-
تعداد ارسال ها
2105 -
تاریخ عضویت
-
آخرین بازدید
تمامی مطالب نوشته شده توسط Shiva-M
-
من خودم متاسفانه هنوز نخوندمش فقط یه تورق سطحی کردم. نمیتونم نظر بدم فعلا. فقط درباره فیلم می تونم بگم که خودم خوشم اومد.از فیلمای قدرتمند امسال بود. در مورد نقد اگر دوست داری از اینجا می تونی نظرات کسانی که این نقد رو خوندن و همینطور جواب هایی که خود نویسنده بهشون داده رو بخونی
- 2 پاسخ
-
- 2
-
-
نقد حاضر توسط سعید گرامی، از کاربران سایت کافه فیلم نوشته شده است. اگر فیلم جاذبه که جزو بهترین فیلمهای سال قبل بود را دیدهاید، پیشنهاد میکنم حتما این نقد مفصل را مطالعه بفرمایید. مطمئناً خواندن آن به درک بهتر فیلم کمک زیادی خواهد کرد. دانلود منبع
- 2 پاسخ
-
- 4
-
-
درود بر سینما دوستان عزیز در این تاپیک اخبار جشنواره کن 2014 قرار می گیره پوستر چشنواره کن امسال:
- 23 پاسخ
-
- 8
-
-
the book thief (دزد کتاب) کارگردان :Brian Percival نویسنده : Markus Zusak (novel), Michael Petroni (adaptation) بازیگران : Sophie Nélisse, Geoffrey Rush, Emily Watson محصول 2013 خلاصه داستان : این فیلم داستان دختربچه ای را روایت میکند که در خلال جنگ جهانی دوم ، اقدام به دزدیدن کتاب های متنوع و اهدای آن به دیگران می کرد. این فیلم بر اساس کتاب «کتاب دزد» نوشته ی مارکوس زوساک ساخته شده. باز هم در راستای دفاع از یهودیا و ظلمی که بشون شده می شه گفت فیلم خوبیه، اما متاسفانه دیالوگای فیلم بیش از حد شعاریه و به اصطلاح ننشسته روی فیلم. ضمن اینکه خودم شخصا دیگه از اینهمه مظلوم نمایی یهودیا به تنگ اومدم. کچلمون کردن دیگه رسما! :icon_razz: اما موسیقی متن فیلم فوق العادست اثر جان ویلیامز هست. همینطور فیلمبرداری فیلم خیلی خوبه اما از نظر داستان و فیلمنامه یه مقدار خسته کننده بود برای من
- 3176 پاسخ
-
- 5
-
-
- فیلم
- لیست فیلم های هالیوودی
- (و 5 مورد دیگر)
-
برندگان جوایز پولیتزر / جایزه بهترین داستان به «سهره» رسید برندگان جوایز پولیتزر سال 2014 که دانشگاه کلمبیا بانی آن است، در رشتههای مختلف روزنامهنگاری، عکس و ادبیات معرفی شدند. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، رمان «سُهره» نوشته دونا تارت، یکی از رمانهای محبوب سال گذشته در بخش ادبیات داستانی برنده شد. «سُهره» رمانی دیکنزی است درباره یتیمی جوان در منهتن معاصر. این کتاب پاییز سال گذشته منتشر و خیلی سریع به اثری پرفروش بدل شد. این کتاب نامزد جوایزی چون حلقه منتقدان ملی کتاب بود و روز دوشنبه پیش از اعلام برنده شدن جایزه پولیتزر هم در صدر فهرست پرفروشهای سایت آمازون بود. تارت نویسنده 50 ساله اهل میسیسیپی است که سال 1992 با اولین رمان خود به نام «تاریخ مخفی» به شهرت رسید. او تا کنون سه رمان نوشته و خوانندگان برای خواندن «سهره» حدود 10 سال انتظار کشیدند. دومین رمان تارت «دوست کوچک» بود که منتقدان را مایوس کرد. بردن جایزه پولیتزر تارت را وارد جرگه نویسندگان معتبر میکند و فروش «سهره» را از مرز یک میلیون نسخه رد خواهد کرد. در بخش بهترین کتاب تاریخی هم آلن تیلور، مورخ بزرگ تاریخ استعمار با کتاب «دشمن درون: بردهداری و جنگ در ویرجینیا» برنده شد. تیلور 59 ساله با بردن این جایزه بار دیگر جایگاه والای خود در نوشتن تاریخ آمریکا را به همگان نشان داد. او سال 1996 با کتاب «شهر ویلیام کوپر: قدرت و ترغیب» برنده جایزه پولیتزر شده بود. «تلنگر» نوشته انی بیکر برنده جایزه بهترین نمایشنامه شد. ماجرای این نمایشنامه در یک سالن سینما میگذرد که هنوز فیلمهای 35 میلیمتری پخش میکند. منتقدان آن را «نمایشی پرمغز با شخصیتهای عمیق» توصیف کردند. این جوایز روز دوشنبه اهدا شدند و در بخش غیرداستانی جایزه به دن فاگین برای «رودخانه تامز: داستان علم و رستگاری» رسید. این اثر وقایعنگاری نابودی صنعتی در جامعهای کوچک در نیوجرسی را روایت میکند و آن را «گزارش علمی کلاسیک» توصیف کردهاند. جایزه بهترین زندگینامه به مگان مارشال برای نوشتن «مارگارت فولر: یک زندگی جدید آمریکایی» رسید؛ این کتاب درباره روشنفکر قرن نوزدهم است. جایزه بهترین کتاب شعر نیز به مجموعه شعری فلسفی ویجی سشادری به نام «3 بخش» رسید. جایزه پولیتزر موسیقی به جان لوتر آدامز برای «اقیانوس شو» اعطاء شد. این کار را «یک اثر ارکسترال سحرآمیز» توصیف کردهاند. در بخش روزنامهنگاری جایزه بهترین گزارش خبر فوری به «بوستن گلوب» برای پوشش خبری بمبگذاری در ماراتون بوستن رسید. جایزه بهترین گزارش تحقیقی به کریس همبی برای گزارشهایی رسید که در آن به موضوع بیماری ریوی کارگردان معدن و تلاش برخی وکلا و پزشکان برای ندادن حق درمان به آنها رسید. جایزه بهترین گزارش توصیفی به الای ساسلو، نویسنده «واشنتگت پست» برای گزارشهای گزندهاش درباره مواد خوراکی در آمریکای پس از بحران اقتصادی رسید. جایزه بهترین گزارش ملی به دیوید فیلیپس از نشریه «گزت» برای گزارشهایی درباه وضعیت سربازان برگشته از جنگ و شرایط زندگی آنها رسید. جایزه بهترین گزارش جهانی به جیسن زپ و اندرو آر. سی. مارشال، نویسندگان «رویترز» برای پوشش اعدام روهینگیا، جوان مسلمانی در میانمار رسید. روهینگیا قصد داشت برای زندگی بهتر از کشور فرار کند و قربانی شبکههای قاچاق انسان شد، او به عنوان یک مسلمان زندگی سختی در میانمار داشت. در بخش مقاله بلند جایزهای اهدا نشد. جایزه بهترین تفسیر به استیون هندرسن از نشریه «دیتریوت فری پرس» برای نوشتن ستونهایی درباره بحران اقتصادی در دیترویت رسید. اینگا سافرون، نویسنده «فیلادلفیا اینکوایر» برای نقدهایش درباره معماری برنده جایزه بهترین نقد شد. جایزه بهترین سرمقاله هم به گروه سردبیری «اورگونیان» رسید، این مقالات درباره افزایش نرخ حقوق بازنشستگی و مضرات آن بود. در بخش عکس نیز جایزه بهتری عکس خبری فوری به تایلر هیکس از «نیویورک تایمز» برای عکسهای عمیق و جذابش از حملات تروریستی در فروشگاه وستگیت در کنیا رسید. جایزه بهترین مجموعه عکس به جاش هینر از «نیویورک تایمز» برای مجموعه عکسهایش درباره یکی از قربانیان بمبگذاری در ماراتن بوستون رسید، این قربانی هر دو پای خود را از دست داده بود. آسوشیتدپرس / 14 آوریل / ترجمه: حسین عیدیزاده خبر آنلاین
-
- 2
-
-
Enrique - Bailando یکی از آهنگای خوب آلبوم جدید انریکه است به زبان اسپانیایی هست. روح زندگی و اون شور و سرزندگی خاص اسپانیایی ها رو کاملا می تونید در این آهنگ حس کنید
-
همه ما اهل تماشا کردن فیلم هستیم و بعضی از ما عاشق فیلم دیدن در سینما. هر چقدر فضای سینمایی که می رویم بهتر و راحت تر باشد لذت دیدن فیلم نیز بیشتر می شود. اگر با من هم عقیده اید که سینماها تاثیری زیادی در کیفیت و ماندگار شدن فیلم ها دارند بیایید تا در این مقاله با بهترین سینماهای جهان و یا بهتر بگویم متمایز ترین آنها آشنا شویم.سینه سیسیو (Cine Thisio, Athens, Greece)شهر آتن در یونان به سینماهای محوطه باز مشهور است که بویژه در فصل تابستان پذیرای سینما دوستان بسیاری است که Cine Thisio از بهترین نمونه های آن به شمار می آید. در این سینمای بدون سقف، شما روی صندلی خود نه تنها شاهد بهترین فیلم های سینمایی دنیا هستید بلکه شاهد یکی از بهترین مناظر دنیا یعنی آکروپلیس و پارتنون نیز هستید که بهترین منظره را در شب هنگام شاهد خواهید بود. Cine Thisio قدیمترین سینمای محوطه باز آتن است که در سال 1935 به بهره برداری رسیده است و در فاصله ماه های آوریل تا اکتبر باز بوده و با نمایش جدید ترین فیلم های اکران شده و بهترین فیلم های کلاسیک تاریخ سینما پذیرای سینما دوستان می باشد. آلامو درفتهاوس (Alamo Drafthouse, Texas, United States)Alamo Drafthouse واقع در آستین تگزاس، تا به حال رویدادهای مهمی از جمله اکران فیلم های کارگردان مشهور مایکل بی را به خود دیده است. اما چه چیزهایی این سالن سینما را از باقی سینماها متمایز کرده ، وضع قوانینی از جمله: ورود کودکان زیر 6 سال ممنوع، حرف زدن ممنوع، ورود تلفن همراه اکیداً ممنوع و در نهایت از پخش تبلیغات قبل از شروع فیلم که خیلی ها را آزار می دهد خبری نیست. این سینما با سرو کردن بهترین غذاها و نوشیدنی ها برای هر سینما دوست در صندلی خود، نهایت لذت تماشای یک فیلم را در سینما به ارمغان می آورد. سالن راج مندیر (Raj Mandir Theatre, Jaipur, India)این سالن سینما در جیپور هند در سال 1976 میلادی تاسیس شده و ظرفیت پذیرش 1200 مخاطب را داراست که معمولاً همیشه ظرفیت آن تکمیل است. با قیمت بلیطی معادل 1.90 دلار آمریکا که برای این سینما پرداخت می کنید شاید شاهد مجلل ترین سالن سینمای دنیا نباشید ولی قطعاً یکی از خاطره انگیزترین تجربه های سینما رفتن را تجربه خواهید کرد. سینمای بینالمللی کینو (Kino International, Berlin, Germany)قدمت این سالن سینما باقی مانده از دوران جنگ سرد به دوره سوسیالیستی آلمان بر می گردد. سالن سینمای بین الملی کینو برلین میزبان مراسم مهم و باشکوهی نظیر بهترین جشنواره های سینمایی و مراسم پذیرایی از احزاب و گروه های سیاسی مختلف ( اغلب برای اولین بار) بوده است. این سالن سینما با قدمتی که دارد در حکم یک میراث برای کشور آلمان محسوب شده و هر گونه تغییر در نمای بیرونی و مبلمان داخلی آن ممنوع است. سالن 4DX (ا4DX, Seoul, South Korea)در این سالن سینما همه تکنولوژیهای روز جهان به کار گرفته شده اند. سینما 4 بعدی سئول اولین سینمای 4 بعدی جهان است که با اکران جدیدترین فیلم های سینمایی جهان همراه با افکت هایی افزون بر آن، از قبیل وزش باد و بارش باران یک تجربه واقعی فیلم دیدن را به شما ارائه خواهد داد. این تجربه زمانی جالب تر به نظر می رسد که بدانید نشستن بر روی صندلی های این سینما برای هر شخصی مناسب نیست مثلا برای کسانی که ناراحتی های قلبی دارند یا از ناراحتی های کمر رنج می برند یا حتی برای بانوان باردار و کودکان کم سن و سال ورود به سینما ممنوع است. قیمت بلیط های این سینما از 12 دلار آمریکا شروع می شود و به نظر برای همچین تجربه نابی قیمت مناسبی به حساب می آید. آپلینک ایکس (Uplink X, Tokyo, Japan)آنچه در این سینما حایز اهمیت است ساختار اجتماعی و تعاملی مخاطبان آن است که می توانند دکوراسیون سینما را تغییر داده و صندلی های را به دلخواه خود در 10 حالت مختلف جابه جا کنند. پراسادز (Prasads, Hyderabad, India)در نگاه اول ممکن است با خود فکر کنید که این سینما در حیدر آباد هند یک سینمای عادی است ولی بد نیست بدانید که این سالن سینما بزرگترین پرده سیمنایی آیمکس 3 بعدی جهان با ابعاد 22 در 29 متر را در دل خود جای داده است. هر چند سیدنی نیز با بزرگترین پرده آیمکس جهان با اندازه 29.5 در 35.7 متر جلب توجه می کند. از پرفروش ترین فیلم های اکران شده در این سینما میتوان به آواتار، قطار سریع السیر قطب و قسمت اول هری پاتر و یادگاران مرگ اشاره کرد. سینه د چف (Cine de Chef, Seoul, South Korea)این سینمای مجلل در کره جنوبی فیلم ها را با صرف شام به نمایش می گذارد. سینمای های بسیاری در جهان از سینما دوستان با سرو غذا و نوشیدنی پذیرایی می کنند اما این سینما با سرو بهترین غذاهای ایتالیایی و فرانسوی حاصل دست پخت سر آشپز خود "پارک هایت" پا را یک قدم فراتر نهاده است. بعد از شام مهمانان می توانند در صندلی های خود که ساخته دست متخصصانی هست که برای خاندان سلطنتی امارت متحده عربی مبلمان می سازند، به استراحت بپردازند. البته زیاد عجله نکنید چون هزینه صرف شام و تماشای فیلم 53 دلار و صرف نهار 34 دلار برای شما آب می خورد. سکرت سینما (Secret Cinema, Worldwide)همان طور که از نام این سینما معلوم است همه چیز محرمانه است از محل پخش فیلم تا نام فیلمی که به نمایش در می آید. این سینما را گروهی در لندن پایه گذاری کرده اند که به صورت ماهیانه و در خفا بر گذار می شود و افراد علاقه مند بعد از گذراندن مراحلی خاص به عضویت گروه در می آیند و حق فاش کردن زمان و مکان و نام فیلم را ندارند. هزینه بلیط این سینمای راز آلود از 50 دلار شروع می شود. سالن کاسترو (The Castro Theatre, San Francisco, United States)این سینما در سال 1922 میلادی تاسیس شده و هنوز هم با نمای خارجی شبه کلیسایی خود، سالیانه پذیرای توریست ها و سینما دوستان بسیاری می باشد. ساندنس کابوکی (Sundance Kabuki Cinemas, San Francisco, Ca)این سینما در محله ژاپنی های سان فرانسیسکو قرار دارد. از مهمترین دلایل متمایز بودن این سینما میتوان به : رزرو بلیط ، سالن تئاتر شیک ساخته شده از مواد بازیافتی و دوست دار محیط زیست و رستوران های چهار ستاره آن و از همه مهمتر عدم پخش تبلیغات قبل از شروع فیلم اشاره کرد. سینهپولیس لاکسری (Cinepolis Luxury Cinemas, La Costa, Ca)از مهمترین ویژگی های این سینما میتوان به صندلی های چرمی غذاهای لذیذ از جمله پیتزا و سالاد و ذرت بو داده که همه توسط گارسون ارائه میشوند اشاره کرد. الکتریک سینما (Electric Cinema, London, England)این سینما در منطقه ناتینگ هیل لندن قرار دارد. در این سالن می توانید علاوه بر 65 صندلی تک نفره آن از تعداد 3 عدد مبل 2 نفره در قسمت پشتی سالن و شش عدد تخت دو نفره در جلوی سالن در کمال راحتی به تماشای فیلم های مورد نظر خود بپردازید. روفتاپ سینما (Rooftop Cinema, Melbourne, Australia)این سینما در آخرین طبقه یک ساختمان در ملبورن احداث شده و ظرفیت آن 185 نفر می باشد. بد نیست بدانید که برای جلوگیری از سرما پتو هم به سینما دوستان داده می شود. سینماتک فرانچس (Cinematheque Francaise, Paris, France)یکی از بزرگترین آرشیو فیلم ها و اشیاء مرتبط به سینما که از طراحی خارجی زیبایی بهره می برد. منبع: سایت نقدفارسی مترجم: زانیار مسافر
-
- 4
-
-
فیلم "رد کارپت" رضا عطاران دو نوبت نمایش در جشنواره ی کن دارد
Shiva-M پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در خبرهای سینما و تلوزیون
فیلم سینمایی «رد کارپت» به کارگردانی رضا عطاران و تهیهکنندگی احمد احمدی در دو سانس در بازار جشنواره فیلم کن نمایش داده میشود.احمد احمدی تهیهکننده فیلم سینمایی «رد کارپت» در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان این مطلب که این فیلم سینمایی در بازار جشنواره بین المللی فیلم کن در 2 سانس به نمایش درخواهد آمد، گفت: هرچند این فیلم سینمایی قرار است در بازار این جشنواره به نمایش درآید، اما اقدام خاصی برای حضور «رد کارپت» در بخش مسابقه نکرده ایم و تا زمانی که پروانه نمایش فیلم در ایران صادر نشود، برنامه ای برای حضور آن در جشنوارههای مختلف نداریم. وی در پاسخ به این که با توجه به اینکه «رد کارپت» فیلمی درباره حواشی فستیوال کن است اگر به بخش مسابقه راه پیدا کند تا چه اندازه موفق خواهد شد؟ توضیح داد: فیلمهایی از این دست در جشنواره بینالمللی فیلم کن آنچنان در صف رقابت با دیگر فیلمهای سینمایی قرار نمیگیرند چراکه کن جشنواره فیلمهای عظیم است. احمدی که تجربه چندینبار حضور در جشنواره کن را داشته است، ادامه داد: فضای حاکم بر جشنواه فیلم کن یک فضای سانتی مانتال است به گونه ای که به سمت فیلم هایی از نوع «رد کارپت» نمی رود. البته هر سال تعدادی صندلی خالی برای فیلم های سیاهنمایی که به مسائل خاص سیاسی دامن می زنند، کنار می گذارند اما فیلمهای بی طرفی مانند «رد کارپت» که تنها به موضوع سینما می پردازد چندان برای آنها جذاب نیست. تهیه کننده «رد کارپت» تاکید کرد: ما هنگام ساخت این فیلم سینمایی تنها به دنبال ساخت فیلمی برای مردم کشورمان بودیم و جشنواره فیلم کن بهترین بهانه برای ارائه برخی از مفهوم ها از جنس سینما بود به همین دلیل حواشی این جشنواره را برای ساخت یک فیلم انتخاب کردیم. وی درباره دیگر حضورهای بینالمللی «رد کارپت» به کارگردانی و بازی رضا عطاران بیان کرد: برای ما گذراندن سلسله مراتب از هرچیز دیگری مهم تر است به همین دلیل پیش از هرچیز باید روند اکران این فیلم در کشور خودمان را پشت سر بگذاریم. در جشنواره بین المللی فیلم فجر تعدادی از مدیران جشنواره های بین المللی این فیلم را دیدند و پیشنهاد حضور «رد کارپت» در جشنواره های خود را دادند، اما این مسئله تنها در حد یک صحبت بوده و هر تصمیمی برای حضور «ردکارپت» در جشنوارهها بستگی به دریافت پروانه نمایش داخلی دارد.احمدی با اشاره به این مطلب که تمام تلاش خود را کردهاند تا این فیلم را از کلیشههای سینمایی دور کنند، گفت: ما تمام تلاش خود را کردیم تا یک فیلم ساده و به دور از کلیشهها بسازیم به همین دلیل است که «رد کارپت» توانست ارتباط خوبی با مردم در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر برقرار کند، هرچند همین سادگی سبب شد تا این فیلم توسط داوران جشنواره فیلم فجر دیده نشود. تهیه کننده فیلم سینمایی «ردکارپت» در پایان عنوان کرد: قصد داریم این فیلم سینمایی را در 6 ماه دوم سال در سینماهای کشور اکران کنیم، هرچند تابستان امسال همزمان با مسابقات جام جهانی و ماه مبارک رمضان است، اما امیدواریم در بهترین شرایط ممکن این فیلم سینمایی را اکران کنیم. منبع : خبرگزاری مهر-
- 4
-
-
مرسی سجاد جان از نظر کامل و جامعت، مثل همیشه استفاده کردم. در مورد قسمت فلسفی و نظریات سارتر خیلی من دستی تو فلسفه ندارم که صاحب نظر باشم اما نظر شخصیم اینه که بیشترین تاکیدی که کارگردان داشت علاوه بر نظریات اگزیستانسیالیسی سارتر، بیشتر تاکیدش رو تعهد در رابطه بود که این متعهد بودن و محکم بودن در اعمال و تصمیم گیریای شخصیت إما تو رابطش با عادل کاملا هویداست. در مورد همجنسگرایان و این مسائل این فیلم صرفا درباره این افراد نیست، فیلم درباره خود عشق هست جدا از بحث جنسیتی. شما تا آخر فیلم نمیتونی بگی عادل همجنسگراست چون واقعا نیست. عادل عاشق شخص إما شده فارغ از جنسیتی که داره. خود إما هم که گی هست بر می گرده به همون بحث آزادی انتخاب که در فلسفه ی سارتر هم هست. در مورد صحنه های إروتیک بنظرم با اینکه خیلی بی پروا بود اما در خدمت فیلم هست، وقتی از ابتدای داستان ما بیش از اندازه ی معمول وارد حریم خصوصی عادل می شیم و با شخصیتش همراه می شیم، مطمئنا صحنه های این چنینی رو هم کارگردان باید لحاظ کنه تا از نظر احساسی هم به عمق این رابطه پی ببریم. هر چند درسته واقعا زیاده روی کرد، می شد معتدل تر نشون داد، اما به نظرم در راستای فیلم بود. درست می گی سجاد جان شاید یه جاهایی فیلم پر ادعا و شعاری بظر می رسید اما دغدغه ی اصلی فیلم که همون عشق و در ادامش تنهایی هست رو من دوست داشتم. جنس این عشق خیلی ملموس دراومده به نظر شخص من. یاد حرف یکی از دوستان افتادم که می گفت برای درک کامل این فیلم و حس های نهفته در اون باید زن بود . همینطور شور و هیجان فیلم رو دوست داشتم. شرکت در جشنواره ها و اعتراضات و تظاهرات،ما را یاد عنفوان جوانی خودمان انداخت اینا کارایی هستن که همه ی ما وقتی جوون تر هستیم انجام می دیم. من یه جای دیگه اندکی درباره این فیلم نوشتم سعی می کنم تو انجمن هم بزارمش سر فرصت
- 3176 پاسخ
-
- 6
-
-
- فیلم
- لیست فیلم های هالیوودی
- (و 5 مورد دیگر)
-
جمعه از فرهاد
-
دربند کارگردان : پرویز شهبازی فیلمنامه: پرویز شهبازی تهیه کننده: امير سمواتي بازیگران : نازنين بياتي، احمد مهرانفر، پگاه آهنگراني، بهرنگ علوي، فريد سمواتي مدیر فیلمبرداری: هومن بهمنش محصول 1391 خلاصه: نازنین ( نازنین بیاتی ) دختر دانشجویی هست که در یکی از دانشگاه های تهران پذیرفته شده اما برای اخذ مجوز حضور در خوابگاه دچار مشکل می شود و مجبور به همخانه شدن با دختری به نام سحر ( پگاه آهنگرانی ) می شود. سحر بر خلاف نازنین که از دوستی با پسران پرهیز می کند و در مجموع شخصیت خودداری است، دوستان پسر زیادی دارد و شخصیتی به شدت شکننده هست که مشکلات خاص خودش را دارد اما در ادامه مشکلاتی برای سحر بوجود می آید که ... نظر کوتاه من درباره فیلم: فیلم متوسط رو به خوبی به نظرم اومد. نیمه ی اول فیلم ریتم مناسبی داره و خوب جلو میره حتی خوشم هم اومد از شروع فیلم و نیمه ی ابتداییش. معرفی شخصیت ها و کارگردانی خوب بود. اما متاسفانه در نیمه ی دوم ، انسجام فیلم از بین می ره و ضعف های فیلمنامه مشخص می شه. پایان بندی فیلم هم خیلی ضعیف بود که در نهایت منجر به این شد که فیلمی که پتانسیل تبدیل شدن به یکی از فیلمای خوب سینمای ایران رو داشت در رده ی یه فیلم متوسط جای بگیره. یکی از ضعف های اصلی فیلم عدم ثبات رفتار شخصیت های اصلی فیلمه.برای مثال شخصیت نازنین، تا اواسط فیلم این برداشت رو داریم که با اینکه از خانواده ی سنتی هست اما می تونه گلیم خودش رو از آب بیرون بکشه و شخصیت محکم و باهوشی داره، اما در ادامه ی داستان تصمیمات غیر منطقی که می گیره و اقداماتی که انجام میده باعث میشه باور پذیر و منطقی جلوه نکنه شخصیتش برای بیننده. همینطور بازگشتش به دوستی با پگاه آهنگرایی علی رغم اون دعوای بدی که ابتدای فیلم داشتن. یا شخصیت پگاه آهنگرانی از گذشته اش و دلایل کاراش و همینطور چرایی تصمیماتش در ادامه ی فیلم جیزی نمیدونیم. مشکل دیگه ی فیلم داستان های فرعی هست که نه تنها در خدمت فیلم نیس بلکه فقط دغدغه های شخصی کارگردانه که در فیلم گنجونده شده.برای مثال اشاره به تجمع های دانشجویان اصلا در راستای فیلم نیس و کاملا زائد به نظر میرسه. اما جدای این موارد کارگردان یه سری جزییات رو در فیلم لحاظ کرده که خوب شایسته ی تقدیره.حرفی که می خواد بزنه و دغدغه ی کارگردان به خودی خود ارزشمنده. شهبازی در ترسیم فضای جامعه ی شبه مدرن و بی هویت این روزهای ما و انتقاد از جوان امروزی موفق بوده. تقابل نازنین که نمونه ی قشر جوان تقریبا سنتی هست با قشر به ظاهر مدرن بی اخلاق خوب درومده. ضمن اینکه بازیایی که کارگردان از بازیگرا گرفته قابل قبوله. شخصا هیچوقت با پگاه آهنگرانی ارتباط برقرار نمی کردم اما در این فیلم بازی خیلی روانی رو ارائه داده به همراه نازنین بیاتی که ایشون هم در اکثر سکانس ها خوب ظاهر شدن با همه ی این تفاسیر می تونم بگم فیلم متوسط رو به خوبی به نظرم اومد. ظرفیت این رو داشت که جزء فیلم های خوب باشه اما یک سوم پایانی فیلم خاصه پایان فیلم نذاشت. اما هنوز هم از خیلی از فیلمهای ایرانی که اخیرا دیدم برتره
- 3176 پاسخ
-
- 5
-
-
- فیلم
- لیست فیلم های هالیوودی
- (و 5 مورد دیگر)
-
نقد و بررسی ╬♥╬ کلوپ هواداران باشگاه استقلال ( آّبی دلان ) ╬♥╬
Shiva-M پاسخی برای viyona ارسال کرد در موضوع : فوتبال و فوتسال
شاعر می گه لذتی که تو پنجم شدن استقلال هست تو نائب قهرمانی پرسپولیس نیس -
إ من پست قبلی رو دقت نکرده بودم چه جالب عین هم بود دقیقا! آهنگ cher!
- 91 پاسخ
-
- 1
-
-
آهنگDov'è l'amore از Cher Dov'è l'amore به زبان ایتالیایی به معنی عشق کجاست، اهنگی از خواننده و بازیگر امریکایی شر هست که در دهه ۱۹۶۰ هنگامی که آلبوم همراه با سانی را خواند به شهرت رسیداو تنها هنرمندی است که همه جوایز اسکار و گولدن گلوب و گرمی و ایمی و جشنواره کن را با هم برده است. این آهنگ از آلبوم Believe است . آهنگ خیلی معروفیه Dov'e L'Amore Dov'e L'Amore I cannot tell you of my life Here is my story I'll sing a love song Sing it for you alone Though you're a thousand miles away Love's feeling so strong Come to me baby Don't keep me waiting Another night without you here And I'll go crazy There is no other there is no other No other love can take your place Or match the beauty of your face I'll keep on singing til the day I carry you away With my love song With my love song Dov'e L'Amore Dov'e L'Amore Where are you now my love? I need you here to fold me Whispered so sweetly Feel my heart beating I need to hold you in my arms I want you near me Come to me baby Don't keep me waiting Another night without you here And I'll go crazy There is no other there is no other No other love can take your place Or match the beauty of your face I'll keep on singing til the day I carry you away With my love song With my love song Non see'e nessuno (there is no other) Non see'e nessuno Non see'e nessuno Bello come te e ti amo (as beautiful as you and I love you) Come to me baby Come to me baby Another night without you here And I'll go crazy There is no other there is no other No other love can take your place Or match the beauty of your face I'll keep on singing til the day I carry you away With my love song with my love song With my love song with my love song
- 91 پاسخ
-
- 1
-
-
آهنگ فوق العاده ی Dov'e L'amore از Cher
-
کلاه قرمزی 93 از معدود برنامه های صدا و سیما است که هنوز حاضرم به تماشایم بنشینم. بارها با خود اندیشیده ام که در میان انبوهی از برنامه های پرهزینه ی صدا و سیما، با وجود تولیدی فقیر که منحصر است در کمترین تعداد دوربین و کمترین نما در هر برداشت و چند عروسک (که شاخص ترین آن ها کلاه قرمزی است که عملا خود کم فروغ بوده و بهانه ای است برای جمع شدن سایر عروسک ها دور یکدیگر) و داستانی ساده و لوکیشنی نسبتا کوچک و بی آلایش و یک آقای مجری و چند عروسک گردان و صداپیشه و نویسنده (که جملگی چندان هم هزینه زا نیستند) راز توفیق کلاه قرمزی 93 در چیست؟ و چگونه در جذب مخاطب، موفق تر از بسیاری از برنامه های پرادعای صدا و سیما عمل کرده است؟ قصد نگارنده در این یادداشت کوتاه، یافتن پاسخی مناسب برای این پرسش ها است. پاسخی که چه بسا امکان دارد تا انتهای این یادداشت نیز حداقل برای نگارنده یافت نشود. نوستالژی؟ خب البته شاید برای توجیه اقبال عمومی از فیلم ضعیفی همچونکلاه قرمزی و بچه ننه، پیش کشیدن نوستالژی فیلم موفقی همچون کلاه قرمزی و پسرخاله مناسب باشد اما از یاد نبریم که از نسخه ی تلویزیونی کلاه قرمزی سخن می گوییم. نسخه ای که با فرمت فعلی از سال 88 پا به تلویزیون گذاشته و طبیعتاً در طول پنج سال، چندان نمی تواند نوستالژی زا باشد. پس شاید بهتر باشد از اینجا آغاز کنیم که کلاه قرمزی، تقریباً از تمام آنچه ممکن است برایش مخرب باشند تأثیر نگرفته است. آری! کلاه قرمزی نه انتلکت شده است و نه روشنفکر، و نه ایدئولوژیک شده است و نه ارزشی. نه اسیر مد روز شده است و نه دمده، و نه پرادعا و پرگو شده است و نه بی ادعا و خنثی. آری ! کلاه قرمزی به اندازه ی اقتضایش سخن می گوید و به سبب برخورداری از تیمی حرفه ای (از نویسندگان گرفته تا عروسک گردان ها و صداپیشگان) قواعد مدیوم خود را رعایت می کند. برای نمونه، به طرز تحسین برانگیزی قادر به کاراکترسازی است (امری که گویی علاوه بر سینما، در تلویزیون نیز به فراموشی سپرده شده است). کاراکترهایی سمپاتیک و با هویت و غیرکلیشه ای و دارای ویژگی های متعدد و متنوع و قادر به فضاسازی، که گاه منحصر به فرد و کم سابقه اند و خلق حداقل برخی از آن ها برخلاف آنچه تصور می شود، به هیچ عنوان ساده نیست (به عنوان بارزترین نمونه می توان به «فامیل دور» اشاره کرد که یک کاراکتر تمام عیار تلویزیونی است با قابلیت های متعدد و قادر به قرار گرفتن در هرگونه موقعیتی). موفقیت حاصل شده در خلق این کاراکترها، بدون شک از برآیند کار نویسندگانی که می دانند برای هر کاراکتر چه و برای هر آیتم چگونه بنویسند و روی کدام کاراکترها بیشتر تمرکز کنند، با عروسک گردانان و صدا پیشگانی که می دانند چگونه به کاراکترها جان و زبان اعطا کنند، بدست آمده است. البته ویژگی های کلاه قرمزی به همینجا ختم نمی شود. کلاه قرمزی ارتباط اش را مستقیماً با مخاطب برقرار می کند و در این میان، هیچگونه واسطه ای برای برقراری این ارتباط نمی شناسد. دارای درجه سنی خاصی نبوده و دایره ی مخاطبان اش نه محدود، بلکه فراگیر است. بیانش در عین سادگی و شیوایی اما، همچنان تازه است و خلاقانه و هوشمندانه و بدون لکنت. حرف و پیام اش به هر میزان هم که ساده باشد، به روز است و دارای طراحی تازه و مرتبط با مخاطب. دنیایش نیز دارای سمپاتی است و قابل لمس برای مخاطب و مهم تر آنکه اصیل است و بی بدل و البته بی بدیل. شاه بیت ویژگی های کلاه قرمزی اما، صداقتی می باشد که سالهاست در صدا و سیما و برنامه هایش مفقود شده است. صدا و سیمایی که از بالا به مردم می نگرد و بوی تفرعن، حتی از برنامه های سرگرمی سازش همچون آقای گزارشگر نیز استشمام می شود. آقای گزارشگری که ظاهراً فقط و فقط با هدف تحقیر مخاطب و تجلیل از نیروهای عملاً پایان یافته ی صدا و سیما ساخته شده است. جواد خیابانی اش از کمبود اطلاعات و عدم تمرکز شرکت کنندگان می گوید اما یادش رفته که در سالیان اخیر، شاهکارهایی را رقم زده که علت اش چیزی جز کمبود اطلاعات و عدم تمرکز نیست. شاهکارهایی که پرداختن به تک تک آنها نیازمند چند مقاله ی جداگانه و مفصل است و یکی از کوچکترین نمونه هایش در جریان مسابقه ی نیمه نهایی جام ملت های اروپا 2012 و در حالی که ایتالیا دو بر یک از آلمان پیش بود رخ داد، آنجایی که خیابانی جمله ای بس تاریخی بر زبان آورد : «اگر این نتیجه تا پایان باقی بمونه احتمالاً ایتالیا به مسابقه ی پایانی راه پیدا می کنه». مزدک میرزایی اش از جانبداری شرکت کنندگان از تیم های مورد علاقه شان می گوید، گویی فراموش کرده که با گزارش هایش بر مسابقات لیگ برتر، عالم و آدم را متوجه هواداری اش از استقلال کرده جز خواجه حافظ شیرازی که او نیز احتمالاً از طریق شیخ اجل در جریان این مهم قرار گرفته است. هوشنگ نصیرزاده اش شغل شرکت کنندگان را می پرسد و به طرزی توهین آمیز از آنها می خواهد در همان شغل خودشان مشغول باشند، گویی که می خواهد «هر کسی را بهر کاری ساختند» را یادآوری کند اما ظاهرا از یاد برده که در سالیان اخیر، در مورد همه چیز (از کارشناسی داوری و ترکیب و دپارتمان کمیته ی داوران گرفته تا قضاوت درباره ی دعاوی حقوقی و تئوری توطئه دانستن جام های جهانی فوتبال) جز اختلافات میان دولت و مجلس اظهار نظر کرده و در اغلب موارد (اگر نگوییم تمام موارد) تکلیف همگی را یکسره کرده است و محمدرضا احمدی اش که... مشابه این آدمها و آن برنامه را در جای جای این صدا و سیما می توان یافت، گویی که تکبر در سازمان مذکور به قاعده ای نهادینه شده بدل گشته است. کلاه قرمزی اما، به وضوح خارج از این قاعده عمل می کند و یکی است نه مانند بقیه. از یاد نمی برد که اعتبارش در گرو توجه مخاطب است و از این رو، اهل غره شدن به خود و ادا درآوردن برای مخاطب اش نیست. تفرعن و تکبر نمی شناسد و آنقدر با مخاطب اش صمیمی می باشد که نگاه از بالا به او را بلد نیست و مهم تر آنکه بدست آوردن دل مخاطب و ایجاد سرگرمی سالم برای او را بزرگترین هنر برای خود می داند تا به وضوح اثبات کند که از معدود برنامه های صدا و سیما است که زادگاه و خواستگاه حقیقی خود را شناخته و در جهت جلب رضایت آن گام برمی دارد. از این همه، حتی اگر نتوانسته باشیم به پرسش های ابتدای یادداشت پاسخ دهیم اما حداقل به این پرسش که «چرا کلاه قرمزی 93 را نیز دوست داریم؟» پاسخ داده ایم و مگرنه اینکه همین دوست داشتن برای کلاه قرمزی 93، آن هم در صدا و سیمایی که تجربه ثابت کرده تعداد برنامه های قابل تحمل اش از تعداد انگشتان یک دست فراتر نخواهد رفت، غنیمتی است بس با ارزش؟ آری ! راز توفیق کلاه قرمزی 93 در یک کلام، در جذب مخاطب و چگونگی این جاذبه در حفظ شان و احترام به شعور مخاطب نهفته است. کاوه قادری منبع: پرده سینما
-
- 4
-
-
عالی
- 2 پاسخ
-
- 2
-
-
پرانتز - کاوه آفاق
-
در فیلم (Pink Floyd The Wall (1982 سکانسی که دانش آموزا تو مدرسه شورش می کنن با صدای مسحور کننده ی پینک فلوید که آهنگ Another Brick in the Wall رو می خونه روش. تکان دهنده است این سکانس، مخصوصا ترکیبش با اون موسیقی بی نظیر قسمت هایی از شعر: We don't need no education We dont need no thought control No dark sarcasm in the classroom Teachers leave them kids alone !Hey! Teachers! Leave them kids alone All in all it's just another brick in the wall All in all you're just another brick in the wall We don't need no education We dont need no thought control No dark sarcasm in the classroom Teachers leave them kids alone !Hey! Teachers! Leave them kids alone All in all it's just another brick in the wall All in all you're just another brick in the wall "Wrong, Do it again" "If you don't eat yer meat, you can't have any pudding. How can you ?have any pudding if you don't eat yer meat" "You! Yes, you behind the bikesheds, stand still laddy"
- 50 پاسخ
-
- 1
-
-
و باز هم Rolling In The Deep از آدل زیبا این آهنگ مرگ ندارد ...
-
تولــــــــد داریــــم .... تــــــــولـــــد :)
Shiva-M پاسخی برای Mina Yousefi ارسال کرد در موضوع : مناسبت ها
تبریکات صمیمانه ی ما را نیز پذیرا باشید با آرزوی بهترینها -
بله کاملا متفاوتن من بین چند فیلمی که از لینچ دیدم جاده مالهلند رو خیلی بیشتر از بقیه کاراش دوست داشتم، فیلم فوق العاده ایه. البته یه مقدار پیچیده است باید با دقت دید،اما شاهکاریست نقد کامل فیلم رو هم گذاشتم تو انجمن به درک کامل فیلم کمک می کنه
- 3176 پاسخ
-
- 5
-
-
- فیلم
- لیست فیلم های هالیوودی
- (و 5 مورد دیگر)
-
از نظر ظاهر بله، ولی جنس رابطه ی دو زن پرسونا با مالهلند متفاوت بود تا اونجا که خاطرم هست. البته من پرسونا رو کامل درک نکردم، با اینکه نقدهای زیادی ازش خوندم :5c6ipag2mnshmsf5ju3 صد البته درک کامل سینمای برگمان اشراف در حوزه های مختلفی مثل روانشناسی فلسفه و ... رو می طلبه که بنده...
- 3176 پاسخ
-
- 2
-
-
- فیلم
- لیست فیلم های هالیوودی
- (و 5 مورد دیگر)
-
نه قربان چه اشکالی داره فیلم به این خوبی، دنیای انیمیشن بسیار زیباست
- 3176 پاسخ
-
- 2
-
-
- فیلم
- لیست فیلم های هالیوودی
- (و 5 مورد دیگر)
-
نه من تعصبی رو تارانتینو ندارم، صد البته مثل شما اشراف هم ندارم فقط چون از جانگو لذت بردم برا همین گفتم لزوما از همه فیلماش هم لذت نبردم، مثلا خودم حرامزاده های بی آبرو رو خیلی دوست نداشتم
- 3176 پاسخ
-
- 2
-
-
- فیلم
- لیست فیلم های هالیوودی
- (و 5 مورد دیگر)
