نقد و بررسی از معضلات شبکه های اجتماعی...

[fakur1 10131]

اینکه شما میگین

 

چه ارتباطی با روش حل این معضل داره؟

این اتفاقات یه رویداد متناسب با واقعیت های زندگی سنتی و آئینی است که اصلاح بشو نیست. یارو تا دیروز معنی خلال دندونم نمیدونست , حالا دو خط سیم کارت داره و نمیدونه باهاشون چیکار کنه. این ذوق و شوق فرهنگ سازی نشده رو نمیشه کاریش کرد. تازه یاد میگرفت اس ام اس بفرسته یکشبه صاحب وایبر هم شد. این سیل خیلی هارو خواهد برد . تازه اولشه.

[Essi Stanley 399]

در ۱۳۹۳/۱۱/۱۷ در 08:08، peyman sadeghian گفته است:

با سلام

چند وقتس هست تو بحثهای آزاد شرکت نکردم....جای Essi خالیه واقعه

به نظر من بیشترین خطری که این شبکه های اجتماعی درحال حاضر دارند کم شدن روابط انسانی بین اجتماع ماست....

روند سریعی که داره بنیان خانه و خانواده رو به سرعت هرچه تمام تر از جامعه ما ریشه کم میکنه

  درود. جای خالی را دوباره پر کردیم با اجبار قطعی اینترنت 😄

آیا الان که همه شبکه های اجتماعی بسته شدن میشه به بهبود بنیان خانواده امید دوباره بست؟

به نظرم این شبکه های اجتماعی نبودن که یکسری بنیان هارو سست کردن، بلکه برعکس این زخم های موجود در روابط سنتی بود که شبکه های اجتماعی رو جایگزین خیلی از روابط طبیعی کرد.

اکنون هم راهکار رو در واکاوی دقیق اون مشکلات میشه پیدا کرد اونم به کمک همین شبکه های اجتماعی که از ظرفیت آنها غافل شدیم.

[Essi Stanley 399]

چرا با وجودی که تعاملات ما در شبکه‌های اجتماعی با آدم‌های مختلف بسیار گسترده‌تر از گذشته شده است اما احساس تنهایی‌مان بیشتر از روزگار قبل از شبکه‌های اجتماعی است؟

به نظر می‌رسد گستردگیِ این بسترها باعث شده است که سرمایه‌گذاریِ عاطفیِ ما در روابطِ انسانی به جای متمرکز شدن بر یک شبکه حمایتیِ نزدیک و صمیمی، در فضایی وسیع اما کم‌مایه پخش شود.

در نتیجه، این شلوغیِ دیجیتال با تبدیل کردنِ صمیمیت به نمایش و تقلیلِ گفت‌وگوهایِ عمیق به لایک‌ها و کامنت‌های گذرا، پیوندهایِ انسانی را از جوهره‌ی حضورِ فیزیکی و همدلیِ بی‌واسطه تهی کرده و فرد را در میانِ هزاران مخاطب، به جزیره‌ای تنها در اقیانوسِ اتصالاتِ مجازی بدل می‌کند.