NYC

یه جا بودم یه خانومه بینی اش رو عمل کرده بود و بعد از یک ماه اومده بود پیش دکترش و از ظاهر بینی جدیدش ناراضی بود و میگفت دکتر من تا حالا نذاشتم شوهرم بینی ام رو تو این یک ماهه بدون چسب ببینه. من خیلی برام جالب بود چی میشه یه زن و شوهر انقدر برای هم غریبه میشن که زن یه نگرانی بزرگ مثل این رو از هم+سرش پنهان میکنه؟ خب شریک زندگیت مواقع ناراحتی و مشکل و استرس هم شریک زندگیته دیگه. قبول با وجود مخالفت همسرت و اصرار زیادت رفتی عمل کردی ولی شد دیگه. اتفاقاْ باید بهش بگی و اون تو این موقعیت کمکت کنه بدون اینکه جملات مزخرفی مثل "چقدر بهت گفتم!!" "دیدی گفتم!!" "به حرف من رسیدی؟؟" رو بشنوی. یا یکی از دوستام تعریف میکرد میگفت یکی از دوستاش با وجود مخالفت شدید خانواده و پدرش عمل میکنه بینی اش رو و یه مشکل براش به وجود میاد ولی از ترس واکنش خانواده (شامل : حقته! خودت خواستی! و ...) چیزی بهشون نمیگه. تا جایی که اون مشکل انقدر بزرگ میشه که راه رفتنش دچار مشکل میشه! و دیگه خانواده اونجا متوجه میشن و کار به بیمارستان میکشه. بعد ۲ سال الان اون خانم میتونه با کمک عصا راه بره! فقط به خاطر اینکه یه درد ساده رو نمیتونسته با خانواده مطرح کنه و زده بود به نخاع و همه جاش. همچین همسر و پدری نباشیم. (لطفاْ کلاْ‌تو زندگی این جملات مزخرف مثل "چقدر بهت گفتم!!" "دیدی گفتم!!" "به حرف من رسیدی؟؟" رو حذف کنید. اگر اونقدری کارت درسته که بتونی پیش بینی کنی یه کاری نتیجه بدی خواهد داشت اونقدری هم آدم باش نتیجه اشتباه رو به رخ طرف نکش.)

اینکه یه عده اونم غریبه قربون صدقه زنت برن حقیقتش کمی برای یه مرد تحملش سخته. ( حالا نگیم برای همه آقایون، حداقل برای من) برای خانوما هم فکر کنم خیلی سخت باشه. در کل آدم باید حد و حدود هرچیزی رو نگه داره. یه سری رفتار ها برای یه سری دوره ها و موقعیت هاست.

خرده جنایت های زناشوهری نویسنده : اریک امانوئل اشمیت ترجمه شهلا حائری موضوع کتاب در مورد مردیه که بر اثر یه حادثه فراموشی گرفته و حافظه اش رو از دست داده و همسرش سعی میکنه از این موقعیت استفاده کنه و شخصیت اون مرد رو جوری بسازه که خودش دوست داره. و بعد متوجه مشخص میشه مرد داستان اصلاْ‌ فراموشی نگرفته بوده و میخواسته با این کار ببینه کدوم رفتارهاش باعث اذیت همسرش میشه و مرد ایده آل از نگاه همسرش چیه. کتاب خوبی بود. بشینی پاش اونقدری گیرایی داره و کم حجم هست که بدون وقفه بخونیش و تمومش کنی. چیزی که من یاد گرفتم : بعضی از رفتارها و لجاجت های شخصیتی وجود داره که واقعاْ زندگی رو هم برای خودت و هم برای دیگران ملال آور میکنه و میشه اونها رو ترک کرد. هیچوقت برای تغییر دیر نیست. واقعاْ چی مهمتر از اینکه درکنار کسانی که دوسشون داریم یه زندگی خوبی داشته باشیم. یبار سرکلاس دانشگاه بودیم. موبایل یه رفیق من زنگ خورد. زنگش هم از اینا بود که صدای تو مخ و بلند. استاد نگاهش کرد و صحبتش رو ادامه داد. بهش گفتم فلانی موبایلت رو سایلنت کن ولی نکرد. ۵ دقیقه بعد دوباره موبایلش زنگ خورد و همون زنگ صدای بلند. استاد گفت فلانی لطفاْ موبایلتون رو سایلنت کنید. با تعجب گفتم خب چرا سایلنتش نمیکنی؟! و باز هم نکرد. ۵ دقیقه بعد دوباره زنگ خورد موبایلش و همون داستان ها. و ۵ دقیق بعد هم باز این اتفاق افتاد. حالا این دوست من هم یه آدم نرمال و آروم و نه از اینا که دنبال اذیت کردن و لج و لج بازی با کسی هستن. استاد به خاطر این رفتارش تو اون درس با نمره ۹ مردودش کرد. رفتار این دوست من واقعاْ برای من جای تعجب داشت. خب چرا؟؟؟ چرا بعضی از این لجبازی ها و رفتارهای احمقانه امون رو نمیخوایم ترک کنیم؟ لجاجت و قد بازی و ... تا کجا؟ تا زندگیمونو اذیت کننده کنه برامون؟ خب یه رفتاری داری که داره لذت زندگیت رو ازت میگیره خب چرا ترکش نکنیم؟ همش با واژه های من همینم و لج بازی و حماقت حاضر نیستیم بپذیریم بعضی از کارهامون اشتباهه. یه جا میخوندم ترک یه رفتار در بدترین حالتش 250 روز زمان لازم داره و در خیلی از موارد نزدیک 20-30 روز. [Hidden Content] ولی اون بلوغ فکری و شخصیتی که برسی به اونجایی که بفهمی رفتارت اشتباهه و دنبال تغیرش باشی کار هرکسی نیست. تو اطرافیانم خداروشکر چند مورد دیدم طرف بعد 34-35 سال زندگی فهمیده فلان رفتارش درست نیست و دنبال تغیرش رفته. لطفاْ بعضی مواقع از این آلزایمرا بگیریم یا از کسانی که دوسشون داریم رک و پوست کنده بپرسیم کدوم رفتار من هست که اذیت کننده است برات. دوست داری چه رفتاری به رفتار هام اضافه بشه. یه دوستی داشتم زمان دانشگاه این هر چند ماه یکبار میومد این مدلی صحبت کردن با اطرافیانش که تو چند ماه اخیر کدوم رفتارم بود اذیتت کرد و نقطه ضعفم چیه.

کفش باز، خاطرات خالق برند نایکی نویسنده فیل نایت داستان از اونجا شروع میشه که یه جوون آمریکایی که تازه درسش تموم شده به فکر این میوفته از کشور ژاپن کفش وارد کنه و نمایندگی فروش محصولات ژاپنی تو آمریکا رو تاسیس کنه. با دست خالی و بی هیچ پشتوانه مالی و هیچ تخصصی حتی. و یواش یواش (که کل داستان کتاب راجع به این یواش یواش پیش رفتن هستش) کارش میگیره و کارخونه های خودش رو تاسیس میکنه و میشه همین برند نایکی که الان میشناسیم. با سالانه 15 میلیارد دلار فروش. خالق برند یه آدم واقعاْ معمولی که با تلاش و تصمیم های نه چندان دشوار در ابتدا و فقط بر اساس تلاش بی وقفه و خلاقیت میتونه شرکت رو بندازه رو دور موفقیت و بعد تو هرمرحله با وارد کردن آدمهای درست به جایگاه درست موفقیت شرکت رو تضمین میکنه. تو داستان زندگیش پر از مواقعیه که شکست خوردن ولی به جای تسلیم شدن جنگیدن و از پسش براومدن. چیزی که من یاد گرفتم از این کتاب: - خیلی مهمه که بدونی با چه کسی شریک بشی. میتونم بگم درصد زیادی از (تقریباْ تمام) موفقیتش رو مدیون شرکاش هستش. بعد از یه مدت از شروع کار هسته اصلی کارخونه میشه یه اکیپ خیلی جور و دیوانه موفقیت شرکت. - نوآوری. همیشه دنبال نوآوری بودن و از ایده های جدید حمایت کردن. - صداقت. - همیشه آماده بودن برای تغییرات بزرگ. تو خیلی از موارد که من میخوندم کتاب رو وفکر میکردم که این دیگه آخرشه و این از پا درشون میاره، باز یه ایده به ذهنش میرسیده و شرکت رو نجات میداده. فکر کن مثلاْ وام چند میلیون دلاری یه بانک رو نداشتن بدن و بجاش میرن از یه بانک دیگه وام بیشتر میگرن! - ریسک و شانس و نوآوری. به قول خودش شانس یکی از ارکان موفقیت آدم هستش. -مشورت. سرهرداستانی با کسایی که میتونن کمکش کنن مشورت میکرده و نظر همه رو میپرسیده. یه جا میخوندم خالق برند آیس پک تو سن ۱۸ سالگی کلی چک برگشتی داشته و از دست طلبکار ها فراری بوده و تو همون دوران اوج استرس و تنش فکری و قایم شدن از دست شرخر و طلبکار برند آیس پک رو اختراع میکنه و یه مغازه اجاره میکنه و بیزینس جدید و ...!!! فکر کن تا خرخره تو قرض و چک برگشتی باشی بعد بری گرونترین جای تهران مغازه اجاره کنی و بیزینس جدید راه بندازی که آیا بگیره یا نگیره!!! کارش آنچنان میگیره که تو عرض ۶ ماه کل چک هاشو پاس میکنه و مغازه رو میخره و شعبه های جدید و ... میشه همین آیس پک.

کتاب تصرف عدوانی اثر نویسنده سوئدی لنا آندرشون بهترین رمان سال در سال 2013 در سوئد کتاب بسیار جالبی بود برام. داستان دختریه که عاشق یک نویسنده میشه و نویسنده هیچ حسی بهش نداره. ولی با رفتارهایی و بدجنسی کامل همیشه امید رسیدن رو در دختر نگه میداره و یه جورایی میتونم بگم زندگی دختر (شخص اول داستان) رو ازش میگیره. از طرفی مردیی که هیچ مسئولیتی در قبال علاقه ای که در دختر ایجاد کرده نمیپذیره و از طرفی دختری که علاقه اش به اون مرد به حدیه که نمیتونه از این رابطه یک طرفه بگذره. نمونه این مردها رو به وضوح و به تعداد زیاد تو جامعه میبینم. یعنی اگر خانمی (و البته آقایون) نتونه تشخیص بده این مسائل رو و مهارت اجتماعی و احساسی رو یاد نگرفته باشه واقعاْ خدا به دادش برسه. خوندنش رو به همه خانم ها به شدت توصیه میکنم. رفت تو لیست کتاب هایی که باید بدم دخترم بخونه. چیزی که به من یاد داد هرچه سریعتر بیا بیرون از رابطه ای که اون قدری که انرژی میذاری انرژی دریافت نمیکنی. قدر خودت رو بدون و خودت (حس و عشق و علاقه و جسمت) رو برای هرکسی خرج نکن. من همیشه یه چیزی تو این موارد میگم : وقتی رابطه ات دیدی یک طرفه شده و احترامت حفظ نمیشه سریع بیا بیرون ازش. بمیر از غم نداشتنش. تا آخر عمر حتی خواستی پای حست وایسا. ولی بیا بیرون از اون رابطه. راستش همیشه به خودم میگم آدم (مخصوصاْ دختر) تو رابطه باید کمی عزت نفس داشته باشه. تشخیص بده کی برای چه چیزی میخوادش. اصلاْ آدم حساب نکنه کسی که واقعاْ دوسش نداره رو. یه دوستی داشتم به یه دختره همچین مدل رابطه ای داشت. دختره به شدت دوسش داشت ولی پسره واقعاْ نه و فقط به خاطر رفع تنهایی و روزمرگی و عادت و اینگه یکی شبا بهش شب بخیر بگه و البته نیاز جنسی نگهش داشته بود. (درسترین فعل همین نگه داشتنه براش) تا رابطه اشون سرد میشد دختره یه گوشی آیفون براش میخرید. تا رابطه اشون سرد میشد دختره دعوتش میکرد و کاری نبود که تو رابطه جنسی براش نکنه. تا رابطه اشون سرد میشد سعی میکرد با خانواده پسره صمیمی بشه. تا رابطه اشون سرد میشد سعی میکرد از طریق ماها دوستمو راغب به موندن تو رابطه کنه. ولی تمام این کارها فقط مدت زمان اسارت و بندگی اون دختره رو طولانی تر کرد. تا آخر سر رابطه اشون تموم شد و این دوستم به یک هفته نکشید رفت سراغ یکی دیگه. دوست صمیمی همون دختر! البته زمانی هم که با اون بود شیطنت های خودش رو داشت. حقیقتش فقط دلم برای اون دختر میسوخت که چقدر بدبخته و چقدر تو تربیتش کوتاهی شده. نکته به این سادگی رو نمیدونه. عزت نفس! عزت نفس! عزت نفس! یعنی اولین چیزی که به دخترم یاد میدم. (چیزی که دختر تو داستان هم به شدت نداشت). معمولاْ پسرایی که دنبال هدف های مشخصی تو رابطه هستن همون اولش خودشونو نشون میدن. از همون اول دنبال اینن که یه جایی با هم تنها باشن. واقعاْ یکی از راهکار ها میتونه این باشه که ببینه حاضره چقدر منتظر بمونه. معمولاْ پسرهایی که دنبال رخت خواب و این جور چیزا هستن همون اولش ببیینن نمیتونن به نتیجه برسن ول میکنن میرن سراغ نفر بعدی. حقیقتش تو دوره ای زندگیم هستم که خیلی کمکم کرد و واقعاْ آرومم کرد. نمیدونم یهویی چجوری همچین کتابی رسید دستم اونم درست موقعی که خیل بهش احتیاج داشتم.

همیشه تصور میکردم تو مسیر اخلاق و شرافت و انسانیت دارم حرکت میکنم. بابت هیچ طرز فکر و رفتاری تا حالا انقدر منزوی و تنها نشده بودم. واقعاْ حس گالیله رو دارم. و همیشه فکر میکردم دارم کار درست رو انجام میدم و درستش اینه. پس این سختی و کابوس های شبانه چیه. واقعاْ دوست دارم یکی بهم بگه کی داره راست میگه. من یا اونا.

تو دفتر بودیم و صحبت رفت سر یه موضوعی. یهو یکی از خانوما بهم گفت : مهندس شما چرا این حرف رو میزنید؟؟ شما که همیشه مدافع حقوق خانم ها بودین. خداییش همیشه سرکار سعی میکنم هواشونو داشته باشم. کلاْ خانوما رو. تو خیابون موقع رانندگی همیشه بهشون راه بدم و حق تقدم رو بدم بهشون (چه پیاده باشن چه با ماشین) کلاْ کارای این مدلی. یبار آخر وقت خداحافظی کردم و رفتم یهو یادم اومد چیزی جا گذاشتم اومدم داخل بردارم دیدم اینا (به خیال اینکه قرار نیست دیگه مردی بیاد اخل اتاق) دارن آرایش میکنن و ظاهرشونو چک میکنن و ... منو که دیدن موذب شدن. دیگه از اون به بعد بد موقع که بخوام بیام تو اتاق اول با مکث و سروصدا در رو باز میکنم بعد هم تا دم میزم سرموپایین نگه میدارم. کلاْ دارم به این نتیجه میرسم برای تساوی حقوقی بین خانم ها و آقایون بهترین کار اینه همیشه از نظر حق و حقوق برتری داشته باشن خانم ها. با برتری حقوقی خانم ها تازه تساوی برقرار میشه. -------------------------------- سرکار یه نفر (متاهل و بچه دار)‌ از یه قسمت دیگه مزاحم یکیشون شده بود و درخواست رابطه داشت و اینم نمیخواست. تنها نفر مردی که قضیه رو بهش گفتن من بودم و دو نفر دیگه. اون حس اعتماد و اطمینانِ رو منظورمه که رفتارم جوری بوده که من رو امین خودش دونسته اونم تو همچین موضوعی. من و یکی از همکارام تا جایی که میشد کمکش کردیم (واقعاْ در حد توانم کمکش کردم و تا پای اخراجمم میرفتم اگر لازم میشد (چون اون نفر مزاحم یه مقدار نفوذ داشت)) و اون نفر سوم اتفاقاْ طرف اون مزاحم رو گرفت! بعد قضیه رو دو نفر دیگه از همکارامم متوجه شدن. واکنش اولی : ایول الان که فلانی (خانمِ) تو موقعیت روحی بدیه میشه به این بهانه بهش نزدیک شد و راحت مخشو زد! واکنش دومی : ایول پس این کاره است خانم فلانی. برم تو کارش! --------------------------------------- خارج از موضوع : خداییش بی شرف و نامرد نباشید. کاری ندارم که با زن و بچه دنبال برقراری رابطه با همکارشه طرف. اگر از یکی درخواست رابطه میکنی و طرف میگه بهت نه دیگه شروع نکن به اذیت کردنش و پشت سرش حرف درآوردن و ... مطمئن باش جامعه پر خانمهاییه که هیچ مشکلی با این قضیه ندارن و باهات رابطه برقرار میکنن. این بنده خدا یک هفته کارش شده بود گریه و ناراحتی. به جرم اینکه نمیخواست با یه آدم متاهل (کلاْ با یک شخص دیگه) رابطه داشته باشه. -------------------------------------- یکی از دوستام با یه دختره قبلاْ دوست بود و بعد یه مدت هم رابطه اشون تموم شده بود. یکی دیگه از دوستام که با این پسره مشکل داشت میخواست بره مخ دوست دختر سابقشو بزنه و ... بعد سلفی بفرسته برای دوست پسر سابقش که مثلاْ حالشو بگیره. به همین راحتی و به همین اندازه بی شرفانه و همراه با نامردی. حالا دختره یه دختر واقعاْ واقعاْ واقعاْ از لحاظ جایگاه و موقعیت اجتماعی موجه و به قول معروف آدم حسابی. بسیار مودب و با روابط عمومی بالا و خیلی دوست داشتنی. (خود من به شخصه بسیار بسیار دوست داشتم شخصیتشو) یعنی انقدر این دختره دوست داشتنی بود به دوستم گفتم خواهش میکنم اینکارو باهاش نکن و منصرفش کردم. گفتم اگر میخوای با خودش باشی دختر بسیار خوبیه ولی اگر نیتت اینه حال فلانی رو بگیری نکن. این آقایونی که دارم میگم همه مهندس و فوق لیسانس و مدرک آیلتس دارن و تئاتر و سینما میرن و عطرهای گرون قیمت میزنن و به فکر مهاجرتن و ... یعنی از این لات و لوتای سرکوچه و اینا نیستنا. (مخ زدن و اینا ادبیات اوناست من درست نمیپونم این واژه ها رو).

یعنی در نمیدونم چیکار کنم ترین حالت زندگیم قرار دارم.

بابا لنگ دراز (جین وبستر) بلخره خوندم این کتاب رو و چون یکی از آرزوهام به فرزندی قبول کردن یه دختره خیلی خیلی دوست داشتم این کتاب رو وبه دلم نشست. وقتی تموم شد واقعاْ دلم برای جودی ابوت تنگ شد. خب چون کارتونش رو دیده بودم شخصیت ها برام آشنا بود. (البته دانلود کامل و نسخه اصلیش تو برنامه امه) کتاب از مجموعه نامه هایی تشکیل شده که جودی ابوت برای پدرخوانده خودش که نمیشناسش مینویسه. با اینکه در مورد فقر و یتیم بودن جودی ابوت هست ولی به حدی طنز دوست داشتنی داره که خیلی راحت جذب کتاب میشه آدم و اصلا تلخ نیست. در حین این نامه ها هم نکته های خیلی بدیهی و ساده ولی خیلی مهم برای زندگی شاد و خوب رو منتقل میکنه. (آدم تعجب میکنه چطور دغدغه یه آدم تو ۱۰۰ سال پیش خیلی شبیه همین الانِ) در کل به سبک دیجی کالا خرید این کتاب را حتماْ پیشنهاد میکنم. --------------------------------- به شدت به سبک کتاب های این مدلی که نامه نگاری بین دو نفره علاقه خیلی خاصی دارم. مثل همین بابا لنگ دراز مثل خون در رگ های من (نامه های احمد شاملو به آیدا) نامه های فروغ فرخزاد به پرویز شاپور نامه های سیمن دانشور و‌جلال آل احمد اگر میخواید مثل یه سنگ محک عشق و حس و علاقه اتون به یه نفر رو محک بزنید توصیه میکنم کتاب مثل خون در رگ های من رو بخونید. نامه هایی که احمد شاملو برای همسرش آیدا مینوشتهه که همسر ایشون همین چند وقت پیش اجازه انتشارش رو دادن. (بعضی از قسمت های خیلی خصوصی هر نامه ای حذف شده) فقط ببینید میشه یک نفر رو چجوری دوست داشت. اگر میخواید ببینید ته دوست داشت یک نفر کجاست. یعنی کسی که مدعیه یک نفر من رو خیلی دوست داره یا یک نفر رو خیلی دوست دارم با احمد شاملو و آیدا خودش رو مقایسه کنه. یعنی نمیشه بخونم نامه هاشو و ... . ذره ذره و خط به خطش رو با تمام وجودم حس میکنم. واسه همینم مثلاْ ماهی ۲-۳ تا نامه اش روبیشتر نمیخونم. دوست ندارم تموم بشه. قیمت نمیشه رو این کتاب و نامه ها گذاشت. مرگم باد! اگر دمی کوتاه آیم؛ از تکرارِ این پیش‌ِ پا افتاده‌ترین سخن که: «دوستت دارم»

چند وقت پیش جایی بودم و کنارم یه خانواده که از نظر سنی خیلی شبیه شخصیت های تو کتاب بودن و یه مقدار که گذشت دیدم خانم خانواده این کتاب رو درآورد و داره میخونه. خیلی خیلی خیلی برام لذت بخش بود این صحنه. چقدر خوبه بشه با خوندن چند تا کتاب تو بعضی از زمینه ها زندگی رو واکسینه کرد در مقابل روزمرگی و شکست. میشه کله آدم تا فرصت پیدا میکنه تو تلگرام و گوشی باشه و میشه این مدلی با خوندن یه کتاب خوب واقعاْ زندگی رو از زاویه دیگه ای دید.

یکی از بهترین کتابهاییه که من خوندم. توصیه میکنم حتماْ کتاب "چهل نامه کوتاه به همسرم" رو هم بخونید. از همین نادر ابراهیمی. من به دوتا از دوستان متاهلم این دوتا کتاب رو هدیه دادم و ای کاش میتونستم به همه آدم های متاهل این دو تا کتاب رو هدیه داد. (یه جا خوندم خانم آرایشگری به همه خانم هایی که برای مراسم عروسیشون میان پیشش این دوتا کتاب رو هدیه میده) قرآن عاشقانه زندگی مشترکِ این دوتا کتاب. کلمه به کلمه اش برای من جالب بود و حرف دل. ای کاش چند سال پیش خونده بودمشون. فقط میتونم بگم بخونیدشون.

مشرکی در خانه پیامبر. داستان تاریخی و واقعی از زندگی دختر بزرگ پیامبر به اسم زینب (خواهر بزرگتر حضرت فاطمه). زینب قبل از به پیامبری رسیدن پیامبر با شخص امین و شریفی به اسم ابوالعاص (پسرخاله اش) ازدواج میکنه که از تجار مکه بوده و انسان بسیار محترمی بوده و این دو همدیگه رو بسیار دوست داشتن. بعد از مبعث پیامبر، زینب و کل خانواده پیامبر مسلمان میشن ولی ابوالعاص به خاطر موقعیت و تجارتش نمیتونه این کار رو بکنه. ابولعاص حتی تو جنگی که بین مسلمانان و غیرمسلمانان شکل میگیره علیه پیامبر (پدر زن خودش) مبارزه میکنه و اسیر میشه. کشمکش روحی زینب که یه طرف جنگ و جدال پدر خودش و یه طرف همسر خودش که بسیار دوسش داره قرار دارن. نه میتونه از همسرش که بسیار همدیگه رو دوست دارن دست بکشه و نه از پدر خودش. و سختی هایی که تحمل میکنه تو این مدت. چون با همسرش در مکه (پایگاه اصلی غیر مسلمانان و دشمنان پدرش) زندگی میکنه. و سختی هایی که پیامبر تحمل میکنه به خاطر دوری از دخترش. (چون پیامبر در مدینه زندگی میکرده) و بعدها پیامبر به احترام همین زینب و به خاطر علاقه زیادی که بهش داشته اسم دختر حضرت علی و حضرت فاطمه رو هم زینب میذاره. اول از همه چیز تو مقدمه نویسنده میگه به دلیل منابع خیلی کم و محدود تاریخی قسمت هایی از کتاب بنا بر حس و تخیل نویسندگان (با توجه به وفاداری به اصل موضوع) نوشته شد. در کل کتاب خوبی بود. تم دخترایی مثل زینب رو خیلی دوست دارم و میتونم خیلی راحت تصورشون کنم. کامل میتونم تصور کنم همسرش چه حسی بهش داشته.

ملت عشق. اثر الیف شافاک. (نمیدونم چرا حس میکنم اسم درستش الیف شفق هست) خیلی دوست داشتم این کتاب رو. همین دیشب تموم شد. انقدر برام جالب بود بدونم یکی از شخصیت های داستان چه اتفاقی براش میوفته (چه تصمیمی میگیره) که دیشب نزدیک ۱۰۰ صفحه ای خوندم تا تموم بشه. بعد اینکه تموم شد یه حس دلتنگی و نمیدونم چی بود که مجبور شدم آخر شب بزنم بیرون و چند ساعتی تو خیابونا بچرخم یه ذره آروم شم بعد برگردم خونه. داستان حول آشنایی شمس تبریزی و مولانا میچرخه که این آشنایی رو نویسنده ای گمنام نوشته و میسپره دست یه ویراستار آمریکایی که برای چاب آماده بشه که در نهایت به آشنایی ویراستار و نویسنده منجر میشه و عشق و علاقه ای که بینشون بوجود میاد. ویراستاری که ۴۰ سال زندگی یکنواخت و ثابتی داشته و همه چیزش با برنامه پیش رفته ناگهان همه چیزو تغییر میده تو زندگیش. و البته ۴۰ قاعده زندگی که نویسنده از زبان شمس تبریزی ارايه میکنه در طول کتاب و کتاب با قاعده چهلم تموم میشه. (آخرین عکس) کلیت چیزی که من گرفتم از کتاب اینه که تو هرلحظه ای که حس کردی زندگیت دیگه خوشحالت نمیکنه بزن زیر میز بازی و همه چیزو تغییر بده. همه چیزو از اول بچین با قواعد جدید. و اهمیت عشق تو زندگی. راضیم از کتابی که خوندم. خیلی. به هیچ متمم و صفتی نیاز ندارد عشق خود به تنهایی دنیایی است عشق یا درست در میانش هستی، در آتشش یا بیرونش هستی، در حسرتش...

همکارم دوتا دختر داره. یبار آورده بودشون سر کار. بهشون گفتم اگه یه نقاشی قشنگ بکشید براتون دوتا عروسک خوشگل میخرم. (نقاشی بهونه است همیشه دوست دارم برای دختر بچه ها عروسک و هدیه بخرم. کل دختربچه های دور من از من هدیه گرفتن) این دوتا افتادن به نقاشی کشیدن و چند دقیقه بعد دیدم نقاشیمو آوردن. گفتم باشه من یه عروسک براتون میخرم. شبش رفتم دم عروسک فروشی و با تلگرام هی عکس میفرستادم برای اینا و از اونور رد میکردن تا اینکه یدونه اشون یه عروسک خرسی قرمز و یدونه اشون هم یه عروسک باربی انتخاب کردن. حالا شانس من نزدیک ولنتاین هم بود عروسکا گرووون. همکارم تعریف میکرد میگفت شب میخوابیدن یهو بیدار میشدن مثلاْ میگفتن : +بابا عروسک منو کجا میذاری بیاری که کثیف نشه؟:icon_gol::icon_gol: همکار منم : -صندلی عقب بابا. دوباره بعد چند دقیقه از خواب میپریدن میگفتن : +خب اونجا که کسی میشینه له میشن! بذار صندوق عقب.:icon_gol::icon_gol: -باشه بابا میذارم صندوق عقب. + بعد چند دقیقه : بابا صندوق عقب که کثیفِ بذار همون صندلی عقب.:icon_gol::icon_gol: بعد چند دقیقه : + بابا مراقب باش کسی نشینه روش له نشه ها.:icon_gol::icon_gol: -باشه بابا حواسم هست. بعد چند دقیقه : + بابا میخوای بذاری رو پای خودت؟:icon_gol::icon_gol: و +:icon_gol::icon_gol: - +:icon_gol::icon_gol: - +:icon_gol::icon_gol: - و ... یعنی این همکارم تعریف میکرد و منم ذوق... اینم صندلی برام درست کردن.

دنیا کلی سفر دونفره به من و دخترم بدهکاره.

واقعاْ با تمام وجود میترسم هیچوقت تو زندگیم نتونم همچین صحنه ای رو تجربه کنم.

رفتم یه جا دندون پزشکی طرف نوشته بود اگر کار دندونپزشکی رو اینجا انجام دادین ویزیت رایگانه ولی اگر اینجا ویزیت کردین و رفتین جای دیگه کارتونو انجام دادین باید پول ویزیت رو پرداخت کنید. و دقیقاْ کار من این جوری شد که اونجا ویزیت رو انجام دادم و بعد کار اصلیم رو جای دیگه انجام دادم. تو ذهنم بود که یه پول ویزیت بهشون بدهکارم. بعد چند وقت که مسیرم افتاد اون سمتی و رفتم پولشونو پرداخت کنم به مسئول پذیرش گفتم قضیه رو، اول با تعجب نگاهم کرد و بعد هم کلی خندیدن همراه با تعجب که این همه سال اولین نفری هستی که داری اینکارو میکنی و برو و بیخیال شو و اشکال نداره. خیلی تاسف برانگیز بود برام که این همه سال من اولین نفرم. تو خیلی از زمینه ها وقتی نگاه میکنی اخلاق و شرافت و انسانیت و وجدان و ... همه چیز داره نابود میشه تو این مملکت. یعنی پزشک و مهندس و استاد دانشگاه و معلم و بازاری و ... هم نداره. همه. بین همکارای خودم که همه مهندس و تحصیلکرده هستن پره این بی اخلاقی ها. چقدر خبر تجاوز به کودکان رو آدم میخونه. من عکس های پشت صفحه کامپیوترم همه عکس دختر بچه است بس که این موجودات دوست داشتنی و معصومن و باعکسشون حال منو خوب میکنن دیگه چه برسه آدم دختر خودش باشه. وقتی میخونم به یه کودک تجاوز شده (در خیلی از موارد توسط نزدیکان و حتی پدر) چهارستون بدنم میلرزه که آخه چطوری ممکنه. چند وقت پیش یه کلیپ دیدم تو نروژ اگر اشتباه نکنم که یه بچه ای رو به عمد تو سرما بدون لباس کافی فرستادن تو خیابون و شاید از ۱۰ نفر 9 نفر واکنش نشون دادن و به اون بچه کمک کردن و تصور کنید مواجه مردم ایرانو با این صحنه که مطمين باشید شاید از هر ۱۰۰ نفر ۵ نفر واکنش نشون بدن به این صحنه. و این وضعیت مدام داره بدتر میشه و واقعاْ هرچه سریعتر جامعه داره میره به سمت پرتگاه اخلاقی. واقعاْ اگر امکان مهاجرت دارید از این خرابه پاشید برید اگر هم بیرون هستین ذره ای به این فکر نکنید که برگردید.

داستان راجع به زنی به اسم آلاله است هست که در آستانه چهل سالگی قرار داره و همسر و تنها دخترش خیلی دوسش دارن. این خانم تو جوونی عاشق همکلاسیش تو رشته موسیقی به نام هرمز بوده که هرمز میره خارج از کشور برای ادامه تحصیل و آلاله با فرهاد ازدواج میکنه. هرمز حالا یه موزیسین شده و داره برای اجرای برنامه برمیگرده ایران. آلاله هم تو اداره ای کار میکنه که اداره سالن اجرای موسیقی زیر نظرش هست و آلاله به نوعی به واسطه شغلش میشه مدیر برنامه های هرمز تو این کنسرت موسیقی. داستان حول موضوع برگشتن هرمز به ایران میچرخه و دل آلاله که هنوزم براش میلرزه. از لحاظ گیرایی کتاب فوق العاده ایه و وقتی شروع کردم دیگه نتونستم زمین بذارمش تا تموم بشه. موضوعش بسیار برام عبرت آموز و بسیار بسیار تلخ بود که چطور یک زنی که در آستانه چهل سالگیه و همسر و دختری داره که بسیار دوسش دارن به خودش اجازه میده که دلش به یاد عشق قدیمی اش بلرزه. زنی که بعد از ازدواجش ساز زدن رو رها کرده دوباره به عشق هرمز و به عشق اینکه بتونه تو گروه هرمز ساز بزنه ساز زدن رو شروع میکنه. وقتی میفهمه قراره عشق قدیمی اش بیاد ایران کلی به خودش میرسه (موهاشو رنگ میکنه و لباس های زیبا تر و لنز و ...)، ساز زدن رو دوباره شروع میکنه و ... کاری که برای همسرش نکرده بود ولی برای کسی دیگه ای انجام میده. میره فرودگاه استقبالشو و بدرقه اش. عجب داستان تلخ و تاسف برانگیزی بود برام. عاشق بودی قبول. اما وقتی به شخص دیگه ای تعهد دادی دیگه باید تمامت برای همسرت باشه. دایره تعریف وفاداری برای شخص من به به حدی وسیع و بزرگِ که حتی نشستن لبخند رو صورت یه آدم به یاد کس دیگه گناه نابخشودنیه. از شخصیت زن داستان به شدت متنفر شدم (واقعاْ خودمو کنترل کردم که کتابو پاره نکنم) و در عین حال دلم براش سوخت. زنی که در آستانه چهل سالگی و با داشتن دختر ۲۰ ساله هنوز شخصیتش شکل نگرفته و به شدت تو مدیریت مسائل زندگیش ضعیف عمل میکنه. (در بعضی بحران های زندگیش دخترش براش تصمیم میگیره و تو این زمینه توانا تره). با وجود همسری که دوسش داره و با وجود خانواده خوشبخت نمیتونه احساسات و علاقه خودش رو مدیریت کنه و دوباره به عشق قدیمی اش به شدت علاقه مند میشه. عکس زیر قسمتی از کتاب هست موقعی که به درخواست هرمز دوباره ساز زدن رو شروع میکنه. حالتی که بهش دست میده رو دقت کنید. اوج تمام احساسات منفی دنیا برای یه مرد به حساب میاد وقتی همسرش به خاطر وجود یه مرد دیگه اینطور حالش دگرگون بشه. (امیدوارم با قراردادن قسمتی از کتاب قانون حق مولف رو نقض نکرده باشم).

یه همکار و رفیق دارم که یکی از لذت های زندگیش اینه که دخترایی که تونسته باهاشون بخوابه رو لیست میکنه و مینویسه. اونایی که تونسته فتحشون کنه و از دید خودش یه برگ به دفتر افتخاراتش اضافه کنه. یبار داشتیم فیلم پدرخوانده ۳ رو میدیدم اونجایی که آل پاچینو دیگه پیر شده و قصد داره همسرش رو که خیلی وقته ترکشون کرده برگردونه سر زندگی و دوباره خانواده با هم زندگی کنن. بعد آل پاچینو داشت به دروغ به زن سابقش میگفت برگرد و من دیگه خلاف رو گذاشتم کنار و ... که همسرش راضی نمیشه و میگه تو هیچ وقت عوض نمیشی و من حاضر نیستم آینده بچه ها رو به خاطر تو خراب کنم و خلاصه گول نخورد و برنگشت. (از واکنش همسرش خیلی خوشم اومد که دقیقا هوشمندانه و به درستی و به دور از احساسات تصمیم گرفت) همونجا این دوستم عصبانی شد و گفت : اَه، از دخترایی که خر نمیشن حالم بهم میخوره! ------------------------- دختری که نتونه شخصیت این مدل آدم ها رو تشخیص بده راهی جز خر شدن براش نمیمونه. اول خودمونو و بعد بچه هامونو جوری تربیت کنیم که از ۲ کیلومتری تشخیص بدن این مدل آدما رو. یه جا خوندم پسره به دختره میگه اگه دوسم داری بهم ثابت کن و دختره دگمه های پیرهنشو یکی یکی براش باز میکنه. دختره میگه حالا تو ثابت کن دوسم داری و پسره همون دگمه ها رو یکی یکی میبنده. اگه یه پسر دوسِت داشته باشه آخرین چیزی که تو رابطه با هم بهش میرسید (جفتتون با هم نه یه طرف) رابطه جنسیه. اونم اصلاْ از دید هوس بهش نگاه نکنید. یه میل به درآغوش کشیدن و لمس طرف مقابله و واقعاْ نمیشه اسمش رو هوس گذاشت. (رابطه هایی که دونفر دنبال فقط و لذت و اینان از این بحث به کل جداست) رابطه رو نفی نمیکنم اصلاْ. فقط میگم خر نشیم یه موقع. چه پسر چه دختر.

آزار جنسی در تمام دنیا پدیده شایعی است، چه در خانه، چه در مدرسه و محیط‌های اجتماعی چه در محل کار. اکثر قربانیان زنان هستند و اکثر قریب به اتفاق آزاردهندگان مرد. اما آزار جنسی در محیط کار چگونه است؟ آیا ما هم کسی را در محل کار آزار جنسی داده‌ایم؟ آیا در محل کار قربانی آزار جنسی شده‌ایم؟ آیا شاهد آزار جنسی بوده‌ایم؟ قربانیان آزار جنسی ممکن است خود ندانند قربانی آزار جنسی شده‌اند. بنابراین ابتدا لازم است با مفاهیم و مصادیق آزار جنسی بیشتر آشنا شویم و بعد آزار جنسی در محیط کار را در ایران بررسی کنیم. آزار جنسی هر گونه رفتار نخواسته با ماهیت جنسی. کلمه "نخواسته" در اینجا بسیار مهم است؛ این کلمه به معنی ناخواسته و غیر عمدی نیست، بلکه رفتار نخواسته یعنی رفتاری که بدون رضایت و توافق طرف مقابل انجام شود؛ مثل نگاه با معنای جنسی، متلک یا اظهارنظر یا شوخی با ماهیت جنسی، درخواست انجام عملی با ماهیت جنسی یا تماس جسمی با ماهیت جنسی. معیار نخواسته بودن، نظر دریافت‌کننده رفتار است، اگر گیرنده رفتار چنین رفتاری را نخواسته باشد این رفتار مصداق آزار جنسی است. نخواسته بودن اهمیت دیگری هم دارد، اگر فردی که هدف آزار جنسی است بخواهد مانع از تکرار آن شود، آزارنده جنسی نمی‌تواند به استناد آنچه در گذشته اتفاق افتاده رفتار خود را موجه بداند. آزار جنسی اشکال بسیار مختلفی دارد: اعمال فشار برای رفتار یا رابطه جنسی، فرستادن پیام با ماهیت جنسی، اصرار برای ملاقات، شوخی‌ با مضامین جنسی. خشونت جنسی: آزار جنسی + خشونت جسمی = حمله جنسی یا تجاوز حمله جنسی: هر عملی برای اینکه با زور، تهدید یا فریب فردی را برخلاف میل و بدون رضایت وادار به عمل جنسی کند، اگر عمل جنسی شامل دخول (واژینال، مقعدی، دهانی) باشد تجاوز جنسی است. مهمترین نکته در درک آزار جنسی کلمه "نخواسته" است؛ عمل جنسی باید با رضایت و مطابق میل طرف مقابل باشد، اگر چنین نباشد مصداق آزار جنسی است. حتی اگر کسی در ابتدا به برقرار کردن رابطه جنسی رضایت نشان دهد، اما در میانه رابطه دیگر مایل به ادامه آن نباشد باید عمل جنسی قطع شود و اگر به زور ادامه پیدا کند مصداق آزار جنسی از جمله حمله جنسی یا تجاوز است. هر کس در هر سن، با هر گرایش جنسی و با هر جنسیتی ممکن است قربانی آزار جنسی شود. اکثریت قربانیان آزار جنسی زنان و کودکان هستند و اکثریت قریب به اتفاق آزاردهندگان جنسی مرد. با این حال نباید فراموش کرد که مردان هم ممکن است قربانی آزار جنسی باشند، چه در کودکی چه در بزرگسالی. آزار و خشونت جنسی یکی از ویرانگرترین تجربه‌های زندگی است، قربانیان سالهای بسیار و شاید تمام عمر از عوارض آن در رنج خواهند بود و به انواع بیماری‌های روحی مثل اضطراب، افسردگی، ضربه روحی پس از اتفاق بسیار وحشتناک (PTSD)، بزهکاری، خودکشی و خودآزاری مبتلا شوند. برخی مصادیق آزار جنسی آزار جنسی در محل کار در ایران: تحقیقات جامع و ملی در این زمینه در ایران وجود ندارد، اما شواهد زیادی از "گستردگی" این آزار حکایت می‌کنند. تحقیقی محدود که در تهران روی هشتاد و دو زن شاغل انجام شده شیوع آزار جنسی را در محل کار ۷۵ درصد نشان می‌دهد. در افغانستان، پژوهش مؤسسه تربیتی و مشورتی رشد با همکاری دفتر زنان سازمان ملل متحد در سال ۱۳۹۴ در باره آزار و اذیت جنسی به این نتیحه رسید که بیش از ۶۵ درصد از کارمندان و کارکنان زن در محیط کار از آزار و اذیت جنسی شکایت دارند. آمارها هر چه که باشند، فقط نوک کوه یخ را نشان می‌دهد. اکثر قریب به اتفاق قربانیان آزار جنسی در محل کار زنان هستند و اکثر قریب به اتفاق آزاردهندگان جنسی مردان. با این حال ممکن است که مردان هم قربانی آزار جنسی شوند (هم از طرف زنان هم مردان) و ممکن است آزاردهنده و قربانی هم‌جنس باشند، هر چند که این موارد درصد کمی از موارد آزار جنسی را تشکیل می‎دهد. G ETTY IMAGES در ایران دستورالعمل مشخصی در باره آزار جنسی در محیط کار وجود ندارد، بسیاری از قربانیان حتی نمی‌دانند که قربانی آزار جنسی شده‌اند. جلوگیری از آزار جنسی در محیط کار وظیفه کارفرما است، اما در ایران کارفرمایان عمدتا یا چنین وظیفه‌ای را برای خود قائل نیستند یا قربانی را تبدیل به مقصر می‌کنند. نهادهای انتظامی و قضایی هم زنان قربانی را مسئول اثبات جرم می‌دانند و از آنها مدرک می‌خواهند، به عبارت دیگر نیروی انتظامی و دستگاه قضایی وظیفه خود را به دوش قربانیان می‌اندازند در حالی که حتی قانون مشخصی برای استناد به آن وجود ندارد. آزار جنسی محیط کار را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد، آزار جنسی مستقیم که در قبال نوعی عمل جنسی، یا به زنان وعده پاداش و ترفیع و امثال آن داده می‌شود یا اینکه تهدید می‌شوند که اگر خواسته آزاردهنده را برآورده نکنند با اخراج، کسر حقوق یا تنزل رتبه مواجه می‌شوند. در نوع غیر مستقیم، محیط کار چنان مملو از ارجاعات و رفتارها و گفتارهای جنسی است که باعث معذب شدن، احساس ناامنی و آزار زنان می‌شود. بر اساس برخی تحقیقات محدودی که در ایران درباره آزار جنسی در محل کار انجام شده، به برخی یافته‌ها اشاره می‌کنیم: هر چه زنان جوانتر باشند بیشتر قربانی آزار جنسی می شوند و با افزایش سن، احتمال آزار جنسی زنان در محل کار کمتر می‌شود. زنان قربانی بیشتر مطلقه یا مجرد هستند چون زنان متاهل حمایت همسر خود را دارند و قانون هم مسئله زنان متاهل را بیشتر جدی می گیرد. هر گونه تمایزی می‌تواند احتمال اینکه زنان در محل کار قربانی آزار جنسی شوند را بالا ببرد. ظاهر، نحوه لباس پوشیدن، توانایی یا مهارت‌های خاص، موقعیت شغلی یا اجتماعی می‌تواند احتمال آزار جنسی را افزایش دهد. هیچ یک از این موارد توجیهی برای آزار جنسی مقصر دانستن قربانی نیست، اکثر کسانی که آزار جنسی را این گونه توجیه می کنند یا آزاردهندگان جنسی هستند یا طرفداران سرکوب اجتماعی و جنسی زنان. مردانی که در محل کار آزاردهنده جنسی هستند معمولا متأهل و به نحو محسوسی مسن‌تر از قربانیان خود هستند و موقعیت اجتماعی یا مالی یا کاری بالاتری دارند، بنابراین می‌توانند اعمال خود را پنهان کنند یا از عواقب آن در امان بمانند و مدت طولانی‌تری قربانیان را آزار دهند. ----------------------------------------------------- بجز ثروت و قدرت، موجه بودن آزاردهنده جنسی از نظر اجتماعی برایش مصونیت به همراه می‌آورد و احتمال اینکه کسی باور کند آنها آزاردهنده جنسی هستند را کم می‌کند. مثل کسانی که "در ظاهر پایبندی خود را به اصول اخلاقی و اعتقادی نشان می‌دهند". آزاردهندگان معمولا رتبه شغلی یا اداری بالاتری از قربانیان دارند، اما همیشه این طور نیست و گاهی آزاردهنده رتبه بالاتری ندارد، اما یا مصونیت کافی احساس می‌کند یا از درماندگی قربانی سوء استفاده می‌کند. یکی از مهمترین دلایل تن دادن یا سکوت زنان قربانی آزار جنسی در محل کار این است که به محض اعتراض شغل خود را از دست می‌دهند یا به شکلی دیگر مجازات می‌شوند. مثل همیشه فقر و عدم حمایت اجتماعی و قانونی، پرورشگاه سوء استفاده و آزار است. زنان کارگر بخصوص آنها که در کارگاه‌های کوچک زیر ده نفر کار می‌کنند بیشتر در معرض آزار جنسی هستند. ​ آزار جنسی در بخش خصوصی بیشتر از بخش دولتی است چون نظارت کمتری بر آن وجود دارد و دست کارفرما بازتر است. ناامنی شغلی در بخش خصوصی بیشتر از بخش دولتی است که زنان را در موقعیتی آسیب‌پذیرتری قرار می‌دهد. در بخش خصوصی که تعداد کارمندان و مراجعان کم است شرایط برای آزار جنسی فراهم‌تر است. ----------------------------------------------------- در برخی مشاغل احتمال آزار جنسی بیشتر است، مثل مشاغلی که با مشتری سر کار دارد. آزار جنسی ممکن است محدود به محل کار بماند یا نماند و آزاردهنده حتی بیرون از محل کار هم قربانی را آزار دهد. تلفن، پیامک و اینترنت از راه‌هایی هستند که آزاردهنده قربانی خود را در هر حال و هر جا زیر فشار بگذارد یا پیام‌های نوشتاری و تصویری با مضامین جنسی بفرستد. درخواست‌ها یا کامنت‌های جنسی در صفحه لینکدین زنانی که از این شبکه اجتماعی برای شغل خود استفاده می‌کنند نمونه‌ای از آزار جنسی مرتبط با شغل است. بسیاری از زنان پیشنهاد صیغه و ازدواج موقت مردان متأهل را آزار جنسی تلقی می کنند. آزارهای جنسی کلامی و غیر کلامی رایج‌تر از آزارهای جنسی جسمی (حمله جنسی) و تجاوز است. خجالت، سرخوردگی، ترس از تهدید، ایجاد مشکلات خانوادگی و از همه مهمتر، برچسب "مقصر" مهمترین عامل سکوت زنان است. زنان به دستگاه‌های قانونی اعتماد چندانی ندارند، زیرا بر این باورند که اگر جرایم علیه خود را گزارش کنند اتفاق خاصی نمی‌افتد و در بهترین حالت، سرزنش، تحقیر و بی‌آبرو می‌شوند. واکنش زنان به آزار جنسی در محل کار شامل انکار، سکوت و انفعال، اعتراض، پرهیز از شرایط خاص یا افراد خاص یا رها کردن شغل می‌شود. ​ ترس زنان از اینکه در محیط کار قربانی آزار جنسی شوند دائما به آنها "یادآوری می‌کند که مردان بر فضاهای عمومی مسلط هستند". آزار جنسی زنان در محل کار بخشی از سرکوب اجتماعی و اقتصادی و جنسی زنان است و مهمترین راه مقابله با آن وضع قوانین مناسب، محافظت پلیس و دستگاه قضایی و همچنین حمایت اجتماعی از قربانیان و البته آموزش عمومی و ارتقا فرهنگ کار است. منبع : سایت بی بی سی فارسی

من قبلاً دید و تصور درستی از اینکه دو نفر تو فضای مجازی (مثل همین فروم) آشنا بشن نداشتم. شاید بخاطر تصورات مزخرفی بود که تو تلویزیون و ... تو گوشمون کردن. ولی اتفاقاْ بهش که فکر میکنم میبینم چه فضای خوبیه برای این قضیه. شما فکر کن میتونی تا درصد بالایی طرز فکر یک نفر رو متوجه بشی و بشناسیش با همین نوشته هاش. بدون اینکه هریک از طرفین هزینه اخلاقی یا احساسی بابت این قضیه بدن. الان من یکی از همکارای خانمم دوسال هر روز دارم روزی ۱۰ ساعت میبینمش ولی هنوز مثلاْ نمیدونم سیگار میکشه یا نه! تابو نباشه براتون رابطه های مجازی. چند و چونی داره که اگر رعایت نکنید واقعاْ سم میشه. مثلاْ اینکه نهایتاْ ۱ ماه باشه بعدش بیاریدش تو واقعایت حتماْ. ببینید همدیگه رو و با چشم خیلی باز برید جلو. اینکه مراقب باشید یهو کلاه بردار نباشه طرف و ... هم هست. یه پسره رو تلویزیون نشون میداد رابطه مجازی با یه دختر داشته و علاقه و وابستگی و ... بعد گندش در اومده دختره ۱2 سالش بوده داشته بازیش میداده پسر ۲۰ و خورده ای ساله رو. نصیحت و این مدلی نبود این نوشته ام فقط میخوام بگم تابو نباشه براتون شروع رابطه از طریق فضای مجازی.

گزارش «جهان صنعت» از برخوردهای نامناسب پزشکان زنان و زایمان؛حریم خصوصی زنان چند...! فاطمه بیک‌پور- «فقط معاینه گروهی تو مطب پزشک زنان نیست، حتی کسی نمی‌خواد حرف‌هاش رو به جز دکترش، کس دیگه‌ای بشنوه در حالی که اتفاقاتی می‌افته که حریم خصوصی به هیچ گرفته می‌شه». این بخش کوچکی از حرف‌ها و گلایه‌های مشترک تعداد زیادی از زنانی است که در خصوص رعایت نشدن حریم خصوصی و حقوق‌شان در مطب پزشکان زنان و زایمان به «جهان صنعت» گفتند. وقتی فراخوان این موضوع داده شد، ده‌ها نفر اعلام آمادگی کردند که در مورد نوع مشکلات‌شان در این زمینه صحبت کنند. حجم اظهار‌نظرها و حرف‌های زنان در خصوص اتفاقاتی که در مطب‌های پزشکان زنان برای آنان رخ می‌دهد و مشکلات روانی و جسمی که ایجاد می‌کند، به حدی بالا بود که بخشی از آنها در این گزارش منتشر شد. عمده مطالبی که زنان از رعایت نشدن حریم خصوصی خود عنوان کردند، هم نشان‌دهنده عدم آگاهی زنان از حقوق‌شان نزد پزشک است و هم نشان‌دهنده رفتار و فرهنگ نامناسب بسیاری از پزشکان زنان با بیماران و مراجعه‌کنندگان. طبق منشور حقوق بیماران، معاینه باید در یک مکان خصوصی انجام شود و بیمار احساس راحتی کند. در مطب‌های خصوصی مغایر این رفتارها از سوی پزشک بسیار شایع شده. از فرستادن دستیار به جای خودشان و اینکه بیمار دوست ندارد با آنها حرف بزند تا شنیده شدن مشکلات توسط باقی بیماران و... نکته مهم این است که، آگاهی زنان از حق حریم خصوصی‌شان در مطب پزشکان زنان باید بالا رود و حق اعتراض به نقض این حقوق را داشته باشند‌ اما بسیاری از آنها از ترس یا به دلیل اینکه پزشک خوب دیگری سراغ ندارند، مماشات و سکوت می‌کنند و تن به رفتار و گفتار نامناسب و شکسته شدن این حقوق و حریم می‌دهند. مسلما در برابر این نوع رفتارها باید واکنش نشان داد. در بهترین حالت‌ اعتراض و بیرون رفتن از مطب و پس گرفتن پول ویزیت است‌ آن هم جلوی بقیه بیمارها که ببینند و از حداقل حقوق خود آگاه شوند. چنانچه به اعتراض آنها گوش ندادند، باید شکایت کنند. روشنک نخستین زنی است که در خصوص اتفاقی که برای خود رخ داده، می‌گوید: مامانم سالی یک بار می‌رفت معاینه، چندبار دکترشو نرفت به خاطر همین ویزیت گروهی که رفتار واقعا زشتیه، ولی خب مریض همیشه باید اطاعت کنه. اینکه منشی دکتر جلوی همه بیمارها بلند ازت بپرسه برای معاینه کجاها رفتی و چه گفتند درحالی که زنان دیگر با همسران‌شان این گفت‌وگو را می‌شنوند، چه دلیلی دارد؟ این‌گونه رفتارها محرم اسرار و رازدار بودن پزشک را زیر سوال می‌برد. اعتراض هم کنیم، منشی می‌گه: همینی که هست، نمی‌خواهید، به سلامت! یکی دیگر از زنان در خصوص علت عدم اعتراض بسیاری از زنان به این شرایط می‌گوید: آدم عادی حال و حوصله اعتراض و شکایت و دردسرهای بعدی‌اش را ندارد، چه برسد به بیماری که رفته دکتر و چندین مدل مشکلات دارد. این در حالی است که ذات بیان اعتراض سختی ندارد، فقط باید پای حقش محکم بایستد. مساله فقط دادگاه رفتن و شکایت کردن نیست. به گفته یکی از کارشناسان این حوزه، این اتفاقات یک نمونه بسیار مهم از خطای سیستم درمان و خطای پزشکی است. این مساله هم در بیمارستان‌های دولتی به دلیل شلوغ بودن و هم در مطب‌های خصوصی بسیار زیاد شده است. مریم در نمونه‌ای دیگر می‌گوید: خاله من باردار بود متخصص زنان شش نفری بیماران را در مطبش معاینه می‌کرد. هیچ‌وقت فشارشو نگرفته بود با افزایش شدید فشار خون رفت اورژانس و شانس آورد که زنده موند. وقتی کارآموزان بیمارستان‌های دولتی گروهی زنان باردار را معاینه می‌کنند زن دیگری در خصوص نوع معاینه انترن‌ها در بیمارستان‌های دولتی گلایه شدیدی می‌کند: پیش از زایمان 10 تا دانشجو میان معاینه کنن، تا مچ در واژن زن باردار می‌رن. این مساله توهین به زنانه. چطور می‌تونیم اسمش رو تربیت پزشک بگذاریم؟ تازه معاینه در اون وضعیت علاوه بر توهین‌آمیز بودن، بسیار هم دردناکه. خانم‌ها حسی شبیه تجاوز گروهی بهشون دست میده. این اتفاق تا این حد گستاخی و بی‌اخلاقیه. اما زن دیگری در این گفتمان می‌گوید: در اون وضعیت که فرد باردار‌ ترسیده، به شدت درد می‌کشه و هر لحظه ممکنه زایمان کنه، کسی قدرت اعتراض و تصمیم‌گیری نداره. زهرا در موردی دیگر بیان می‌کند: وقتی در بیمارستان دولتی سه نفری ویزیت می‌شدیم، اعتراض کردم، گفتند پول خرج کن برو مطب خصوصی. اینجا تعداد زیاده بیمار خصوصی نداره! درصورتی که اگر پزشک به موقع بیاد، وقت کم نیست و این جزو حقوق بیماره که تنها معاینه و حرف‌هاش شنیده بشه. در خصوص نوع برخورد و رفتار پزشکان زنان با بیماران نیز انتقادات زیادی مطرح می‌شود. یکی از زنان می‌گوید: خیلی از پزشکان زنان طوری با بیمار حرف می‌زنند انگار فرد هیچ چیز نمی‌فهمد. فرقی نمی‌کند. شما می‌توانید پی‌اچ‌دی باشید‌ ولی از نظر اون هیچی نمی‌فهمید. برخی افراد معتقدند این اتفاقات در مطب‌های خصوصی رخ نمی‌دهد‌ اما همان لحظه سه نفر از زنانی که در گفتمان «جهان صنعت» حضور دارند، می‌گویند: در مطب‌های خصوصی آنچنانی و بالاشهر از سوی پزشکان بسیار زیاد این رفتار را شاهد بوده‌اند. ‌پیش یک دکتر معروف خانم رفتم. با دو نفر دیگر همزمان معاینه شدیم. در این حین با تلفن هم حرف می‌زد ‌اما وقتی به او اعتراض کردم، معذرت خواست. «‌فکر می‌کردم فقط دکتر من اینطوریه، پس دکترهای دیگه هم هستند. مطب دکتر من یه اتاق خیلی بزرگه که خودش و برادرش مستقرند، با دوتا دستیار و هرکدوم مریض‌های خودشون رو ویزیت می‌کنن، به اضافه حضور بقیه مریض‌ها و ‌همین مساله باعث شده من نتونم خیلی سوال‌هامو هیچ‌وقت بپرسم.» ملیحه نیز تاکید می‌کند: بعید می‌دانم پزشکان زنان متوجه آسیبی که به بیمار می‌زنند باشند. من این دفعه حتما با دکترم حرف می‌زنم در موردش. یکی دیگر از زنان در خصوص اثر بد روانی این رفتار روی بیماران سرطانی می‌گوید: چند نفری رفتیم تو اتاق خانمه سرطان رحم داشت، جلوی ما بیماریشو به دکتر گفت، خانم زد زیر گریه. خیلی خجالت کشید. خیلی حال همه بد شد. حریمش را حفظ نکرد باعث شد از نظر روحی هم اذیت بشه و این قطعا رو بیماریش اثر بدی خواهد گذاشت. لحن پزشکان تحقیرآمیز و توهین‌کننده است از سویی دیگر برخی پزشکان زنان واقعا با لحن تحقیر‌آمیزی با مراجعه‌کنندگان حرف می‌زنند و اصلا نمی‌توان با آنها احساس راحتی کرد و مشکلات را گفت. یکی از دختران جوان می‌گوید: برهه بدی پیش دکتر رفتم. انقدر زده شدم که دو ساله دکتر زنان نمی‌رم». همین مساله نشان می‌دهد به دلیل رعایت نشدن حریم خصوصی بیمار و رفتارهای نامناسب که تاثیر روانی و ذهنی بدی روی بیمار می‌گذارند، برخی از بیماران تا مدت‌ها ترس دارند و پیش هیچ پزشک دیگری نمی‌روند و این برای سلامتی آنها بسیار مضر است. در حالی‌که زنان از سنین بسیار جوانی تا پیری نیاز به مراجعه دائمی به پزشک زنان دارند. یکی دیگر از زنان معتقد است در بیمارستان‌های دولتی برای اینکه بتوانند تعداد بیشتری را ویزیت کنند این امر بسیار رایج است و کلا مجبور می‌شوی مشکلاتت را جلوی دو، سه نفر دیگر بگویی‌ اما زن جوان دیگری به میان صحبت‌های او می‌آید و تاکید می‌کند: «نه واقعا به این سادگی نیست ساعت‌ها انتظار ویزیتی که از قبل پرداخت شده را می‌کشی، کسانی که بعد از تو منتظرند صدای تو و مشکلت را می‌شنوند و به همین دلیل من بارها مجبور شدم مشکلم را انگلیسی بگویم تا کسی متوجه نشود.» یکی دیگر از زنان معتقد است متاسفانه در طرح تحول سلامت که ویزیت خیلی ارزان شده، مراجعه بسیار بالاست و اغلب مراجعان از قشر فقیرتر هستند و بر این اساس ویزیت گروهی کاملا روش نرمالی قلمداد شده است. زهره ادامه می‌دهد: «در بیمارستان‌های آموزشی دیدم پزشک هنگام معاینه بیمار دستیارهاشم میاره و آموزش می‌ده و بیمار معذب می‌شه، اما نمی‌تونه چیزی بگه.» کمتر موهاتون رو رنگ کنید، برید جایی که من برای سونوگرافی می‌گم! یکی از زنان جوان در خصوص رفتار پزشک معروف تهرانی « و، د» می‌گوید: ایشون ۶ نفر ۶ نفر بیمار می‌فرستن تو اتاق و مجبورى جلو بقیه شرح حال بدى و اگه صداتو بیارى پایین، رفتار ایشون با بیمار بسیار زشت و بده. بیمارانش اکثرا از یک قشر خاص جامعه هستند. بارها دیدم که خانماى حتى باردار با گریه از مطبش رفتن بیرون. من خودم یه مشکلى داشتم که یک سال مریض ایشون بودم، ولى دیگه نتونستم با اخلاقش ادامه بدم، درمانم رو با دکتر دیگه‌اى ادامه دادم و اتفاقا دیدم الکى جذب اسم و رسم ایشون شدم، دکتر دیگه با آرامش و وقت بیشتر گذاشتن‌، دو ماهه مشکلم رو براى همیشه درمان کرد. کافیه سونوگرافی یا آزمایشت از جایى باشه که مورد پسندشون نیست، دفترچه و آزمایشات رو پرت می‌کنه وسط مطب با تحقیر و توهین! یه بار یه خانمى گفت: من پول ندارم برم اینجا که شما می‌گى، گفت به درک! کمتر بخورید کمتر موهاتونو رنگ کنید، برید جاى خوب! زن بیچاره جلوی همه زد زیر گریه. ضمن اینکه برخلاف تبلیغاتشان برای زایمان طبیعى‌، به همه بیمارانش می‌گه سزارین کنید‌، مگه دیوونه‌اید؟ بدترین برخورد را پزشکان زنان با بیماران دارند سمیه نیز می‌گوید: پزشک من یک مطب بالای شهر دارد و یک مطب پایین شهر. بالا هیچ‌وقت چنین اتفاقی نیفتاده بود. چندبار اتفاقی پایین رفتم آنجا چهارتا چهارتا معاینه می‌کردن. بدترین برخورد را از کادر پزشکی در پزشکان زنان و دستیارانشان دیدم. شیوه معاینه، نوع برخورد و ادبیات به کار رفته و این معاینات گروهی بسیار شایع است. یه بار به دکتر گفتم اینجا چقدر محرم اسرار مریض هستید، گفت خب همه خانومید، منم گفتم، پول دادم تنها معاینه بشوم. مریم: من اتفاقا یک بار به این رفتار معترض شدم و دکتر مجبور به رعایت شد ولی همه جا اینطور نیست و پزشکان زنان با بیمار توهین‌آمیز رفتار می‌کنند. «نمی‌خوام از خارج به‌به چه‌چه کنم ولی پشت‌سر منشی کلینیک نوشته: اگه خصوصی صحبت دارید حتما به منشی بگید براتون شرایط رو فراهم می‌کنه. حتی اگر سوالات عمومی هم بپرسند قبل از آن می‌پرسند می‌خواهید فضای خصوصی برایتان فراهم شود یا خیر.» اینها را شبنم می‌گوید و ادامه می‌دهد: از آنجا که به طور مرتب به مراکز درمانی خارج از کشور می‌رم، با مقایسه متوجه شدم، حریم خصوصی در مراکز ایران فاجعه است. برخی زنان معتقدند مساله چند بیمار ویزیت شدن به قدری رایج است که اگر به این مساله اعتراض کنند، گویی هنجارشکنی کرده‌اند. «عذاب‌آور» توصیف برخی دیگر از زنان از معاینه دسته‌جمعی است که بر روان آنها تاثیر زیادی می‌گذارد. برخوردهای زننده باعث می‌شود برخی‌ها هرگز به پزشکان زنان مراجعه نکنند روی در مطب می‌نویسند ورود همراه ممنوع، اما بیماران غریبه را با هم می‌فرستند داخل و باید درباره خصوصی‌ترین مشکلات جلوی آنها حرف زد. از سویی دیگر گاهی برخی پزشکان زنان اجازه ورود آقایان به اتاق پزشک را نمی‌دهند. درحالی‌که خیلی مواقع نیاز است که خانم همراه با مردی که همراهش است یا همسرش است به داخل اتاق معاینه برود. برخی هم می‌گویند هربار خواسته‌اند با دکتر تنها باشند مجبور شده‌اند نوبتشان را به حاضرین در اتاق بدهند و آخر از همه ویزیت شوند تا کسی مساله آنها را نشنود. همچنین لازم به یادآوری است برخورد بسیاری از پزشکان زنان آنقدر همراه با نیت‌خوانی و قضاوت است که زنان زیادی ترجیح می‌دهند به دلیل فوبیا و آزار دیدن از این رفتارها، اصلا به پزشکان زنان مراجعه نکنند و همین عوامل باعث می‌شود تشخیص بسیاری از بیماری‌های زنان دیرهنگام رخ می‌دهد و مشکلات عدیده‌ای ایجاد می‌شود. یا زمانی که می‌فهمند خانمی مجرد است به گفته برخی زنان موقع معاینه واقعا شکنجه می‌شوند. یا در مصداقی دیگر به دلیل شلوغ بودن بیش از حد بسیاری از مطب‌های پزشکان زنان و عدم تمرکز آنان، خیلی از زنان برای تست پاپ اسمیر که تستی برای تشخیص سرطان است، مراجعه نمی‌کنند و این بسیار خطرناک است. آنهایی هم که مراجعه می‌کنند چون تست دردآوری است، زمانی که زنان دیگر پشت پرده منتظر معاینه هستند، فشار روانی مضاعفی بر بیماری که درد می‌کشد وارد می‌کند. همین رفتار زننده باعث می‌شود برخی دختران جوان به «جهان صنعت» عنوان کنند برخورد پزشکان زنان گاهی به حدی توهین‌آمیز است که باید به دروغ به آنها بگوییم نامزد داریم، چون ترور شخصیت می‌کنند به جای انجام دادن کارشان بدون قضاوت کردن. بر همین اساس می‌توان گفت متاسفانه مرجع رسیدگی‌کننده و نظارت‌کننده صالح و قابل اعتمادی در خصوص پیگیری این وضعیت درمانی در کشور وجود ندارد. نظام پزشکی هم برای کنترل این امر، بسیار ناتوان و بی‌توجه عمل می‌کند. همچنین یکی از پزشکان در گفت‌وگو با ما تصریح می‌کند: تک‌بعدی دیدن موضوع مشکلی را حل نمی‌کند. درک مردم و انتظارات بیماران هم عامل مهمی در شکل‌گیری این رفتارهاست. ضمن اینکه مثل بسیاری از مشکلات جامعه منطق درستی در زمینه بررسی این موضوع وجود ندارد. زن جوان دیگری از نمونه‌ای دیگر هنگام معاینه بیان می‌کند: بیمارستان مطرح و گران‌قیمت «ص» تهران جراح متخصص پستان نمی‌گذاشت در اتاق معاینه را ببندم و وقتی اصرار کردم با توهین و تحقیر معاینه کرد. مهدیه که خود در حوزه درمانی کشور سال‌ها کار کرده از اتفاقی که برایش رخ داده می‌گوید: اولین باری که رفتم پیش متخصص زنان هفت نفر رو همزمان فرستاد داخل اتاق. دکتر با لحن بسیار زشت و زننده‌ای گفت همگی لباس‌هاتون رو در‌بیارید. هر وقت صدا زدم بخوابید رو تخت. از خجالت داغ شده بودم که با لحن بدتری داد زد چته؟ تا حالا لباست رو در‌نیاوردی؟ اینجا که همه زنند. زود باش وقت ندارم. با دیدن این رفتارها، تا سال‌ها از متخصص زنان فراری بودم. نیمی از عمر کاریم در مراکز درمانی بوده. انواع نقض حریم خصوصی را دیدم. این مورد بدترین تاثیر رو روی من گذاشت. یکی دیگر از زنان می‌گوید: دو سال پیش به دلیل عدم چک کردن فشارم از ماه پنجم به بعد دچار مسمومیت بارداری شدم و هیچ دارویی تجویز نکرد تا دست آخر بچه بعد از زایمان زودرس از بین رفت. سیما می‌گوید: سونوگرافی سینه داشتم. منشی سه نفر رو با هم برد تو اتاق گفت لباستونو در بیارین. گفتم خانم یعنی چی؟ گفت نمی‌خواهی برو بیرون. تو همون اتاق که حداقل ۵-۶ نفر غیر از پزشک و دستیارانش بودند، خانم دکتر اطلاعات منو بلند بلند می‌خوند که منشیش تایپ کنه و همه می‌شنیدند. یا در نمونه‌های زیادی در مورد رابطه جنسی مراجعه‌کنندگان جلوی باقی بیماران سوال می‌پرسند که بسیار خجالت‌آور و اسفناک و آزاردهنده است. کم‌توجهی به مشکلات بیماران دختر جوان دیگری تاکید می‌کند: مشکل اساسی من با عمده پزشکان زنان، بی‌توجهی و گوش نکردن‌شان به درد مریض است، زیرا بیمار برایشان فقط خانم‌های باردار هستند، چون پول و درآمد معاینه آنها بیشتر است. زن باردار دیگری در مورد وضعیت یکی از بیمارستان‌های دولتی شلوغ نیز می‌گوید: اتاق زایمان طبیعی هشت تا تخت بود، زنان باردار دوتا دوتا روبه‌روی هم بودند. نه پاراوانی نه پارتیشنی. دکتر می‌آمد کیسه آب همه را پاره می‌کرد، همه یکدیگر را می‌دیدند. هیچ حریم خصوصی وجود نداشت. در شهرهای دیگر نیز چنین وضعیتی به کرات مشاهده می‌شود. زنی از اصفهان می‌گوید: یک متخصص معروف اول شرح بیماری را می‌نویسد، بعد از روی آن، خانم دکتر نسخه می‌دهد و دیگری هم نسخه را تفسیر می‌کند. یعنی سه نفر همزمان مشکل آدم را می‌شنوند و می‌فهمند. «خانمی وارد مطب شد. منشى گفت براى گرفتن تخمک اهدایى با فلانى باید تماس بگیرى. بلند بلند همه را نسبت به نازایى مراجعه‌کننده آگاه کرد. شاید او نمی‌خواست کسی متوجه مشکلش شود.» زهرا می‌گوید: دکترم برای معاینه به من گفت برو پشت پرده آماده شو. سه نفر دیگر داخل بودند، دستش خورد پرده رفت کنار. مشکلم یادم رفت کلا! اعتراض کردم حرفم را گوش دادند مریم از تجربه هنگام بارداری خود و اعتراض به پزشکش عنوان می‌کند: معاینه‌‌ زنان باردار هر ماه انجام میشه و ماه آخر هر هفته، عموما اون‌ها رو چندتا چندتا با هم می‌فرستن داخل. آدم احساس خیلی بدی پیدا می‌کنه. من اول به منشی تذکر دادم و وقتی بعد از چند مراجعه دیدم باز هم مریض میاد تو، با خود دکتر صحبت کردم و احساسم رو براش گفتم. قبول کرد و روال عوض شد. یکی دیگر از زنان در مساله‌ای مهم می‌گوید: از درد داشتن حین رابطه با پزشکم صحبت می‌کردم، یکی از پنج بیماری که صدای مرا می‌شنید، شروع کرد به نظر دادن که شاید عفونت داری، منم داشتم! یعنی حریم خصوصی هیچ. یا در موردی دیگر پزشک با عدم شعور با مثال زدن از بیماری که زیر دستش بود خطاب به باقی بیماران گفت: اگه رابطه فلان طور داشته باشید مثل این خانم عفونت می‌گیرید. تحقیر و عدم رعایت حریم خصوصی زن همزمان اتفاق افتاد. پزشک انترن دیگری در این زمینه به «جهان صنعت» ادامه می‌دهد: من منکر این موضوع نمی‌شوم که حقوق بیماران در بسیاری مواقع رعایت نمی‌شود و حتی دیده شده در ساده‌ترین موضوعات نظیر رازداری هم پزشک خطا کرده است. اما در قانون کار ما، معاینه با حضور دانشجوی آقا به اطلاع بیمار می‌رسد و اگر بیمار پذیرفت این اتفاق می‌افتد. مساله بعدی اینکه در مسایل اورژانسی خیلی جنسیت و راحتی بیمار ملاک نیست و هدف حفظ جان بیمار است، اما در مسایل غیر‌اورژانس بیمار هر لحظه اجازه دارد از روند معاینه به هر دلیلی جلوگیری کند. من هر روز این صحنه‌ها را می‌بینم، گاهی سه تا مریض و پنج تا دانشجو حاضرند که بیماران بسیار ناراحت و معذب می‌شوند، ولی چاره‌ای ندارند. وی تاکید می‌کند: این نحوه معاینه شدن یکی از دلایل عدم مطرح شدن بیماری‌های‌ انتقالی جنسی یا std است. از سویی دیگر زنان طبقات محروم نازا با مشکلات فراوان از نقاط مختلف کشور به امید دکترهای معروف برای معالجه و درمان به کلانشهرها می‌آیند به همین دلیل عمدتا به سختی وقت می‌گیرند و مدت‌ها در نوبت انتظار می‌مانند و به رعایت شدن حریم خصوصی خود توجهی نمی‌کنند و به هر تحقیری تن می‌دهند. شهره در خصوص تجربه خود می‌گوید: بابت همین مساله آنقدر دکتر عوض کردم تا به دکتری رسیدم که تک‌نفره ویزیت می‌کرد. متاسفانه بسیاری از پزشکان معروف از این روش استفاده می‌کنند و مردم هم بدون توجه به حریم شخصی و به صرف معروف بودن آن پزشک همچنان به او مراجعه می‌کنند. سحر اما از مصداق مثبت خود بیان می‌کند: من نمونه مثبت دارم. دکتری که با رفتار خوبش باعث شد ترسم از معاینه بریزد و اعتماد به نفسم بالا برود. دختر با استرس آمد و با گریه از پیش دکتر زنان رفت وارد مطب یکی از پزشکان زنان شده ایم. دختر بسیار جوان مجردی با استرس وارد می‌شود و حال خوبی ندارد. منتظر می‌شود تا برود داخل. وقتی بر می‌گردد از شدت گریه نمی‌تواند لحظه‌ای بنشیند. به سراغ او می‌رویم و می‌پرسیم چه اتفاقی افتاده که از برخورد بسیار زشت پزشک زنان خود می‌گوید. «خونریزی زودتر از موعد عادت ماهانه داشتم، ترسیدم اومدم سریع پیش دکترم. با فریاد و رفتار توهین‌آمیزی به من گفت با خودت کاری کردی خونریزی داری؟! به خودت دست زدی؟چیزی دیدی؟ و من فقط از ترس گریه کردم و گفتم نه . کاری نکردم. تا معاینه تمام شد و گفت هورمون‌هایت به هم ریخته و فقط زودتر از موعد، عادت ماهانه شدی. من دیگه هرگز به مطب این زن بر نمی‌گردم. منو تحقیر و خرد کرد. بهم توهین کرد.» پس از آن پزشک زنانش را برای سومین بار عوض کرد. دخالت در ارتباطات زنان و تابو کردن و احساس گناه دادن به مراجعه‌کننده یکی از مرسوم‌ترین شیوه‌های پزشکان زنان است که باعث آزار روحی و روانی بیماران می‌شود. امیرحسین جلالی*: زمانی که تکنولوژی پیشرفت کرده و تراکم جمعیت در جوامع پیشرفته زیاد می‌شود، متاسفانه از این دست اتفاقات زیاد رخ می‌دهد. سقوط اخلاقیات در سال‌های اخیر از جمله سقوط اخلاق پزشکی، تجاری و اقتصادی از مواردی است که به ایجاد چنین وضعیتی در عدم رعایت حریم خصوصی بیماران کمک کرده است. از سویی دیگر نبود نظام تنبیهی درست و اصولی در نظام پزشکی کشور باعث بروز و به نتیجه نرسیدن این رخدادها شده است. در واقع اگر نظام پزشکی به وظایف خود آگاه باشد و به صورت قانونی عمل کند و این‌گونه خطاها و رفتارها را کنترل کند و در مواقع خطا و همین رعایت نشدن حقوق بیمار و حریم خصوصی او، پزشک متخلف مجازات و خلع شود، این اتفاق و محکومیت پزشک رسانه‌ای می‌شود و دیگر این دست اتفاقات تکرار نمی‌شود. از سویی دیگر مجموعه‌ای از اتفاقات پنهان در سال‌های اخیر که اینترنت گسترش یافته و فیلم‌های ترکیه‌ای وارد شبکه نمایش خانواده‌های ایرانی شده است، اخلاق و حریم خصوصی و نجابت رنگ باخته و متاسفانه وقاحت جای آن را گرفته است. همین امر باعث بروز رفتارهای اینچنینی در مسایل مختلف جامعه می‌شود. پزشکان هم از این فضا استفاده می‌کنند و منجر به بدرفتاری و عدم رعایت حقوق و حریم بیمار می‌شوند. از سویی دیگر بیمارانی هم هستند که تن به این سوءاستفاده‌ها و بدرفتاری‌ها به دلایل مختلف می‌دهند. همچنین استیصال اقتصادی زنان موجب می‌شود به این سوءاستفاده‌ها توجه نکنند، آزار ببینند و درنهایت به هر نوع رفتار زننده پزشک و رعایت نشدن حقوق‌شان تمکین کنند. ذکر یک نکته ضروری است. معمولا بین پزشک و بیمار فاصله و حریمی وجود دارد که باید قطعا رعایت شود. با اصطلاح ساختگی دکتر محرم است که البته اشتباه نیست‌ اما نباید موجب سوءاستفاده شود، این برخوردها و رفتارهای خارج از شان بیمار رخ می‌دهد. چه کنیم زنان به حقوق خود در مطب پزشکان و در مقابله با ناهنجاری‌های جامعه و تعرض به حریم‌شان توانمند و آگاه شوند؟ سه توصیه به زنان در خصوص آگاهی از حقوق‌شان ضروری است. 1- یک نوع تخصص به اصطلاح نان‌آور بیاموزند و به کار گیرند. امری فنی بیاموزند‌ یا مدرکی در هنر بگیرند یا حرفه و شغلی داشته باشند که با تخصص‌شان هرگز نتوانند مورد سوءاستفاده اجتماعی و اقتصادی و ذهنی از سوی کسی قرار بگیرند. 2- شناخت روان‌شناختی از خود و نیازهایشان و همه نوع مردانی که با آنها ارتباط می‌گیرند، داشته باشند. در واقع با مطالعه بیشتر سطح شعور و فرهنگ و آگاهی اجتماعی خود را بالا ببرند. 3- آگاهی به حقوق یک زن در ارتباط با پزشک، روانشناس، مدیر و روسای محل کار، کارمندان سازمان‌ها و...داشته باشند. هر چقدر این آگاهی از حقوق‌شان در قبال اقشار مختلف جامعه بالا‌تر رود، توانمندتر می‌شوند. در واقع این جهل ماست که ما را مورد سوءاستفاده قرار می‌دهد. * عضو هیات علمی دانشگاه علوم‌پزشکی ایران بهمن کشاورز: همه پزشکان صرف‌نظر از جنسیت‌شان، مکلف به رعایت قسم‌نامه بقراط هستند که در صورت توجه به آن بسیاری از مشکلات موجود بین پزشک و بیمار حل خواهد شد. البته بسیاری از پزشکان این قسم‌نامه را رعایت می‌کنند و اصولا مشکلی با بیماران و بیماران مشکلی با آنها ندارند. تردیدی نیست در بعضی از رشته‌های پزشکی ملاحظات خاص مطرح است مثلا در بیماری‌های زنان و امور مربوط به نازایی و زایمان با توجه به حجب و حیای زنانه و اینکه در فرهنگ اجتماعی و مذهبی ما مسایل مربوط به جنسیت و اعضای جنسی به نوعی تابو محسوب می‌شوند، واضح است که متخصصان زنان با ملاحظات بیشتری مواجه هستند. بنابراین اینکه این‌گونه متخصصان از مشاوره و معاینه هر بیمار در حضور سایر بیماران باید خودداری کنند و اینکه در طرح مسایل و پرسش از بیمار باید رعایت ادب و ملایمت و احتیاط ‌شود، اصل است. در عین حال به ویژه متخصصان زنان به هیچ‌وجه نباید بر مبنای ویژگی‌ها و مشخصات خانوادگی یا شخصی یا طبقاتی بیماران مابین آنها فرقی قائل شوند یا اگر بیمار به جرم یا تخلف یا گناهی متهم است، یا حتی اگر ارتکاب او به این موارد ثابت و مسلم باشد، در رفتار پزشک، تغییر ایجاد شود‌ زیرا طبق آیه «ولا تزر وازرتاً وزرا اخری» هرکس مسوول اعمال خویش است. بنابراین بدون تردید پزشکان متخصص زنان، مکلفند با همه بیماران، با نهایت ملایمت و آرامش رفتار کنند و به طریق اولی به هیچ‌‌وجه قابل قبول نیست که در مطب یا بیمارستان یا درمانگاه به نحوی آنان را معاینه و با آنان مشاوره کنند که سایرین در مورد وضعیت و بیماری آنان اطلاعات به دست آورند. به طریق اولی، پزشکان زنان همانند همه پزشکان مکلف به حفظ اسرار بیمار هستند و تخلف از این مورد بر مبنای قانون مجازات اسلامی ضمانت اجرای کیفری نیز دارد. اصطلاحی وجود دارد که در مورد دارندگان حرف خاص به کار می‌رود و می‌گوید وکیل دعاوی، قاضی، جراح، پزشک و...دچار تغییر شکل حرفه‌ای می‌شوند. منظور این است که مثلا وکلا و قضات در مقابل مسایل کیفری و مدنی بزرگ و خطیر‌ حساسیت خود را از دست می‌دهند یا جراحان و اطبا در قبال درد و خجلت و ملاحظاتی از این قبیل از جانب بیماران کمتر حساس هستند. این مطلب واقعیت دارد و دارندگان این مشاغل، باید همواره در قبال این مشکل به هوش باشند و احتیاط کنند. همچنین بیمارانی که در مطب‌ها دچار عدم رعایت حریم‌ خصوصی و حفظ اسرارشان توسط پزشک می‌شوند، باید عین واقعه را به مقام بالاتر که وزارت بهداشت، رییس بیمارستان یا درمانگاه است، بیان کنند و مراتب اعتراض خود را پیگیری کنند تا هم خودشان به حقوق‌شان برسند و هم از تکرار این اتفاقات، جلوگیری شود. وقتی برخی پزشکان زنان با جراحی های زیبایی کاسبی می کنندتهمینه از تجربه بد خود می‌گوید: «تو اتاق معاینه خوابیدی هی آدم‌های مختلف میان تو رد می‌شن. پرستار، منشی ماما و بیماران دیگه. یا در موردی دیگه چند نفری تو اتاق دکتر برای معاینه رفته بودیم. یکی خوابیده. یکی نشسته. یه نماینده علمی اقا از یکی از شرکت‌های دارویی هم اومده بود. دکتر همزمان با چند نفر حرف می‌زد و باید سوالات خصوصی‌مون را جلوی نماینده مرد شرکت دارویی می‌پرسیدیم!» او تاکید می‌کند: برخی پزشکان زنان هم رو به تجارت آورده‌اند. پیشنهادات نامناسبی می‌دهند. از جمله اینکه من برای مشکل دیگری مراجعه کرده بودم، به من پیشنهاد عملLabia minora می‌دهد و می‌گوید بیا جراحیت کنم زیبا شود. چرا مشکل دیگری به من اضافه می‌کنند؟ اتفاقی که اقاقی هم آن را تجربه کرده و تایید می‌کند: برخی پزشکان زنان رسما دکان باز کرده‌اند. برای چکاپ سالانه سرطان گردن رحم رفته بودم و ایشان وسط معاینه یکباره فرمود بیا پیش خودم برات جراحی زیبایی لابیاپلاستی انجام بدهم. من آن روزها روابط جنسی خوبی با همسرم داشتم، ولی یک دختر جوان بی‌تجربه یا با مشکل در رابطه یا یک خانم میان‌سال با اندام نه چندان روی فرم، احتمالا با شنیدن پیشنهاد عمل جراحی زیبایی به اعتماد به نفسش ضربه بزرگی می‌خورد. وقتی پیشنهاد بی شرمانه می دهند یکی دیگر از زنان در اظهارنظری تاسف‌آور می‌گوید: پیش پزشک زنان پیرمردی می‌رود و می‌گوید در ارتباط جنسی با همسرش مشکل دارد. باورتان می‌شود پزشک به من پیشنهاد رابطه جنسی داد؟ من اما از ترس دردسرهایش از پزشک شکایت نکردم. این وضعیت اخلاق و رعایت کردن حقوق بیمار است. نسرین نیز از پزشک زنان مرد دیگری هنگام معاینه چنین پیشنهادی دریافت کرده است و مساله خود را در تایید این حرف عنوان می‌کند. هیچ وقت نتوانستم تمام مشکلاتم را به دکترم بگویم غزل می‌گوید: من در مشهد زندگی می‌کنم. اینجا اغلب دکترها چند نفری با هم می‌فرستند داخل. خیلی باید پرس و جو کنی که دکتر خوبی پیدا کنی که تنها بفرستند داخل. وقتی اولین بار مراجعه کردم دکتر زنان پنج نفر را با هم فرستاد داخل. ردیف نشستیم جلوی دکتر دونه دونه گفتیم مشکلات‌مان چیست! چون بار اولم بود و نمی‌دانستم بقیه جاها چطور است، اعتراض نکردم. دفعه بعد دکتری رفتم که دونفری می‌فرستادند داخل. به منشی اعتراض کردم و گفتم می‌خواهم تنها بروم داخل مطب. گفت خانم اتاق معاینه جداست. انگار فقط معاینه واسشون مساله است. خلاصه هیچوقت نتونستم اونطور که باید با دکترم حرف بزنم و سوالاتم رو بپرسم. همیشه وسط حرف زدن مریض بعدی میاد داخل و علاوه بر اینکه حواس دکتر هم پرت میشه نمیشه جلویشان ادامه داد. همین باعث شد بار آخری دکتر فراموش کرد واسه بیماریم دارو بده، من هم دیگه پیگیری نکردم و پیش او نرفتم. فاطیما از اتفاق رخ داده هنگام معاینه و ترسش می‌گوید: آدم خجالتی هستم. به خاطر همین شرایط حاضر نبودم برم پیش دکتر، تا اینکه مشکلی ایجاد شد و رفتم دکتر و متاسفانه 10 نفر همزمان فرستادند داخل. ماما همه سوالات خصوصی را جلوی بقیه می‌پرسید و بعدش می‌فرستاد پیش پزشک و آنجا هم جلوی بقیه باید دوباره تکرار می‌کردیم. اعتراض کردم گفتن نیا دیگه. دیگه هرگز نرفتم دکتر. مشکلاتمو با درمان‌های خانگی حل می‌کردم تا زمانی که می‌خواستم باردار شوم، باز هم حاضر نشدم بروم دکتر. ماه دوم بارداری رفتم پیش یک پزشک دیگر، دوباره همان تجربه اول تکرار شد. با معاینه‌های سه نفری. از طرفی برای زایمانم همزمان چند دانشجو و پزشک برای معاینه داخل اتاق بودند که کلی درد و خجالت داشتم، اما نمی‌توانستم اعتراض کنم، توی اتاق زایمان هم 10 نفر کادر نشسته بودند زایمان من و معایناتم را نگاه می‌کردند و در مورد بدن من جلوی خودم اظهار نظر می‌کردند. هنوز این رفتارهای آزار‌دهنده را فراموش نکرده‌ام. ادامه می‌دهد: حتی برای چکاپ هم جرات نکردم پیش هیچ دکتری بروم. همسرم می‌گوید مقصر ما خانوم‌هاییم که سکوت می‌کنیم. با اعتراض هم چیزی درست نمی‌شود. حالا خدا را شکر مشکلی ندارم و امیدوارم دیگر گذرم به چنین پزشک‌هایی نیفتد. عطیه در خصوص مشکل سرطانی خود و رعایت نشدن حریمش عنوان می‌کند: چند سال پیش تو سینه‌ام غده داشتم دکتر گفت سرپایی بیا بیمارستان « ش.ت»عملت کنم. من رو تخت اتاق عمل هرکی از جلوی در رد می‌شد از رزیدنت‌های جراحی مرد و زن می‌آمدند سینه‌ام را معاینه می کردند! بدون اجازه من. هر کدام هم یک نظر می دادند با اینکه می دانستم غده خوش‌خیم است، ولی انقدر آمدند و رفتند استرس گرفتم. الهام که آبادانی است، می‌گوید: یک بار که باردار بودم خانم قبلی هنوز معاینه‌اش تمام نشده بود من رو صندلی نشسته بودم و اون رو تخت معاینه. البته چیزی مشخص نبود منم نگاه نمی‌کردم که خانم راحت باشد اما حرف‌هایشان را متاسفانه می‌شنیدم. متوجه شدم که برای لقاح مصنوعی تلاش می‌کند و پولش به‌ ای وی اف اصفهان نمی‌رسد و می‌خواست دکتر جایی در خوزستان با هزینه کمتر معرفی کند. از نظر من گفتن این بحث‌ها جلوی من که باردار بودم و او‌ مشکلاتی داشت خوشایند نبود چون می‌ترسیدم ناراحت شود و حسرت بخورد. پزشکان زنی که از گفت و گو با ما خودداری کردند از سویی دیگر نگارنده در گفت‌وگو با چند نفر از پزشکان زنان خواست که در خصوص این مشکلات و رعایت نکردن حریم بیماران توضیح دهند اما هیچ‌یک از این مشکلات را نپذیرفتند. به عنوان نمونه یکی از آنها در گفت‌وگو با «جهان صنعت» با پرخاشگری و اتهام‌زنی، از پاسخ دادن طفره رفت و برخورد مناسبی نداشت. این موارد را نپذیرفت و تنها دلیلی که برای رفتار نامناسب و نقض حریم خصوصی بیماران تایید کرد، این بود که، «وقت نداریم و مریض زیاد است». خود بیماران نیز در خصوص رفتار پزشکان‌شان و اعتراض به عملکرد آنها به کرات در طول گزارش عنوان کردند که در پاسخ به انتقاد و اعتراض، رفتار مناسبی ندارند و چون از تعداد بالای مراجعه‌کنندگان خود مطمئنند، لزومی نمی‌بینند با بیمارانشان برخورد مناسبی در پیش گیرند و می‌گویند اگر نمی‌خواهی برو یه جا دیگه و با «همینی که هست» بیمار را بدرقه می‌کنند و فرد ناچار می‌شود چندین پزشک عوض کند تا بتواند یک جا مامن اطمینانی یابد و حریم خصوصی‌اش رعایت شود. یکی دیگر از پزشکان زنان نیز با چندین بار تماس تلفنی و درخواست حاضر نشد در خصوص مشکلاتی که برای بیماران پیش می‌آید اظهارنظری کند.

رحمانی فضلی : «فرمانداران زن در حد استاندار نیستند». این چند تا خانم مسئول سیاست خارجی یه قاره هستن!