amir.d

تیره لوگانیاسه Loganiaceae در تیره لوگانیاسه متجاوز از 400 گونه (400 تا 500) گیاه جای دارند (فارماکوکتوزی G.E.Trease ) که قسمت اعظم آنها در نواحی گرم کره زمین پراکنده می باشند. گیاهانی به اشکال مختلف درخت یا درختچه بندرت علفی و دارای ساقه راست و گاهی بالا رونده می باشند. برگهای آنها متقابل ‏ ساده معمولاً استیپول دار و گلهای آنها 4 یا 5 قسمتی نر - ماده یا منحصراً دارای یکی از اجزای اصلی گل ( پرچم یا مادگی) و مجتمع به اشکال مختلف خوشه یا گرزن و غیره است. پرچم هائی معمولاً به تعداد قطعات جام گل (گاهی کمتر) و مادگی مرکب از 2 برچه (بندرت 3 یا 5) دارند. تخمدان آنها محتوی تخمک های فراوان (گاهی یک تخمک) با تمکن محوری است. میوه آنها به اشکال مختلف سته، شفت یا پوشینه و محتوی دانه های متعددی با جنین راست است اختصاصات این گیاهان به صورتی است که آنها را در عین حال به هر دو تیره Gentianaceae ، Apocynaceae مجاورت می دهد. ولی هیچگاه در اعضای آنها، مجاری ترشحی لاتکس وجود ندارد. از مشخصات تشریحی این گیاهان آن است که عناصر آبکشی غیر طبیعی در حدود خارجی مغز ساقه یا ریشه آنها دیده می شود. در بعضی از آنها نیز می توان عناصر را به صورت دسته های کوچک مجزا از هم در ناحیه چوب مشاهده کرد (در Strychnos ها) این صفت چون در گروهی از گیاهان این تیره بنام Buddleioideae ها وجود ندارد.گیاهان اخیر را به تیره دیگری بنام Scrophulariaceae نزدیک می کند در حالیکه وجود مشخصات تخمدان آنها را از Rubiaceae ها دور می سازد.گیاهان این تیره غالباً در نواحی حاره مخصوصاً نقاط استوائی آسیا، آفریقا و آمریکا پراکندگی دارند. با توجه به مشخصات تشریحی می توان این گیاهان را به دو دسته زیر با اختلافاتی که ذکر می شود تقسیم نمود : 1- Buddleioideae گروهی که فاقد آبکش غیر طبیعی ولی دارای تارهای غده ای می باشند. 2- Loganoideae گروهی که دارای عناصر آبکشی به وضع غیر طبیعی ولی فاقد تارهای غده ای هستند که این گروه از نظر نوع میوه در دو دسته کوچکتر به شرح زیر جای داده می شوند. الف) Strychnos ها که میوه های گوشتدار به صورت سته یا شفت دارند و بعضی از آنها نیز مهمترین گیاهان این تیره را تشکیل می دهند. ب) Gelsemium ها و Spigelia ها که میوه آنها به صورت پوشینه است. جنس های مهم تیره لوگانیاسه عبارتند از : Logania (دارای 30 گونه) Spigelia ( گونه30) Strychnos ( گونه150) Gelsemium (دارای 2 گونه)

یره لوآزاسه Loasaceae گیاهانی علفی ، با برگهای ساده پوشیده از کرک و بدون گوشوارک اند گلها اپیژین و 5 پر دارای نافه ای متشکل از پرچم های افزایش بافنه و متعدد هستند تخمدان زیرین ، تک خانه ای دارای تمکن جداری، با تخمک های تک پوششی است و به میوه کپسول تبدیل می شود. لوآزاسه تیره کوچکی با 13 جنس و 250 گونه است که اکثراً در امریکایی جنوبی و نواحی گرم آمریکای شمالی انتشار دارند تمام گونه های این تیره تقریباً علفی گاهی نیز پیچنده و عموماً پوشیده از کرکهای تک سلولی با چند سلولی زبر و گاهی سیلیسی و گزنده اند. این کرکهای گزنده محتوی مایع زردرنگی هستند که با شکسته شدن رأس سیلیسی کرکها که غالباً بر اثر تماس و فرورفتن در پوست انسان یا جانور حادث می شود به بیرون ریخته سبب ایجاد خارش و سوزش شدید در پوست می گردد. مواد سیلیسی سطحی گاهی به داخل کرکهای تک سلولی نفوذ کرده و در نتیجه این کرکها حالت کیسه سنگ (Cystolithe) را پیدا می کند. برگها ساده معمولاً فاقد گوشوارک گلها منظم نر - ماده ، 5 پر یا بندرت 4 پر و دارای گلبرگهایی هستنند که غالباً در پائین به هم پیوسته اند. نافه متشکل از پرچم های دیپلوستمون (استقرار پرچم ها در 2 چرخه)است که گاه حالت مضاعف دارند. تخمدان لااقل در موارد خاص زیرین، تک خانه ای با 2 یا 3 زوج پلا سانتا (جفت) و محتوی تخمکهای متعدد، واژگون و تک پوششی است و میوه این گیاهان به صورت کپسول است. از این تیره نمونه ای در ایران وجود ندارد.

تیره لاله ، سوسنیان Liliaceae گیاهان تیره لاله ، علفی ، یکساله یا پایا ، دارای پیاز یا ریزوم و یا ریشه های به صورت افشان یا به اشکال دیگر هستند بعضی از آنها نیز ریشه های متورم دارند برگهای آنها ساده غالباً کامل ، دارای وضع متناوب متقابل با فراهم و یا واقع در قاعده ساقه اند. پهنک برگ آنها معمولاً باریک و دراز و دارای رگیرگهای موازی است. در عده ای از آنها مانند Aloe ها برگها ضخیم و گوشتدار می باشند. گلهای آنها نر - ماده (بندرت به اشکال دیگر) منظم به رنگ های مختلف ، منفرد یا مجتمع به صورت خوشه ، پانیکول ، سنبله و یا گل آذین های دیگرند. هر گل آنها دارای 3 کاسبرگ 3 گلبرگ ، 6 پرچم در 2 ردیف و 3 برچه می باشد. در بعضی از آنها نیز ممکن است بندرت تعداد قطعات هر حلقه تفاوت داشته باشد. پوشش گل آنها گرچه از 2 حلقه 3 تایی تشکیل مییابد. با این وجود قطعات آن به رنگ یکدیگر و دارای وضع متناوب نسبت به هم هستند . تخمدان آنها 3 خانه و میوه آنها پوشینه است. با آنکه گیاهان تیره لاله در هر محیطی یافت می شوند.معهذا پراکندگی عده زیادی از آنها به نحوی نیست که در هر آب و هوایی از کره زمین مشاهده گردند. در بین این گیاهان Allium ها که شامل 350 گونه اند بیشتر از سایر انواع در نقاط مختلف کره زمین وسعت انتشار دارند. پراکندگی عده ای از آنها به صورتی است که نه تنها گونه های مختلف یک جنس بلکه جنسهای متعلق به یک گروه بزرگتر نیز در وسعت خاصی از کره زمین یافت می شود بطوریکه هیچگاه خارج از آن حد مشاهده نمی گردد. انواعی از این گیاهان مانند Aloe ها و Yucca ها اختصاص به مناطق استوائی دارند و فقط نمونه های زینتی آنها ممکن است در سایر مناطق دیده شوند. بعضی از گیاهان تیره لاله نیز بندرت در نواحی بایر و خشک دیده می شود و به زندگی در این نواحی سازش حاصل کرده اند. جنس های فراوان این تیره عبارتند از : Allium ( گونه350) Fritillaria ( گونه60) Vrginea (متجاوز از 50 گونه) Muscari (متجاوز از 50 گونه) Scilla ( گونه120)

مقاله ی شماره 2: جوربالان زيان آور گندم حجم:14 کیلوبایت دانلود پسورد: www. noandishaan.com

مقاله ی شماره 1: گنــــــــــدم حجم:13 کیلوبایت دانلود پسورد: www. noandishaan.com

مقاله ی شماره 2 : کود مصنوعی ججم: 10 کیلوبایت دانلود پسورد :www. noandishaan.com

مقاله ی شماره 1 : کود سبز ججم: 14 کیلوبایت دانلود پسورد : forum.noandishaan.com

مقاله شماره 12: نکات طلایی چغندر علوفه ای حجم: 9 کیلوبایت دانلود پسورد: forum.noandishaan.com

مقاله شماره 11: طبقه بندی علمی گیاهان زراعی حجم: 13 کیلوبایت دانلود پسورد: forum.noandishaan.com

مقاله شماره 10: نکات طلایی شبدر حجم: 10 کیلوبایت دانلود پسورد: forum.noandishaan.com

شن Sand ذرات جامد خاک در صورتیکه قطرشان بین 50/0 و 2 میلی متر باشند،شن نامیده می شوند.

واکوئل نگاه کلی بررسی انواع مختلفی از بافتها نشان می‌دهد که بخشی از سیتوپلاسم بویژه در یاخته‌های گیاهی بوسیله اندامک حجیمی که آن را واکوئل می‌نامند پر شده است. مجموعه واکوئلهای هر یاخته ، دستگاه واکوئلی را تشکیل می‌دهد که آن را در مقایسه با کوندریوزومها (مجموع میتوکندریها) و پلاستیدوم (مجموع پلاستها) واکوئم می‌نامند. ممکن است واکوئلها 80 تا 90 درصد حجم یاخته‌ای را پر کنند و سیتوپلاسم را به صورت لایه نازکی در کناره‌های یاخته باقی گذارند. اولین گزارش در مورد واکوئلها بیشتر بر روی ویژگی شفاف بودن این اندامکها تکیه داشت و نام واکوئل از کلمه لاتین واکوئوس (فضای خالی) با این دید ابداع شد که واکوئل حفره یاخته‌ای کم و بیش غیر فعال است. در سالهای اخیر ، پویایی و اهمیت تبادلهای واکوئلی به اثبات رسیده و واکوئلها به عنوان یکی از اندامکهای فعال یاخته‌ای منظور شده‌اند. تفکیک یا جدا سازی واکوئلی عده زیادی از پژوهشگران واکوئلها را به صورت حفره‌های آبکی که از تورم بخشهای کلوئیدی سیتوپلاسم بوجود آمده‌اند، در نظر می‌گیرند. برخی دیگر آنها را نتیجه آبکی شدن محتوای بخشهایی از شبکه آندوپلاسمیدووری مشخص شد که واکوئلها تشکیلات ساده موقتی نیستند، بلکه از بخشهایی مستقل و پایدار یاخته‌ای هستند. وی با پلاسمولیز یاخته‌ها در شرایط کم و بیش نامناسب موفق به تخریب سیتوپلاسم و حفظ واکوئلها شد. این تجربه را تفکیک یا جداسازی واکوئلی می‌نامند که موجب بدست آمدن حفره‌هایی شد که برای چند روز ویژگیهایی چون قدرت نگهداری رنگدانه‌ها و توان تغییر حجم باز گشت پذیر با تغییر شرایط محیط خارجی را حفظ می‌کردند. این ویژگیها موجب این پندار شد که شیره واکوئلیمیکروسکوپ الکترونی ثابت گردیدند. دانسته‌اند. پس از پژوهشهای بوسیله پوششی چسبنده ، ممتد ، قابل کشش ، قابل ارتجاع ، پایدار و دارای تراوایی نسبی احاطه شده است که دووری آن را تونوپلاست نام گذاشت. تمام این نتایج پس از کاربرد تغییرات واکوئلها واکوئلها اندامکهایی دارای قابلیت تغییر و تحول هستند. تعداد ، اندازه ، نوع و غلظت محتوای درونی آنها بر حسب درجه تمایز یاخته‌ای ، شرایط محیطی ، فصل و شرایط فیزیولوژیکی یاخته‌ها تغییر می‌کند. با افزایش میزان تمایز یاخته‌های گیاهی ، واکوئلهای کوچک به تدریج بهم پیوسته و گسترش می‌یابند و واکوئل حجیمی را می‌سازند که بخش عمده یاخته را پر می‌کند و هسته و سیتوپلاسم را به کناره‌های یاخته می‌راند. هنگام تمایز زدایی ، واکوئل حجیم چند بخش می‌شود. حجم این واکوئلها کاهش می‌یابد و موجب بازگشت سیتوپلاسم و هسته به وضعی مشابه یاخته جوان می‌گردد. واکوئلها اندامکهایی دارای تغییرات منظم نیز هستند. در یاخته‌های محافظ روزنه ، تغییرات واکوئلها دارای نظم شبانه روزی است. هنگام روز به دنبال افزایش فشار اسمزی که موجب تغییر شکل و حجیم شدن یاخته‌ها می‌شود، روزنه‌ها گشاد می‌شوند و شب هنگام که فشارها و اندازه واکوئل‌ها کاهش می‌یابد، روزنه‌ها تنگ می‌شوند. جنبشهای شبانه و حالت خواب اندامهای گیاهی (بسته شدن گلها ، تا شدن برگها هنگام شب ، باز شدن صبحگاهی آنها و نظایر آن) نیز نتیجه تغییرات فشار اسمزی یاخته‌هایی است که در محلهای حساس قرار دارند. در یاخته‌های کامبیومی ، واکوئلها دارای نظم سالانه هستند. در زمستان کوچک شده و در بهار دوباره حجیم می‌گردند. ساختار و فرا ساختار واکوئلها ساختار واکوئل دو بخش اصلی شامل غشا و محتوای واکوئلی قابل تشخیص است. بررسی‌های انجام شده با میکروسکوپهای الکترونی فرا ساختار غشای واکوئلی یا تونوپلاست را بطور کلی مشابه پلاسمالم و متشکل از دو لایه فسفولیپیدی و پروتئینها نشان داده است. با این تفاوت که بخشهای گلوسیدی (قندی) گلیکولیپیدها در غشای واکوئل به طرف درون واکوئل قرار دارند و بخشی از این ساختارها به عنوان گیرنده برخی مواد موجود در واکوئلها عمل می‌کنند. محتوای واکوئلی دستگاه واکوئلی دارای ترکیبات بسیار زیاد است که شامل یونهای کانی ، قندهای ساده و اولیگوزیدها ، اسیدهای آمینه ، اسیدهای آلی و دیگر (مثل اسد مالیک در ریشه واکوئلی سیب ، اسید اسکوربیک در مرکبات) پلی پپتیدها و پروتئینها و گلیکو پروتئینها ، موسیلاژهای پلی ساکاریدی و هتروزیدهای متنوع است. در مورد یونهای کانی ، تمام فنون جدید ، ورود انتخابی آنها را تایید می‌کنند. مخمرها تجمع واکوئلی قابل ملاحظه‌ای از Mg+2 و فسفات دارند. برعکس سیتوپلاسم آنها دارای یونهای +K و +Na است. لوله‌های شیرابه‌ای نیز مقدار زیادی Mg+2 دارند. در حالی که +K به غلظت برابر در واکوئل و سیتوزول آنها وجود دارد. آنیونهای واکوئلی مثل -Cl ، اغلب یونهای یک ظرفیتی هستند. محتوای واکوئلی مخزنی از ترکیبات پیچیده است که جنس و غلظت آنها بر حسب گونه ، نوع یاخته‌ای و حالت فیزیولوژیکی جاندار بسیار متغیر است. برخی مولکولها بطور پایدار در واکوئلها ثابت شده‌اند و برخی دیگر با سیتوپلاسم جابجایی دارند. این جنبشها اغلب دارای نظم هستند و در شرایط طبیعی می‌توانند نوسانهای روزانه یا سالانه داشته باشند. مدت ذخیره مواد در واکوئلها بر حسب نوع یاخته متفاوت است و در بافتهای ذخیره‌ای طولانی است. برخی مولکولها مانند آنتوسیانها ، رنگدانه‌های مختلف ، اینولین و غیره تنها در شیره واکوئلی وجود دارند و برخی دیگر مثل ساکارز ، مالات ، اسیدهای آمینه هم در واکوئل و هم در سیتوزول یافت می‌شوند. بنابراین درجه انتخاب واکوئل متغیر است. محتوای واکوئلها ممکن است از مواد حد واسط فعالیتهای پایه متابولیسم اولیه یاخته باشند که ضمن جنبشهای سیتوپلاسمی کنار گذاشته شده‌اند و یا محصولی از مسیرهای بیوسنتزی بسیار ویژه (متابولیسم ثانویه) هستند. از مهمترین محصولات متابولیسم اولیه موجود در واکوئلها می‌توان به اسیدهای کربوکسیلیک ، گلوسیدها ، اسیدهای آمینه و پروتئینها اشاره کرد. محصولات متابولیسم ثانویه که در شیره واکوئلی وجود دارند شامل کومارین ، سیانوژنها ، فلاونوئیها ، تانن‌ها ، آلکالوئیدها و از جمله آلکالوئیدها مرفین ، تئین چای ، کافئین قهوه ، کدئین خشخاش اشاره کرد.

تخمیــــــــــــــــــــر نگاه کلی در گیاهان تخمیر بیولوژیکی تنها تخمیر الکلی نبوده ، ممکن است با کمی تخمیر لاکتیک نیز همراه باشد، برخی از سازواره‌های حیاتی (میکروارگانیسم|میکروارگانیسم‌ها) مانند قارچهای میکروسکوپی نیز قادر به تخمیرهایی مانند تخمیرهای سیتریک و اکسالیک روی قندهای شش کربنی (هگزوزها) و تخمیر استیک روی الکل اتیلیک و غیره هستند. باکتریها عامل انواع دیگری از تخمیر در طبیعت هستند. تخمیر بوتیریک سلولز لاشه برگها و تجزیه آنها که سبب افزایش ترکیبات آلی خاک می‌شود و همچنین تخمیرهای تعفنی مواد آلی توسط باکتریها صورت می‌گیرد. تخمیر الکلی مخمر الکلی پاستور اولین کسی است که نقش مخمرهای الکلی را نشان داد. بهترین مثال مخمرها ، مخمرهای خمیرترش یا مخمر نانوایی است. اگر این مخمرها در محیط کشت گلوکز و در حضور اکسیژن کافی قرار گیرند، به شدت تقسیم شده ، اکسیژن جذب کرده ، دی‌اکسیدکربن آزاد می‌سازند. بیشترین سرعت واکنشهای ناشی از تنفس و شدت اکسیداسیون گلوکز این مخمرها که از گروه آسکومیست هستند هنگامی است که تنفس هوازی دارند اگر این مخمرها در داخل یک ظرف در بسته کشت داده شوند پس از مصرف اکسیژن محدود و معین داخل ظرف و آزاد ساختن گازکربنیک دیگر قادر به تنفس عادی نبوده ، شروع به تخمیر باقی مانده مواد می‌کنند. آغاز تخمیر ایجاد اکسیدکربن همراه با الکل اتیلیک است و بوی الکل اتیلیک در این هنگام وقوع عمل تخمیر را در محیط کشت معلوم می‌کند. C6H12O6------------>2C2H5OH + 2CO2 : ∆G = -33 Kcal تخمیر C6H12O6 + 6O2------------>6CO2 + 6H2O : ∆G = 686 Kcal_تنفس تخمیر همیشه با تشکیل الکل همراه نیست، در تخمیر ترکیبات دیگری مانند گلیسیرول نیز بوجود می‌آیند. پیدایش ترکیبات فرعی غیر از الکل در پدیده تخمیر و حضور این ترکیبات در محیط عمل از نظر ادامه تغییر اهمیت فراوان دارد. رشد مخمرها در شرایط تخمیری (تنفس بی‌هوازی) بسیار کند است، در شرایط تخمیر انرژی آزاد شده از مقدار معینی مواد قندی مانند یک گرم گلوکز محلول ، درحدود 21 بار کمتر از حالت تنفس عادی (هوازی است) انرژی حاصل از پدیده تخمیر بیشتر به صورت حرارت تلف می‌شود. محیط در حال تخمیر نسبت به محیطی که در آن تنفس عادی صورت می‌گیرد بسیار گرم‌تر است. تخمیر الکلی تحت اثر مجموعه در همی‌ از آنزیم‌های درون سلولی به نام (زیماز) صورت می‌گیرد. مجموعه آنزیمی هنگامی که مخمرهای آن زنده باشند بیشترین اثر تخمیری را دارند. بازده تخمیری آنزیمها در خارج از سلول بسیار ضعیف‌تر از آنزیم‌های داخل سلول زنده است. بین اثر طبیعی آنزیم‌ها ، نیروی زیستی و ساختار سلولی مخمرها بستگی‌هایی وجود دارد و به اصطلاح تخمیر پدیده‌ای درون سلولی است و آنزیم‌های استخراج شده از مخمرها در خارج از سلول بخش مهمی از قدرت تخمیری خود را از دست می‌دهند. تخمیر واقعی یا حقیقی هنگامی در ذخایر قندی یک بافت پیش می‌آید که در شرایط عادی از هوا قرار داشته ، در آن تنفس بی هوازی پیش آید. اگر بخشی از یک بافت ذخیره‌ای دارای مواد قندی ، مانند قطعاتی از غده چغندر بخش از میان بر میوه‌های آبدار و شیرین مثل انگور را داخل یک ظرف در بسته با مانومتر قرار دهیم، در بافت‌های قطعات مزبور ابتدا تنفس عادی با جذب اکسیژن و دفع دی‌اکسیدکربن صورت می‌گیرد. از آنجا که اکسیدکربن حاصل از تنفس عادی بعدا در داخل شیره واکوئلی سلولهای بافت حل می‌شود، فشار داخلی ظرف با جذب اکسیژن موجود به تدریج کم می‌شود وقتی اکسیژن درون ظرف تمام شده به ناچار شرایط بی‌هوازی (تخمیر) پیش آمده ، با ازدیاد تدریجی اکسیدکربن و الکل در ظرف ، بالا رفتن فشار داخلی آن شروع می‌شود. تخمیر بوسیله خود بافتها و بدون حضور میکروارگانیسم‌ها و مخمرها صورت گرفت. این تخمیر که در کلیه بافتهای گیاهی ، میوه‌های سبز مانده در تاریکی و حتی در جلبکها و قارچها نیز کم و بیش دیده می‌شود تخمیر درون بافتی و عاری از مخمر می‌گویند. تخمیر درون بافتی در بسیاری از دانه‌های جوان مانند نخود که پوسته آن نسبت به اکسیژن تا اندازه‌ای قابل نفوذ است و همچنین در بیشتر میوه‌های آبدار که اکسیژن در بافتهای داخلی آنها معمولا کم است امری عمومی است. به خصوص اگر مقدار زیادی میوه در یک جا انبار شود، موجبات و شرایط تخمیر در آنها کاملا فراهم می‌شود. با توجه به مطالب فوق و تخمیر درون بافتی ، باید آن را پدیده‌ای عمومی در گیاهان دانست و توجه به این امر که آنزیم‌های تشکیل دهنده زیماز منشا گیاهی دارند، تخمیر را باید امری طبیعی در گیاهان به شمار آورد. پدیده تخمر درون بافتی با مرگ سلولهای بافت مورد تخمیر معمولا ارتباط ندارد، اگر بافتهای در حال تخمیر در هوای آزاد قرار داده شوند، تخمیر درونی آنها متوقف شده تنفس عادی مجددا آغاز می‌شود. تخمیر در گیاهان فقط از نوع الکلی نیست همراه با ایجاد الکل ترکیبات دیگری مانند اسید سیتریک ، اسید مالیک ، اسید اکسالیک و اسید تارتاریک نیز کم و بیش بوجود می‌آیند. شدت تخمیر و اندازه گیری آن شدت تخمیر را با قرار دادن اندام دارای ذخیره قندی مانند دانه‌ها ، غده‌ها و یا میوه‌ها در یک محیط فاقد اکسیژن و دارای ازت می‌توان به دقت اندازه گرفت و برای این سنجش از روش اندازه گیری دی‌اکسیدکربن آزاد شده نیز می‌توان استفاده کرد. ولی چون واکنشهای دیگر همزمان با تخمیر می‌توانند CO2 متصاعد کنند این روش ممکن است دقیق نباشد. بنابراین اندازه گیری مقدار الکل تولید شده از تخمیر معمولا بهتر می‌تواند معرف و تعیین کننده شدت تخمیر باشد. مقدار الکل حاصل از تخمیر در واحد زمان در یک ترکیب قندی تقریبا معادل همان نسبتی است که از اندازه گیری شدت تنفس به دست می‌آید. مکانیسم تخمیر مکانیسم تخمیر الکلی تقریبا مشابه مکانیسم تنفس عادی است و در بیشتر پیامدهای واکنشی ، همانند هم هستند. برای مطالعه مکانیسم تخمیر ، به واکنشهای تخمیر الکلی می‌پردازیم. تخمیر الکلی فقط روی گلوسیدها صورت گرفته ، خود شامل دو مرحله است: مرحبه اول انتهای پیامدهای واکنشی که حالت زنجیره‌ای دارند، همان مسیر EMP یا گلیکولیز است که به تشکیل اسید پیروویک ختم می‌شود. مرحله دوم با تجزیه اسید پیروویک که خود سرآغاز پیامدهای واکنشی جداگانه‌ای است که به هیچ وجه ادامه یا بخشی از مسیر گلیکولیز نیست شروع می‌شود. اسید پیروویک با آنکه در آخر مسیر گلیکولیز و پایان تمام پیامدهای زنجیره‌ای آن مانند هگزوزها ، تری اوزها و همه اوزهای شکسته و تخریب یافته قرار دارد خود از گلوسیدها به شمار نمی‌آید. شروع تخمیر الکلی از راه گلیکولیز با استالوئید است. استالوئید را می‌توان بوسیله سولفیت سدیم از عصاره‌های تخمیری به صورت بی‌سولفیت جدا و استخراج نمود. در تخمیر الکلی به ازای مصرف هر مول گلوکز دو مول NADPH2 دو مول ATP و دو مول اسید پیروویک حاصل می‌شود. در دومین مرحله تخمیر که تبدیل اسیدپیروویک به الکل اتیلیک است N ADH2 حاصل از مسیر گلیکولیز مصرف و تبدیل شده ، از تمام واکنشها فقط دومول ATP که حاصل از فسفریلاسیون‌های وابسته به متابولیتهای این مرحله است باقی خواهد ماند واکنش کلی تبدیل گلوکز به الکل اتیلیک بطور خلاصه عبارت است از: C6H12O62CH3CH2OH+2CO2 + 2ATP بازده نظری تخمیر در حدود 44% و کمی بیش از بازده تنفس است. تجزیه گلوکز در واکنشهای تخمیری ناقص بوده از آن فقط 2 مول ATP حاصل می‌شود. در فرآیندهای تنفس تجزیه گلوکز بطور کامل صورت گرفته ، 36 مول ATP از آن نتیجه می‌شود.

بافت کلانشیم (سلولزی) Collenchyme از عناصر تشکیل دهنده بافتهای نگهدارنده یا مقاوم گیاهان بافت کلانشیم است. محل تشکیل این بافت غالباً در ساقه گیاهان جوان چوبی و ساقه گیاهان علفی یا در برگ و اطراف رگبرگ اصلی برگهای گیاهان مسن و چوبی است. در گیاهان جوان در حال رشد، نگهداری اندامهای در حال طویل شدن به عهد بافت کلانشیم است، زیرا عناصر زنده این بافت همراه با رشد اندام رشد کرده، بنابراین مانع از طویل شدن اندام مربوطه نمی شوند.محل تشکیل کلانشیم عموماً زیر اپیدرم و بلافاصله بعد از آن است. کلانشیم ممکن است در قسمتهای عمیقی پوست نیز به صورت حلقه کاملی توسعه یابد مانند کلانشیمی که در ساقه عشقه دیده می شود.

استماتها Stomates در بسیاری از گیاهان وجود پوشش قشر کوتین (کوتیکول) روی بافت اپیدرمی آنرا نسبت به آب و گازها غیر قابل نفوذ ساخته، تنها استماتها در بافت اپیدرمی راه ارتباط بافتهای درونی و یا بخشهای داخلی گیاه با محیط خارج برای تبادلات گازی و دفع مازاد آب جذب شده هستند .استماتها تقریباً در تمام سطح اندامهای گیاه بجز در ریشه و ساقه های مسن که از چوب پنبه پوشیده شده اند ، پراکنده اند. سلولهای استماتی از سلولهای اپیدرمی کوچکتر بوده، دارای سیتوپلاسم فراوان و هسته یی درشت هستند. شکل لوبیایی سلولهای استماتی، وجود نشاسته و دانه های کلروفیل در سیتوپلاسم آنها را از سلولهای عادی اپیدرمی متمایز می سازد.استماتها دارای انواعی بوده که عبارتند از استماتهای هوایی استماتهای آبی می باشند.

میتو کندری Mitochondrie اشکال گرد کندریوزومها را میتو کندری گویند که مطالعات با میکروسکوپ الکترونی نشان داده است که هر میتوکندری شامل 3 قسمت زیر است : 1)غشاء خارجی که ضخامت آن 50 تا 70 آنگستروم و ساختمان پروتئینی دارد. 2)غشاء داخلی که تقریباً مشابه غشاء خارجی است. 3)محتویات یا ماتریکس که در فیزیولوژی میتوکندریها ارزش فراوانی دارد و مرکز انرژی سلول بشمار می رود.

کوتینی شدن Cutinisation غشاء خارجی سلولهای اپیدرم برگ و ساقه های جوان که با محیط خارج تماس دارند غالباً به ماده یی غیر قابل نفوذ آغشته شده بافت زیرین را از تغییر عوامل محیط حفظ می کنند. ماده غیر قابل نفوذ مزبور کوتین (Cutine) نام دارد. کوتین در برگهای مسن و بخصوص در برگهای پایای زمستانی قطر قابل ملاحظه یی داشته ایجاد پوسته یی بنام کوتیکول می نماید. کوتین جسمی شفاف عایق و بسیار سخت بوده در هیچ محلول و اسیدی حل نمی گردد (کوتین فقط در محلول گرم و جوشان پتاس KOH کم و بیش حل می شود)و از اینرو یکی از مقاومترین مواد آلی نباتی بشمار می رود و مقاومت زیاد اگزین پوسته دانه گرده گیاهان عالی و اسپور گیاهان پست به علت کوتین سازنده آن است.

سله شکنی و تنگ کردن پس از هر آبیاری در زمین هایی که دارای مواد آلی کم و خاک سنگین هستند لایه روی خاک سخت شده و امکان رشد و نمو گیاه را کم می کند. بنابراین در زمین های کوچک با داس دستی و در زمین های بزرگ با کولتیواتور قشر سخت و سطحی خاک را خرد کرده، ضمناً علفهای هرز را نیز از بین می برند این کار سله شکنی نامیده میشود. در مواردی که تعداد بوته ها در واحد سطح زیاد تر از حد مورد نیاز باشد باید بوته های اضافی را حذف کرد. این عمل را تنک کردن گویند.

گیالوش (تورب) peat - Tourbe گیالوش (پیت) یا تورب عبارت از بقایای گیاهان آبزی، باتلاقها و مردابهاست که زیر آب به حالت نیمه پوسیده و تجزیه شده بجا مانده است و خرد شده آن را پس از استخراج در ترکیبات خاکی بکار می برند. ترکیبات گیالوش های مختلف بر حسب نوع گیاهی که از آن بوجود آمده اند مقدار پوسیده بودن، مقدار مواد معدنی و درجه اسیدی بودن، متفاوت است.از میان انواع گیالوش در ایران خزه لوش (پیت خزه peat moss) از همه معروف تر است که دارای رنگ قهوه ای میباشد و ظرفیت نگهداری آبی حدود ده برابر وزن خشکش را دارد. این ماده، اسیدی و با pH برابر 8/3 تا 5/4 بوده، مقدار کمی ازت دارد و فسفر و پتاس آن ناچیز است.بنابراین بیشتر برای نگهداری آب و خاک افزوده میشود. قبل از افزودن خزه لوش به خاک باید در صورت لزوم آنرا تکه تکه کرد و لازم است که مرطوب شود.