مشاعره

[*lotus* 20275]

نصیحتی کنمت یاد گیر و در عمل آر

که این حدیث ز پیر طریقتم آرزوست

[ترانه18 8013]

تار و پود هستی را سوختیم و خرسندیم

رند عافیت سوزی همچو ما کجا بینی

 

[*lotus* 20275]

یاران همنشین همه از هم جدا شدند

ماییم و آستانه دولت پناه تو

[captain 9274]

واعظان هم صوفیان منصب پرست

اعتبار مردم بیضا شکست

 

اقبال

[moh@mad 5513]

تیره گون شد کوکب بخت همایون فام من

واژگون شد از سپهر واژگون اقبال من

[captain 9274]

نکته ای می گویمت روشن چو در

تا شناسی امتیاز عبد و حر

[skalaskala 1624]

رباب و چنگ به بانگ بلند می گويند

که گوش هوش به پیغام اهل راز کنید

به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد

گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید

[*lotus* 20275]

دلم در هر تپش صد بار آواز تو می خواند

تو هم یاد دل ما میکنی یا نه

[skalaskala 1624]

همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر

نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل ها

حضوری گ رهمی خواهی از او غايب مشو حافظ

متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها

[captain 9274]

ای اسیر دوش و فردا در نگر

در دل خود عالم دیگر نگر

[real 1797]

در کنار جاده ی رو به بی انتها ها

من در آوازی مقدس

غرق می شوم در شبح سال ها ی کودکی ام

با تو

با تو که به قول آن شاعر اهل هوای جنوب«ایمنم»

آری

 

با تو که عروس ماهیگیران تنهای ابدیتی

و جای آن همه مروارید آبی خواب آلود را می دانی،

من بی تو بی ترانه می شوم

[captain 9274]

من چه گویم سر این شمشیر چیست

آب او سرمایه دار از زندگی است

 

اقبال لاهوری

[moh@mad 5513]

تیغ تیز و دل بیرحم چرا داده خدا

جوی خون بر در بیداد روان باید کرد

[captain 9274]

در گل خود تخم ظلمت کاشتی

وقت را مثل خطی پنداشتی

[*lotus* 20275]

یک حرف صوفیانه بگویم اجازت است

ای نور دیده جنگ به از صلح و داوری

[captain 9274]

یاد ایامی که سیف روزگار

با توانا دستی ما بود یار

[sam arch 55881]

رندى آموز و كرم كن كه نه چندان هنرست

حيوانى كه ننوشد مى و انسان نشود

[moh@mad 5513]

دل صنوبریم همچو بید لرزان است

ز حسرت قد و بالای چون صنوبر دوست

[*lotus* 20275]

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی

[moh@mad 5513]

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مسمش کرده بود

فارغ از جام الستش کرده بود