رفتن به مطلب

ارسال های توصیه شده

سلام

 

در این تاپیک سعی میشود اخبار مربوط به هوافضا و اکتشافات فضایی گذاشته شود.

 

دوستانی که قصد درج خبر دارند توجه داشته باشند که خبر جدید باشد و حتما ذکر منبع بفرمایید.

لینک به دیدگاه
  • پاسخ 124
  • ایجاد شد
  • آخرین پاسخ

بهترین ارسال کنندگان این موضوع

بهترین ارسال کنندگان این موضوع

تاخیر در بازگشت سکنه ایستگاه فضایی بین‌المللی به زمین به دلیل بدی آب‌وهوا

 

 

سه فضانورد روسی و آمریکایی که قرار بود امروز(جمعه) از ایستگاه فضایی بین‌المللی به زمین بازگردند، به دلیل بدی آب‌وهوا در استپ‌های آسیای مرکزی مجبور به اقامت بیشتر در فضا شدند.

 

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، از ماه اکتبر، کوین فورد از ناسا به همراه اولگ نوویتسکی و ایوجنی تارلکین روسی در ایستگاه مداری 100 میلیارد دلاری در ارتفاع 400 کیلومتری زمین حضور دارند.

 

مه و باران منجمد کننده در محل فرود در قزاقستان باعث شد که بالگردها نتوانند منطقه را برای بازگشت این فضانوردان به زمین آماده کنند.

 

یک سخنگوی سازمان فضایی فدرال روسیه در بیانیه‌ای اظهار کرد که بازگشت این فضانوردان برای یک روز به تاخیر افتاده و آنها در ساعت 03:06 دقیقه به وقت گرینویچ در روز شنبه در زمین فرود خواهند آمد.

 

سفر بازگشت این فضانوردان بر روی یک فضاپیمای سایوز روسیه خواهد بود که تنها چهار ساعت طول خواهد کشید.

 

کریس هادفلید، فضانورد کانادایی برای آماده‌سازی خروج این فضانوردان از ایستگاه روز چهارشنبه(23 اسفند) فرماندهی این مدارگرد را بر عهده گرفت.

 

هادفیلد همچنین عنوان اولین کانادایی را در اختیار دارد که فرماندهی ایستگاه فضایی بین‌المللی را برعهده گرفته است. این دومین بار در تاریخ 12 ساله این ایستگاه است که یک فضانورد با ملیتی غیر از روسی یا آمریکایی موفق به دریافت این عنوان شده است.

 

پیش از این فرانک دی وین بلژیکی تنها کسی بوده که در مه 2009 به عنوان اولین فرمانده از آژانس فضایی اروپا هدایت ایستگاه فضایی را به دست گرفته است.

 

هادفیلد در جشن تغییر فرماندهی ایستگاه که از تلویزیون ناسا پخش می‌شد، اظهار کرد: این افتخار و امتیاز بزرگی برای من و کشورم است.

 

وی خطاب به کوین فورد، فرمانده سابق ایستگاه گفت: متشکرم که کلیدهای خودروی خانواده را به من سپردید. ما کمی از آن استفاده خواهیم کرد اما آنرا با سلامت کامل برخواهیم گرداند.

 

هادفیلد فرماندهی این دوره از ماموریت ایستگاه را برعهده خواهد داشت تا زمانی که کریس کاسیدی، فضانورد ناسا به همراه پاول وینوگرادوف و الکساندر میسورکین به این آزمایشگاه مداری اعزام شوند.

 

هادفیلد به همراه توماس مارشبورن و رومان روماننکو از 21 دسامبر(اول دی) در ایستگاه حضور داشته و قرار است در تاریخ 13 مه(20 اردیبهشت) به زمین بازگردند.

 

از اولین وظایف هادفیلد در زمان فرماندهی خود، نظارت بر بسته‌بندی و آزادسازی کپسول دراگون شرکت خصوصی اسپیس‌ایکس است که قرار است در روز 25 مارس(پنج فروردین) از ایستگاه جدا شود.

 

733881main_iss034e061654-946.jpg

 

منبع : ایسنا

لینک به دیدگاه

همکاری روسیه و اروپا برای حل معمای حیات در مریخ

 

اروپا و روسیه روز پنجشنبه قراردادی را برای یک ماموریت مشترک به مریخ امضا کردند که به کاوش در زیر سطح سیاره سرخ برای نمونه‌های خاک پرداخته و دانشمندان امیدوارند بتوانند معمای وجود حیات در این سیاره را حل کنند.

 

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، سازمان فضایی اروپا (اسا) امیدوار بود بتواند با ناسا در ماموریت فضاپیمای ExoMars همکاری کند؛ اما پس از کنار کشیدن این سازمان به دلیل کاهش بودجه، به روسیه روی آورد.

 

اعلام این تصمیم‌گیری در بحبوحه هیجان محققان از کشف برخورداری سیاره مریخ از مواد مناسب برای حیات توسط کاوشگر کنجکاوی اتفاق افتاد.

 

دانشمندان اروپایی اظهار کرده‌اند که این ماموریت دو مرحله‌ای که طی آن دو فضاپیما در سالهای 2016 و 2018 به سمت مریخ پرتاب خواهند شد، راه را برای آنچه که ناسا به عنوان « جام مقدس» اکتشاف مریخ: ماموریت جداگانه‌ای برای بازگرداندن نمونه‌های خاک از سیاره سرخ به زمین خوانده، هموار خواهد کرد.

 

ماموریت روسی-اروپایی امید دارد با حفاری دو متر زیر سطح در معرض تابش مریخ، برای نمونه‌برداری بتواند دانشمندان را ورای کشف جدید ناسا در مورد برخورداری مریخ از ترکیب مناسب عناصر برای حیات ببرد. کنجکاوی در حال حاضر تنها به عمق دو سانتیمتر در سطح مریخ حفاری می‌کند.

 

به گفته مقامات اسا، کاوشگر مریخ این سازمان همچنین به آزمایشگاه پیشرفته‌تری نسبت به کاوشگر کنجکاوی ناسا مجهز خواهد بود و از این رو می‌تواند بررسی‌های جزئی‌تر بیشتری را اجرا کند.

 

سازمان فضایی فدرال روسیه به ارائه موشک برای پرتاب ماموریت ExoMars (مخفف زیست‌اخترشناسی در مریخ) خواهد پرداخت و همچنین طراحی ماژول فرود و پلت‌فرم سطح را برعهده خواهد داشت.

 

اروپا پس از این که ناسا در فوریه 2012 از همکاری این پروژه 1.3 میلیارد دلاری به دلیل کاهش بودجه کناره‌گیری کرد، به روسیه روی آورد. سازمان اسا و سازمان فضایی روسیه آوریل 2012 برای همکاری در این پروژه به توافق رسیدند؛ اما گفت‌وگو برای جزئیات آن برای یک سال به تاخیر افتاد.

 

اگرچه ناسا از همکاری در این پروژه کنار کشیده اما همچنان تجهیزات ارتباط رادیویی این ماموریت به همراه یک آزمایش مهم مواد آلی و مهندسی و پشتیبانی از آن را رائه خواهد کرد.

 

آمریکا همچنین قصد دارد در سال 2020 یک کاوشگر دوقلوی کنجکاوی را برای ادامه کار این مریخ‌نورد به سیاره سرخ اعزام کند. اگرچه هنوز برنامه‌ای برای یک ماموریت با قابلیت بازگرداندن نمونه‌های بدست آمده از مریخ به زمین وجود ندارد.

ExoMars-rover.jpg?1363362814

 

منبع : ایسنا

لینک به دیدگاه

[h=2]برنامه سوئیس برای ارسال کم‌هزینه ماهواره به مدار [/h]یک شرکت سوئیسی از برنامه‌های جدید خود برای پرتاب یک شاتل فضایی از روی جت مسافربری ایرباس خبر داده است.

 

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، به گفته شرکت «سیستم‌های فضایی سوئیس» این سیستم یک شیوه بسیار ارزان‌تر برای پرتاب ماهواره‌ها با هزینه هفت میلیون پوند برای هر پرتاب خواهد بود که یک چهارم هزینه‌های رایج امروزی است.

 

این شرکت مدعی است که سیستم آن که از قابلیت پرتاب ماهواره‌های با وزن تا 250 کیلوگرم برخوردار بوده، تا سال 2017 کاربردی خواهد شد.

 

مدل پرتابی این شرکت از یک ایرباس A300 که در حال حاضر برای پروازهای گرانش صفر تائید شده، برای پرواز به ارتفاع 10 هزار متری استفاده می‌کند.

 

هنگامی که این هواپیما به ارتفاع مورد نظر خود برسد، شاتل از روی آن تا ارتفاع 80 کیلومتر پرتاب خواهد شد که در آنجا درهای آن باز شده و ماهواره‌ها را در مدار قرار خواهد داد.

 

این شاتل با پایان ماموریت به سوی فرودگاه محل پرتاب خود بازگشته و مجددا قابل استفاده است.

 

شرکت سیستمهای فضایی سوئیس همچنین قصد دارد فرودگاه فضایی خود را در شهر پیرن بسازد؛ اگرچه بر این باور است که فضاپیمای خود را از هر فرودگاهی به فضا ارسال کند.

 

کشورهای دیگر مانند مالزی و موراکو در طول راه‌اندازی این پروژه اعلام کردند که قصد دارند با این شرکت برای ساخت فرودگاههای فضایی در کشورهای خود شراکت کرده و گفتگو برای شرکای احتمالی دیگر نیز در حال انجام است.

 

این سیستم احتمالا با شرکت ویرجین گالکتیک وارد رقابت خواهد شد که از برنامه‌های خود برای یک نسخه از سیستم فضایی گالکتیک موسوم به «LauncherOne» خبر داده که می‌تواند ماهواره‌ها را با هزینه پایین به مدار ارسال کند.

 

این شرکت به طراحی یک فضاپیمای جدید پرداخته که از هواپیمای حامل «WhiteKnightTwo» برای پرتاب به فضا استفاده خواهد کرد. این هواپیمای حامل همچنین برای ارسال فضاپیمای «اسپیس‌شیپ2» این شرکت برای پروازهای سرنشین‌دار مداری مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

 

 

14_FR_FR1_SHUTTLE.jpg

 

منبع : ایسنا

لینک به دیدگاه

فرود موفق کپسول سرنشین‌دار سایوز در هوای مه‌آلود

 

 

فضاپیمای سایوز حامل سه فضانورد آمریکایی و روس پس از پایان یک مأموریت پنج ماهه در ایستگاه فضایی بین المللی (ISS)‌ در میان هوای مه‌آلود جلگه‌های یخ زده قزاقستان فرود آمد.

 

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، روز جمعه سخنگوی سازمان فضایی فدرال روسیه در بیانیه ای از تأخیر یک روزه بازگشت فضانوردان به زمین بدلیل شرایط نامناسب جوی خبر داد.

 

مأموریت اکتشافی 34 همزمان با بازگشت «کوین فورد» فضانورد آمریکایی، «اولگ نوویستکی» و «اوگنی تارلکین» پایان یافت و فضانوردان پس از سپری کردن 142 روز در فضا به زمین بازگشتند.

 

با بهبود نسبی شرایط آب و هوایی، کپسول سایوز روز شنبه 16 مارس ساعت 03:11 به وقت گرینویچ (06:41 به وقت تهران) در جلگه های سرد و یخ زده شمال غرب قزاقستان به سلامت فرود آمد.

 

وجود شرایط مه آلود هوا تغییرات جزئی در فرود کسپول سایوز ایجاد کرد، اما «راب نوویاس» سخگوی ناسا از سلامت کامل سه فضانورد این پرواز خبر داد.

 

در طول اقامت پنج ماهه در فضا که نخستین تجربه دو فضانورد روس و دومین سفر «کوین فورد» محسوب می شد، فضانوردان دو هزار و 304 بار در مدار زمین گردش کرده و مسافتی معادل 98 میلیون و 1699 هزار کیلومتر را طی کردند.

 

سه خدمه جدید شامل «کریس کسیدی» فضانورد ناسا به همراه «پاول وینوگرادوف» و «الکساندر میسورکین» کیهان نوردان روس در قالب مأموریت اکتشافی 35/36 در تاریخ 28 مارس (هشتم فروردین) توسط کپسول سایوز TMA- 08M از پایگاه فضایی بایکنور قزاقستان راهی فضا شده و به سه خدمه ISS‌ ملحق خواهند شد.

 

ایستگاه فضایی بین المللی (ISS)‌ با هزینه 100 میلیارد دلاری آژانس های فضایی ژاپن، روسیه، کانادا و آمریکا ساخته شده و از سال 2000 میلادی بصورت مستمر پذیرای فضانوردان بین المللی است.

 

 

6

فرود کپسول فضایی سایوز در قزاقستان

 

4

(از راست) اوگنی تارلکین و اولگ نوویتسکی به همراه «کوین فورد» فضانورد ناس

 

 

4

خدمه جدید ایستگاه فضایی(از راست) کریس کسیدی، پاول وینوگرادوف و الکساندر میسورکین

 

منبع : ایسنا

 

 

لینک به دیدگاه

[h=2]پیشتازی شرکت SpaceX در طراحی موشک های قابل استفاده مجدد[/h]

یک راکت خصوصی آزمایشی که میتواند پایه ای برای سیستم های پرتابی قابل استفاده مجدد باشد جاه طلبانه ترین آزمایش خود را پشت سر گذاشت.

 

راکت Grasshopper شرکت SpaceX در طی چهارمین آزمایش خود در تگزاس به تاریخ 7 مارس 80 متر ارتفاع گرفت که دو برابر ارتفاع پرواز قبلی بود. در این آزمایش grasshopper حدود 34 ثانیه در آسمان توقف کرده و دوباره بر زمین نشست.

 

شرکت SpaceX در صدد است سفرهای فضایی را به وسیله موشک های قابل استفاده مجدد ارزان قیمت کند. مسئولان اعتقاد دارند موشک Grasshopper کلیدی برای دستیابی به این هدف است.

 

به گفته مسئولان ، مهندسان شرکت در حال آزمایش فناوری ای هستند که موجب شود یک راکت بعد از پرتاب بسلامت فرود بیاید.

 

Grasshopper ارتفاعی به اندازه 33 متر دارد و مخزن بخش اول راکت Falcon 9 شرکت SpaceX را در خود جای داده است.

 

Grasshopper قدرتش را از طریق یک موتور تامین میکند در حالی که Falcon 9 ترکیبی از 9 موتور است. این راکت توانایی فرود روی چهارپایه های آهنی را دارد.

 

این راکت در اولین پرواز خود که سپتامبر گذشته انجام شد ارتفاعی به اندازه 2.5 متر گرفت سپس در پرواز دوم به ارتفاع 5.4 و سپس 40 متر رسید.

 

 

spacex-grasshopper-lift-off.jpg?1363476973

 

 

 

spacex-grasshopper-highest-leap-johnny.jpg?1363477340

لینک به دیدگاه

[h=2]تلسکوپ جیمز وب آماده شکار حیات فرا زمینی [/h]

تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)‌ جایگزین قدرتمند تلسکوپ‌های هاب ل و اسپیتزر بوده و می‌تواند جست‌وجو برای یافتن حیات فرا زمینی را تسهیل کند.

 

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، «مت مانتین» محقق ارشد تلسکوپ JWST‌ ناسا در کنفرانس خبری تأکید کرد: مراحل ساخت و مونتاژ قطعات مختلف تلسکوپ جیمز وب در آستین تگزاس در حال پیگیری است؛ این تلسکوپ سه برابر بزرگتر از هاب ل است و تجهیزات بکار رفته در آن، امکان کشف نشانه های حیات فرازمینی را تسهیل می‌کند.

 

در مرکز فناوری‌های پیشرفته تلسکوپ از دوربین نزدیک مادون قرمز استفاده شده است که امکان رصد سیارات دوردست را فراهم می کند؛ با بررسی و آنالیز داده‌ها، شناسایی حیات فرازمین، نشانه های احتمالی آب و گاز متان تسهیل می‌شود.

 

«آلبرتو کونتی» از محققان تلسکوپ جیمز وب خاطرنشان می کند: علاوه بر جست‌وجوی حیات، امکان رصد نشانه‌های ستارگان نخستین، شکل‌گیری کهکشان‌ها و سیارات فراهم می‌شود.

 

وجود گرد و غبار مادون قرمز شکل گیری کائنات را دشوار می کند که دوربین مادون قرمز JWST‌ دید بهتری را در اختیار دانشمندان قرار می‌دهد.

 

اصلی ترین چالش پیش روی محققان، مدیریت اختلاف درجه حرارت بین بخش مقابل خورشید و بخش تاریک تلسکوپ است که بر درجه حساسیت دوربین نزدیک مادون قرمز تأثیر می‌گذارد.

 

تلسکوپ فضایی جیمز وب تا سال 2018 راهی فضا شده و به جایگزین قدرتمند تلسکوپ هاب ل مبدل خواهد شد.

 

 

 

6

 

 

 

4

 

 

 

 

4

لینک به دیدگاه

احتمال خروج اولین دستگاه ساخت بشر از منظومه شمسی

 

برخی از دانشمندان علوم فضایی می گویند فضاپیمای وویجر-۱ احتمالا منظومه شمسی را ترک کرده است که اگر این مطلب تایید شود، وویجر اولین ماشین ساخت بشر است که از منظومه ما بیرون می رود.

به گزارش خبرگزاری مهر، وویجر در سال ۱۹۷۷ زمین را ترک کرد و اکنون در فاصله ۱۸ میلیارد کیلومتری ما قرار دارد.

دانشمندان در چند سال اخیر به دنبال جمع آوری شواهد خروج آن از منظومه شمسی بوده اند. این فضاپیما در این مدت ناظر تغییراتی محیطی بوده که حاکی از قرار داشتن آن در منطقه مرزی منظومه است.

اکنون برخی از محققان می گویند به باور آنها این کاوشگر از حیطه نفوذ خورشید موسوم به هلیوسفر خارج شده است- هلیوسفر یک حباب مغناطیسی از ذرات باردار است که منظومه شمسی را احاطه کرده است.

با این حال هنوز برخی دیگر از دانشمندان در این مورد تردید دارند. سوزان داد، مدیر پروژه وویجر گفت: "پنج عدد از ابزارهای فضاپیما هنوز در حال کار است و ما اکنون در داده های دریافتی شاهد این هستیم که درحال ورود به حیطه میان ستاره ها هستیم. شاهد اتفاقاتی هستیم که به این باور دامن می زند که روی چنین مرزی هستیم."

شواهدی که "داد" از آن حرف می زند شامل افت شدت ذرات خورشیدی و شدت گرفتن اشعه های کیهانی است که از فضای میان ستاره ای می آید. شاهدی که به خصوص اساس یافته تازه است به اواخر ماه اوت در تابستان گذشته بازمی گردد.

پروفسور بیل وبر از دانشگاه ایالتی نیومکزیکو در لاس کروسس از نویسندگان مقاله تازه می گوید که ظرف فقط چند روز، شدت تشعشعات هلیوسفری کاهش پیدا کرد و شدت اشعه کیهانی بالا رفت چیزی که نشانه خروج فضاپیما از هلیوسفر است.

ناسا می گوید این برداشت در میان کسانی که روی این پروژه کار می کنند همگانی نیست و پروفسور وبر اذعان می کند که بحث در این مورد ادامه دارد.

هدف اولیه ماموریت این کاوشگر مطالعه سیارات دورافتاده منظومه شامل مشتری، کیوان، اورانوس و نپتون بود، ماموریتی که در سال ۱۹۸۹ کامل شد، اما همچنان به مسیرش ادامه داد. مسیر کاوشگر بعد از آن تغییر داده شد تا در جهت کلی مرکز راه شیری به حرکت در آید.

تولید الکتریسیته از منبع پلوتونیومی وویجرها ده تا ۱۵ سال دیگر متوقف خواهد شد که در آن مرحله ابزارها و فرستنده های آنها از کار خواهد افتاد.

 

این ادعا در مقاله ای در مجله "نامه های تحقیقات ژئوفیزیکی" منتشر خواهد شد.

 

 

voyager1-edge-universe.jpg?1307975302

 

 

voyager1b.jpg

لینک به دیدگاه

موتور موشک آپولو از کف اقیانوس بازیابی شد

 

بعد از 40 سال خواب در کف اقیانوس ، 2 تا از موتور های پروژه آپولو که منجر به فرستادن انسان به ماه شدند دوباره نور خورشید را دیدند.

 

تیمی به سرپرستی Jeff Bezos (مدیر عامل شرکت Amazon ) سه هفته را در دریا برای پیدا کردن موتورهای F-1 که حدود 4 کیلومتر زیر سطح اقیانوس اطلس بودند گذراندند. Bezos هنوز نمیداند که کدام موتور از ماموریت های آپولو را پیدا کرده ولی امیدوار است که این موتور ها همان موتور های آپولو 11 باشد که اولین انسان را به ماه فرستاد. در تاریخ 20 مارس Jeff Bezos به همراه تیمش و موتور های تاریخی به فلوریدا بازگشته تا موتور ها را ترمیم و بازیابی کنند.

 

موتور های F-1 در موشک غول پیکر Saturn V استفاده شدند که بزرگترین و قدرتمند ترین موشک ساخته شده در آمریکا می باشد. هر موتور 6 متر طول و 4 متر عرض و وزنی معادل 8000 کیلوگرم دارد. این موتور ها توانایی تولید 7.7 میلیون پوند نیرو داشته اند و موشک Saturn V را در سرعت 10,000 کیلومتر بر ساعت به 58 کیلومتری زمین میرساندند.

 

image_10_lg.jpg

 

 

 

image_8_lg.jpg

 

 

image_1_lg.jpg

لینک به دیدگاه

پرهزینه ترین پروژه فضایی اروپا، یک گام به جلو!

 

آرزوی دیرینه اتحادیه اروپا برای رقابت با سیستم مکان یاب «جی پی اس» آمریکایی و داشتن یک سامانه موقعیت یاب ماهواره‌یی به حقیقت می پیوندد. در واقع، برای اولین بار چهار ماهواره، همزمان و با موفقیت فعال شدند تا اطلاعات خود را ارسال کنند.

 

به گزارش سرویس فناوری ایسنا، این پروژه بزرگترین و پرهزینه ترین طرح فضایی اتحادیه اروپاست که سالهاست باعث بروز بحث هایی در مورد لزوم تامین مالی این چنین پروژه ای شده است.

 

دیدیه فور، مدیر برنامه مکان یاب ماهواره ای می گوید: «برای اولین بار فقط با استفاده از ابزار اروپایی، اولین مکان یابی را انجام دادیم. یعنی از چهار ماهواره گالیله که در سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ در مدار قرار گرفتند و از شبکه ایستگاه زمینی استفاده کردیم. البته به اندازه فرستادن ماهواره دیدنی نیست ولی برای ما مهم است. برای اولین بار مطمئن شدیم که گالیله کار می کند و برای کارایی کامل آن مطمئنیم.»

 

سیستم گالیله که شامل ۳۰ ماهواره است و تا سال ۲۰۲۰ باید شروع به کار کند، بسیار پرقدرت بوده و قادر خواهد بود با دقت کمتر از 10 سانتی متر موقعیت ها را نشان دهد.

 

خاویر بندیکتو، مدیر طرح گالیله می گوید: «ما توانستیم دقت مکان یابی را در دامنه ای به اندازه 10 متر اندازه گیری کنیم. البته این دقت دلخواه ما در آینده نیست و اصلا کافی نیست. ولی در آینده، این دقت با به کار گرفتن ماهواره های بیشتر و ایستگاه های زمینی بیشتر بهبود خواهد یافت. ما همچنین اطلاعات اضافی نیز به کاربران خواهیم داد، اطلاعاتی که امروز قادر به دادن آن نیستیم چون باید سیستم را کامل کنیم.»

 

با قرار گرفتن همه ماهواره ها در مدار، سامانه مکان یاب اروپا از دقت بسیار بالایی برخوردار خواهد بود.

 

ALeqM5iPn3t7rE1I3MWYgJ4K9Un5c2hkhw?docId=154049769

پرتاب ماهواره گالیله توسط موشک های سایوز روسی

 

Galileo-Sat-2b.jpg

 

 

sc-galileo.jpg?__blob=poster&v=2

لینک به دیدگاه

[h=1]بازگشت کپسول باری دراگون به زمین[/h]کپسول دراگون پس از انتقال محموله جدید به ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) و حضور سه هفته‌ای در مدار زمین، عصر سه شنبه در میان اقیانوس آرام فرود آمد.

 

 

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، کپسول باری خصوصی دراگون در سومین سفر به ایستگاه فضایی بین المللی و دومین مأموریت رسمی انتقال تجهیزات، توسط موشک فالکون 9 از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال فلوریدا به فضا پرتاب و روز یکشنبه سوم مارس (13 اسفند) به ISS ملحق شد.

 

دراگون پس از انتقال 544 کیلوگرم تجهیزات علمی، غذا، اکسیژن و سایر تجهیزات مورد نیاز شش خدمه مستقر در ایستگاه فضایی بین المللی، روز سه شنبه 26 مارس (ششم فروردین) به زمین بازگشت.

 

مراحل جداسازی و رهاسازی کپسول در فضا در ساعت 10:56 انجام شد و «دراگون» در ساعت 16:34 به وقت گرینویچ (21:04 به وقت تهران) در 344 کیلومتری ساحل باجای کالیفرنیا فرود آمد.

 

کپسول دراگون در سفر بازگشت به زمین یک هزار و 210 کیلوگرم بار از جمله آزمایشات علمی، تجهیزات مستهلک و چندین اسباب بازی لگو که طی دو سال گذشته در ISS‌ قرار داشتند، به همراه دارد که توسط شرکت اسپیس ایکس در اختیار محققان ناسا قرار داده خواهد شد.

 

شرکت خصوصی اسپیس ایکس در قالب قراردادی به ارزش 1.6 میلیارد دلار با ناسا، طی 12 مأموریت تجهیزات مورد نیاز را به فضا منتقل می کند.

 

spacex-dragon-unberth-earth-crs2.jpg

جدا و رهاسازی کپسول SpaceX توسط بازوی رباتیک Canadarm

 

6

فرود کپسول SpaceX در اقیانوس آرام

لینک به دیدگاه

[h=2]فعالیت مریخ‌نورد «کنجکاوی» از سر گرفته شد [/h]مریخ نورد کنجکاوی ناسا پس از یک وقفه چند روزه بدنبال بروز نقص فنی در فایل داده‌های رایانه ای، کار تجزیه و تحلیل نمونه پودر سنگ سیاره سرخ را از سر گرفت.

 

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مریخ نورد کنجکاوی دارای یک جفت رایانه اصلی A-side‌ و B-side برای پشتیبانی از داده‌ها است و هر کدام از رایانه‌ها نیز دارای زیرسیستم های اضافی مرتبط هستند.

 

همزمان با بروز نقص عملکرد رایانه A-side مهندسان ناسا مجبور به تغییر وضعیت مریخ نورد به حالت ایمن (safe mode) شدند که پس از اتمام عیب یابی، کنجکاوی به وضعیت عملیاتی و استاندارد بازگشت.

 

اما پس از اتمام دوره نقاهت، فعالیت مریخ نورد کنجکاوی بار دیگر در تاریخ 17 مارس (27 اسفند) بدلیل بروز مشکل در فایل داده های رایانه ای بطور خودکار به حالت تعلیق درآمد.

 

«جیم اریکسون»، معاون پروژه مریخ نورد ناسا این وقفه را یک فرآیند بازیابی مریخ نورد عنوان کرد و از ادامه فعالیت آنالیز نمونه پودر سنگ مریخ از روز دوشنبه 25 مارس (پنجم فرودین) خبر داد.

 

کار آنالیز نمونه پودر سنگ مریخی تا یک هفته آینده ادامه خواهد داشت، اما از چهارم آوریل (15 فروردین) ارتباط رادیویی زمین و مریخ نورد بدلیل فعالیتهای خورشید بمدت یک ماه دیگر به تعلیق خواهد افتاد؛ دور دوم حفاری کنجکاوی در دل سنگ های مریخ با هدف کشف نشانه هایی از کربن آلی نیز برای تاریخ اول می (11 اردیبهشت) در نظر گرفته شده است.

 

نتایج مخابره شده به زمین پیش از بروز مشکل در رایانه مریخ نورد نشان می دهد، نمونه سنگ بررسی شده در نزدیکی دهانه گیل شامل تمام مواد شیمیایی لازم برای زندگی میکروبی است؛ این نتایج اصلی ترین هدف مریخ نورد در مأموریت دو ساله تلقی می شود.

 

 

6

لینک به دیدگاه

ارسال فضانوردان به ایستگاه بین‌المللی از یک مسیر میانبر!

 

سه فضانورد برای نخستین بار با استفاده از یک مسیر میانبر رهسپار ایستگاه فضایی بین‌المللی شدند و در کمتر از شش ساعت از پایگاه فضایی بایکنور قزاقستان به ایستگاه مدارگرد رسیدند.

 

 

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این مسیر سریع‌السیر که برای اولین بار برای انتقال فضانوردان به ایستگاه فضایی مورد استفاده قرار گرفته است زمان همیشگی این سفر را حدود 45 ساعت کاهش داد و به کریس کاسیدی، فضانورد امریکایی و پاول وینوگرادوف و الکساندر میسورکین، فضانوردان روس اجازه داد تا ماموریت 5.5 ماهه خود را به سرعت آغاز کنند.

 

فضاپیمای سیوز این مسافران در روز پنج‌شنبه(هشت فروردین) پرتاب و روز جمعه(9 فروردین) ساعت 02:28 به وقت گرینویچ، تنها پس از 5 ساعت و 45 دقیقه به ایستگاه فضایی ملحق شد.

 

تمام سکنه قبلی ایستگاه که با شاتل‌های ناسا یا کپسول‌های سیوز روسیه به این مدارگرد اعزام شده بودند، حداقل دو روز را برای رسیدن به این آزمایشگاه مداری 100 میلیارد دلاری در راه می‌گذراندند.

 

 

مسافران جدید به سکنه کنونی ایستگاه شامل فرمانده کریس هادفیلد از سازمان فضایی کانادا، توماس مارشبورن از ناسا و رومان روماننکو از روسیه در ماموریت اکسپدیشن 35 پیوسته‌اند.

 

روسیه در سه پرواز بدون سرنشین باری قبلی به ایستگاه، این مسیر سریع‌السیر را به آزمایش گذاشته بود که نیازمند مانوورهای فرمان بسیار دقیق است.

 

در صورت بروز خطا در پرواز صحیح، نداشتن توانایی در تصحیح مدار ایستگاه و یا برخورد با ضایعات فضایی، ممکن است مشکلات بزرگی برای مسافران این مسیر پیش بیاید اما از سوی دیگر، مزیت مسیر جدید این است که فضانوردان نیازی به اقامت دو روزه درون کپسول کوچک و تنگ سیوز را نخواهند داشت.

 

همچنین از این طریق فضانوردان می‌توانند پیش از قرار گرفتن در برابر تاثیرات ناتوان‌کننده انطباق با ریزگرانش مانند سرگیجه و تهوع به ایستگاه رسیده و از سوی دیگر تجربیات و نمونه‌های پزشکی نیز با سرعت بیشتر به آزمایشگاه مداری وارد شوند.

 

مهندسان روسیه از سه سال پیش به دنبال مسیرهای جدید پروازی برای دستیابی سریعتر به ایستگاه فضایی بودند و اکنون به دنبال راهی برای کوتاهتر کردن مسیر به دو مدار هستند.

 

 

 

 

 

4

 

کریس کاسیدی، پاول وینوگرادوف و الکساندر میسورکین

لینک به دیدگاه

آماده‌سازی اولین ماهواره چینی رصد وضوح بالای زمین برای ارسال به فضا

 

 

 

چین در جدیدترین برنامه خود برای یک پرتاب فضایی در ماه آوریل از آماده‌سازی اولین ماهواره رصد وضوح بالای زمین این کشور برای استقرار در فضا خبر داد.

 

 

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، سازمان علوم، فناوری و صنعت دفاع ملی چین اعلام کرد، آماده‌سازی ماهواره و موشک حامل آن «لانگ‌مارچ 2D» به اتمام رسیده و این ماهواره اکنون در مرحله پرتاب قرار دارد.

 

به نوشته روزنامه دولتی شینهووا، این محموله، اولین نمونه از شش ماهواره‌ای است که قرار است تا پیش از پایان سال 2015 برای ایجاد یک سیستم رصد وضوح بالای مکانی، زمانی و طیفی به فضا پرتاب شود.

 

این سیستم ماهواره‌ای که با هدف کمک به کاهش بلایا و حفظ منابع طبیعی، محیط زیست و امنیت ملی طراحی شده، به ارائه خدمات برای وزارت زمین و منابع، وزارت کشاورزی و وزارت حفاظت از محیط زیست چین خواهد پرداخت.

 

 

به گفته مقامات این سیستم همچنین از تحقیقات جغرافیایی و اقیانوسی و مدیریت حمل‌ونقل شهری پشتیبانی خواهد کرد.

 

 

6

لینک به دیدگاه

[h=1]کاهش مصرف سوخت هواپیماها با بهبود نرم‌افزارها [/h]

سازمان هوانوردی و فضایی ایالات متحده آمریکا (NASA) با بهینه سازی قوانین کنترلی و نرم‌افزار رایانه پروازی هواپیماها، درصدد کاهش مصرف سوخت در پرواز مستقیم هستند.

 

به گزارش سرویس علمی ایسنا، هواپیماهای بزرگ مسافربری و ترابری (Cargo) بیشترین زمان پرواز خود را به صورت مستقیم طی می‌کنند. تدوین الگوریتم کنترلی جدید، می‌تواند با صرف کمترین هزینه و زمان، موجب کاهش مصرف سوخت هواپیماها شود.

 

ناسا یک کد رایانه‌ای ویژه با نام الگوریتم جست‌وجوی بیشینه (Peak-Seeking) تدوین کرده است که می‌تواند با تنظیم دقیق سطوح کنترلی، میزان نیروی پسای آیرودینامیکی را به حداقل برساند. این الگوریتم جدید که بخشی از پروژه کنترل هوشمند عملکرد(Intelligent Control for performance) است، به منظور آزمایش بر روی رایانه یک فروند هواپیمای F-18 بارگذاری شد.

 

نتایج اولیه آزمایش‌های پروازی پروژه ICP حدود 3 تا 5 درصد کاهش مصرف سوخت را نشان داده است.

 

این نتایج نشان می‌دهد که روش جدید در مقایسه با روش‌های معمول کنترل دقیق سطوح فرامین (Trim) و الگوریتم‌های خلبان خودکار(َAutopilot) از توانمندی بسیار بالاتری برخوردار است.

 

برنامه آزمایش پروازی دیگری که در این پروژه در نظر گرفته شده است، استفاده از حسگر پوششی بسیار نازکی به نام Thin Film Sensor ساخت شرکت TAO Systems، بر روی بال‌های هواپیماست که مشخصات نیروهای آیرودینامیکی وارد بر بال را به صورت در زمان دریافت و پردازشگر هواپیما منتقل می‌کند. پردازشگر هواپیما نیز با بررسی شرایط محیطی موجود، بهترین وضعیت سطوح فرامین را انتخاب می‌کند.

 

این حسگر ویژه علاوه بر کاهش مصرف سوخت و آلودگی محیطی، می‌تواند با بررسی فشارهای وارده به بال‌ها و جلوگیری از وارد آمدن فشار بیش از حد به بال‌ها، به محققان برای بررسی کاهش وزن هواپیماها در مراحل بهینه‌سازی سازه کمک کند. استفاده دیگر از این فناوری در کاهش تاثیر بادهای ناگهانی و تلاطم هوایی بر روی هواپیما در تعامل با الگوریتم‌های تدوین شده مناسب برای کنترل سطوح فرامین در جهت افزایش ایمنی پروازهاست.

 

 

619.jpg

لینک به دیدگاه

[h=1]ماهواره مخابراتی سریلانکا[/h]نخستین ماهواره‌ی مخابراتی سریلانکا موسوم به Supreme SAT-1 که توسط چین ساخته شده، نوامبر 2012 توسط پرتابگر لانگ مارچ به فضا پرتاب شد.

 

به گزارش سرویس علمی ایسنا، سریلانکا 320 میلیون دلار برای ساخت این ماهواره و 40 میلیون دلار نیز برای ساخت پایگاه کنترل زمینی این ماهواره و راه‌اندازی یک مرکز علمی فضایی در این کشور،‌ به شرکت چینی پرداخت کرده است. عمر مداری این ماهواره 15 سال خواهد بود و قرار است از آن در ارائه خدمات اینترنتی باند پهن و سرویس‌های پخش رادیوتلویزیونی در خاورمیانه، استرالیا، آسیای جنوبی و مرکزی استفاده شود.

 

چین در سال‌های اخیر بازاریابی گسترده‌ای را در ساخت ماهواره‌های مخابراتی انجام داده است. آنها علاوه بر سریلانکا، ‌از سال 2005 تاکنون با 6 کشور برای ساخت ماهواره‌ی مخابراتی قرارداد امضا کرده‌اند.

 

qhmwyiyg5llvm6qjlio.jpg

 

launch_vehicle_3.jpg

لینک به دیدگاه

[h=2]دستاورد بزرگ فناوری فضایی: پرواز از زمین تا ایستگاه فضایی در کمتر از ۶ ساعت[/h]

به طور معمول رفتن فضانوردان از زمین به ایستگاه فضایی بین‌المللی حدود دو روز طول می‌کشد. اما اکنون و تنها به لطف مانوری دقیق‌تر، پیمودن این راه پرخطر در زمانی کمتر از پیمودن فاصله لندن تا نیویورک با هواپیما قابل انجام است.

 

 

معمولا دو روز طول می‌کشد تا کپسول فضایی روسی سایوز به ایستگاه فضایی بین‌المللی ملحق شود، چرا که مانور پروازی به دقت زمان‌بندی شده‌ای باید رعایت شود تا این فضاپیما با امنیت کامل به این آزمایشگاه مداری متصل شود. اما با استفاده از یک فرایند پرتابی جدید، سه فضانورد موفق شدند تا این سفر را در کمتر از 6 ساعت به انجام برسانند.

 

 

فضانوردان روسی، پاول وینوگرادوف و الکساندر میسکورکین به همراه فضانورد آمریکایی، کریس کسیدی روز 28 مارس / 8 فروردین در ساعت 20:43 به وقت گرینویچ از پایگاه فضایی بایکونور قزاقستان عازم فضا شدند. با اوج گرفتن بر فراز سواحل غربی پرو، آنها موفق شدند در ساعت 2:28 صبح 29 مارس / 9 فروردین با موفقیت به ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل شوند؛ پروازی که تنها 5 ساعت و 45 دقیقه طول کشید.

 

پس از تاخیری کوتاه برای هم فشار شدن دو سفینه، دریچه کپسول سایوز در ساعت 4:35 دقیقه باز شد. در هیاهوی دست زدن‌ها و نور فلاش دوربین‌ها، مسافران این سفر رکوردشکن با استقبال سه خدمه ساکن ایستگاه روبه‌رو شدند.

 

در این سفر کپسول سایوز کار خارق‌العاده‌ای انجام نداد و نسبت به سایر مواقع سریع‌تر پرواز نکرد. زمان کوتاه‌تر سفر صرفا نیازمند دقت بیشتر مدیران ماموریت بود. زمانی‌که کپسول فضایی سایوز وارد مدار می‌شود، در مسیر مداری اندکی پایین‌تر از مدار ایستگاه فضایی قرار می‌گیرد، که به معنای گردش سریع‌تر به دور زمین است. هم‌زمان که سفینه به ایستگاه فضایی نزدیک می‌شود، مجموعه‌ای از پیشرانه‌ها روشن می‌شوند تا کپسول را در مدار صحیح اتصال به ایستگاه قرار دهند.

 

قرار دادن سایوز در ارتفاع مناسب و تنظیم سرعت آن نیز ماموریت خطیری بود. اگر قرار بود مثل همیشه کپسول برای اتصال به ایستگاه چند روز وقت داشته باشد، پیشرانه‌ها می‌توانستند امکان 34 گردش مداری را برای سفینه فراهم آورند. اما کاهش زمان بین پرتاب و اتصال به ایستگاه، تنها امکان 4 بار گردش مداری را برای پیوستن به ایستگاه به فضانوردان می‌داد. همچنین ملاقات سریع‌تر کپسول و ایستگاه فضایی مستلزم این بود که ایستگاه فضایی بین‌المللی نیز چند کار کوچک انجام دهد. روز 21 مارس / 1 فروردین، کپسول باری بی‌سرنشینی که در حال حاضر به ایستگاه فضایی متصل است موتورهای پیشرانه خود را روشن کرد تا با افزایش ارتفاع ایستگاه به میزان 4.8 کیلومتر، آن را در موقعیت مناسب برای ملاقات با کپسول سایوز قرار دهد.

 

 

سخنگوی ناسا، جاشوا باک، در این خصوص می‌گوید: «هدایت سفری یک روزه نیازمند حجم بالایی از برنامه‌ریزی و مانور دادن ایستگاه فضایی است، تا بتوان هر دو ایستگاه و کپسول سایوز را در مدار صحیح قرار داد. این کار همچنین نیازمند زمان‌بندی فشرده‌ای برای خدمه سایوز است؛ چرا که باید عملیاتی دو روزه را صرف تنها 6 ساعت انجام دهند.»

 

 

به دلایل ایمنی، فضانوردان باید تمام طول سفر سریع‌تر را در لباس‌های فضایی تحت فشار خود بگذرانند؛ اما مسافرتی 6 ساعته مدت زمانی را که آنها مجبورند در کپسول تنگ سایوز بگذرانند به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. همچنین این سفر کوتاه‌تر به معنای نیاز به سوخت و غذای کمتر برای مسافرت است.

 

لینک به دیدگاه

[h=1]دانشمند پیشگام طراحی موشک درگذشت [/h]«ایوان بریل» مخترع تراستر کارآمدتر موشک برای نگهداشتن ماهواره‌ها در مدار زمین، در سن 88 سالگی درگذشت.

 

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، به دلیل محرومیت زنان از ادامه تحصیل در رشته های مهندسی، «بریل» ، رشته ریاضی و شیمی را در دانشگاه انتخاب کرد و پس از فارغ التحصیلی در مرکز هوایی داگلاس در کالیفرنیا مشغول بکار شد.

 

اختراع تراستر هیدرازین الکتروترمال (EHT) از جمله برجسته ترین دستاوردهای علمی این دانشمند محسوب می شود؛ این سیستم که امروزه بصورت استاندارد در صنعت مورد استفاده قرار می گیرد، امکان تغییر موثرتر موقعیت ماهواره ها در مدار زمین را امکان پذیر ساخت.

 

«بریل» از سال 1981 تا 1983 در ناسا مشغول فعالیت شد و به محققان در توسعه موشک موتور شاتل فضایی کمک کرد؛ همکاری در طراحی سیستم های نیروی محرکه فضاپیما برای نخستین ماهواره هواشناسی TIROS و کاوشگر مریخ از جمله مهمترین فعالیت تحقیقاتی وی محسوب می‌شوند.

 

این دانشمند آمریکایی که در سال 2011 مدال ملی فناوری و اختراعات کشورش را دریافت کرد، بدلیل ابتلا به سرطان سینه در سن 88 سالگی درگذشت.

 

Obama-Brill.jpg?1364853285

دریافت مدال از رئیس جمهور

 

eht.gif

electrothermal hydrazine thruster

لینک به دیدگاه

موج جدید ربات‌های کاوشگر در راه ماه!

 

 

روسیه با پشتوانه چند دهه طراحی مدارگرد، کاوشگر و مأموریت‌های جمع‌آوری و بازگشت نمونه از ماه، در حال توسعه برنامه اکتشافی رباتیک در قمر زمین است.

 

 

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، آخرین مأموریت روسیه به ماه در آگوست 1976 و در زمان شوروی سابق انجام شد؛ این مأموریت که Luna24 نام داشت، پایان مجموعه مأموریت های لونا (Luna)‌ شامل فرود کاوشگر بر سطح ماه، جمع آوری و بازگرداندن نمونه به زمین محسوب می‌شد.

 

 

برنامه رباتیک شوروی سابق به ماه با موفقیت‌های مختلفی از جمله «نخستین» فرود نرم بر سطح قمر زمین، «نخستین» پرواز و عکسبرداری از منطقه دوردست ماه، «نخستین» مدارگرد ماه، «نخستین» جمع کننده خودکار نمونه و «نخستین» ماه نورد به نام Lunokhod همراه بود.

 

دانشمندان روسیه با پشتوانه چند دهه موفقیت در این حوزه، دور جدید برنامه اکتشافات در قمر زمین را بزودی آغاز می‌کنند.

 

دور جدید برنامه اکتشاف در ماه توسط «ایگور میتروفانوف» از موسسه تحقیقات فضایی (IKI) در مسکو اعلام شد که علاوه بر ارسال کاوشگرهای رباتیک، سفرهای سرنشین دار را نیز در نظر گرفته است.

 

بازه زمانی در نظر گرفته شده برای انجام این مأموریت ها از سال 2015 تا 2020 تعیین شده است که شامل پنج مأموریت مختلف است و با انجام موفقیت آمیز سه مأموریت نخست، دو مأموریت نهایی انجام خواهد شد.

 

مأموریت Luna25، در سال 2015 انجام خواهد شد و شامل کاوشگر کوچکی است که در قطب جنوب ماه فرود آمده و مواد زیر سطحی تا عمق 50 سانتی متر را مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد.

 

مأموریت Luna26، در سال 2016 شامل ارسال مدارگردی در ارتفاع 100 کیلومتری مدار قطبی است که برای تهیه نقشه از سطح ماه، اندازه گیری اگزوسفر و پلاسما و شناسایی سایت های مناسب برای فرود مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

 

مأموریت Luna27، برای سال 2017 برنامه ریزی شده و شامل ارسال یک کاوشگر بزرگ به قطب جنوب ماه برای بررسی اگزوسفر محلی و همچنین سیستم حفاری برای نمونه برداری برودتی است.

 

مأموریت Luna28، در سال 2019 و با هدف جمع آوری و بازگرداندن نمونه به زمین انجام می شود که به توسعه فناوری سیستم بازگشت برای ترانزیت بین زمین و ماه کمک می کند.

 

مأموریت Luna29، برای سال 2020 برنامه ریزی شده و شامل ارسال فضاپیمایی حامل ماه نورد Lunokhod است که قادر به پیمودن مسافت 30 کیلومتری بر سطح ماه و جمع آوری نمونه است.

 

 

6

لینک به دیدگاه

[h=1]تعلیق ارتباط با مریخ‌نورد کنجکاوی با آغاز مقارنه خورشیدی سیاره سرخ [/h]برای اولین بار از زمان فرود بر روی سیاره مریخ، کاوشگر کنجکاوی قرار است زمان را به تنهایی بگذراند.

 

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، ناسا ارتباطات با این مریخ‌نورد و همچنین سایر کاوشگرها و مدارگردهای حاضر در سیاره سرخ را برای جلوگیری از هرگونه تداخل در دوره‌ای که خورشید در میان زمین و مریخ قرار می‌گیرد، متوقف کرده است.

 

هر 26 ماه با گردش زمین و مریخ در اطراف خورشید، این دو سیاره در رویدادی موسوم به مقارنه خورشیدی مریخ در دو سوی مخالف خورشید قرار گرفته و هر گونه اطلاعات ارسالی میان دو سیاره به راحتی مختل می‌شود. این پدیده حدود چهار هفته طول می‌کشد.

 

دانشمندان ناسا برای آماده‌سازی برای یک ماه دور بودن از کاوشگرها، دستورات لازم برای انجام کارها را به آنها داده اند که این مریخ‌نوردها را در این وقفه یک ماهه کاملا مشغول نگه خواهد داشت.

 

به گفته ناسا، کاوشگر کنجکاوی احتمالا تا زمان برقراری مجدد ارتباط از حدود 12 گیگابایت اطلاعات برخوردار باشد.

 

این قطع ارتباط از روز گذشته (پنج‌شنبه) آغاز شده و قرار است تا حدود یک مه(11 اردیبهشت) ادامه یابد.

 

6

لینک به دیدگاه

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.


×
×
  • اضافه کردن...