مشاعره

[captain 9274]

دهان تنگ شیرینش مگر ملک سلیمان است

که نقش خاتم لعلش جهان زیر نگین دارد

[مرید 1252]

دوش در بزم تو ذوق گریه ام بی تاب کرد

آنچه آتش میکند با شمع با من آب کرد

[Ashley.G 443]

درین سرای بی کسی, کسی به در نمیزند

به دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزند

[captain 9274]

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای

فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

[Ashley.G 443]

در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید

زانکه آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش

[captain 9274]

شوخی نرگس نگر که پیش تو بشکفت

چشم دریده, ادب نگاه ندارد

[Ashley.G 443]

دیرگاهیست که من نالانم

رفتم از یاد، خودم میدانم

دیرگاهیست ز غم میسوزم

لب خود بر دل و جان میدوزم

[sadafv 6585]

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی

ز بامی که برخاست مشکل نشیند...

[captain 9274]

دیدم آن چشم دل سیه که تو داری

جانب هیچ آشنا نگاه ندارد

[sadafv 6585]

دگر به صید حرم تیغ برمکش زنهار

وزان که با دل ما کرده ای پشیمان باش ...

[Himmler 22171]

شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان

که به مزگان شکند قلب همه صف شکنان ......

[sadafv 6585]

نه سر زلف خود اول تو به دستم دادی

بازم از پای در انداخته ای یعنی چه ...

[captain 9274]

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز

نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد

[عاطفه کوچولو 2897]

از هر چه بگذریم سخن دوست خوش تر است :hxh5v6h2nsqgyuf5c8y

[مرید 1252]

ترسم که به منزل نرسی اعرابی

 

کین ره که تو میروی به ترکستان است

[sarevan 9753]

ترسم که اشک درغم ما پرده در شود

وین راز سربه مهربه عالم سمرشود....

[S.F 24933]

[TABLE]

[TR]

[TD]در مياني يا بروني از ميان

[/TD]

[TD]بركناري يا نهاني يا عيان

[/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]فانيي يا باقيي يا هر دوي

[/TD]

[TD]يا نه‌ي هر دو توي يا نه توي

[/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]گويد اصلا مي ندانم چيز من

[/TD]

[TD]وان ندانم هم ندانم نيز من

[/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]عاشقم اما ندانم بر كيم

[/TD]

[TD]نه مسلمانم نه كافر، پس چيم؟

[/TD]

[/TR]

[/TABLE]

[captain 9274]

من از بیگانگان هرگز ننالم

که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

[YAGHOT SEFID 29302]

من از بیگانگان هرگز ننالم

که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

 

در خرقه چو آتش زدی ای عارف سالک

جهدی کن و سرحلقه رندان جهان باش ...

[Ashley.G 443]

شرح داغ دل پروانه, چو گفتم با شمع

آتشی در دلش افکندم و آبش کردم

 

زندگی کردن من, مردن تدریجی بود

آنچه جان کند تنم , عمر خطابش کردم