رفتن به مطلب

Ka!SeR

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    271
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط Ka!SeR

  1. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    فریبا شش بلوکی در 22 اردیبهشت 1348 در تهران متولد شده است. پدرش نظامی بازنشسته و مادرش خانه دار است. پدر فریبا شش بلوکی مردی اهل مطالعه و علاقه مند به تاریخ و ادبیات است. آقای بختیار شش بلوکی نیز در سالهای جوانی رمانی نسبتا طولانی نوشت اما هرگز آن را به چاپ نرسانید. علاقه فریبا به شعر از همان کودکی مشخص بود. در دبستان به گروه موسیقی پیوست . در سال چهارم ابتدایی بود که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید. و در سال 1360 فریبا شش بلوکی به اتفاق خانواده به کرج مهاجرت کرد. از سن 14 سالگی سرودن را آغاز نمود اما او نیز در صدد نگهداری اولین سروده هایش نبود. سال های دبیرستان را در رشته علوم تجربی به پایان رسانید. 20 ساله بود که ازدواج کرد و به دانشگاه نرفت. در همین زمان سه دفتر شعر خود را به دست خود معدوم نمود و سال های زیادی دست از نوشتن کشید، گرچه با شعر زندگی کرده و می کند. تا اینکه در زمستان 1382 شعر (به گفته ی خود فریبا شش بلوکی ) مقدس ترین اتفاق زندگیش افتاد و شعر دوباره به سراغش آمد. این بار اشعار خود را جمع آوری نمود و در سال 1383 اولین کتاب خود به نام شبانه را به چاپ رسانید. این تجربه برایش بسیار موفقیت آمیز بود و در پی کسب رتبه اول در یک فراخوان شعر عاشقانه که او با شعر زنده به گور شرکت کرده بود به ادامه راه تشویق شد. مجموعه های فریبا شش بلوکی عبارتند از : شبانه غریبانه عاشقانه آئینه من و شمع دریچه و بهانه
      • 1
      • Like
  2. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    قلم ای قلم بشکن تو از این آه من یا بسوز از این غم جانکاه من * یا برایش نامه ای از دل نویس یا بکش شکل مرا با چشم خیس * ای قلم از من برایش ناله کن شعر هایم شعر هایم را برایش نامه کن * ای قلم تو بوده ای در دست من شاهدی بر هر چه بود و هست من * ای قلم ای شاهد شب های من ای که هستی همدم تنهای من * ای قلم اشکت نمی ریزد چرا؟ می برم حسرت به صبرت مر حبا * ای قلم آخر نمی سوزی ؟بگو از نگارش های من آتش بجو * ای قلم در دست من فریاد کن از غمم در هر کجا بیداد کن * ای قلم ای شاهد این آه من بشکن آخر از غم جانکاه من
  3. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    صداییم کن هر شب، هر نیمه شب من منتظرم تا کسی مرا صدا بزند کسی مرا صدا نمی زند اما من منتظرم * صدایم کن * بگذار مثل کودکی شاد شتابان به سوی تو بدوم مثل دختر بچه ای خندان با دامنی پر چین روی دیواری کوتاه راه روم * و شعر های کودکانه بخوانم و سر انجام از آن دیوار کوتاه بپرم پایین و لی لی کنان به سیبی شیرین دندان بزنم و به دانه های انگور بوسه بزنم و چشم هایم را ببندم و دوباره شعر های کودکانه و بچرخم در باد صدایم کن
  4. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    همرنگی مرا به میهمانی چشمانت دعوت کن و برایم گلدانی بیاور می خواهم دلم را بکارم تا جوانه بزند هر گاه که ... پیچک سبز دلم تمام خانه ام را گرفت فریاد خواهم کرد! نگاه کن! تمام خانه ام همرنگ چشم توست
  5. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    جای آرزو انگار کسي يا چيزي گلويم را مي فشارد صداي قلبم را کسي نمي شنود حرفم را نمي فهمد انتظارم را پاياني نيست * پس باز کن پنجره ها را * بگذار باران را بهتر ببينم مي خواستم روي اين شيشه باران خورده با دستم نقش تو را رقم بزنم اسم تو را بنويسم اما... چشمانم باريد دستانم لرزيد باز با خود گفتم هر گاه مرا به خاک سپرديد در تاريکي گور جايي را هم براي آرزو هايم بگذاريد
  6. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    زنده به گور خلوتي مي خواهم قلمي از گل ياس دفتري جنس بلور بنويسم از عشق بسرايم از نور * روي خط هاي نسيم دو قدم راه روم بکشم شکل تورا و به دستت انگور * يادم افتاد شبي رفته بوديم ته باغ تو به من مي گفتي بنويس چشم شيطان شده کور * من نوشتم برکاج که پرم از تو و عشق دوستت خواهم داشت تا سراشيبي گور * تو به من خنديدي و به آينده در راه نه چندان هم دور * عشق را دار زدند سر هر كوچه صبح باز هم جار زدند دلتان زنده به گور دلتان زنده به گور
  7. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    از بس که آسمان دلم ابريست تمام خاطراتم نمناک شده است نمي دانم چرا؟ دريا را هم که ديدم به ياد تو افتادم روي ماسه هاي ساحل نوشتم اگر طاقت شنيدن داري من شهامت گفتن دارم دوباره به دريا نگاه کردم باز برگشتم اين بار روي ماسه ها نوشتم دوستت دارم
  8. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    گِله باز گفتم : کوه صبرم مثل سنگم عهد بستم نکنم شکوه ز کس بد نگويم به کسي *** صبح زودي رفتم گله ها را بردم سر جويي شستم *** باز گفتم که تو خوبي و قشنگي و تو مستي و من از روز ازل عاشق تو بودم و هستم *** گله اي از تو ندارم چشم بر هر چه که کردي همه بستم *** ليک ديدم چشم هايم غرق اشکند غرق اشکند گله دارند از من و عهدي که بستم
  9. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    دیدار تو را ديدم ولي اي کاش هرگز نمي لغزيد بر چشمت نگاهم * مرا ديدي ولي اي کاش هرگز نمي لغزيد بر چشمم نگاهت * اگر آن لحظه آيد بار ديگر نخواهم کرد هرگز من نگاهت
  10. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    گریز من از برق نگاهت مي گريزم من از موي سياهت مي گريزم * براي آنکه اشکت را نبينم همين حالا ز آهت مي گريزم * براي آنکه نفرينم نگويي ز بغض و ناله هايت مي گريزم * براي آن که خورشيدم بماني من از شکل چو ماهت مي گريزم * برايم نامه دادي من چه گويم؟ که از آن نامه هايت مي گريزم * نوشتي عشق بازاري ندارد من از طرز نگاهت مي گريزم * نوشتي خسته اي از عشق و مستي من از آن شکو ه هايت مي گريزم * نوشتي مي گريزي از من و دل من اما پا به پايت مي گريزم
  11. Ka!SeR

    فریبا شش بلوکی

    شناخت مرا از شعرهایم می شناسی مرا از غصه هایم می شناسی * اگر یک شب به بالینم بیایی مرا از ناله هایم می شناسی * تو را از چشم هایت می شناسم تو را از آن نگاهت می شناسم * سخن هرگز نگفتی با من اما تو را از آن صدایت می شناسم
  12. از زبان يك کودک هشت ساله قلم در دست می گیرم و انشایم را آغاز می کنم. ازدباج پدیده ای است که به راحتی نمی شود آن را ارزیابی کرد. به دلیل این که کلاً ارزیابی کار سختی است و بستگی به ارزی دارد که می خواهیم بیابیم! مثلاً دولار و یوروع را شاید سخت بتوانیم بیابیم ولی ریال و افغانی را راحت می توانیم بیابیم! ولی چون شمایید ما یک جوری ارزیابی خوب می کنیم. تا به اکنون ازدباج از زوایای مختلفی بررسی شده است. از زاویه چهل و پنج درجه گرفته است تا صد و هشتاد درجه. یکی دو نفر هم که خیلی شوت بودند و توی تلویزیون دیدمشان، از طریق زاویه سیصد و شصد درجه به این پدیده نگاه کردند! بیایید نگاه کنیم که ازدباج از کجا شروع و به کجا ختم می شود: اول از همه یک پسر جبان یک دختر جبان دیگر را می بیند و می پسندد.(البته او نباید اینقدر زیاد به دختران مردم نگاه کند تا بالاخره یکی شان را بپسندد! اصلاً به ما چه؟ ما که بخیل نیستیم! هر چی باشد از ازدباج های اینترندی و ازدباج های خیابانی که بهتر است.) بعد ایشان همراه خانواده اش برای خاستگاری می رود. در خاستگاری بعد از مدتی که دو خانواده از نرخ گوشت، آب و هوا، کارت سوخت و شعرهای مامول دیگر قبل از اصل مطلب صحبت کردند احتمالاً پدر پسره می گوید که برویم سر اصل مطلب. در این لحظه است که مامولاً پسرها سرشان را تا جای کمرشان پایین می آورند و دخترها هم رویشان را تنگ تر می گیرند تا سرخی لپ هایشان معلوم نشود! بعدش که دو خانواده همدیگر را خواستند و گوشت هم به دهان گرگ شیرین آمد! (در این دوره زمونه گوشت جای علف و گرگ ها هم جای بزها را گرفته اند!) همه چی تمام شده است، فقط مانده حرف از مهریه و شیر بلال و جهیزیه. من خودم شنیده ام که بعضی از ازدباجها به خاطر همین شیربلال بهم خورده است! مع الاسف باری به هرجهت مستلزم اینست که اگر در همه موارد دو خانواده به تفاوق رسیدند، قبل از عقد آزمایش جنتیک فراموش نشود. اگر آزمایش جنتیک ندهند ممکن است 9 ماه تا یک سال بعد(خواهشاً برای دانستن تاریخ دقیقش پیله نکنید!) بچه ای مبتلا به تالاسمی مینو یا شوکوپارس روی دستشان بماند.در ضمن همانطور که سعدی شیرین سخن، لسان الغیب گنجوی فرموده هرگز نشه فراموش، بچه اضافی خاموش!، اگر یک وقت آزمایش جنتیکتان خوب بود یک وقت پر رو نشوید و مهدکودک راه بیندازید ها! انشاا... بعد از نتیجه مثبد آزمایش می توانند یک عروسی توپ بگیرند و نوار حرکات موزون دار را ردیف کنند و دست خواهر عروس یا داماد را بگیرند وبیاورند وسط و باهاش...احوالپرسی کنند!( واقعاً که فکر شما دانش آموزان جغله خیلی خراب است!) در مورد ازدباج و وقایه بعد از آن پدیده زن ذلیلی نیز مطرح است که به علت مهم و فراگیر بودنش(!) آن را برای یک انشای مغتزی دیگر می گذاریم! ازدباج های ناآگاهانه هم بد است و منتج به دوا بین زن و شوهر می شود و این مشاجره و دوا باعث ساعیده شدن روح بچه می شود و ممکن است بچه را به بیماریهای روحی از قبیل اسکیزوفرنی، راشیتیسم، رمانتیسم، مارکسیسم و پوکی مغز استخوون مبتلا کند و حتی در حالت حاد آن ممکن است باعث شود که این بچه ها در انشاهایشان چرت و پرت و قلت قولوت زیادی بنویسند! پدرم همیشه می گوید تو نباید جر و بحث های من و مامانت را به فامیل و آشنا و حتی همکلاسی ها و معلمت بگی. من هم همیشه می گویم که پدر جان دهان من قرص قرص است! پدرم هم همیشه به خاطر این قرص بودن دهانم چیزهای خوب خوب برایم می خرد! یک مورد دیگر هم هست و آن اینست که امروزه در عصر تکنولوجی ازدباج سخت شده است. قدیم که این طوری نبود. ازدباج ها خیلی راحت و بی آرایش برگزار می شد. خیلی ها می گویند در قدیم مهمترین اصل در ازباج تفاهن بوده است ولی حالا مهم ترین اصل پول است. ولی من قبول ندارم. همین زن پسرعمه مان با پسر عمه مان خیلی تفاهن دارد . درست است که پسر عمه مان زانتیا کمری دارد(!) ولی این که دلیل نمی شود! در همین راستا در قدیم شاعران بزرگ شعرهای عاشقانه زیادی می سرودند از جمله همین منظومه شنبه و هنگامه! این شاعران اگر در زمان ما بودند عمراً می توانستند همچنین شعرهایی بسرایند و به جای شعر گفتن می زدند توی کار بیزیمس! در پایان این را بگویم که زن و شوهر برای بهتر شدن زندگیشان باید کتابهایی نظیر بهبود روابط و ضوابط زناشویی را هم مطالعه کنند. از همین نویسنده، کتابهای ماشین لباسشویی و اصول مرده شویی هم منتشر شده است! بهمن مهران
      • 4
      • Like
  13. Ka!SeR

    اشعار بلند

    همه روز روزه رفتن،همه شب نماز کردن همه ساله حج نمودن،سفر حجاز کردن ز مدینه تا به مکه،به برهنه پای رفتن دو لب از برای لبیک،به وظیفه باز کردن به معابد و مساجد،همه اعتکاف جستن ز مناهی و ملاهی،همه احتراز کردن شب جمعه‌ها نخفتن،به خـدای راز گفتن ز وجود بی‌نیازش،طلب نیاز کردن به خدا قسم که آن‌را،ثمر آن قدر نباشد که به روی ناامیدی در بسته باز کردن
  14. Ka!SeR

    م.آزاد

    من زاری سه تاری را شنیدم از دورهای دور در های و هوی باد من زاری سه تاری را در باد از کوچه های دور شنیدم که می گریست سروی میان باغ کنار جوی در های و هوی سبز گیاهان پیشخوان ها از ریشه ها جدا من زاری سه تاری را از کوه و های های مردی را از دشت می شنیدم که می خواندند مرد و سه تار مرد گاهی خدا خدایی از همدلی جدایی را می گرییدند دیدم که پارسایی بر بام های سرد سحر ناله کرد و خواند با زاری سه تار در های و هوی باران دیدم که آب ها از چشمه ها تراویدند و گیاهان دشت ها روییدند با شور سه تار گلهای سپید در سایه ی بید رقصیدند آنگاه خموش دیدم در آفتاب نگاه سروی مستی ست بیدی سازی و آن مست سیاه تشنه ی نوریست و آن ساز خموش چشمه ی آوازی
  15. Ka!SeR

    م.آزاد

    من دیده ام شکوه تماشا را در آبهای دور در کوچه های سبز گرم تماشا بودیم تالار تار آب با لاله های سرخ هیاهوگر روشن بود سرو تاریک با آب روشن گل می گفت گلها خم می شدند می آشفتند گلهای آفتاب گردان از ماهتاب تاریک روشن خورشید را تمنا می کردند من دیده ام شکوه تماشا را در خانه های سرخ سفالین بام بام تا شام آنجا پرنده هایی بودند بی نام بر سبز جاودانه تماشاگر من دیده ام خیال شکایت را در دست های چوبی پاروها با جای زخم صدها صدها جوانه ها در دست های بسته ی پاروزن دیدم اندوه راز گفتن را گفتن من چهره های زیبایی دیدم از مردگان پاک در آبهای شناور در آبهای دور شناور من دیده ام شکوه تماشا را در چشم های تو وقتی که پای ‌اینه می آرایی گلهای گیسوانت را من دیده ام شکوه تماشا را در مرداب
  16. Ka!SeR

    م.آزاد

    تو از تبار بهاری تو عاشقانه ترین نام و جاودانه ترین یادی تو از تبار بهاری تو باز می گردی تو آن یگانه ترین رازی ای یگانه ترین تو جاودانه ترینی برای آنکه نمی داند برای آنکه نمی خواهد برای آنکه نمی داند و نمی خواهد تو بی نشانه ترین باش ای یگانه ترین
  17. Ka!SeR

    م.آزاد

    من از پریشانی ها سخن نمی گویم من از پریشانی ها سخن نمی گویم بزرگ بودن رود از پرنده یی ست که با نای سبز خونین می خواند بزرگ بودن رود از نبودنست به دریا نشستن است و رازی نگفتن است نه گفتن من از پریشانی ها سخن چگونه بگویم؟
  18. Ka!SeR

    اشعاری از شعرای خارجی

    زمان خواهد گفت هر روحی در جنگ و جدل است، تا حقیقت را بیابد. تنها زمان خواهد گفت، حقیقت کجاست. تنها زمان خواهد گفت، برنده کیست. امروز، کسی برنده را نمی شناسد. تنها زمان، دوستان را، از دشمنان جدا خواهد کرد. تنها زمان خواهد گفت، حقیقت مطلق در کجا، نزد چه کسی بوده است. سروده سوکاسا سیاهدان
  19. Ka!SeR

    م.آزاد

    چهره ی دو پشت حصیر پنجره دیوار روبرو تنهاست پشت حصیر پنجره دیوار روبرو زندانی ست دیوار زندانی فریاد می زند آه ای حصارهای حصیری ای کودکان خواب آلود من کودکانه برمی خیزم می بینم گلدانهای پر گل گلهای نارنجی در سایه خواب می بینند پشت حصیر پنجره من خاموشم خاموش مادرم نمازش را خوانده ست دیورا روشنست این حصار حصیری طومار شعر طولانی را بر می چیند من سیگاری بر لب مادرم را می بینم که بر می گردد می خندد چادرش رابر کمر می بندد ماهی ها در حوض نزدیک فواره نان ریزه ی ستاره هایش را می بینند و دعایش می کنند
  20. Ka!SeR

    م.آزاد

    لحظه یی در بهار لحظه یی در بهار کوچه ها سرخ می شوند زمان نیلگونست باد مثل اندوهی از تماشای رود می اید لحظه یی با تو ای پرنده ی سبز ای تماشای ساحرانه ی آب لحظه یی با تو از تو می گویم به تماشای این غروب که دشت مثل دنیای خفتگان زیباست که زمان نیلگونه می بارد به تماشای این پرنده ی سبز به تماشای این بهار بیا با تو ای لحظه وار ای همه ی تاریکی و فراموشی با تو در باران به تماشای رود می گذریم لحظه یی در بهار می دانم لحظه یی در بهار می میرم
  21. Ka!SeR

    م.آزاد

    به من سکوت بیاموز مرا به آتش بسپار ای پرنده سرخ که در کویر صداهای دور می نگری و در نگاه تو گلهای یاس می خشنکد سفال خالی گلدان ماه را بشکن مرا بسوزان ای بانگ روشن ای خورشید مرا به دوزخ بسپار باد را بگذار که در کویر صداهای دور بگریزد مرا به آتش بسپار ای برهنه ی تک مرا به خوشه ی زرین بادهای هراسان که در خزان شعله ور مرگ رها شده اند بپیوند در آن هیاهوی سبز سفال آبی گلدان همیشه خالی ماند مرا به دریا بسپار ای هیاهوی سبز سفال خالی خاموشی از تو می شکند و ابر خسته ی مرداب را که در همیشگی آبها رها شده است به صخره می راند در آن هیاهو ی نیلی پرنده می خواند و روشنایی فریاد صخره در همه ی افتاب می تازد مرا بباران ای جام روشن ای باران که در کویر صداهای دور می باری و در نگاه تو گلهای یاس می رویند به من رمیدگی ماه نیمه روشن را در آبهای خلیج و ساقه های گیاهان و نخلهای بلندی که شط شعله ور از ماه خفته می طلبد به من شکفتن و باریدن و سپید شدن به من زمستان بودن میان گلدانها به من سکوت بیاموز ای برهنه ی تک و آبهای زمین درون بستر شط به سوی باغ خلیج که در هیاهوی سبز بهار پنهانست همیشه می رانند
  22. Ka!SeR

    م.آزاد

    اندوه شیرین صدای تیشه آمد گفت شیرین کنار ماهتابی ها به مهتاب صدای تیشه آمد ماه تابید صدای تیشه ی فرهاد آمد گفت شیرین کنار لاله ها با لاله ی لال صدای ناله آمد لاله نالید صدا از تیشه ی فرهاد افتاد صدای گریه ی شیرین میان باغ تنهایی هزاران لاله از باران فرو می ریخت
  23. Ka!SeR

    م.آزاد

    بادها در گذرند باید عاشق شد و خواند باید اندیشه کنان پنجره را بست و نشست پشت دیوار کسی می گذرد می خواند باید عاشق شد و رفت چه بیابانهایی در پیش است رهگذر خسته به شب می نگرد می گویید:چه بیابانهایی باید رفت باید از کوچه گریخت پشت این پنجره ها مردانی می میرند و زنانی دیگر به حکایت ها دل می سپرند پشت دیوار کسی دریاواری بیدار به زنان می نگریست چه زنانی که در آرامش رود باد را می نوشند و برای تو برای تو باد آبهایی دیگر در گذرست باید این ساعت اندیشه کنان می گویم رفت و از ساعت دیواری پرسید و شنید و شب و ساعت دیواری و ماه به تو اندیشه کنان می گویند باید عاشق شد و ماند باید این پنجره را بست ونشست پشت دیوار کسی می گذرد می خواند باید عاشق شد و رفت بادها در گذرند
  24. Ka!SeR

    م.آزاد

    یاسها منتظرند باد و باران و گیاهی که تویی بر لب جوی همه از کوچه ها مرا می خوانند من از این باران ها می دانم خانه ویران خواهد شد ویران یاس ها ریخته اند زیر باران ها در کوچه رها مثل مرداب بزرگی که در آن نیمه ی شب ها تنها غوک ها می خوانند و تو تنها می مانی تا بدانی که چه ها می گذرد من از این پنجره واری که سیاهست و بلند به صدای تو که جاری خواهی شد که مرا تنها در کوچه رها خواهی کرد به صدای تو رها می شوم از شاخه ی خویش زیر باران ها در کوچه سنگی ویران خواهم شد زیر این پنجره واری که تماشا گه باد است و گیاهی تاریک به جهان گذران می نگرم بادها در گذرند یاسها منتظرند جوی گریانی و در بارانها می گذری تا می مانی و باران غریبی که زمین را ویران خواهد کرد آسمانی که به ما می نگریست ماهتابی که به مه میتابید همه در تاریکی ها ماندند همه در باران فریاد زنان می گفتند یاسها منتظرند و تو گریان می گفتی : یاسها ریخته اند باد و باران و تماشای گیاهی که مرا می بیند من ازین پنجره واری که سیاهست و بلند به تو فریادزنان می گویم یاس ها منتظرند و تو گریانی و در باران ها می گذری خانه ویران خواهد شد ویران و گیاهی که تویی بر لب جوی ریشه در آب روان خواهد شست یاسها منتظرند من همینجا تنها خواهم ماند
  25. Ka!SeR

    م.آزاد

    آری این هجرت را پایان نیست گفت فریاد زنان این همه نیست آسمانی که تو می گویی در خلوت ماست آسمانی که به ما می گفتند وه چه بارانی می دانستم که نمی داند و بیهوده سخن می گوید گفت فریاد زنان اینهمه نیست ما به دیدار آبها آمده ایم ما به دیدار هزاران و هزاران خورشید به تماشای بهار به تماشای بهاری که زمین را به تماشا می خواند چشمهایش را بست و در اندیشه ی من زورق سبزی که به آتشها آراسته بود به زمستان پیوست
×
×
  • اضافه کردن...