f4tima

دوستان میخواستم بپرسم شما گروهی در تلگرام هم دارین؟

من هم با این قسمت از گفته های شما که اشاره کردین مقدار زیادی اطلاعات از اینترنت دریافت میکنیم، درحالیکه عمقی در اون مطالب یادگرفته شده، ایجاد نمیشه، موافقم. در رابطه با سوالتون واقعا جواب دقیقی نمیتونم بدم، اما مثلا ما همچین بستری رو در تلگرام داشتیم که یک سری دانشجو حقوق( و گاها دیگر رشته‌ها) جمع شدیم و تقریبا هر شب سر یک موضوعی بحث و گفتگو داریم. تقریبا میتونم بگم چیزی شبیه نواندیشان هست. در طی همین گفتگو ها، بچه‌هایی رو داریم که واقعا پُر و توانا هستن و حتی با افکار مخالف خودشون هم بدون چلنج خاصی گفتگو میکنن، از طرفی بچه‌هایی هم داریم که سطحی تر هستن و زود آتیش میگیرن و زود فروکش میکنن. این سوالتون بیشتر یک پژوهش جامعه‌شناسی میطلبه، اما اگر صرفا نظر من رو بخواین، بنظرم ۵۰-۵۰ هست. (البته که شرایط نابسامان هم در بی‌صبر کردم بچه‌های این نسل، بی تاثیر نبوده)

بعنوان متولد سال ۸۱ معتقدم که نسل های قبل از ما هم پرسشگر و مطالبه‌گر بودند، اما به نسبت زمانه خودشون، جنس این مطالبه‌گری فرق داشته. اگر ناگهان بنظر میاد که یک دهه هشتادی جسورانه تر این مسیر رو در پیش میگیره، بنظرم بخاطر حمایت بیشتر جامعه و نسل گذشته نیست، حداقل من همچین حمایتی رو تجربه و زیست نکردم. من احساس میکنم ما این جسارت بیشتر رو مدیون دنیای اینترنت هستیم، نسل ما از کودکی با فضای دیجیتال درگیر شد و با اون بزرگ شد. من خودم از ۱۰-۱۲ سالگی مستقلا از این فضا استفاده میکنم، بیاد میارم که مدام بچه‌های همسن خودم در اروپا و آمریکا رو می‌دیدم که بنحوی داشتن رویاهای منو زندگی میکردن. اولین «چرا» اونجا در ذهن من شکل گرفت: «چرا من نه؟ چرا من نتونم؟» و اینجا جایی بود که من اولین «نه ها» رو گفتم، اولین بار روی حرف خودم ایستادم و پافشاری کردم، بطور خلاصه خواستم زندگی‌ای که حقم هست رو مطالبه کنم و براش هرکاری انجام بدم چون بیشتر از یکبار قرار نبود زندگی کنم و ارزش نداشت که این یکبار انقدر مطیعانه طی بشه و از بین بره. حیفم اومد که زندگیم بی‌معنا و پوچ از دست بره و دیگران بخوام برای من و بجای من، مهمترین تصمیمات من رو بگیرن. من نسل خودم رو اینطور شناختم. همه نسلها تلاش بسیار زیادی کردند و تا به امروز من احساس میکنم چیزی که لیاقتش رو داشته باشیم، دریافت نکردیم. امیدوارم آینده ما در این کشور هیچ شباهتی به گذشته‌ای که گذروندیم، نداشته باشه.

خیلی متشکرم. اینکه ۱۵ سال پیش بستری بوده تا بتونه گفتگوهای پرمعنایی حول محور فلسفه و تاریخ و... شکل بگیره، خیلی خوبه. احساس میکنم همچنان حتی بیشتر از گذشته به همچین فضاهایی نیاز داریم.

سلام، وقت همه عزیزان بخیر 15 سال پیش من 8 سالم بود و کلاس دوم بودم. بشدت محو زندگی بزرگسالان اون دوره (که عمدتا دهه شصتی بودن) بودم. تمام آرزوم این بود که بزرگ بشم و بتونم شبیه اونا باشم. یادمه بشدت چند تا دختردایی مامانم که اون دوره دانشجو بودند، برام مبدل به الگو شده بودن و میخواستم یکی بشم درست مثل اونا. امشب که بی هدف داشتم چیزای عجیب سرچ میکردم و اغلب سایتها هم باز نمیشدن، رو این سایت کلیک کردم و برخلاف انتظارم باز شد. اون تاپیکی که خوندم برای سال ۲۰۱۲ بود. فضای سایت بشدت برام اشنا بود و ناگهان متوجه شدم من این صفحه رو ۱۰-۱۲ سال پیش هم دیده بودم؛ تو کامیپوتر شخصی یکی از همون دختر دایی‌ها که ایشون هم در دوران دانشجویی یا عضو این وبسایت بوده و یا صرفا تاپیک هارو میخونده. حافظه قویم امشب بهم کمک کرد که این موضوع رو بیاد بیارم. شاید مسخره بنظر بیاد اما برای من پیوند بین ۲۳ و ۸ سالگیم بود و این حس برام عزیز بود و همینطور عجیب.