رفتن به مطلب

Mohammad Aref

مدیر ارشد
  • تعداد ارسال ها

    34632
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط Mohammad Aref

  1. خواهش میکنم. برنامه خاصی نیست. برنامه winrar نیاز هست تا بتونید اکسترکت کنید. واسه اکسترکت کردن هم پسورد www.noandishaan.com رو باید وارد کنید.
  2. سلام. لینک دانلود اصلاح شد ?
  3. 1- خب چنین سوئیچی رو تو سایت هم نداریم گفتم شاید بتونیم سایت و فروشگاه رو یکی کنیم. ولی فروم خیلی متفاوته و ساختار جداگونه ای داره. خیلی بعیده که به این زودیا چنین چیزی رو بتونیم. 3- حداقل بهونه کمتر دستش بدیم ? چون بروزرسانی مطالب سایت و کاریابی دائما انجام میشه، نوتیفیکیشن واسش یه جورایی بی معنی میشه. وقتی هم که زیاد بشه دیگه کلا اهمیتش رو از دست میده. نوتیفیکیشن رو گذاشتیم واسه مواقعی که اطلاع رسانی های خاصی رو بخوایم انجام بدیم. 4- اینو چک میکنم که واسه ورژن بعدی اصلاحش کنم. 6- موسیقی و کلیپ فان که نه چون اصلا نمیخوایم اپ رو به اون سمتا هدایت کنیم. ولی واسه بازی شاید در آینده بخشی در نظر گرفته بشه. در حال حاضر خودم موافقش نیستم. ولی گفتم حالا ببینیم در آینده چطور پیش میره 7- عمومی یعنی چجوری؟ منظورت اگه همون کلیپ های فان هست که مثلا تو اینستا و اینا میذارن که بالاتر گفتم موافق نیستم به اون سمت نمیریم. در مورد امنیت هم هکرها میتونن بزرگترین سایتها و اپها که ادعا هم دارن، هک کنن، حالا ما که اصلاً چنین ادعایی نداریم ولی خب سعیمون رو میکنیم که امنیت چه داخل سایت چه داخل اپلیکیشن حفظ بشه. البته فعلا هم تو ورژن یک بخش های حیاتی از این حیث داخل اپ نیست. یه بخش فروشگاه هست که اونم موقع پرداختش کلا از اپ خارج میشه وارد سایت شاپرک که درگاه بانک هست میشه.
  4. سلاام. مرسی واسه بررسی که داشتی به این نظرات و پیشنهادات نیاز داریم 1- اگه منظورت بخش انجمن نواندیشان هست، تو این ورژن اصلا رو قسمت انجمن کار نشده و ایشالا تو ورژن های بعدی قراره اضافه بشه (البته الان بهتره قول این مورد رو ندم. چون باید ببینیم بخش حساب کاربری رو به چه شکلی باید مدیریت کرد. چون همین الانم قسمت حساب کاربری انجمن با سایت و فروشگاه متفاوته. حساب کاربری اپلیکیشن هم الان مربوط به قسمت فروشگاهه که احتمالا در آینده به سایت هم وصل بشه ولی واسه فروم باید روش فکر کرد چون ساختار کاملاً متفاوتی داره) 2- فعلا به غیر از خودت نداریم واسه همین فعلا ضرورتش زیاد نیست. ولی برای ورژن های آینده میشه به عنوان پیشنهاد در نظر گرفت. 3- متوجه نشدم دقیقا. یعنی مثلاً پست جدید تو قسمت کاریابی گذاشته میشه، نوتیفیکیشن بیاد که پست جدید ارسال شده؟ این حالت اگه منظورته، مناسب نیست. چون خیلی تو مخی میشه فحش میخوریم 4- عکس های داخل پستها نمایش داده میشه. ولی لیست مشاغل، تصاویر شاخص رو فعال نکردیم که نشون بده. چون خیلی از پستها فاقد عکس هستن و ظاهر جالبی پیدا نمیکنه. بعد چون کاربرد بیشتر آگهی های استخدامی توی متن و عنوانش هستش، اون عکسها (حتی اگه عکس پیشفرض برای پستهای فاقد عکس بذاریم) لود رو طولانی میکرد. حالا نمیدونم منظورت این بوده که عکسها رو تو متن کاریابی هم نمایش نمیده؟ 5- این قسمت رو گفتم که بخش انجمن هنوز متصل نشده به اپلیکیشن 6- خب اون زنگ تفریحه چی باشه؟ 7- بخش ارسال ویدئوی آموزشی یا ارسال مطلب رو داریم. کسایی هم که ارسال میکنن قطعاً از اعضای نواندیشان هستن. حالا نمیدونم شاید منظورت رو واضح نگرفتم. بازم ممنون بابت پیشنهادات
  5. سلام. فقط لینک پست اول مشکل داشت که اصلاح شد.
  6. تو صفحه اصلی نوشته شده. ولی همون قسمت تماس با ما هم میتونی بگی [Hidden Content]
  7. سلام. وقت شما بخیر الان یعنی مثلا رمز رو میذاری روی 123456 و سری بعد که بخوای وارد بشی میگه این رمز اشتباهه؟ اگه همچین چیزی باشه عجیبه. چون تا حالا نداشتیم. اما اگر احیاناً همچین موردی هست، قبل از ورود و تغییر رمز، ایمیل بزن یه بررسی بکنیم
  8. دوستانی که نصب کردن خوشحال میشم نظراتشونو برای بهتر شد اپلیکیشن بگن به لحاظ ظاهر، کارکرد، امکانات و ... سعی میکنیم مواردی رو که میتونیم تو ورژن های بعدی لحاظ کنیم. اگه تو گوگل پلی امتیاز داده بشه هم که چه بهتر
  9. تو این ورژن اول بخشی برای چت و تالار گفتگو پیاده سازی نشده. در واقع این ورژن فعلا مربوط به بخش های دیگه سایت از جمله سایت اصلی، فروشگاه، آگهی استخدام و مجله هستش.
  10. Mohammad Aref

    مشاوره

    سلام. اگر قصد ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد و بالاتر رو داری، پیشنهاد من اینه که قبل از سربازی باشه. اگر در همین مقطع میتونی طرح پژوهشی برای کسری خدمت بگیری یا فرصتی داری که سربازیت رو کوتاه تر یا بهتر کنی، میتونی الان و قبل از ارشد به سربازی بری. ولی معمولاً چون تو مقطع کارشناسی طرح های کسری خدمت نمیدن، واسه همین پیشنهاد دادم که بعد از کارشناسی ارشد باشه. اما در زمینه شاغل شدن، متأسفانه مثل خیلی از مشاغل مهندسی دیگه و حتی بدتر از خیلی هاشون، شرایط بازار کار شهرسازی شرایط خوبی نیست. فارغ التحصیلهای خیلی زیاد در قیاس با فرصتهای شغلی کم که باعث سواستفاده کارفرماها از این شرایط میشه. در حال حاضر یه سری شرکت های مشاور که طرح های توسعه شهری رو تهیه میکنن، شهرساز جذب می کنن. تو شهرهایی که دفاتر نوسازی و تسهیلگری وجود داره، این دفاتر هم جذب نیروی شهرسازی می کنن. همینطور یه سری جاهای دولتی. یا اینکه بخوای به صورت شخصی پروژه بگیری انجام بدی که نیاز به رابطه هست. در مجموع اگر به دنبال شاغل شدن برای کسب درامد مناسب هستی، پیشنهاد میکنم تا دیر نشده و اول کار هستی، به علایق و توانایی های خودت تو هر زمینه ای خوب فکر کن. اگه واقعا این علاقه و توانایی رو تو شهرسازی دیدی، ادامه تحصیل بده. تو این ادامه تحصیل هم خیلی زیاد روی تسلط روی نرم افزارهای مختلف کار کن. تو هیچ رشته ای از جمله شهرسازی دانشگاه و مدرک برای بازار کار به تنهایی کافی نیست. در آخر هم امیدوارم هرمسیری که انتخاب میکنی، موفق باشی
  11. Mohammad Aref

    دانلود جزوات هوش مصنوعی

    چک کردم با پسورد www.noandishaan.com باز شد. داخل خود فایل winrar هم وقتی باز کنید پسورد نوشته شده.
  12. ضوابط ملاک عمل تابلوبرق بوستر پمپ این ضوابط در سال 1398 توسط معاونت پيشگيري و حفاظت از حريق سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی تهران تهیه شده است. مقدمه تعاریف الزامات طراحی و اجرا شمای فنی تجهیزات مورد استفاده در مدارات جداول انتخاب سطح مقطع کابل دیاگرام پمپ دانلود ضوابط
  13. مجموعه دستورالعمل های ارزیابی پوشش های معدنی پاششی محافظت کننده در برابر آتش برای سازه های فولادی این مجموعه توسط سعيد بختياري و مسعود جمالي آشتياني و با همکاری ارسلان كلالي، ليلا تقي اكبري، علي مزروعي، زهرا درودياني و الهام عسكري مقدم تهیه شده است. فصل اول: مقدمه نگاهي به روش هاي استاندارد آزمون مقاومت در برابر آتش بر اي ستون های فولادی محافظت در مقابل آتش براي ستونهاي فولادي دماي بحراني ستونهاي فولادي هدف و دامنه پژوهش فصل دوم: چارچوب كلي - ارزيابي محصولات محافظت كننده در برابر آتش كليات و دامنه كاربرد دامنه كاربرد دسته بندي كاربردها تعاريف و اصطلاحات ارزيابي مناسب بودن براي كاربرد الزامات مورد نياز براي كارها و ارتباط آن با مشخصه هاي محصولات روش هاي تصديق ارزيابي و داوري در مورد مناسب بودن محصول براي كاربرد مورد نظر فرضيات و توصيه هايي براي مناسب بودن كاربرد محصول ارزيابي شده ارزيابي انطباق فصل سوم: ارزيابي و صدور گواهينام ه فن ي بر اي اندودها و پوشش ها ي معدني محافظت كننده در برابر آتش دامنه كاربرد دسته بندي ها، انواع محصولات، مجموعه ها و سيستم ها اصطلاحات الزامات روش هاي خاص ارزيابي ارزيابي و داوري مناسب بودن محصولات يا مجموعه ها براي كاربرد مورد نظر فرضيات و توصيه هايي براي ارزيابي مناسب بودن استفاده از محصولات گواهينامه فني فصل چهارم: تعيين مشاركت پوشش هاي معدني پاششي در مقاومت اعضاي فولادی سازهاي در برابر آتش– روش هاي آزمون هدف و دامنه كاربرد مراجع الزامي اصطلاحات، تعاريف و كوته نوشت ها تجهيزات آزمون شرايط آزمون آزمونه ها نصب آزمونه ها تثبيت شرايط آزمونه ها اجراي ابزاربندي روش اجراي آزمون بيان نتايج گزارش آزمون ارزيابي گزارش ارزيابي محدوده هاي كاربرد نتايج ارزيابي فصل پنجم: آيين كار اجراي پوشش هاي معدني پاششي محافظت كننده در برابر آتش هدف و دامنه كاربرد مراجع الزامي اصطلاحات و تعاريف اعتباردهي مستقل كليات آماده سازي سطح زيركار روش هاي مختلف نگه داري مكانيكي محافظت سازه در برابر آتش رشد قارچ مهارت در اجرا دانلود مجموعه دستورالعمل
  14. چکیده ضوابط آشکارساز مونواکسید کربن در محیط های مسکونی این ضوابط در سال 1395 توسط معاونت پيشگيري و حفاظت از حريق سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی تهران تهیه شده است. مقدمه منابع توليد مونواكسيد كربن نصب مكان قرار گيري آشكارساز مونواكسيد كربن الزامات عمومي توصيه به كاربران اقدامات اضطراري دانلود ضوابط
  15. ضوابط طراحی و اجرای آسانسورهای آتش نشانی و لابی های مرتبط با آنان این ضابطه براي ساختمان هایی که از تاریخ 1396/7/1 به بعد ساخته می شوند اجرایی می باشد و در خصوص سایر ساختمان هایی که قبل از این تاریخ پروانه ساخت خود را دریافت نموده اند و یا تغییر نقشه به هر دلیلی دارند با توجه به شرایط معماري و تمهیدات ایمنی می بایست آسانسور موجود را به آسانسور آتش نشان تبدیل نموده به نحوي که در آن موارد ذیل لحاظ گردد. الزامات عمومی براي آسانسور هاي آتش نشانی در معماري ساختمان مراحل خروج از سرویس دهی آسانسور ها درساختمان در هنگام دریافت خبر حریق الزامات فنی و تاسیساتی آسانسور هاي آتش نشانی قوانین فضاهاي امن و لابی آسانسورها دانلود ضوابط
  16. فایلها rar هستن که باید winrar رو داشته باشید تا بتونید اکسترکت کنید. برای اکسترکت کردن هم پسورد فایل www.noandishaan.com هستش.
  17. Mohammad Aref

    آموزش جنگو Django Framework

    آموزش بین المللی سازی (Internationalization) جنگو در ابتدا درست در ایالات متحده ی میانی توسعه یافت – در معنای واقعی کلمه، در لارنس، کنزاس، کمتر از 40 مایلی مرکز جغرافیای قاره ایالات متحده. همانند اغلب پروژه های منبع باز (open source)، جنگو در بین مردم سرتاسر زمین بزرگ شد. همانطور که جامعه جنگو به طور افزاینده ای متنوع می شدند، internationalization و localization به طور افزاینده ای دارای اهمیت شد. به دلیل آن که بسیاری از توسعه دهندگان درک مبهمی از این دوره ها دارند، به طور اختصار آنها را تعریف می کنیم. internationalization به پردازش طراحی برنامه ها برای استفاده ی بالقوه از هر مکان رجوع می کند. این شامل علامت گذاری متن (از قبیل المان های UI و پیام های خطا) برای ترجمه ی آینده، abstract کردن نمایش تاریخ ها و زمان ها به طوری که استاندارهای مختلف محلی ممکن observed باشه، تهیه ی پشتیبانی برای منطقه های زمانی مختلف، و به طور کلی اطمینان از اینکه کد حاوی هیچ فرضی در باره ی محل آن کاربران نباشد. اغلب "internationalization" را به صورت اختصار I18N می بینید. ("18" به تعداد حروف حذف شده بین حرف اول "I" و حرف آخر "N" می باشد.) localization به پردازش ترجمه ی واقعی یک برنامه ی internationalize شده برای استفاده در یک محل خاص رجوع می کند. گاهی اوقات "localization" به صورت اختصار L10N می بینید. خود جنگو به طور کامل internationalize شده می باشد؛ تمام رشته ها برای ترجمه علامت گذاری شده اند، و تنظیمات نمایش مقادیر local-dependent مانند تاریخ ها و زمان ها را کنترل می کنند. جنگو همچنین دارای بیشتر از 50 فایل localization می باشد. در صورتی که زبان مادری شما انگلیسی نمی باشد، یک شانس خوب وجود دارد که جنگو قبلا به زبان اصلی شما ترجمه شده است. فریم ورک همسان internationalization برای این localization ها برای شما جهت استفاده از کد و template های خودتان در دسترس می باشند. جهت استفاده از این فریم ورک یا چارچوب، نیاز به اضافه کردن حداقل hook ها به کد پایتون و template های خود دارید. این hook ها رشته های ترجمه نام دارند. آن ها به جنگو می گویند، "این متن باید به زبان کاربر ترجمه شود، در صورتی که یک ترجمه برای این متن در آن زبان در دسترس باشد." فریم ورک یا چارچوب جنگو (Django) مراقب استفاده از این hook ها برای ترجمه ی برنامه های وب می باشد، بسیار سریع، بر طبق تنظیمات زبان کاربر. اساسا، جنگو دو کار را انجام می دهد: به توسعه دهندگان و نویسندگان template اجازه می دهد که بخش های برنامه ی خودشان که باید قابل ترجمه باشد را تعیین کنند. از آن اطلاعات جهت ترجمه ی برنامه های وب برای کاربران خاص بر طبق زبان مورد ترجیح استفاده می کند. نکته دستگاه ترجمه ی جنگو از GNU gettext ([Hidden Content]) از طریق ماژول gettext که در پایتون ارائه شده است استفاده می کند. در صورتی که به internationalization نیازی نداشته باشید: hook های internationalization جنگو به طور پیشفرض فعال می باشند، که موجب کمی بار اضافی می شود. در صورتی که از internationalization استفاده نمی کنید، باید درون فایل تنظیمات USE_I18N = False را قرار دهید. در صورتی که USE_I18N مقدار False باشد، جنگو بهینه سازی هایی را برای بارگذاری نشدن دستگاه internationalization انجام می دهد. همچنین شاید بخواهید 'django.core.context_processors.i18n' از تنظیم TEMPLATE_CONTEXT_PROCESSORS حذف کنید. سه مرحله برای internationalize کردن برنامه جنگو به قرار زیر می باشند: رشته های ترجمه را در کد پایتون خود را template قرار دهید. ترجمه هایی برای آن رشته های بدست آورید، در هر زبانی که برای پشتیبانی می خواهید. locale middleware را در تنظیمات جنگو خود فعال کنید. هر کدام از این مراحل را به تفصیل پوشش خواهیم داد. 1. نحوه تعیین رشته های ترجمه رشته های ترجمه "این متن باید ترجمه شده باشد" تعیین می کنند این رشته ها می توانند در کد پایتون و template های شما ظاهر شوند. علامت گذاری رشته های ترجمه بر عهده ی شما می باشد؛ سیستم تنها می تواند رشته هایی را که می شناسد ترجمه کند. در کد پایتون ترجمه استاندارد تعیین یک رشته ی ترجمه با استفاده از تابع ugettext() می باشد. به صورت قرار است که این تابع به صورت یک نام مستعار کوتاه تر یعنی "_" import شود. در مثال زیر، متن "Welcome to my site." به صورت رشته ی ترجمه علامت گذاری شده است: from django.utils.translation import ugettext as _ def my_view(request): output = _("Welcome to my site.") return HttpResponse(output) واضح است، می توانید بدون استفاده از نام مستعار کد فوق را بنویسید. مثال زیر برابر با مثال فوق می باشد: from django.utils.translation import ugettext def my_view(request): output = ugettext("Welcome to my site.") return HttpResponse(output) ترجمه با مقدار محاسبه شده کار می کند. مثال زیر برابر با دو مثال قبلی می باشد: def my_view(request): words = ['Welcome', 'to', 'my', 'site.'] output = _(' '.join(words)) return HttpResponse(output) ترجمه با متغیرها نیز کار می کند. برای بار دیگر، مثال زیر برابر با مثال های قبلی می باشد: def my_view(request): sentence = 'Welcome to my site.' output = _(sentence) return HttpResponse(output) (اخطار در مورد استفاده از متغیرها یا مقادیر محاسبه شده، همانطور که در دو مثال قبلی مشاهده کردید، این است که مزیت تشخیص رشته ی ترجمه یعنی django-admin.py makemessages، قادر به یافتن این رشته ها نخواهد بود. در مورد makemessage کمی بعد بیشتر توضیح خواهیم داد.) رشته هایی که به _() یا ugettext() ارسال می کنید، می توانند placeholder هایی دریافت کنند، که درون زبان پایتون وجود دارند. مثال: def my_view(request, m, d): output = _('Today is %(month)s %(day)s.') % {'month': m, 'day': d} return HttpResponse(output) این تکنیک به ترجمه های زبان خاص اجازه می دهد متن placeholder را دوباره چیدمان کنند. برای مثال، یک ترجمه ی انگلیسی ممکن است "Today is November 26." باشد، هنگام ترجمه ی اسپانیایی ممکن است "Hoy es 26 de Noviembre." باشد – با placeholder ها (ماه و روز) با موقعیت های عوض شدهی آنها. به همین دلیل، شما باید از رشته های نام گذاری شده (مانند %(day)s) به جای رشته های موضعی (مانند، %s یا %d) هر زمان که بیشتر از یک پارامتر وجود دارد استفاده کنید. در صورتی که از رشته های موضعی استفاده می کنید قادر نمی باشد placeholder متن را دوباره چیدمان کنید. علامت گذاری رشته ها به صورت No-Op از تابع django.utils.translation.ugettext_noop() جهت علامت گذاری یک رشته به صورت یک رشته ی ترجمه بدون ترجمه کردن آن استفاده کنید. در صورتی که رشته های ثابتی دارید که باید در ریشه ی زبان ذخیره شده باشند چرا که آن ها در سرتاسر سیستم ها و کاربران رد و بدل می شوند – مانند رشته های درون یک پایگاه داده – ولی باید در آخرین نقطه ی ممکن ترجمه شوند، مانند زمانی که رشته به کاربر نشان داده می شود، از این استفاده کنید. ترجمه ی Lazy از تابع django.utils.translation.ugettext_lazy() جهت ترجمه ی رشته های به صورت lazy استفاده کنید – زمانی که مقدار در دسترس است، به جای هنگامی که تابع ugettext_lazy() فراخوانی شده است. برای مثال، جهت ترجمه ی مدل help_text کد زیر را عمل کنید: from django.utils.translation import ugettext_lazy class MyThing(models.Model): name = models.CharField(help_text=ugettext_lazy('This is the help text')) در مثال فوق، ugettext_lazy() یک بازگشت lazy به رشته را ذخیره می کند – نه ترجمه ی واقعی را. خود ترجمه، هنگامی که رشته در یک رشته ی context استفاده شده باشد، مانند render کردن template در سایت مدیر جنگو، انجام خواهد شد. نتیجه فراخوانی یک ugettext_lazy() می تواند هر جایی که شما یک رشته ی یونیکد (یک شیء از نوع unicode) در پایتون استفاده می کند استفاده شده باشد. در صورتی که سعی کنید در جایی که انتظار یک bytestring (شیء str) از آن استفاده کنید، هیچ چیز آن طوری که انتظار آن می رود کار نخواهد کرد، چون یک شیء uggettext_lazy() نحوه ی تبدیل خودش به یک bytestring را نمی داند. نمی توانید از یک رشته ی یونیکد درون یک bytestring استفاده کنید، بنابراین این رفتار عادی پایتون می باشد. برای مثال: # This is fine: putting a unicode proxy into a unicode string. u"Hello %s" % ugettext_lazy("people") # This will not work, since you cannot insert a unicode object # into a bytestring (nor can you insert our unicode proxy there) "Hello %s" % ugettext_lazy("people") در صورتی که همواره خروجی شبیه به "hello <django.utils.functional...>" مشاهده می کند، باید سعی به درج نتیجه ی ugettext_lazy() به درون یک bytestring کنید. آن یک اشکال در کد شما می باشد. در صورتی که نام طولانی ugettext_lazy را نمی پسندید، می توانید از نام مستعار "_" (خط تیره)، مانند زیر استفاده کنید: from django.utils.translation import ugettext_lazy as _ class MyThing(models.Model): name = models.CharField(help_text=_('This is the help text')) همواره از ترجمه های lazy در مدل های جنگو استفاده کنید. نام های فیلد و نام جدول باید برای ترجمه علامت گذاری شده باشند(در غیر این صورت، آن ها درون رابط مدیر ترجمه نخواهند شد). این بدین معنی است که نوشتن صریح option های verbose_name و verbose_name_plural در کلاس Meta، به جای اعتماد به تعیین پیشفرض verbose_name و verbose_name_plural جنگو توسط نگاه به نام کلاس مدل: from django.utils.translation import ugettext_lazy as _ class MyThing(models.Model): name = models.CharField(_('name'), help_text=_('This is the help text')) class Meta: verbose_name = _('my thing') verbose_name_plural = _('mythings') جمع بندی برای تعیین پیام های جمع بندی شده از تابع django.utils.translation.ungettext() استفاده کنید. مثال: from django.utils.translation import ungettext def hello_world(request, count): page = ungettext('there is %(count)d object', 'there are %(count)d objects', count) % { 'count': count, } return HttpResponse(page) ungettext سه آرگومان دریافت می کند: رشته ی ترجمه ی تک، رشته ی ترجمه ی جمع و تعداد شیء ها (که به زبان های ترجمه به صورت متغیر count ارسال شده است). در کد Template ترجمه در template های جنگو از دو تگ template و یک syntax کمی متفاوت تر از کد پایتون استفاده می کند. برای دادن دسترسی به این تگ ها به template خود، {% load i18n %} را نزدیک بالای template خود قرار دهید. تگ template {% trans %} هر دوی رشته ی ثابت (احاطه شده درون دابل کتیشن یا تک کتیشن) یا محتوای متغیر را ترجمه می کند: <title>{% trans "This is the title." %}</title> <title>{% trans myvar %}</title> در صورتی که آپشن noop موجود باشد، variable lookup همچنان اتفاه می افتد ولی ترجمه انجام نمی شود. <title>{% trans "myvar" noop %}</title> امکان ترکیب یک متغیر template درون یک رشته ی داخل {% trans %} امکان پذیر نمی باشد. در صورتی که ترجمه های شما نیازمند رشته هایی با متغیرها (placeholder ها) باشد، از {% blocktrans %} استفاده کنید: {% blocktrans %}This string will have {{ value }} inside.{% endblocktrans %} جهت ترجمه ی یک عبارت template – تصور کنید، از فیلترهای template استفاده می کند – نیاز چسباندن عبارت به متغیر محلی برای استفاده درون بلاک ترجمه می باشد: {% blocktrans with value|filter as myvar %} This will have {{ myvar }} inside. {% endblocktrans %} در صورتی که نیاز به چسباندن بیشتر از یک عبارت داخل یک تگ blocktrans دارید، قسمت ها را با and جدا کنید: {% blocktrans with book|title as book_t and author|title as author_t %} This is {{ book_t }} by {{ author_t }} {% endblocktrans %} جهت جمع بستن، هر دو فرم های تک و جمع را با تگ {% plural %} تعیین کنید، که درون {% blocktrans %} و {% endblocktrans %} ظاهر می شوند. مثال: {% blocktrans count list|length as counter %} There is only one {{ name }} object. {% plural %} There are {{ counter }} {{ name }} objects. {% endblocktrans %} به طور داخلی، تمام بلاک و ترجمه های درون خطی از فراخوانی مناسب ugettext / ungettext استفاده می کنند. هر RequestContext دارای دسترسی به سه متغیر ترجمه ی خاص می باشد: LANGUAGE لیستی از تاپل ها می باشد که در المان اول کد زبان و دومی نام زبان (ترجمه شده به locale فعال فعلی) می باشد. LANGUAGE_CODE زبان مورد ترجیح کاربر فعلی به صورت یک رشته می باشد. مثال: en-us. (به بخش "نحوه ی پی بردن جنگو به زبان مورد ترجیح" در همین آموزش مراجعه کنید.) LANGUAGE_BIDI جهت locale فعلی می باشد. در صورتی که True باشد، یک زبان راست به چپ، مانند: فارسی، عربی می باشد. در صورتی که False باشد یک زبان چپ به راست مانند : انگلیسی، فرانسوی و آلمانی می باشد. در صورتی که از RequestContext extension استفاده نمی کنید، می توان آن مقادیر را با سه تگ زیر بدست آورد: {% get_current_language as LANGUAGE_CODE %} {% get_available_languages as LANGUAGES %} {% get_current_language_bidi as LANGUAGE_BIDI %} این تگ ها همچنین به یک {% load i18n %} نیاز دارند {% some_special_tag _("Page not found") value|yesno:_("yes,no") %} نکته در این مثال، زیر ساخت ترجمه، رشته ی "yes,no" را ارسال می کند، نه رشته های فردی "yes" و "no". رشته ی ترجمه شده نیازمند علامت کاما "," می باشد، به طوری که تجزیه کننده ی کد فیلتر نحوه ی جدا کردن آرگومان ها را بداند. برای مثال، یک مترجم آلمانی ممکن است رشته ی "yes,no" را به صورت "ja,nein" ترجمه کند (نگهداشتن کاما دست نخورده). کار با شیء های ترجمه ی Lazy استفاده از ugettext_lazy() و ungettext_lazy() برای علامت گذاری رشته ها در مدل ها و توابع یک عمل رایج می باشد. هنگامی که با این شیء ها در جای دیگر کد خود کار می کنید، باید مطمئن باشید که به طور تصادفی آن ها را رشته ها تبدیل نمی کنید، زیرا آن ها باید در آخرین زمان ممکن تبدیل شوند (در دست ترجمه ...). این موضوع ایجاب می کند که از چند تابع کمکی استفاده کنید. متصل کردن رشته ها: string_concat() join های رشته ی استاندارد پایتون (''.join([...])) بر روی لیست های حاوی شیء های ترجمه ی lazy کار نخواهند کرد. در عوض، می توانید از django.utils.translation.string_concat() استفاده کنید، که یک شیء lazy ایجاد می کند که محتویات آن را به هم وصل کرده و آن ها را تنها هنگامی که نتیجه در یک رشته شامل شده باشد، به هم متصل می کند. برای مثال: from django.utils.translation import string_concat # ... name = ugettext_lazy(u'John Lennon') instrument = ugettext_lazy(u'guitar') result = string_concat([name, ': ', instrument]) در این مورد، ترجمه ی lazy در result تنها زمانی که خود result در یک رشته استفاده شده باشد به رشته ها تبدیل می شود (معمولا زمان render شدن template). دکوریتور allow_lazy() جنگو بسیاری توابع سودمند (به ویژه در django.utils) ارائه می کند که یک رشته را به صورت اولین آرگومان دریافت می کنند و کاری را بر روی آن رشته انجام می دهند. این توابع توسط فیلترهای template همچنین به طور مستقیم در کد دیگر استفاده می شوند. در صورتی که توابع مشابه خود را بنویسید و با ترجمه های سر و کار داشته باشید، زمانی که اولین آرگومان یک شیء ترجمه ی lazy باشد با مشکل چه باید بکنم رو به رو می شوید. شما نمی خواهید آن را بلا فاصله به یک رشته تبدیل کنید، چرا که ممکن است تابع را بیرون از view نیز استفاده کنید (در دست ترجمه ...). برای موارد شبیه به این، از دکوریتور django.utils.functional.allow_lazy() استفاده کنید. این دکوریتور تابع اصلاح می کند، به طوری که اگر با یک ترجمه lazy به عنوان اولین آرگومان فراخوانی شود، ارزیابی تابع تا زمانی که نیاز باشد به یک رشته تبدیل شود به تاخیر می افتد. برای مثال: from django.utils.functional import allow_lazy def fancy_utility_function(s, ...): # Do some conversion on string 's' # ... fancy_utility_function = allow_lazy(fancy_utility_function, unicode) استفاده از این دکوریتور بدین معناست که شما می توانید تابع خود را نوشته و فرض کنید که ورودی یک رشته ی مناسب می باشد، سپس پشتیبان برای شیء های ترجمه ی lazy در پایان اضافه کنید. 2. نحوه ساختن فایل های زبان هنگامی رشته های خود را برای ترجمه ی بعدی ضمیمه کردید، نیاز به نوشتن (بدست آوردن) خود ترجمه های زبان دارید. در زیر نحوه ی این عمل وجود دارد. محدودیت های Locale جنگو localize کردن برنامه ی شما را به داخل یک locale که خود جنگو ترجمه نکرده است را پشتیبانی نمی کند. در این مورد، فایل های ترجمه ی شما نادیده گرفته می شوند. در صورتی که برای این مورد تلاش کرده اید و جنگو از آن پشتیبانی کرده است، ناگذیر به یک مخلوط از رشته های ترجمه خود (از برنامه خود) رشته های انگلیسی (از خود جنگو) نگاه کنید. در صورتی که می خواهید یک locale برای برنامه ی خود را پشتیبیانی کنید که قبلا بخشی از جنگو نمی باشد، نیاز به ساختن حداقل یک ترجمه از هسته جنگو خواهید داشت. فایل های پیام اولین قدم برای یک زبان جدید ساختن یک فایل پیام می باشد. فایل پیام یک فایل متنی ساده برای نشان دادن یک زبان است، که حاوی تمام رشته های در دسترس برای ترجمه و چگونگی نمایش آن ها در زبان داده شده است. فایل های پیام دارای پسوند .po می باشند. جنگو ابزاری به نام django‑admin.py makemessages ارائه می کند، که ساختن و نگهداری این فایل ها را خودکار می کند. جهت ساخت و به روز رسانی یک فایل پیام، دستور زیر را اجرا کنید: django-admin.py makemessages -l de de کد زبان برای فایل پیامی که می خواهید بسازید می باشد. کد زبان، در این مورد در قابل بندی locale می باشد. برای مثال، pt_BR برای برزیلی پرتغالی و de_AT برای اتریشی آلمانی می باشد. اسکریپت باید از یکی از این سه مکان اجرا شود: دایرکتوری ریشه ی پروژه ی جنگوی شما. دایرکتوری ریشه ی app جنگوی شما. این اسکریپت در سرتاسر درخت منبع پروژه یا درخت منبع برنامه اجرا می شود و تمام رشته های علامت گذاری شده برای ترجمه را بیرون می کشد. این اسکریپت یک فایل پیام در دایرکتوری locale/LANG/LC_MESSAGES می سازد (یا بروز رسانی می کند). در مثال de، فایل locale/de/LC_MESSAGES/django.po خواهد بود. به طور پیشفرض django-admin.py makemessages هر فایلی که دارای پسوند .html باشد را بررسی می کند. در مواردی که می خواهید آن پیشفرض را override کنید، از آپشن –extension یا –e برای تعیین پسوندهای فایل جهت بررسی استفاده کنید: django-admin.py makemessages -l de -e txt چندین پسوند را با کاما و / یا با استفاده از –e یا ––extension چندین بار جدا کنید: django-admin.py makemessages -l de -e html,txt -e xml زمان ساختن کاتالوگ های ترجمه ی جاوا اسکریپت (که کمی بعد در این آموزش از کتاب پوشش داده خواهد شد،) نیاز به استفاده از دامنه ی خاص 'djangojs' دارید، نه –e js. gettext نه؟ در صورتی که فواید gettext را نصب ندارید، django‑admin.py makemessages فایل های خالی خواهد ساخت. اگر چنین است می توانید gettext را نصب کنید و یا فایل پیام (locale/en/LC_MESSAGES/django.po) انگلیسی را که فقط یک فایل خالی ترجمه است در صورت دسترس کپی کنید و از آن به عنوان نقطه شروع استفاده کنید. با سیستم عامل ویندوز کار می کنید؟ در صورتی که از ویندوز استفاده می کنید و نیاز به نصب فواید GNU gettext برای عملکرد django‑admin makemessages دارید، به بخش "gettext در ویندوز" در همین فصل مراجعه کنید. قالب بندی فایل های .po ساده می باشد. هر فایل .po حاوی یک قسمت کوچک از metadata، از قبیل اطلاعات تماس maintainer ترجمه، توده ی فایل یک لیست از پیام ها می باشد – ارتباط های ساده بین رشته های ترجمه و متن ترجمه شده ی واقعی برای زبان خاص. برای مثال، در صورتی که app جنگو شما حاوی یک رشته ی ترجمه برای متن "Welcom to my site." مانند زیر می باشد: _("Welcome to my site.") سپس django-admin.py makemessages یک فایل .po حاوی تکه کد های زیر را خواهد ساخت – یک پیام: #: path/to/python/module.py:23 msgid "Welcome to my site." msgstr "" یک توضیح سریع: msgid رشته ی ترجمه می باشد، که در منبع وجود دارد. آن را تغییر ندهید. msgstr جایی است که ترجمه ی زبان خاص را در آن جا قرار می دهید. که با مقدار خالی شروع می کند، بنابراین تغییر دادن آن به عهده ی شما می باشد. اطمینان حاصل کنید که ترجمه ی شما درون کتیشن می باشد. برای راحتی، هر پیام به صورت شکلی از خط کامنت شروع شده با علامت "#" می باشد و در بالای خط msgid قرار گرفته است، filename و شماره خط از رشته ی ترجمه شده جمع شده اند. پیام های طولانی یک مورد خاص می باشند. در آن جا، اولین رشته به طور مستقیم بعد از msgstr (یا msgid) یک رشته ی خالی می باشد. سپس خود محتوا خودش سرتاسر چند خط بعدی به صورت یک رشته در هر خط نوشته شده خواهند بود. آن رشته ها به صورت مستقیم متصل شده اند. space های عقبی درون رشته ها را فراموش نکنید؛ در غیر اینصورت، آن ها بدون فاصله به یکدیگر وصل می شوند! جهت بررسی دوباره ی تمام کد منبع و template ها برای رشته های ترجمه ی جدید و به روز رسانی تمام فایل های پیام برای تمام زبان ها، دستور زیر را اجرا کنید: django-admin.py makemessages -a کامپایل فایل های Message بعد از این که فایل پیام خود را ایجاد نمودید – و هر بار که تغییراتی در آن انجام دهید – نیاز به کامپایل آن درون یک فرم موثرتر خواهید داشت، جهت استفاده با gettext. این کار را با مزیت django‑admin.py compilemessages انجام دهید. این ابزار سرتاسر تمام فایل های .po در دسترس اجرا می شود و فایل های .mo را ایجاد می کند که فایل های باینری بهینه شده برای استفاده توسط gettext می باشند. درون دایرکتوری همسانی که دستور django‑admin.py makemessages را اجرا کردید، دستور django-admin.py compilemessages را مانند زیر اجرا کنید: django-admin.py compilemessages همین. ترجمه های شما آماده برای استفاده می باشند. 3. طریقه پی بردن جنگو به ترجیح زبان هنگامی ترجمه های خود را آماده می کنید – یا، در صورتی که تنها می خواهید از ترجمه های موجود در خود جنگو استفاده کنید – تنها نیاز خواهید داشت ترجمه را برای app خود فعال کنید. در پشت صحنه، جنگو دارای یک مدل خیلی منعطف از تصمیم گیری در مورد زبانی که باید استفاده شود می باشد – installation‑wide برای یک کاربر خاص، یا هر دو. برای قرار دادن preference زبان installation-wide، LANGUAGE_CODE را قرار دهید. جنگو از این زبان به صورت ترجمه ی پیشفرض استفاده می کند – تلاش نهایی در صورتی که مترجم دیگری یک ترجمه پیدا کند. در صورتی که بخواهید جنگو را با زبان مادری خود اجرا کنید، و یک فایل زبان برای زبان شما در دسترس می باشد، نیاز به قرار دادن LANGUAGE_CODE دارید. در صورتی که می خواهید برای هر کاربر منحصر به فرد زبان مورد ترجیح خودش را مشخص کنید، از LocaleMiddleware استفاده کنید. LocaleMiddleware انتخاب زبان بر اساس داده ی درخواست را فعال می کند. LocaleMiddleware محتوا را برای کاربر سفارشی می کند. جهت استفاده از LocaleMiddlewareT، 'django.middleware.locale.localeMiddleware' را به تنظیم MIDDLEWARE_CLASSES اضافه کنید. به دلیل آن که ترتیب middleware مهم می باشد، باید دستور العمل های زیر را دنبال کنید: اطمینان حاصل کنید آن اولین middleware نصب شده می باشد. باید بعد از SessionMidedleware بیاید، زیرا LocaleMiddleware از داده session استفاده می کند. در صورتی که از CacheMiddleware استفاده می کند، LocaleMiddleware را بعد از آن قرار دهید. به عنوان مثال، MIDDLEWARE_CLASSES ممکن است شبیه به زیر باشد: MIDDLEWARE_CLASSES = ( 'django.contrib.sessions.middleware.SessionMiddleware', 'django.middleware.locale.LocaleMiddleware', 'django.middleware.common.CommonMiddleware', ) LocaleMiddleware تلاش می کند preference زبان کاربر را توسط الگوریتم زیر تعیین کند: ابتدا، به دنبال کلید django_language در session کاربر فعلی می گردد. در صورت نبود، به دنبال یک کوکی می گردد. در صورت نبود، به HTTP هدر Accept-Language نگاه می کند. این هدر توسط مرورگر شما ارسال شده است و به سرور زبانی را که شما ترجیح می دهید را می گوید. جنگو برای هر زبان در هدر تلاش می کند تا یک را با ترجمه های در دسترس بایبد. در صورت نبود، از تنظیم سراسری LANGUAGAE_CODE استفاده می کند. نکته ها: در هر کدام از این مکان ها، preference زبان، انتظار می رود در قالب بندی استاندارد زبان باشد، به صورت یک رشته. برای مثال، برزیلی پرتغالی، pt-br می باشد. در صورتی که زبان پایه در دسترس باشد ولی sublanguage مشخص نباشد، جنگو از زبان پایه استفاده می کند. برای مثال، در صورتی که کاربرد de-at تعیین کرده باشد (اتریشی آلمانی) ولی جنگو تنها دارای de در دسترس باشد، جنگو از de استفاده می کند. تنها زبان های لیست شده در تنظیم LANGUAGES می توانند انتخاب شوند. در صورتی که می خواهید انتخاب زبان را به یک زیر مجموعه از زبان های تهیه شده محدود کنید (چرا که برنامه ی شما تمام آن زبان ها را تهیه نمی کند)، LANGUAGE را به یک لیستی از زبان ها محدود کنید. برای مثال: LANGUAGES = ( ('de', _('German')), ('en', _('English')), ) مثال فوق زبان هایی را که برای انتخاب خودکار به آلمانی و انگلیسی در دسترس می باشند را محدود می کند (و هر sublanguage، مانند de-ch یا en-us). در صورتی که یک تنظیم LANGUAGE سفارشی تعریف می کند، همانطور که در bullet قبلی توضیح داده شد، علامت گذاری زبان ها به صورت رشته های ترجمه صحیح می باشد – ولی استفاده از یک تابع ugettext() ساختگی، نه یکی در django.utils.translation. هرگز نباید django.utils.translation را درون فایل تنظیمات import کنید، چرا که آن ماژول در خودش وابسته به تنظیمات می باشد، و موجب یک import دایره ای می شود. راهکار استفاده از یک تابع ugettext() ساختگی می باشد. در زیر یک نمونه از فایل تنظیمات می باشد: ugettext = lambda s: s LANGUAGES = ( ('de', ugettext('German')), ('en', ugettext('English')), ) با این ترتیب، django‑admin.py makemessages همچنان این رشته های علامت گذاری شده برای ترجمه را پیدا می کند، ولی ترجمه در زمان اجرا اتفاق نمی افتد – بنابراین باید بخاطر داشته باشید که زبان ها را در ugettext() واقعی در هر کدی که در زمان اجرا از LNAGUAGE استفاده می کند wrap کنید. LocalMiddleware می تواند تنها زبان هایی تهیه شده توسط جنگو برای ترجمه را انتخاب کند. در صورتی که می خواهید ترجمه هایی را برای برنامه ی خود تهیه کنید که قبلا در ترجمه های منبع جنگو قرار داده نشده اند، شما می خواهید حداقل اصول اولیه ترجمه ها را برای آن زبان تهیه کنید. برای مثال، جنگو ID های پیام فنی برای ترجمه ی قالب بندی های تاریخ و زمان استفاده می کند – بنابراین نیاز به حداقل آن ترجمه های برای سیستم، جهت عملکرد درتس خواهید داشت. نقطه ی شروع خوب کپی فایل انگلیسی .po و ترجمه ی حداقل پیام های فنی می باشد – شاید پیام های validation، همچنین. ID های فنی پیام به سادگی تشخیص داده شده اند؛ آن ها تماما حروف بزرگ می باشند. شما ID پیام را به صورت پیام های دیگر ترجمه نمی کنید، شما local گوناگون صحیح در مقدار انگلیسی تهیه شده تهیه می کنید. برای مثال، با DATETIME_FORMAT (یا DATE_FORMATE یا TME_FORMAT)، این قالبندی رشته است که می خواهید برای زبان خود استفاده کنید. قالب بندی جهت قالب بندی رشته هایی که توسط تگ template، now استفاده شده اند یکسان است. هنگامی که LocalMiddleware، preference کاربر را تعیین می کند، این preference را به صورت request.LANGUAGE_CODE برای هر HttpRequest قابل دسترس می کند. احساس آزادی کندی برای خواند این مقدار در کد view خود. در زیر یک مثال ساده وجود دارد: def hello_world(request): if request.LANGUAGE_CODE == 'de-at': return HttpResponse("You prefer to read Austrian German.") else: return HttpResponse("You prefer to read another language.") توجه داشته باشید که، با ترجمه استاتیک (بدون middleware)، زبان دز settings.LANGUAGE_CODE می باشد، در حالی که با ترجمه ی پویا (middleware)، در request.LANGUAGE_CODE می باشد. استفاده از ترجمه ها در پروژه خودتان جنگو توسط الگوریتم زیر به دنبال ترجمه می گردد: ابتدا، به دنبال دایرکتوری locale در دایرکتوری برنامه (در دست ترجمه ...). در صورتی که یک ترجمه برای زبان انتخاب شده پیدا کند، ترجمه نصب خواهد شد. سپس، به دنبال دایرکتوری locale در دایرکتوری پروژه می گردد. در صورتی که یک ترجمه پیدا کند، ترجمه نصب خواهد شد. در پایان، پایگاه ترجمه ی تهیه شده توسط جنگو را در django/conf/locale را بررسی می کند. می توانید برنامه هایی که شامل ترجمه های خودشان باشند را بنویسید، و می توانید پایگاه ترجمه ها را در مسیر پروژه ی خود override کنید. یا، می توانید تنها یک پروژهی بزرگ خارج از چندین app ساخته و تمام ترجمه ها را درون یک پروژه ی بزرگ فایل پیام قرار دهید. انتخاب با خودتان می باشد. تمامی مخازن (repositories) دارای ساخت به روش یکسان می باشند، آن ها: $APPPATH/locale/<language>/LC_MESSAGES/django.(po|mo) $PROJECTPATH/locale/<language>/LC_MESSAGES/django.(po|mo) تمام مسیرهای لیست شده در LOCALE_PATHS در فایل تنظیمات شما (در دست ترجمه ...). $PYTHONPATH/django/conf/locale/<language>/LC_MESSAGES/django.(po|mo) جهت ساخت فایل های پیام، از ابزار همسان django-admin.py makemessages همانطور که فایل های پیام جنگو با آن بود استفاده می کنید. تنها نیاز است د رجای مناسب باشید – در دایرکتوری conf/locale ((در دست ترجمه ...)) یا locale/ ((در دست ترجمه ...)) دایرکتوری قرار دارند. همچنین از دستور همسان django-admin.py compilemessages برای تولید فایل های باینری django.mo که توسط gettext استفاده می شوند استفاده می شود. همچنین می توانید django-admin.py compilemessages --settings=path.to.settings را برای ایجاد پردازش کامپایلر تمام دایرکتوری های موجود در تنظیم LOCALE_PATHS اجرا کرد. فایل های پیام برنامه برای پی بردن کمی پیچیده می باشند – آن ها نیاز به LocaleMiddleware دارند. در صورتی که از middleware استفاده نمی کنید، تنها فایل های پیام جنگو و فایل های پیام پروژه پردازش خواهند شود. در صورتی که برنامه ها نیاز به تحویل داده شدن به کاربران دیگر داشته و در پروژه های دیگر استفاده خواهد شد، ممکن است بخواهید ترجمه های app-specific را استفاده کنید. ولی استفاده از ترجمه های app‑specific و ترجمه های پروژه می تواند مشکلات مرموزی با makemessages زتولید کند: makemessages از تمام دایرکتوری های زیر مسیر فعلی عبور کرده و بنابراین ممکن است ID های پیام را درون فایل پیام پروژه قرار دهد که قبلا در فایل های پیام برنامه وجود داشته اند. ساده ترین راه ذخیره کردن برنامه هایی است که بخشی از پروژه نیستند (و بنابراین ترجمه های خودشان را حمل می کنند) خارج از درخت پروژه. django-admin.py makemessages در سطح پروژه تنها رشته هایی که پروژه ی صریح شما متصل هستند را ترجمه می کند و نه رشته هایی که به طور مستقل توزیع شده هستند. view تغییر مسیر set_language برای راحتی، جنگو یک view به نام django.views.i18n.set_language ارائه می کند، که یک preference زبان کاربر را قرار می دهد و به صفحه ی قبلی تغییر مسیر می دهد. این view را توسط اضافه کردن خط زیر به URLconf فعال کنید: (r'^i18n/', include('django.conf.urls.i18n')), (توجه داشته باشید که این مثال view را در /i18n/setlang/ قابل دسترس می کند.) view انتظار دارد توسط روش POST فراخوانی شود، با یک پارامتر langage در درخواست. در صورتی که پشتیبانی session فعال شده باشد، view انتخاب زبان در session کاربر را ذخیره می کند. در غیر اینصورت، زبان انتخاب در یک کوکی که به طور پیشفرض با نام django_language می باشد را ذخیره می کند. (نام می تواند از طریق تنظیم LANGUAGE_COOKIE_NAME تغییر کند.) بعد از تنظیم انتخاب زبان، جنگو با الگوریتم زیر کاربر را تغییر مسیر می دهد: جنگو به دنبال یک پارامتر next در داده POST می گردد. در صورتی که وجود نداشته باشد، یا خالی باشد، جنگو URL درون هدر Referrer را امتحان می کند. در صورتی که خالی باشد – تصور کنید، در صورتی که یک مرورگر مانع آن هدر شود – سپس کاربر به / (ریشه ی سایت) تغییر مسیر داده خواهد شد. در زیر مثال کد HTML template وجود دارد: <form action="/i18n/setlang/" method="post"> <input name="next" type="hidden" value="/next/page/" /> <select name="language"> {% for lang in LANGUAGES %} <option value="{{ lang.0 }}">{{ lang.1 }}</option> {% endfor %} </select> <input type="submit" value="Go" /> </form> ترجمه ها و جاوا اسکریپت اضافه کردن ترجمه ها به جاوا اسکریپت برخی مشکلات را موجب می شود: کد جاوا اسکریپت دارای دسترسی به انجام gettext نمی باشد. کد جاوا اسکریپت دارای دسترسی به فایل های .po یا .mo نمی باشد؛ آن ها نیاز به تحویل داده شدن توسط سرور را دارند. کاتالوگ های ترجمه برای جاوا اسکریپت باید در کوچکترین حد ممکن نگهداری شوند. جنگو یک راهکار یکپارچه سازی شده برای این مشکلات تهی می کند: ترجمه ها را به جاوا استکریپت اراسل می کند، بنابراین می توانید gettext و غیره را از درون جاوا اسکریپت فراخوانی کنید. javascript_catalog راهکار اصلی برای این مشکلات، view ای با نام javascript_catalog می باشد، که یک کتابخانه ی کد جاوا اسکریپت با توابعی است که رابط gettext را تقلید کرده است، به اضافه ی یک آرایه از رشته های ترجمه. آن رشته های ترجمه گرفته شده از برنامه، پروژه یا هسته ی جنگو می باشد، مطابق آن چه را که شما در info_dict یا URL تعیین کرده اید. به شکل زیر آن را مرتبط می کنید: js_info_dict = { 'packages': ('your.app.package',), } urlpatterns = patterns('', (r'^jsi18n/$', 'django.views.i18n.javascript_catalog', js_info_dict), ) هر رشته در packages باید در syntax پایتون dotted-package باشد (قالب بندی همسان به صورت رشته ها در INSTALLED_APPS) و باید به یک پکیجی که حاوی دایرکتوری locale می باشد رجوع کند. در صورتی که چندین پکیج تعیین می کنید، تمام آن کاتالوگ ها در یک کاتالوگ ادغام می شوند. در صورتی که جاوا اسکریپتی دارید که از رشته های برنامه های مختلف استفاده می کند این مفید می باشد. می توانید view را توسط قرار دادن پکیج هایی داخل الگوی URL پویا کنید: urlpatterns = patterns('', (r'^jsi18n/(?P<packages>\S )/$', 'django.views.i18n.javascript_catalog'), ) با این موضوع، شما پکیج هایی را به صورت یک لیست از نام های پکیج محدود شده توسط علامت های ' 'در URL تعیین می کنید. این بویژه در صورتی که صفحات شما کدهایی از app های مختلف استفاده می کند و این اغلب تغییر می کند و نمی خواهید در یک فایل کاتالوگ بزرگ بکشید مفید است. به عنوان یک اقدام امنیتی، این مقادیر تنها django.conf یا هر پکیجی از تنظیم INSTALLED_APPS می باشند. استفاده از کاتالوگ ترجمه ی جاوا استکریپت جهت استفاده از کاتالوگ، تنها کافیست <script type="text/javascript" src="/django/path/to/jsi18n/"></script> این نحوه ای است که مدیر ترجمه ی کاتالوگ سرور را واکشی می کند. هنگامی که کاتالوگ بارگذاری شد، کد جاوا اسکریپت شما می تواند از رابط gettext استاندارد برای دسترسی به آن استفاده کند: document.write(gettext('this is to be translated')); همچنین یک رابط ngettext نیز وجود دارد: var object_cnt = 1 // or 0, or 2, or 3, ... s = ngettext('literal for the singular case', 'literal for the plural case', object_cnt); و حتی یک تابع رشته ی interpolation: function interpolate(fmt, obj, named); interpolation syntax قرض گرفته شده از پایتون می باشد، بنابراین تابع interpolate هر دوی interpolation موضعی و نام گذاری شده را پشتیبانی می کند: interpolation موضعی: obj حاوی یک شیء آرایه ی جاوا اسکریپت می باشد که مقادیر المان ها به ترتیب در placeholder های متناظر ftm در ترتیب یکسانی که ظاهر شده اند قرار می گیرند: fmts = ngettext('There is %s object. Remaining: %s', 'There are %s objects. Remaining: %s', 11); s = interpolate(fmts, [11, 20]); // s is 'There are 11 objects. Remaining: 20' interpolation های نام گذاری شده: این حالت توسط ارسال پارامتر boolean اختیاری name به صورت true انتخاب شده است. obj حاوی یک شیء جاوا اسکریپت یا آرایه ی associative می باشد. برای مثال: d = { count: 10 total: 50 }; fmts = ngettext('Total: %(total)s, there is %(count)s object', 'there are %(count)s of a total of %(total)s objects', d.count); s = interpolate(fmts, d, true); شما نباید بالا با رشته ی interpolation بروید: این همچنان جاوا اسکریپت می باشد، بنابراین، کد باید تعویض های تکرار شده ی regular-expression را ایجاد کند. این به همان سرعت رشته ی interpolation در جاوا نمی باشد، بنابراین آن را برای مورادی که واقعا به آن نیاز دارید نگه دارید (برای مثال، در رابطه با ngettet برای تولید جمع بندی های مناسب). ساختن کاتالوگ های ترجمه ی جاوا اسکریپت شما کاتالوگ های ترجمه را به همان روشی که کاتالوگ های ترجمه ی دیگر جنگو را ساخته و به روز رسانی می کردید – با ابزار django-admin.py makemessages – انجام می دهید. تنها تفاوت این است که نیاز به تهیه ی یک پارامتر –d djangojs مانند زیر خواهید داشت: django-admin.py makemessages -d djangojs -l de دستور فوق کاتالوگ ترجمه برای جاوا اسکریپت برای آلمانی را ساخته یا به روز رسانی می کند. بعد از به روز رسانی کاتالوگ های ترجمه، تنها کافیست دستور django-admin.py compilemessages همانند کاتالوگ های عادی جنگو اجرا کنید. نکته هایی برای کاربران آشنا به gettext در صورتی که gettext را می شناسید، ممکن است متوجه این تخصص های روش جنگو برای انجام ترجمه شده باشید: رشته ی دامنه، django یا djangojs است. این رشته ی دامنه برای فرق قائل شدن بین برنامه های مختلف می باشد، که داده ی آن ها در یک کتابخانه ی مشترک فایل پیام ذخیره می شود (معمولا /usr/share/locale/). دامنه ی جنگو برای پایتون و رشته های ترجمه ی template استفاده شده است و به کاتالوگ های سراسری ترجمه بارگذاری شده است. دامنه ی djangojs تنها برای کاتالوگ های ترجمه ی جاوا اسکریپت جهت اطمینان اینکه آن ها تا حد ممکن کوچک هستند استفاده شده است. جنگو از xgettext تنها استفاده نمی کند. از wrapper پایتون در اطراف xgettext و msgfmt استفاده می کند. این بیشتر برای راحتی است. gettext در ویندوز این تنها برای افرادی که می خواهند ID های پیام را استخراج کنند یا فایل های پیام را کامپایل کنند ضروری می باشد (.op). خود کار ترجمه تنها با ویرایش فایل های موجود از این نوع درگیر است، ولی در صورتی که می خواهید فایل های پیام خود را ایجاد کنید، یا می خواهید یک فایل پیام تغییر کرده را آزمون یا کامپایل کنید، نیاز به مزیت های gettext خواهید داشت: فایل های zip زیر را از [Hidden Content] دانلود کنید gettext-runtime-X.bin.woe32.zip gettext-tools-X.bin.woe32.zip libiconv-X.bin.woe32.zip 3 فایل را فولدر همسان از حالت zip خارج کنید (مانند C:\Program Files\gettext‑utils) PATH سیستم را به روز رسانی کنید: Control Panel > System > Advanced > Environment Variables در لیست System variables، بر روی Path کلید کنید، بر روی Edit کلیک کنید ;C:\Program Files\gettext‑utils\bin به انتهای فیلد Variable value اضافه کنید همچنین می توانید از باینری های gettect نیز که در جای دیگر بدست آورده شده است استفاده کنید، مادامی که دستور xtgett –version به درستی کار می کند. برخی نسخه های باینری 0.14.4 این دستور را پشتیبانی نمی کنند. در صورتی که دستور xgettext –version وارد شده در یک command prompt ویندوز موجب یک پنجره ی popup شده است "xgettext.exe has generated errors and will be closed by Windows" برای استفاده از مزیت های ترجمه ی جنگو با پکیج gettext تلاش نکنید.
  18. پایان نامه اولویت بندی متغیرهای کالبدی توسعه پایدار در بافت فرسوده (مطالعه موردی: محله فرحزاد) که توسط سیده مریم زهرایی احمدآبادی و زیر نظر دکتر مسعود علیمردانی و مشاوره دکتر پانته آ حکیمیان برای دریافت درجه کارشناسی ارشد طراحی شهری از دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی در سال 1395 ارائه شده است را به صورت PDF از پیوست می تونید دانلود کنید. فهرست مطالب: فصل اول : کلیات پژوهش مقدمه روش کار تعریف و بیان موضوع پژوهش اهمیت و ضرورت تحقیق اهداف طرح پرسش های پژوهش فرضیه های پژوهش قلمرو پژوهش پیشینه پژوهش نوع پژوهش روش پژوهش محدودیت های پژوهش پیشینه نظری پیشینه عملی فصل دوم : مروری بر ادبیات موضوع مقدمه تعریف بافت و انوع آن مبانی نظری بافت فرسوده تعریف توسعه پایدار مفاهیم و تعاریف محلّه جمع بندی فصل سوم : بررسی تجارب ایران و جهان مقدمه تجدید حیات و توسعه پایدار در دگرگونی چین مصدر سیتی ارتقا کالبدی خیابان امام خمینی شهر اردبیل برنامه ریزی و طراحی شهری استراتژیک مونیخ فرایند توسعه طرح جامع شهری فوکایا جمع بندی فصل چهارم : شناخت محله فرحزاد و محدوده طراحی تعریف و تحدید دامنه مطالعاتی بررسی اسناد فرادست موجود شناخت وضع موجود حوزه محلی شناخت حوزه طراحی ارایه پرسشنامه جمع بندی فصل پنجم : ارائه چهارچوب طراحی مقدمه چشم انداز سازی اهداف کلان، اهداف خرد، راهبرد، اقدامات ارایه آلترناتیو های پیشنهادی ارایه طرح پیشنهادی اولویت بندی متغیرهای کالبدی توسعه پایدار در بافت فرسوده.pdf
  19. اینم سه فایل مختلف برای آموزش نرم افزار Surfer هست که از لینک زیر می تونید دانلود کنید. دانلود آموزش
  20. Mohammad Aref

    جزوه مدار منطقی

    اینم یه جزوه دیگه در زمینه مدار منطقی که از لینک زیر می تونید دانلود کنید. دانلود جزوه
  21. لینک دانلود اصلاح شد
  22. سلام. بله جدیدش رو پیوست کردم. Legend_new.zip
  23. Mohammad Aref

    آموزش جنگو Django Framework

    یکپارچه سازی برنامه ها و دیتابیس های Legacy جنگو مناسب ترین برای به اصطلاح توسعه ی green-field می باشد – بدین معنی که، شروع پروژه های از ابتدا، مثل این که شما یک ساختمان در یک دشت از علف سبز ساخته اید. ولی با وجود این واقعیت که جنگو (Django) از پروژه های از ابتدا طرفداری می کند، یکپارچه سازی فریم ورک یا چارچوب به پایگاه داده ها و برنامه های legacy ممکن است. این بخش از آموزش، تعدادی از استراتژی های یکپارچه سازی را توضیح می دهد. یکپارچه سازی با یک پایگاه داده Legacy لایه ی پایگاه داده ی جنگو الگوی SQL را از کد پایتون تولید می کند – ولی با یک پایگاه داده ی legacy، شما قبلا دارای الگوی SQL می باشید. در چنین مواردی، نیاز به ساخت مدل ها برای جداول پایگاه داده موجود خواهید بود. برای این هدف، جنگو با یک ابزاری که می تواند کد مدل را توسط خواندن لایه های جدول پایگاه داده تولید کند ارائه کرده است. این ابزار inspectdb نامیده می شود، و می توان توسط اجرای دستور manage.py inspectdb آن را فراخوانی کرد. استفاده از inspectdb مزیت inspectdb پایگاه داده ی اشاره شده توسط فایل تنظیمات درون گرایی می کند، هر نمایش مدل جنگو را برای هر جدول شما تعیین می کند، و کد مدل پایتون به خروجی استاندارد پرینت می کند. در زیر دستور عمل یکپارچه سازی پردازش از ابتدا وجود دارد. تنها فرض این است که جنگو نصب شده و شما یک پایگاه داده ی legacy دارید. یک پروژه ی جنگو را توسط اجرای دستور django‑admin startproject mysite (جایی که mysite نام پروژه ی شما می باشد) ایجاد کنید. ما در این مثال از mysite برای نام پروژه استفاده خواهیم کرد. فایل تنظیمات در آن پروژه یعنی mysite/settings.py را برای تنظیم پارامترهای کانکشن پایگاه داده و نام پایگاه داده ویرایش کنید. به طور خاص، تنظیمات DATABASE_NAME، DATABASE_ENGINE، DATABASE_USER، DATABASE_PASSWORD، DATABASE_HOST و DATABASE_PORT را آماده کنید. توسط اجرای دستور python mysite/manage.py startapp myapp یک برنامه ی جنگو درون پروژه خود ایجاد کنید (جایی که myapp نام برنامه ی شما می باشد). ما در اینجا از myapp به صورت نام برنامه استفاده خواهیم کرد. دستور python mysite/manage.py inspectdb را اجرا کنید. این دستور جداول درون پایگاه داده ی DATABASE_NAME را بازرسی کرده و کلاس مدل تولید شده برای هر جدول را پرینت می کند. برای دریافت آگاهی از آنچه که inspectdb می تواند انجام دهد نگاهی به خروجی بیاندازید. خروجی را درون فایل models.py درون برنامه خود، با استفاده از تغییر مسیر خروجی استاندارد shell ذخیره کنید. python mysite/manage.py inspectdb > mysite/myapp/models.py فایل mysite/myapp/models.py برای تمیز کردن مدل های تولید شده و در صورت لزوم سفارشی سازی ویرایش کنید. برخی اشاره ها برای این موضوع را در بخش آینده توضیح داده ایم. تمیز کردن مدل های تولید شده همانطور که ممکن است انتظار داشته باشید، درون گرایی پایگاه داده عالی نمی باشد، و نیاز خواهید داشت برخی پاکسازی های سبک در کد مدل نتیجه شده انجام دهید. در زیر تعدادی اشاره کننده ها برای سر و کار داشتن با مدل های تولید شده وجود دارند: هر جدول پایگاه داده به یک کلاس مدل تبدیل می شود (مثلا، یک رابطه ی یک به یک بین جداول پایگاه داده و کلاس های مدل وجود دارد). این بدین معناست که نیاز خواهید داشت مدل ها را برای هر کدام از جداول join چند به چند به شیء های ManyToManyField تغییر دهید. هر مدل تولید شده دارای یک attribute برای هر فیلد می باشد، شامل id فیلدهای کلید اصلی. هر چند، فراخوانی دوباره ی آن جنگو در صورتی که یک مدل دارای یک کلید اصلی نباشد، به طور خودکار یک فیلد id کلید اصلی اضافه می کند. در نتیجه، هر خطی که شبیه به زیر باشد را حذف خواهید نمود: id = models.IntegerField(primary_key=True) نه تنها این خط ها اضافی می باشند، بلکه می توانند در صورتی که برنامه شما بخواهد رکوردهای جدیدی به جدول ها اضافه کند موجب بروز مشکلاتی می شود. هر نوع فیلد (مانند، CharField، DateField) توسط نگاه به نوع ستون پایگاه داده (مانند VARCHAR، DATE) تعیین شده است. در صورتی که inspectdb نتواند نوع ستون را به یک نوع فیلد مدل ارتباط دهد، از TextField استفاده خواهد کرد و کامنت پایتون 'This field type is a guess' در کنار فیلد در مدل توضیح داده شده درج می کند. با دقت به آن نگاه کنید، و بنابراین در صورت لزوم نوع فیلد را تغییر دهید. در صورتی که یک فیلد در پایگاه داده ی شما دارای هیچ معادل خوبی نباشد، می توانید با خیال راحت از آن دست بکشید. لایه ی مدل جنگو ملزم به شامل شدن هر فیلد درون جدول (ها) نمی باشد. در صورتی که یک نام ستون پایگاه داده یک کلمه ی رزرو شده ی پایتون باشد (از قبیل page، class یا for)، inspectdb، '_field' را به نام attribute اضافه کرده و attribute، db_column را به نام فیلد واقعی قرار می دهد (مانند، pass، class یا for). برای مثال، در صورتی که یک جدول دارای یک ستون INT با نام for باشد، مدل تولید شده دارای یک فیلد شبیه به زیر خواهد بود: for_field = models.IntegerField(db_column='for') inspectdb کامنت پایتون زیر را در کنار فیلد درج خواهد کرد 'Field renamed because it was a Python reserved world.'. در صورتی که پایگاه داده ی شما حاوی جداولی باشد که به جدول های دیگر رجوع می کند (همانطور که اغلب پایگاه های داده انجام می دهند)، ممکن است نیاز باشد ترتیب مدل های تولید شده را دوباره چیدمان کنید، به طوری که مدل هایی که به مدل های دیگر رجوع می کنند به درستی منظم شوند. برای مثال، در صورتی که مدل Book دارای یک ForeignKey به مدل Author باشد، مدل Author باید قبل از مدل Book تعریف شده باشد. در صورتی که نیاز به ساخت یک رابطه در یک مدلی که هنوز تعریف نشده می باشید، می توانید از یک رشته حاوی نام مدل به جای خود شیء مدل استفاده کنید. inspectdb برای PostgreSQL، MySQL و SQLite کلیدهای اصلی را شناسایی می کند. این بدین معناست که، inspectdb برای حداقل یک فیلد در هر مدل primary_key=True درج می کند، زیرا مدل های ملزم به داشتن یک فیلد primary_key=True می باشند. شناسایی Foreign-key تنها با PostgreSQL و با بعضی نوع از جدول های MySQL کار می کند. یکپارچه سازی با یک سیستم Authentication امکان یکپارچه سازی فریم ورک یا چارچوب جنگو با یک سیستم authentication موجود امکان پذیر است – منبع دیگر نام های کاربری و رمزهای عبور یا متدهای authentication. برای مثال، شرکت شما ممکن است قبلا دارای یک راه اندازی LDAP باشد که یک نام کاربری و رمز عبور را برای هر کارمند ذخیره می کند. در صورتی که کاربران دارای حساب های جدا در LDAP و برنامه های بر اساس جنگو باشند، این برای هر دوی مدیر شبکه و خود کاربران عذاب خواهد بود. جهت کنترل وضعیت شبیه به این، سیستم authentication اجازه می دهد منابع دیگر authentication را وصل کنید. می توان الگوی پایگاه داده محور پیشفرض جنگو را override کرد، یا می توان از سیستم پیشفرض جفت با سیستم های دیگر استفاده کرد. تعیین Authentication Backend ها در پشت صحنه، فریم ورک یا چارچوب جنگو یک لیست از "authentication backend" ها نگه داشته است که authentication را بررسی می کند. هنگامی که شخصی django.contrib.auth.authenticate() را فراخوانی می کند، جنگو سعی می کند تمام authentication backend ها را تصدیق کند. در صورتی که اولین متد authentication شکست بخورد، جنگو برای دومی تلاش می کند، و به همین ترتیب پیش می رود، تا تمام backend ها امتحان شوند. لیست authentication backend ها درون تنظیم AUTHENTICATON_BAKCENDS جهت استفاده تعیین شده اند. این تنظیم یک تاپل از مسیر نام های پایتون می باشد که به کلاس های پایتونی که می دانند چطور تصدیق کنند اشاره می کند. این کلاس ها می توانند هرجایی از مسیر پایتون شما باشند. به طور پیشفرض، AUTHENTICATION_BACKENDS مانند زیر قرار گرفته است: ('django.contrib.auth.backends.ModelBackend',) کد فوق اصول پایه ای الگوی authentication می باشد که پایگاه داده ی کاربران جنگو را بررسی می کند. موضوع نحوه ی ترتیب AUTHENTICATION_BACKENDS اهمیت دارد، بنابراین درصورتی که نام کاربری و رمز عبور همسان در چند backend معتبر باشد، جنگو پردازش را در اولین تطابق مثبت متوقف خواهد کرد. نوشتن یک Authentication Backend authentication backend یک کلاس است که دو متد را اجرا می کند: get_user(id) و authentication(**credentials). متد get_user یک id در یافت می کند – که می تواند یک نام کاربری، id پایگاه داده یا هر چیز دیگری باشد – و یک شیء User بر می گرداند. متد authenticate، credential هایی را به صورت آرگومان های کیورد دریافت می کند. اغلب اوقات چیزی شبیه به کد زیر می باشد: class MyBackend(object): def authenticate(self, username=None, password=None): # Check the username/password and return a User. ولی همچنین می تواند یک token را تصدیق کند، مانند زیر: class MyBackend(object): def authenticate(self, token=None): # Check the token and return a User. در هر صورت، authenticate باید credential هایی را که دریافت می کند را بررسی کند، و باید یک شیء User مطابق با آن credential ها می باشد بر گرداند، در صورتی که credential ها معتبر باشند. در صورتی که معتبر نباشند، باید مقدار None را بر گرداند. سیستم مدیر جنگو به طور محکم همراه شیء User، database-backend خود جنگو می باشد که در بخش کاربران عضویت و session مورد توضیح داده شده است. بهترین روش برای سر و کار داشتن با این موضوع ساختن یک شیء User برای هر کاربر می باشد که برای backend شما وجود دارد (مثلا، درون دایرکتوری LDAP، پایگاه داده ی SQL خارجی شما). همچنین می توان یک اسکریپت برای انجام این موضوع پیشاپیش نوشت یا متد authenticate شما می تواند اولین باری که یک کاربر وارد میشود آن را انجام دهد. در زیر یک مثال backend وجود دارد که یک متغیر نام کاربری و رمز عبور تعریف شده در فایل settings.py را تصدیق کرده و اولین بار که یک کاربر تصدیق می شود یک شیء User ایجاد می کند: from django.conf import settings from django.contrib.auth.models import User, check_password class SettingsBackend(object): """ Authenticate against the settings ADMIN_LOGIN and ADMIN_PASSWORD. Use the login name, and a hash of the password. For example: ADMIN_LOGIN = 'admin' ADMIN_PASSWORD = 'sha1$4e987$afbcf42e21bd417fb71db8c66b321e9fc33051de' """ def authenticate(self, username=None, password=None): login_valid = (settings.ADMIN_LOGIN == username) pwd_valid = check_password(password, settings.ADMIN_PASSWORD) if login_valid and pwd_valid: try: user = User.objects.get(username=username) except User.DoesNotExist: # Create a new user. Note that we can set password # to anything, because it won't be checked; the password # from settings.py will. user = User(username=username, password='get from settings.py') user.is_staff = True user.is_superuser = True user.save() return user return None def get_user(self, user_id): try: return User.objects.get(pk=user_id) except User.DoesNotExist: return None یکپارچه سازی با برنامه های وب legacy این امکان وجود دارد که یک برنامه ی جنگو در وب سرور همسان را که به صورت یک برنامه ایجاد شده توسط تکنولوژی دیگر می باشد را اجرا کنید. ساده ترین روش برای انجام این کار استفاده از فایل configuration آپاچی یعنی httpd.conf جهت محول کردن الگوهای URL دیگر به تکنولوژی های دیگر می باشد. کلید این که جنگو (Django) برای یک الگوی URL خاص تنها در صورتی که فایل httpd.con چنین می گوید فعال شده خواهد بود. گسترش پیشفرض فرض می کند می خواهید ایجاد هر صفحه را در دامنه ی خاص انجام دهید: <Location "/"> SetHandler python-program PythonHandler django.core.handlers.modpython SetEnv DJANGO_SETTINGS_MODULE mysite.settings PythonDebug On </Location> در اینجا، خط <location "/"> بدین معنی است که "هر URL، در root شروع شود،" با جنگو. محدود کردن این دایرکتیو <location> برای بعضی دایرکتوری ها کاملا خوب می باشد. برای مثال، تصور کنید شما یک برنامه ی legacy PHP دارید که اغلب صحات در یک دامنه ایجاد شده اند و می خواهید یک سایت مدیر جنگو در /admin/ بدون مزاحمت برای کد PHP ایجاد کنید. برای انجام این کار، تنها کافیست دایرکتیو <location> را با /admin/ تنظیم کنید: <Location "/admin/"> SetHandler python-program PythonHandler django.core.handlers.modpython SetEnv DJANGO_SETTINGS_MODULE mysite.settings PythonDebug On </Location> با این کار، تنها URL هایی که با /admin/ شروع می شوند جنگو را فعال خواهند کرد. هر صفحه ی دیگری طبق زیرساخت قبلی خود، کار خواهد کرد. توجه داشته باشید که پیوستن جنگو به URL واجد شرایط (از قبیل /admin/ در مثال این بخش) تاثیری بر روی URL تجزیه شده ی جنگو نمی گذارد. جنگو با URL مستقل خود کار می کند (مانند، /admin/people/person/add/)، نه یک نسخه ی "محروم" از URL (مانند، /people/person/add/). این بدین معنی است که URLconf ریشه باید شامل /admin/ آغازین باشد.
  24. Mohammad Aref

    آموزش جنگو Django Framework

    آموزش Middleware در مواردی، نیاز به اجرای یک قطعه کد در هر درخواستی که جنگو کنترل می کند خواهید داشت. این کد ممکن است نیاز باشد درخواست را قبل از آن که view آن را کنترل کند، ویرایش کند. این کد ممکن است نیاز باشد اطلاعات درباره ی درخواست برای اهداف debug و غیره ثبت کند. می توان این کار را با فریم ورک یا چارچوب middleware انجام داد، که مجموعه ای از hook ها درون پردازش request/response می باشند. این چارچوب یک سیستم "plug-in" سطح پایین و light قادر به تغییر سراسری ورودی و خروجی جنگو (Django) می باشد. هر جزء middleware مسئول انجام برخی کارهای خاص می باشد. در صورتی که این کتاب را کامل خوانده باشید، middleware را بارها و بارها دیده اید: تمام ابزار session و کاربر که در بخش کاربران عضویت و session مشاهده شد توسط چند تکه ی کوچک از middleware ممکن می شود (بیشتر به خصوص، middleware، request.session و request.user را برای شما در view ها قابل دسترس می کند). sitewide cache بحث شده در مبحث caching در واقع تنها یک قطعه از middleware می باشد که در صورتی که پاسخ برای view مورد نظر cache شده باشد، فراخوانی آن تابع view را دور می زند. برنامه های flatpages، redirects و csrf در پکیج django.contrib تمام کارهای خارق العاده خود را از طریق اجزای middleware انجام می دهند. در این قسمت از آموزش، ماهیت middleware و نحوه کارکرد آن به طور عمیق تر بحث شده و نحوه نوشتن middleware را شرح می دهد. Middleware چیست؟ اجازه دهید یا یک مثال خیلی ساده شروع کنیم. سایت های پر ترافیک اغلب نیاز به قرار دادن جنگو در پشت یک پروکسی load-balancing دارند. این می تواند موجب پیچیدگی های کوچکی شود و یکی از این پیچیدگی ها این است که IP از راه دور هر درخواست (request.META["REMOTE_IP"]) متعادل کننده ی بار آن خواهد بود، نه در واقع IP ای که request ایجاد می کند. متعادل کننده های بار (load balancers) توسط یک header ویژه به نام X-Forwarded-For جهت درخواست آدرس IP واقعی با این موضوع سر و کار دارند. class SetRemoteAddrFromForwardedFor(object): def process_request(self, request): try: real_ip = request.META['HTTP_X_FORWARDED_FOR'] except KeyError: pass else: # HTTP_X_FORWARDED_FOR can be a comma-separated list of IPs. # Take just the first one. real_ip = real_ip.split(",")[0] request.META['REMOTE_ADDR'] = real_ip (توجه: اگر چه HTTP header با نام X-Forwarded-For وجود دارد، جنگو آن را به صورت request.META['HTTP_X_FORWARDED_FOR'] قابل دسترس می کند. به استثنای content-length و content-type، هر HTTP header ای درون درخواست با تبدیل تمام کاراکتر به حروف بزرگ، به کلید های request.META تبدیل می شود، به جای هر hyphen با خط تیره و یک پیشوند HTTP_ به نام آن.) در صورتی که این middleware نصب شده باشد، مقدار هر X‑Forwarded‑For به طور خودکار درون request.META['REMOTE_ADDR'] درج می شود. این بدین معنی است که برنامه ی جنگوی شما نسبت به این موضوع که آیا آن ها پشت یک پروکسی load-blancing هستند یا خیر نگرانی نخواهد داشت، آن ها می توانند به سادگی به request.META['REMOT_ADDR'] دسترسی پیدا کنند و آن در صورتی که یک پروکسی استفاده شده باشد یا خیر کار خواهد کرد. در واقع، این یک نیاز به اندازه ی کافی رایج می باشد که این قسمت از middleware در یک بخش داخلی جنگو (Django) باشد. آن در django.middleware.http قرار دارد. نصب Middleware در صورتی که این کتاب را به صورت کامل خوانده باشید، مثال هایی از نصب middleware را تاکنون مشاهده کرده اید؛ بسیاری از مثال ها در آموزش های قبلی کتاب، دارای بعضی middleware های ضروری می باشد. برای کامل کردن، در زیر نحوه ی نصب middleware وجود دارد. جهت فعال کردن یک جزء middleware، آیتم یا جزء مورد نظر را به تاپی MIDDLEWARE_CLASSES موجود در ماژول تنظیمات (settings.py) اضافه کنید. درون MIDDLEWARE_CLASSES، هر جزء middleware توسط یک رشته نشان داده شده است: مسیر کامل نام کلاس middleware. برای مثال، در زیر MIDDLEWARE_CLASSES پیشفرض ساخته شده توسط django‑admin startproject وجود دارد: MIDDLEWARE_CLASSES = ( 'django.middleware.common.CommonMiddleware', 'django.contrib.sessions.middleware.SessionMiddleware', 'django.contrib.auth.middleware.AuthenticationMiddleware', ) نصب جنگو نیاز به هیچ middleware ای ندارد – در صورت تمایل، MIDDLEWARE_CLASSES می تواند خالی باشد – ولی توصیه می شود که CommonMiddleware را که به طور مختصر توضیح می دهیم فعال کنید. ترتیب قرار گیری مهم می باشد. درون درخواست و فازهای view، جنگو middlewre را با توجه به ترتیب داده شده ی آن ها در MIDDLEWARE_CLASSES بکار می برد، و در پاسخ و فازهای exception، جنگو middleware را با طور برعکس ترتیب بکار می برد. بدین معنی که، جنگو با MIDDLEWARE_CLASSES به صورت یک نوعی از "wrapper" در اطراف تابع view رفتار می کند: در درخواست به سمت پایین لیست به view حرکت کرده، و در پاسخ بر می گردد. متدهای Middleware اکنون که ماهیت middleware و نحوه عمکرد آن را می دانید، اجازه دهید به تمام متدهایی که کلاس های middleware می توانند تعریف کنند نگاهی بیاندازیم. مقدار ده اولیه: __init__(self) از __init__() جهت راه اندازی systemwide برای یک کلاس middleware داده شده استفاده کنید. هر کلاس middleware فعال شده ای تنها یک بار در هر پردازش سرور instantiated شده است. این بدین معنی است که __init__() تنها یک بار فراخونی می شود – در زمان راه اندازی سرور – نه برای درخواست های فردی. دلیل رایج برای اجرای یک متد __init__() بررسی این موضوع می باشد که middleware واقعا ضروری می باشد یا خیر. در صورتی که __init__()، django.core.exceptions.MiddlewareNotUsed را بوجود آورد، در آن هنگام جنگو middleware را از توده ی middleware حذف خواهد کرد. ممکن است از خصوصیت برای بررسی برخی قسمت های نرم افزار که کلاس middleware ضروری می باشد استفاده کنید، یا بررسی این که آیا سرور در حالت debug اجرا می شود یا خیر، (در دست ترجمه ...). در صورتی که یک کلاس middleware یک متد __init__() تعریف کند، متد نباید هیچ آرگومانی بیشتر از self دریافت کند. پردازشگر درخواست: process_request(self, request) این متد به محض این که درخواست دریافت شود فراخوانی می شود – قبل از آن که جنگو URL را برای تعیین view ای که باید اجرا شود تجزیه کند. این متد شیء HttpRequest را ارسال می کند، که شما ممکن است در صورت تمایل آن را اصلاح کنید. process_request() باید یا یک شیء HttpResponse و یا None بر گرداند. در صورتی که None بر گرداند، جنگو پردازش این request را ادامه خواهد داد، اجرای هر middleware دیگر و سپس view متناظر. در صورتی که یک شیء HttpResponse بر گرداند، جنگو هر دوی هر middleware دیگر (از هر نوع) یا view متناظر را فراخوانی نخواهد کرد. جنگو بلافاصله آن HttpResponse را بر خواهد گرداند. پردازشگر View: process_view(self, request, view, args, kwargs) این متد بعد از آن که پردازشگر درخواست فراخوانی شده و تعیین view جهت اجرا توسط جنگو صورت گرفت فراخوانی می شود، ولی قبل آن view واقعا اجرا می شود. آرگومان های ارسال شده به این view در جدول زیر نشان داده شده اند. آرگومان توضیح request شیء HttpRequest. view تابع پایتون که جنگو برای کنترل این request فراخوانی خواهد کرد. این آرگومان واقعا خود شیء تابع می باشد، نه نام تابع به صورت یک رشته. args لیست آرگومان های موضعی ه به view ارسال خواهد شد، شامل آرگومان request نمی شود (که همواره اولین آرگومان view می باشد). kwargs دیکشنری آرگومان های کیورد که به view ارسال خواهند شد درست مثل process_request()، process_view() باید یک شیء HttpResponse یا None بر گرداند. در صورتی که None بر گرداند، جنگو پردازش این درخواست اجرای هر middleware دیگر و سپس view متناظر را ادامه خواهد داد. در صورتی که یک شیء HttpResponse بر گرداند، جنگو هر دوی هر middleware دیگر (از هر نوع) یا view متناظر را فراخوانی نخواهد کرد. جنگو بلافاصله آن HttpResponse را بر خواهد گرداند. پردازشگر پاسخ: process_response(self, request,response) این متد بعد از فراخوانی شدن تابع view و تولید شدن response فراخوانی می شود. در اینجا، پردازشگر محتوای یک پاسخ را تغییر داده یا اصلاح می کند. یک مورد استفاده ی آشکار، فشرده سازی محتوا می باشد، از قبیل gzip کردن HTML درخواست. پارامترها باید کاملا واضح و آشکار باشند: request شیء درخواست می باشد، و response شیء پاسخ برگردانده شده از view است. بر خلاف درخواست و پردازشگرهای view که ممکن است None برگردانند، process_response() باید یک شیء HttpResponse برگرداند. آن reponse می تواند همان اصل ارسال شده به تابع (احتمالا اصلاح شده) باشد یا یک نمونه ی جدید باشد. پردازشگر خطا: process_exception(self, request,exception) این متد تنها در صورتی که چیزی اشتباه شود و view یک خطای cache نشده ایجاد کند فراخوانی می شود. می توان از این hook برای ارسال تذکرهای خطا استفاده کرد، پارامترهای این تابع همسان با شیء های request ای می باشد که تا کنون با آن سر و کار داشته ایم، و exception شیء واقعی Exception ایجاد توسط تابع view می باشد. process_exception() باید یا یک None و یا یک شیء HttpResponse برگرداند. در صورتی که None برگرداند، جنگو پردازش این درخواست را با کنترل خطای داخلی فریم ورک ادامه خواهد داد. در صورتی که یک شیء HttpResponse برگرداند، جنگو از آن پاسخ به جای کنترل خطای داخلی چارچوب استفاده می کند. نکته جنگو تعداد کلاس های middleware (توضیح داده شده در بخش بعدی) ارائه می کند که مثال های خوبی را ایجاد می کند. خواندن کد آن ها احساس خوبی نسبت به قدرت middleware به شما می دهد. همچنین می توانید تعدادی مثال های ایجاد شده توسط جامعه ی جنگو توزیع شده است را در wiki جنگو بیابید: [Hidden Content] Middleware داخلی فریم ورک یا چارچوب جنگو (Django) برخی middleware های داخلی را که با مشکلات رایج سر و کار دارند را ارائه میکند، که در بخش های زیر بحث می کنیم. Middleware پشتیبانی Authentication کلاس Middleware: django.contrib.ath.middleware.AuthenticationMiddleware. این middleware پشتیبانی authentication را فعال می کند. این middleware اتریبیوت request.user نشان داده شده در کاربر وارد شده ی فعلی به هر شیء HttpRequest ورودی اضافه می کند. "Common" Middleware کلاس middleware: django.middleware.common.CommonMiddleware. این middleware، تهسیلاتی برای افراد کمال گرا اضافه کرده است: import re DISALLOWED_USER_AGENTS = ( re.compile(r'^OmniExplorer_Bot'), re.compile(r'^Googlebot') ) به import re توجه داشته باشید، چرا که DISALLOWED_USER_AGENT نیازمند مقادیر آن جهت کامپایل regex ها می باشد (مثلا، خروجی re.compile()). فایل تنظیمات پایتونی می باشد، بنابراین برای بکار بردن عبارات import درون آن کاملا مناسب می باشد. باز نویسی بر اساس تنظیمات APPEND_SLASH و PREPEND_WWW انجام می دهد: در صورتی که APPEND_SLASH دارای مقدار True باشد، URL هایی که علامت "/" جلو را نداشته باشند به URL همسان دارای علامت "/" جلو تغییر مسیر داده خواهند شد، مگر آن که قسمت آخر مسیر حاوی یک پایان باشد. بنابراین foo.com/bar به foo.com/bar/ تغییر مسیر داده می شود، ولی foo.com/bar/file.txt بدون تغییر ارسال می شود. در صورتی که PREPEND_WWW مقدار True داشته باشد، URL هایی که "www." ابتدایی را نداشته باشند، به URL همسان با "www." در ابتدای آن تغییر مسیر داده می شوند. هر دوی این option ها به معنای عادی سازی URL ها می باشند. فلسفه این است که هر URL باید در یک – و تنها یک – مکان وجود دارشته باشد. از نظر فنی آدرس example.com/bar متفاوت از example.com/bar/ می باشد، که به نوبه ی خود متفاوت از www.example.com/bar/ می باشد. یک indexer موتور جستجو با این ها به صورت آدرس های جدا رفتار می کند، که برای رتبه ی موتور جستجوی سایت مضر می باشد، بنابراین عادی سازی URL ها بهترین عمل می باشد. ETag ها را بر اساس تنظیم USE_ETAGS کنترل می کند: ETag ها یک سطح بهینه سازی HTTP برای cache صفحات به طور مشروط می باشد. در صورتی که USE_ETAGS مقدار True باشد، جنگو توسط محتوای صفحه ی MD5-hashing یک Etag برای هر درخواست محاسبه می کند، و در صورت لزوم مواظب ارسال پاسخ های Not Modified خواهد بود. همچنین توجه داشته باشید که یک GET middleware شرطی، که به طور اختصار توضیح داده شده، ETag ها و یک مقدار بیشتر را کنترل می کند. فشرده سازی Middleware کلاس middleware: django.middleware.gzip.GZipMiddleware. این middleware به طور خودکار محتوا را برای مرورگرهایی که فشرده سازی gzip را می فهمند (تمام مرورگرهای مدرن) فشرده می سازد. این middleware می تواند تا حد زیادی مقدار bandwidth ای که یک وب سرور مصرف می کند را کاهش دهد. در عوض مقداری زمان جهت فشرده سازی صفحات خواهد برد. ما معمولا سرعت را bandwith ترجیح می دهیم، ولی در صورتی که شما بر عکس این را ترجیح می دهید، تنها کافیست این middleware را فعال کنید. GET Middleware شرطی کلاس middleware: django.middleware.http.ConditionalGetMiddleware. این middleware اعمال شرطی GET را پشتیبانی می کند. در صورتی که پاسخ دارای یک Last-Modified یا Etag یا header باشد، و درخواست دارای If-None-Match یا If-Modified-Since باشد، پاسخ توسط یک پاسخ 304 ("Not modified") جایگزین می شود. پشتیبانی ETag وابسته به تنظیم USE_ETAGS می باشد و انتظار دارد که header پاسخ Etag قبلا قرار گرفته باشد. همانطور که در بالا بحث شد، هدر ETag توسط common middleware قرار گرفته است. همچنین محتوای هر پاسخ به یک درخواست HEAD را نیز حذف می کند و هدرهای پاسخ DATE و Content-Length را برای هر درخواستی قرار می دهد. پشتیبانی پروکسی معکوس (X-Forwarded-For Middleware) کلاس middleware: django.middleware.http.SetRemoteAddrFromForwardedFor. این مثالی است که در بخش "Middleware چیست؟" بررسی شد. این middleware، request.META['REMOTE_ADDR'] بر اساس request.META['HTTP_X_FORWARDED_FOR'] قرار می دهد، در صورتی که دومی قرار بگیرد. این در صورتی که در پشت یک پروکسی معکوس نشسته باشین که موجب شود هر REMOTE_ADDR درخواست به 127.0.0.1 قرار گرفته باشد مفید است. خطر! این middleware، HTTP_X_FORWARDED_FOR را معتبر نمی سازد. در صورتی که در پشت یک پروکسی معکوس نمی باشید که به طور خودکار HTTP_X_FORWARDED_FOR قرار گرفته باشد، از این middleware استفاده نکنید. هر کسی می تواند مقدار HTTP_X_FORWARDED_FOR فریب دهد، و به دلیل آنکه این REMOTE_ADDR بر اساس HTTP_X_FORWARDED_FOR قرار داده شده است، بدین معنی است که هر کسی می تواند آدرس IP خود را جا بزند. تنها زمانی که کاملا به مقدار HTTP_X_FORWARDED_FOR اعتماد دارید از این middleware استفاده کنید. Middleware پشتیبانی Session کلاس middleware: django.contrib.sessions.middleware.SessionMiddleware. Sitewide Cache Middleware کلاس middleware: django.middleware.cache.UpdateCacheMiddleware و django.middleware.cache.FetchFromCacheMiddleware. این middleware ها با یکدیگر برای cache هر صفحه ی تولید شده توسط جنگو کار می کنند. این موضوع به تفصیل در مبحث caching بحث شده است. Transaction Middleware کلاس middleware: django.middleware.transaction.TransactionMiddleware. این middleware، COMMIT یا ROLLBACK پایگاه داده را به فاز request/response پیوند می دهد. در صورتی که یک تابع view با موفقیت اجرا شود، یک COMMIT صادر می شود. در صورتی که view یک خطا ایجاد کند، یک ROLLBACK صادر می شود. ترتیب این middleware درون لیست اهمیت دارد. ماژول های middleware خارج از اجرای آن با commit‑on‑save اجرا می شوند – رفتار پیشفرض جنگو. ماژول های middleware داخل آن (دیرتر درون لیست می آیند) که در زیر کنترل transaction همسان به صورت توابع view خواهد بود اجرا می شوند.
  25. پایان نامه بررسی امکان سنجی محلات پایدار شهری (نمونه: محله نازی آباد تهران) توسط سپیده مخلصیان و با راهنمایی دکتر محمود جمعه پور و مشاوره دکتر غلامرضا لطیفی برای دریافت درجه کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای در سال 1391 در دانشگاه علامه طباطبایی ارائه شده که فایل PDF اون رو از پیوست می تونید دانلود کنید. فهرست مطالب: فصل اول: کلیات پژوهش مقدمه بیان مسئله ضرورت و اهمیت موضوع اهداف پژوهش سوالات پژوهش موانع و محدودیت ها فصل دوم: مبانی و چارچوب نظری پژوهش مقدمه تعاریف و مفاهیم مبانی نظری پژوهش پیشینه پژوهش چارچوب مفهومی پژوهش فصل سوم: روش شناسی پژوهش مقدمه شاخص ها و نماگرهای تحقیق و چگونگی عملیاتی کردن آنها روش ها و ابزار گردآوری داده ها سطح و واحد تحلیل نمونه گیری حجم نمونه روش نمونه گیری ارزیابی روایی و پایایی پرسشنامه جمع بندی فصل چهارم: بررسی نمونه مورد مطالعه و ارائه داده های پژوهش توصیف محله نازی آباد داده های پژوهش جمع بندی فصل پنجم: نتیجه گیری و پیشنهادات مقدمه سوال اول سوال دوم سوال سوم پایداری جمع بندی پیشنهادات بررسی امکان سنجی محلات پایدار شهری.pdf
×
×
  • اضافه کردن...