقادی نسبت به جمهوری اسلامی ایران داشتند نه تنها در جشنواره به نمایش درآمدند بلکه از سوی برگزارکنندگان جشنواره کن نیز جایزه باران شدند. در سال 2008، «ترانه تنهایی تهران» ساخته «سامان سالور» به عنوان تنها فیلم ایرانی برای بخش پانزده روز با کارگردان‌ها انتخاب شد. در دوره بعدی این رقابت‌ها، فیلم «کسی از گربه‌های ایرانی خبر ندارد» ساخته «بهمن قبادی» که فیلم‌هایی چون «نیوه مانگ»،«زمانی برای مستی اسب‌ها»، «فصل کرگدن» و ... را در کارنامه کاری خود دارد در بخش نوعی نگاه به نمایش درآمد و جایزه ویژه بخش نوعی نگاه و جایزه منتقدان فرانسوی را در این دوره از جشنواره به دست آورد. این فیلم که بدون مجوز و به صوت زیرزمینی در ایران ساخته شده، داستان دختر و پسر جوانی است که بعد از آزادی از زندان برای جمع کردن یک گروه جدید موسیقی، سفری زیرزمینی را در تهران شروع می‌کنند تا تک تک افراد گروهشان را از میان گروه‌های مخفی زیرزمینی پیدا کنند. سپس شصت و سومین جشنواره فیلم کن در حالی برگزار می‌شود که فیلم «رونوشت برابر اصل» ساخته «کیارستمی»، تنها فیلم ایرانی حاضر در این رقابت‌هاست. این فیلم در بخش مسابقه نمایش داده می‌شود ولی رقابت را به «عمو بونمی» واگذار می‌کند. سال 2011 نیز از لحاظ رابطه سینمای ایران و جشنواره کن سال مهمی است. در پی محکومیت «جعفر پناهی» و «محمد رسول اف» در ایران، این جشنواره نه تنها از این دو به عنوان میهمانان ویژه خود نام می‌برد، بلکه فیلم «به امید دیدار» ساخته «رسول‌اف» را در بخش دو هفته با کارگردانان و فیلم «این یک فیلم نیست» ساخته «پناهی» را به صورت ویژه به نمایش درمی‌آورد. همچنین «ژیل ژاکوب»، رئیس جشنواره کن اعلام می‌کند که «پناهی» از نظر آنان یکی از اعضاء هیات دوران جشنواره کن است که در آن سال به جای او صندلی خالی خواهند گذاشت. دو سال گذشته نیز هیچ فیلمی از ایران در جشنواره سینمایی کن حضور نداشت و تنها فیلم «مثل یک عاشق»، ساخته «عباس کیارستمی» در بخش مسابقه به نمایش درآمد که آن نیز نه به عنوان نماینده ایران که به عنوان فیلمی ژاپنی فرانسوی در این رقابت‌ها حضور یافت که در نهایت نیز جایزه‌ای به دست نیاورد. در حاشیه جشنواره دو سال گذشته کن نیز مستندی داستانی تحت عنوان «من ندا هستم» به کارگردانی «نیکول کیان صدیقی» در بخشی موسوم به غرفه آمریکایی فیلمسازان تازه نفس این جشنواره نمایش داده شد و اتحادیه اروپا نیز طی مراسمی جایزه مدیا به ارزش شصت هزار یورو را به عنوان کمک هزینه ساخت فیلم بعدی «اصغر فرهادی» به او اختصاص داد. پارسال نیز در حالی‌ که دو فیلم کوتاه «دوئت» ساخته «نوید دانش» و «بیشتر از دو ساعت» ساخته «علی عسگری» در بخش فیلم کوتاه حضور دشتند، هیچ فیلمی از سینمای کشورمان در بخش‌ اصلی (مسابقه) وجود نداشت. البته فیلم «گذشته» ساخته «فرهادی» به عنوان نماینده فرانسه یکی از نامزدهای نخل طلا شد. «گذشته» داستان مردی ایرانی است که در پی اختلاف با همسرش او را در فرانسه تنها گذاشته و به ایران می‌رود ولی زمانی ‌که از این سفر باز می‌گردد، همسر و دو دخترش را در حالی می‌یابد که با مرد غریبه‌ای که به تازگی با همسرش آشنا شده است، زندگی می‌کنند. بی‌بی‌سی در گزارشی با عنوان «سینمای ایران و جشنواره فیلم کن» به این مسئله اعتراف می‌کند که «جشنواره کن در این سال‌ها به فیلم‌هایی ایرانی‌ که خلاف رویه معمول و بدون اجازه دولت ساخته شده‌اند، توجه خاصی نشان داده است.» منبع: انجمن نقد فارسی
  12. تازه‌ترین ساخته‌های ژان-لوک گدار، برادران داردن، کن لوچ، دیوید کراننبرگ و... در بخش رسمی شصت و هفتمین دوره جشنواره فیلم کن حضور دارند. خبرآنلاین: اسامی فیلم‌های بخش رسمی این دوره جشنواره کن پنجشنبه بعد از ظهر در نشستی خبری در پاریس با حضور تی‌یری فرمو مدیر عامل جشنواره کن و ژیل ژاکوب رئیس جشنواره اعلام شد. «The Homesman» تازه‌ترین تجربه کارگردانی تامی لی جونز بازیگر برنده اسکار با بازی هیلاری سوانک و مریل استریپ، «شکارچی روباه» ساخته بنت میلر کارگردان فیلم‌های «کاپوتی» و «مانیبال»، فیلم جنگی «جستجو» به کارگردانی میشل هازاناویسیوس سازنده فیلم برنده اسکار «هنرمند»، «تالار جیمی» تازه‌ترین ساخته کن لوچ فیلمساز بریتانیایی و «نقشه ستارگان» به کارگردانی دیوید کراننبرگ با بازی رابرت پاتینسن ستاره سری فیلم‌های «گرگ و میش» از جمله 18 فیلم بخش مسابقه هستند که برای دریافت جایزه نخل طلا رقابت می‌کنند. «آقای ترنر» به کارگردانی مایک لی درباره نقاش معروف بریتانیایی، «لویاتان» تازه‌ترین ساخته آندری زویاگینتسف فیلمساز روسی و سازنده فیلم‌های تحسین‌شده «تبعید» و «النا»، «دو روز، یک شب» به کارگردانی لوک و ژان پی‌یر داردن برادران فیلمساز بلژیکی که دو بار برنده جایزه نخل طلایی شده‌اند («رزتا» و «کودک»)، «ابرهای سیلس ماریا» فیلم جدید اولیویه آسایاس فیلمساز فرانسوی، «خواب زمستانی» به کارگردانی نوری بیلگه جیلان فیلمساز ترکیه‌ای که یکی از چهره‌های ثابت جشنواره کن است، از دیگر رقبای نخل طلایی هستند. ژان-لوک گدار فیلمساز کهنه‌کار فرانسوی و خالق فیلم‌هایی چون «ازنفس‌افتاده» و «آلفاویل» با فیلم جدید خود «خداحافظی با زبان» در بخش رسمی حضور دارد. «اسیر» ساخته آتوم اگویان فیلمساز ارمنی‌تبار، «La Meraviglie» به کارگردانی آلیس رورواچر فیلمساز ایتالیایی، «Mommy» ساخته زاویه دولان کارگردان و بازیگر کانادایی، «سینت لورن» ساخته برتران بونلو کارگردان فرانسوی، فیلم ژاپنی «Still the Water» ساخته نائومی کاواسه، «Timbuktu» ساخته عبدالرحمان سیساکو از فرانسه و «Wild Tales» به کارگردانی دامین زیفرون کارگردان و نویسنده آرژانتینی، فهرست فیلم‌های بخش مسابقه را کامل می‌کنند. فرمو گفت در مجموع 49 فیلم برای نمایش در بخش رسمی انتخاب شده‌اند که 15 فیلم را فیلمسازان زن کارگردانی کرده‌اند. فیلم‌های این بخش از میان حدود 1800 فیلم متقاضی انتخاب شده‌اند. مدیر عامل جشنواره کن اعلام کرد به مناسبت بیستمین سال فعالیت شرکت دریم ورکس انیمیشن، فیلم «چگونه اژدهای خود را تربیت کنید 2» تازه‌ترین تولید این استودیو در بخش خارج از مسابقه نمایش داده می‌شود. شصت و هفتمین دوره جشنواره فیلم کن 14 تا 25 مه (24 اردیبهشت تا 4 خرداد) برگزار می‌شود. فرمو همچنین گفت احتمالا تا آغاز جشنواره چند فیلم دیگر به بخش رسمی اضافه می‌شود. معمولا 20 فیلم در بخش مسابقه کن رقابت می‌کنند، اما امسال 18 فیلم انتخاب شده‌اند. جین کمپیون فیلمساز نیوزیلندی ریاست داوران بخش مسابقه اصلی جشنواره را به عهده دارد. همان‌طور که قبلا اعلام شد فیلم «گریس از موناکو» به کارگردانی اولیویه دان با بازی نیکول کیدمن فیلم افتتاحیه جشنواره است. عباس کیارستمی فیلمساز ایرانی نیز ریاست داوران بخش سینه‌فونداسیون و فیلم‌های کوتاه جشنواره را عهده‌دار است. فهرست فیلم‌های بخش رسمی به این شرح است: فیلم افتتاحیه «گریس از موناکو»، اولیویه دان (فرانسه ، آمریکا، بلژیک، ایتالیا) بخش مسابقه «اسیر»، آتوم اگویان (کانادا) «ابرهای سیلس ماریا»، اولیویه آسایاس (فرانسه، سوییس، آلمان) «شکارچی روباه»، بنت میلر (آمریکا) «خداحافظی با زبان»، ژان-لوک گدار (سوییس) «The Homesman»، تامی لی جونز (آمریکا) «تالار جیمی»، کن لوچ (بریتانیا، ایرلند، فرانسه) «لویاتان»، آندری زویاگینتسف (روسیه) «La Meraviglie»، آلیس رورواچر (ایتالیا، سوییس، آلمان) «نقشه ستارگان»، دیوید کراننبرگ (آمریکا) «Mommy»، زاویه دولان (فرانسه، کانادا) «آقای ترنر»، مایک لی (بریتانیا) «سینت لورن»، برتران بونلو (فرانسه) «جستجو»، میشل هازاناویسیوس (فرانسه) «Still the Water»، نائومی کاواسه (ژاپن) «دو روز، یک شب»، لوک و ژان پی‌یر داردن (بلژیک) «Timbuktu»، عبدالرحمان سیساکو (فرانسه) «Wild Tales»، دامین زیفرون (آرژانتین، اسپانیا) «خواب زمستانی»، نوری بیلگه جیلان (ترکیه، آلمان، فرانسه) بخش خارج از مسابقه «بازگشت به خانه»، ژانگ ییمو «چگونه اژدهای خود را تربیت کنید 2»، دین دبلوا «Les Gens du Monde»، ایو ژولاند بخش نوعی نگاه «Amour fou»، جسیکا هاوزنر «Bird People»، پاسکال فران «اتاق آبی»، متیو آمالریک «سرزمین چارلی»، رولف دی هیر «دوهی-یا»، جولی جونگ «الینور ریگبی»، ند بنسن «فانتزیا»، وانگ چائو «Harcheck mi headro»، کرن یدایا «Hermosa juventud»، خایمه روسالس «Incompresa»، آسیا آرجنتو «Jauja»، لیساندرو آلونسو «رود گمشده»، رایان گاسلینگ «دختر محافل»، ماری آماکوکلی، کلر برگر و ساموئل تیس (فیلم افتتاحیه) «بدو»، فیلیپ لاکوت «نمک زمین»، ویم وندرس، جولیانو ریبریو سالگادو «برف در آسمان»، اندرو هیوم «Titli»، کانو بل «توریست»، روبن اوستلوند نمایش‌های نیمه‌شب «رهایی»، کریستین لورینگ «خانه‌به‌دوش»، دیوید میشود «هدف»، یون هونگ-سیونگ نمایش‌های ویژه «پل‌های سارایوو» «Eau Argentée»، محمد اسامه «دوشیزه»، سرگئی لوزنیتسا «ارتش سرخ»، پولسکی گیب «Caricaturistes - Fantassins de la democratie»، استفانی والواتو منبع:نقد فارسی
  13. گریس موناکو (Grace of Monaco) فلم افتتاحیه جشنواره کن شصت و هفتمین دوره جشنواره فیلم کن 14 تا 25 مه (24 اردیبهشت تا 4 خرداد) برگزار می‌شود. «گریس از موناکو»(Grace of Monaco) با بازی نیکول کیدمن و به کارگردانی اولیویه دان "که پیش از این فیلم برنده دو اسکار زندگی مانند گل سرخ با بازی ماریون کوتیار رو ساخته بود" فیلم افتتاحیه جشنواره کن است. خلاصه فیلم «گریس از موناکو»: داستانی است از بحران ازدواج و شخصیت گریس کلی، ستاره سابق هالیوود در مدتی که اختلاف سیاسی بین پرنسس رینیر سوم موناکو و چارلز دوگل فرانسه پیش آمد و حمله هوایی فرانسه به موناکو در اوایل دهه 1960 رخ داد. حواشی فیلم «گریس از موناکو»: نیکول کیدمن سکوت خود را در مقابل اعتراضات فرزندان گریس کلی، پرنس آلبرت و خواهرانش کارولین و استفانی که این فیلم را به دور از واقعیت و سراسر تخیل و نادرست خوانده بودند، شکست و این فیلم را بسیار محتاطانه خواند و می گوید مطمئن است که با احترام تمام یاد این چهره افسانه ای هالیوود را زنده کرده است. منبع انجمن نقد فارسی
  14. معرفی بخش ها: بخش مسابقه هرساله حدود بیست فیلم برای ربودن تندیس «نخل طلا» وارد این بخش از رقابت‌ها می‌شوند و در نهایت هیات داوران یکی از فیلم‌ها را به عنوان برنده معرفی خواهد کرد. آمارها نشان داده که برنده شدن در این بخش از جشنواره کمک بسزایی به فروش فیلم در گیشه خواهد کرد. از جمله برندگان بزرگ جایزه نخل طلای کن می‌توان به کارگردانانی چون «ولز»، «روسیلینی»، «فلینی»، «ویسکونتی»، «آنتونیونی»، «آلتمن»، «کوروساوا»، «ایمامورا»، «وندرس»، «آگوست»، «سودربرگ»، «لینچ»، «آنجلو پولوس»، «پولانسکی»، «ون‌سنت»، «برادران داردن»، «کیارستمی»، «لوچ»، «مور» و … اشاره کرد. بخش خارج از مسابقه گاهی برخی از فیلم‌هایی که برای شرکت در بخش مسابقه به دبیرخانه جشنواره کن فرستاده می‌شوند، مورد تایید هیئت انتخاب این بخش از جشنواره نبوده ولی از نظر برگزارکنندگان، این فیلم‌ها، شایستگی لازم برای نمایش در جشنواره را دارند، به همین خاطر در بخش خارج از مسابقه به نمایش درمی‌آیند. از جمله ویژگی‌های این بخش از جشنواره، نمایش برخی از بخش‌های تدوین نشده و فیلم‌های در دست تولید کارگردانان است که از جمله آن‌ها می‌توان به نمایش فیلم «دار و دسته نیویورکی‌های» ساخته «اسکورسیزی» و «پنچ» ساخته «کیارستمی» اشاره کرد. بخش «نوعی نگاه» این بخش غیر رقابتی از سال 1978، هرساله برگزار می‌شود. در این بخش فیلم‌های موفق و برجسته سینمای جهان به نمایش درمی‌آید. بخش سینه‌فونداسیون این بخش رقابتی 20 سال پس از بخش «نوعی نگاه» یعنی از سال 1998 به دیگر بخش‌های جشنواره فیلم کن اضافه شد. هر سال حدود پانزده فیلم‌ کوتاه سینمای جهان بالاخص فیلم‌هایی که توسط کارآموزان دانشکده‌های فیلم ساخته شده باشد، در این بخش به نمایش درمی‌آید. برندگان این بخش از رقابت‌ها شامل سه فیلم اول، دوم و سوم می‌شود که توسط هیئت داورانی مستقل برگزار می‌شود. بخش «هفته منتقدان» بخش «هفته منتقدان» قدیمی‌ترین بخش جنبی جشنواره است که در سال 1962 تاسیس شده است. این بخش از رقابت‌ها را انجمن منتقدان فیلم فرانسه برگزار می‌کند. این انجمن هر ساله به معرفی آثار فیلمسازان جدید و نوپای سینمای جهان می‌پردازد. بخش «دو هفته با کارگردانان» این بخش غیر رقابتی 4 سال پس از بخش «هفته منتقدان»، اولین بار در سال 1969 برگزار شد، در این بخش فیلم‌های کوتاه و بلند فیلمسازان جهان به نمایش درمی‌آید. بازار فیلم کن بازار فیلم کن بزرگ‌ترین و مهم‌ترین بازار فیلم جهان محسوب می‌شود که بسیاری از تهیه‌کنندگان، بازاریاب‌ها و پخش‌کننده‌های فیلم از سراسر دنیا برای خرید و فروش و گرفتن امتیاز پخش فیلم‌ها به این بازار می‌آیند. برای شرکت در این بازار محدودیتی وجود ندارد و شرکت در آن برای عموم آزاد است. شصت و هفتمین دوره جشنواره فیلم کن 14 تا 25 مه (24 اردیبهشت تا 4 خرداد) برگزار می‌شود.
  15. تاریخچه: جشنواره فیلم کن برای اولین بار در شهر کن در جنوب فرانسه در سپتامبر ۱۹۳۹ برگزار شد، در این سال فیلم آمریکایی «مرد اتحادیه اقیانوس آرام» ساخته «سیسیل ب دومیل»، سازنده فیلم‌های «ده‌فرمان»، «کلئوپاترا» و «سامسون و دلیله» به عنوان بهترین فیلم سال شناخته شد.این فیلم داستان راه‌اندازی پروژه عظیم راه‌ آهن اتحادیه اقیانوس آرام به سمت کالیفرنیا بود. اما پس از آن تا پایان جنگ جهانی دوم برگزاری مجدد این جشنواره متوقف ماند. در دهه ۱۹۵۰ میلادی زمان برگزاری جشنواره، از ماه سپتامبر به آوریل تغییر یافت و از سال ۱۹۵۵ میلادی، نخل طلا به عنوان جایزه اصلی جشنواره کن معرفی شد. برنامه‌های این جشنواره از هفت بخش اصلی تشکیل شده‌است که شامل بخش‌های مسابقه، خارج از مسابقه، نوعی نگاه، سینه فونداسیون (مسابقه فیلمهای کوتاه)، هفته منتقدان، دو هفته کارگردانان و بازار فیلم می‌شود. در جشنواره بین‌المللی فیلم کن، فیلم‌ها در دو بخش اصلی و فرعی از اقصا نقاط جهان با یکدیگر رقابت می‌کنند. مهم‌ترین و پر افتخارترین جایزه در جشنواره بین‌المللی فیلم کن جایزه نخل طلایی (Palme d'Or) است. عباس کیارستمی فیلمساز مطرح ایرانی در سال ۱۹۹۷ برای فیلم طعم گیلاس برنده نخل طلائی جشنواره کن و تاکنون ۳ بار نامزد دریافت نخل طلائی جشنواره بین‌المللی فیلم کن شده‌است. از دیگر ویژگی‌های جشنواره فیلم کن خصوصی بودن آن است که در آن بزرگ‌ترین ستارگان سینما و مطرح‌ترین تهیه کنندگان عرصه سینما حضور به هم می‌رسانند. قابل ذکر است که فقط اهالی سینما حق شرکت در جشنواره، آنهم با کارت دعوت ویژه را دارند. جشنواره بین‌المللی فیلم کن محل بسیار مناسبی برای تهیه کنندگان سینما از تمام نقاط جهان است که در آن فرصت می‌یابند تا فیلم‌های خود را به شرکت‌های عظیم فیلمسازی عرضه کنند. منبع: نقد فارسی
  16. you & I / One direction
  17. آغوش/ شاهین نجفی
  18. یه برنامه ای هست شبکه یک میده فکر کنم اسمش شیرین بهار باشه البته قبلا پخش می شد، چند وقتیه پیش مجددا تکرارش رو شروع کردن. هر قسمت از این برنامه به معرفی شیرنی های محلی استان های مختلف می پردازه، چیزی که خیلی این برنامه رو برای من لذت بخش کرده فضای سنتی و خاصیه که بش حاکمه، خیلی آرامش بخشه. ضمن اینکه در هر قسمت متناسب با اون استان موسیقی های محلیش رو هم میذارن که همراه با نریشن خانم شیرزاد فضاش رو خیلی لذت بخش کرده همینطور یه نیم نگاهی هم به آداب و رسوم و فرهنگ های مختلف کشور داره فقط دقیق نمیدونم پخشش چه زمانیه فکر کنم 6، 6.30 باشه
  19. ممنون از تاپیک خیلی از کتابای مورد علاقم تو این لیست نبودن، اما از بین این کتابها ، آثاری که بیشتر دوست داشتم اینا هستن: بار هستی، بیگانه، راز فاق ورق و کیمیاگر
  20. Nymphomaniac: Vol. I (نیمفومینیاک: بخش 1) کارگردان : Lars von Trier نویسنده : Lars von Trier بازیگران : Charlotte Gainsbourg, Stellan Skarsgård, Stacy Martin 2013 خلاصه داستان : مردی به نام سلیگمان یک زن زخمی و از حال رفته را در خیابان می‌یابد و او را به خانه می‌برد. در خانه آن زن به سلیگمان می‌گوید که اسمش جو و یک نیمفومینیاک است. سپس سرگذشت و داستان زندگی‌اش را برایش بازگو می‌کند ... منتقد: جیمز براردینلی-امتیاز 7.5 از 10 (3 از 4) «نیمفومینیاک: بخش 1» به احتمال زیاد بهترین اثری است که لارس فون تریر پس از «رقصنده در تاریکی» ساخته است. تحلیل زیادی برای رسیدن به این ادعا نیاز نیست. زیرا این کارگردان سنت شکن تا حدی در «نیمفومینیاک» نقاب خودنمایی را برداشته و در عوض به اثری شخصیت محور پرداخته است. «نیمفومینیاک» کماکان یک اثر فانتزی است - به این معنی که در دنیای "حقیقی" رخ نمی‌دهد – با این حال این فیلم بیش از آنکه بهانه ای برای به رخ کشیدن سبک خاص کارگردان باشد داستانی برای تعریف کردن دارد. سه اثر پیشین فون تریر که در سطح جهانی پخش شده بودند – مالیخولیا، ضد مسیح و مندرلی – همگی قربانی افراط هنری کارگردان شدند. هرچند زیاد منطقی نیست که بگوییم «نیمفومینیاک: بخش 1» هیچگاه قربانی این مسائل نمی‌شود، با این حال تاثیر آنها در تماشای این فیلم بیشتر جنبه سردرگمی موقتی دارد تا این که مانعی باشند برای ادامه آن تجربه. نسخه کامل نیمفومینیاک به دلیل زمان بسیار طولانی آن به دو بخش تقسیم شده است. در مجموع این دو بخش چیزی حدود چهار ساعت هستند. حتی یک نسخه طولانی‌تر تدوین کارگردان نیز وجود دارد، که در برخی از جشنواره‌ها و سینماها به نمایش درآمده است. طبق گفته فون تریر آن نسخه طولانی‌تر "دیدگاه حقیقی" او را نشان می‌دهد، با این حال نسخه کوتاه‌تر را نیز مردود نشمرده است. این نسخه کوتاه تر پخش گسترده تری نیز خواهد داشت و بیشتر دیده خواهد شد. به عنوان مثال در ایالات متحده هرچند «نیمفومینیاک: بخش 1» در تعداد انگشت شماری سینمای هنری پخش می‌شود، به صورت ویدئوی درخواستی (VoD) نیز در دسترس خواهد بود. برخی «نیمفومینیاک» را هرزه نگاری خوانده اند؛ البته این اولین باری نیست که این برچسب بر فیلمی از فون تریر زده می‌شود. صحنه های نزدیکی بی پرده فراوانی در این فیلم وجود دارد (که با استفاده از بدل و تغییر چهره با چهره بازیگر به وسیله رایانه انجام شده اند) با این حال به هیچ وجه حتی بدبین ترین بینندگان نیز نمی‌توانند «نیمفومینیاک» را تحریک کننده بنامند. با این حجم از عریانی که «نیمفومینیاک» به نمایش می‌گذارد، خیلی عجیب است اگر بدانید که این فیلم به هیچ وجه محرّک نیست. اگر "هدف: تحریک" را یکی از ویژگی‌های فیلمهای هرزه نگاری بنامیم، در این صورت «نیمفومینیاک» را می‌توان یک "ضد هرزه نگاری" توصیف کرد. «نیمفومینیاک: بخش 1» با سکانسی عجیب آغاز می‌شود. در ابتدا صفحه سیاه است. در خلال تاریکیِ پس زمینه ما چندین صدا می‌شنویم: چک چک و شر شر آب، خر خر شیئی فلزی بر اثر باد یا کشیده شدن روی زمین و صدای کوبیدن بر یک فلز. پس از آن فون تریر "چراغها را روشن می‌کند" و همان صحنه را این بار به صورت بصری نمایش می‌دهد. به طرز عجیبی این روش برای شکل دادن به طرح داستان مفید عمل می‌کند، هرچند بیشتر شبیه به یک "کارت دعوت" است تا این که المانی ضروری باشد. بلافاصله پس از آن با دو شخصیت اصلی آشنا می‌شویم: جو (با بازی شارلوت گانزبورگ) زنی که خون آلود وسط خیابان افتاده است و سلیگمان (با بازی استلان اسکارشگارد) مردی که جو را می‌یابد و به خانه می‌برد. عمده «نیمفومینیاک: بخش 1» را فلش بک‌هایی تشکیل می‌دهند که جو داستان زندگی اش را برای ناجی اش شرح می‌دهد. جو یک نیمفومینیاک است که در چنگ تنفر از خود اسیر است و به صورت خوددرمان در صدد مقابله با بیماری‌اش برآمده است. او در مورد احساسات جنسی اش در دوران جوانی سخن می‌گوید، از رابطه با پدرش (با بازی کریستین اسلتر)، این که چطور او و دوستش (با بازی سوفی کندی کلارک) مردان را در یک قطار وسوسه کردند، این که چطور همسر (با بازی اوما تورمن) یکی از قربانیانش با او مواجه شده است و این که چگونه مسیر زندگی اش از عشق حقیقی اش (جیروم، با بازی شیا لبوف) گذشته است. هرچند صحنه‌های بی پرده سهم زیادی در فیلم دارند، می‌توان ادعا کرد که هیچ کدام از آن صحنه‌های نزدیکی به اندازه صحنه مرگ پدر جو و نزول تدریجی او به پستی و خواری، در به تصویر کشیدن احوال انسانها دقیق و بی پرده نیستند. تاثیر فون تریر در هیچ جا به اندازه وارد کردن برخی جنبه‌ها و موضوعات آزار دهنده به فیلمش هویدا نیست. برای یک بیینده معمولی ممکن است این جوانب بی معنی به نظر برسد، هرچند مطمئنم ارتباط این موضوعات با یکدیگر برای نویسنده/کارگردان کاملا روشن است. با این حال فون تریر قادر است راهی پیدا کند تا چیزهای عجیبی (مانند ماهی‌گیری مگسی و اعداد فیبوناتچی) را با سرگذشت و یک عمر انحراف جنسی جو در هم ببافد. در طول این سکانسها بسیار واضح است که فون تریر دست از خودنمایی بر نداشته است. به محض اینکه بخواهیم در مورد بازیگری شجاعانه صحبت کنیم، خطرهایی که بازیگران «نیمفومینیاک» پذیرفته اند به ذهنمان خطور می‌کنند. استیسی مارتین (که اولین بازی عمرش را در این فیلم انجام داده است) در نقش نسخه جوانتر جو تقریبا به همان اندازه زمانی که لباس بر تن دارد عریان ظاهر می‌شود. در چنین شرایطی خیلی راحت ممکن است عریانی بر بازیگری چیره شود، اما مارتین به خوبی از پس لحظات احساسی غم انگیز در هنگام مواجهه با زوال پدرش بر می‌آید. شیا لبوف که در حلقه‌های سینمایی بیشتر شبیه به یک کیسه بوکس شده است (گاهی هم واقعا استحقاقش را دارد) عملکردش در اینجا بیننده را تحت تاثیر قرار می‌دهد. او همان بازیگری است که پیش از خراب شدن شهرتش و افتادن به دام بلاک باسترهای کسل کننده تحسین جهانیان را بر انگیخته بود. کریستین اسلتر و اوما تورمن نقشهای کوتاهی دارند و در آنها هم کاملا از جذابیتهای ظاهری که زمانی نماد آن بودند رها شده اند. گاهی وقتی صحبت از «بخش 1» می‌شود، قضاوت در مورد آن بدون دیدن «بخش 2» چندان منطقی به نظر نمی‌رسد. در مورد «نیمفومینیاک» اینطور نیست. با اینکه فیلم طوری به پایان می‌رسد که هنوز بسیاری از جوانب سرگذشت جو ناگفته می‌ماند، با این حال بیینده احساس یک تجربه منقطع و ناکامل پیدا نمی‌کند. فون تریر، گانزبورگ و مارتین از جو شخصیتی جذاب و حساب شده ساخته اند و به شخصه بسیار مشتاقم ادامه سرگذشت او را ببینم. همانند «بخش 1» که چیزهای زیادی از آن را می‌توان تحسین کرد، به همان میزان می‌توان انتظار از «بخش 2» داشت. برای اولین بار در بیش از ده سال گذشته به پروژه‌ای از فون تریر خوش بین هستم. ---------------------------------- یادداشت مترجم: نیمفومینیاک یا هایپرسکشوال به شخصی گفته می‌شود که از لحاظ تمایل جنسی نسبت به دیگران بسیار تواناتر است. توان و نیاز جنسی در این افراد به قدری شدید است که باعث ایجاد اختلال در زندگی عادی می‌شود و پیامدهایی مانند عصبی شدن، گرایش به مواد مخدر، تنفر از خود و ... دارد. اختصاصی نقد فارسی مترجم: سید مجتبی حسینی
      • 2
      • Like
  21. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    Nymphomaniac: Vol. I (نیمفومینیاک: بخش 1) کارگردان : Lars von Trier نویسنده : Lars von Trier بازیگران : Charlotte Gainsbourg, Stellan Skarsgård, Stacy Martin خلاصه داستان : مردی به نام سلیگمان یک زن زخمی و از حال رفته را در خیابان می‌یابد و او را به خانه می‌برد. در خانه آن زن به سلیگمان می‌گوید که اسمش جو و یک نیمفومینیاک است. سپس سرگذشت و داستان زندگی‌اش را برایش بازگو می‌کند ... خوب همونطور که می دونید این جدیدترین فیلم فون تریر هست که بدلیل طولانی بودنش در دو قسمت اکران شده.این فیلم مجموعا 4 ساعت هست. خیلی کنجکاو بودم برای دیدنش به دلیل موضوع خاصی که داره این فیلم و همینطور حواشی مطرح شده دربارش و باید بگم که خوشم اومد از فیلم. هر چند من اصلا با سینمای فون تریر آشنایی ندارم و فقط فیلم داگویل رو از ایشون دیدم و دوست هم داشتم اون فیلم رو. فیلم علی رغم صحنه های اروتیک فراوانی که داره به هیچ عنوان به هرزه نگاری نزدیک نمیشه، بشدت خوش ساخته، ریتم خوبی داره و بخوبی در انتقال مفهومش موفق عمل کرده. نکته ی جالبی که درباره این فیلم خوندم اینکه بازیگر نقش "جو" Stacy Martin گویا اولین تجربه ی بازیگریش بود این فیلم. بازی خیره کننده ای رو ارائه داد علی رغم نقش پیچیده ای که داشت. و نکته ی دیگه اینکه علی رغم اینکه فیلم 2 پارته هست اما همین نسخه ی یک هم کامل هست. خیلی حس ناقص بودن نمیکنه بیننده بعد از پایان فیلم. در کل دوست داشتم فیلم رو. نسخه ی 2 رو هم در اسرع وقت دانلود می نُمایم
  22. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    برای پرندگان – For the Birds کارگردان: Ralph Eggleston شرکت تولید کننده: Pixar Animation Studios محصول 2000 آمریکا زمان: ۳ دقیقه پیوند: IMDB « برنده جایزه اسکار بهترین انیمیشن کوتاه در سال ۲۰۰۲ » خلاصه داستان: این انیمیشن کوتاه با نشان دادن یک گروه از پرندگان کوچک که بر سیم تلفنی نشسته اند شروع میشود. وقتی پرنده بسیار بزرگتر و بی دست و پا از راه میرسد، پرندگان کوچک تر او را با متلک و توهین رد میکنند. اما او همچنان به دوستی با پرنده های کوچک اصرار دارد، تا زمانی که در آخر پرندگان کوچکتر تصمیم میگیرند که او را از روی سیم به پایین پرتاپ کنند. فقط خیلی دیر متوجه میشوند که ممکن است مشکلی در این نقشه باشد… انیمیشن های کوتاه رو خیلی دوست دارم، این بد نبود ولی خیلی هم خوشم نیومد.
  23. the book thief (دزد کتاب) کارگردان :Brian Percival نویسنده : Markus Zusak (novel), Michael Petroni (adaptation) بازیگران : Sophie Nélisse, Geoffrey Rush, Emily Watson محصول 2013 کتاب دزد (The Book Theif ) فیلمی درام است که در سال ۲۰۱۳ و بر اساس رمانی به همین نام نوشته مارکوس زوساک ساخته شده است. کارگردان این فیلم بریان پرسیوال است. این فیلم داستان دختربچه ای را روایت میکند که در خلال جنگ جهانی دوم ، اقدام به دزدیدن کتاب های متنوع و اهدای آن به دیگران می کرد. ویکی پدیای کتاب
  24. دل به دل/ همایون شجریان خیلی زیباست، یکی از بهترین آهنگ های آلبوم جدیدشه
×
×
  • اضافه کردن...