saeed99

yodeler آواز خوان ،دلی دلی گو

در ره کعبه‌ی وصل تو ز پا ننشینیم گرچه در پا شکند خار مغیلان ما را عبید

وقتی نگاهی رسم بود از چشم سنگین دل بتان آن رسم هم منسوخ شد در عهد استغنای تو وحشی

نیست بی دیدار تو در دل شکیبایی مرا نیست بی‌گفتار تو در دل توانایی مرا در وصالت بودم از صفرا و از سودا تهی کرد هجران تو صفرایی و سودایی مرا سنایی

gadfly خر مگس ، آدم مردم آزار ، مزاحم

گاه چون صبح بر جهان خندند گاه چون شمع در گداز آیند عطار ک...

در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی حافظ

eel مارماهی

با درود بنظرم دیدگاه ایجاد کننده این جستار و جستارهای مشابه که مدیریت صدا و سیما را متهم به توهین های مختلف می کند ، بجا و درست است . نمونه های بسیاری از تمسخر و توهین به آداب ، رسوم ،لهجه و فرهنگ شهرستانی ها وجود دارد که با بیان نادرست وگاه عمدی برخی کارگردانان محترم جان می گیرند. اینان به بهانه واهی طنز و ایجاد فضای شاد و شوخ باعث رنجش برخی هموطنان شده و می شوند. متاسفانه درکتاب مدیریت صدا و سیما قانون با هم بخندیم جایش را داده به قانون بهم بخندیم . ممکن است یکبار گویش ترکی یا لری یا ... در فیلمی باعث شادی بشود اما اگر این رویه بصورت مداوم و در فیلم ها و سریال های تلویزیونی تکرارشود ؛ هرگز باعث شادی نمی شود.

یتیمان فراقش را بخندان یتیمان را تو نالیدن میاموز مولوی آ...

sacrosanctity تقدس ، پاکدامنی ، قدوسیت

تو چشم شیخ را دیدن نیاموز فلک را راست گردیدن میاموز مولوی

شاید اینکه می گویند تاریخ تکرار میشه حرف درستی باشه . به گفته برتولد اشپولر، ایران شناس فقید آلمانی، اعراب مسلمان به ویژه در زمان عمر ابن عبدالعزیز، خلیفه اموی ، کوشش کردند تا جشن های نوروز و مهرگان را منسوخ کنند ( در مورد جشن مهرگان تقریبا موفق شدند ) اما نوروز چنان با عمق اندیشه و احساس ایرانیان پیوند خورده بود که به زودی جایی برای خود باز کرد و با اوج گرفتن عباسیان در همه جا فراگیر شد.

تلاش برای برگزار نشدن جشن نوروز پیشتر هم اتفاق افتاده . دکتر " عبدالحسين زرين کوب " نوروز را جشنی متعلق به مردم می داند و نقش حاکمان درايجاد و تداوم آن را مردود می شمارد . وی درباره ارتباط نوروز با زندگی اجتماعی مردم ايران می نويسد : " آريایی ها از ديرباز پيوندی محكم با با پديده های طبيعت داشتند . آنها برای اوقات گوناگونی چون روز و شب ، سرما و گرما و بهار و تابستان ،آيين های ويژه ای داشتند . درواقع گاهشمار ( تقويم ) آنان و ترتيب ماههای سال درايران ، براساس دگرگونی های طبيعی بوده است . اما زیاد بودن اين جشن ها ، حاکی از روح خوش بينی و شادباش است که درميان مردم ايران ديده می شود . "

واقعا دردناکه :icon_pf (34): حقیقت تلخیه که الان وجود داره ؛ اما با آگاهی رسانی ما میتونه تغییر کنه . سپهر جان این میتونه بعلت ناآگاهی عمومی هم باشه

با احترام / هیچ دینی به صراحت نمیگه فکر نکن یا آزادانه دیدگاهتو بیان نکن ، اما وقتی به تاریخ مراجعه می کنیم خلاف اینو می بینیم. قرون وسطای اروپا یکی از این نمونه هاست که کلیسا با تکیه بر دین قدرت وحشتناکی پیدا کرده بود ، یا همین ایران خودمون که بعضی ها تا حد خدایی پیش میرن. یه بزرگی می گفت دین افیون توده هاست . خود دین به تنهایی مشکلی نداره اما وقتی به قول خودتون برگرداننده میشه تبدیل به سلاح خطرناکی میشه و اینجاست که مشکل پیش میاد . بنابراین همانطوری که گفتم دین باید شخصی باشه تا من نتونم با استفاده ابزاری از اون شمای نوعی رو وادار به پذیرش خواسته های خودم بکنم. ممنون که حوصله کردین و گوش دادین

وزین چهره و سرو بالای ما وزین نام و این دانش و رای ما فردوسی بزرگ

ra خدای آفتاب مصریان قدیم

با درود از دید من ریشه بیشتر حکومت های استبدادی برمیگرده به دین ، دین بصورت شخصی کم خطر تره . حالا چه ایران چه غیر ایران ، ملتی وقتی اجازه نداشته باشه فکر کنه و آزادانه اظهار نظر کنه ، مستعد سلطه استبداد خواهد بود.

doggone لعنت شده ، نفرین شده ، نفرین کردن

ترسا بچه‌ای ناگه چون دید عیان من صد چشمه ز چشم من بارید روان من عطار

yell فریاد زدن، نعره کشیدن، صدا، نعره، هلهله

لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است وز پی دیدن او دادن جان کار من است حافظ گ...

نوروز یادگار پاک قوم آریا و کاملا ایرانی است اما در گذر زمان از تاخت و تاز بیگانگان در امان نبوده است . چند نمونه از آرزو ها و دعاهای نوروزی با واژگان پارسی پیش کش به شما و دیگر دوستداران زبان پارسی استاد ادیب برومند، شاعر ملی ، همان عبارات و مفاهیم دعای تحویل سال را استادانه با واژگان فارسی چنین سرود: ایا سالیان را دگرگون نمای توان را گهی کم ، گه افزون نمای به دانش گمارنده روز و شب به ما با شکرخنده بگشای لب استاد توران شهریاری نیز نیایش زیبای زیر را برای هنگام گردش سال به فارسی زبانان ارمغان داد: خدایا مرا سال نو یار باش ز هر رنج و سختی نگهدار باش به من راه بنما به سوی خوشی نجاتم ببخش از غم و ناخوشی به عمری که مانده ست از من به جای به سوی سه نیکی مرا رهنمای پرفسور حسن امین، شاعر توانمند و نکته سنج نیز سروده شاد و آهنگین نوروزی خود را که دربرگیرنده همان مفاهیم دعای تحویل سال است، چنین سرود : سال نوی آمد و نوروز شد روز جهان فرخ و پیروز شد ای که دگرگون ز تو شد قلب ها دیده ما نیز ز مهرت رها بار خدا ! ای که جهان زان توست گشت مه و سال به فرمان توست سیر شب و روز به تدبیر توست سال نو و پار به تقدیر توست حال که باز آمده تحویل سال حال همه خوب کن ای ذوالجلال ! سراینده خوش ذوق و توانا ، خانم هما ارژنگی نیز نیایش نوروزی خود را چنین سروده است: الا ای اهورای با فر و جاه به فرمان تو تابش هور و ماه در این روز نو از مه فروردین به آیین جمشید فرخنده دین بگردان دل و دیده ام از گناه بیاموزم از نو دگرگونه راه و نیایش گردش سال از زبان این نگارنده ( شاهین سپنتا) نیز این چنین به همه دوستداران فرهنگ ایران و زبان فارسی پیشکش می شود خدایا چنان کن که هر روز ما همه سبز باشد چو نوروز ما دل و دیده باشد ز مهر تو شاد جهان نو شود، سال فرخنده باد

امید که این باور در ایران همه گیر شود هیچ قوم را وادار مکن که از کیش و زبان تو پیروی کند و پیوسته به خاطر داشته باش هر کسی باید آزاد باشد تا از هر کیش و زبان که میل دارد پیروی کند. کوروش بزرگ پاسخ پرسش توی امضات : امین رستمی