masi eng

تصویر فوق: دو اندازه از ورمی کولایت- توده سمت راست در باغبانی مورد استفاده قرار میگیرد.[Hidden Content] فوق: بسته های ورمی کولایت که برای مصارف باغبانی ارائه می شوند و کاشت یک گیاه با استفاده از ورمی کولایت

چگونه می توان مخلوط خاکی تهیه کرد؟بسیاری موارد این سوال پیش می آید که چگونه می توانیم مخلوط خاکی تهیه کنیم که که مثلا سبک باشد یا بافتی متوسط داشته باشد و یا اینکه خاکی سنگین باشد؟ پاسخ در نحوه انتخاب اجزا تشکیل دهند خاک مورد نظر است. یعنی با انتخاب و کاربرد مواد اولیه مناسب می توان خاکی با بافت مورد نظر تهیه کرد. مثلا برخی مواد (که بعدا با خصوصیات هر یک آشنا می شویم) همانند پرلایت ، پیت خزه، خاکبرگ، کودهای پوسیده دامی موجب سبک شدن بافت خاک و موادی مانند خاک معمولی و رس موجب سنگین شدن بافت خاک می شوند. در زیر مثالهایی از اجزای سه نوع بافت سبک متوسط و سنگین را برایتان آورده ام. خاک سبک: یک قسمت خاک معمولی(خاک باغچه)+دو قسمت پرلایت یا ماسه+ دو قسمت پیت خزه یا خاکبرگ خاک متوسط: یک قسمت خاک(خاک باغچه)+یک قسمت پرلایت خاک سنگین: یک قسمت خاک(خاک باغچه)+یک قسمت پیت خزه یا خاک برگ بنابراین انتخاب اجزا اولیه برای تهیه مخلوط خاکی، بسیار مهم است. برخی از این اجزا بیش از سایرین شناخته شده هستند مثلا اصطلاحاتی همانند خاک معمولی باغچه و یا خاکبرگ ، شن و یا کود پوسیده دامی ، اصطلاحاتی آشنا هستند اما برخی از این مواد نیز تا حدودی ناشناخته هستند و حتی اگر با اسم آنان قبل از این برخورد داشته باشید شاید ندانید که هر یک از این مواد چه خصوصیاتی دارند که بر اساس آن خصوصیات می توان از آنان در مخلوط خاکی استفاده کرد. در ادامه با برخی از این مواد آشنا میشویم. از چه مواد دیگری در مخلوطهای خاکی استفاده می شود؟این مواد را بر اساس منشائی که از آنان تهیه شده اند میتوان در دو گروه عمومی قرار داد:1- مواد معدنی که برخی عناصر معدنی در آنان وجود دارد و ساختار این مواد طی پروسه هایی همانند حرارت دیدن تشکیل شده اند و 2- مواد ارگانیک و یا طبیعی که در طبیعت وجود داشته اند و از آنان استفاده شده است.مواد معدنیورمی کولایتVermiculiteورمی کولایت از نظر شیمیایی سیلیکات منیزیوم-آلومینیوم –آهن است. pH آن خنثی است و مقدار زیادی آب را جذب خود می کند و به همین دلیل وجود آن به سبک شدن بافت خاک کمک می کند در ضمن این که نگهدارنده خوبی برای رطوبت است. این ماده توانایی جذب و نگهداری عناصر غذایی را نیز دارد و می تواند برخی از عناصر بخصوص پتاسیم و منیزیم را در خود نگهداری و به تدریج در اختیار گیاه قرار دهد. حتی گفته می شود که محتویات این دو عنصر در این ماده به قدری است که احتیاجات گیاه را از نظر این دو عنصر برآورده می‌کند. ورمی کولایت از نظر اندازه ذرات در چهار گروه مختلف قرار میگیرد و شماره 2 آن که ذراتی برابر با 3-2 میلیمتر دارد در ترکیب مخلوطهای خاکی مورد استفاده قرار می‌گیرد و شماره 4 آن که ذراتی برابر با 0.75 میلیمتر دارند در رابطه با تهیه بستر مناسب برای جوانه زنی بذور مورد استفاده قرار میگیرند. توجه داشته باشید که این ماده نوع ساختمانی نیز دارد که نمی بایست از آن برای مصارف باغبانی استفاده شود.

چگونه بافت سبک و سنگین خاک را اصلاح کنیم؟گفتیم که بافت خاک لومی ، خاک مناسبی برای اکثر گیاهان است اما خاکهای شنی و رسی را معمولا باید اصلاح کرد تا بتوان از آنان استفاده کرد. اینکه به خاک رسی ، شن اضافه کنیم و یا به خاک شنی ، مقداری رس اضافه کنیم تا اصلاح شوند کار درستی نیست و نتیجه خوبی عایدمان نمی شود. حتی گاهی نتیجه این کار خاکی بسیار سفت همانند سیمان است که اصلا به درد گیاهان نمی خورد. بهترین راه برای اصلاح خاکهای سنگین و یا سبک، اضافه کردن مواد آلی همانند کمپوست ، کود حیوانی و دیگر مواد است (در قسمتهای بعدی این مواد معرفی شده اند). با اضافه کردن این مواد به خاک رسی، میزان نفوذ پذیری و تهویه هوای این نوع خاک افزایش می یابد و از طرف دیگر با اضافه کردن این مواد به خاک شنی توانایی آن در نگهداشتن آب و مواد غذایی افزایش می یابد. برای خاکهای رسی اضافه کردن ماده آلی (مثل خاک برگ، کود پوسیده ) به ضخامت حدود 20-15 سانیتمتر بر روی تمامی سطح خاک و سپس مخلوط کردن آن با حداقل 30-15 سانتیمتر از سطح خاک رسی پیشنهاد می شود.

راه دیگر استفاده از روش حل کردن مقداری از خاک در یک بطری محتوی آب است. ابتدا دو سوم ارتفاع بطری را با آب پر می کنیم و سپس مقداری خاک می ریزیم تا سطح آب بطری تا حدود دهانه بطری بالا بیاید. سپس در بطری را بسته و به مدت دو دقیقه به خوبی بطری را تکان می دهیم. سپس بطری را بر روی زمین می گذاریم. زمانی که خاک ته نشین شد سطح خاک را بر روی بدنه بطری علامت می زنیم. سعی کنید که هنگام علامت زدن بطری را تکان ندهید. این علامت اولیه میزان شن خاک شما را حدودا نشان می دهد. سپس بعد از یک ساعت مجددا سطح خاک را(که افزایش یافته است) علامت بزنید.فاصله علامت اول تا این علامت مربوط به مقدار سیلت موجود در خاک است سپس برای 24 ساعت باید صبر کرد و بعد از این مدت مجددا سطح خاک ته نشین شده را بررسی کرد و علامت زد که در واقع علامت سوم می شود. فاصله علامت دوم تا سوم میزان رس خاک شما را نشان می دهد. بنابراین فاصله بین کف بطری و علامت اول میزان شن، فاصله علامت اول تا دوم میزان سیلت و فاصله علامت دوم تا سوم میزان رس موجود در خاک را نشان می دهد.[Hidden Content] فوق: استفاده از روش حل کردن توده خاک در آب برای تشخیص تقریبی بافت آن. فاصله بین خط اول (شماره یک ) تا خط شماره 2 میزان شن ، از خط شماره 2 تا خط شماره 3 میزان سیلت و از خط شماره 3 تا خط شماره 4 میزان رس را نشان می دهد. البته توجه داشته باشید که در این تصویر ته نشین شدن رس هنوز کامل نشده است و زمانی که کامل شود ، از میزان کدر بودن آب در قسمت بالای ظرف بسیار کاسته می شود و میزان ضخامت لایه رس نیز اندکی افزایش می یابد.[Hidden Content] فوق: مقایسه شکلهای مختلف ته نشین شدن در سه نوع خاک رسی، سیلتی و شنی به همراه طیف درصد ذرات موجود در این نوع خاکها.

تصویر فوق: در خاکهای رسی ، رد انگشتان دست بر روی توده خاک مرطوب باقی می ماند و ساختن گلوله گلی از این نوع خاک بسیار آسان است. تصویر فوق: در خاکهای شنی بعد از مشت کردن توده خاک مرطوب و باز کردن دست، توده خاک نیز از هم می پاشد و شکل خاصی را به خود نمی گیرد. تصویر فوق: در خاک لومی، بعد از فشرده کردن توده خاک و باز کردن دست اگرچه توده خاک تا حدودی شکل می گیرد اما به تدریج بر روی آن ترک افتاده و قسمتهای آن از هم جدا می شود. تصویر فوق: در خاک سبک (سمت چپ) ذرات تشکیل دهنده خاک درشت تر و مشاهده آنان نسبت به خاک با بافت سنگین تا متوسط (سمت راست) آسانتر است.

یکی از مسائل مربوط به نگهداری و مراقبت از گیاهان، انتخاب خاکی خوب و مناسب است که گیاه بتواند در آن به خوبی و با کمترین مشکلات رشد کند. زیرا گیاهان آب و مواد غذایی خود را اکثرا از طریق ریشه ها و از خاکی که در آن کاشته شده اند جذب می کنند.در این پست، مواردی همچون تعریف خاک، آشنایی با بافتهای خاک و معرفی مواد مختلفی که در تهیه مخلوطهای خاکی بکار می روند در نظر گرفته شده است و سعی کرده ام به شکل مختصر اما مفید اطلاعاتی را در اختیار خوانندگان قرار دهم. اصولا خاک مخلوطی از مواد معدنی و آلی است که در نتیجه تجزیه و تخریب و هوازدگی سنگها بوجود میآید. ذرات تشکیل دهنده خاک ، بافت آنرا تعیین می کند. یعنی هر وقت گفت می شود بافت خاک مثلا سبک یا سنگین است، اشاره به این دارد که چه ذراتی با چه اندازه هایی در خاک وجود دارند. هر مقدار که اندازه ذرات خاک درشت تر باشد، بافت خاک سبک تر و هرمقدار که اندازه ذرات ریزتر باشد بافت خاک نیز سنگین تر است. ذرات درشت خاک معمولا توانایی جذب و نگهداری عناصر گیاهی و همچنین رطوبت را ندارن اما چنین خاکهایی از زهکش بسیار خوب و تهویه هوای عالی برخوردار هستند . ذرات ریزتر (خاکهای سنگین) از عناصر غذایی بیشتری برخوردار هستند و مواد موجود در اطراف ساختار ذرات آنان به تدریج مورد استفاده گیاهان قرار میگیرد اما از طرفی توانایی عبور آب از خود و به بیان دیگر زهکش مناسب ندارند. ذرات خاک را بر اساس اندازه ای که دارند در سه گروه عمده می توان قرار دااد. تقسیم بندی ذرات خاک ذرات خاک را می توان بر اساس اندازهآنان در سه گروه قرار داد: شن که قطر ذرات آن بین 2 تا 0.05 میلیمتر است سیلت که قطر ذرات آن 0.05 تا 0.0002 است رس که شامل ذراتی با قطر کمتر از 0.0002 میلیمتر است. خاک شنی چیست؟ این خاک دارای ذرات شن بیش از سیلت رسد است و حدود 80٪ الی 100٪ این نوع خاک از شن تشکیل شده است. در واقع خاک سبک است که تهویه و زهکش خوبی دارد اما توانایی نگهداری رطوبت را ندارد، به سرعت خشک میشود و از نظر مواد غذایی نیز فقیر است. خاک رسی چیست؟ میزان رس آن از سیلت و شن بیشتر است و حدود50٪ الی 100٪ خاک را تشکیل می دهد. چنین خاکهایی از جمله خاکهایی با بافت سنگین هستند که تهویه اندکی دارند و رطوبت را در خود نگه می دارند و اگر مرطوب شوند بسیار می توانند فشرده شوند. اگرچه از نظر مواد غذایی غنی تر از خاکهای شنی هستند اما از نظر تهویه و زهکش نامناسب می باشند. خاک لوم چیست؟ لوم خاکی است که دارای 30-10٪ رس، 50-30٪ سیلت و 50-25٪ شن باشد.یعنی این خاک خصوصیات هر سه گروه این ذرات را دارد. در واقع خاک لوم یکی از انتخابهای ایده آل برای گیاهان است درحالیکه خاکهای شنی و یا رسی یعنی خاکهایی که قسمت بیشتر آنان از شن یا رس تشکیل شده است نیاز به اضافه کردن موادی دارند که بافت آنها را متعادل تر کند. بافت خاک را چگونه تعیین کنیم؟اگرچه برای تعیین خاک آزمایشهایی وجود دارد اما معمولا انجام دادن آنان نیازمند دانستن روشهایی علمی همانند تهیه سوسپانسیون خاک و استفاده از دستگاه هایی همانند هیدورمتر است و بعید است تمامی افراد با این مسائل و روشها آشنایی داشته باشند بنابراین در این جا روشی را توضیح می دهم که به سادگی بتوان به شکل تقریبی بافت خاک خود را تشخیص دهید و این روش برای محیط خانه و گلدانهایی که دارید کارآمد است. ابتدا توده خاک مورد نظر خود را کمی مرطوب کنید به شکلی که رطوبت به تمامی قسمتهای آن برسد اما خاک خیس و گل آلود نشود. سپس یک مشت از خاک را برداشته و در میان دست خود بفشارید. بعد دست خود را باز کنید. اگر توده خاک شکل نگرفته بود و بعد از باز کردن دستتان، قسمتهای آن از هم جدا شدند ، این خاک از نوع سبک و شنی است. البته توجه داشته باشید که منظور از شنی بودن خاک عدم وجود ذرات دیگر نیست بلکه این به معنی سبک بودن و حضور حداکثری ذراتی هم اندازه شن است. اما اگر بعد از اینکه دست خود را باز کردید، توده خاک به هم فشرده باقی مانده بود و حتی رد انگشتان دست خود را بر روی قسمتهایی از آن مشاهده کردید ، این به معنی رسی بودن و سنگین بودن خاک است. در مورد خاک لوم زمانی که دست خود را باز می کنید اگرچه توده خاک شکل خود را تا حدودی حفظ می کند اما به تدریج قسمتهایی از آن از توده اصلی جدا می شوند و توده خاک شکل خود را در نهایت از دست می دهد.

[Hidden Content] [Hidden Content] [Hidden Content] منبع: دوستان عزیز میتونید این مطلب رو کپی کنید. به عنوان هدیه گذاشتم... [Hidden Content]

مثالی از مراحل کاشت گیاه در گلدان در مرحله 2 منافذ کف گلدان باز شده اند در مرحله 3 سنگریزه هایی جهت ایجاد زهکش مناسب ریخته می شود. در مرحله چهار مقداری مخلوط خاکی ابتدا در گلدان ریخته می شود تا زمانی که گیاه در گلدان جدید قرار داده میشود، خیلی عمیق کاشته نشود. در مراحل پنجم و ششم عمق قرار گیری گیاه در گلدان (به منظور تخمین زدن عمق مناسب ) و همچنین مسئله ریشه پیچ شدن ریشه های گیاه مورد بررسی قرار گرفته است. در مرحله هفتم گیاه کاشته شده و مقداری خاک در گلدان ریخته می شود. در مراحل بعد مکانهای خالی گلدان و در اطراف گیاه اصلی با دو نوع گیاه دیگر پر می شود. در مراحل یازده و دوازه خاک پای گیاهان با انگشتان دست فشرده و سپس گلدان آبیاری می شود تا گیاهان به خوبی در جای خود مستقر شوند و فضاهای خالی پر شود. [Hidden Content] [Hidden Content] [Hidden Content] [Hidden Content]

شکل گلدان امروزه گلدانها با شکلهای مختلف و متنوعی به بازار عرضه می شوند که به طور کل می توان آنان را در چند گروه قرار داد:1-گلدانهای دایره ای: سطح مقطعی به شکل دایره دارند و از جمله متداولترین گلدانهایی هستند که مورد استفاده قرار می گیرند.2-گلدانهای مربعی: سطح مقطعی به شکل مربع دارند. از نظر جایگیری و اشغال فضا بهتر از گلدانهای دایره ای شکل هستند. گلدانهای دایره ای با اندازه 15-7 سانیتمتر را برای گیاهان علفی بسیار استفاده می کنند.3-گلدانهای مستطیلی: سطح مقطعی به شکل مستطیل دارند. اندازه گلدان اندازه گلدان و همچنین شکل آن مشخص می کند که این گلدان مناسب کاشت گیاه مورد نظر شما است یا خیر. اندازه گلدان باید به گونه ای باشد که بتواند علاوه بر در بر گرفتن حجم خاک مناسب ریشه های گیاه و نگهداری رطوبت مورد نیاز ریشه ها ، آنقدر وزن نیز داشته باشد که کل گیاه را بتواند نگهداری کرده و واژگون نشود. حتی ممکن است گلدانی به شکل استوانه و بلند باشد و از نظر حجم داخلی ، میزان مناسبی از خاک را بتواند در خود جای دهد اما به دلیل کم بودن سطح اتکا نسبت به ارتفاع، نسبت به واژگون بودن حساس باشد وبنابراین باید در چنین مواردی گیاه مناسب این گلدان را انتخاب کنیم مثلا برای چنین گلدان استوانه ای شکلی گیاهان آویز بسیار مناسب تر از گیاهی تک تنه با ارتفاع بلند است. اگر گیاهی سنگین وزن دارید و نگران واژگون شدن گیاه خود هستید می توانید از گلدانهایی که سطح مقطع آنان در قسمت پایین بیش از ارتفاع انان است استفاده کنید. البته این مسئله به معنی استفاده از گلدانهای کم عمق نیست زیرا به هر حال حجم داخلی و فضای داخلی گلدان باید در حدی باشد که حجم خاکی مناسب با حجم ریشه های گیاه را در برگیرد. اصولا گلدانهای کم عمق بسیار زودتر از سایر انواع گلدانها آب خود را از دست داده و خشک می شوند و مناسب گیاهان گوشتی همانند کاکتوسها هستند که لازم است بین دو نوبت آبیاری سطح خاک گلدان خشک شود و در برابر خشکی خاک نیز مقاومت خوبی از خود نشان می دهند . گلدان هر قدر که بزرگتر و عمیق تر باشد دیرتر نیز آب خود را از دست می دهد و خشک می شود.به همین دلیل است که اگر گلدانی بزرگتر از نیاز گیاه خود انتخاب کنید مشکل خیس و غرقابی شدن خاک بخصوص در قسمتهای میانه و انتهای گلدان و پیش آمدن مشکلاتی نظیر پوسیدگی ریشه بیشتر روی می دهد. انتخاب اندازه گلدان یکی از مشکلاتی که بسیار متداول است نداشتن آشنایی با اندازه گیاهان است. البته این مسئله نیز چندان دور از ذهن نیست و حتی افرادی که در زمینه پرورش گیاهان فعالیت می کنند نیز گاهی می توانند دچار سردرگمی نیز بشوند. دلیل این امر نیز تنوع زیادی است که در دنیای ساخت گلدانها از نظر اندازه و شکل ایجاد شده است. بخصوص اینکه برخی از گلدانها بیشتر جنبه تزئینی دارند و تا کارآیی برای کاشت و نگهداری گیاهان . تا چند سال قبل در اغلب مراکز پرورش گلها و گیاهان شماره گلدان را بر اساس قطر داخلی دهانه گلدان مطرح می کردند و معمولا چنین سایزهایی استفاده می شد: شماره های 7 ،8 ، 9، 12 و 14 (که تا اینجا معمولا با نام گلدانهای نشایی معروف بودند چون معمولا برای نشا و تکثیر گیاهان از آنان استفاده می شد) 20 ، 25 ، 37 و پس از آن گلدانهای بزرگتر که با نام عمومی گلدانهای سطلی شناخته می شدند و اندازه آنان بر اساس حجم داخلی مطرح می‌شد مانند گلدان سطلی 3 لیتری ، 3.5 لیتری ، 4 لیتری ، 6 لیتری و 10 لیتری . این سطلها نیز معمولا به رنگ سبز و البته گاهی مشکی رنگ عرضه می شدند . اما امروزه تنوع بیشتری در اندازه و همچنین شکل گلدانها وجود دارد به نحوی که اگر یک تولید کننده گلدانهای پلاستیکی واقعا به شکل اصولی کار کند باید جدول مربوط به اندازه گلدانهایش را که در آن قطر دهانه، قطر کف گلدان، ارتفاع گلدان و حجم داخلی گلدان بر اساس لیتر مطرح شده است را به مشتریان خود ارائه دهد. در این زمان است که وقتی به شخص علاقه مند به پرورش گلها و گیاهان گفته می شود که مثلا در زمان تعویض گلدان گیاه خود، از یک سایز و اندازه گلدان بزرگتر استفاده کند، او بر اساس آن جدول می تواند به خوبی تشخیص دهد و تصمیم بگیرد که کدامیک از شماره های گلدان را باید انتخاب و مورد استفاده قرار دهد. نمونه ای از این کاتالوگها را که توسط شرکت تهیه کننده وسایل مورد نیاز نهالستانهای ایالات متحده آمریکا منتشر شده است را در لینک زیر می توانید مشاهده کنید. وقتی چنین اطلاعات جامعی در دسترس نداریم چه باید انجام دهیم؟ به گفته برخی از پرورش دهندگان زمانی که می خواهیم گلدان گیاه را عوض کنیم بهتر است که با ازاغ هر 30 سانتیمتر بلند شدن گیاه گلدانی با 3.5 لیتر حجم بیشتر انتخاب کنیم به عنوان مثال اگر گلدان قبلی گیاه قطر دهانه ای برابر با 18.5 سانتیمتر و ارتفاع برابر با 18 سانیتمتر داشته باشد(این گلدان حجمی برابر با تقریبا 3.7 لیتر دارد) گلدان جدید گیاه می بایست قطر دهانه های برابر با 22 سانتیمتر و ارتقاع حدود 22.5 سانتیمتر داشته باشد زیرا به حجم این گلدان در حد 3.5 لیتر اضافه می شود و حدود 7 لیتر گنجایش دارد و برای این گیاه مناسب است. شما نیز بر اساس این مسئله و با توجه به جدولهایی که در لینک وجود دارد می توانید حد و حدود گلدانهای مورد نیاز خود را محاسبه کنید البته در این جداول اندازه های قطر و ارتفاع بر اساس اینچ و حجم نیز بر اساس گالن داده شده است . هر اینچ برابر با حدود 2.5 سانیتمتر و هر گالن برابر با 3.7 سانتیمتر است. گاهی برخی از پرورش دهندگان نیز حجمهای نستبا نسبتا ثابتی از گلدان را برای برخی از گیاهان معرفی کرده اند مثلا برای درختان زینتی که حدود 120 سانتیمتر ارتفاع دارند گلدانهایی که 18 الی 66 لیتر ( 5 الی 15 گالنی) ، برای گیاهان زینتی بوته مانند گلدانهایی با حجم 7-3.5 لیتر و برای گیاهان سوزنی برگ با فرم و شکل رویش کروی شکل گلدانهایی با حجم 7 الی 18 لیتر ( 5-2 گالن ) استفاده می شود. گلدانهای با حجم حدود یک گالنی برابر با 3.7-3.5 لیتر قطر دهانه ای برابر با 17-15 سانتیمتر و ارتفاعی در حدود 18-17 سانیتمتر دارند از جمله پرکاربردترین گلدانها هستند بعد از آن گلدانهای دو گالنی(7.5-7 لیتری) سه گالنی (11.5-11 لیتری) چهار گالنی( 15-14.5 لیتری) برای انواع گیاهان زینتی و رزهای دورگه و بوته ای و گلدانهای 5 گالنی (18.5 لیتری ) الی 15 گالنی (55 لیتری ) برای انواع درختان و درخچه های زینتی مصرف می‌شوند. چه موقع و چگونه گلدان گیاهم را عوض کنم؟ معمولا زمانی که فضای داخلی برای گیاه کم است، ریشه های گیاه از منافذ کف گلدان بیرون می آیند و رشد گیاه نیز کند و آهسته تر می شود. در این زمان بهتر است که گلدان گیاه را عوض کرد. البته تعویض گلدانهای گیاهانی که دوران رکود زمستانه دارند (همانند رزهای گلدانی) در اواخر زمان رکود و قبل از بیدار شدن گیاه است.در مورد گیاهان همیشه سبز نیز اگر چه این گیاهان در محیط داخلی خانه نگهداری می شوند و سراسر سال همشه مقداری فعالیت از خود نشان می دهند اما آنان را نیز بهتر است که در اواخر فصل زمستان و یا اوایل فصل بهار نسبت به تعویض گلدان اقدام شود. توجه کنید که اگر گیاهی بیمار و مشکل دار دارید تعویض گلدان آنرا به تعویق اندازید . زیرا این گیاهان ضعیف هستند و اصولا تعویض گلدان نوعی تغییر محیط و به نحوی شوک برای گیاه محسوب می شود. همچنین از تعویض گلدان گیاهانی را که تازه خریداری کرده اید تا حدود چند ماه(مثلا برای شش ماه) صرفنظر کنید.زیرا گیاهان تازه خریداری شده اولا امکان دارد چند روز قبل از آنکه توسط شما از گلخانه خریداری شوند به گلدان جدید منتقل شده باشند .من شخصا وقتی می خواهم گلدانی را بخرم آنهایی را انتخاب می کنم که ریشه هایشان از منافذ کف گلدان دیده شوند و یا بیرون آمده باشند زیرا این مسئله نشان می دهد که این گیاه به تازگی به گلدان منتقل نشده است و مدتی است که در آن گلدان به سر می برد . تصویر فوق: بیرون آمدن ریشه ها از کف گلدان نشانه خوبی برای تعیین زمان تعویض گلدان گیاه است.دوما بهتر است که گیاه به شرایط محیطی مکان جدید عادت کند و سپس گلدان آنرا عوض کنید تا شوکهای ناشی از تغییر مکان زندگی و همچنین تعویض گلدان به تدریج به گیاه وارد شود. برای تعویض گلدان گیاه، روز قبل و یا چند ساعت قبل از تعویض گلدان خاک را آبیاری کنید. اگر بلافاصله قبل از تعویض گلدان نسبت به آبیاری اقدام کنید این کار موجب چسبندگی ذرات خاک به ریشه های گیاه می شود و میتواند به دلیل عدم جدا شدن مناسب از دیواره های گلدان و قسمتهای زیرزمینی گیاه، به ریشه های گیاه آسیب وارد کند. قبل از بیرون آوردن گیاه به وسیله دست و یا انتهای بیلچه ضرباتی را به اطراف گلدان و انتهای گلدان وارد کنید تا به جدا سازی توده خاک از دیواره گلدان کمک شود. توجه کنید که قبل از بیرون آوردن گیاه هر مقدار که توده خاک از دیواره داخلی جدا شود، امر انتقال و تعویض گلدان بهتر انجام می گیرد. برای درآوردن گیاه دست چپ خود را بر روی سطح خاک و در اطراف گیاه قرار دهید و گلدان را وارونه کنید . چند ضربه ملایم به دیواره و انتهای گلدان بزنید تا گیاه با توده خاک اطراف ریشه هایش از گلدان خارج شود.سپس این توده را به همراه گیاه میتوانید در گلدان جدید قرار دهید البته قبل از قرار دادن گیاه در گلدان جدید مخلوطی از خاک جدید (این مخلوط بر اساس نیازهای گیاه و قبل از اینکه عملیات بیرون آوردن گیاه از گلدان قبلی شروع شود باید تهیه و آماده شود) را در کف گلدان بریزید ، توده را بر روی این خاک جدید قرار دهید به نحوی که سطح خاک رویین در گلدانهایی با قطر 12-6 سانیتمتر حدود یک سانتیمتر در گلدانهایی با قطر 15-12 سانتیمتر حدود 2 سانتیمتر و در گلدانهایی با قطر دهانه 25-20 سانتیمتر حدود 3 سانتیمتر و در با قطر دهانه 30-25 سانتیمتر حدود 4 سانیتمتر و در گلدانهایی با قطر دهانه 50-30 حدود 5 سانتیمتر پایین تر از لبه گلدان قرار بگیرد. این فاصله و فضا مهم است زیرا فضای کافی برای آبیاری و جلوگیری از سرریز شدن آب را در هنگام آبیاری را ایجاد می کند. سپس فضاهای باقیمانده بین توده ریشه گیاه و دیواره گلدان را با مخلوط خاکی جدید پر کنید. بعد از اینکه عمل پر کردن گلدان تمام شد ابتدا با انگشتان دست و به شکل ملایم خاک اطراف ریشه گیاه را فشار دهید و گیاه به خوبی در گیاه مستقر شود و سپس گیاه را آبیاری کنید . البته برخی از پرورش دهندگان برای تشویق گیاه به ریشه زایی در محیط جدید برای 2-1 روز اول بعد از عمل انتقال گیاه به گلدان جدید، از آبیاری گیاه خودداری می کنند اما آنرا به مکانی سایه و خنک منتقل می کنند و عمل غبارپاشی بر روی برگها را انجام می دهند تا از پژمردگی برگسار جلوگیری کنند.

منافذ کف گلدان" وجود منفذ کف گلدان برای خروج آب اضافی ناشی از آبیاری (زه آب)بسیار ضروری است.برخی از افراد تصور می کنند که می توان تا حدودی آب به گیاه داد که ریشه ها استفاده کنند و مقدار اضافی باقی نماند تا از منافذ کف گلدان خارج شود . این کار کاملا اشتباه است. اولا با چنین روشی ریشه های گیاه سیراب نمی شوند و دوما با خروج آب اضافه، املاح اضافی موجود در خاک گلدان نیز خارج می شود. باقی ماندن این املاح و عدم خروج آن در بین ذرات خاک منجر به مسئله ای به نام خاک شور (خاکهایی با مقدار املاح اضافه ) می شود. در چنین خاکی حتما به ریشه های گیاه آسیب می رسد و حتی ممکن است ریشه های گیاه از بین بروند. دقیقا مثل حالتی که یا به گیاه کم آب داده باشیم و یا از کود های گیاهی بیش از اندازه مورد نیاز گیاه استفاده کرده باشیم. بنابراین آبیاری کافی خاک گلدان و خروج آب اضافی از منافذ کف گلدان بسیار مهم است. اما به یاد داشته باشید که وجود منافذ کف گلدان و خروج آب اضافه به این معنی نیست که شما هر مقدار آب به گیاهتان بدهید، آب اضافه خارج می شود و مشکلی برای گیاه پیش نمی آید. آبیاری بیش از اندازه می تواند به گیاه شما آسیب برساند اما بکارگیری خاک با زهکش مناسب و منافذ گلدان موجب به تاخیر افتادن ظهور مشکلات ناشی از آبیاری زیاد می شود ولی از آن جلوگیری نمی کند. برای اینکه منافذ انتهای گلدان بهترین کارآیی را داشته باشند ، تعداد چهار عدد از آنان در کف گلدان توصیه شده است. همچنین داشتن منافذ برای خروج زه آب کافی نیست. بلکه قبل از کاشت گیاه می‌بایست که بر روی منافذ قطعاتی از سفال شکسته و یا قلوه سنگهای کوچک قرار داد تا این منافذ در اثر خاک داخل گلدان بسته نشوند و خروج زه آب با سهولت انجام گیرد. بر روی سنگریزه و یا قطعات سفال نیز ریختن مقداری شلتوک برنج می تواند به جلوگیری از پایین رفتن ذرات خاک و خروج آنان از منافذ گلدان کمک کند. [Hidden Content] فوق: همیشه به وجود منافذ در کف گلدانها توجه کنید. این مسئله بسیار مهم است.

گلدانهای فلزی: نیز بسیار جالب توجه هستند . این گلدانها بر اساس ضخامت دیواره خود و همچنین نوع فلز بکار رفته در ساختمان گلدان وزنهای مختلفی دارند، برای مدت طولانی قابل استفاده هستند، آب را از دیواره از دست نمی دهند اما در برابر گرما و سرما بسیار سریع گرم و سرد می شوند و امکان آسیب رسیدن به ریشه های گیاه بسیار زید است. همچنین اگر محافظ مناسبی برای آنان استفاده نشده باشد در برابر زنگ زدگی حساس هستند . به هر حال این گلدانها بیشتر از جنبه چیدمان و دکوراسیون مورد توجه قرار میگیرند تا اینکه جنبه عملی و حرفه ای داشته باشند. همچینن این گلدانها به شکل رنگی و با نقشهای مختلف نیز وجود دارند. [Hidden Content]

گلدانهای پلی استیرن: (فوم) که امروزه نیز مطرح شده اند که از مواد شیمیایی بر پایه پلی استیرن Polystyrene ساخته می شوند و معمولا سفید یا سفید مایل به خاکستری هستند و به دلیل سبکی وزن، اندازه و شکلهای متنوع و گوناگون و قیمت نسبتا مناسب مورد توجه قرار گرفته اند. البته انواعی که عمق کوتاهی دارند خیلی به سرعت گرم و داغ می شوند و می توانند منجر به آسیب رسیدن به ریشه های گیاه شوند. [Hidden Content]

گلدانهای ارگانیک: از مواد موجود در طبیعت همانند فیبر چوب و انواع پیت (کوکوپیت یا الیاف نارگیل ، پیت موس و ... ) ساخته شده اند . این گلدانها خشک هستند و برای مدت طولانی می توان آنان را انبار کرد اما به محض مرطوب شدن و قرار گرفتن در خاک، توسط عوامل زنده خاک همانند انواع باکتریهای مفید خاک تجزیه شده و مصرف می‌شوند. بنابراین زمانی که گیاهتان را در این نوع گلدانها می کارید و قصد انتقال گیاه را به خاک اصلی محل زندگی دارید نیازی به بیرون آوردن گیاه از این گلدانها نیست . همچنین ثابت شده است که ریشه گیاهان اصولا در چنین گلدانهایی در مقایسه با گلدانهای پلاستیکی بهتر و عمیقتر رشد می کنند. البته گاهی قسمت داخلی این نوع از گلدانها توسط نوعی پوشش با هیدروکسید مس پوشانده می شود که در نتیجه گیاه دچار مشکل پیچیدگی ریشه می شود. همچنین حتی در گلدانهای فیبری معمولی که از چنین لایه ای استفاده نشده باشد، اصولا باید آبیاری با نظم خاصی صورت گیرد زیرا در صورت خشک شدن لایه بیرونی این نوع گلدانها احتمال ریشه پیچ شدن ریشه های گیاهان وجود دارد. [Hidden Content] [Hidden Content]

گلدانهای پلاستیکی: از جمله متداولترین گلدانهایی هستند که امروزه به شکل گسترده استفاده می شوند. این گلدانها سبک وزن بوده، در سایزها، شکلها و رنگهای مختلفی وجود دارند، و حتی برخی از آنان از نظر ظاهری بسیار شبیه گلدانهای سفالی و یا سرامیکی ساخته شده اند. گلدانهای پلاستیکی به راحتی قابل جابجایی هستند و چندین بار می توان از آنان استفاده کرد. البته این گلدانها عیبهایی نیز دارند مثلا اینکه رنگ غالب این پلاستیکها مشکی است و در روزهای گرم این رنگ گرمای زیادی به خود جذب می کند و امکان افزایش دمای خاک داخل گلدان و آسیب رسیدن به ریشه های گیاه وجود دارد. همچنین به طور کل این گلدانها چند سال بعد از استفاده پوسیده می شوند و امکان شکستن آنان وجود دارد. همچنین گلدانهای پلاستیکی به دلیل صاف و یکدست بودن دیواره داخلی احتمال بروز مشکل ریشه پیچ شدن گیاه را افزایش می دهند. گیاهی که دچار پیچش ریشه می شود یعنی توده ریشه پس از مدت زمانی که گیاه در گلدان رشد و نمو می کند، دقیقا شکل محیط داخلی گلدان را به خود می گیرد. این گیاه زمانی که از این گلدان خارج می شود و به گلدان بزرگتری منتقل می شود توانایی فرستادن ریشه به خاک جدید را ندارد و بنابراین رشد نخواهد کرد. بدین منظور و برای جلوگیری از ایجاد این مشکل شیارهایی را بر روی دیواره گلدانهای پلاستیکی ایجاد کرده اند که به جلوگیری از این مشکل تا حدودی کمک می کند. همچنین اصولا زمانی که گیاه خود را از یک گلدان پلاستیکی بیرون می آورید توجه کنید که آیا توده ریشه به شکل محکم و متراکم در آمده است یا خیر . اگر با این مسئله مواجه شدید کافی است که انگشتان دست خود را به شکل کاملا ملایم بر روی سطح بیرونی توده بکشید تا از سفتی و به هم چسبیدگی درآیند. نکته دیگر ضدعفونی این گلدانها قبل از هر مرتبه استفاده است. کافی است که آنان را 3 دقیقه در آب گرم با دمای 70درجه سانتیگراد و سپس در آبی حاوی محلول رقیق هیپوکلرید سدیم( یا همان محلولهای سفید کننده خانگی که حدود 10 برابر رقیق شده اند) قرار داد. [Hidden Content] نکته: گاهی در مراکز فروش گلدانهای پلاستیکی ممکن است با کیسه های پلاستیکی نیز برخورد کنید که معمولا به شکل کیلویی به فروش می رسند. ا ین کیسه ها را پرورش دهندگان برای کاشت بذر و یا قلمه های گیاهان مختلف مورد استفاده قرار می دهند و گیاهان جدید را تا زمانی که به فروش می رسد در این کیسه ها نگهداری می کنند. در واقع به نحوی همانند گلدان عمل می کنند اما قیمت آنا ن از گلدانهای پلاستیکی بسیار ارزانتر تمام می شود. البته این کیسه بر خلاف گلدانهای پلاستیکی که بارها مورد استفاده قرار میگیرند تقریبا یک بار مصرف هستد زیرا بعد از یک دوره استفاده توسط گیاه احتمال پاره شدن آنان در حین بیرون آوردن گیاه بسیار بسیار زیاد است. [Hidden Content]

گلدانهای چوبی: از جمله گلدانهایی هستند که دارای تخلخل هستند اما میزان خلل و فرج آن از گلدانهای رسی کمتر است و به بیان دیگر نیمه متخلخل هستند. همچنین چوب به مرور زمان در اثر رطوبت می پوسد و از بین می رود. گاهی دیواره داخل گلدانهای چوبی را با لایه ای از پلاستیک می پوشانند تا عمر آنان را افزایش دهند. اصولا گلدانهای چوبی را امروزه برای کاشت و نگهداری نهال درختان و درختچه های بزرگ استفاده می‌کنند و این گیاهان ممکن است قبل از انتخاب شدن و کاشت در مکان اصلی ، برای چند سال در این گلدانها نگهداری شوند. همچنین گلدانهای چوبی تا حد قابل قبولی ریشه های گیاه را از خطر گرم شدن در اثر تابش نور خورشید محافظت می کنند. اگر قصد استفاده از مواد محافظت کننده چوب را دارید موادی استفاده کنید که تاثیر سمی بر روی گیاه نداشته باشد مثلا نفتات مس نسبتا مناسب است اما کروئوزوت بخارات سمی از خود برجای می گذارد که منجر به از بین رفتن گیاه می شود. همچنین اصولا چوبهای درختانی همانند کوهناژ، سرو و سدر در برابر پوسیدگی مقاومت خوبی دارند و اگر از چوب آنان در ساخت گلدانهای چوبی استفاده شود، تا چندین سال دوام می آورند. [Hidden Content] [Hidden Content]

گلدانهای سیمانی : معمولا مصرف خانگی ندارند و در طراحی های فضای شهری و یا پارکها مصرف می شوند و در شکلها، طرحها و اندازه های بسیار متنوعی ساخته میشوند. این گلدانها وزن زیادی دارند و در برابر تغییرات دمایی مقاوم هستند و تا حد زیادی از ریشه گیاهان در برابر این مسئله محافظت می کنند اما از آنجایی که در ساخت سیمان و گلدانهای سیمانی آهک بکار می رود این مسئله میتواند در رشد گیاه داخل آن تاثیر منفی بگذارد بنابراین اگر قصد استفاده از این گلدانها را دارید قبل از کاشت گیاه داخل آنان، چندین مرتبه به شکل کامل این گلدانها را با آب شستشو دهید تا جایی که امکان دارد آهک آنان شسته شود. گلدانهای سیمانی اکثرا به رنگ خاکستری هستند اما میتوان آنان را همانند گلدانهای سفالی رنگ آمیزی کرد. [Hidden Content] [Hidden Content]

یکی از مسائلی که چگونگی رشد و گلدهی گیاهان را بسیار تحت تاثیر خود قرار می دهد مسنله انتخاب گلدان مناسب برای گیاه است. هنگام انتخاب گلدان و کاشت گیاه در گلدان باید نکاتی را در نظر گرفت و بکار بست تا مدت زمانی را که گیاهتان در محیط محدود گلدان رشد می کند از نظر فضای رشد دچار مشکل نشود. در این بین باید خصوصیاتی همچون اندازه گلدان، جنس گلدان، منافذ گلدان و حتی شکل گلدان را در نظر گرفت. جنس گلدان گلدانهای سفالی گلدانهایی هستند که به شکل سنتی از دیرباز وجود داشته اند و هنوز هم مورد استفاده قرار میگیرند . وجود خلل و فرج و تخلخل در بدنه گلدانهای سفالی مسئله ای است که موجب سرعت بخشیدن به خشک شدن خاک درون گلدان بعد از آبیاری می شود. شاید شما نیز نواحی سفید رنگی را بر روی دیواره این گلدانها مشاهده کرده باشید . این نواحی سفید رنگ ناشی از تبخیر آب از دیواره و باقی ماندن عناصر موجود در آب بر روی دیواره گلدان است . به همین دلیل این گلدانها اصولا مناسب گیاهانی که در رابطه با باقی‌ ماندن عناصر (شور شدن خاک) بعد از آبیاری بسیار حساس هستند مناسب نیست مثلا بهتر است گیاهی مثل بنفشه آفریقایی را در گلدانهای سفالی قرار نداد. حتی برگها این گیاه در تماس با لبه گلدانهای سفالی که به دلیل ذکر شده حاوی مقداری از املاح هستند، از خود واکنش نشان داده و احتمال خشکیدن آنان وجود دارد. (البته می توانید روی لبه را با کاغذ آلومینیم بپوشانید) . همچنین گیاهانی مناسب این نوع گلدانها هستند که به رطوبت ماندگار خاک نیاز مبرم ندارند . مثلا کاکتوسها و سایر گیاهان با برگهای آبدار(گیاهان گوشتی) و یا سایر گیاهان مشابه را می توان در گلدانهای سفالی کاشت. همچنین اگر به دلیل داشتن تعدادی از گلدانهای سفالی در خانه قصد مصرف آنان را دارید راه حل نسبتا ساده ای وجود دارد که من نیز آنرا بکار می برم و آن رنگ کردن قسمت داخلی و خارجی دیواره گلدان سفالی با رنگهای اکریلیک و یا روغنی است. در واقع با این کار به نحوی عملیات عایق بندی را بر روی دیواره گلدان انجام می دهیم. در این بین می توان از رنگها و طرحها زیبا نیز بهره برد و به زیبایی بیشتر محیط نیز کمک کرد.(می توانید به پست رنگ آمیزی گلدانهای سفالی مراجعه کنید) .یکی دیگر از عیبهای گلدانهای سفالی سنگین بودن وزن آنان و همچنین احتمال شکستن آنان در حین جابجایی است. البته سنگینی وزن این گلدانها گاهی در مورد گیاهانی که قسمت برگسار انبوه و سنگین است و احتمال واژگون شدن گلدان وجود دارد ، منجر به کاهش این خطر می شود.بکارگیری گلدانهای سبک برای چنین گیاهانی خطر واژگون شدن گلدان در اثر وزن گیاه را افزایش می دهد. توجه داشته باشید که اگر قصد مصرف مجدد گلدان سفالی را دارید حتما آنان را قبل از انتقال گیاه به درونشان، مدت نیم ساعت در آب قرار دهید تا املاح جمع شده در دیواره آنان شسته و تمیز شود. گلدانهای سرامیکی : نیز مانند گلدانهای سفالی وزن نسبتا زیادی دارند اما همانند آنها در بدنه خود خلل و فرج ندارند. اگرچه گلدانهای سرامیکی که بدنه نازکتری دارند وزن سبک تری دارند و راحت تر جابجا می شوند اما اصولا این انواع از گلدانهای سرامیکی زودتر و همچنین آسانتر ترک می خورند و می شکنند. همچنین این گلدانها و قتی در معرض یخ زدگی قرار میگیرند احتمال شکستن آنها وجود دارد. همچنین این گلدانها گرما را به مدت طولانی تری در خود نگه می دارند و نسبت به گلدانهای پلاستیکی دیرتر خنک می شوند (همانند گلدانهای سفالی) و این مسئله می تواند به ریشه های گیاهان آسیب برساند. گلدانهای سرامیکی لعاب‌دار رطوبت را بهتر از گلدانهای سفالی نگهداری می‌کنند و تا حد زیادی همانند گلدانهای پلاستیکی از این نظر عمل می کنند. این گلدانها رنگ آمیزی های زیبایی دارند و یکی از بیشترین موارد مصرف آن برای گیاهانی است که به شکل بونسای پرورش داده می شوند.

من شماره 1هستم.

8 غذا که مغز را جوان و سالم نگه می‌دارد فرتوتی، آلزایمر و کاهش حافظه ناشی از افزایش سن:این شرایط افول ذهنی که مربوط به افزایش سن می‌باشد می‌توانند به تاخیر بیفتند و یا ..... فرتوتی، آلزایمر و کاهش حافظه ناشی از افزایش سن:این شرایط افول ذهنی که مربوط به افزایش سن می‌باشد می‌توانند به تاخیر بیفتند و یا جلوگیری شوند. علاوه بر درگیری با فعالیت روزانه که برای مغز مفید می‌باشد، یک رژیم متوازن و مرتب غنی از اسید‌های آمینه ضروری، روغنهای امگا، مواد معدنی و ویتامین‌ها حافظه تیز و پر شور را به همراه دارند. برای اینکه بتوانید مواد مغذی مورد نیاز را به مغز خود برسانید از غذاهای زیر استفاده کنید. 1-ماهی: پروتئین به عنوان یک جزء در ساخت انتقال دهنده‌های عصبی یا نوروترانسمیتر‌ها(موادی که ضربان عصبی را در طول یک سیناپس انتقال می‌دهند)، برای بهبود فعالیت ذهنی ضروری می‌باشدگذشته از منبع عالی پروتئین، ماهی سرشار از روغن‌های ضروری، از قبیل امگا 3 می‌باشد. امگا 3 از عملکرد مغز محافظت می‌کند. ماهی‌های دریایی غنی‌ترین منبع اسید‌های چرب می‌باشند. این ماهی ها شامل ماهی آزاد، هالیبوت، ماکرل و ساردین می‌باشند. 2-زغال اخته: این میوه لذیذ سرشار از آنتی اکسیدان‌های قوی است که رادیکال‌های آزاد را که سبب پیری می‌شوند از بین می‌برد. همچنین این میوه دارای خواصی می‌باشد که شروع کاهش مربوط به افزایش سن را به تاخیر می‌اندازد. این کار را از طریق حفاظت سلولهای مغز و جلوگیری از تخریب آنها به وسیله مواد شیمیایی، پلاک‌ها یا ضربه روحی انجام می‌دهد. زغال اخته بر علیه دیگر فاکتور های عامل پیری نیز می‌جنگد. 3-آجیل و دانه ها: آجیل و دانه ها غذاهایی شگفت انگیز برای مغز انسان می‌باشند. این غذاها حاوی پروتئین و اسید‌های چرب و آرژینین آمینه می‌باشند که غده هیپوفیز را تحریک می‌کنند تا هورمون رشد را آزاد سازد. هورمون رشد ماده‌ای است که بعد از 35 سالگی کاهش می‌یابد و فایده ضد پیری برای مغز دارد. مخلوطی از مواد ضد پیری را که شامل یک فنجان گردو، 2/1فنجان دانه کدو تنبل، 3/1 فنجان توت خشک، 4/1 فنجان دانه کنجد، 2/1 فنجان برگه زرد آلو می‌باشد تهیه کنید و همه جا همراه خود داشته‌باشید و در بین وعده‌های غذایی از آنها بخورید. این مخلوط مغز را تغذیه می‌کند. ضمناً در پاکت فریزر یا در ظرف در‌دار بریزید تا تازه بمانند. 4-سبزیجات خانواده کلم: کلم بروکلی، گل کلم و کلم فندقی سرشار از ماده مغذی با نام کولین می‌باشند. این ماده برای حافظه و سلامت مغز ضروری می‌باشد. کولین پیش در آمد استیل کولین می‌باشد. استیل کولین در فرایند‌های مغزی مشارکت دارد. همان طور که سن افزایش می‌یابد، خروجی کولین طبیعی بدن کاهش پیدا می‌کند. بنابراین می‌توان با خوردن غذاهای مملو از کولین، تولید استیل کولین را افزایش داد و قدرت مغز را بهبود بخشید. منابع دیگر کولین تخم مرغ، دانه سویا، بادام زمینی، کلم، لوبیاچیتی و لوبیا قرمز می‌باشند. 5-روغن: چربی های غیر اشباع یگانه چربی‌های غیراشباع تک‌گانه حاوی اسیدهای چرب ضروری، اسید لینولنیک گاما هستند. این اسیدها علاوه بر دیگر فواید برای بدن، برای عملکرد مغز ضروری می‌باشند. روغن زیتون، کنجد، کانولا، بادام و روغن ماهی سرشار از اسیدهای چرب غیر اشباع تک گانه می‌باشند. محققان با مطالعه روی بعضی افراد به این نتیجه رسیده اند که رژیم غذایی همراه با چربی‌های غیر اشباع و غیر هیدروژنه خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را کاهش می‌دهد. اما افرادی که روغن های اشباع شده صرف می‌کنند بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری می‌باشند. 6-غذاهای دارای L-Carnitine بسیاری مواقع مشکلات حافظه‌ای مربوط به سن بر اثر افزایش پلاک و کاهش ذخیره خون مغز ایجاد می‌شود. L-Carnitine، یک اسید آمینه است که در کلیه ساخته می‌شود و جریان را در مغز سرعت می‌بخشد. به غیر از فواید بیشماری که برای مغز دارد. همچنین به دلیل اینکه از اکسیداسیون چربی در مغز جلوگیری می‌کند مانع از ابتلای افراد به آلزایمر می‌شود. گوشت، ماهی، بوقلمون، گندم، آوکادو، شیر و لوبیای سویا تخمیر شده از منابع مهم L-Carnitine می‌باشند. 7-جلبک های ريز : جلبک های ريز، اقیانوس و دریاچه‌های تمیز و سالم شامل جلبک سبز آبی، اسپیرولینا، کلورلا، سی وید و کلپ می‌باشند، که هضم این جلبک‌ها آسان می‌باشد و سرشار از پروتئین، انرژی زیاد و صدها مواد معدنی هستند این جلبک‌ها را در رژیم غذایی خود بگنجانید و عملکرد صحیح مغز خود را تضمین کنید. 8-چای سبز: چای سبز از فعالیت آنزیمی ‌که در بیماری آلزایمر دخیل می‌باشد جلوگیری می‌کند. همچنین غنی از پلی فنل‌ها و آنتی اکسیدان‌هاست که از پیری زودرس مغز جلوگیری می‌کند. لذا هر روز دو فنجان چای سبز بنوشید. برای حذف کافئین، چای سبز را 45 ثانیه بخیسانید سپس آب آن را دور ریخته و آب داغ تازه به آن اضافه کنید. تقویت کننده‌های گیاهی تعداد زیادی داروی گیاهی چینی وجود دارد که برای عملکرد مغز مفید می‌باشند، از قبیل جینکو، گوتوکولا، بیلوبا. همچنین به شما داروهای گیاهی زیر را توصیه می‌کنم:سیب زمینی شیرین، رازیانه، گل انگشتانه .

عزيزان و مهندسين محترم از اين به بعد شما ميتوانيد بيمارى خود و علايم بيماريتان را از قبيل [نبض، تب ،فشار خون (بالا يا پايين)، حال كنونى ، و اگه سابقه بيمارى داريد هم ذكر كنيد،حساسيت ،هر عوارض و علايمى كه در بدنتان بوجود آمده را برايم ارسال كنيد] ، تا بتوانم گياه مورد استفاده و داروى رايج را به شما تجويز كنم ، و انشاء الله درمان كنم ، جا دارد بگويم ايشالله تنتان سالم باشد و هيچ بيمارى در بدنتان نماند. با تشكر

[h=1]آیا مصرف كافئین برای كودكان مضر است؟[/h] اگر شما اهل نوشیدن چای یا قهوه باشید، حتماً می دانید كافئین موجود در این نوشیدنی ها، دارای اثرات تحریك كننده ای همچون افزایش هوشیاری، انرژی و تمركز است. در واقع، این خاصیت اصلی ترین عاملی است كه سبب شده بزرگسالان از این نوشیدنی ها استفاده نمایند. اما در كودكان، اثرات كافئین می تواند برعكس باشد و به كاهش توانایی انجام برخی اعمال از قبیل توانایی های محاسباتی ، احتساب دقیق زمان و یا عدم هماهنگی بین عضلات بیانجامد. معمولاً توصیه می شود در كودكان زیر 12 سال از مصرف كافئین پرهیز و یا حداقل میزان آن محدود شود. كافئین بسیارسریع جذب بدن می شود و سپس به دستگاه اعصاب مركزی راه می یابد. در دوزهای پایین، این ماده سبب كاهش اشتها، افزایش ادرار، تحرك بیش از حد و بدخوابی می گردد. اگر به ازای هر3/1 كیلوگرم وزن بدن، 5/4 میلیگرم كافئین به كودك خورانده شود( هر341 میلی لیتر قهوه، حداقل 100 میلیگرم كافئین دارد) علائم مسمومیت خفیف مانند تهوع ، گرفتگی عضلات، تشنج و اضطراب بروز پیدا می كند. مسمومیت های شدیدتر می توانند به بیهوشی و افزایش و ناهماهنگی ضربان قلب منجر شوند. البته میزان حساسیت هر كودك به كافئین متفاوت است. به عبارت دیگر، ممكن است دو كودك به یك میزان كافئین مصرف نمایند ، ولی یكی از آنها در مقابل عوارض ناشی از كافئین از خود مقاومت بیشتری نشان دهد. برای كودكان 12 ساله، مصرف روزانه یك یا دو بار چای، قهوه، كاكائوی داغ ، نوشیدنی های حاوی كولا و دیگر نوشیدنی های كافئین دار اشكال ندارد. ولی نباید فراموش كرد كه چه كودكان و چه بزرگسالان، هنگام مصرف هر نوع نوشیدنی یا غذا باید به یكسری نكات نیز توجه نمایند. [h=2]درباره كافئین چند نكته عمومی وجود دارد كه همه باید به آنها توجه كنند .[/h]1) كافئین 6 ساعت دربدن می ماند( در برخی افراد این زمان بیشتر است). از مصرف كافئین پیش از زمان خواب بپرهیزید، چرا كه این ماده در همه افراد باعث بدخوابی و در كودكان باعث شب ادراری می شود. 2) كافئین میزان ادرار را افزایش می دهد؛ بنابر این در هوای گرم، مصرف آن را محدود كنید تا بدنتان دچار كمبود آب نگردد. 3) اگر فردی مضطرب یا عصبانی هستید، به میزان كافئین مصرفی خود در مواد غذایی مختلف از قبیل شكلات، بیسكویت، كیك و نوشیدنی ها دقت نمایید و در صورت لزوم میزان مصرف آن را كنترل كنید. 4) از نوشابه های كافئین دار استفاده نكنید.

آیا می ‌دانید این لغت از كجا آمده و با خودش چه چیزی به همراه می ‌آورد؟ 120 سال پیش، وقتی دكتر جان پمبرتون در آزمایشگاه كوچكش در آتلانتا با تركیب چند ماده، معجون جدیدی را اختراع كرد و آن را به نام "كوكا كولا" به دنیا معرفی نمود، هیچ گاه فكر نمی ‌كرد كه این نوشیدنی و انواع مشابه آن روزی چنان مرزهای دنیا را درنوردد كه در هر گوشه ‌ای از جهان، جزء ثابتی از سفره ی غذا باشد. با گذشت بیش از یك قرن از مصرف كولاها و مشخص شدن بسیاری از آثار سوء مصرف مداوم نوشابه‌ها، هنوز هم انواع كولاها، پرطرفدارترین نوشیدنی در سراسر دنیا به شمار می‌ روند و كنار گذاشتن آنها از وعده‌های غذایی غیرممكن به نظر می‌ رسد. این در حالی است كه با ورود و عرضه ی انواع نوشابه‌های رژیمی ‌و بدون قند، معدود افرادی هم كه از ترس جانشان از خیر مصرف نوشابه گذشته بودند، دوباره به سمت این نوشیدنی جادویی جذب شده‌اند. مطمئناً شما هم در اینكه مصرف انواع كولاها عوارض سوئی بر بدن دارد، شكی ندارید ولی اغلب، این طعم مطبوع نوشابه است كه بر ترس از بروز عوارض آن غلبه می ‌كند. این مطلب هم قصد ندارد شما را به طور كلی از چنین لذتی(!) محروم كند، ولی اگر شما جزو افرادی هستید كه به طور مداوم نوشابه مصرف می‌ كنید، بد نیست با چند تحقیق كاملاً علمی ‌در مورد مصرف مداوم و طولانی مدت نوشابه آشنا شوید. [h=2]کولا چیست؟[/h]كولا در اصطلاح به گروهی از نوشابه‌های گازدار فاقد الكل گفته می ‌شود كه اغلب دارای دی اكسید كربن (گازكربنیك)، كارامل، كافئین، شكر و... هستند. واژه ی "كولا" از نام گیاه كولا گرفته شده است. دانه ی این گیاه كه در غرب آفریقا می ‌روید، در نوشابه‌های اولیه به عنوان منبع كافئین به كار می ‌رفت. اولین نوشیدنی با طعم كولا در سال1881 ساخته شد، ولی واژه ی كولا به دنبال اختراع كوكا كولا در 8 مِی 1886 توسط دكتر جانز پمبرتون وارد لغات روزمره شد. كوكاكولا در اولین سال تولید ، تنها 9 بطری نوشابه در روز می ‌فروخت ولی به تدریج گسترش پیدا كرد، تا اینكه در سال 1895 اولین كارخانه كوكا كولا در دالاس واقع در تگزاس آمریكا به بهره‌ برداری رسید. از آن پس، انواع دیگر كولا مانند پپسی ‌كولا و... ،تولید و وارد بازار مصرف شدند. مصرف کولا عوارض فراوانی چون: فشار خون بالا، پوکی استخوان ، افزایش قند خون ، فساد دندان ها و چاقی را به دنبال دارد. [h=2]نوشابه= دی اكسید كربن+ اسید+ شكر[/h]در ساخت نوشابه از مواد مختلفی استفاده می ‌شود كه خوردن آنها به صورت جداگانه كمی‌ وحشتناك به نظر می ‌رسد! از جمله مهم ترین مواد تشكیل ‌دهنده ی نوشابه، به موارد زیر می ‌توان اشاره كرد: - دی اكسید كربن: احتمالاً نام آب گازدار را روی بطری‌های نوشابه دیده‌اید. این گازی كه از آن نام برده می ‌شود، اغلب دی اكسید كربن(همان گاز كربنیك خودمان) است كه با فشار وارد بطری می‌ شود و وقتی در بطری را باز می ‌كنید، فشار برداشته می ‌شود و به صورت حباب خارج می ‌گردد. - شكر: اغلب نوشابه‌ها به كمك شكر می ‌شوند، ولی استفاده از شیرین ‌كننده‌های مصنوعی از زمان جنگ جهانی دوم آغاز شد. اولین شیرین ‌كننده‌ ی مصنوعی "ساخارین" بود كه بعد از اینکه در سال 1970 ثابت شد، سرطان ‌زاست، مصرف آن ممنوع شد و آسپارتام و...جای آن ‌را گرفت. البته بحث و بررسی در مورد فواید و خطرات شیرین ‌كننده‌های مصنوعی همچنان ادامه دارد. - اسید: معروف ترین اسیدهای به كار رفته در نوشابه اسید سیتریك و اسید فسفریك هستند. مزه تیزی كه به دنبال نوشیدن كولا احساس می‌ كنید، ناشی از همین اسیدها است. - كافئین: این ماده که در بسیاری از نوشابه‌ها وجود دارد، به عنوان یك عامل محرك روی قلب و سیستم اعصاب مركزی اثر می ‌گذارد و باعث افزایش تمركز و هوشیاری می ‌شود. كافئین به طور موقت فشار خون را بالا می ‌برد، ولی در مورد اثرات درازمدت آن روی فشار خون هنوز مدرک قابل استنادی وجود ندارد. اضطراب، احساس ناراحتی در شكم، اختلال خواب و...از سایر عوارض كافئین هستند. از دیگر عوارض مهم كافئین، ایجاد وابستگی است، به طوری كه بیش از 50 درصد كسانی كه به طور مرتب كافئین مصرف می ‌كنند، در صورت عدم مصرف آن دچار سردرد می ‌شوند. سایر عوارضی كه در اثر محرومیت از كافئین ناشی می ‌شوند عبارتند از: احساس خستگی، كاهش انرژی، كاهش تمركز و هوشیاری، تغییرات خلق و... . با توجه به موارد فوق، پزشكان اصرار دارند كه افراد دچار پر‌فشاری خون، خانم‌های باردار و كودكان تا حد امكان مصرف كافئین را كاهش دهند. به هر حال، كافئین خود مقوله ی مفصلی است كه باید جداگانه به آن پرداخته شود. - در كنار این مواد اصلی، از مواد رنگی مانند رنگ كارامل، طعم ‌دهنده‌ها و نیز نگه ‌دارنده‌ها هم در تولید نوشابه استفاده می ‌شود. البته بگذریم از اینكه بعضی از انواع نوشابه‌ها حاوی مواد غیرمجاز سرطان‌زایی نظیر َبنزن هستند كه چون وجود این مواد غیر مجاز است، حتماً مسئولین امر به آن توجه كافی دارند. بهتر است این را هم بدانید كه نوشابه‌ها دارای مقادیر جزئی و یا فاقد ویتامین‌ها، مواد معدنی، فیبر، پروتئین و سایر مواد مغذی ضروری هستند. مصرف کولا عوارض فراوانی چون: فشار خون بالا، پوکی استخوان ، افزایش قند خون ، فساد دندان ها و چاقی را به دنبال دارد. [h=2]اندر فواید کولا[/h]بد نیست کمی هم از خوبی‌های کولا بشنوید: 1) در بسیاری از ایالات‌ آمریکا، گشت‌های پلیس همواره گالن‌های بزرگ کولا را به همراه دارند. اگر گفتید چرا؟ برای اینکه وقتی تصادف شد، به کمک کولا به راحتی می‌ توان خون‌ها را از روی آسفالت شست! 2) تمیز کردن توالت! شما می‌ توانید یک بطری نوشابه را روی چینی دستشویی خالی کنید و بعد از یک ساعت آن‌ را بشویید. اسید سیتریک موجود در نوشابه، تمیزی را برای شما به ارمغان می‌ آورد! 3) تمیز کردن رنگ سپر ماشین! 4) تمیز کردن رسوبات اطراف ترمینال‌های باطری اتومبیل! 5) برای شل کردن پیچ‌های زنگ ‌زده می‌ توانید کمی‌ نوشابه روی آن بریزید و چند دقیقه صبر کنید!

برای اینکه 5سال بیمه شوید دربرابر الرزی. میوه کاکتوس. و کامکوات میل کنید. میوه کاکتوس حتما بادستکش شسته بشه. و داخلشو میل کنید.کامکوات تمام میوه رو با پوستش.

مصرف کولا عوارض زیر را برایتان هدیه می آورد: [h=2]فشار خونتان را بالا می‌ برد[/h]بسیاری از نوشابه‌ها، دارای مقادیر قابل توجهی كافئین در تركیبات خود هستند(به طور متوسط 43 تا 65 میلی‌ گرم در یك فنجان) و همین مسئله، بدگمانی‌ها را درباره ی اثرات مضر مصرف نوشابه، بر ایجاد پرفشاری خون را افزایش داده است. زیرا از مدت ها پیش معلوم شده بود كه یك فنجان قهوه، كه البته بیشتر از مقدار مشابه كولا دارای كافئین است، به طور موقت فشار خون را بالا می ‌برد. ولی اینكه مصرف مرتب نوشیدنی‌های حاوی كافئین باعث افزایش مزمن و دائمی ‌فشار خون می‌ شود، مورد سئوال بود. برای پاسخ به این پرسش تحقیقات متعددی انجام شد كه یكی از جالب‌ترین آنها در نشریه ی معتبر انجمن پزشكی آمریكا(jama)، نوامبر 2005به چاپ رسید. در این پژوهش، محققان دانشگاه ‌هاروارد، ارتباط بین رژیم غذایی 155هزار خانم را با ابتلای آنها به پرفشاری خون طی یك دوره ی 12 ساله بررسی كردند. نتیجه ی بدست آمده بسیار جالب بود. آنها دریافتند كه مصرف مرتب قهوه تاثیری بر ایجاد پر فشاری خون ندارد، ولی مصرف چای (كه دارای 15 تا 75 میلی ‌گرم كافئین در یك فنجان است) به مقدار اندكی فشارخون را افزایش می‌ دهد. اما نكته ی جالب مربوط به كولا بود. آنها متوجه شدند در خانم‌هایی كه روزانه یك بطری یا بیشتر كولا مصرف می كردند، خطر ابتلا به پر فشاری خون بین 16 تا 44 درصد افزایش داشت و البته در این میان فرقی بین نوشابه‌های معمولی و نوشابه‌های رژیمی دیده نشد. با توجه به این تفاصیل انگشت اتهام از كافئین به سمت دیگری گرفته شد. دانشمندان حدس می ‌زنند كه احتمالاً تركیبات دیگری (ازجمله رنگ‌های كارامل) که طی فرآیند تولید نوشابه دخالت دارند، در ایجاد پرفشاری خون نقش دارند. [h=2]استخوان ها را پوك می‌ كند[/h]تحقیقات اخیر ثابت می‌ كند كه مصرف كولا خطر ابتلا به پوكی استخوان را افزایش می ‌دهد. بر پایه ی تحقیقاتی كه نتیجه ی آن در نشریه ی انجمن تغذیه ی بالینی آمریكا، اكتبر2006 به چاپ رسیده است، بین میزان مصرف نوشابه و كاهش تراكم استخوان (یعنی همان پوكی استخوان) ارتباط مستقیمی ‌وجود دارد. در این پژوهش، محققان تراكم استخوان را در نواحی مختلفی از استخوان‌های لگن و ستون فقرات 2500 خانم مورد ارزیابی قرار دادند و متوجه شدند كه صرف نظر از مسائلی همچون سن، یائسگی، میزان مصرف كلسیم و ویتامینD، مصرف سیگار و... مصرف كولا به تنهایی تراكم استخوان در خانم‌ها را 4 درصد كاهش می ‌دهد. در این مطالعه هم تفاوتی بین نوشابه‌های رژیمی ‌و غیررژیمی ‌دیده نشد، ولی معلوم شد نوشابه‌های فاقد كافئین، خطر كمتری دارند. با توجه به این یافته‌ها دانشمندان دو عامل را در ایجاد پوكی استخوان در مصرف‌ كنندگان نوشابه دخیل می ‌دانند: یكی كافئین و دیگری اسید فسفریك. به گفته ی دانشمندان، كافئین باعث تداخل در جذب كلسیم توسط بدن می ‌شود و اسید فسفریك (یا فسفات) كه می ‌توانید نام آن ‌را روی بسیاری از بطری‌های نوشابه ببینید، وقتی وارد بدن می ‌شود باعث خروج كلسیم از استخوان و در نتیجه پوكی استخوان می‌ گردد. البته یك خبر خوب هم برای آقایان وجود دارد و آن اینكه در این مطالعه، رابطه‌ ای بین مصرف كولا و پوكی استخوان در آقایان دیده نشد! بنابراین به طور خاص به خانم‌ها توصیه می‌ كنیم در مصرف نوشابه یك تجدید ‌نظر كنند! در ضمن بد نیست این را هم بدانید که مصرف بیش از حد نوشابه در کنار سایر تنقلات بی ‌ارزش مانند چیپس و پفک باعث شده که نسل جدید ایرانی ها در مقایسه با قبل، 4 سانتی‌متر کوتاه تر باشند! پس اگر به فکر آینده فرزند خود هستید، مراقب باشید که چه می ‌خورد. [h=2]بی دندان می‌ شوید[/h]اكثریت قریب به اتفاق نوشابه‌ها دارای مقادیر فراوانی كربوهیدرات (همان قند خودمان!) و اسید (به ویژه اسید فسفریك) هستند كه هر دو از دشمنان شناخته شده ی دندان‌ها به شمار می ‌روند. اسید، به دو راه می ‌تواند باعث تخریب مینای دندان شود. یكی اینكه به طور مستقیم خورده شود (مثلا به همراه نوشابه) و دیگری اینكه توسط باكتری‌های موجود در دهان كه اسید تولید می‌ كنند، ایجاد شود و دندان را از بین ببرد. این باكتری‌ها با مصرف قند و اثراتی كه روی آن می ‌گذارند باعث ایجاد اسید می‌ شوند. حالا خودتان تصور كنید یك نوشابه مملو از اسید و قند چه تركیب فوق‌العاده‌ای برای تخریب دندان‌ها می ‌تواند باشد. البته توجه داشته باشید كه نوشابه‌های فاقد قند یا رژیمی‌ هم برای تخریب دندان به اندازه ی كافی قند دارند و البته اسید آنها هم كه سر جایش است! برای بررسی تاثیر مصرف نوشابه بر پوسیدگی دندان، پژوهشگران دانشگاه آیوا آمریکا در یک مطالعه جالب، 5 بطری از انواع مختلف نوشابه را در نظر گرفتند و در هر بطری 4 دندان را به مدت 25 ساعت قرار دادند. این پژوهش که نتایج آن در کنگره سالانه انجمن پژوهشگران دندان آمریکا ارائه شد، نشان داد که قرار دادن دندان به مدت 25 ساعت در یک بطری کوکا کولا باعث می‌ شود مینای دندان تا عمق 92 میکرومتر (یعنی 92 هزارم متر) تخریب شود. این میزان برای کوکا کولای رژیمی ‌61 میکرومتر بود. البته این پژوهش اعتراض شرکت‌های نوشابه ‌سازی را به دنبال داشت که معتقدند نوشیدن نوشابه با قرار دادن دندان در نوشابه خیلی فرق دارد! به هرحال با توجه به اینکه کمتر کسی حاضر است برای حفظ دندان‌هایش از مصرف نوشابه صرف نظر کند، دندان پزشکان به این توصیه‌ها قناعت کرده‌اند که: «برای کاهش تاثیر مصرف نوشابه روی دندان‌ها، نوشابه را همراه با غذا میل کنید. ترجیحاً از نی استفاده کنید. نوشابه را در دهانتان نگه ندارید و لااقل شب‌ها از خیر مصرف نوشابه بگذرید.» در ضمن بهتر است بدانید که مصرف نوشابه برای دندان‌های کودکان آثار سوء بسیار بیشتری دارد و اگر کودک شما به خوردن نوشابه عادت کرده، تنها و تنها خود شما مقصر هستید که این عادت را در او ایجاد کرده‌اید. [h=2]قند خونتان بالا می‌ رود[/h]تقریباً تمام نوشابه‌ها حاوی مقادیر قابل توجهی شکر هستند که خطرات زیادی برای افراد دیابتی دارد. بنابراین اگر شما به مرض قند مبتلا هستید، توصیه می‌ کنیم حتماً از نوشابه‌های فاقد قند یا دارای شیرین‌ کننده‌های مصنوعی مطمئن استفاده کنید. هر چند اگر بتوانید به طور کلی از خیر مصرف نوشابه بگذرید، خیلی بهتر است. گذشته از خطری که نوشابه برای دیابتی‌ها دارد، مطالعات مختلفی هم در مورد تاثیر مصرف نوشابه در ایجاد دیابت انجام شده است. از جمله این مطالعات، پژوهشی است که نتایج آن در سال2004 منتشر شد. این مطالعه که روی 50 هزار زن انجام شد، نشان داد که مصرف روزانه یک بطری یا بیشتر نوشابه، خطر ابتلا به دیابت را در مقایسه با کسانی که کمتر از یک بطری در ماه نوشابه مصرف می ‌کنند، 80 درصد افزایش می ‌دهد. [h=2]چاق می ‌شوید[/h]هر بطری نوشابه به طور متوسط 20 قاشق چای خوری شکر دارد. مصرف این مقدار شکر باعث افزایش کالری دریافتی و در نتیجه ایجاد چاقی می‌ شود. تحقیقات نشان داده است که مصرف 355میلی ‌لیتر نوشابه در روز خطر چاقی را در کودکان تا 60 درصد افزایش می ‌دهد و حتماً شما هم می‌ دانید، افرادی که از کودکی چاق می ‌شوند، در آینده خیلی سخت ‌تر می ‌توانند خود را لاغر کنند.

ارزوت چیه؟دوست داری چندسال دیگه مجرد بمونی؟اصلا مجردی؟ماشینت چیه؟