AloneAstronomer

من می‌گم اون آقا پسر با گزینه‌هاش عقد هم بکنه بعد حالا بینشون یکی رو انتخاب کنه! بالاخره حق انتخاب یعنی همین...!

گفتش: «متاسفم، کاری از دست من بر نمیاد.» زد 95

عرق ملی جاسویچی و برچسب فروهر در ابعاد کاغذ فیلی نیست که پروپاگاندا بکنی و زنجیرش دور گردنت سنگینی کنه. عرق ملی یعنی با هزینه خودت بری خارج تحصیل کنی و بعد از اتمام تحصیلاتت با همه ی شرایط خوب و محیا بهت پیشنهاد تدریس و کرسی بدن. ولی اونارو ول کنی و بیای تو کشور خودت و طرح خودت رو بدزدن که بتونن با طرحت یه پراید جایزه بگیرن...

فکر می‌کنم با زدن دکمه Grab مشکل شما حل بشه.

عجب... باشه.

Wall-E

تاپیکِ زیر خیلی می تونه به شما «کمک» کنه. [Hidden Content]

Birdman تلاش برای نوشتن نقد در حد یک جمله هم گزافه‌گویی است... «فوق العاده بود.»

Nightcrawler فیلم خیلی خوبی بود. حرف‌های زیادی برای گفتن داشت. نگاهِ واقع‌گرایانه‌اش و رئالستیکش به جریانات زندگی بُعد خوبی رو شامل می‌شد. شیوه‌های مدیریتی، ساز و کارِ لجنِ رسانه‌ای رو خیلی خوب نشون داده بود. جدای از اینکه داستانش داستان متفاوتی بود روند داستان رو خیلی خوب پیگیری نکرده بود و پایان بهتری می‌تونست داشته باشه. در اینجور داستان‌ها ساختار شکنی تو روند داستانی می تونه بیننده رو غافل گیر کنه اما درکل روند داستانی خنثی رو به مثبت بود. روند مدیریتِ یک کار و شغل موفق نه خوب، رو خیلی عالی نشون داده بود مخصوصن در برخورد با کارمندش «ریک» شیوه استخدام و Body Languge بازیگر نقش اول Jake Gyllenhaal کاملن با بازیش همگام بود و واقعن تحسین برانگیز بود. [h=1][/h]

سوال خاصی به ذهنم نمی‌ررسه اما یه سوال راحت، چگونه یه فولدر رو بدون اسم کنیم؟

تصاویر سه و چهار و پنج منو خیلی سریع یاد ایدئولوژی «سیمرغ» انداخت...

در این عشق بمیرید سه تار و آواز زنده‌یاد محمدرضا لطفی بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید / در این عشق چو مردید همه روح پذیرید

والا الاماشاله راه هست برای رسیدن به این موضوع به تعداد انسان‌های روی زمین: یا می‌تونید از View قسمت Split رو فعال کنید. یا اگر نمی خاید راه‌های متجددین رو برید فایل رو دوباره باز کنید در وُرد دیگر و دو تا صفحه Minimize کنار هم داشته باشید. یا مثلن یه نرم افزار Note چیزی دانلود کنید که هی جلو صفحه باشه و اعصابتون خورد شه و اون متنو اونجا بذارید. یا اصن پرینت بگیرین متن رو دوباره تایپ کنید. یا حفظ کنین. اون متنو کپی کنین همونجا رنگشو عوض کنین بعد ادیتش کنین و...

بنظر من چون وجه‌های حرفتون زیاده این نکات شاید کمکتون کنه: 1- دنیای اطراف ما طوری شده که وسائل الکترونیکی و... یه جذابیتی بیش از حدی برای ما ایجاد کردن که انعطاف قدرت تحمل ما در برابر انتخاب‌هامون خیلی کم شده. تو خیلی از شرایط اگر شما رو محدود به یه اتاق خیلی ساده و همون کتاب بکنن شاید بیشترین لذت رو ازش ببرین اما چون انقدر دنیای اطراف ما با چیزای توخالی پر شده کشش ما نسبت به کتاب کم شده. من این موضوع رو تجربه کردم. تو سال‌هایی که توی غربت بودم و دسترسی به کتابای فلسفی فارسی نداشتم خوندن تیتر روزنامه که مرتبط با مطالعاتم بود برام مثه یه لیوان آبِ معدنی بود توی صحرا اما وقتی برگشتم ایران شرایط کاملن برگشت نسبت به چیزایی که آرزشون رو داشتم بی اهمیت شدم. 2- گاهی اوقات آثار برجسته‌ی ادبی برای خودشون آثار برجسته‌ی ادبی هستن. برای صنف خودشون برای هم فکرهای خودشون. من خودم به شخصه مایل و راغب به خوندن خیلی از تئوری‌های فلسفی هستم اما خیلی از آثار اگزیستنسیالیسم ادبی رو نمی تونم تحمل کنم و تمایلی خیلی کمی برای خوندش دارم. 3- ژانرتون رو خودتون تعین کنید نه نقادان برجسته‌ی ادبی. من هیچوقت ارتباط معنایی که با کتاب‌های «شیخنا حضرت لِمونی اسنیکت قدس الله روحه العزیز» برقرار می‌کنم با کتاب‌های تهوع و کوری و بینایی و تمام سندروم‌های بدن برقرار نمی‌کنم. من هیچوقت اجازه نمی‌دم کتابهایی که دنیاشون اونقدر تاریکِ که با نورافکنِ ورزشگاه آزادی هم روشن نمیشه برای من حکم یه کتابِ خوب رو بازی کنه. شما خودتون کتابِ خوبِ خودتون رو مشخص می‌کنید...

دلایل شما بنظر منطقی میاد، توی The Huffington Post خونده بودم که درون‌گراها حدود یک سوم تا نیمی از جامعه رو تشکیل می‌دن که از مجله علمیِ Scientific American نقل کرده بود. البته نوع و کیفیت و ویژگی‌های جامعه مورد نظر می‌تونه متغیری برای تعریف میزان درون‌گرایی و یا برونگرایی باشه، از جهتی شباهت‌های بین «درون‌گرایی» و «افسردگی» هم‌پوشانی دارند شاید درصد خطا در تشخیص بُعد اصلی این افراد رو بالا ببره.

من قبل از وارد شدن به تاپیک دقیقن داشتم به یه سری چیزای خیلی تخیلی فکر می‌کردم. :دال عنوانش خیلی کنجکاوی ایجاد می‌کنه اما خب این حالت گوش مال موجوداتِ خیالی افسانه‌های ژرمن-نورسی هستش که توی تخیلاتِ اخیر که وارد دنیای Fictionهای بازی و فیلمی شده با این حالتِ گوش تصویر شدن.

شما ابتدائن باید تعریفتون از «آروم» رو مشخص کنید. اینکه شما «عدم موفقیت در روابط اجتماعی» یا «ترجیح انزوا» یا بطور کلی درون‌گرایی رو در تعریف «آروم» می‌گنجونید؟ چون توی رفتارشناسی Case Studyتون باید دقیق این جداسازی صورت بگیره. چون تیپ بندی شما دارای مشخصاتِ یکسانی نیستند نمیشه نظریاتتون رو بخوبی بررسی و نتیجه گیری کرد. -- جامعه در کنار آدم‌های برون‌گرا یا Extroversion به انسان درون‌گرا یا Introversion نیاز داره. جالبه در تمام جوامع و در تمام برهه های تاریخی این افراد در کنار هم حضور داشتند و باتوجه به مقتضیات تاریخی در صحنه‌های مختلف تاریخ نقش آفرینی کرده‌اند. اما معمولن درون‌گراها چون با جامعه نیستند، اقلیت هستند سطح فکر کیفیتی دارند و برون‌گراها اکثریت هستند و سطح فکر کمیتی دارند. این کیفیتی بودن درون‌گرا منجر به نقش‌آفرینیشون در غالب نوابغ میشه. درک نشدن هر دو بُعد از یکدیگر باعث فاصله این دو میشه که در طول تاریخ هم زیاد با این مسئله بر میخوریم که نوابع از «درک نشدن توسط اجتماع» ناله می‌کنند که به دلیل تفاوت سطح دیدگاه و نگرششون به جهانِ.

سطح تبلیغات می‌تونه در مقیاس‌های مختلف صورت بگیره. می‌تونه از طریق رسانه ملی پخش بشه، می‌تونه بنر تبلیغاتی باشه می‌تونه در قالب یه برنامه خانوادگی برگزار بشه بستگی به خیلی مسائل داره. مشکلی که ما داریم اینکه که تو ایران نمیشه اِن‌جی‌او تشکیل داد و اونو قدرتمندش کرد چون سریعن با مخالفت‌های سیاسی و امنیتی مواجه می‌شه. اما هرکاری که صورت می‌گیره باید سطحِ بالایی داشته باشه تا بتونه اثر گذار باشه، مثلن تبلیغات معناگرا مثل این: یا تبلیغات وِکتوریکال (Vectorical) که اخیرن زیاد و شایع شده مثل این: یا ابزارها زیاد و متنوع‌اند همه چی بستگی به میزان نگرانی و دلسوزی شما داره.

در مورد مسائلی که مطرح کردید و بعضی از دوستان مطرح کردن، در جامعه شناسی مبحثی داریم با عنوان «Collective consciousness» یا «ضمیر جمعی» طرح می‌شه. توسط امیل دورکیم با این تعریف که «به عقاید، ایده‌ها و جنبه‌ها و عقیده‌های اخلاقی رایج در جامعه که به شکل یکپارچه و متحدکننده عمل‌ می‌کنه اشاره می‌شه» که درواقع از واژه‌ی Collective استفاده می‌کنه یعنی چیزهایی که اجتماع انتخاب می‌کنه! حالا در اینکه اجتماع چرا این شیوه از اخلاقیات رو انتخاب کرده می‌تونیم به سیر اخلاقیات در نیم قرن اخیر نگاه کنیم که تشنج زیادی داشته و عقیده من اینه شرایط سیاسی قبل و بعد از انقلاب اسلامی شاید باعث شده ارزش‌های اجتماعی رو به «پوسته‌ای» شدن رو بیارن و بیشتر جنبه‌ی ظاهرسازی پیدا کنند.

راستش رو بخاهید اصلن افتخار به تاریخ و پیشینیان (که متاسفانه در جامعه ما بخاطر جلوگیری از رشد بعضی از سیاست‌ها مغرضانه گسترش پیدا کرده!) کاری بی‌ارزش است. این افتخار به گذشته هیچ چیزی رو برای فرد شامل نمی‌شه جز یک افتخارِ حباب مانند به برخی از اتفاقات که اون فرد هیچ تاثیری در اون نداشته و صرفن به حیث جبر جغرافیایی تولد شامل اون افتخارات شده و چون این حباب در وجود ما ایرانی‌ها بخاطر همون سیاست‌ها بیش از حد باد شده، باعث میشه در حملات به غربی‌ها خیلی ساده ترکیده بشه. «من براین باورم که اگر عصری بیش از حد از تاریخ انباشته شود، این خود از چند جهت برای زندگی زیان‌بار و خطرناک است. بدین معنی که افراط در توجه به تاریخ، میان دنیای درون و برون تقابل و تضادی ایجاد می‌کند که نتیجه‌اش تضعیف شخصیت است.» فریدریش نیچه

تا وقتی زبان ملایم باشه و بگیم: «عزیزان در موقع مسواک زدن بجای اینکه شیر را باز بگذارید و...» و بعدش نازشون کنیم و بگیم مرسی که به پیام ما گوش دادیم ما نیاز به تبلیغات و اطلاع‌رسانی داریم که بتونه مخاطب رو شوکه کنه. پرده برداره از خیلی از فجایع زیست محیطی که مسئولین نهایت تلاششون رو می‌کنن که بروز ندن این اخبار رو. مخاطب رو به فکر وا داره که چند سال دیگه بجای یوزایرانی روی پیراهن تیمِ ملی باید عکس یه لیوان آب بذاره... ما نیاز به تبلیغات رسانه‌ای حرفه و قوی داریم نه بابا برقی! و این اولین قدم باید باشه!

سوالتون خیلی ایدئولوژیکِ و نباید ایدئولوژیک جوابش رو داد چون اونطور به هیچ وجه به پراگماتیسم واقعی دنیای ما نزدیک نمیشه. اما شهرساز تو شرایط فعلی ایران در حال پیدا کردن جایگاه خودش و بیرون کردنِ خیلِ عظیم مهندسین عمران و معمار عزیز و همچنین بعضن برنامه‌ریزان جغرافیایی مهربونی هستش که در سمت‌های تصمیمی-آرایی-اجرایی جاشون رو پُر کردن. در حال حاضر مهم‌ترین کارش دخالت و تهیه طرح‌های جامع-تفصیلی-هادی و... شهرسازی هستش که با بهترین وضعیت میزان تحقق‌پذیریش 30% هستش و قراره در آینده (تا سیر اجرایی شدنش) بتونه توی نظام مهندسی هم نظری داشته باشه. اما ما امیدواریم، مطمئنن یه روز خوب میاد...

دوستان کسی فایل Word یا پایان نامه طرح شهرسازیش که به شیوه پایان‌نامه‌ای تدوینش کرده باشه، داره؟

Symphony No. 40 in G Minor, K550- 1st Movement Wolfgang Amadeus Mozart

We Are Alone - Empyrium