مشاعره

[melpomene 541]

دل صنوبريم همچو بيد لرزان است

 

ز حسرت قد و بالاى چون صنوبر دوست

[!ala مهمان]

تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول

 

آخر بسوخت جانم در کسب این فضائل

[armstrong 2214]

لعل تو داغی نهاد بر دل بریان من

زلف تو در هم شکست توبه و پیمان من

[melpomene 541]

نه من سبوكش اين دير رندسوزم و بس

 

بسا سرا كه در اين كارخانه سنگ و سبوست

[armstrong 2214]

تیر غمم زدی به جان تا که به خون نشانی ام

هر چه کنی بکن بُتا،زانکه خطا نمی کنی

[Ariyayi-eng 1648]

یاران چه غریبانه رفتند ازاین خانه

هم سوخته شمع ما هم سوخته پروانه

[armstrong 2214]

همای اوج سعادت به دام ما افتد

اگر تو را گذری بر مقام ما افتاد

[melpomene 541]

ديشب گله زلفش با باد همى كردم

 

گفتا غلطى بگذر زين فكرت سودايى

[sara 20 1717]

يا قرض من از خزانه غيب رسان

يا از کرم خودت مرا ساز غني

[armstrong 2214]

یار مرا،غار مرا،عشق جگر خوار مرا

یار تویی،غار تویی،خواجه نگه دار مرا

[MH.Sayyadi 14584]

ای ساربان آهسته ران که آرام جانم میرود

آن دل که با خود داشتم با دلستانم میرود

[hamid_hisystem 6612]

دشنه ای نامرد بر پشتم نشست

از غم نامردمی پشتم شکست

[MH.Sayyadi 14584]

تا توانی دلی بدست آور

دل شکستن هنر نمی باشد

[hamid_hisystem 6612]

در میان خلق سر در گم شدم

عاقبت آلوده ی مردم شدم

[MH.Sayyadi 14584]

من مست می عشقم هوشیار نخواهم شد

و از خواب خوش ؟ بیدار نخواهم شد

 

(ببخشید جای این علامت سواله چیه؟یادم نمیاد شرمنده!!! مستی؟)

[hamid_hisystem 6612]

من مست می عشقم هوشیار نخواهم شد

و از خواب خوش ؟ بیدار نخواهم شد

 

(ببخشید جای این علامت سواله چیه؟یادم نمیاد شرمنده!!! مستی؟)

آره عزیز مستی درسته

دوش با من گفت پنهان کاردانی تیز هوش

وزشما پنهان نشاید کرد سر می فروش

 

گفت آسان گی بر خود کار ها کز رو طبع

سخت می گیرد جهان بر مردمان سخت کوش

[MH.Sayyadi 14584]

شاد زی با سیاه چشمان، شاد

که جهان نیست جز فسانه و باد

 

زآمده شادمان بباید بود

وز گذشته نکرد باید یاد

[!ala مهمان]

دیگران چون بروند از نظر از دل بروند

تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی...

[hamid_hisystem 6612]

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم

دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

[!ala مهمان]

سر آن ندارد امشب كه برآيد آفتابى.

چه خيال ها گذر كرد و گذر نكرد خوابى.

به چه دير ماندى اى صبح كه جان من برآمد؟

بزه كردى و نكردند موذنان ثوابى