ermia_rooz
-
تعداد ارسال ها
257 -
تاریخ عضویت
-
آخرین بازدید
دستاورد های ermia_rooz
-
شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان ظ
-
به یاد ندارم نابینایی به من تنه زده باشد اما هر وقت تنم به جماعت نادان خورد گفتند: "مگه کوری؟
-
فارغ از هر دو جهانیم و ندانیم که ما در پی غمزه او بادیه پوییم، همه ح
-
دلبر مشکل گشا، از بام چرخ چارمین با دم عیسی، برای حل مشکل آمده
-
دلبر مشکل گشا، از بام چرخ چارمین با دم عیسی، برای حل مشکل آمده
-
آن دم که مــــرا مــــی زده بـر خـــاک سپــاریـد زیـــــر کفنــــــم خمــــــره ای از بـــــاده گذاریـد تــــا در سفـــــر دوزخ از ایــن بــــــاده بنوشـــم بـــــر خــاک مـن از ساقــــه انگـــــور بکــاریــــد آن لحظـــه کــه بـا دوزخیــــان کنـــــم مـــلاقات یک خمـــره شـــراب ارغـــوان بــرم به سوغـات هرقدر که در خاک ننوشیدم از این باده صافــی بنشینـــــم و بــــا دوزخیـــــــان کنـــم تــــلافـی جــز ساغـــر و پیمانــــه و ساقــــی نشنـاسـم بـــر پــایـــه پیمانــه و شـادی است اســـاسـم گـر همچــو همــــای از عـطش عـشق بسـوزم از آتــــــــش دوزخ نــــهراســــــم نــــهراســـــم آن دم که مــــرا مــــی زده بـر خـــاک سپــاریــد زیـــــر کفنــــــم خمــــــره ای از بـــــاده گذاریــد تــــا در سفـــــر دوزخ از ایــن بــــــاده بنوشـــم بـــــر خــاک مـن از ساقــــه انگـــــور بکــاریــــد
-
تا توانی دلی بدست اور دل شکستن هنر نمی باشد چ
-
در لقای رُخش، ای پیر! مرا یاری کن دستگیری کن و پیری کن و غمخواری کن
-
برام هیچ حسی شبیه تونیس کنارتودرگیرآرامشم همین ازتمام جهان کافیه همین که کنارت نفس میکشم برام هیچ حسی شبیه تونیس توپایان هرجستجوی منی تماشای توعین آرامشه توزیباترین آرزوی منی
-
ازش پرسیدم چقدر دوستم دارى ؟ گفت: به اندازه شكوفه بهارى. وچه راست می گفت : چون شكوفه هاى بهارى مهمان دو روزه بودند....
-
حق غنیّ است، برو پیش غنی نزد مخلوق، گدایی بس کن
-
وقتی دلت خسته شــد ، دیگر خنده معنایی ندارد ... فـقـط می خندی تا دیگران ، غم آشیانه کرده در چشمانت را نـبـیـنـنـد ! وقتی دلت خسته شــد ، دیگر حتی اشکهای شبانه هـم آرامت نمی کنند ... فـقـط گریه می کنی چون به گریه کردن عادت کرده ای ! وقتی دلت خسته شــد ،
-
هیچ وقت هیچ وقت نقاش خوبی نخواهم شد... امشب دلی کشیدم شبیه نیمه سیبی که بخاطر لرزش دستانم در زیر آواری از رنگ ها ناپدید ماند...
-
از مَلَک پرواز کن و ز ملک هستی، رخت بر بند نیست آدمزاده آنکس کز مَلَک پرّان نبودی
-
هنگامی كه آوازه كوچت بی محابا در دل شب می پیچد سكوت داغی است بر زبان سایه ها باز هم یادت شرری می شود بر قامت باران های اشک این جا میان غم آباد تنهایی به امید احیای خاطره ای متروك روزها گریبان گیر آفتابم و شب ها دست به دامن مهتاب نمی گویم فراموشم نكن هرگز ولی گاهی به یاد آور رفیقی را كه میدانم نخواهی رفت از یادش....
