مشاعره

[*lotus* 20275]

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

وندر این ظلمت شب اب حیاتم دادند

[surgun 729]

دوش می‌کردم سوال از جان که آن جانانه کو

 

گفت بگذر زان بت پیمان شکن، پیمانه کو

[*lotus* 20275]

و نام تو کبوتر اشتیست در خون تپیده به بام تلخ

چه مومنانه نام مرا اواز میکنی

[surgun 729]

یار ما را یار بسیارست تا او یار کیست

 

دل بسی دارد ندانم، زان میان دلدار کیست

[*lotus* 20275]

تمام هستی من ایه ی تاریکیست که تو را در خود تکرار کنان

به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد

[arash86. 4604]

ديشب به سيل اشك ره خواب ميزدم

نقشي به ياد روي تو بر آب ميزدم

[captain 9274]

مرا از توست هر دم تازه عشقی

تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

[ermia_rooz 4760]

دردم از یار است و درمان نیز هم

دل فدای او شد و جان نیز هم

[sanaz.goli 3471]

من همین یک نفس از جرعه جانم باقیست

آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش

[kazem safari 335]

شربتی از لب لعلش نچیدیم و برفت

روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت

[captain 9274]

تو کز سرای طبیعت نمیروی بیرون

کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد

[niaz 9807]

دو سر انگشت خود بر دو چشم نه

هیچ بینی از جهان انصاف ده

[surgun 729]

همه هست آرزویم كه ببینم از تو رویى

 

چه زیان تو را كه من هم برسم به آرزویى

[* v e n o o s * مهمان]

یاد وصال می کنم ؛ سینه پر آه می شود

شرح فراق میکنم؛ سینه کباب می شود

[kazem safari 335]

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند

تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود

[arash86. 4604]

دوش ديدم كه ملايك در ميخانه زدن

گل آدم بسرشتند و به پيمانه زدن

[captain 9274]

دوش ديدم كه ملايك در ميخانه زدن

گل آدم بسرشتند و به پيمانه زدن

 

قافیه د هست: زدند

دریغا عیش شبگیری که در خواب سحر بگذشت

ندانی قدر وقت ای دل مگر وقتی که درمانی

[ermia_rooz 4760]

یار اگر رفت و حق صحبت دیرین نشناخت

هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

[saeed99 2563]

یار اگر رفت و حق صحبت دیرین نشناخت

 

 

هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

 

 

 

شب درازست و عمر ما کوتاه

قصه کوته کن و شتاب مکن

خواجو

[captain 9274]

نکته روح فزا از دهن دوست بگو

نامه خوش خبر از عالم اسرار بیار