Z@laL

خدایا اگر صلاح دونستی یه دستی به زندگی ادمایی مثل من بکش! با تشکر...

مَردُم به موجودی گفته میشه که از بدو تولد همراهیت میکنه و تا روز مرگت مجبوری که برای اون زندگی کنی. برای مَردُم خیلی مهمه که تو چی میپوشی؟ کجا میری؟ ... چند سالته؟ بابات چیکارس؟ ناهار چی خوردی؟ چند روز یه بار حموم میری؟ چرا حالت خوب نیست؟ چرا میخندی؟ چرا ساکتی؟ چرا نیستی؟ چرا اومدی؟ چرا اینطوری نوشتی؟ عاشق شدی؟ چرا اونطوری نوشتی؟ فارغ شدی؟ چرا چشات قرمزه؟ حشیش کشیدی؟ چرا لاغر شدی؟ شکست عاطفی خوردی؟ چرا چاق شدی؟ زندگی بهت ساخته؟ و چراهای بسیاری که تا جوابش رو بدست نیاره دست از سرت ور نمیداره. مَردُم ذاتا قاضی به دنیا میاد. بدون ِ اینکه خودت خبر داشته باشی، جلسه دادگاه برات تشکیل میده، روت قضاوت میکنه، حکم برات صادر میکنه و در نهایت محکوم میشی. مَردُم قابلیت اینو داره که همه جا باشه، هرجا بری میتونی ببینیش، حتی تو خواب. اما مَردُم همیشه از یه چیزی میترسه، از اینکه تو بهش بی توجهی کنی، محلش نذاری، حرفاش رو نشنوی و کاراش رو نبینی. پس دستت رو بذار رو گوشت، چشمات رو ببند و بی توجه بهش از کنارش عبور کن و مشغول کار خودت شو می خواستم به دنیا بیایم، در یک زایشگاه عمومی؛ پدر بزرگم به مادرم گفت: فقط بیمارستان خصوصی! مادرم گفت: چرا؟... پدر بزرگم گفت: مردم چه می گویند؟!...می خواستم به مدرسه بروم، همان مدرسه ی سر کوچه ی مان؛ مادرم گفت: فقط مدرسه ی غیر انتفاعی! پدرم گفت: چرا؟... مادرم گفت: مردم چه می گویند؟!...به رشته ی انسانی علاقه داشتم. پدرم گفت: فقط ریاضی! گفتم: چرا؟... پدرم گفت: مردم چه می گویند؟!...با دختری روستایی می خواستم ازدواج کنم. خواهرم گفت: مگر من بمیرم. گفتم: چرا؟... خواهرم گفت: مردم چه می گویند؟!...می خواستم پول مراسم عروسی را سرمایه ی زندگی ام کنم. پدر و مادرم گفتند: مگر از روی نعش ما رد شوی. گفتم: چرا؟... آنها گفتند: مردم چه می گویند؟!...می خواستم به اندازه ی جیبم خانه ای در پایین شهر اجاره کنم. مادرم گفت: وای بر من. گفتم: چرا؟... مادرم گفت: مردم چه می گویند؟!...اولین مهمانی بعد از عروسیمان بود. می خواستم ساده باشد و صمیمی. همسرم گفت: شکست، به همین زودی؟!... گفتم: چرا؟... همسرم گفت: مردم چه می گویند؟!...می خواستم یک ماشین مدل پایین بخرم، در حد وسعم، تا عصای دستم باشد. همسرم گفت: خدا مرگم دهد. گفتم: چرا؟... همسرم گفت: مردم چه می گویند؟!...بچه ام می خواست به دنیا بیاید، در یک زایشگاه عمومی. پدرم گفت: فقط بیمارستان خصوصی! گفتم: چرا؟... پدرم گفت: مردم چه می گویند؟!...بچه ام می خواست به مدرسه برود، رشته ی تحصیلی اش را برگزیند، ازدواج کند... می خواستم بمیرم. بر سر قبرم بحث شد. پسرم گفت: پایین قبرستان. زنم جیغ کشید. دخترم گفت: چه شده؟... زنم گفت: مردم چه می گویند؟!...مُردم. برادرم برای مراسم ترحیمم مسجد ساده ای در نظر گرفت. خواهرم اشک ریخت و گفت: مردم چه می گویند؟!...از طرف قبرستان سنگ قبر ساده ای بر سر مزارم گذاشتند. اما برادرم گفت: مردم چه می گویند؟!... خودش سنگ قبری برایم سفارش داد که عکسم را رویش حک کردند. حالا من در اینجا در حفره ای تنگ خانه دارم و تمام سرمایه ام برای ادامه ی زندگی جمله ای بیش نبود: مردم چه می گویند؟!...مردمی که عمری نگران حرفهایشان بودم، حالا حتی لحظه ای هم نگران من نیستند !!!

وقتی که یک شیر عاشق می شود من این قسمتشو دانلود کردم دیدم ناقص بود :5c6ipag2mnshmsf5ju3

خدا رحمتشون کنه

سلام.گرچه در حوضه ی تخصصی من نیست ولی به نظرم دو گزینه ی اخر خیلی جای کار داره و بهت پیشنهاد میکنم از نظر راحتی اونارو نسنجی.ببین با کدوم گزینه اشنایی بیشتری داری برو دنبالش

مرسی.من که عاشق این نقاشی ها هستم

بعضی ها پول دارن ولی عقل ندارن و اسراف میکنن و این بی عقلی اونا هیچ ربطی به ما نداره

اگر منظورتون سفرهایی هست که به این کشور میشه توسط ایرانی ها باید بگم که بازم نمیشه جمع بست... درضمن اونا خودشون عقل دارن ما که بهشون نگفتیم برای مهمونی هاشون چند برابر اونی که هستن تهیه ببینن و اسراف کنن... هر کسی قدرت انتخاب داره که در زندگیش با دارایی هایی که داره چطور رفتار کنه.بعضی ها به دیگران کمک میکنن وبعضی دیگه خیرشون به مردم نمیرسه ،تقصیر ما چیه؟؟!!!

چقدر اینا اسراف میکن همین کارارو میکنن که شدن قد گوریل !

کسی هست که احتمال بده میتونه بیاد؟؟

با سلام به همه ی دوستان نواندیشانی من و دوستانم افتخار اینو پیدا کردیم که جهت کمک به خیریه وحدت نمایشگاهی برگزار کنیم تا با ارائه دادن کارای هنریمون کمکی به مدد جویان این خیریه انجام داده باشیم. از دوستانی که علاقمندند در این حرکت خداپسندانه شرکت کنند دعوت میکنم که از تاریخ 1 تا 3 ابان(چهارشنبه تا جمعه) از ساعت 10 تا 18 به ادرس : تهران ، خیابان پاسداران انتهای خیابان شهید اخوان (بوستان دوم) خیابان شهید افشاری بالاتر از تالار ساقدوش ، بوستان دهم شرقی ، خیابان شماره 2 خیریه وحدت مراجعه فرمایند باز هم تاکید میکنم که عواید حاصل از این نمایشگاه به نفع مددجویان این مرکز خواهد بود :icon_gol:صمیمانه منتظر حضور سبزتون هستیم :icon_gol:

کاش دوباره زندگی روی شاد و خوش بودنو نشونمون بده دلم خیلی بی تابی میکنه بهونه ی اون روزای خوبو میگیره

سلام عزیزم.ممنونم لطف داری. اونایی که تهران هم بودن هیچکدوم نیومدن

سلام داداشی :hapydancsmil: مرسی از لطفت امیدوارم ببینمت

چه لطيف است حس آغازي دوباره ... چه زيباست رسيدن دوباره به روز زيباي آغاز نفس كشيدن ... و چه اندازه عجيب است ... روز ابتداي بودن ... وچه اندازه شيرين است امروز ... روز ميلاد تو ... روز تو ... روزي كه آمدي ...