مشاعره با اشعار حافظ

[ترانه18 8013]

دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسل

مرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان

 

[*lotus* 20275]

دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسل

 

مرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان

 

 

نماز شام غریبان چو گریه اغازم

به مویه های غریبانه قصه پردازم

[sam arch 55881]

ميل رفتن مكن اين دوست دمى با ما باش

بر لب جوى طرب جوى و به كف ساغر گير

[ترانه18 8013]

روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

می ز خمخانه به جوش آمد و می باید خواست

[AFARIN 7196]

تيري كه زدي بر دلم از غمزه خطا رفت

تا باز چه انديشه كند راي صوابت

[sam arch 55881]

ترسم كه اشك در غم ما پرده در شود

وين را ز سر به مهر به عالم سمر شود

[AFARIN 7196]

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

واندر آن ظلمت شب آب حياتم دادند

[sam arch 55881]

دلم ز صومعه بگرفت و خرقه ء سالوس

كجاست ديرمغان و شراب ناب كجا

[AFARIN 7196]

آشنايان ره عشق گرم خون بخورند

ناكسم گر به شكايت سوي بيگانه روم

[Astraea 25354]

من چو از خاک لحد لاله صفت برخيزم......داغ سودای توام سر سويدا باشد

[sam arch 55881]

در ازل بست دلم با سر زلفت پيوند

تا ابد سر نكشد وز سر پيمان نرود

[AFARIN 7196]

در ازل پرتو حسنت ز تجلي دم زد

عشق پيدا شد و آتش به همه عالم زد

[ترانه18 8013]

در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع

 

 

روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم پرست

 

بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

[sam arch 55881]

عشق مى ورزم و اميد كه اين فن شريف

چون هنرهاى دگر موجب حرمان نشود

[ترانه18 8013]

دور فلکی یک سره بر منهج عدل است

خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل

[AFARIN 7196]

لبش ميبوسم و درميكشم مي

به آب زندگاني برده ام پي

نه رازش ميتوانم گفت با كس

نه كس را ميتوانم ديد با وي

[ترانه18 8013]

یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود

[sam arch 55881]

در ازل بست دلم با سر زلفت پيوند

تا ابد سر نكشد وز سر پيمان نرود

[AFARIN 7196]

شاهد آن نيست كه مويي و مياني دارد

بنده طلعت آن باش كه آني دارد

[sam arch 55881]

در ميخانه بسته اند دگر

افتتح يا مفتح الابواب

لب و دندانت را حقوق نمك

هست بر جان و سينه هاى كباب