فکور

رزوگار میخواد بگذره ؟ ساکت باش و فقط تماشا کن. ایام به کام نیست ؟ ایام است دیگر. یاران تنهات گذاشتن ؟ فک کنم سرشون شلوغه. دلتنگی ؟ نه ، نگرانی ؟ نه ، پس در چه حالی ؟ در حال زیبای سکوت ذهنم.

اون جمله : چاقو دسته ش رو نمیبره ، رو من نوشته بودم ؟

یادمه این موضوع رو چن سال پیشم مطرح کرده بودم که هدفم یه چیز دیگه بود. ( نیش و کنایه) ولی الان جدی ام. همین دیگه ، آدم پوست تخم مرغی. که خودشم خبر نداره و تصور میکنه که فقط یکم زیادی حسّاسه ، در حالی که نازک نارنجی هست. تعریف آدم پوست تخم مرغی برای خود من یه تعریف خاص هست ولی خوشحال میشم تعریف شما رو هم بخونم. فرق پوست کلفت با پوست تخم مرغی و اینا. یا مثلا صفات پوست تخم مرغی ها.....

از پستو اومدی بیرون ، یه سری هم به ما بزن.

رئیسی که جناب نیست ، او حجه الاسلام بود حالا شده دکتر. البته امروزه روز برای دکتر شدن نیازی به تحصیلات دانشگاهی نیست. کن فیکن هست ، بگو باش تا بشود.

اینهمه خواننده بعد انقلاب مثه علف از زمین سبز شده ، ریختن تو فضای مجازی و سایت ها و...... که یه آهنگ ماندگار هم تا حالا نتونستن بخونن. اون عده ای هم رفتن خارج و یا اونجا متولد شدن ، هم که معلوم نیست چی میخونن. یه آهنگ دیجیتالی رو ور میدارن ، یه مشت حرفهای بی سر و ته رو توش قرار میدن و میشه آهنگ. میخوام بگم ، بعد انقلاب همه چی لوث شده ، موسیقی ، عشق ، رفاقت و......

طرف کل رای گیری ها رو شرکت کرده ، اونوقت باباشو مقصر میدونه که انقلاب کرده.

یلدا مهمان مادرم بودیم ، خاطرات بی نظیری را ساختیم. مادر یعنی خوشبختی تمام و کمال.

یکسال گذشت و یلدای جدیدی از راه رسید. شادیها خریدنی نیستند ، شادی ها توسط ما ساخته میشن. البته اگه ذهن کج مدار بذاره. اگه نذاری ذهنت اختیارت رو ازت بگیره ، همه ایام شاد ، زندگی میکنی.

قلک که سنگین نیست ، از این به بعد هر وقت خواستی این جور اسباب های کم وزن رو تمیز کنی ، بلندش کن ، بعد زیرشو تمیز کن ، فوری بذار سر جاش. یه دوربین هم وصل کنی بد نیست.

مگه برای نود هزار ریال هم چک صادر میکنن ؟

تمرین میکنم که هیچ چیز نگران کننده ، مشغله ذهنی م نباشه. و دوری از کمالگرائی منفی ، باید شروع کنم تا همه چی عالی بشه.

بله ، اگه محل دو تا فاز رو عوض کنی درست میشه. یکی از فاز ها آزاده و اون یکی با سوئیچ فعال میشه.

خوب شاید کسی که مورد قضاوت قرار میگیره ، راضی نباشه. یا اصن دوست نداشته باشه حتی به نیکی هم قضاوتش کنند. البته منظور و هدف من ، خود قضاوت کننده است که معمولا انسان وقتی دنیای بیرونش را با دید قضاوت و تعبیر تفسیری میبینه ، مدام دچار چالش درونش میشه و مجبوره بیشتر انرژی ش رو صرف این عادتش بکنه که به کارشم نمیاد. اینو دوست دارم راجع بهش بیشتر نظرمونو بگیم.

یلدای جدید در راه است.

راستی تو این موضوع و در ادامه چند تا سئوال اساسی هم دارم که به مرور می پرسم یا خواهم پرسید. یکیش اینه : قضاوت کردن کار درستیه ؟

شما قضاوت میکنید ؟ اگه جواب مثبت هست ، به من بگید چه جور قضاوتی ؟ فقط دیگران و غیر خود رو قضاوت میکنید ؟ خودتونم قضاوت میکنید ؟

بعضی آفت ها زمانی خود را نشان میدهند که دیگر کار از کار گذشته و نمیتوان کاری براش انجام داد. انسان نمیتونه از زندگیش چیزی بدست بیاره که نمیتونه و یا نمیخواد براش تلاش بکنه. علت عمده ناموفق بودن ما در زندگی اینه که ما برای توجیح همه ناکارآمدی هامون همش دنبال مقصر میگردیم و این عادت شامل نود و پنج درصد ایرانیان است. ما هنوز متوجه نیستیم که مانع یا موانعی که مابین کار ما و اهداف ما قرار داره ، دنبال مقصر گشتنمونه. اگه جزو اون پنج درصد هستی ، بیا هم اندیشی کن تا این موضوع رو به یه نتیجه ای برسونیم. مرسی

اگر یاد بگیریم که به اتفاقات بطور مثبت نگاه کنیم ، میبینیم که خیلی تواناتر از آن هستیم که اینو میدونیم ولی خودمونو به موش مردگی میزنیم. یعنی در ارزیابی خودمون مشگل داریم و چیز های منفی روی ارزیابی های ما تاثیر میذارن. در این حالت است که بکمک قضاوت کردن های غیر واقع و یکطرفه ، دیگران را ناراحت میکنیم ولی یادمون میره که خودمون بیشتر از اونا دچار استرس پنهان و ناراحتی میشیم. بنظر شما آیا بطور کلی قضاوت کردن کار درستیه ؟

در مورد کودک درون یه توضیحاتی بدید. البته خواهشا این توضیحات مال خود شما باشه و از ارسال مطالب دیگران کپی پیست نفرمائید. هر چه میدونید برام بنویسید.

یه گشتی تو اینستا داشتم ، جالب بود. مثلا تعداد بازدید های مطالب واقعی در حوزه مثلا رشد فرهنگی و اخلاقی ، بزور به دوسه هزار نفر نمیرسید. در حالی که تعداد بازدید ها و لایک های فالبین ها معمولا از صد هزار و صد و پنجاه هزار تا هم بیشتر بود. یه شمع روشن و یه ظرف آب که قطره های شمع میریزه تو آب و این فالبین هم با دیدن دوسه قطره ، کلی پیشگوئی و خبر میده ، اونم بصورت فله ای که شامل همه هم میشه. بهش میگن بدون تاریخ. تاریخ دارش هم هست که از روی ماه تولد یه چیزایی میگه و...... اینهمه استقبال شدید ، نگرانم کرد. نه از بابت اینکه اینا از واقعیت ها گریزانند و نه از این جهت که انسان چرا تا این حد به رویا بینی علاقه نشون میده ؟ بلکه از این زاویه که وقتی جنس چارچوبهای ذهنی اینا با چنین متریالی کار میکنه ، شما چه جوری میتونی با یه همچین آدمایی ، یه زندگی مشترک رو با امنیت خاطر شروع و ادامه بدی ؟ اعتقاد تا این حد عمیق به فال و دعانویسی و شانس و اینجور چیزا و پی بردن به این مسئله که الگوریتمهای ذهنی این گونه افراد چه تاثیراتی میتونه در ایجاد اخلال در زندگی انسان ایجاد بکنه ، منو هم نگران میکنه و هم باعث میشه که نتونم به هیچکس اعتماد کنم. ممنون میشم نظرتون رو بنویسید ، البته اگه شما هم از معتقدان فالبینی هستید ، میتونید از باورهاتون دفاع کنید تا حداقل ما دلیلی برای اعتماد به شما در خودمون بیابیم.

ارتباط خانوادگی بین زن و شوهر به عوامل زیادی بستگی داره و خیلی از اتفاقات فامیلی بطور خواسته یا ناخواسته و یا به اجبار ، در ارتباط بین زن و مرد تاثیر میذارن و حتی مسائل و نابرابری های فرهنگی و حتی اقتصادی و خیلی از رخداد ها با شیب ملایم و گاها تند ، این ارتباطات رو تحت تاثیر قرار میدن. سئوال بقدری کلی هست که لازمه به مرور در مورد تک تک این موارد گفتگو کنیم. اولین عامل تاثیرگذار ، پیش فرض های ذهنی و جنس بن قانونهای روانی افراد و چارچوبهای ذهنی انسانهاست که بخاطر تفاوتهای اساسی که انساتها در این موارد باهم دارند، نوع ارتباطاتشون هم تابعی از این واقعیت هست که تو رفتار هاشون اونو طبق تعریف بُن قانونهای روانشان از خود نشان میدهند. در جواب سئوال دوم هم نظر منه اینه که ، والدین اگر هم بخواهند ، نمیتونن در این مورد سبک و طرح مناسبی رو طراحی و اجرا کنند.

نه تنها دلشونو باختن ، بلکه حتی گاها آینده ای رو هم که میخواستن بسازن هم یه جورائی خرابش کردن. در این موارد هم با پیش برد موضوع مطالبی عرض خواهم کرد.

ازدواج به سر ربط نداره ، چون این سر لامصب همیشه خدا کارش دردکردنه ، حالا چه با ازدواج و چه بی ازدواج. شیخ ما نمیخواد به سئوالات مطرح شده در میزگرد جواب بده که ما سر به گریبان نباشیم ؟

بله درسته. منظور من این بخش از موضوع نیست در عین حال که تو همین رابطه هم خیلی حرفا دارم که طبق اشاره ای که داشتید ، نمیخوام بهشون ورود کنم. نظری که من دارم زاویه و ماهیت نگاه ما به برند و مقایسه آن با سایر فرهنگها بود که بقول شما جاش اینجا نیست.