saeed99

با درود یاران موافق همه از دست شدنددر پای اجل یکان یکان پست شدند خیام

درود يه عمراني آماده مسابقه البته با هماهنگي ياسمن عزيز

. اکنون که گل سعادتت پربار است دست تو ز جام می چرا بیکار است می‌خور که زمانه دشمنی غدار است دریافتن روز چنین دشوار است

. half story نیم طبقه

. قبلا مردم ایران مثل هرجای دیگه ای یا با حجاب بودن یا بی حجاب اما الان به لطف جمهوری اسلامی فقط یه کشور وجود داره که مردمش با واژه بد حجاب آشنایی کامل دارن

. این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت چون آب به جویبار و چون باد به دشت هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت روزی که نیامدست و روزی که گذشت با پ . ن کاملا موافقم

. sand ماسه

شرایط من طوریه که با خارجی ها زیاد سرو کار دارم ؛ اروپایی ،آسیایی و... نکته جالب اینه که یکی ازهمکارای ایتالیایی ام تقریبا مثل شما فکر میکنه. جای خوشوقتیه که درک هردوی ما از نابسامانیهای امروز به هم نزدیکه ؛ هرچند که بازتاب این درک مشترک ، با همدیگه همراستا نباشه. منظورم این نبود که شما یه نفری با همه مشکلات دست و پنجه نرم کنید ، منظورم این بود که ازخودمون و با فکرخودمون باشه چون خیلی ازموارد اینچنینی که توی نت گذاشته میشه بدون هدف نیستند. و همه صداقتی که شما توی نوشتارتون دارید روهم ندارند به امید ایرانی آباد و سربلند با کمک همه ایرانیان

. باهاتون موافقم شرایط برای خانوما خیلی سخت تره و برای همین دشواریه که این عکس آدمو شدیدا تحت تاثیرقرارمی ده فکرکنم اینجا یکی ازخیابونای تهران باشه ، البته من عکس کامل رو داشتم اما خودم صورت ایشون رو روتوش کردم که ناشناس بمونه.

. بر دستانت بوسه میزنم دختر باغیرت ایران زمین درود به شرفت ؛ که ثابت کردی هرگزنیازمادی مجوزتن فروشی نیست من هنرم را می فروشم [h=3][/h]

. حتما شنیدی که میگن هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد من با نظرانتقادی شما مشکلی ندارم بشرطی که منصفانه و برای اصلاح باشه نه برای نکوهش و تحقیر. شما ازخودت مطلبی ارایه نکردی ، این نوشته ها بیشترکپی هستند وهمونطوریکه دوستمون هم گفتن جاش اینجا نیست. ادعایی ندارم که هیچکدوم رو انجام ندادم ؛ اما ادعای اولین بودن تو دنیا ؛ یه خورده باورش برام سخته فکرنمی کنی با ایجاد این جستاراونم توی بخش فرهنگ و تمدن ایرانی کارت اشتباه باشه ؟ درمورد همون فرانسه ای که مثال زدی ، می پرسم آیا فرانسوی های پیشرفته امروز میان همون کاری که شما انجام دادی انجام بدن ؟ یعنی توی تالارفرهنگ وافتخارات یه فرومی مثل اینجا ؛ بگن ما فلان رفتار زشت یا عادت ناپسند رو داشتیم؟ بنظرشما منطقی تر نیست اگه انتقادات و نارسایی های مورد نظرمون رو دربخش و محل دیگه ای بیان کنیم. چه مشکلی پیش میاد اگه من به تمدن و گذشته کشورم افتخار کنم ؟ من براین باورم با تکیه برپیشینه و گذشته کشورم ؛ چه دوران طلایی و درخشانش و چه دوران سیاه و تیره اش؛ راه رسیدن به آینده بهتربا درس گرفتن ازآنها هموارترخواهد شد. خود شما چه تحولی ایجاد کردی ؟ اگه نظرت ایجاد تحوله شما بیا بعنوان یه ایرانی اشتباهات من هموطنت رو تو یه جستارجداگانه بیان کن و اونا رو بصورت مستند تحلیل کن ممنون که حوصله کردید و به صحبت های یه هموطن دیگه گوش دادید

. در خواب بدم مرا خردمندی گفت کاز خواب کسی را گل شادی نشکفت کاری چه کنی که با اجل باشد جفت؟ می خور که به زیر خاک می‌باید خفت

یه چیزی توهمین مایه های جستارت مثلا یه جمله ای مثل این : اولین مردمانی که خودشان برای خودشان دست گرفتند

. خودزنی رو هم اضافه کن

. اين دستور احتمالا نخستين جراحی دانشی است كه در افسانه‌های باستانی مي یيابيم و بيان فردوسی چنان آميخته به دانش است كه گويی نگارنده داستان از سده‌ نوزدهم يا بيستم سخن می گويد. سخن از پولاد آبداده و داروی بيی هوشی و شكافتن و دوختن و درد فرو نشاندن است. چنان كه بنيان سخنان فردوسی از زبان فردوسی با دانش پزشكی ما هماهنگ است. سيمرغ مانند پزشك حاذقی كه وقتش در گرو كارهای فراوان باشد بر بالين بيمار زياد درنگ نمی كند، درد را درست تشخيص می دهد، دوای بيمار را مقرر میدارد و آنگاه از پی كار خود می رود. پزشك گرانمايه ما پری از بال خود را به مثابه كارت ويزيت و شماره‌ تلفن در پيش زال می گذارد تا اگر بار ديگر به وي نياز افتاد به او دسترسی داشته باشد. سيندخت و جمع درباري‌ها همچنان نالان و گريان‌اند زيرا اين گفته زال را باور نمي‌دارند. آخر چگونه ممكن است كودك را از پهلوي مادر به درآورند؟ البته زال به گفته سيمرغ، اطمينان دارد كه خود دست پرورده اوست ولي سيندخت و ديگران طبعا چنين اعتقادي به سيمرغ نمي‌توانند داشته باشند. از اين روي سيندخت گريان و با شگفتي آميخته با ناباروري مي‌گويد هيچكس چنين چيزی تا به امروز نشنيده است: «كه كودك ز پهلو كي آيد برون؟» موبدي چيره‌ دستي دستور سيمرغ را به كار مي‌گيرد و پهلوي رودابه را مي‌شكافد و سرانجام پس از عمل جراحي پسر درشت بي‌مانندي را بدون آزار مادر از پهلوي او بيرون مي‌آورد. پزشك آنگاه پارگي را مي‌دوزد و بر زخم‌ها مرهم مي‌نهد و داروي آرامش مي‌دهد. رودابه شبانه‌روزي بي‌هوش مي‌ماند و چون به هوش مي‌آيد و شير بچه‌ زيباي او را به وي بازمي‌نمايند لب به خنده مي‌گشايد، خستگي‌ها را فراموش مي‌كند، كودك را «رستم» نام مي‌نهند. اکنون به نظرشما کدام نام شایسته بکار بردن است ؟ رستم زاد یا سزارین برگرفته از: شاهنامه فردوسی و سپید کوروش بزرگ