اینجا تهران است...

[maryam_alien 9906]

نمیدونم شاید من من برای این ثروت ملی به اندازه ی تو ارزش قایل نیستم...به هر حال خیلی خیلی ممنون مریم جان...:icon_gol:

همه مشکل این مملکت همینه که کسی برای ثروت ملی و وقت ارزش قائل نیست.

[کتایون 15177]

همه مشکل این مملکت همینه که کسی برای ثروت ملی و وقت ارزش قائل نیست.

 

می دونی وقتی می بینی تو خاکت که عاشقشی همه جوره بهت توهین میشه از کوچکترین اعمالت گرفته تا بزرگترینش پیش خودت فکر می کنی که عطا شو به لقاش ببخشی و بذاری بری...

من یه زمانی بیشتر از همه واسه این ثروت ملی ارزش قائل بودم اما الان می فهمم که اشتباه می کردم...

[maryam_alien 9906]

می دونی وقتی می بینی تو خاکت که عاشقشی همه جوره بهت توهین میشه از کوچکترین اعمالت گرفته تا بزرگترینش پیش خودت فکر می کنی که عطا شو به لقاش ببخشی و بذاری بری...

من یه زمانی بیشتر از همه واسه این ثروت ملی ارزش قائل بودم اما الان می فهمم که اشتباه می کردم...

حق میدم بهت برات مهم نباشه منم میخوام از اینجا بذارم برم ولی بالاخره این ثروت مال همه است ...وقتی صرف درس خوندن ما شده نباید بریم بشینیم تو خونه...اگر آدم نمیخواد کار کنه پس از اول نباید جای یکی دیگه رو بگیره..این ظلم در حق کسانیه که میتونستن با خوندن این درس حالا خدمت به میهن و بشریت که نه، ولی لااقل تو زندگی خودشون یه دردی رو دوا کنن .

[کتایون 15177]

حق میدم بهت برات مهم نباشه منم میخوام از اینجا بذارم برم ولی بالاخره این ثروت مال همه است ...وقتی صرف درس خوندن ما شده نباید بریم بشینیم تو خونه...اگر آدم نمیخواد کار کنه پس از اول نباید جای یکی دیگه رو بگیره..این ظلم در حق کسانیه که میتونستن با خوندن این درس حالا خدمت به میهن و بشریت که نه، ولی لااقل تو زندگی خودشون یه دردی رو دوا کنن .

 

این قضیه ی تحصیلات دانشگاهی یه جور فرهنگ شده تو ایران یعنی خیلی ها اصلا به اینده ی تحصیلیشون فکر نمی کنن فقط این که 4 یا 6 سال از زندگی شونو تو دانشگاه ها بگذرون براشون کافیه...خانواده ها ی ایرانی هم از بدو تولد بچه هاشون به کلاس کنکور و رشته ی تحصیلیشون فکر میکنن غافل ازین که شاید کسی برای درس خوندن به دنیا نیومده...

[ne_sh67 1947]

کار کردن به فرد حس مفید بودن میده..من واقعا نمیتونم از جارو کردن و با خاله خان باجی های فانیل حرف زدن و مهمونی رفتن حس مفید بودن بکنم..شاید مشکل منه!!!!

ما مشکلمون اینه که به همه چیز نگاه جنسیتی داریم....یه فرد در یک اجتماع باید قادر باشه زندگی شخصیش و اداره کنه..خانوم مهندس شاگرد اولی که 8سال پیش ازدواج کرده و 8 سال کار نکرده بعد 8 سال باید از 0 شروع کنه،حالا فرض کنید زندگی خانوادگی خوبی هم نداره..یا باید با زندگیش بسازه و بقیه عمرش در کنار همسرش تحمل کنه یا بره پیش پدر و مادرش که به خاطر 8 سال زندگی مستقل به سختی میتونه دوام بیاره خونه پدرش!!!حالا باید بزنه تو سر خودش!!!!!یا دلش و به مهریه خوش کنه!!!!

یه فرد باید انقدر مستقل باشه که همه اتفاقات زندگیش از خواسته هاش ناشی بشه نه ناچاری و سر نیاز!!

مدرک و این داستان ها هم که باید بگم الان سال 2011 و پایه مدرک تحصیلی لیسانس و کسی که لیسانس هم نداره یعنی سطح اطلاعات عمومیش از عموم جامعه کمتره و این اطلاعات نحوه برخورد یا افراد و هم در بر میگیره!!!کار کردن برای خانوما واجبه!!!تنها راهی که خانومارو از زندگی خانوادگی افتضاح و عدم استقلال نجات میده و باعث میشه شخصیت و هویت داشته باشند کار کردنه و این حس که خودش یه تولید کننده است نه یه مصرف کننده !!!همه چیز بچه نیست!!تربیت فرزند بخشی از زندگی یه فره نه تمامش!!!!

دوست داشتن و اهمیت دادن به فرزندان معنیش فراموش کردن خود و فدا کردن خودمون واسه اونها نیس!!!!!

[lady architect 5360]

شما (همسر ایندم)درامد چند میلیونی داشته باش در ماه چشم من کار نمیکنم

[maryam_alien 9906]

آفرین ندا!! گل گفتی!!! کار کردن استقلال مالی میاره..هر آدمی باید از هر نظر مستقل باشه.. نباید چشمش به دست یکی دیگه باشه که براش نون بیاره