رفتن به مطلب

"nazanin"

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    771
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط "nazanin"

  1. "nazanin"

    نامه عاشقانه من

    ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻣﯿﺴﺮ ﺷﺪ... ﭘﻨﺞ ﺷﻨﺒﻪ ﻭ ﺟﻤﻌﻪ 18ﻭ 19ﺍﺭﺩﺑﯿﻬﺸﺖ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﺎﻟﻦ ﺷﺒﺴﺘﺎﻥ- ﺭﺍﻫﺮﻭ 30- ﻏﺮﻓﻪ ﯼ 4 ﺳﺎﻋﺖ 17 ﺍﻟﯽ 19 ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﺍﺕ ﻧﮕﯿﻤﺎ(ﻧﮕﺎﺭ ﻭ ﻧﯿﻤﺎ) ﻣﯿﺰﺑﺎﻥ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﯼ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﺭﻣﺎﻧﯽ ﺭﺋﺎﻟﯿﺴﻢ ... ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺧﺘﯽ... ﺍﻣﺎ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ ﻣﻠﻤﻮﺱ به صورت حرفه ای ﻭﺍﺭﺩ ﻋﺮﺻﻪ ﯼ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﯽ ﺷﺪ... ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﮋﻭﺍﮎ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺭﻫﺎ، ﮐﻪ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﻣﺎﻥ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻨﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﺴﺎﻝ ﺩﺭﭘﯽ ﻣﻮﻓﻘﯿﺘﯽ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮ در آستانه ی مکتوب کردن روایتی دیگر از زندگی و سرنوشت عاشقانه، احساسی مملوء از فراز و نشیب زنان و دختران آریایی.... ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪﯼ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﯼ ﺭﻣﺎﻥ ﭘﺮ ﻣﺨﺎﻃﺐ "ﺭﻫﺎ " ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﺭﺍ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻗﺪﺭﺩﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﻟﻄﻒ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﯽ ﭘﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ... ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺩﺭ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﮐﺘﺎﺏ 1393
  2. ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻣﯿﺴﺮ ﺷﺪ... ﭘﻨﺞ ﺷﻨﺒﻪ ﻭ ﺟﻤﻌﻪ 18ﻭ 19ﺍﺭﺩﺑﯿﻬﺸﺖ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﺎﻟﻦ ﺷﺒﺴﺘﺎﻥ- ﺭﺍﻫﺮﻭ 30- ﻏﺮﻓﻪ ﯼ 4 ﺳﺎﻋﺖ 17 ﺍﻟﯽ 19 ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﺍﺕ ﻧﮕﯿﻤﺎ(ﻧﮕﺎﺭ ﻭ ﻧﯿﻤﺎ) ﻣﯿﺰﺑﺎﻥ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﯼ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﺭﻣﺎﻧﯽ ﺭﺋﺎﻟﯿﺴﻢ ... ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺧﺘﯽ... ﺍﻣﺎ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ ﻣﻠﻤﻮﺱ به صورت حرفه ای ﻭﺍﺭﺩ ﻋﺮﺻﻪ ﯼ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﯽ ﺷﺪ... ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﮋﻭﺍﮎ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺭﻫﺎ، ﮐﻪ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﻣﺎﻥ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻨﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﺴﺎﻝ ﺩﺭﭘﯽ ﻣﻮﻓﻘﯿﺘﯽ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮ در آستانه ی مکتوب کردن روایتی دیگر از زندگی و سرنوشت عاشقانه، احساسی مملوء از فراز و نشیب زنان و دختران آریایی.... ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪﯼ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﯼ ﺭﻣﺎﻥ ﭘﺮ ﻣﺨﺎﻃﺐ "ﺭﻫﺎ " ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﺭﺍ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻗﺪﺭﺩﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﻟﻄﻒ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﯽ ﭘﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ... ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺩﺭ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﮐﺘﺎﺏ 1393
  3. ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻣﯿﺴﺮ ﺷﺪ... ﭘﻨﺞ ﺷﻨﺒﻪ ﻭ ﺟﻤﻌﻪ 18ﻭ 19ﺍﺭﺩﺑﯿﻬﺸﺖ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﺎﻟﻦ ﺷﺒﺴﺘﺎﻥ- ﺭﺍﻫﺮﻭ 30- ﻏﺮﻓﻪ ﯼ 4 ﺳﺎﻋﺖ 17 ﺍﻟﯽ 19 ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﺍﺕ ﻧﮕﯿﻤﺎ(ﻧﮕﺎﺭ ﻭ ﻧﯿﻤﺎ) ﻣﯿﺰﺑﺎﻥ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﯼ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﺭﻣﺎﻧﯽ ﺭﺋﺎﻟﯿﺴﻢ ... ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺧﺘﯽ... ﺍﻣﺎ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ ﻣﻠﻤﻮﺱ به صورت حرفه ای ﻭﺍﺭﺩ ﻋﺮﺻﻪ ﯼ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﯽ ﺷﺪ... ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﮋﻭﺍﮎ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺭﻫﺎ، ﮐﻪ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﻣﺎﻥ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻨﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﺴﺎﻝ ﺩﺭﭘﯽ ﻣﻮﻓﻘﯿﺘﯽ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮ در آستانه ی مکتوب کردن روایتی دیگر از زندگی و سرنوشت عاشقانه، احساسی مملوء از فراز و نشیب زنان و دختران آریایی.... ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪﯼ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﯼ ﺭﻣﺎﻥ ﭘﺮ ﻣﺨﺎﻃﺐ "ﺭﻫﺎ " ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﺭﺍ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻗﺪﺭﺩﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﻟﻄﻒ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﯽ ﭘﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ... ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺩﺭ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﮐﺘﺎﺏ 1393
  4. "nazanin"

    نامه عاشقانه من

    بستری از آب مرا فرامی خواند... و آغوشی ازمهر مرا می پوشاند... میعادگاه من، آغوش با سخاوت توست که دریا را از سکه می اندازد و ساحل را به ورطه ی حسادت می کشاند... سایه ی تو را که بالای سرم می ببینم، تهی می شوم از هر آنچه که بودم و با رقص انگشتان تو برکمر ظریفم، بار دیگر متولد می شوم... اما نه بر روی زمین، در آسمان سیاه چشمان تو... نه به عنوان یک انسان... به عنوان یک ستاره ی تماشایی... که با آوای لبخند بارانی تو، به کهکشان راه عشق ملحق می شود... دوستت دارم... نازنین فاطمه جمشیدی Click here to view the original image of 900x600px.
  5. "nazanin"

    نامه عاشقانه من

    ﺑﻪ ﻧﯿﺖ ﻋﺸﻘﯽ ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ، ﺑﻪ ﻣﺤﺮﺍﺏ ﺁﻏﻮﺷﺖ ﻣﯽ ﺁﯾﻢ... ﺁﯾﻪ ﯼ ﻭﺻﺎﻝ ﺭﺍ ﺗﻼﻭﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺣﺪﯾﺚ ﺩﻟﺪﺍﺩﮔﯽ ﺭﺍ ﺗﻔﺴﯿﺮ... ﺩﺭ ﺳﺠﺪﮔﺎﻩ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﻣﻦ، ﺑﻮﺳﻪ ﯼ ﺗﻮ...ﻣﺮﺍ ﺟﺎﻧﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻗﻨﻮﺕ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﻢ، ﺭﻩ ﺗﻮﺷﻪ ﯼ ﻧﯿﮑﺒﺨﺘﯽ... ﻋﺸﻖ ﻣﻦ؛ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ... ﺑﺎﺗﻮ، ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ، ﺟﺮﻋﻪ ﯼ ﻧﺎﺏ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﺍ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﯽ ﺭﺳﻢ... ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎﺳﺖ! ﺑﻪ ﻭﺳﻌﺖ ﺑﺎﺯﻭﺍﻥ ﻧﯿﮏ ﺳﺮﺷﺖ ﺗﻮ... ﻭ ﺑﻪ ﻣﺎﻣﻦ ﮔﺎﻩ ﺍﻣﻦ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ.... ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺍﻋﺠﺎﺯﯼ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺑﺨﺸﺶ ﻻ ﻳﺰﺍﻝ ﭘﺮﻭﺭﮔﺎﺭ ﺭﺍ ﻫﺪﯾﻪ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ... ﻭ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻧﯿﺎﯾﺸﯽ ﺑﺎ ﻣﻀﻤﻮﻥ ﻭﺻﺎﻟﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﺍ .... ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻥ ﺍﯼ ﺍﻫﻮﺭﺍﯾﯽ! ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﺎﺷﻘﻪ ﯼ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ، ﻣﻘﺪﺱ ﺍﺳﺖ... ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪﯼ
  6. "nazanin"

    نامه عاشقانه من

    کنار دریا که می نشینم تو را به کام دل می بینم... در پی عیشی مدام، جرعه ای از محبت را نفس می کشم... ساحل مرا در آغوش می گیرد... نسیمی از جنس نوازش، اندیشه ها ی مواج را بی تاب می کند... قاصدک های متلاطم، خاطراتم را می پراکنند... و من به سِحر عشق، به تو... به منتهای آرزوی خود می رسم... نازنین فاطمه جمشیدی
  7. ﻗﻠﻢ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﺘﺎﯾﻢ... ﻫﻤﻪ ﯼ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ ﺟﺎﻟﺐ،ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﺗﺎﻣﻞ ﺑﺮ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﺍﺳﺖ... ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﯿﻠﯽ ﺻﺮﯾﺢ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺛﺒﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ... ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻢ ﯾﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﯿﺮﻡ ﺗﻮﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﻡ! ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻦ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻦ ﭼﻬﺎﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺍﺳﺖ، ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺍﺯ ﮔﻠﺒﺮﮔﻬﺎﯼ ﮔﻞ ﺭﺯ ﻃﺮﺍﻭﺕ ﺷﺒﻨﻢ ﻫﺎﻱ ﻋﺎﺷﻖ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﻱ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﻳﺎﻱ ﻣﺤﺒﺖ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺳﺎﺣﻞ ﻣﻬﺮ ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯﺳﭙﯿﺪﺍﺭ ﺑﻠﻨﺪ ﺍﺯﺣﺮﻳﺮ ﻋﺎﻃﻔﻪ... ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﺑﺎ ﺷﻌﻠﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻣﺎﻩ ﮔﺮﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺑﺎ ﻧﺴﯿﻤﯽ ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺧﻨﮏ! ﺍﺗﺎﻕ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺷﻤﻊ ﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻣﻨﻮﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﺛﺎﺛﯿﻪ ﯼ ﮐﻤﯽ ﺩﺍﺭﺩ: ﯾﮏ ﻣﯿﺰ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﮔﻞ ﯾﺎﺱ، ﯾﮏ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺍﺯ ﭘﯿﭽﮏ ﻋﺎﺷﻖ! ﻣﻦ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻗﻠﻤﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ، ﺩﻓﺘﺮ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺸﺎﯾﻢ... ﻭ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﻡ! ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﯾﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ... ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﭘﺲ ﺳﮑﻮﺕ ﺍﺑﺮﯼ ﺍﻡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻗﻠﺒﻢ ﻣﯽ ﮐﻮﺑﺪ... ﺑﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﻡ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻡ ﻭ ﺑﺎ ﻭﺍﮊﮔﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺥ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﺎﺗﻢ، ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ, ﺑﻪ ﺭﻗﺺ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ، ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ! ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﭼﯿﺴﺖ ﺷﻌﺮ، ﺩﻟﻨﻮﺷﺘﻪ، ﻧﺜﺮﺍﺩﺑﯽ ﯾﺎ ﺭﻣﺎﻥ... ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ! ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ ﺍﺵ ﺁﺭﺍﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﻭ ﻧﻔﺴﯽ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ... ﮔﺎﻫﯽ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺩﻝ، ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺍﺷﮑﯽ ﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺷﺎﺩﯼ ﻧﻤﺎﯾﺎﻥ! ﺍﻣﺎ ﻣﻦ، ﻫﻤﺎﻥ ﺁﻭﺍﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ... ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻻﺕ ﺭﻭﺡ ﺩﻣﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﮐﺎﻟﺒﺪ ﻣﺴﺮﻭﺭﻡ ﺭﺍ... ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻫﺎﯼ ﮔﺎﻩ ﻭ ﺑﯽ ﮔﺎﻩ ﺳﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻏﻢ ﻭ ﻏﺼﻪ ﯼ ﻫﺮ ﺭﻭﺯﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻢ ﺭﺍ ﻣﮑﺘﻮﺏ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻢ! ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﭼﻬﺎﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﻟﻄﯿﻒ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ... ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﻗﻠﻢ ﺳﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ...ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺩﻓﺘﺮ، ﺍﯾﻦ ﺗﮑﻪ ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ...ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﺭﻳﻎ ﻛﻨﻨﺪ، ﻣﯿﻤﯿﺮﻡ... ﺯﯾﺮﺍ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﭼﻄﻮﺭ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﭘﯿﻮﻧﺪﯼ ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﯽ ﺑﺒﻨﺪﻡ! ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪﯼ
  8. "nazanin"

    نامه عاشقانه من

    در زیر آلاچیقی از عشق و باران... حلقه ی وصال را هدیه می گیرم... و با لمس انگشتان مردانه ی تو،خوشبختی را در زندگی ام می آرایم چه سهل و آسان فرمانروا شدم و قلمرو احساس خود رایافتم... دیگر عاشقانه هایم را با جوهر وجود تو می سرایم و کتیبه ای از دل را به دنیا می آورم شاهدان عقدمان آسمان پاک و بی آلایش است... و هلهله ی ما شدمان رعد ابرهای عاطفه... تعهدی جاودانه، کلبه ی معاشقه ی صادقانمان را می سازد و انحصار بازوان تو، وفاداری را به هر عشاقی می آموزد... نازنین فاطمه جمشیدی
  9. "nazanin"

    نامه عاشقانه من

    بر روی نمیکتی که روز نخست آشناییمان نشستیم، گل می گذارم تا نبودن هایت را جبران کند و جای خالی ات را کتمان... اما این گلها تا یه زمانی نفس می کشند و عطر حضورت را جبران... تا رمقی در جسم لطیف این گلبرگهای شیداست باز گرد و عاشقانه هایت را زمزمه کن این نیمکت دیرزمانی است که هیچ عاشقی را میزبانی نکرده هیچ آوای مردانه ای را نشنیده... و در حسرت نوازش های بی دریغت مانده بازگرد.... نازنین فاطمه جمشیدی
  10. "nazanin"

    نامه عاشقانه من

    حالم را دوست دارم... حال این روز هایم را می گویم! من لبریزم ازتو، از آرامشی بی وصف... از عشقی لایزال در کالبد دو تن... من، تو، در میعادگاه آغوش هم... در مامن گاه قاصدک های خوشبختی... به همراه ترنم دلنواز لبخند.... کتیبه ای از احساس را می خوانیم... و معاشقه ای به ظرافت گلبرگهای گل یاس را به تفسیر می نشینیم... در این لحظات ناب، هستی ام مملوء از یه دنیا خواهش... در حصار دستانی از جنس نوازش... روح ام را به آسمان می فرستم... و به جسمم معنای آسودگی می بخشم... با من بمان ای اهورایی! که جز عطر سکر آور نفسهایت، مرا جانی نیست... نازنین فاطمه جمشیدی
  11. حالم را دوست دارم... حال این روز هایم را می گویم! من لبریزم ازتو، از آرامشی بی وصف... از عشقی لایزال در کالبد دو تن... من، تو، در میعادگاه آغوش هم... در مامن گاه قاصدک های خوشبختی... به همراه ترنم دلنواز لبخند.... کتیبه ای از احساس را می خوانیم... و معاشقه ای به ظرافت گلبرگهای گل یاس را به تفسیر می نشینیم... در این لحظات ناب، هستی ام مملوء از یه دنیا خواهش... در حصار دستانی از جنس نوازش... روح ام را به آسمان می فرستم... و به جسمم معنای آسودگی می بخشم... با من بمان ای اهورایی! که جز عطر سکر آور نفسهایت، مرا جانی نیست... نازنین فاطمه جمشیدی
  12. "nazanin"

    نامه عاشقانه من

    ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ ﯼ ﻗﺼﺮ ﺷﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﻗﻠﺒﻢ! ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺑﯽ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﻭ ﻫﺴﺘﯽ لاﻣﻨﺘﻬﺎ ﺗﻮﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﺘﺎﯾﻢ... ﻭ ﺭﻧﮓ ﺁﺑﯽ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺣﻀﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﻧﮕﺎﺭﻡ... ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻟﻨﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻪ ﺗﻮﺳﺖ... ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ... ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻼﻗﯽ ﻧﮕﺎﻫﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺁﻓﺮﯾﺪ ﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﻟﺒﺪ ﺑﯽ ﺟﺎﻥ ﻫﺮ ﺩﻭﯾﻤﺎﻥ ﺩﻣﯿﺪ... ﺍﺣﺴﺎسماﻥ،ﺁﺭﺯﻭﻫﺎیماﻥ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺁﻣﯿﺨﺖ.... ﻣﻦ ﻟﯿﻠﯽ ﺑﯽ ﺭﻗﯿﺐ ﻗﺼﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺗﻮ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ! ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﻓﺼﻞ ﺷﻔﺎ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﯾﻢ... فصل بی مانند عشق, دلدادگی, محبت, خوشبختی, جاودانگی ﭘﻨﺠﺮﻩ ﯼ ﺯﻧﺪﮔﯿﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻣﯽ ﮔﺸﺎﯾﯿﻢ... ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﯼ ﺩلاویز ﯾﮑﺪﻟﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﺮﺍﯾﯿﻢ ﻭ ﺳﻤﻔﻮﻧﯽ ﻣﻬﺮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﻮﺍﺯﯾﻢ... ﺗﺎ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﯾﻤﺎﻥ ﺷﻬﺮﻩ ﯼ ﺧﺎﺹ ﻭ ﻋﺎﻡ ﺷﻮﺩ... ﻣﻦ ﻫﺮﺗـﭙﺶ ﺑﺎ ﻗﻠﻤﯽ ﺳﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ... ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﻧﯽ ﺯﻻﻝ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﯾﺎﻫﺎ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﺷﺒﻨﻢ ﻫﺎﯼ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﺒﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ ﮔﻠﺒﺮﮔﻬﺎﯼ ﺩﻟﺖ ﻧﻘﺶ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ... ﻭ ﺑﻪ ﮐﻼﻡ ﺩﻟﻨﻮﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﯽ ﺭﺳﻢ... ​ ﻋﺸﻖ ﺍﻫﻮﺭﺍﯾﯽ ﻣﻦ! ﺯﯾﺴﺘﻦ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ, ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﻣﺎﻣﻦ ﮔﺎﻩ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ... ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﻗﻠﺒﺖ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ... ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ... ﺳﺨﺎﻭﺕ ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ... ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺗﻮ ﻣﻮﺝ ﻫﺎﯼ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﺍ ﻣﻦ ﻫﺪﯾﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ... ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ... ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﯿﺎﻩ ﻭ ﻣﺨﻤﻠﯽ ﺗﻮ, ﺩﺭﯾﭽﻪ ﯼ ﺷﺒﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﯼ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ... ﺍﯼ ﻣﺮﻭﺍﯾﺪ بی همتای ﻣﻦ! ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻛﺪﺍﻣﯿﻦ ﺻﺪﻑ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ ﺗﺎ ﻧﺎﺩﺭ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ... ﺍﻣﺎ ﻧﻪ،ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﺪﻑ ﺯﻣﺎﻥ ﺳــــــﭙﺮﺩ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﻫﯿﭻ ﺻﺪﻓﯽ ﻻﯾﻖ ﻣﺮﻭﺍﺭﯾﺪ ﺑﮑﺮ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ... ﭘﺲ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺑﯿﮑﺮﺍﻥ ﻗﻠﺒﻢ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻧﻬﺎﺩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺗﺮﻧﻢ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺍﺳﺖ... ﺍﯼ ﻣﺮﻭﺍﺭﯾﺪ ﺑﻠﻮﺭﯾﻦ ﺟﺎﻧﻢ! ﻗﺼﺮ ﺷﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﻗﻠﺒﻢ ﺍﺯ ﻫﺮﻡ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﮔﺮﻡ ﻭ ﻣﺸﻌﻮﻑ ﺍﺳﺖ... ﺍﯼ ﺑﯿﻨﻈﯿﺮ... ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪی
  13. ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ ﯼ ﻗﺼﺮ ﺷﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﻗﻠﺒﻢ! ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺑﯽ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﻭ ﻫﺴﺘﯽ لاﻣﻨﺘﻬﺎ ﺗﻮﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﺘﺎﯾﻢ... ﻭ ﺭﻧﮓ ﺁﺑﯽ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺣﻀﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﻧﮕﺎﺭﻡ... ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻟﻨﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻪ ﺗﻮﺳﺖ... ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ... ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻼﻗﯽ ﻧﮕﺎﻫﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺁﻓﺮﯾﺪ ﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﻟﺒﺪ ﺑﯽ ﺟﺎﻥ ﻫﺮ ﺩﻭﯾﻤﺎﻥ ﺩﻣﯿﺪ... ﺍﺣﺴﺎسماﻥ،ﺁﺭﺯﻭﻫﺎیماﻥ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺁﻣﯿﺨﺖ.... ﻣﻦ ﻟﯿﻠﯽ ﺑﯽ ﺭﻗﯿﺐ ﻗﺼﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺗﻮ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ! ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﻓﺼﻞ ﺷﻔﺎ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﯾﻢ... فصل بی مانند عشق, دلدادگی, محبت, خوشبختی, جاودانگی ﭘﻨﺠﺮﻩ ﯼ ﺯﻧﺪﮔﯿﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻣﯽ ﮔﺸﺎﯾﯿﻢ... ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﯼ ﺩلاویز ﯾﮑﺪﻟﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﺮﺍﯾﯿﻢ ﻭ ﺳﻤﻔﻮﻧﯽ ﻣﻬﺮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﻮﺍﺯﯾﻢ... ﺗﺎ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﯾﻤﺎﻥ ﺷﻬﺮﻩ ﯼ ﺧﺎﺹ ﻭ ﻋﺎﻡ ﺷﻮﺩ... ﻣﻦ ﻫﺮﺗـﭙﺶ ﺑﺎ ﻗﻠﻤﯽ ﺳﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ... ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﻧﯽ ﺯﻻﻝ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﯾﺎﻫﺎ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﺷﺒﻨﻢ ﻫﺎﯼ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﺒﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ ﮔﻠﺒﺮﮔﻬﺎﯼ ﺩﻟﺖ ﻧﻘﺶ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ... ﻭ ﺑﻪ ﮐﻼﻡ ﺩﻟﻨﻮﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﯽ ﺭﺳﻢ... ​ ﻋﺸﻖ ﺍﻫﻮﺭﺍﯾﯽ ﻣﻦ! ﺯﯾﺴﺘﻦ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ, ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﻣﺎﻣﻦ ﮔﺎﻩ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ... ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍﯾﯽ ﺩﺭ ﻗﻠﺒﺖ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ... ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ... ﺳﺨﺎﻭﺕ ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ... ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺗﻮ ﻣﻮﺝ ﻫﺎﯼ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﺍ ﻣﻦ ﻫﺪﯾﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ... ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ... ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﯿﺎﻩ ﻭ ﻣﺨﻤﻠﯽ ﺗﻮ, ﺩﺭﯾﭽﻪ ﯼ ﺷﺒﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﯼ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ... ﺍﯼ ﻣﺮﻭﺍﯾﺪ بی همتای ﻣﻦ! ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻛﺪﺍﻣﯿﻦ ﺻﺪﻑ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ ﺗﺎ ﻧﺎﺩﺭ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ... ﺍﻣﺎ ﻧﻪ،ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﺪﻑ ﺯﻣﺎﻥ ﺳــــــﭙﺮﺩ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﻫﯿﭻ ﺻﺪﻓﯽ ﻻﯾﻖ ﻣﺮﻭﺍﺭﯾﺪ ﺑﮑﺮ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ... ﭘﺲ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺑﯿﮑﺮﺍﻥ ﻗﻠﺒﻢ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻧﻬﺎﺩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺗﺮﻧﻢ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺍﺳﺖ... ﺍﯼ ﻣﺮﻭﺍﺭﯾﺪ ﺑﻠﻮﺭﯾﻦ ﺟﺎﻧﻢ! ﻗﺼﺮ ﺷﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﻗﻠﺒﻢ ﺍﺯ ﻫﺮﻡ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﮔﺮﻡ ﻭ ﻣﺸﻌﻮﻑ ﺍﺳﺖ... ﺍﯼ ﺑﯿﻨﻈﯿﺮ... ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪی
  14. ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺯﻳﺒﺎﻱ ﻣﻦ! ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﻨﻮﻧﺶ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ﻟﻴﻠﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻱ ﺍﺵ ﻭ ﻣﻦ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺗﺮﻳﻦ ﻟﻴﻠﻲ ﺍﻡ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﻱ ﻋﺸﻖ ﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻛﻮﻱ ﻭ ﺑﺮﺯﻧﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻲ ﻣﻦ, ﺳﺮ ﺑﻪ ﺑﺮﻫﻮﺕ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﻱ ﻭﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ ﻧﻘﻞ ﻫﺮ ﻣﺤﻔﻞ , ﺭﺳﻮﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﻧﺎﺯﻧﻴﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﻴﺪﻱ
  15. ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺯﻳﺒﺎﻱ ﻣﻦ! ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﻨﻮﻧﺶ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ﻟﻴﻠﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻱ ﺍﺵ ﻣﻦ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺗﺮﻳﻦ ﻟﻴﻠﻲ ﺍﻡ ﻭﻗﺘﻲ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﻱ ﻋﺸﻖ ﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻛﻮﻱ ﻭﺑﺮﺯﻧﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻲ ﻣﻦ, ﺳﺮ ﺑﻪ ﺑﺮﻫﻮﺕﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﻱ ﺑﺮﮔﺮﺩ, ﻛﻪ ﺑﻲ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻧﻤﻲ ﺗﺎﺑﻢ ﺑﺮﮔﺮﺩ, ﻛﻪ ﻟﻴﻠﻲ ﺑﻲ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺟﺎﻧﻲ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﺮﮔﺮﺩ, ﻛﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻲ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻣﻌﻨﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ...ﺑﺮﮔﺮﺩ ﻧﺎﺯﻧﻴﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﻴﺪﻱ
  16. ﺩﯾﺸﺐ ﮐﻤﺮ ﻣﺎﻩ ﺷﮑﺴﺖ... ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺗﯿﺮ،ﻗﺎﻣﺖ ﺭﻋﻨﺎﯼ ﻣﺎﻩ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﻓﺖ... ﭼﻬﺮﻩ ﯼ ﺳﭙﯿﺪﺵ ﺭﺍ ﮔﻠﮕﻮﻥ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﯿﺎﻩ ﻭ ﻣﺨﻤﻠﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺴﺎﻥ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﯼ ﺷﺐ ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﯿﺪ؛ ﺑﯽ ﻓﺮﻭﻍ... ﺩﯾﺸﺐ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﺧﺠﻞ ﺯﺩﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﻱ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﻗﻤﺮ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﮐﻢ ﺷﺪ ... ﺳﭙﯿﺪﺍﺭ ﺍﻧﺪﺍﻣﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺁﺏ ﻣﺸﮏ ﭘﺎﺭﻩ ﭘﺎﺭﻩ ﯼ ﺳﻘﺎﯼ ﺗﺸﻨﻪ ﻟﺐ، ﺑﺎ ﺧﻮﻥ ﻣﻄﻬﺮ ﻭ ﺯﻻﻝ ﺍﺵ ﺁﻣﯿﺨﺖ... ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺩﻭ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﯿﺪ... ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﺭﺳﺎﻟﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪ... ﻻﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﺷﺖ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﮐﺮﺑﻼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ... ﻏﻨﭽﻪ ﯼ ﯾﺎﺱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﺧﺎﮎ ﺳـﭙﺮﺩ... ﻭ ﺑﺎ ﮔﻞ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺵ ﻭﺩﺍﻉ ﮐﺮﺩ... ﺳـﭙﺲ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﺩﯾﺮﯾﻨﻪ ﺍﺵ ﺯﯾﻨﺐ،ﺑﻪ ﻗﺘﻠﮕﺎﻩ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺧﺎﺗﻢ ﭘﯿﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﻮﺍﺯﺵ ﺁﯾﺪ... ﻭ ﺍﻣﺸﺐ ﻧﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﺪ؛ ﻧﻪ ﻣﺎﻫﯽ ... ﺣﺘﯽ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ... ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺳﯿﺎﭘﻮﺵ ﻭ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺯﯾﻨﺐ ﺩﻟﺨﻮﻥ... ﺍﻣﺎ ﺻﺒﻮﺭ... ﻣﺘﯿﻦ... ﻫﻤﭽﻮﻥ ﭘﯿﭽﮏ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﻏﻨﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﻓﺖ ﺯﺩﻩ ﯼ ﺑﺮﺍﺩﺭﺵ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﺪ... ﺭﻗﯿﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﺍﺳﺖ... ﺑﺎ ﺗﺎﺯﯾﺎﻧﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻣﯽ ﻛﻨﻨﺪ... ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺣﺴﯿﻦ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ... ﺍﺯ ﭘﺲ ﺳﺮﻧﯿﺰﻩ، ﺍﻫﻞ ﺍﻟﺒﯿﺖ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺎﻭﺩ... ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﺎﺯﯾﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺧﺎﻧﺪﺍﻧﺶ ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ؛ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ... ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ ﺑﯽ ﻋﺪﺍﻟﺘﻲ ﻇﺎﻟﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ؛ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ... ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ،ﺑﺎﺏ ﺍﻟﺤﺴﯿﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺸﺎﯾﺪ ﺳـﭙﺲ ﺣﺴﯿﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ،ﺯﻫﺮﺍ ﻣﯽ ﺳـﭙﺎﺭﺩ... ﻭ ﯾﻮﺳﻔﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻨﻌﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ! ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪﯼ
  17. ﻋﻠﻲ ﺍﺻﻐﺮﻡ...ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮﻱ ﻧﺎﺯﻧﻴﻦ ﺗﺸﻨﻪ ﺍﺕ ﺷﺪﻩ...ﺁﺏ ﻣﻴﺨﻮﺍﻱ؟ ﺍﻟﻬﻲ ﻓﺪﺍﻱ ﻟﺐ ﺗﺸﻨﻪ ﺍﺕ ﺑﺸﻢ ﻋﺴﻠﻢ ﺍﻟﻬﻲ ﻧﺎﺯﻧﻴﻨﺖ ﺑﻤﻴﺮﻩ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺒﻴﻨﻪ ﺑﻴﺎ ﺑﻐﻠﻢ...ﺑﻴﺎ ﻋﺰﻳﺰ ﺩﻟﻢ...ﺑﻴﺎ,ﻗﺮﺑﻮﻥ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﻱ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮﻡ ﻛﻪ ﻫﺮ ﮔﺮﻩ ﺍﻱ ﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﺑﻴﺎ, ﻗﺮﺑﻮﻥ ﭘﺎﻫﺎﻱ ﻧﺎﺯﺕ ﺑﺮﻡ ﻛﻪ ﻣﻴﺮﻩ ﭘﻴﺶ ﺧﺪﺍ ...ﻭﺳﺎﻃﺘﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﺑﻴﺎ ﻏﻨﭽﻪ ﻱ ﻳﺎﺳﻢ...ﺑﻴﺎ ﺗﻮﻱ ﺁﻏﻮﺷﻢ...ﺑﺒﻴﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ ﺑﺎﺑﺎ ﻏﺮﻭﺭﺷﻮ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻋﻤﻮ ﻣﺴﺘﺎﺻﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ...ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﻲ ﻃﺎﻏﺘﻲ ﭼﺸﻤﺎﺷﻮ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﺑﻲ ﺗﺎﺑﻲ ﻧﻜﻦ ﻋﺰﻳﺰ ﺩﻟﻢ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻱ ﻣﻴﺮﻱ ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻔﺴﻢ...ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﻴﺮﻫﺎ ﺭﻭ ﻣﻬﻴﺎ ﻛﺮﺩﻩ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ ﻧﺰﻥ ﻣﺎﻫﻲ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮﻱ ﻣﻦ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻛﻪ ﺟﺎﻱ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ ﺟﺎﻱ ﮔﻞ ﺗﻮﻱ ﮔﻠﺪﻭﻧﻪ...ﻧﻪ ﻭﺳﻂ ﺑﺮﻫﻮﺕ ﺧﻮﻧﻴﻦ ﺑﻴﺎ ﻋﺰﻳﺰﻡ...ﺑﻴﺎ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﻢ...ﺑﻴﺎ ﻧﻔﺴﻢ ...گلوتو ﻣﻲ ﺑﻮﺳﻢ... روز قیامت خودم جلوی حرمله رو می گیرم...حلالش نمی کنم...گل بی گناهمو پرپر کرده.... باید تاوان پس بده ﮔﻞ ﻟﻄﻴﻔﻢ...ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ ﻱ ﺧﻮﺷﮕﻠﻢ... آروم باش...ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﻲ ﺑﺸﻲ, ﻣﻦ ﻣﻴﻤﻴﺮﻡ ﻛﺎﺵ ﻳﻪ ﺭﻭﺯ ﺩﺳﺘﺎﺗﻮ ﺑﮕﻴﺮﻡ ﭼﻲ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﻴﮕﻢ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺳﺘﺎﻣﻮ ﺑﮕﻴﺮﻱ...ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻲ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻜﻴﻪ ﮔﺎﻩ ﻣﻦ ﺑﺸﻲ ﻗﺮﺑﻮﻥ ﺩﺳﺘﺎﻱ ﺗﻮﭘﻮﻟﻲ ﻭ ﻧﺎﺯﺕ ﺑﺮﻡ ﺩﺳﺘﺎﻣﻮ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻱ؟...ﻗﺮﺑﻮﻥ ﺭﻭﻱ ﻣﺎﻫﺖ ﺑﺮﻡ , ﺗﻜﻴﻪ ﮔﺎﻫﻢ ﻣﻲ ﺷﻲ؟ ﺯﻧﺪﮔﻴﻤﻮ ﺑﺎ ﻋﻄﺮ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﺕ ﺯﻳﺮ ﻭ ﺭﻭ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟ ﻣﻲ ﺩﻭﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ... ﻫﺮﺳﺎﻝ ﺑﻪ ﻧﻴﺖ ﺗﻮ ﺷﻴﺮ ﻣﻴﺎﺭﻡ ﻛﺎﺵ ﻛﻨﺎﺭﻣﻮﻥ ﺑﻮﺩﻱ ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻳﻪ ﺟﺮﻋﻪ ﻣﻲ ﻧﻮﺷﻴﺪﻱ ﻣﻲ ﺩﻭﻧﻢ ﻋﺰﻳﺰﻡ...ﻣﻲ ﺩﻭﻧﻢ ﺁﻗﺎﻱ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺩﻭﻧﻢ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺮﺩ ﻛﻮﭼﻚ ﻣﻦ ﺷﻴﺮﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻡ ﺑﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺨﻮﺭند ﺍﻣﺎ ﺷﻴﺮ, ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ! ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻨﺎﺭﺷﻮﻥ ﺑﺎﺷﻲ...ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺳﺘﺎﺷﻮﻧﻮ ﺑﮕﻴﺮﻱ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﺑﺎﺯﻱ ﻛﻨﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻐﻠﺸﻮﻥ ﻛﻨﻲ ﺗﺎ ﺧﻮﺏ ﺑﺸﻨﺪ...ﺷﻔﺎﺑﮕﻴﺮند ﻭ ﺑﺘﻮﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﻓﺎﻧﻲ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﺑﺎﺷﻪ ﻋﺮﻭﺳﻜﻢ...ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻤﻪ ﻛﺴﻢ؟ ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻩ ﻣﻲ ﺁﻱ ﻛﻨﺎﺭ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻩ ﺗﻨﻬﺎﺷﻮﻥ ﻧﻤﻲ ﺫﺍﺭﻱ ﺗﻮﺭﻭ ﺧﺪﺍ ﺑﮕﻮ ﻣﻲ ﺁﻡ ﻫﻤﻨﻔﺴﻢ...ﻛﻪ ﺑﺪﺟﻮﺭﻱ ﺩﻟﻮﺍﭘﺴﻢ ﺑﮕﻮ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﻢ...ﺑﮕﻮ ﺁﺭﺍﻡ ﺟﻮﻧﻢ ﻧﺬﺍﺭ ﺑﻨﺪ ﺑﻴﺎﺩ ﺑﺎﺯ ﻧﻔﺴﻢ ﺑﮕﻮ... ﻧﺎﺯﻧﻴﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﻴﺪﻱ
  18. عشق اهورایی من! جای خالی عطر نفس هایت با هیچ عطری پر نمی شود... مگر... با آمدنت!!! کجایی شاهزاده ی من؟...کجایی همسفر من؟ دلتنگم! به جاده ها دل می سپارم.... به خیابان های پرتردد... به عابرانی که به اشکهایم گاهی به تمسخر... گاهی به ترحم... گاهی به بی تفاوتی می نگرند... و من بی اعتنا به مردم ظاهر فریب دنیا ... گوشه ای دنج می نشینم... دستانم را گره زده ...از اعماق جان می خواهم... یکی از عابران تو باشی ...! نازنین فاطمه جمشیدی
  19. "nazanin"

    نامه عاشقانه من

    با خوردن سیبی از بهشت, به آغوش تو بخشیده شدم... تا خود عاشق شوم و معنای بوسه های پروردگارم را دریابم... مهربانی را در بند بند وجودم به نمایش بگذارم... و کرامت را به چشمانم هدیه دهم! پس تو را در ازای پر بها ترین آفریده هستی (قلب) به دست بیاورم... زندگی ام را بدون چشم داشتی به پاهایت بریزم... تا همیشه با تو بمانم... تکیه گاه و سنگ صبوری برای ناگفته هایت باشم... تا ابدیت خیانت را به خاطر معصومم راه ندهم و وفاداری را به معرض دید همگان بگذارم... من آمده ام تا قطره ای زلال از دریای بی کران فرمانروای متعالم باشم! و به آب بمانم و تمام توجه ام را به روح لطیف محبت و احساس بدهم... حتی به خاطر نا سپاسی هایت از تو دلگیر نشوم و از تو نگریزم... آری من آمده ام تا آینه ای صیغلی از لطف لایزال خدایم باشم... و در هر گوشه از وجودم, شکل او...جسم او... آثار او را به نمایش بگذارم! باورم نداری؟! مرا بشکن و ببین چطور در تکه تکه ی جسم شیشه ای م پروردگار نمایان می شود... تا تو بتوانی ایمان و عشقی را که, از نفس های آفریننده ام در وجودم گنجانده شده, ببینی... شاهزاده ی احساس من! من تا آخرین نفس پاک, مطهر و عاشق گام بر می دارم تا خاک تیره با زمین سرد و رازپوش در آمیزد و تابوت مرا که با تاجی از گل و برگ تزیین شده در برگیرد... و من اینبار باتو, به بهشت دعوت شوم و عروس بهشتی بمانم! نازنین فاطمه جمشیدی
  20. ﻧﻔﺴﻢ ﻗﺼﺮ ﺣﺮﻳﺮ ﺗﻨﻢ , ﺟﺰ ﺗﻮ ﻫﻴﭻ ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ ﺍﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺳﻤﻴﺖ ﻧﻤﻲ ﺷﻨﺎﺳﺪ ﻧﺎﺯﻧﻴﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻤﺸﻴﺪﻱ
  21. "nazanin"

    نامه عاشقانه من

    ورق پاره های دیروزم را برمی دارم... تمامی سطرها پر از دلتنگی من است... جایی میان کلماتم باز می کنم ونام تازه تورا می نویسم... تورا همه می می شناسند... حتی سنگ هایی که قلبی ندارند... همه گلهاعطر تورا می دهند وشمیم نفس های تورا تداعی می کنند... حتی باران به عشق دیدن تو درخیابان ها قدم می زند و برای تو دلربایی می کند... من از وقتی خودم را شناختم مشقهایم پر از نام تو بود... انسانی به پاکی ورلالی فرشته و خاص بودن ماه... نگارم... تو سالهاست که همدم همیشگی رویاهای من هستی و حال به واقعیت پیوستی دوستت دارم... نازنین فاطمه جمشیدی
  22. نگارم! دستان مرا به خاطر داری؟ همان یاس های بیقراری که محتاج نوازشند... لمس کن آوازه عطرشان را.. بپوشان سایه سردشان را... تا عمق تنهایی ات پیش می روند... دستان دنیا را می گیرند... و خوشبخت می شوند... نازنین فاطمه جمشیدی
  23. رشته من معماری نیست! بیشتردر درتالار ادبیات هستم و در فکر خلق یه متن ادبی یا یه رمان... اما عاشق هنرمندان هستم... به نظر من معماری یک هنر است و مهندس معمار یک هنرمند... من افتخار آشنایی با مطهره ی نازنین را نداشتم... اما می تونم درک کنم که یک مدیر توانمند و هنرمند تا چه حد زحمت می کشه ... پس از صمیم قلب میگم: مطهره عزیزم خسته نباشی... برایت آرزو می کنم هر آنجه که دنیا با تمام گستاخی اش برایم آرزو نکرد و فرمانروای هستی را قسم می گیرم تا همیشه در کنار عزیزانت شاد باشی و امیدوار نازنین فاطمه جمشیدی
  24. "nazanin"

    دلتنگستـان

    نگارم! این منم, یه شبگرد عاشق... که هر نفس به امید کلمات بی خواب روزهایش رابه مهتاب پیوند می زند, تا دمی را با اندیشه هاي ابریشمی اش به خلوت نشیند... از تو و احساس بی آلایشت سخنی به میان آورد و رویاهایش راستاره باران کند... این منم, یه شبگرد عاشق... که هر شام زیر سایه ابر هاي بی نام و نشان... مقابل دیدگان مخملی آسمان... بی قرار تر از مروارید هاي شیشه اي باران می نشیند, احساس پاك زنانه اش را به محبت آمیز ترین کلمات می سپارد و از ماه بی نظیرش می نویسد... این منم, یه شبگرد عاشق... که با غروب خورشید, دست به سوي آسمان بر می دارد, از عشق محبوبش نشانی می آورد... خالق بی همتا را براي خوشبختی اش قسم می گیرد... و به انتظار اعجازی شور انگیز می ماند.... این منم, یه شبگرد عاشق... نازنین فاطمه جمشیدی
×
×
  • اضافه کردن...