جوشکاری شغلی است که می تواند باعث کار در پوسچرهای نامطلوب و حمل تجهیزات سنگین گردد. در حین جوشکاری معمولاًَ فشار زیادی روی بازو و شانه ها وارد می گردد.
فرآیند جوشکاری دارای خطرهای اختلالات اسکلتی عضلانی(WMSD)[1] نظیر پوسچرهای نامطلوب، بلند کردن تجهیزات و مواد سنگین و پوسچر نامناسب مچ و ... می باشد. در ایالت واشنگتن رگ به رگ شدن اعضا بیش از یک سوم غرامتهای کارگری را در میان جوشکاران درسالهای 2000-1994 تشکیل داده است. آسیب به پشت، گردن و شانه همراه با بازو و دست بیش از نیمی از صدمات جوشکاران واشنگتن را تشکیل می دادند. طبق آمارهای اعلام شده درصد صدمات وارده به اعضاء مختلف به صورت زیر بوده است::
1- پشت/گردن/ شانه 28%
2- دست / بازو 26%
3- پا 20%
4- گوش 11%
5- سایر قسمتها 15%
از پیامدهای ناشی از نامناسب بودن وضعیت کاری می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
· غیبت از کار به دلیل صدمه یا بیماری و انتقال جوشکاری به کارهای دیگر
· هزینه های مربوط به جایگزینی جوشکاران (جوشکاران افراد ماهری در کار خویش هستند و به کار گماردن افراد دیگر نیازمند آموزش در زمینة جوشکاری می باشد)
· کاهش بهره وری و کیفیت
خطرهای اسکلتی عضلانی رایج در عملیات جوشکاری:
· پوسچرهای نامطلوب و استاتیک : به دلیل اینکه وضعیت های کاری در جوشکاری متفاوت است پوسچرهای کاری مختلفی ایجاد می شود
· بلند کردن و حمل اشیاء سنگین : گاهی اوقات لازم است که جوشکار اشیاء سنگین، تجهیزات سنگین جوشکاری را انتقال دهد.
· تکرار یک سری از عملیات
· نیرو: عملیات جوشکاری نیازمند اعمال نیرو (نظیر نیروی لازم جهت گرفتن ابزار (گان) جوشکاری باشد)
آنچه که باید در مورد این خطرها در نظر داشت مدت زمان مواجهه، تکرار و شدت مواجهه می باشد.برخی از پوسچرهایی که در عملیات جوشکاری فرد به خود می گیرند.
دانلود پی دی اف ارگونومی جوشکاری