Essi Stanley 505 ارسال شده در جمعه در 06:37 کارما بر اساس برخی باورهای شرقی، یک قانون کنش و واکنش اخلاقی است که بر اساس آن، هر کدام از اعمال و رفتار ما اثری معادل خود در ساختار هستی بر جای میگذارند. مفهوم کارما از نیاز بشر به یافتن «عدالت» و «معنا» در جهان شکل گرفته است تا آشفتگیهای تصادفی زندگی را در یک نظم منطقی قرار دهد. مزایای درک کارما شامل افزایش مسئولیتپذیری فردی، تمرین خودکنترلی و ایجاد امید به بهبود خود و جامعه از طریق اصلاح رفتار است. آسیبهای آن میتواند در قالب سرزنش خود، تقدیرگرایی مفرط، اعتقاد به اینکه هر رنجی ناشی از اعمال ماست و فرو رفتن در چرخه بیپایان گناه و جبر، منجر به فلج شدن اراده و ناتوانی در پذیرش واقعیتهای بیرونی شود. اگر کارما به عنوان ابزاری برای تبیین رنج یا انتظار انتقامِ طبیعت نگریسته شود، انسان را به منفعلگرایی و تقدیرگرایی سوق میدهد، اما اگر به مثابه آگاهی از پیوستگیِ کنشها درک شود، موتور محرکِ اصلاحِ خویشتن و تعالیِ جامعه خواهد بود. لذا تفاوت میان جبر و رشد، در نوعِ نگاه ما به کارما است که آیا کارما را ابزاری برای توجیه گذشته میبینیم یا فرصتی برای ساختن آینده؟ 3
Essi Stanley 505 سازنده ارسال شده در جمعه در 06:44 تجربه من نشان میدهد که مردم غالباً رنج دیگران را با کارما تفسیر میکنند، در حالی که واقعیتِ جهان، وجودِ بسیاری از ستمگرانِ بیمجازات و برعکس درستکارانِ رنجکشیده است! به نظر میرسد باورِ گسترده به کارما، بیش از آنکه انگیزهای برای اصلاحِ خود و جامعه باشد، با ایجادِ نوعی تسلیم در برابر تقدیر، آسیبزا و مخدوشکننده است تا امیدبخش. شما چگونه فکر میکنید و آیا اگر به کارما باور دارید این باور شما را تقدیرگرا تر کرده یا عملگرا تر؟ 3
Rose6 893 ارسال شده در جمعه در 07:46 من به کارما اعتقاد چندانی ندارم ، اما اینکه هر کس بالاخره نتیجه عملشو میبینه معتقد و امیدوارم .. خیلی ها هستند ظلم های زیادی میکنن ولی اصلا نتیجه عملشو نو نمیبینن! ولی اینکه بالاخره نیت و اصل عمل هر کسی معلوم و مشخص میشه واقعا درسته. 4
Mohammad Aref 120600 ارسال شده در جمعه در 16:23 به نظرم اعتقاد به کارما یه جورایی شبیه اعتقاد به شانسه. نه میشه کاملاً منکرشون شد، نه میشه همه چی رو بهشون ربط داد. 3
SH E I KH 18766 ارسال شده در جمعه در 17:42 سلام به کارمایی معتقدم که من را اصلاح کند عمل خوب انجام دهم که نتیجه خوب ببینم اما کارمایی که موجب عدم تلاش برای گرفتن حق شود و مدام تو را در مقام مظلوم قراردهد و تلاشی برای احقاق حق نکنی و راضی باشی و آستانه تحملت را بالا ببرد و همونطور که گفتی منفعل قانع راضی آرام بشویم را شدیداً مخالفم چون این حالت نهایتا به تسلط ظالم و گسترش استبداد منجر خواهد شد 2 1
Essi Stanley 505 سازنده ارسال شده در شنبه در 06:44 در حوزه کارما تحقیقات علمی جالبی در حال انجام شدن است. مثلاً یک پژوهشی که جدیدا منتشر شده، با استفاده از fMRI مغز نشان داده که وقتی انسانها با مفهوم عدالت در پاداش (یعنی هر کس هر چه بکارد همان را میگیرد) روبرو میشوند، در بخشهای مربوط به سیستم پاداش مغز فعالیت دیده میشود. یعنی درکِ اینکه «دنیا عادل است»، خودش برای مغز لذتبخش و آرامبخش است. برای خود من جای سئوال است که حتی اگر بپذیریم کارما خودفریبی است، وقتی این خودفریبی کارکرد مثبت برای بقا داره و میتونه اضطراب و تنش رو کم کنه، چرا نباید بهش شاخ و برگ داد و با حذف یکسری آسیبها، مزایای اون رو تقویت کرد؟ 3
SH E I KH 18766 ارسال شده در شنبه در 09:44 1 ساعت قبل، Essi Stanley گفته است: در حوزه کارما تحقیقات علمی جالبی در حال انجام شدن است. مثلاً یک پژوهشی که جدیدا منتشر شده، با استفاده از fMRI مغز نشان داده که وقتی انسانها با مفهوم عدالت در پاداش (یعنی هر کس هر چه بکارد همان را میگیرد) روبرو میشوند، در بخشهای مربوط به سیستم پاداش مغز فعالیت دیده میشود. یعنی درکِ اینکه «دنیا عادل است»، خودش برای مغز لذتبخش و آرامبخش است. برای خود من جای سئوال است که حتی اگر بپذیریم کارما خودفریبی است، وقتی این خودفریبی کارکرد مثبت برای بقا داره و میتونه اضطراب و تنش رو کم کنه، چرا نباید بهش شاخ و برگ داد و با حذف یکسری آسیبها، مزایای اون رو تقویت کرد؟ میشه این حالت را با مصرف تریاک مقایسه کرد؟ فردا بجای درمان اصلی از مسکن قوی استفاده میکند و احساس بسیار خوبی دارد اما بالاخره بیماری و به جایی میرسی که درمان نکردی و مسکن اثری ندارد زندگی کردن مهم است اما در چه حالت و شرایطی؟ افرادی بهت ظلم کنند و تحت استبداد باشی و هر بلایی دوست دارن سرت بیارن و تو به امید عدالت دنیا دست روی دست بزاری و فقط مشاهدهگر باشی 3
Essi Stanley 505 سازنده ارسال شده در شنبه در 13:43 3 ساعت قبل، SH E I KH گفته است: میشه این حالت را با مصرف تریاک مقایسه کرد؟ فردا بجای درمان اصلی از مسکن قوی استفاده میکند و احساس بسیار خوبی دارد اما بالاخره بیماری و به جایی میرسی که درمان نکردی و مسکن اثری ندارد زندگی کردن مهم است اما در چه حالت و شرایطی؟ افرادی بهت ظلم کنند و تحت استبداد باشی و هر بلایی دوست دارن سرت بیارن و تو به امید عدالت دنیا دست روی دست بزاری و فقط مشاهدهگر باشی من بهش مثل شربت تریاک نگاه میکنم تا خود تریاک. یعنی شربتی که برای یکسری دردها توسط متخصص تجویز میشه در کنار درمان های دیگر برای بازگشت سلامتی. همه مردم توان ایستادگی مشابهی در برابر ظلم و ستم ندارن یا ممکنه ایستادگی کرده باشن و شکست های بدی خورده باشن، برای این گروه آدم ها یا باید خیلی طبیعت گرایانه نگاه کنیم و بگیم ضعیف ها باید حذف شوند یا سعی کنیم همچنان اونا رو سرپا نگه داریم برای آگاه کردن در مرحله ای دیگر. 3
ارسالهای توصیه شده
برای ارسال دیدگاه یک حساب کاربری ایجاد کنید یا وارد حساب خود شوید
برای اینکه بتوانید دیدگاهی ارسال کنید نیاز دارید که کاربر سایت شوید
ایجاد یک حساب کاربری
برای حساب کاربری جدید در سایت ما ثبت نام کنید. عضویت خیلی ساده است !
ثبت نام یک حساب کاربری جدیدورود به حساب کاربری
دارای حساب کاربری هستید؟ از اینجا وارد شوید
ورود به حساب کاربری